အခန်း (၅၆)

လီကျယ်ရှန်း၏ဓား...

မြန်ဆန်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်မှုကောင်းကာ အလွန်အမြတ်ထွက်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်စိုစွတ်ပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် မီးလျှံကဲ့သို့ တောက်ပြောင်လောင်ကျွမ်းကာ၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကောင်းကင်ကြယ်တာရာများကို လှုပ်ခါစေသည်။ သူ၏ဓားသည် လောကအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းလိုသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ လူငယ်ချန်ရှင်း ထားခဲ့သော ဓားရာသည် သတ်ဖြတ်မှုရနံ့ဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဓားညွှန်ပြရာအရပ်၊ လေထုပင် အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူ့ဓားက သတ်ဖြတ်ဖို့ပဲ။

မှောင်မိုက်ထဲတွင်။

လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ဓားနှစ်ချောင်းသည် ဗလာနယ်ပယ်ထဲတွင် ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့သည်။

ခဏအတွင်းမှာပင်၊ ဓားရောင်ခြည်များ ဆူပွက်လာပြီး ဒေါသထွက်လာကာ၊ လီကျယ်ရှန်းပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖုန်မှုန့်များကို မမြင်နိုင်သောအင်အားဖြင့် အမှုန့်ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ်အကြာတွင်။

အချိန်နှင့်နေရာကို ကျော်လွန်သွားသော ဤဓားပြိုင်ပွဲသည် နောက်ဆုံးတွင် နိဂုံးချုပ်သွားခဲ့သည်။

လူငယ်၏အလိုဆန္ဒကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လီကျယ်ရှန်းသည် မအောင်မြင်သလို မရှုံးနိမ့်ခဲ့ပေ။ သူ မျက်လုံးဖွင့်တော့မည့်အချိန်တွင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ကျောက်နံရံမှ အနီရောင်ဓားရောင်ခြည်တစ်ခု ပစ်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ လီကျယ်ရှန်း၏ ကြာပန်းစိမ်းဓားကို ရစ်ပတ်တော့မည့်အလား ထင်ရသည်။

ဖုန်ပုယွီနှင့် အကြီးအကဲဖုန်ရှောင်းတို့သည် အပြင်းအထန် တုန်လှုပ်သွားကြပြီး၊ သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော၊ မရှုံးနိမ့်နိုင်သော အားကျမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

“ဒါက ဓားသုံ့လော်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဓားစိတ်ဓာတ်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ”

“လီကျယ်ရှန်းက ဒီအခွင့်အလမ်းကို တကယ်ရခဲ့တယ်”

ဒူကူယန်နှင့် ယဲ့လင်းလင်းတို့ကလည်း မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာမှုများ ပြသခဲ့ကြသည်။

သို့သော်။

လီကျယ်ရှန်းသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ချောင်းများကို ဓားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ညွှန်ပြလိုက်ကာ လေထုကို ခုတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ အနီရောင်ဓားရောင်ခြည်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သူ မလိုချင်ပါ။

လီကျယ်ရှန်းသည် သူကိုယ်တိုင် နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းမရှိသော မည်သည့်ဓားအတတ်ကိုမဆို မထီမဲ့မြင်ပြုသည်။

သူ၏ဓားကို သူတစ်ဦးတည်းကသာ ဆွဲရမည်။

ဓားသုံ့လော်ချန်ရှင်းသည် အမှန်ပင် အလွန်အားကောင်းသည်။ ၎င်းထားခဲ့သော ဓားရာများသည်၊ သွေးနတ်ဆိုးကျားပင် ကြာမြင့်စွာ လေ့လာပြီးနောက် ၎င်း၏လက်သည်းများတွင် ဓားရောင်ခြည်များ ပေါ်ထွက်လာမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် လီကျယ်ရှန်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ပို၍ယုံကြည်ခဲ့သည်။ အနာဂတ်တွင် “လီကျယ်ရှန်း” အမည်သည် ဓားအတတ်၏ထိပ်ဆုံးတွင် ထွင်းထုခံရမည်ဟု သူအပြည့်အဝယုံကြည်သည်။

သူ၏ဓားအတတ်တွင် ကိုယ်ပိုင်ဝိဉာဉ်ရှိပြီး၊ အခြားသူများ၏ရနံ့ဖြင့် ညစ်ညမ်းစရာမလိုပေ။

ထို့အပြင်၊ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးသည် အခြားသူများ၏ ဓားစိတ်ဓာတ်ကို အမှန်တကယ်သင်ယူပါက၊ သွေးစက်ချရန် လိုအပ်သေးသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ ၎င်းသည် တစ်စုံတစ်ဦး၏ဓားအတတ်လေ့ကျင့်မှုကို နှောင့်နှေးစေလိမ့်မည်။

အနီရောင်ဓားရောင်ခြည်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ လူတိုင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးကာ မျက်နှာဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။ လေ၏ဆူညံသံနှင့် လေ၏တိတ်ဆိတ်မှုသည် ပို၍ပင်နှလုံးသားကွဲအောင်ဖြစ်စေသည်။

“အာ့...”

ဖုန်ပုယွီသည် သူ၏ရင်ဘက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုဖြင့် လက်သီးဆုပ်ကို လွှင့်တင်ရန် နီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။

“အစ်ကိုကျယ်ရှန်း”

“ဘာကြောင့်...ဘာကြောင့် ဒီလိုလုပ်တာလဲ”

“ဒါက ချန်ရှင်းရဲ့ ဓားအတတ်ရဲ့ အစစ်အမှန်အနှစ်သာရပါ”

“ဘယ်လောက်အလဟဿဖြစ်တာလဲ ဘယ်လောက်ဆိုးတာလဲ”

ဖုန်ရှောင်း၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုသည် တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။

သူ၏အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သောမျက်လုံးများထဲတွင် အရင်ကမတွေ့ဖူးသော အတော်အသင့်ပြင်းထန်မှုတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူသည် လီကျယ်ရှန်းကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

“လူငယ်နတ်ဘုရား... ဓားလမ်းကြောင်းတွင် ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို သင် အမှန်ပင် ဖန်တီးနိုင်မည်ဟု ကျွန်ုပ် ယုံကြည်ပါသည်”

ဒူကူယန်နှင့် ယဲ့လင်းလင်းတို့သည် ထပ်မံပြောဆိုလိုခဲ့ကြသည်။

ရုတ်တရက် လေထုသည် ဟိန်းသံဖြင့်အော်ဟစ်ကာ၊ ကောင်းကင်မြေကြီးသည် အရောင်ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

ထူထပ်သော၊ အနီရောင်သွေးမြူတစ်ခုသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အရာအားလုံးကို မျိုချလိုက်သည်။

“သတိထားပါ”

“ဒီနတ်ဆိုးကျားက သူ့အသိုက်ကို ပြန်သွားတယ်”

အကြီးအကဲဖုန်ရှောင်း၏ ပြင်းထန်သောအော်ဟစ်သံသည် မှေးမှိန်မသွားမီ။

ရွှေကိုချိုးဖဲ့ပြီး ကျောက်ကိုခွဲနိုင်သော ကြမ်းတမ်းသည့်ဟိန်းသံတစ်ခုသည် လူတိုင်း၏စိတ်ကို ဆူညံစေပြီး သူတို့၏သွေးများ ဆူပွက်လာခဲ့သည်။ အနံ့ဆိုးသည် ဓားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး၊ ထူထပ်သော သွေးဖြင့် လှည့်ပတ်ကာ သူတို့အပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။

ခြောက်မီတာအမြင့်ရှိသော အနီရောင်နှင့်အနက်ရောင်ကျားတစ်ကောင်၊ သွေးသားဖြင့်ပြည့်နေသော တောင်ကုန်းပြိုကျသကဲ့သို့၊ မီတာတစ်ရာအမြင့်မှ မြေပြင်သို့ ပြိုကျလာကာ မကောင်းဆိုးဝါးရနံ့ကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

မြေပြင်သည် အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ အနီရောင်လှိုင်းတစ်ခုသည် ဒေါသထွက်နေသော ရေလှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသွားခဲ့သည်။

သွေးသွားမာရ်ကျား ပေါ်လာသည့်အခိုက်အတန့်နီးပါးတွင် ဝိညာဉ်ကွင်းများတောက်ပလာခဲ့သည်။

လေဓားဂိုဏ်းသည် အမြန်ဆုံးတုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

“လေမုန်တိုင်းဓားအစီအစဥ်—“

“မြင့်တက်လာစေ”

ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံများအလယ်တွင်။ အစီအစဥ်သည် ချက်ချင်းပင် ပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အကြီးအကဲဖုန်ရှောင်းသည် အဓိကအစီအစဥ်၏မျက်လုံးတွင် ခိုင်ခိုင်မာမာရှိနေပြီး၊ ဖုန်ပုယွီသည် ညာဘက်တောင်ပံအစီအစဥ်မျက်လုံးတွင် ရှိနေကာ၊ ဖုန်ဂျန်ဂိုဏ်းတပည့်ဆယ်ကျော်ခန့်သည် ၎င်းတို့၏ရနံ့များဖြင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။

ဓားရှည်များစွာသည် လေထုထဲတွင် ပေါ်လာပြီး၊ ၎င်းတို့၏ဓားသွားများအကြားတွင် အပြာရောင်စိမ်းလန်းသော လေနှင့်မိုးကြိုးအင်အားများ စုစည်းလာကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ငါးမီတာရှည်လျားသော ကြီးမားသည့် လေမုန်တိုင်းအလင်းဓားတစ်ချောင်းအဖြစ် သိပ်သည်းသွားခဲ့သည်။

ဓားသည် လေနှင့်မိုးကြိုးဖြင့် ရစ်ပတ်ထားပြီး၊ ကောင်းကင်မှ လျှို့ဝှက်မိုးကြိုးသံများကို ဆွဲငင်ကာ၊ ဆူပူနေသောလေသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အနီရောင်မြူဆိုင်းကို ပေါက်ကွဲသွားစေခဲ့သည်။

လေပြင်းတစ်ခုဖြင့်၊ သူ၏ဆံပင်နှင့်မုတ်ဆိတ်သည် ထောင်မတ်နေပြီး၊ သူ၏အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံသည် လှုပ်ရှားနေကာ၊ သူ၏လက်နှစ်ဖက်သည် လေမုန်တိုင်းဓားကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ သွေးနတ်ဆိုးကျားကို ဒေါသထွက်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

လေဓားဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင် ဆယ်ကျော်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်ကြပြီး၊ သူတို့၏အသံများသည် တောင်တန်းများနှင့်သစ်တောများကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

“လေမုန်တိုင်းဓားအစီအစဉ်”

“ခုတ်ချက်--!!!”

လေမုန်တိုင်းဓားကြီးသည် လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဒဏ်မခံနိုင်တော့သော အသံဖြင့် လိုအပ်သည်ထက် ပိုအော်ဟစ်ခဲ့သည်။

ဓားသွားနှစ်ဖက်တွင် ပျံ့နှံ့သွားသော လေနှင့်မိုးကြိုးစွမ်းအားလှိုင်းများသည် တောက်ပသော်လည်း သေစေနိုင်သော နံနက်ခင်းအလင်းရောင်တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသော ဤဓားခုတ်ချက်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ သွေးနတ်ဆိုးကျားသည် ပြင်းထန်သောမျက်လုံးများကို နီသွားစေကာ ရှောင်တိမ်းခြင်းမရှိ၊ ရှောင်ရှားခြင်းမရှိဘဲ၊ယ ကောင်းကင်ကို ဟိန်းသံဖြင့်အော်ဟစ်ခဲ့သည်။

ထို့နောက်လက်သည်းနှစ်ခုသည် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီး၊ ၎င်းတို့၏ထိပ်ဖျားများသည် ထက်မြက်သော ဓားရောင်ခြည်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ၎င်း၏ကြီးမားသောကိုယ်ခန္ဓာသည် ပို၍သိပ်သည်းသော အနီရောင်ရနံ့ကို ပေါက်ကွဲစေကာ၊ ၎င်း၏လက်သည်းများကို ဖုံးလွှမ်းပြီး အင်အားကို ပိုမိုတိုးစေခဲ့သည်။

ဓားကြီးနှင့် လက်သည်းများ ဆူညံစွာထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့သည်။ ကြမ်းတမ်းသော လေနှင့်မိုးကြိုးအင်အား၊ အနီရောင်ရနံ့နှင့်အတူ၊ ဆူပွက်ပြီး အချင်းချင်းဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသည်။ တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုသည် အပြင်ဘက်သို့ထွက်သွားပြီး၊ ဝိဉာဉ်သားရဲသွေးများစွာစိုစွတ်နေသော ဤအန္တရာယ်ရှိသည့်မြေပြင်ပေါ်ရှိ အက်ကြောင်းများကို ပွင့်သွားစေခဲ့သည်။

ဖုန်ရှောင်း၊ ဖုန်ပုယွီနှင့် လေဓားဂိုဏ်းမှ အခြားတပည့်ဆယ်ကျော်ခန့်တို့သည် မျက်နှာများနီမြန်းလာပြီး၊ ခြေလှမ်းမမှန်ဘဲ ဆယ်လှမ်းကျော် နောက်သို့ဆုတ်သွားခဲ့ကြသည်။

သွေးနတ်ဆိုးကျားသည်လည်း တုန်ခါခံရပြီး အချို့သောခြေလှမ်းများကို နောက်သို့ဆုတ်ခဲ့ရသည်။ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် မြေပြင်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော လမ်းကြောင်းများကို ထွင်းထုခဲ့ပြီး၊ သူ၏သတ်ဖြတ်မှုရနံ့သည် ပါးလွှာသွားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်။

နတ်ဆိုးကျားအသိုက်ကို ဝန်းရံထားသော သစ်တောသည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်လာခဲ့သည်။ မြင့်မားသောသစ်ပင်များသည် စစ်သည်တထောင်များ လှည့်ပတ်လာသည့်အလား လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ လူတိုင်း၏မျက်နှာအမူအရာသည် ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“ဘာဖြစ်နေတာလဲ”

“အနီးအနားက ဝိဉာဉ်သားရဲတွေ ဆူပူလာကြတာလား”

လေဓားဂိုဏ်းသည် သွေးနတ်ဆိုးကျားကို အပြင်းအထန်တိုက်ခိုက်သောအခါ လီကျယ်ရှန်းတို့ခုနစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

သစ်တောအတွင်းရှိ ထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲများကို လျစ်လျူရှုကာ၊ မြှားသည် လေးကိုင်းပေါ်တွင် ရှိနေပြီး လွှတ်ချရမည်ဖြစ်သည်။

ဒူကူယန်သည် အရောင်စုံအဆိပ်ငွေ့များဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး၊ နတ်ဆိုးကျားဆီသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဆူပွက်နေသော အနီရောင်ရနံ့သည် အဆိပ်အားလုံးကို ပျော်ဝင်စေခဲ့သည်။

တစ္ဆေကျားအော်စလို၏ ဝိဉာဉ်စွမ်းရည်သည် သူ၏ခြေဖဝါးအောက်တွင် လင်းလက်နေပြီး၊ သူ၏ပုံသဏ္ဍာန်သည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားကာ၊ သူနှင့် လေပြင်းငှက်တို့သည် နတ်‌‌ဆိုးကျားဆီသို့ အလျင်အမြန်ချဉ်းကပ်နေခဲ့သည်။

ရှီညီအစ်ကိုများသည် လိပ်၏ဝိဉာဉ်ဖြင့် ၎င်းတို့၏အခွံများကို ပေါင်းစပ်ကာ ကြီးမားသော ဒိုင်းနံရံတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းကာ၊ နတ်ဆိုကျား၏အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားကာ နတ်ဆိုးကျားဆီသို့ အပြင်းအထန်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးကျား၏အမြီးသည် တူကြီးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ လေထုကိုဖြတ်ကာ လွှမ်းသွားခဲ့သည်။ လိပ်ဒိုင်းကာသည် ချက်ချင်းပင် ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။

ရှီညီအစ်ကိုများသည် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ခံရပြီး မီတာရာခန့်လွန်းပျံသွားခဲ့သည်။

“ပွင့်ချပ်ကိုးခု နှလုံးသားပန်း၊ ကုသခြင်း”

ယဲ့လင်းလင်းသည် နူးညံ့စွာသီဆိုကာ၊ သူမ၏လက်ဖဝါးထဲရှိ နှလုံးသားပန်းသည် အလင်းရောင်ဖြင့်တောက်ပလာပြီး၊ သူမ၏နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အသက်စွမ်းအင်သည် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရထားသော ရှီညီအစ်ကိုများဆီသို့ စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။

ဤအားလပ်ချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အော်စလိုနှင့် ယူဖုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိခဲ့သည်။

“ဒုတိယဝိဉာဉ်စွမ်းရည် - ကျားသစ်လက်သည်း”

“တတိယဝိဉာဉ်စွမ်းရည် - လေခွဲဓား”

၎င်းတို့၏တိုက်ခိုက်မှုသည် ကျား၏ကြမ်းတမ်းသောအမွေးအပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး၊ မီးပွားအနည်းငယ်သာ မြင့်တက်လာကာ၊ ယားယံစေသကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။

သွေးနတ်ဆိုးကျားသည် စိတ်မရှည်ဘဲ ဟိန်းသံအော်ဟစ်ကာ၊ မကောင်းဆိုးဝါးရနံ့တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး နှစ်ဦးကို ပျံသန်းစေခဲ့သည်။

လီကျယ်ရှန်းသည် အင်အားတိုးရန်နှင့် “ဆူပွက်သောအရက်နှင့် ဓားတေးသံ” ရူးသွပ်မှုကို နှိုးဆွရန် အလွန်အမင်းသောက်စားပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏လှုပ်ရှားမှုကို စတင်ခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ခြေထောက်များကို ဝိဉာဉ်စွမ်းအားဖြင့် သွတ်သွင်းခဲ့သည်။ သူသည် လေးကိုင်းမှလွှတ်ချသော မြားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ မြေပြင်မှ အပေါ်သို့ ပစ်ထုတ်ခံခဲ့ရပြီး နတ်ဆိုးကျား၏ ကျယ်ပြန့်သောနောက်ကျောအပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကြာပန်းစိမ်းဓားပတ်လည်တွင် ခရမ်းရောင်ကွင်းတစ်ခုက ဝိုင်းရံလျက်ရှိသည်။

မှောင်မိုက်နေသော သစ်တောအထက်၊ ကြယ်တာရာများသည် ဓားထိပ်ဖျားတွင် ကျဆင်းကာ စုရုံးလာသည့်အလား ထင်ရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်။

ကြာပန်းစိမ်းဓားသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းစွာ ထက်မြက်ပြီး၊ ၎င်း၏အလင်းရောင်သည် အေးစက်ကာ လင်းလက်နေခဲ့သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာပြင်ပသို့ ပေါက်ထွက်တော့မည့်အလား ခံစားရသော ပြတ်ထွက်ခြင်းခံစားမှုသည် ကျောရိုးမှတစ်ဆင့် တစ်ဖန်ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သို့သော် လီကျယ်ရှန်းတွင် အချိန်အပိုမရှိတော့ပေ။ သူသည် အော်စလိုနှင့် ယုဖုန်းကို မောင်းနှင်ပြီးနောက် နတ်ဆိုးကျားပြန်တွန်းထုတ်ပြီးနောက် ရရှိသော တိုတောင်းသောဖွင့်ဟချက်ကို အသုံးချခဲ့သည်။

လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဓားလက်ကိုင်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ ဓားထိပ်ဖျားသည် မာရ်ကျား၏နောက်ကျောကို တိုက်ရိုက်ညွှန်ပြကာ၊ ကျဆင်းမှု၏ ကြီးမားသောအင်အားကို အခွင့်ကောင်းယူကာ၊ သူ၏စွမ်းအားအားလုံးကို ဤဓားခုတ်ချက်တစ်ခုတည်းထဲသို့ သွန်းလောင်းခဲ့သည်။

“ဒုတိယဝိဉာဉ်စွမ်းရည် - ဓားသုံးသွယ်တောက်ပခြင်း”

“ကြာပန်းစိမ်းဓားသီချင်း၊ ပထမပုံစံ - ယောင်ကွမ်းဓား”

ကြာပန်းစိမ်းဓား၏ ထက်မြက်မှုသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းပေသည်။ ၎င်းသည် ကျား၏နောက်ကျောကို အမြစ်နှင့်တကွ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးကျားသည် နာကျင်သောဟိန်းသံအော်ဟစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် လူတိုင်း၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာမှုများ မပေါ်ပေါက်သေးပေ။

သစ်တောအတွင်းရှိ တုန်ခါမှုများသည် ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အင်အားကြီးဝိဉာဉ်သားရဲများ၏ ရနံ့များသည် ဆူနာမီလှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ အုပ်စုသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် နတ်ဆိုးကျားလိုဏ်ခေါင်းထဲသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး၊ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်...

ခေါင်းသုံးလုံးပါသော ဝံပုလွေပြာတစ်ကောင်၊ ငွေရောင်သွန်းထားသကဲ့သို့ ကိုယ်ထည်ဖြူဖွေးသော ဧရာမပုစွန်ဆိတ်ကြီး၊ ဆင်အလောင်းတစ်ဝက်ကို ပါးစပ်ထဲသယ်ဆောင်ထားသော ရွှေရောင်မြွေဟောက်တစ်ကောင်...

မရေမတွက်နိုင်သော အင်အားကြီးဝိဉာဉ်သားရဲများ။

မမြင်နိုင်သော အမိန့်တစ်ခုကြောင့် မောင်းနှင်ထားသကဲ့သို့ သူတို့သည် လိုဏ်ခေါင်းကို ဖြတ်ကျော်၍ အရူးအမူးပြေးသွားခဲ့ကြသည်။ ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရထားသော သွေးနတ်ဆိုးကျားသည်လည်း အနိမ့်သံဟိန်းသံအော်ဟစ်ခဲ့သည်။

သူ၏နောက်ကျောရှိ ပြင်းထန်စွာနာကျင်မှုနှင့် သူ၏လည်ချောင်းတွင် ညှပ်ထားသော ကြာပန်းစိမ်းဓားကို လျစ်လျူရှုကာ၊ သူသည် ရုတ်တရက်လှည့်ကာ ဆူပွက်နေသော ဝိဉာဉ်သားရဲရေစီးကြောင်းထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီး၊ မသိရှိရသောဦးတည်ရာသို့ အရူးအမူးပြေးသွားခဲ့သည်။

လီကျယ်ရှန်းသည် ဓားလက်ကိုင်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်လျက်၊ နတ်ဆိုးကျား၏နောက်ကျောတွင် ချိတ်ဆွဲနေဆဲဖြစ်သည်။

“လီကျယ်ရှန်း!!!”

ဒူကူယန်နှင့် ယဲ့လင်းလင်းတို့သည် အရူးများကဲ့သို့ လိုဏ်ခေါင်းထဲမှ ပြေးထွက်ခဲ့ကြသည်...