အငြိုးတေးဖြင့် သုံးဖြုန်းခြင်း
Vol. 12 Ch. 113
“တစ်... တစ်...”
ချန်းချန်းသည် ကျန်းဆူရှင်းက “၁၁ သန်း” ဟု ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ သူမ၏ သွယ်လျတိုတောင်းသော လက်ချောင်းလေးများကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရေတွက်နေသည်။
သူမက ပါးစပ်က “တစ်” ဟု ရေတွက်နေသော်လည်း လက်နှစ်ဖက်လုံးကို မြှောက်ကာ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကိုသာ ဆန့်ထားရာ “ဗီ ” ပုံစံလေး ဖြစ်နေသည်။
ပုံမှန်ဆိုလျှင် စုန့်ရှောင်ချင်းသည် ချစ်စရာကောင်းပြီး အူကြောင်ကြောင်နိုင်သော ထိုကလေးမလေးကို စနောက်နေမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ချန်းချန်းကို တစ်ချက်ကလေးပင် ငဲ့ကြည့်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။
“သူက အခုထိ လက်မလျှော့သေးဘူးပေါ့လေ”
စုန့်ရှောင်ချင်း ရုတ်တရက် ကြောက်စိတ်ဝင်သွားသည်။ စောစောက ခံစားခဲ့ရသော အားနာစိတ်များမှာလည်း ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားတော့သည်။
သူမသည် စားသောက်ဆိုင်တွင် လျန်ကျယ်နှင့် စကားပြောခဲ့သည်ကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရာ၊ လျန်ကျယ်သည် သူမ၏စကားများမှတစ်ဆင့် သူမက ‘ဒိုရာဘီဒရင်’ ကို သိနေသည်ဟု ခန့်မှန်းမိသွားပြီး သူမကို ရရန်အတွက် ‘ဒိုရာဘီဒရင်’ ဆီသို့ ပိုက်ဆံတွေ ပုံအောပေးနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။
“ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”
ကျန်းဆူရှင်းက မေးလိုက်သည်။
ထို့ကြောင့် စုန့်ရှောင်ချင်းက သူမ တွေးနေသမျှကို ကျန်းဆူရှင်းကို ပြောပြလိုက်သည်။
နားထောင်ပြီးနောက် ကျန်းဆူရှင်းက ခဏမျှ စဉ်းစားကာ ခေါင်းခါရင်း “ငါတော့ အဲ့လို မထင်ဘူး” ဟု ဆိုသည်။
တကယ်တော့ သူမလည်း တော်တော်လေး ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေရသည်။
သူမသည် လုအန်းကျီထံသို့ ဖုန်းဆက်ခဲ့စဉ်က မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ နေ့လယ်စာ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် လာလည်ရန် ဖိတ်ခေါ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လုအန်းကျီက တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ‘နဂါးမျိုးနွယ်’ ၏ ဂိမ်းမူပိုင်ခွင့်ကို သူ့ထံမှ ၁၁ သန်းဖြင့် ဝယ်ချင်နေကြောင်း၊ မူလက ထိုဂိမ်းကုမ္ပဏီက ၁၀ သန်းသာ ပေးသော်လည်း ခုနလေးတင် ဘာကြောင့်ရယ်မသိ ထူးထူးဆန်းဆန်း ၁၁ သန်းအထိ တိုးပေးလိုက်ကြောင်း ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် စုန့်ရှောင်ချင်း အိမ်ပြန်ရောက်ပြီး ပြောပြသောအခါ သူမ တစ်ခုခုကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခု စုန့်ရှောင်ချင်း ပြောပြသော ဇာတ်ကြောင်းတစ်ခုလုံးကို နားထောင်ပြီးနောက် လုအန်းကျီထံမှ ‘နဂါးမျိုးနွယ်’ ဂိမ်းမူပိုင်ခွင့်ကို ဝယ်နေသူမှာ စုန့်ရှောင်ချင်းနှင့် တွေ့ခဲ့သော ထိုလူမှတစ်ပါး အခြားမဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမ အခိုင်အမာ ယုံကြည်သွားသည်။
ဒါက ဘယ်လိုတောင် တိုက်ဆိုင်ရတာလဲ။
ဒီကမ္ဘာကြီးက တကယ်ကို ကျဉ်းလွန်းတာပဲ။
ကျန်းဆူရှင်းက စုန့်ရှောင်ချင်းနှင့် စကားပြောရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးနေမိသည်။
စုန့်ရှောင်ချင်းက “ဘာလို့ အဲ့လို မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တာလဲ” ဟု မေးသည်။
ကျန်းဆူရှင်းက “နင်က ထမင်းစားတုန်းက နင့်ဆီမှာ ‘ဒိုရာဘီဒရင်’ ရဲ့ လက်မှတ်ပါတဲ့ ‘ဝူခုန်းအတ္ထုပ္ပတ္တိ’ ရှိတယ်လို့ပဲ ပြောခဲ့တာလေ၊ တခြားဘာမှ မပြောခဲ့ဘူး မဟုတ်လား။ အလွန်ဆုံးဆိုရင် သူက နင် ‘ဒိုရာဘီဒရင်’ ကို သိတယ်လို့ပဲ အတည်ပြုနိုင်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ နင်တို့ ဘယ်လောက်အထိ ရင်းနှီးလဲဆိုတာ သူ မသိနိုင်ဘူး။ အဲ့ဒီအချက်လေးတစ်ခုတည်းနဲ့ သူက ဘာလို့ နောက်ထပ် တစ်သန်းလောက် ပိုသုံးမှာလဲ” ဟု ဆိုသည်။
စုန့်ရှောင်ချင်းက “ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ”
ကျန်းဆူရှင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
စုန့်ရှောင်ချင်းက ဆက်မေးသည် - “ဒါဆို သူက ဘာလို့ ပိုက်ဆံတွေကို ဒီလောက် ပုံအောနေရတာလဲ”
ကျန်းဆူရှင်းက “လုအန်းကျီ ဖုန်းဆက်တုန်းက ပြောတာတော့ သူ့ရဲ့ မူပိုင်ခွင့်ကိစ္စ အားလုံးကို သူ့ရဲ့ အယ်ဒီတာကပဲ ကိုင်တွယ်တာတဲ့”
စုန့်ရှောင်ချင်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည် - “သူက တကယ့်ကို လူယုံလွယ်တာပဲ”
ကျန်းဆူရှင်းက စုန့်ရှောင်ချင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ “နင် ငါပြောတာကို နားထောင်နေတာလား” ဟု မေးသည်။
စုန့်ရှောင်ချင်းက “ပြောပါ၊ ပြောပါ”
ချန်းချန်းကလည်း “အရမ်းစိတ်ရှုပ်ဖို့ကောင်းတာပဲ” ဟု ဝင်အော်၏။
ကျန်းဆူရှင်းနှင့် စုန့်ရှောင်ချင်းတို့သည် ပြိုင်တူ ငုံ့ကြည့်ကာ ချန်းချန်းကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ကြသည်။
ကလေးမလေးက တခစ်ခစ် ရယ်နေသဖြင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးလုံး စိတ်မဆိုးနိုင်တော့ပေ။
ကျန်းဆူရှင်းက စုန့်ရှောင်ချင်းကို ထပ်မံ မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည် - “တွေ့လား၊ နင် စကားတွေကို လျှောက်ပြောနေလို့ ချန်းချန်းလေးက လိုက်အတုခိုးနေပြီ”
စုန့်ရှောင်ချင်းကလည်း ချန်းချန်းကို ပြန်ကြည့်ကာ “မကောင်းတာတွေ လိုက်မသင်နဲ့လေ၊ အကုန်လုံး လိုက်မလုပ်နဲ့” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ချန်းချန်းကတော့ ဆက်ပြီး ရယ်နေဆဲပင်။
ကျန်းဆူရှင်းက ဆက်ပြောသည် - “ဒါနဲ့ သူက လုအန်းကျီရဲ့ အယ်ဒီတာဆီကို ဆက်သွယ်ခဲ့တာပေါ့။ အယ်ဒီတာ ပြောတာတော့ အဲ့ဒီလူက ဈေးညှိနေတုန်းမှာ စိတ်အခြေအနေ သိပ်မကောင်းပုံရတယ်တဲ့။ လုအန်းကျီရဲ့ အယ်ဒီတာက ဈေးလေး နည်းနည်းတိုးချင်တဲ့အကြောင်း အရိပ်အမြွက် ပြောလိုက်ရုံရှိသေးတယ်၊ အဲ့ဒီလူက ဘာမှမစဉ်းစားဘဲ ၁၁ သန်းဆိုတာကို ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်တာပဲ။ လုအန်းကျီရဲ့ အယ်ဒီတာတောင် တုန်လှုပ်သွားတယ်တဲ့”
စုန့်ရှောင်ချင်း စကားမပြောနိုင်တော့ပေ - “လူတစ်ယောက်ကို အဲ့ဒီလောက်အထိ လန့်သွားအောင် လုပ်တဲ့လူမျိုး တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး”
ကျန်းဆူရှင်းက “အယ်ဒီတာ ပြောတာတော့ အဲ့ဒီလူရဲ့ စိတ်အခြေအနေက တကယ်ကို ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးတဲ့။ အရင်က ဆက်သွယ်ခဲ့တာတွေနဲ့ လုံးဝကွဲပြားနေပြီး တစ်ခုခုကို ပေါက်ကွဲပစ်ချင်နေတဲ့ ပုံစံမျိုးတဲ့” ဟု ဆိုသည်။
စုန့်ရှောင်ချင်းက ပိုပြီးတော့ပင် အံ့သြသွားရသည် - “ပိုက်ဆံတွေ ပုံအောပြီး ပေါက်ကွဲတာပေါ့လေ”
ကျန်းဆူရှင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည် - “နင် အဲ့လိုပြောမှ စကားတစ်ခုကို သတိရလာတယ်”
စုန့်ရှောင်ချင်းလည်း နားလည်သွားသည် - “အငြိုးတေးနဲ့ သုံးဖြုန်းတာ ပေါ့”
ကျန်းဆူရှင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည် - “ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူက အဲ့ဒီလိုမျိုး အငြိုးတေးနဲ့ သုံးဖြုန်းမှာလဲ” သူမသည် ချန်းချန်းကို မွေးကတည်းက စေ့စေ့စပ်စပ် နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် အကျင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ဖြုန်းတီးရာကျသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း နည်းနည်းတော့ အားကျမိသည်။
စုန့်ရှောင်ချင်းက “ဟုတ်တယ်! တကယ့်ကို စိတ်အလိုလိုက်တာပဲ”
ကျန်းဆူရှင်းက စုန့်ရှောင်ချင်းကို မသိမသာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး “နင်လည်း တော်တော် စိတ်အလိုလိုက်တာပဲလေ။ နင့်ရဲ့ အသံသွင်းစတူဒီယိုကြီးကိုပဲ ကြည့်ဦး” ဟု ဆိုသည်။
စုန့်ရှောင်ချင်းက “ဒါက ငါ့ဝါသနာလေ”
ကျန်းဆူရှင်းက “ဂိမ်းထုတ်တာကလည်း နင့်ရဲ့ ချိန်းတွေ့တဲ့လူရဲ့ ဝါသနာ ဖြစ်နိုင်တာပဲ မဟုတ်လား”
စုန့်ရှောင်ချင်း ရုတ်တရက် စိတ်တိုသွားပြန်သည် - “သူ့အကြောင်း လာမပြောနဲ့တော့”
စန်းဝေ့စာအုပ်ဆိုင်တွင် လုအန်းကျီသည် ပြန်ရန် ပြင်ဆင်နေပြီး တံခါးဝရှိ ဝမ်ဖျင်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည် - “အမဝမ်... ဆိုင်ကို ခဏကြည့်ပေးပါဦး။ ကျွန်တော် သွားတော့မယ်”
မနက်ပိုင်းက စုန့်ရှောင်ချင်းသည် ကျန်းဆူရှင်းအိမ်တွင် ရှိနေသဖြင့် လုအန်းကျီ အလျင်စလို မသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် စုန့်ရှောင်ချင်းသည် လျန်ကျယ်နှင့် နေ့လယ်စာ စားပြီးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း လုအန်းကျီမှာမူ မစားရသေးပေ။ ကျန်းဆူရှင်းသည် အိမ်တွင် ဟင်းချက်ပြီး လုအန်းကျီ လာစားရန် စောင့်နေသည်။
စောစောက ဖုန်းပြောဖြစ်စဉ်တွင် ကျန်းဆူရှင်းက လုအန်းကျီကို မြန်မြန်လာရန်ပင် တိုက်တွန်းခဲ့သေးသည်။
ဝမ်ဖျင်က “မစ္စတာလု... တကယ်ပဲ ဒီမှာ မစားတော့ဘူးလား” ဟု မေးသည်။ သူမသည် ယခုအခါ နေ့တိုင်း နေ့လယ်စာ ချက်ပြုတ်လေ့ရှိပြီး၊ လုအန်းကျီသည် ကျန်းဆူရှင်းအိမ်တွင် သွားစားမည်ဟု ပြောသည်ကို ကြားသော်လည်း မနေနိုင်ဘဲ ထပ်မေးမိခြင်း ဖြစ်သည်။
လုအန်းကျီက “ဟုတ်တယ် အမဝမ်။ ကျန်းဆူရှင်းက ကျွန်တော့်အတွက် ချက်ထားပြီးပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ကျန်းဆူရှင်းက သူ့အတွက် မချက်ထားပါက သူသည် ဆိုင်တွင်သာ နေ့တိုင်းစားဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။
အမဝမ်သည် ဟင်းချက်ကောင်းရုံသာမက သန့်ရှင်းရေးလည်း အလွန်တော်သည်။ ဟင်းချက်ပြီးလျှင် လုအန်းကျီ၏ မီးဖိုချောင်ထဲတွင် ဆီစက်တစ်စက်ပင် ကျန်မနေပါ။ သူမ လုပ်သမျှက သန့်ရှင်းသပ်ရပ်ပြီး ထိရောက်မှုရှိသဖြင့် လူကို သက်သောင့်သက်သာ ခံစားရစေကာ အစားအသောက်ကလည်း ပိုမြိန်စေသည်။
ဒါပေမဲ့ ကျန်းဆူရှင်းကလည်း မဆိုးပါဘူး။
ကျန်းဆူရှင်းသည် သဘာဝအတိုင်း သန့်ရှင်းမှုကို မြတ်နိုးသူဖြစ်ပြီး၊ ချန်းချန်းလေး ရှိနေသော်လည်း သူမ၏ အိမ်မှာ အမြဲတမ်း သပ်ရပ်နေသည်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။
လုအန်းကျီသည် မကြာသေးမီက ကျန်းဆူရှင်းအိမ်တွင် အချိန်အတော်ကြာ ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး၊ ချန်းချန်းလေးနှင့် နေ့တိုင်း ကစားခဲ့ရာ ကလေးမလေး၏အဆော့မက်မှု ကို သူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သပ်သပ်ရပ်ရပ် ရှိနေသော အိမ်တစ်အိမ်သည် ချန်းချန်းလက်ထဲတွင် ခဏလေးအတွင်း ရှုပ်ပွသွားနိုင်သည်။
ကျန်းဆူရှင်းသာ ဂရုတစိုက် သန့်ရှင်းရေး မလုပ်လျှင် အိမ်သည် ဤမျှ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာ၏။
တကယ်တော့ အိမ်အကူ အန်တီကူးလည်း အလုပ်ရက်တွေမှာ လာတတ်သော်လည်း သူမက အမြဲတမ်း ရှိနေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
ထို့ပြင် ချန်းချန်းလေး အရွယ်ရောက်လာခြင်းနှင့် လုအန်းကျီ ရှိနေခြင်းကြောင့် ကျန်းဆူရှင်းသည် သူတို့မိသားစု သုံးယောက် သက်သောင့်သက်သာ ရှိစေရန်အတွက် အန်တီကူးကို ခေါ်တဲ့ရက် နည်းပါးလာခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် အိမ်၏ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်မှုမှာ အဓိကအားဖြင့် ကျန်းဆူရှင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
သူမက တကယ့်ကို နာမည်ကြီးတစ်ယောက်နဲ့ လုံးဝမတူဘူး ဟု
လုအန်းကျီ စိတ်ထဲမှ တွေးနေမိသည်။
တကယ်တော့ သူသည် အရင်ဘဝက မည်သည့် နာမည်ကြီးနှင့်မှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။ ဤဘဝတွင်လည်း ကျန်းဆူရှင်းနှင့်ကျုံ့ပေါ် တို့ကိုသာ တွေ့ဖူးသေးသည်။ အကျော်အမော်များအပေါ် သူ၏ အမြင်မှာ ခံစားချက်နှင့် စိတ်ကူးယဉ်မှုအပေါ်တွင်သာ အခြေခံနေဆဲ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင်လည်း ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ။ အကျော်အမော်ဆိုတာလည်း လူသားတွေပဲ မဟုတ်လား၊ သူတို့ကရော ဘာလို့ သာမန်လူတွေလို မနေနိုင်ရမှာလဲ ဟူ၍ဖြစ်သည်။
ဝမ်ဖျင်ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လုအန်းကျီသည် ကားမောင်းရန် ထွက်လာခဲ့သည်။ လမ်းခုလတ်တွင် အယ်ဒီတာ ကူးကူးထံမှ ကျူကျူဆီကနေ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု လက်ခံရရှိသည်။
ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူ အပြင်ထွက်သည့်အခါ ဖုန်းပေါ်က ကျူကျူကို သတိမထားမိတတ်သော်လည်း ယခု အခြေအနေက ထူးခြားနေသည်။ သူသည် ကူးကူးနှင့် ဂိမ်းမူပိုင်ခွင့် ကိစ္စကို အိမ်မှာတင် ဆွေးနွေးခဲ့ပြီး အဆုံးအဖြတ်ပေးရမည့် အချိန်သို့ ရောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ကူးကူးထံမှ နောက်ဆုံးရလဒ်ကို ကျူကျူဆီက အချိန်တိုင်း စောင့်မျှော်နေခဲ့သည်။
ကူးကူးဆီမှ မက်ဆေ့ချ်အသစ်မှာ
“ဆရာ ဘီ ၊ အားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီ။ ဂိမ်းကုမ္ပဏီက သဘောတူတယ်၊ ၁၁ သန်းက အတည်ဖြစ်သွားပြီ”