အခန်း (၆၀)

ဝံပုလွေအမျိုးအစား ဝိဉာဉ်သားရဲများသည် အခက်ခဲဆုံးဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

နေလဝံအုလွေဒါဇင်များစွာသည် ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ ဆူပွက်လာကာ၊ စီးကြောင်းနှစ်ခုအဖြစ် ကွဲသွားခဲ့သည်။

ဝံပုလွေဘုရင်ဦးဆောင်သော အင်အားတစ်ခုသည် လေဓားဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်များပေါ်သို့ ခုန်တက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

နောက်ထပ်အုပ်စုတစ်ခုသည် ဒူကူယန်၊ ယဲ့လင်းလင်းနှင့် အခြားလေးဦးတို့ကို ရစ်ပတ်နေခဲ့သည်။

“သားရဲအယုတ်တမာကောင်”

ဒူကူယန်နှင့် ယဲ့လင်းလင်းတို့သည် သွားများကို ကိုက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အလွန်စိုးရိမ်နေပြီး၊ ဝံပုလွေများနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်မပါကြပေ။ လီကျယ်ရှန်း၏ အခြေအနေကိုသာ ရှာဖွေလိုခဲ့ကြသည်။

စိတ်ရှုပ်ထွေးသောအခါတွင်၊ တိုက်ခိုက်မှုအတွင်း အားနည်းချက်များ ပေါ်လာနိုင်ခြေ ပိုများသည်။ ထို့အပြင်၊ ဝံပုလွေအုပ်စုသည် ထူးခြားစွာ ကြမ်းတမ်းပြီး ၎င်း၏တိုက်ခိုက်မှုများသည် ကြမ်းကြုတ်သည်။

မကြာမီ၊ ဒူကူယန်၊ ယဲ့လင်းလင်းနှင့် အခြားသူများသည် အားလုံးဒဏ်ရာရခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများစွာရှိခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ဝံပုလွေဘုရင်သည် နေလဝံပုလွေကိုပိုမိုများပြားစွာ ဦးဆောင်ကာ လေဓားဂိုဏ်းကို တားဆီးထားခဲ့သည်။

လေဓားဂိုဏ်းတပည့်များသည် လေမုန်တိုင်းဓားအစီအစဉ်ကို ဖြန့်ချသော်လည်း၊ အကူအညီပေးရန် အချိန်ခက်ခဲပေမည်။

ဝံပုလွေများသည် ကလိမ်ကကျစ်တတ်ပြီး၊ အုပ်စုနှင့် အပြင်းအထန်တိုက်ခိုက်နေသည့်အလား ထင်ရသည်။

သို့သော် အမှန်တကယ်ပစ်မှတ်ကို ခွဲခြားသိမြင်ပြီးဖြစ်ပြီး၊ ထိုသူမှာ အဖွဲ့၏ဗဟိုဖြစ်သော ယဲ့လင်းလင်းဖြစ်သည်။

နေလဝံပုလွေအချို့သည် အနီးကပ်လာကာ၊ နောက်တွင် ကာကွယ်ခံထားရသော ယဲ့လင်းလင်းကို တိတ်တဆိတ်ချဉ်းကပ်ခဲ့ကြသည်။

သေစေနိုင်သော အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဒူကူယန်နှင့် အခြားသူများသည် ဖြစ်ပျက်နေသောအရာကို စတင်သိမြင်လာခဲ့ကြသည်။

နေလဝံပုလွေအချို့သည် ရုတ်တရက် ဒူကူယန်နှင့် သူမ၏အဖော်များပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ၊ ၎င်းတို့ကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ထားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ နေလဝံပုလွေတစ်ကောင်၏ မျက်လုံးများသည် ကြမ်းတမ်းမှုများ တဖျတ်ဖျတ်တောက်လျက်၊ သူ၏ထက်မြက်သောသွားများမှ သွားရည်များ ယိုစီးကျလာကာ၊ အားကောင်းသော ငါးနံ့ဆိုးကို သယ်ဆောင်လျက်၊ ယဲ့လင်းလင်းဆီသို့ အပြင်းအထန်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

“လင်းလင်း၊ သတိထား”

ဒူကူယန်နှင့် အခြားလေးဦးတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည်။

သူ၏လက်ထဲရှိ ဝိဉာဉ်စွမ်းအားသည် အရူးအမူးဆူပွက်နေသော်လည်း၊ ရှေ့ရှိ ရက်စက်သောဝံပုလွေကို လှုပ်ခါနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

လေထုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ယဲ့လင်းလင်း၏လှပသောမျက်နှာ ဖြူဖွေးသွားခဲ့သည်။

သူမသည် မတည်မငြိမ်နောက်သို့ဆုတ်ကာ၊ ခြေရှုပ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားခဲ့သည်။ သူမသည် အသားစများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ဝံပုလွေ၏ပါးစပ်သည် သူမ၏မြင်ကွင်းထဲတွင် အလျင်အမြန်ကြီးမားလာခြင်းကို မျက်မှောက်တွေ့ကြည့်ရှုနေခဲ့ရသည်။

ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် သူမသည် မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားခဲ့သည်။ ဤအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင်...

မျက်လုံးမှိတ်ထားသော ယဲ့လင်းလင်းမှလွဲ၍၊ ကျန်သူအားလုံးသည် အလင်းရောင်စင်းတစ်ကြောင်းသည် လေထုကိုဖြတ်၍ ရောက်ရှိလာသည်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရှုနေခဲ့ကြသည်။

၎င်း၏အမြန်နှုန်းသည် နားလည်နိုင်စွမ်းထက်ကျော်လွန်သည်။ ခဏအတွင်းမှာပင်၊ ယဲ့လင်းလင်းကို ခုန်တက်တိုက်ခိုက်သော နေလဝံပုလွေသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ချည်နှောင်ခံခဲ့ရသည်။

ထို့နောက်မှသာ ၎င်းတို့သည် ရှင်းလင်းစွာမြင်ခဲ့ကြသည်။ ဓားတစ်ချောင်းသည် ဝံပုလွေ၏လည်ပင်းကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေခဲ့သည်။ ဓားသွားပေါ်တွင် ကြာပန်းစိမ်းဆယ့်နှစ်ပွင့် ပွင့်နေသော ဓားတစ်ချောင်း။

“ဒါက... ကြာပန်းစိမ်းဓားလား”

ဒူကူယန်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်ဆံများ ရုတ်တရက်ကျုံ့ဝင်သွားပြီး၊ ရင်းနှီးသော ဓားအရိပ်သည် ၎င်းတို့အား အံ့အားသင့်စွာ အသက်ရှူသံကျယ်ခြင်းကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ယဲ့လင်းလင်း၏ မျက်တောင်များ တုန်ယင်ကာ သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။

မျက်စိထဲဝင်လာသည်မှာ ထက်မြက်သောဓားဖြင့် လည်ပင်းထိုးဖောက်ခံထားရသော နေလဝံပုလွေ၏အလောင်း၊ ပါးစပ်မှ သွေးများပန်းထွက်လျက်ရှိသည်။

သူမသည် သဘာဝအတိုင်း ငေးကြည့်ကာ၊ သူမ၏ကြည့်ရှုမှုသည် ရင်းနှီးသော ကြာပန်းစိမ်းဓားပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီး၊ သူမ၏မျက်လုံးများသည် ထွန်းပြောင်သော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိသည်။

“လီကျယ်ရှန်း”

စကားလုံးများကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

အနီရောင်သွေးစွန်းထင်းထားသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခုသည် ကျယ်ပြန့်သောတောင်တန်းနှင့်သစ်တောမှ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

“ဒူဂူအစ်မ၊ ယဲ့လင်းလင်း၊ ချက်ချင်းဆုတ်ခွာပါ”

လီကျယ်ရှန်း၏အော်ဟစ်သံကို ကြားပြီး၊ သူဘေးကင်းပြီး ကျန်းမာကြောင်း သိရသောအခါ၊ လူတိုင်း၏စိတ်ထဲတွင် ကြီးမားသောဝန်လေးချက်ကို လွှတ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရပြီး၊ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် ဆန္ဒအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ဝိဉာဉ်စွမ်းအားကို ဖြန့်ချပြီး မြန်မြန်ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

ပြီးတော့ ဒီအချိန်မှာ လီကျယ်ရှန်းသည် လူတိုင်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။ အံ့အားသင့်သော ကြည့်ရှုမှုများစွာ၏ အောက်တွင်။

ဓားတောင်ပံဆယ့်နှစ်ချောင်းဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားပြီး၊ မျိုးစုံသောဒြပ်စင်စွမ်းအားများ စီးဆင်းနေသော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် ဝိဉာဉ်စွမ်းရည်တစ်ခုသည် သူ၏ခြေဖဝါးအောက်မှ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

“တတိယဝိဉာဉ်စွမ်းရည် - ကြာပန်းစိမ်းဓား ဒဏ္ဍာရီဆယ့်နှစ်ပါး”

ကြာပန်းစိမ်းဓား ဆယ့်နှစ်ချောင်း ဟိန်းသံဖြင့်အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ ဓားအလင်းများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခုရစ်ပတ်ကာ ကွန်ရက်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီး၊ နေလဝံပုလွေအုပ်စုကို ထောင်ချောက်ဆင်လိုက်သည်။

ဤဓားဆယ့်နှစ်ချောင်းအနက်၊ တစ်ချောင်းသည် ကြယ်တာရာကဲ့သို့ ပုံသွန်းထားပြီး တောက်ပသောတောက်ပမှုဖြစ်သည်၊ နောက်တစ်ခုမှာ ရေခဲနှင့်မီးတို့ဖြင့် ရက်လုပ်ထားပြီး၊ ပူလောင်ပြီးအေးစက်သည်၊ ကျန်ဆယ်ခုမှာ ကျောက်စိမ်းရည်ကဲ့သို့ ကြည်လင်ပြီးသန့်စင်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ဓားစိတ်ဓာတ်ဖြင့် မသွတ်သွင်းရသေးပေ။

ဓားအစီအစဉ်အတွင်း။

ဓားရောင်ခြည်သည် မမြင်နိုင်သော ကွန်ရက်တစ်ခုကဲ့သို့ လေထုကို ဖြတ်တောက်ထားသည်။

ထောင်ချောက်ဆင်ခံထားရသော နေလဝံပုလွေ၏ ဖြူစင်သောအမွေးသည် ချက်ချင်းပင် သွေးနီရောင်ဖြင့် စွန်းထင်းသွားပြီး၊ ထက်မြက်ပြီးနာကျင်သော ဟောင်သံကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် ဓားအလင်းမှချုပ်လုပ်ထားသော လှောင်ကန်ထဲသို့ အရူးအမူးဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် ကြာပန်းစိမ်းဓား ဆယ့်နှစ်ချောင်း အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ လီကျယ်ရှန်းသည် လျှပ်တစ်ပြက်အမြန်နှုန်းဖြင့် လှုပ်ရှားပြီး၊ ဓားအစီအရင်ထဲသို့ ခုန်ဝင်ခဲ့သည်။

အစီအရင်အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းချသည့်အခိုက်အတန့်တွင်၊ အစီအရင်အတွင်းရှိ အလင်းရောင်နှင့်အရိပ်အယောင်များ ရွေ့လျားသွားပြီး၊ လီကျယ်ရှန်း နောက်ထပ်နှစ်ယောက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

တစ်ယောက်က ကြယ်တာရာ ကြာပန်းစိမ်းဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

တစ်ယောက်က ရေခဲနှင့်မီး ကြာပန်းစိမ်းဓားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

လီကျယ်ရှန်း၏ ပုံသဏ္ဍာန်သုံးခုသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခုရစ်ပတ်ကာ၊ သူတို့၏ဓားရောင်ခြည်များသည် ကြက်ခြေခတ်ပုံစံဖြင့် ရွေ့လျားနေကြသည်။

သူ၏လှုပ်ရှားမှုများသည် အလွန်မြန်ဆန်သဖြင့်၊ အရိပ်အယောင်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဒူကူယန်၊ ယဲ့လင်းလင်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်၊ သူတို့မြင်ရသည်မှာ သွေးစွန်းထားသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံသည် ဓားအစီအရင်ထဲတွင် အရူးအမူးလှုပ်ရှားနေပြီး၊ မျိုးစုံသော ဂုဏ်သတ္တိများပါသော ဓားရောင်ခြည်များသည် မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ စီးဆင်းဒေါသထွက်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအရာနှင့်အတူ နေလဝံပုလွေ၏ ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် ဟောင်သံများနှင့်၊ နေရာအနှံ့သို့ သွေးနှင့်ဝံပုလွေအမွေးများ ဖြန်ချခြင်းတို့ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် ဒူကူယန်၊ ယဲ့လင်းလင်းနှင့် အခြားသူများကို အသက်ရှူရပ်သွားစေခဲ့သည်။

နေလဝံပုလွေအခြားအုပ်စုနှင့် အပြင်းအထန်တိုက်ခိုက်နေသော လေဓားဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်များပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ကြသည်။

“ဘာ...ဘယ်လိုဝိဉာဉ်စွမ်းရည်မျိုးလဲ”

“ကိုယ်ပိုင်ဓားအစီအရင်လား ပြီးတော့ မူရင်းကိုယ်ခန္ဓာရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနှင့် ကိုယ်ပွားများကိုတောင် ဖန်တီးနိုင်တယ်လား”

အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှူမှုပြုပြီးနောက်။

ဓားအစီအရင်အတွင်း ပြည့်နှက်နေသော သွေးမြူသည် တဖြည်းဖြည်းပါးလွှာသွားပြီး၊ မြင်ကွင်းသည် ပို၍ရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။

မြေပြင်သည် နေလဝံပုလွေများ၏အလောင်းများဖြင့် ပြန့်ကျဲနေပြီး၊ သွေးအနံ့ပြင်းထန်မှုသည် အလွန်အမင်းဖြစ်နေသည်။

သွေးစွန်းထားသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် ပုံသဏ္ဍာန်သုံးခုသည် ဓားများကိုင်လျက် ရပ်နေပြီး၊ ဓားအစီအစဉ်ထဲမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူတို့လမ်းလျှောက်နေစဉ်၊ ကြာပန်းစိမ်းဓားဆယ့်နှစ်ချောင်း တဖြည်းဖြည်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ပုံတူနှစ်ခုလည်း အလင်းရောင်စီးကြောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လီကျယ်ရှန်း၏ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

“လီ...လီကျယ်ရှန်း”

တိုတောင်းသော ရပ်တန့်မှုကာလပြီးနောက်။

ဒူကူယန်နှင့် ယဲ့လင်းလင်းတို့သည် ရှေ့သို့ပြေးလာကာ၊ စိုးရိမ်စွာဖြင့် သူ့ကို အောက်မှအပေါ်သို့ ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။

ယုဖုန်း၊ အော်စလိုနှင့် ရှီညီအစ်ကိုများသည် လီကျယ်ရှန်းကို ကိုးကွယ်သည့်အလား လေးစားအားကျသော ကြည့်ရှုမှုဖြင့် ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။

“အိုင်ဒေါ်……”

“ဒါက မင်းရဲ့ တတိယဝိဉာဉ်စွမ်းရည်လား”

“ကြောက်စရာကောင်းတယ်”

လီကျယ်ရှန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များသည် အနည်းငယ်ကွေးညွှတ်သွားပြီး၊ ကျေနပ်ဖွယ်ကောင်းသော ပြုံးရိပ်ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

သူသည် ဤ “ကြာပန်းစိမ်းဓား ဒဏ္ဍာရီဆယ့်နှစ်ပါး” ကို အလွန်ကျေနပ်ခဲ့သည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ၊ ဤသည်မှာ ကြီးထွားမှုအမျိုးအစားဝိဉာဉ်စွမ်းရည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏စွမ်းရည်နှင့် ပြည့်ဝစွာကိုက်ညီသည်။

လက်ရှိတွင်၊ သူသည် “ကြာပန်းစိမ်းဓားသီချင်း” ၏ ပုံစံနှစ်မျိုးကိုသာ သဘောပေါက်ပြီး၊ ကြယ်တာရာနှင့် ရေခဲမီး ဓားစိတ်ဓာတ်နှစ်မျိုးကိုသာ တတ်မြောက်ထားသည်။ ထို့ကြောင့်၊ သူသည် ပုံတူနှစ်ခုကိုသာ ဖော်ပြနိုင်သည်။

“ကြာပန်းစိမ်းဓားသီချင်း” ပြီးပြည့်စုံသွားသည်နှင့်အမျှ၊ နားလည်သဘောပေါက်ထားသော ဓားစိတ်ဓာတ်အသစ်တစ်ခုစီသည် အသုံးပြုသူအား မူရင်းကိုယ်ခန္ဓာ၏ စွမ်းအားအပြည့်ရှိသော ဓားစိတ်ဓာတ်ပုံတူအပို တစ်ခုကို ပေးအပ်လိမ့်မည်။

ဤဝိဉာဉ်စွမ်းရည်၏ စွမ်းအားသည် အမှန်ပင်ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နေသည်။

နတ်ဘုရား၏ရနံ့ဖြင့် သွေးစွတ်ထားသော ရှားပါးသားကောင်မှ လက်ဆောင်အဖြစ် ထိုက်တန်ခဲ့သည်။

“ဖုန်ရှောင်းအကြီးအကဲ၊ ဖုန်ပုယွီညီအစ်ကို၊ အကူအညီလိုသေးလား”

လီကျယ်ရှန်းသည် နေလဝံပုလွေဘုရင်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသော လေဓားဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်များကို ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

ထို့နောက်နားစည်ပွင့်အောင် ဟိန်းသံအော်ဟစ်မှုတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။

သွေးသည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

နေလဝံပုလွေဘုရင်၏ခေါင်းသည် သံမဏိသံမြည်သကဲ့သို့လှိမ့်ကျသွားခဲ့သည်။

နက်မှောင်သော ဝိဉာဉ်စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။

အကြီးအကဲဖုန်ရှောင်းသည် သူ၏ဆူပွက်နေသော သွေးများကို ငြိမ်သက်စေပြီး ရယ်မောသံကျယ်ခဲ့သည်။

“လူငယ်နတ်ဘုရား၊ ကျေးဇူးတင်ပါသည်”

“မင်းကို ဒဏ်ရာမရပဲ မြင်ရတော့ စိတ်သက်သာရာရတယ်”

“ကျွန်တော် ဒီဝိဉာဉ်စွမ်းရည်ကို စုပ်ယူပြီးမှ ဆက်ပြောမယ်”

ပြောပြီးနောက်၊ သူသည် ခြေဖြင့်ထိုင်ကာ ဝိဉာဉ်ကွင်းစုပ်ယူခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။

ဖုန်ပုယွီသည် လီကျယ်ရှန်းဆီသို့ ကြီးမားသောခြေလှမ်းများဖြင့် လှမ်းလာခဲ့ပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ဖုံးကွယ်မထားသော အံ့အားသင့်မှုများရှိနေသည်

“အစ်ကိုတော်၊ မင်းရဲ့ဓား... ပိုပြီးအားကောင်းလာတယ်”

သူသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဝိဉာဉ်စွမ်းရည်အကြောင်း မမေးမြန်းခဲ့ပေ။

လူတိုင်းတွင် မိမိကိုယ်ပိုင်အခွင့်အလမ်းများနှင့် အခြေအနေများရှိကြောင်း သိထားသောကြောင့်၊ မဆင်မခြင် မေးမြန်းခြင်းသည် မယဉ်ကျေးသောအပြုအမူဖြစ်မည်။

လီကျယ်ရှန်းသည် လေဓားဂိုဏ်း၏ လူငယ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ ယဉ်ကျေးသောအပြုအမူများကို အတော်အတန့် နှစ်သက်ခဲ့ပြီး၊ နှစ်ဦးသည် တိုတိုတုတ်တုတ် စကားပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

မကြာမီ။

အားကောင်းပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဝိဉာဉ်စွမ်းအား၏ရနံ့သည် အကြီးအကဲဖုန်ရှောင်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ဆံပင်နှင့်မုတ်ဆိတ်များ ထောင်မတ်နေပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများကို ဖုံးအုပ်ထားသော အနက်ရောင်ပိုးချည်သည် လေမရှိဘဲ လှုပ်ရှားနေကာ၊ ထက်မြက်သော၊ ထိတွေ့နိုင်သော အနားသတ်ကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

အကြီးအကဲဖုန်ရှောင်းသည် ထရပ်လာကာ၊ သူ၏အသံသည် ကျယ်လောင်စွာဟိန်းသံထွက်လာခဲ့သည်။

“ယနေ့ သခင်လေးနှင့် တွေ့ဆုံရသည်မှာ အမှန်ပင်ကံကောင်းသောအချိန်ပါပဲ”

“ကျွန်ုပ်တို့ ဤနေရာတွင် နောက်ထပ်မနေတော့ဘူး”

“အနာဂတ်တွင် သခင်လေးမှာ အချိန်လွတ်အနည်းငယ်ရှိပါက လေဓားဂိုဏ်းကနေ ကြိုဆိုပါတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့က ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ကြိုဆိုပါမယ်”

“ဂိုဏ်းချုပ်သည် မုချပင် သင့်ကဲ့သို့သော ဓားအတတ်တွင် ဒီလိုပါရမီရှိနဲ့ ပေါက်ဖွားလာသည့်ကြယ်တစ်ပွင့်နှင့် ဆွေးနွေးရန် လိုလားပါလိမ့်မယ်”

သူပြောဆိုနေစဉ်၊ သူသည် ဓားသမားတစ်ဦး၏ အမူအရာကို အမှတ်ရစေသည့် အမူအရာဖြင့် လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

“နှုတ်ဆက်ပါတယ်”

ဖုန်ပုယွီ ဦးဆောင်သည့် လေဓားဂိုဏ်းတပည့်များသည်လည်း မျက်လုံးများကို အနက်ရောင်ပိုးချည်ဖြင့် ပြန်လည်ပတ်ထားပြီး၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်အုပ်ချီကာ၊ ကျယ်လောင်သောအသံဖြင့် ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

“နှုတ်ဆက်ပါတယ်”

မျက်မှောက်ရှိ အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော ဓားသမားအုပ်စုကို ကြည့်ရှုကာ၊ လီကျယ်ရှန်းသည် ပြုံးရိပ်ဖြင့် ၎င်းတို့၏နှုတ်ဆက်ခြင်းကို ပြန်လည်နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။

လေဓားဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်များသည် လေကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ အချိန်အနည်းငယ်အတွင်း၊ ၎င်းတို့သည် ကျယ်ပြန့်သောသစ်တောထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြသည်။

လီကျယ်ရှန်းသည် လှည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အေးဆေးတည်ငြိမ်သော ပြုံးရိပ်တစ်ခုရှိနေခဲ့သည်။

“သွားကြစို့၊ တာဝန်ပြီးမြောက်ပြီ။”

“ကြယ်တာရာရဲ့ ဒီခရီးစဉ်အတွက် လူတိုင်းအပင်ပန်းခံခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

“ထျန်းဒိုမြို့ပြန်ရောက်ရင် လူတိုင်းကို ဧည့်ခံပါမယ်။”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ၊ ဒူကူယန်နှင့် ယဲ့လင်းလင်းတို့၏ လှပသောမျက်နှာများသည် ပြုံးရိပ်များဖြင့် ပွင့်လင်းသွားခဲ့သည်။

ဤခရီးစဉ်သည် လမ်းကြောင်းများလွဲခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ အကောင်းဆုံးရလဒ်မှာ လီကျယ်ရှန်း ဘေးကင်းပြီး ကျန်းမာနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏မျက်ခုံးများသည် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ကခုန်နေခဲ့သည်။

“ဒါဆို ငါဗိုက်ပြည့်အောင်စားပြီး ငါ့အိုင်ဒေါ်ကို ဒေဝါလီခံစေမယ်။”

အော်စလိုက သူ့အကျင့်အတိုင်း သူ့ခေါင်းကို ရိုက်လိုက်သည်။

“မင်းက အလုပ်အနည်းဆုံးလုပ်ပြီး၊ စားဖို့ပဲတွေးနေတာလား”

“ဟေး... အော်စလိုကောင်မလေး၊ နောက်ထပ်ရိုက်ခံချင်နေပြန်ပြီထင်တယ်...”

သူသည် ဒေါသထွက်ဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။ နှစ်ဦးသည် ချက်ချင်းပင် ငြင်းခုံကြသည်။

ဤသို့မြင်ရသောအခါ၊ ရှီညီအစ်ကိုများသည် မိုက်မဲသော ပြုံးရိပ်များဖြင့် “တိုက်ပွဲ” ထဲသို့ ပါဝင်ခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဘက်လိုက်နေသည့်အလား ထင်ရသည်။

လီကျယ်ရှန်း၊ ဒူကူယန်နှင့် ယဲ့လင်းလင်းတို့သည် အကြည့်ပြောင်းပြီး၊ ရယ်မောရန်မတတ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

လီကျယ်ရှန်းတို့ခုနစ်ဦးတို့ ထျန်းဒိုမြို့သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာစဉ်။

ဆိုတိုတွင်။

ကျူကျူချင်းသည် ခရီးပန်းနွမ်းနယ်ကာ ရှီလိုင်ခဲ့ကျောင်းတော်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်...