ယမာဂူချီ ရှိန်းရင်
Vol. 9 Ch. 90
ဤသည်မှာ ‘ကောင်းကင်အရှင်သခင် ပထမအဆင့်’ သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြောင်းအလဲပင် ဖြစ်၏။ ဒန်ထျန် မှာ ပိုမိုကျယ်ဝန်းလာခြင်း မရှိသော်လည်း ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာမူ အဆပေါင်းများစွာ ဖိသိပ်ခံလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် ယခင်ကထက် ဆယ်ဆမျှ ပိုမိုသိပ်သည်းသွားခဲ့ရာ ၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခြောက်ရာခန့် စုပ်ယူလိုက်ရုံမျှဖြင့် မဆိုစလောက်သာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်သေးသည်။
ကံကောင်းသည်မှာ လင်းရန်ယန် ၏ ‘အလိုအလျောက် ငွေဖြည့်စနစ်’ မှာလည်း အဆင့်တက်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ၊ ယခုအခါ နေ့စဉ် ‘အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး’ ၁,၀၀၀ ၊ ‘အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး’ ၁ တုံး နှင့် ‘အခြေခံအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး’ ၁၀၀,၀၀၀ အထိ ရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုပမာဏအားလုံးကို စုပေါင်းတွက်ချက်ပါက အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃,၀၀၀ ခန့်နှင့် ညီမျှသည်။ ဤပမာဏမှာ လင်းရန်ယန်အတွက် ခေတ္တခဏ အသုံးပြုရန် လုံလောက်၏။
“ဗက... ယာရိုး ၊ ကောင်းကင်ဘုံအင်ပါယာက တာအိုသမား... မင်းကို ငါသတ်မယ် ”
ထိုစဉ် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနေသော မီးတောင်ပြာများကြားမှ အမျက်ဒေါသ ထွက်နေသည့် ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
“အန်း... “
နောက်တစ်ခဏ၌ စူးရှလှသော နဂါးဟိန်းသံကြီးတစ်ခုမှာ ပြာမှုန့်များကြားမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။
“ဟိုက်... ဒါ ဒဏ္ဍာရီထဲက ‘ယာမာတာ နို အိုရိုချီ’ နဂါးကြီးများလား ”
နဂါးဟိန်းသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လင်းရန်ယန်၏ ရင်မှာ တစ်ချက် ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရ၏။ ထိုအရာမှာ ဒဏ္ဍာရီသက်သက် မဟုတ်ပေ ။ ကောလာဟလများအရ ထိုသတ္တဝါမှာ အနည်းဆုံး ‘စစ်မှန်သော အရှင်သခင်’ အဆင့်ရှိသည့် ‘မိစ္ဆာဧကရာဇ်’ အဆင့်တွင် ရှိသည်။
ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် လင်းရန်ယန်မှာ လက်ရှောင်ပြေးရန်ပင် စဉ်းစားလိုက်မိသေးသည်။ သို့သော်လည်း... …..
“ဝုန်း”
ထိုအခိုက်အတန့်၌ မီတာတစ်ထောင်ခန့် ရှည်လျားသော ‘သစ်သားနဂါး’ ကြီးတစ်ကောင်သည် အဆုံးမဲ့လှသော မီးတောင်ပြာများကြားမှ ထိုးထွက်လာပြီး ၊ လင်းရန်ယန်ကို ဝါးမျိုရန် ဟိန်းဟောက်တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။ သစ်သားနဂါးကြီး၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင်မူ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ ကြေမွနေပြီး ဆံပင်ဖားလျားနှင့် လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦးက ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်ရင်း ရပ်နေ၏။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ထူးဆန်းသော အနီရောင် အစီအရင်သင်္ကေတများစွာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေတော့သည်။
“ဪ... ယာမာတာ နို အိုရိုချီ မဟုတ်ဘဲ ‘သစ်သားဓာတ် နင်ဂျာအတတ်’ ကိုး ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအတတ်က တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တာပဲ ၊ ကောင်းကင်အဆင့် အလယ်အလတ်အထိ တောင် ရောက်နေတာ”
လင်းရန်ယန်က ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်၏။ သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ လူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ယမာဂူချီ ရှိန်းရင် ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် နင်ဂျာဂိုဏ်း၌ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး ‘နတ်ဘုရား’ တစ်ပါးအဖြစ် တင်စားခံထားရသူ ဖြစ်၏။ သူသည် တတိယအဆင့်ရှိသော ‘သစ်သားဝိညာဉ်ခန္ဓာ’ ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။
သူ၏ စွမ်းအားမှာ တကယ့်ကို ထူးခြားလှ၏။ သူသည် သစ်သားနဂါးကြီးကို ထိန်းချုပ်ကာ လင်းရန်ယန်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။
“လျှပ်စီးဓားသွား.. ”
စိတ်မကောင်းစရာမှာ သစ်သားနဂါးကြီးက လင်းရန်ယန်ကို မဝါးမျိုနိုင်မီမှာပင် ၊ လင်းရန်ယန်က အသာအယာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်နှစ်ဖက်အတွင်းမှ မီတာတစ်ထောင်ခန့် ရှည်လျားသော ဧရာမ လျှပ်စီးဓားသွားကြီးကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။ ထိုဓားသွားမှာ သစ်သားနဂါးကြီး၏ ကိုယ်ထည်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွား၏။
“ချိ... လာ... “
နောက်တစ်ခဏ၌ လင်းရန်ယန်၏ ပိုင်းဖြတ်ချက်နှင့်အတူ သစ်သားနဂါးကြီးမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ထက်ပိုင်းပြတ်သွားတော့သည်။
“အန်း... “
နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သစ်သားနဂါးကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ဆွေးမြည့်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော ယမာဂူချီ ရှိန်းရင် သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူ၏ လက်ကွက်များကို အလျင်အမြန် ဖော်ဆောင်လိုက်၏။
“သစ်သားဒြပ်စင် စွန့်လွှတ်ခြင်း... သစ်သားလူသားအတတ်... ”
နောက်တစ်ခဏ၌ နောက်ထပ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း”
မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့၏။ မီတာနှစ်ထောင်ခန့် မြင့်မားသော ‘သစ်သားဘီလူးကြီး’ တစ်ဦးမှာ မြေပြင်မှ ထိုးထွက်လာတော့သည်။
“ဝုန်း... ဝုန်း”
ယမာဂူချီ ရှိန်းရင် သည် ထိုဘီလူးကြီး၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ၊ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။
“ဝိန်း... “
တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ရေတွက်၍မရသော အစီအရင်သင်္ကေတများသည် ဘီလူးကြီးတစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွား၏။
“ဟိန်း... “
နောက်တစ်ခဏ၌ ထိုဗာဂျရာဘီလူးကြီး သည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့၍ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ၊ သူ၏ ရင်ဘတ်မှနေ၍ ဧရာမ သစ်သားနဂါးကြီးတစ်ကောင်မှာ တစ်ခဏချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ ၊ ဒါက ဆက်တိုက်သုံးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ပဲကိုး ”
လင်းရန်ယန်က ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အံ့သြသွားရ၏။ အကယ်၍ ဤတိုက်ကွက်များကို ယမာဂူချီ ရှိန်းရင် ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါက ၊ သူ၏ ပါရမီမှာ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။ သို့သော်လည်း စိတ်မကောင်းစရာမှာ ဤစွမ်းရည်များအားလုံးတွင် ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျင့်စဉ်များ၏ အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သေချာပေါက် ကောင်းကင်ဘုံအင်ပါယာမှ ဗုဒ္ဓဘာသာ မဟုတ်ဘဲ ‘အာဆန်း’ ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျင့်စဉ်များ ဖြစ်ပုံရသည်။
သို့သော်လည်း လင်းရန်ယန်မှာ ထိုအချက်ကို ဂရုမစိုက်ချေ။
“မင်းက ဘီလူးကြီးတွေနဲ့ ကစားရတာ ဝါသနာပါနေမှတော့ ၊ ငါလည်း မင်းနဲ့အတူ ကစားပေးရတာပေါ့”
လင်းရန်ယန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်၏။ နောက်တစ်ခဏ၌ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အနက်ရောင် ရတနာဓားတစ်စင်းကို တိုက်ရိုက် ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။
“ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်... ဆင်းသက်စမ်း... ”
လင်းရန်ယန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း သူ၏ ဓားကို ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးတင်လိုက်တော့သည်။
“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း”
ကမ္ဘာပျက်မတတ် ကျယ်လောင်လှသော မိုးကြိုးသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ၊ ခရမ်းရောင်ရှိသော ‘ကောင်းကင်ဘုံပြစ်ဒဏ် မိုးကြိုး’ သည် ကောင်းကင်ယံမှ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ကျဆင်းလာတော့သည်။ ထိုမိုးကြိုးမှာ လင်းရန်ယန်၏ လက်ထဲရှိ အနန္တပြောင်းလဲခြင်းဓားပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွား၏။
သေချာပေါက် ထိုမိုးကြိုးအတွင်း၌ ကောင်းကင်ဘုံပြစ်ဒဏ် စွမ်းအားမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ပါဝင်သော်လည်း ၊ ၎င်း၏ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော အရှိန်အဝါကြောင့် ယမာဂူချီ ရှိန်းရင် ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။
“ဟိန်း... “
နောက်တစ်ခဏ၌ ကောင်းကင်ဘုံပြစ်ဒဏ် စွမ်းအားများ ကိန်းဝပ်နေသော လျှပ်စီးများသည် အနန္တပြောင်းလဲခြင်းဓားမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ၊ လင်းရန်ယန်ကို ငုံ့ကြည့်နေသော ဧရာမ မိုးကြိုးဘီလူးကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
“ဟိန်း... “
မိုးကြိုးဘီလူးကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ မော့၍ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ၊ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ရှိ မီးတောင်ပြာများမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း လွင့်စင်သွား၏။ ဆယ်ကီလိုမီတာ ပတ်လည်အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာလည်း တစ်ခဏချင်းအတွင်း ကြည်လင်သွားသည်။ မြေပြင်ပေါ်၌ အသက်ရှူကျပ်နေကြသော လူပေါင်းများစွာသည်လည်း ဤအခိုက်အတန့်၌ သူတို့၏ မျက်လုံးများ လင်းကနဲ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။ သူတို့သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ဖူဂျီတောင်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ ၊ မီတာနှစ်ထောင်ကျော် မြင့်မားသော ထိတ်လန့်စရာ ဘီလူးကြီးနှစ်ဦး ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရ၏။
“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း”
နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ လက်သီးချင်း ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားတော့သည်။ ထိုထိတ်လန့်စရာ စွမ်းအားကြောင့် ကမ္ဘာဖျက်နိုင်သော လေလှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ ထိုလေလှိုင်းများသည် မြေပြင်ကို အလွှာလိုက် အလွှာလိုက် ကြိတ်ချေပစ်လိုက်တော့သည်။ လေလှိုင်းများ ပျံ့နှံ့သွားရာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ရှိ လူသားများ ၊ သစ်ပင်များနှင့် အိမ်ခြေများမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပြာမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။
နင်ဂျာတစ်ဦး၏ အကာအကွယ်ကို ယူထားသော ဧကရာဇ်မင်းမှာလည်း တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနေသော နင်ဂျာကိုယ်တိုင်မှာပင် လေလှိုင်းဒဏ်ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အပေါက်ခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများထွက်ကာ သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်၌ သူသည် ယမာဂူချီ ရှိန်းရင် ကို အဘယ်ကြောင့် ‘နတ်ဘုရား’ ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်ကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားခဲ့ပြီ။
“ဝုန်း” “ဝုန်း” “ဝုန်း”
လင်းရန်ယန်နှင့် ယမာဂူချီ ရှိရင် တို့၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ဘီလူးကြီးနှစ်ဦးမှာ ရူးသွပ်စွာ စတင်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ သူတို့၏ လက်သီးတစ်ချက် ၊ ခြေထောက်တစ်ချက်တိုင်းတွင် မြေပြင်မှာ ပြိုကျပျက်စီးသွား၏။ သူတို့၏ တိုက်ပွဲမြေပြင်မှာလည်း လင်းရန်ယန်၏ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်မှုကြောင့် အနီးအနားရှိ လူနေရပ်ကွက်များဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ရွှေ့လျားသွားတော့သည်။ ယမာဂူချီ ရှိန်းရင် မှာ ဤအချက်ကို သိနေသော်လည်း ၊ သူ၏ အမုန်းတရားများကို ဖြေဖျောက်ရန်အတွက် လင်းရန်ယန်ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။
“မကောင်းတော့ဘူး... ဘီလူးကြီးတွေ လာနေပြီ ၊ အမြန်ပြေးကြ ”
“မေမေ... ဘီလူးကြီးတွေ ရောက်လာပြီ ”
“တောက်... ဒီလိုအရာတွေ ဘာလို့ ပေါ်လာရတာလဲ ၊ ဒါ တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားတွေ ငါတို့ကို ပေးတဲ့ ပြစ်ဒဏ်လား ”
ရေတွက်၍မရသော ကျွန်းသားများသည် ဤအခိုက်အတန့်၌ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့် ထွက်ပြေးနေကြ၏။ စိတ်မကောင်းစရာမှာ မီတာနှစ်ထောင်ကျော် မြင့်မားသော ဘီလူးကြီးများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ၊ သူတို့ မည်မျှပင် ပြေးကြစေကာမူ ဘီလူးကြီးများအတွက်မူ တစ်လှမ်းမျှသာ ရှိသည်။
“ဝုန်း... “
လေလှိုင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ မြို့ငယ်လေးတစ်ခုမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပျက်စီးသွားတော့သည်။ နောက်ထပ် လေလှိုင်းတစ်ခုနှင့်အတူ ကျေးရွာပေါင်းများစွာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ဤတိုက်ပွဲကြီးမှာ ဆယ်မိနစ်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
ယခုအချိန်၌ တုန်ရင်ကျွန်း၏ စစ်တပ်များအားလုံး ပျက်စီးသွားရုံသာမက ၊ သာမန်ပြည်သူ တစ်သန်းကျော်မှာလည်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ လင်းရန်ယန်အနေဖြင့် အချိန်တန်ပြီဟု ယူဆကာ သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး တိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ချိန်တွင် ၊ သူ၏ နောက်ဘက်မှနေ၍ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော အရှိန်အဝါ ဆယ်ခုကျော် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
“ဟင်... တစ်ယောက်ယောက် ရောက်လာတာလား ”
လင်းရန်ယန်က ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရင်း နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပါပေသည်။ တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ဝိညာဉ်လက်နက်များကို စီးနင်းကာ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းလာကြသော ‘ခါဂဲ’ အဆင့်ရှိ ပညာရှင် ဆယ်ဦးကျော်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။
“တခြား နင်ဂျာရွာတွေက ပညာရှင်တွေလား ”
လင်းရန်ယန်က ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်၏။ ထိုသူများအနက် လေးဦးမှာ ‘ရှိန်းရင်’ အဆင့်ရှိသူများဖြစ်ပြီး ဆဋ္ဌမအဆင့် အထက်တွင် ရှိကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့မှာ ‘ရှိန်းရင်’ များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ၊ သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ ယမာဂူချီ ရှိန်းရင် ထက်မူ သိသိသာသာ အားနည်းလှ၏။