ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း

“မင်းတို့က တကယ်ပဲ ‘ကောင်းကင်အဆင့် အထွတ်အထိပ်’ ရှိတဲ့ ခံစစ်နဲ့ တိုက်စစ်ပေါင်းစပ် အစီရင်ကြီးတစ်ခုထဲမှာ ခိုအောင်းနေတာကိုး ၊ ဒါဆိုရင်လည်း ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့ ပေါ့လေ ။”

လင်းရန်ယန် က အသာအယာ ပြုံးလိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် ဖူဂျီတောင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်သွားတော့သည်။ မကြာမီမှာပင် သူသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော အကာအကွယ် အစီရင်ကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။

ဤအစီရင်ကြီးမှာ ‘ဓာတ်ငါးပါး အကြွင်းမဲ့သတ်ဖြတ်ခြင်းအစီရင်’ ဟူ၍ အမည်တွင်သည်။ ၎င်းသည် နင်ဂျာဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များနှင့် ဓာတ်ငါးပါးကိုယ်ယောင်ဖျောက်အတတ်ကို ပေါင်းစပ်ကာ တည်ဆောက်ထားသော အစွမ်းထက် အစီရင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဒဏ္ဍာရီများအရ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်ကျော်က ‘ရွှီဖူ’ သည် မသေဆေးကို ရှာဖွေရန် ‘တုန်းရင်’ အရပ်သို့ အရှေ့ဘက်သို့ ရွက်လွှင့်လာချိန်တွင် ၊ ‘ချင်းရှီဟွမ်’ ဧကရာဇ်က ထိုစဉ်က ကောင်းကင်ဘုံအင်ပါယာ၌ အစွမ်းအထက်ဆုံးဖြစ်သော အစီရင်ပညာရှင်ကို စေခိုင်း၍ ၎င်းအတွက် တည်ဆောက်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဤအစီရင်ရှိနေသရွေ့ ရွှီဖူသည် မည်သည့် ရန်သူကိုမဆို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အရှုံးမရှိဘဲ အောင်နိုင်နေမည် ဖြစ်သည်။

စိတ်မကောင်းစရာမှာ ချင်းရှီဟွမ် ဧကရာဇ်သည် ရွှီဖူက မသေဆေးကို ပြန်လည်ယူဆောင်မလာနိုင်မီမှာပင် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ သေဆုံးမှုနှင့် ပတ်သက်၍ အချို့က အဆိပ်ဆေးလုံးများ သောက်မိ၍ သေဆုံးသည်ဟု ဆိုကြသလို ၊ အချို့ကလည်း လုပ်ကြံခံရသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော်လည်း အမှန်တကယ် မည်သို့သေဆုံးသည်ကိုမူ မည်သူမျှ အတိအကျ မသိရှိကြချေ။

နောက်ပိုင်းတွင် ရွှီဖူသည် တုန်းရင်ပြည်ကို ထူထောင်ခဲ့ပြီး ၊ ဤအစီရင်ကြီးကို ဖူဂျီတောင်ထိပ်ဝယ် ထားရှိကာ နင်ဂျာဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့တော့သည်။ အချိန်ကာလများ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ နင်ဂျာဂိုဏ်းမှာ အကြိမ်ကြိမ် ကွဲပြားသွားခဲ့ပြီး ၊ နောက်ဆုံးတွင် ယခုရှိနေသော ကြီးကျယ်သော နင်ဂျာရွာကြီး ငါးရွာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

တုန်းရင်ပြည်တွင် မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် အယူမှန်ဂိုဏ်းဟူ၍ ခွဲခြားထားခြင်း မရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နင်ဂျာရွာများသည်လည်း မှောင်မိုက်သော အတတ်ပညာများကို ကျင့်ကြံကြသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် တစ္ဆေများကို မွေးမြူခြင်းကို သူတို့က ‘ရှိကီဂါမီ’ ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ ဖုတ်ကောင်များကို မွေးမြူခြင်းကိုမူ ‘မသေနိုင်သော ရုပ်သေး’ ဟု ခေါ်ဆိုကြ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့၏ အဓိက ဝိသေသလက္ခဏာမှာ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် စံနှုန်းများ လုံးဝမရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ စွမ်းအားတိုးတက်မည်ဆိုပါက ဧကရာဇ်မင်းကိုပင် ဆေးဖော်စပ်ရန် အသုံးပြုရဲကြသည်။ ဤဖြစ်ရပ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူး၏။ သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ အသုံးမဝင်ကြောင်း သိရှိသွားပြီးနောက်တွင်လည်းကောင်း ၊ တုန်းရင်၏ နဂါးကြော ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဆေးဆရာမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်လည်းကောင်း ၊ ဤသို့သော မိုက်မဲသည့်အမှုကို မည်သူမျှ ထပ်မံ၍ မပြုလုပ်ရဲကြတော့ချေ။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်က အစွမ်းအထက်ဆုံး အစီရင်ပညာရှင်ဆိုတော့လည်း ထိုက်တန်ပါတယ် ၊ မော်ရှန်း ရဲ့ အစောင့်အရှောက် အစီရင်ကြီးကလည်း ဒီမဟာဆရာကြီးရဲ့ လက်ရာပဲ မဟုတ်လား ၊ ဒါက တကယ်ကို ‘အထူး’ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီပဲ ၊ ‘အဆင့်မြင့်’ အဆင့်ကို ရောက်ဖို့တောင် သိပ်မလိုတော့ဘူး ”

လင်းရန်ယန်သည် ဤအစီရင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အသာအယာ သက်ပြင်းချရင်း ရေရွတ်လိုက်၏။

တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် လိုအပ်သော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပုံ မရသေးချေ။ အကယ်၍သာ သူသည် ‘စစ်မှန်သော အရှင်သခင်’ အဆင့်သို့ ချိုးဖောက်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပါက ၊ နောင်တွင် သူသည် သေချာပေါက် ‘ဝိညာဉ်အဆင့်’ ရှိသော အစီရင်ပညာရှင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ စိတ်မကောင်းစရာမှာ စစ်မှန်သော အရှင်သခင်များ ပေါ်ထွက်မလာခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ရာ ၊ ၎င်း၏ ခက်ခဲမှုကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။

ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် လင်းရန်ယန်မှာ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူ၏ ညာဘက်လက်ဝါးကို အစီရင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် တင်လိုက်၏။

“အစီအရင်... ပြောင်းပြန်လှည့် ”

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လင်းရန်ယန်၏ လက်အတွင်းမှ ရေတွက်၍မရသော အစီအရင်သင်္ကေတများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၊ အစီအရင်၏ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ စီးဝင်သွားတော့သည်။ ထိုအစီအရင်များ စီးဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ ၊ အစီရင်ကြီးမှာ လျင်မြန်စွာ စတင်တောက်ပလာတော့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ‘ယမာဂူချီ’ နင်ဂျာရွာ၏ ဗဟိုချက်ဝယ် ၊ လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော နင်ဂျာထောင်ပေါင်းများစွာမှာ ဆံပင်ရှည်ဖားလျားနှင့် လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်ဝယ် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်နေကြသည်။

“အားလုံးပဲ... ဒီနေ့ကစပြီး မင်းတို့တွေဟာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ နောက်ကို လိုက်ပါပြီး ကောင်းကင်ဘုံအင်ပါယာကို သိမ်းပိုက်ကြရမယ် ၊ ဒါဟာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂုဏ်သိက္ခာပဲ ”

ထိုလူလတ်ပိုင်းမှာ သူ၏ ရှေ့ရှိ နင်ဂျာများကို ကြည့်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ သူသည် တုန်းရင် နင်ဂျာဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ လက်ရှိ ‘နတ်ဘုရားအရိပ်’ ဖြစ်သော ‘ယမာဂူချီ ရှိန်းရင်’ ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့က ကောင်းကင်ဘုံအင်ပါယာကို သိမ်းပိုက်ခြင်းမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဂုဏ်သိက္ခာဟု ဆိုနေကြသော်လည်း ၊ အမှန်တကယ်တွင်မူ သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ လူပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ရန်နှင့် ၊ ကောင်းကင်ဘုံအင်ပါယာသားတို့၏ ဝိညာဉ်များကို အသုံးပြု၍ သူတို့၏ ရှိကီဂါမီများကို ကျင့်ကြံကျွေးမွေးရန်ပင် ဖြစ်၏။

ကောင်းကင်ဘုံအင်ပါယာ၏ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူတို့ လုံးဝ စိုးရိမ်ခြင်း မရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အချိန်တန်လျှင် ထိုကျင့်ကြံသူများကို တစ်စုံတစ်ဦးက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံအင်ပါယာ၏ ကျင့်ကြံသူများသည် မိမိတို့ကိုယ်ပိုင် ပြဿနာများကိုပင် ဖြေရှင်းရန် အလုပ်များနေကြမည် ဖြစ်ရာ ၊ သူတို့ကို နှောင့်ယှက်ရန် အချိန်ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဝူး... “

သို့သော်လည်း ယခုအခိုက်အတန့်၌ ကောင်းကင်ယံရှိ အစီရင်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် တောက်ပလာတော့သည်။

“ဒါ... ဘာဖြစ်တာလဲ ”

ယမာဂူချီ ရှိန်းရင် က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရင်း ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်၏။ သို့သော်လည်း သူသည် အစီရင်အတတ်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လေ့လာထားသူ မဟုတ်သဖြင့် ၊ ကောင်းကင်ယံ၌ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မသိနိုင်ချေ။ သို့သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် မသိရပါ ၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။

“ဟိုဇီ… သွားကြည့်စမ်း ၊ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ ”

ယမာဂူချီ ရှိန်းရင် က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

“ဟိုက်... (ဟုတ်ကဲ့) ”

အဘိုးအိုတစ်ဦးက ရိုသေစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ၊ ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာတော့သည်။ နောက်တစ်ခဏ၌ ထိုအဘိုးအိုသည် သူ၏လက်ထဲရှိ လှံတံကို ရုတ်တရက် ပစ်ပေါက်လိုက်၏။

“ဝုန်း”

ချက်ချင်းပင် ကျယ်လောင်လှသော အသံကြီးနှင့်အတူ လှံတံမှာ မြေပြင်အတွင်းသို့ စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။

“ဝူး... “

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ထိုလှံတံမှာ လျင်မြန်စွာ ရှည်လျားလာ၏။ ခါးကုန်းကုန်း အဘိုးအိုမှာလည်း အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ၊ လှံတံ၏ အဖျားပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ လှံတံမှာ ဆက်လက်ရှည်လျားလာသည်နှင့်အမျှ ၊ ထိုအဘိုးအိုသည် မီတာရာပေါင်းများစွာ မြင့်သော ကောင်းကင်ယံရှိ အစီရင် တည်ရှိရာသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

အရာအားလုံးမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေ၏။ သူသည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရင်း ၊ သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ အစီရင် အကာအကွယ်ကို လက်ဖြင့် အသာအယာ တို့ထိလိုက်တော့သည်။

“ဝူး... “

သို့သော်လည်း မမျှော်လင့်ထားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ သူ တို့ထိလိုက်သော နေရာဆီသို့ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ စွမ်းအားများသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း စုစည်းလာ၏။

“ဗက... (အရူးကောင်) မကောင်းတော့ဘူး ၊ ဟိုဇီ... အမြန်ပြေး ”

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ယမာဂူချီ ရှိန်းရင် သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားကာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ အဘိုးအို၏ မျက်နှာမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ပျက်သွားရပြီး ၊ သူ၏ ဝိညာဉ်လက်နက်ကို အသုံးပြု၍ နောက်သို့ အမြန်ဆုတ်ရန် ကြိုးစားတော့၏။

စိတ်မကောင်းစရာမှာ အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီ။

“ဝူး... “

“ဝုန်း”

စွမ်းအားများ စုစည်းမှု ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် ၊ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော အလင်းတန်းကြီးတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံမှ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းလာတော့သည်။

“ယာမဲတဲ... (ရပ်လိုက်ပါဦး) ”

ထို့နောက် အဘိုးအို၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ၊ ထိုအလင်းတန်းကြီးမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။ တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူ၏ အသားနှင့် သွေးများမှာ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၊ အရိုးစုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ မကြာမီမှာပင် ထိုအရိုးစုမှာလည်း လုံးဝဥဿုံ အငွေ့ပျံသွားတော့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအလင်းတန်းကြီး၏ စွမ်းအားမှာ လျော့ပါးမသွားဘဲ ၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ယမာဂူချီ ရှိန်းရင် ရှိရာဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဆက်လက် ကျဆင်းလာ၏။

“ဟွန်း ၊ ”

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ယမာဂူချီ ရှိန်းရင် သည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။ နောက်တစ်ခဏ၌ သူသည် သူ၏ လက်ညှိုးကို ကိုက်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်ခဏချင်း ဖိချလိုက်တော့သည်။

“ဘန်း... ဘန်း... ဘန်း... ဘန်း... ဘန်း”

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ မီးခိုးလုံးကြီးများ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ၊ သံတံခါးကြီး ငါးချပ်မှာ မြေပြင်မှ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ၎င်းတို့သည် သူနှင့် သူ၏ တပည့်များ ရှေ့မှောက်တွင် အကာအကွယ်အဖြစ် ပိတ်ဆို့ထား၏။ ထိုသံတံခါးကြီးများပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ရုပ်တုထွင်းထုချက်များသည် သာမန်လူများကို သေချာပေါက် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေလိမ့်မည်။

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း”

နောက်တစ်ခဏ၌ နားမခံသာသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးများနှင့်အတူ ၊ ထိုဧရာမ သံတံခါးကြီး ငါးချပ်မှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားတော့သည်။ သို့သော်လည်း ဤသို့ အဟန့်အတား ဖြစ်သွားခြင်းကြောင့်ပင် ၊ အစီရင်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ လမ်းကြောင်း လွဲချော်သွားပြီး အဝေးတစ်နေရာသို့ ကျရောက်သွား၏။

ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုပါက ထိုတိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားမှာ အစီရင်နံရံမှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ကံဆိုးစွာပင် ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ အစီရင်နံရံကို ထိမှန်သွားသောအခါ ၊ အပြင်သို့ မထွက်သွားဘဲ အတွင်းဘက်သို့ ပြန်လည် ကန်ထွက်လာတော့သည်။ ထိုသို့ ပြန်ကန်ထွက်လာသောအခါ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမို၍ပင် ပြင်းထန်၏။

“နာနီ... (ဘာ) မဖြစ်နိုင်တာ ”

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ယမာဂူချီ ရှိန်းရင် ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။ သို့သော် အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီ။

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း”

နောက်ဆုံးတွင် ကမ္ဘာပျက်မတတ် ကျယ်လောင်လှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ၊ မီတာရာနှင့်ချီ၍ မြင့်မားပြီး အချင်း မီတာထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းသော ထိတ်လန့်စရာ ပေါက်ကွဲမှုကြီးသည် ယမာဂူချီ နင်ဂျာရွာတစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် ဝါးမျိုသွားတော့သည်။ ဧရာမ မှိုပွင့်ပုံစံ မီးခိုးတိမ်တိုက်ကြီးမှာလည်း ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွား၏။

ဤအခိုက်အတန့်၌ ဖူဂျီတောင်တစ်ခုလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့သည်။ ၎င်းအပြင် ကောင်းကင်ယံရှိ အစီရင်ကြီးမှာလည်း ဒုတိယအကြိမ် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် စွမ်းအားများကို ဆက်လက် စုစည်းနေသေးသည်။ ထိုသို့ စွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်သောအခါ ၊ အစီရင်၏ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်း အာနိသင်မှာလည်း တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

အစီရင်တစ်ခုလုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း ထင်ရှားပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ ကမ္ဘာသူ ကမ္ဘာသားများ ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဆီးနှင်းဖုံးလွှမ်းနေသည့် ဖူဂျီတောင်ထိပ်မှာ ၊ ယခုအခါတွင်မူ ၎င်း၏ စစ်မှန်သော အသွင်အပြင်ကို ဗလာကျင်းပြလိုက်တော့၏။

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း”

ပြင်းထန်လှသော တုန်ခါမှုကြီးကြောင့် ဖူဂျီတောင်ခြေရှိ လူတိုင်းမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေကြသည်။ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြချေ။

“ကြည့်ကြပါဦး... ဖူဂျီတောင်ကြီး ပေါက်ကွဲနေပြီ”