ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား ကမ္ဘာအနှံ့ ကျော်ကြားခြင်း
Vol. 14 Ch. 137
ရှောင်ချီမြို့တည်းခိုခန်း ၊ အပေါ်ဆုံး အထပ်တွင်
အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်လေးသည် ကျက်သရေရှိစွာ ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ပျင်းရိသောအမူအရာဖြင့် လဲလျောင်းနေသည်။
အရောင်ဖျော့သောပဝါ(ပိုးပဝါ)ဝတ်ဆင်ထားသော ကျင့်ပင်အာ သည် သူ၏ နောက်တွင် ဒူးထောက်ထိုင်နေပြီး သူမ၏ ကိုယ်ဟန် ကိုမပီမသထုတ် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ပေါ်လွင်နေကာ ပြည့်ဖောင်းသော ရင်သားသည် ညင်သာစွာ နိမ့်လိုက်မြင့်လိုက်ဖြစ်နေ၏။
ကညာပျိုလေး၏ နူးညံ့သော ကျောက်စိမ်းသဖွယ်နူးညံ့သောလက် များသည် ဂျိချန်းဖန်၏ ပခုံးများကို ညင်သာစွာ နှိပ်နယ်ပေးနေ၏။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာသည် ဆွဲဆောင် နေသောဟန်ဖြင့် ပါးစပ်ကလည်း ချိုသာကာ ချွဲပျစ်သောအသံနှင့်ပြောလိုက်သည်—
“သခင်လေးက တကယ်ကို စွမ်းအားကြီးပါတယ်။ ဒီနေ့နောက်ပိုင်းမှာ သခင်လေးရဲ့ ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ နဂါးကိုသတ် လိုက်တဲ့တိုက်ပွဲကနတ်ဘုရားနယ်မြေကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ပျံ့နှံ့သွားမှာ သေချာပါတယ်...”
ဤစကားကို ကြားသော် ဂျိချန်းဖန်သည် အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။
သူသည် သူ၏ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ချီမြို့တည်းခိုခန်း ကို လုပ်ခိုင်းထားတဲ့ ကိစ္စတွေ ပြီးပြီလား”
သူသည် လူသိရှင်ကြားကြေငြာထားသော လေလွင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သောကြောင့်
ဂျိချန်းဖန်သည် စုန့်ဒါရန်နှင့် အဖွဲ့အား နဂါးအလောင်းကို ကိုင်တွယ်ခိုင်းရန် မဖြစ်နိုင်ဘဲ သယ်ယူပို့ဆောင်ရန်အတွက် တည်းခိုခန်းမှ လူများကိုသာ အကူအညီတောင်းနိုင်ခဲ့သည်။
ထိုစကားကို ကြားသော် ကျင့်ပင်အာသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “သခင်လေး နဂါးအရိုး၊ နဂါးအကြော၊ နဂါးလက်သည်းနဲ့ နဂါးချိုတွေလို အရေးအကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်းတွေကို ကျင်းယွင်ဂိုဏ်းက သခင်လေးတွေဆီ ပို့ပြီးပါပြီ”
ဂျိချန်းဖန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ လျစ်လျူရှုစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျန်တဲ့ နဂါးသွေးနဲ့ အသားတွေကိုလည်း ဟေယန်မြို့ ကို လူလွှတ်ပြီး ပို့လိုက်ပါ”
ကျင့်ပင်းအာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကာ နှုတ်ခမ်းကို ညင်သာစွာ ကိုက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “သခင်လေး၊ ခင်ဗျားက ကျွန်မတို့ ဟဲဟွမ်ဂိုဏ်း က လူတွေက ခိုးယူလိုက်မှာကို မကြောက်ဘူးလား”
သူမ ဤသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်
ဂျိချန်းဖန်သည် သူမကို ပြုံးစစ ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဟဲဟွမ်ဂိုဏ်းက လူတွေကို သယ်ယူပို့ဆောင်ဖို့ အကူအညီပေးခိုင်းမယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းက ပြောခဲ့လို့လဲ”
“ဟမ်” ကျင့်ပင်အာ ကြောင်သွား၏။
ဂျိချန်းဖန် သည် သူ၏လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်ကာ သူမ၏ မေးစေ့ကို ညင်သာစွာကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ သေသပ်ပြီး အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့သော မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်—
“ငါက မင်းရဲ့လူတွေကို ငါ့အတွက် သယ်ယူပို့ဆောင်ဖို့ ကူညီခိုင်းတာ၊ နားလည်လား”
ဤစကားကို ကြားသော် ကျင့်ပင်အာ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပသွား၏။
ဂျိချန်းဖန်၏ စကားလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူမ နားလည်သွားသည်။
တစ်နည်းအားဖြင့်
ဂျိချန်းဖန်က သူမကို ယုံကြည်ရန် ဆန္ဒရှိသည် ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။
ကျင့်ပင်းအာသည် ညင်သာစွာ ပြောလိုက်၏ “သခင်လေး၊ စိတ်ချပါ၊ ဒီကျွန်မ ဒီကိစ္စကို ကောင်းကောင်း ကိုင်တွယ်ပါ့မယ်”
“အင်း။”
ဂျိချန်းဖန်သည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
စုန့်ဒါရန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ချီမြစ်မြို့မှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ထွက်ခွာရန် အစီအစဉ် မရှိသေးပါ။ထိုအစား သူသည် ဤနေရာတွင် ဆက်နေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ
သူသည် ကျင့်ပင်အာထံမှ ‘ရှေးဟောင်း စုန်းကျမ်း’ အမွေအနှစ်နှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို နောက်ဆုံးတွင် ရရှိခဲ့သောကြောင့် သူသည် ထိုကိစ္စကို တိတိကျကျသာလုပ်လိမ့်မည်ပင်။
“ငါ့စကားကို နားထောင်ပြီး လုပ်ပါ။ ဒီကိစ္စ ပြီးသွားရင် မင်းကို ကျင်းယွင်ဂိုဏ်းကို ခေါ်သွားမယ်၊ ပြီးတော့ မင်းကို အမွေအနှစ်ရဖို့ ကူညီဖို့ ဟဲဟွမ်ဂိုဏ်းကို သွားမယ်”
ဂျိချန်းဖန်သည် သူ၏ရှေ့မှ ကညာပျိုလေးကို ကြည့်လိုက်ပြီး မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။
မကြာသေးမီက
ကျင့်ပင်အာသည် သူမ၏ ဝှက်ဖဲများအားလုံးကို သူ့ရှေ့တွင် ချပြပြီး ဖြစ်၏။
အမွေအနှစ်နှင့် ပတ်သက်၍ သူမသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မဖုံးကွယ်ဘဲ အရာအားလုံးကို ပြောပြခဲ့သည်။
ဤအကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍
ဂျိချန်းဖန်သည် စိတ်ကူးအချို့ ရရှိပြီးဖြစ်၏။
အမွေအနှစ်သည် အမှန်ဟုတ်မဟုတ်၊ သူသည် ဟဲဟွမ်ဂိုဏ်းသို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုခြင်းဖြင့် သိနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။
ကျင့်ပင်အာ၏ ရည်ရွယ်ချက်အတွက်ပင်လော။
သူမသည် ဟဲဟွမ်ဂိုဏ်းမှ အမှန်တကယ် ထွက်ခွာတော့မည်လော။
ထိုကိစ္စကို ဆက်လက် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လိုအပ်ဆဲ ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ
သူသည် ဟဲဟွမ်ဂိုဏ်းသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ သခင်လေး~”
ကညာပျိုလေးသည် သူမ၏ မျက်လွှာများကိုချထားကာ ဂျိချန်းဖန်၏ နောက်တွင် နာခံစွာ ဒူးထောက်ထိုင်နေသည်။ သူမ၏ နူးညံ့သော ကိုယ်ခန္ဓာသည် သူ့ကို ဖိထားကာ သူမ၏နူးညံ့ သောလက်များက ညင်သာစွာ နှိပ်နယ်ပေးနေ၏။
ကျင့်ပင်အာ၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းမြောက်မှု အရိပ်အယောင်များပေါ်လာကာ ဂျိချန်းဖန်အား မလှည့်စားမိခဲ့သည်ကို ဝမ်းမြောက်မိနေ၏။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ နားလည်သည်ပင်။
ဤအဆင့်ရှိ အစွမ်းထက်သူတစ်ဦးကို လှည့်ဖြား၍မရနိုငိပါချေ။သူမတွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အားသာချက်များ ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် ဂျိချန်းဖန်ကို အရာအားလုံးကို တိုက်ရိုက် ဝန်ခံပြောဆိုခြင်းက ပိုကောင်းသည်။
ဤနည်းဖြင့် အောင်မြင်မှုနှုန်း ပိုမိုမြင့်မားမည် ဖြစ်၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်များ ကိုက်ညီနေသည် မဟုတ်ပါလော။
“ကျွန်မက အမွေအနှစ်ကို လိုချင်တယ်၊ ရှင်ကလည်း အမွေအနှစ်ကို လိုချင်တယ်။ ကျွန်မတို့မှာ အိပ်ရာအတူတူမျှဝေခြင်းရဲ့ ရင်းနှီးမှုလည်း ရှိတယ်။ ကျွန်မက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်၊ ဒါဆို ရှင်က ဘာလို့ ကျွန်မကို ခက်ခဲစေမှာလဲ။”
ကျင့်ပင်အာသည် သူမ၏ ဆရာ အံ့ဖွယ်သုံးပါး နတ်သမီး ပြောခဲ့သည့် စကားကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။
【အခွင့်အရေး ရပါက သူ့ဘေးမှာပဲ ဆက်နေပါ။】
ဤအချိန်တွင်
သူမသည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီး ဖြစ်၏။
ဟဲဟွမ်ဂိုဏ်းအသစ်ကို ပြန်လည် ထူထောင်ရန်မှာ အထက် လမ်းစဉ်၏ ထောက်ခံမှုမပါဘဲ သေချာပေါက် မလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ။ ယခု ကျင်းယွမ် ဂိုဏ်း၏ အနာဂတ် ခေါင်းဆောင် သည် သူမ၏ ဘေးတွင် ရှိနေသည်။ အထက်လမ်းစဉ်၏ ခေါင်းဆောင်ထက် မည်သူက ပို၍ အစွမ်းထက်နိုင်မည်နည်း။
သူမသည် သူမ၏ ရှေ့ရှိ ပေါင် ကို ရိုးသားစွာ ဖက်တွယ်ထားသရွေ့ သူမ၏ ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်ရန်အတွက် အဘယ်ကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်နေရမည်နည်း။
ထို့အပြင်
မြင့်မြတ်သောဟဲဟွမ် ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်း ကို တစ်ဦးတည်း ကျင့်ကြံနိုင်သော်လည်း လူနှစ်ဦး အတူတကွ ကျင့်ကြံပါက အကျိုးသက်ရောက်မှု ပိုမိုကောင်းမွန်မည် ဖြစ်၏။
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ သည် အထူးခြားဆုံး ဖြစ်သည်ပင်။ထူးခြားသော အရည်အချင်းနှင့် အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံမှုရှိသော ဂျိချန်းဖန်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက အနာဂတ်တွင်ထို နည်းလမ်းကို ကျင့်ကြံသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာမည် မှာ အသေအချာပင်ဖြစ်၏။
ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားမိသောအခါ
ကျင့်ပင်အာ၏ လှပသော မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။ထို့ကြောင့်ချက်ချင်း သူမသည် ဂျိချန်းဖန်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ မထိန်းနိုင်ဘဲ ပစ်လဲချလိုက်၏။
သူမ၏ ရှေ့မှ လူငယ်လေးသည် သူမ၏ ကံကြမ္မာကြယ် အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။
‘သူ့ကို မှီခို’
‘သူ့ကို သေချာပေါက် မှီခိုရမည်’
“…”
ဂျိချန်းဖန် တုန်လှုပ်သွား၏။အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေ့တွင် ကျင့်ပင်အာ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေကို ခံစားမိပြီး သူသည် အဘယ်ကြောင့် နေ့ခင်းကြောင်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေရပါသနည်းဟု ဇဝေဇဝါဖြင့် သူမကို နောက်လှည့် ကြည့်လိုက်သည်။
ဂျင်ပင်းအာသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို အနည်းငယ် စေ့လိုက်ပြီး ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ “သခင်လေး၊ ကျွန်မ သခင်လေးအတွက် နဂါးသွေးနဲ့ အသားတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ လူတစ်ယောက်ကို အရင် စီစဉ်ပါရစေ”
ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီး
သူမသည် ချက်ချင်း ထရပ်ကာ အလျင်အမြန် ထွက်သွား၏။
ဤနေရာသည် ဟေယန်မြို့နှင့် ဝေးသည်။ သူမသည် ယူကျင်း စတုတ္ထအဆင့် ယုံကြည်စိတ်ချရသော ကျင့်ကြံသူများကို ဓားဖြင့် အစမှ အဆုံး ပျံသန်းစေခဲ့လျှင်ပင် အချိန်များစွာ ယူရမည် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် အမြန်ဆုံး လုပ်ဆောင်ရမည်ပင်။
အချိန်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး တစ်လကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ။
ဤလွန်ခဲ့သော တစ်လတာကာလအတွင်း
ဂျိချန်းဖန်သည် ချီတည်းခိုခန်းရှိ ကျင့်ပင်အာ၏ အိပ်ဆောင် တွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး သူရရှိနိုင်သော အကျိုးကျေးဇူးအားလုံးကို ရယူခဲ့သည်။
အရာတစ်ခုသာ ချန်လှပ်ထားခဲ့၏။ ကျင့်ပင်အာ၏ ပြောကြားချက်အရ ထိုအရာတစ်ခု ဖြစ်မြောက်ရန်အတွက် သူမသည် မြင့်မြတ်သော ဟဲဟွမ် ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်း ကို ရရှိမှသာရနိုင်မည်ဟုပြောခဲ့သည်။
ဤနည်းဖြင့်သာ
အကျိုးကျေးဇူးများကို အများဆုံး ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။
ဂျိချန်းဖန်သည် နောက်တစ်ခုကို သင်ယူခဲ့ရသေးသည်။
‘နှစ်မြွာ ကျင့်ကြံခြင်း’ ပင်ဖြစ်၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤလွန်ခဲ့သော တစ်လတာကာလအတွင်း
‘ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် နဂါးသတ်’လိုက် သည့် လုပ်ရပ်သည် ချီမြစ်မြို့တွင် ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။ စိတ်ပါဝင်စားသူများ၏ ဖြန့်ဝေမှုအောက်တွင် ‘ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား’ အမည်ရှိလေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ကျင့်ကြံသူလောကတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ နှစ်တစ်ရာအတွင်း ဖုန်းယွဲ့ ဘိုးဘေး ပြီးနောက် ဒုတိယမြောက် ရှန်ကျင်းနယ်ပယ် လေလွင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့် အထက်လမ်းစဉ်နှင့် နတ်ဆိုး လမ်းစဉ် နှစ်ခုလုံးမှ လူများသည် အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသည်။
ဟုတ်ပါသည်။
ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင် အများစုကမူ ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား သည် ဂျိချန်းဖန် ဖြစ်ကြောင်း သိခဲ့ကြပြီး ထို့အပြင်...
၎င်းသည် ‘ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် နဂါးသတ်’ သည့် လုပ်ရပ်ကို လည်းထို အကြီးအကဲများကသာ ပြန့်နှံ့စေခြင်းပင်ဖြစ်၏။ထိုအခါ
၎င်းသည် အခြားကိစ္စတစ်ခုကို ဖုံးကွယ် သွားစေခဲ့သည်။ ထိုကိစ္စမူကား ချီမြစ်မြို့အတွင်း၌သာ ပျံ့နှံ့နေသော ကိစ္စဖြစ်သည်။
ရှောင်ရှန်း နန်းဆောင်မှ မိန်းမပျိုမြောင်သည် သူမထွက်ခွာ ရမည့်နေ့တွင် ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား ကို စွဲလမ်းသွားခဲ့ပြီး ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား ၏ ခွန်အားကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူမသည် ဟုန်လူဓားနတ်ဘုရား၏ အရွေးခံ လိုကြောင်း လူသိရှင်ကြား ပြောကြားခဲ့ပြီး ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား က သူမကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် ဆန္ဒရှိသည်ဟု ဆိုသည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့်
ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား သည် သူ၏ ရပ်တည်ချက်ကို ဖော်ပြရန် တစ်ခါမျှ ရှေ့မထွက်ခဲ့ပေ။
“ကလစ်—“
တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သ့တစ်ခုကထွက်ပေါ်လာပြီး ရူချွင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ဂျင်ပင်းအာသည် ကျက်သရေရှိစွာ လျှောက်ဝင်လာသည်။ သူမ၏ အသံသည် နူးညံ့ပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ သူမ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်နေပြီး သူမ၏ မြင်ကွင်းတွင် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသကဲ့သို့ အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်လေး ကို ကြည့်လိုက်သည်—
“သခင်လေး၊ နဂါးသွေးနဲ့ အသားတွေကို ဟေယန်မြို့ကို အောင်မြင်စွာ ပို့ဆောင်ပြီးပါပြီ”
ဤစကားကို ကြားသော်
ဂျိချန်းဖန်သည် ပျင်းရိစွာ ထရပ်လိုက်၏။
သူသည် ငွေစက္ကူ အထပ်လိုက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်ရာ ကျင့်ပင်အာထံမှ အံ့အားသင့်မှု တစ်ခဏကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
“သခင်လေး၊ ဒီဟာက...”
ဂျိချန်းဖန်သည် သူ၏ မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး လျစ်လျူရှုစွာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းကို ပြန်ရွေး ဖို့”
ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီး
သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ သူသည် ကျင့်ပင်အာထံသို့ တိုးသွားကာ သူမ၏ နူးညံ့သော မေးစေ့ကို လှမ်းကိုင်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒီနေ့ကစပြီး မင်းက ငါဂျိချန်းဖန်ရဲ့လူ ပဲ”
“နားလည်လား”