အခန်း (၇၅)
Vol. 8 Ch. 75
လီကျယ်ရှန်းသည် ဖုန်းပိုင်လုံ၏ ဆွဲခေါ်ခြင်းကို ခံရကာ ချောက်ကမ်းပါးပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းသွားသည်။ ပြင်းထန်သော လေစီးကြောင်းများက သူ့မျက်ခွံများကို ဆွဲဖြဲသကဲ့သို့ ဖြစ်စေပြီး မြင်ရန် ခက်ခဲစေသည်။ အသက်ရှူခြင်း အကြိမ် ဒါဇင်များစွာကြာပြီးနောက် စွမ်းအားတစ်ခုက ရုတ်တရက် သူ့ကို ဆွဲတင်လိုက်သည်။ သူ၏ ခြေထောက်များသည် နောက်ဆုံးတွင် ခိုင်မာသော မြေကြီးကို ထိတွေ့သည်။
လီကျယ်ရှန်း ကိုယ်ကို ထိန်းနိုင်ရန် တစ်လှမ်း ချော်လဲသွားသည်။
သူ စိတ်အားထက်သန်စွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
သူ့ရှေ့တွင် ထူးခြားသော ခွက်ကဲ့သို့ ချိုင့်ဝှမ်းတောင်အပေါက်တစ်ခု ရှိနေသည်။
လေပြင်းများ အော်ဟစ်တိုက်ခတ်ပြီး ၎င်းအတွင်း၌ တိုက်မိနေပြီး လှုပ်ရှားနေသော လေစီးကြောင်းများက သူ့မျက်နှာကို အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်စေမည့် အေးမြမှုကို ယူဆောင်လာသည်။
ထို ချိုင့်ဝှမ်း၏ နံရံများပေါ်တွင် လေပြင်းများ ထွင်းထုထားသော အကွေ့အကောက်များသော ချောက်ကမ်းပါးများစွာ ရှိနေသည်။
သို့သော် လီကျယ်ရှန်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်မှာ ထိုချောက်ကမ်းပါးများ၏ အက်ကွဲကြောင်းများတွင် မြှုပ်နှံထားသော တောက်ပနေသော စိမ်းပြာရောင် လေဝိဉာဉ် ပုံဆောင်ခဲ အစုအဝေးများပင်ဖြစ်သည်။
“ဆရာကြီး ဖုန်းပိုင်လုံ၊ ဒါက...”
ဖုန်းပိုင်လုံက ပြုံးလိုက်ပြီး လီကျယ်ရှန်း၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
“အဲ့ဒါအကြောင်း အရင် မပြောနဲ့ဦး။”
“ဒီရှန်း လူငယ်လေး၊ မင်းရဲ့ မိတ်ဆွေကို အရင် ရှင်းပြသင့်တယ်။”
“ငါ့ရဲ့ နိမ့်ကျတဲ့ လေဓားဂိုဏ်းက သူ့ရဲ့ အမျက်ဒေါသကို မခံနိုင်ဘူး။”
“ဟင်?”
လီကျယ်ရှန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင်၊ ပူပြင်းသော နတ်ဘုရား အလင်းရောင်တစ်ခုက အပေါ်မှ ချောက်ကမ်းပါး အပေါက်ဝမှ ရုတ်တရက် လျှံကျလာသည်။
ဒုန်း
အလင်းစွမ်းအား တစ်ခုသည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ဆင်းသက်လာသည်။ သူ၏ အမြင်အာရုံသည် သန့်စင်ပြီး တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
လီကျယ်ရှန်းသည် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် မှုန်ဝါးဝါး အဖြူရောင်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။
အလင်းရောင် အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားသောအခါ မြင်ကွင်းထဲသို့ ရောက်လာသည်မှာ ဖြူစင်ပြီး မြင့်မြတ်သော အတောင်ပံ ခြောက်ခုပင်။
ချန်ရန်ရွှယ်သည်လည်း ပေတစ်သောင်း မြင့်သော ချောက်ကမ်းပါးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင်
သူမသည် လီကျယ်ရှန်းရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး သူ့ကို ဖုန်းပိုင်လုံနှင့် ခွဲခြားထားသည်။ သူမ၏ ရေခဲကန်ကဲ့သို့ ပြာလဲ့နေသော မျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီး၊ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာသည် အေးခဲသော နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေကာ ဖုန်းပိုင်လုံကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
လီကျယ်ရှန်း အလျင်အမြန် နှစ်လှမ်း တက်လှမ်းကာ ချန်ရန်ရွှယ်ကို ကာကွယ်ရန် ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်သည်။
သူက ချန်ရန်ရွှယ်၏ ရန်လိုသော အကြည့်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
“ဆရာကြီး ဖုန်းပိုင်လုံက ကျွန်တော့်ကို ဓားလမ်းကို နားလည်ဖို့ ဒီကို ခေါ်လာတာပါ၊ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။”
ချီယန်ရန်ရွှယ်၏ အကြည့်က လီကျယ်ရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုသည် လွန်ကဲနေပြီး ဖုန်းပိုင်လုံကို အထင်လွဲနေကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများမှ အေးစက်မှုများ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားသည်။
လီကျယ်ရှန်းက ဖုန်းပိုင်လုံဘက်သို့ မျက်လုံးမှိတ်ပြသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ရန်ရွှယ် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လိုက်ပြီး အကြည့်ကို အောက်သို့ ချကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဆရာကြီး ဖုန်းပိုင်လုံ၊ ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်။”
ဖုန်းပိုင်လုံက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး သူ့အပြုံးက မပျက်ယွင်းပေ။
ချန်ရန်ရွှယ် လီကျယ်ရှန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက်မှသာ သူမသည် အတောင်ပံများကို ပြန်သိမ်းပြီး နာခံစွာ ဘေးသို့ ဆုတ်သွားသည်။
“ကျယ်ရှန်း လူငယ်လေး...”
ဖုန်းပိုင်လုံသည် လေမျက်လုံးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
“လေဓားဂိုဏ်းဟာ လေစုဝေး တောင်တန်းမှာ တည်ရှိတယ်။”
“ဒီတောင်က သူ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကြောင့် လေစွမ်းအားကို အရပ်မျက်နှာ အားလုံးကနေ စုဆောင်းနိုင်တယ်။”
“ပြီးတော့ ဒီနေရာဟာ လေစုဝေး တောင်တန်းရဲ့ အဓိက လေမျက်လုံးပဲ။”
“လေမျက်လုံး...”
လီကျယ်ရှန်း၏ အကြည့်က ဟစ်အော်နေသော တောင်အပေါက်ကို တစ်ဖန် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
သူသည် စိမ်းပြာရောင် လေဝိဉာဉ် ပုံဆောင်ခဲ အစုအဝေးများပေါ်တွင် အချိန်ပိုကြာစွာ ရပ်တန့်ကာ ရိုးသားစွာ ချီးကျူးလိုက်သည်။
“တကယ်ကို သဘာဝရဲ့ လက်ရာမြောက်မှုပဲ။”
ဖုန်းပိုင်လုံက သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဒီနေရာက လေစွမ်းအားဟာ အလွန်တန်ခိုးကြီးတယ်၊ ပြီးတော့ ပျံ့နှံ့နေတဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ဝိဉာဉ်စွမ်းအားမှာတောင် လေရဲ့ ထက်မြက်မှုနဲ့ သွက်လက်မှုတွေ ပါဝင်နေတယ်။”
“ဒီနေရာမှာ လေရဲ့ မြည်သံကို နားထောင်ခြင်း၊ လေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ခြင်း၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဓားရဲ့ အော်သံကို ဖမ်းယူခြင်းတို့ဟာ နှစ်ဆသော ရလဒ်ကို တစ်ဝက်သော ကြိုးစားမှုနဲ့ ရရှိစေလိမ့်မယ်။”
“ကျယ်ရှန်း လူငယ်လေး အနာဂတ်မှာ လာပြီး ကျင့်ကြံဖို့နဲ့ နားလည်ဖို့ မကြာခဏ လာနိုင်တယ်။”
လီကျယ်ရှန်းက ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာကြီး။”
“ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေဖို့ မလိုပါဘူး။”
ဖုန်းပိုင်လုံက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဒီ လေမျက်လုံးဟာ လေဓားဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်အားလုံး သုံးနိုင်တဲ့ အများသုံး ကျင့်ကြံရာနေရာပါ။ ရှားပါးတဲ့ အရင်းအမြစ်လို့ မသတ်မှတ်ပါဘူး။”
“အများသုံးနေရာ…”
လီကျယ်ရှန်း ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
လေတိုက်ခတ်သံမှလွဲ၍ တခြား ဘယ်သူမှ မရှိပေ။
သူ မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ ဖုန်းပိုင်လုံ၏ မျက်လုံးများကို ပိုးသားနက်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းသည် မြင်နိုင်သူထက် ပို၍ ထက်မြက်ပုံရသည်။
“ကျောက်နံရံပေါ်က လေရာတွေကို ကြည့်ပါ...”
“ဒီနေရာက လေသိုင်းဝိဉာဉ်စွမ်းအားက ထူထပ်နေပေမယ့် လေပြင်းတွေရဲ့ ကြမ်းတမ်းမှုက သာမန်လူတွေ ခံနိုင်တာထက် ပိုများတယ်။”
“ဝိဉာဉ်အကြီးအကဲတစ်ဦးဟာ ချိုင့်ဝှမ်းထဲမှာ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာတောင် မခံနိုင်ဘူး၊ ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းတောင် သူတို့ရဲ့ အရိုးတွေကို ဓားနဲ့ ခြစ်သလို မခံမရပ်နိုင်အောင် နာကျင်တာကို ခံစားရလိမ့်မယ်။”
“ဒါကြောင့် ဂိုဏ်းတပည့် နည်းနည်းပဲ ဒီကို လာချင်ကြတယ်။ အကြီးအကဲတွေကတော့...”
ဖုန်းပိုင်လုံ၏ လေသံက အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားသည်။
မသိမသာ နောင်တရသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လွင်သွားသည်။
“သူတို့က သူတို့ရဲ့ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ဖို့ ဓားဖွဲ့စည်းပုံတွေကို လျင်မြန်စွာ ကျွမ်းကျင်ဖို့ကို ပိုပြီး အားထားကြတယ်။”
“သူတို့က လေရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်တာက အရမ်း နှေးတယ်လို့ ထင်ပြီး လာဖို့ကို မထီမဲ့မြင် ပြုကြတယ်။”
ထို သက်ပြင်းချသံမှ လီကျယ်ရှန်းသည် ဂိုဏ်း၏ လက်ရှိအခြေအနေအပေါ် ဖုန်းပိုင်လုံ၏ အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့မှုကို ခံစားမိလိုက်သည်။
ဖုန်းပိုင်လုံသည် သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ပြီး ပေါ့ပါးစွာ လွင့်နေသော ပိုးသားနက် ဖဲပြားတစ်ခုက ၎င်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တင်နေသည်။
“ဒီရှန်း လူငယ်လေး၊ မင်း ဓားလမ်းကို နားလည်ဖို့ လေကို နားထောင်တဲ့အခါ လေချုပ်ထိန်းပိတ်စကို စည်းထားဖို့ လိုတယ်။”
“ဒါက မင်းကို စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်တယ်၊ လေရဲ့ အဓိပ္ပာယ်နဲ့ ပိုမို လွယ်ကူစွာ ချိတ်ဆက်နိုင်စေပြီး ထိရောက်မှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်။”
လီကျယ်ရှန်း အထင်လွဲမှာကို စိုးရိမ်သကဲ့သို့ သူက ထပ်ပြောသည်။
“မင်း လေရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို တကယ် နားလည်ပြီး ဓားရဲ့ အော်သံကို ကြားတဲ့အခါ မင်း ကိုယ်တိုင် ပြန်ချွတ်နိုင်ပါတယ်။”
လီကျယ်ရှန်းသည် ပိုးသားနက်ကို ယူလိုက်ပြီး လက်ချောင်းထိပ်များပေါ်တွင် အေးမြသော ထိတွေ့မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူက ပြုံးလိုက်သည်။
“ဆရာကြီး စိုးရိမ်လွန်းပါတယ်။”
“ဒီ လူငယ်လေးက ဒီ ပိုးသားနက်ကို ဝတ်ဆင်တာက တော်တော်လေး ခန့်ညားတဲ့ အသွင်အပြင် ရှိတယ်လို့ ခံစားရတယ်။”
လီကျယ်ရှန်း၏ စကားများသည် ဖုန်းပိုင်လုံအတွက် တစ်ခုခုကို ဆက်စပ်ပေးလိုက်ပြီး ဂိုဏ်းထဲက လူတိုင်း ပိုးသားနက် ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပုံရိပ်သည် သူ့စိတ်ထဲ ပေါ်လာသည်။ သူ ခေါင်းခါရင်း အကူအညီမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒီ တပည့်တွေက ဓားဖွဲ့စည်းပုံတွေကို လျင်မြန်စွာ ကျွမ်းကျင်ဖို့ကိုပဲ တွေးနေကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က လေဓားရဲ့ အခြေခံဖြစ်တဲ့ လေကို နားထောင်ဖို့ကို မေ့နေကြပြီ။”
“သူတို့မှာ ကျယ်ရှန်း လူငယ်လေးရဲ့ ပါရမီနဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှု တစ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်တောင် ရှိမယ်ဆိုရင် ဒီ အဘိုးကြီး ကျေနပ်ပါပြီ။”
လီကျယ်ရှန်းက နှိမ့်ချသော စကားအချို့ ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဖုန်းပိုင်လုံက ဆုံးမစကား ဆက်ပြောနေသည်။
“ဓားကို နားလည်ဖို့ လေကို နားထောင်ခြင်းဟာ တစ်ညတာနဲ့ ပြီးမြောက်နိုင်တဲ့ အရာ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။”
“ဒီ အဘိုးကြီး မျက်လုံးတွေကို ဖုံးအုပ်ပြီး လေကို နားထောင်တုန်းက၊ ဓားရည်ရွယ်ချက်ရဲ့ အစအနလေးကို မပီမသ ဖမ်းယူနိုင်ဖို့ တစ်နှစ်ကျော် ကြာခဲ့တယ်။”
“ကျယ်ရှန်း လူငယ်လေး၊ မင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ လေရည်ရွယ်ချက်ရဲ့ အဖူးအညွန့်တွေ ရှိနေပြီ၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ပါရမီက ထူးခြားတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုက သဘာဝအတိုင်း ပိုမြန်လိမ့်မယ်။”
“ဒါပေမဲ့ သတိရပါ၊ အလျင်လိုဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။ လေဓားဂိုဏ်းက မင်းအတွက် နေရာတစ်ခု ပြင်ဆင်ပေးပါလိမ့်မယ်။ စိတ်အေးချမ်းသာစွာ အခြေချပါ၊ အချိန်ကာလက အရေးမကြီးပါဘူး။”
“ဆရာကြီးရဲ့ ကြင်နာမှုကို ဒီလူငယ်လေး အမြဲ သတိရနေပါမယ်။”
လီကျယ်ရှန်းက ထပ်မံ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောသည်။
သူသည် ကျောက်နံရံပေါ်ရှိ စိမ်းပြာရောင် လေဝိဉာဉ် ပုံဆောင်ခဲ အစုအဝေးများကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဆရာကြီး၊ ဒီလူငယ်လေး စုံစမ်းချင်တဲ့ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်...”
“အဲ့ဒီ လေဝိဉာဉ် ပုံဆောင်ခဲ အစုအဝေးများကို ဒီလူငယ်လေး ယူခွင့်ပြုနိုင်မလား မသိဘူး၊ ဒီလူငယ်လေး အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေနဲ့ လျော်ကြေးပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။”
ဖုန်းပိုင်လုံက ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ပြီး လေတိုက်ခတ်သံကြားမှ လေဝိဉာဉ် ပုံဆောင်ခဲ အစုအဝေးများ၏ သိမ်မွေ့သော ပွတ်တိုက်သံကို နားဖြင့် ဖမ်းယူလိုက်သည်။
“ကျယ်ရှန်း လူငယ်လေးက အဲ့ဒီ လေဝိဉာဉ် ပုံဆောင်ခဲ အစုအဝေးတွေကို ရည်ညွှန်းတာလား?”
“သူတို့က နှင်းထူထပ်စွာ ကျပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ရေခဲချောင်းတွေလိုပါပဲ၊ ဒီနေရာမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေတိုက်ခတ်မှုရဲ့ ရလဒ်သက်သက်ပါပဲ။”
“သူတို့မှာ လေ သိုင်းဝိဉာဉ် စွမ်းအား ပါဝင်နေပေမယ့် သန့်စင်ဖို့ ခက်ခဲတဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်း အရှိန်အဝါအနည်းငယ် ရောနှောနေတယ်၊ ဂိုဏ်းကတောင် သူတို့ကို ပုံမှန် ရှင်းထုတ်နေရတယ်။”
“ကျယ်ရှန်း လူငယ်လေး အသုံးပြုစရာ ရှိတယ်ဆိုရင် လိုသလို ယူနိုင်ပါတယ်၊ လျော်ကြေးပေးဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာကြီး!”
လီကျယ်ရှန်း၏ နှလုံးသားသည် ဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး မထိန်းချုပ်နိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု သူ့မျက်လုံးများတွင် ပေါ်လာသည်။
ဝိုင်ချက်လုပ်ခြင်း!
သူ ဝိုင် ထပ်ချက်နိုင်ပြီ!
လေဝိဉာဉ် ပုံဆောင်ခဲ အစုအဝေးများကိုလည်း “ချက်လုပ်မှု မှတ်တမ်း” ထဲရှိ မြောက်မြားစွာသော ဝိဉာဉ်ပစ္စည်းများထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
၎င်းတို့သည် ရေခဲနှင့် မီး ယင်ယန် ရေတွင်းကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဖန်တီးမှုကို ဖမ်းယူနိုင်စွမ်း မရှိသော်လည်း သူတို့သည် “လွင့်မျော ဝိဉာဉ်လေ ထုတ်ယူချက်” ဟုခေါ်သော ပြိုင်ဘက်ကင်း ကောင်းမွန်သော ဝိုင်တစ်မျိုးကို ချက်လုပ်ရန်အတွက် အတိအကျ ပစ္စည်းများဖြစ်သည်။
ဤဝိုင်ကို သောက်သုံးပါက ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ပေါ့ပါးသော၊ သိမ်မွေ့သော လေကို ဝဲပျံစေပြီး လှုပ်ရှားမှု အရှိန်ကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။
လီကျယ်ရှန်းသည် ကျေးဇူးမသိတတ်သူ မဟုတ်ပါ။
သူ ရေခဲနှင့် မီး ယင်ယန် ရေကန်ကို အသုံးပြုပြီး “ရေခဲမီး နတ်စင်ရည်” ကို ချက်လုပ်ကာ ဒူဂူဘိုကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့ပေသည်။
သို့သော် ပုံမှန် အဆင့်ဆင့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ရုံဖြင့် ရေခဲစိမ့်ကြောင်းခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ပြီးတော့ “လွင့်မျော ဝိဉာဉ်လေ ထုတ်ယူချက်” ချက်လုပ်သည့်နေ့တွင်၊
သူသည် ၎င်းကို လေဓားဂိုဏ်းနှင့်လည်း မျှဝေပါလိမ့်မည်။
“လွင့်မျော ဝိဉာဉ်လေ ထုတ်ယူချက်”ဖြင့် ပေါ့ပါးသော၊ သိမ်မွေ့သော လေဖြင့် ရစ်ပတ်ထားပါက၊ လေ၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ခြင်းကလည်း အကူအညီအချို့ ရရှိသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။
လေ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ခြင်းသည် အရေးကြီးသည်မှာ သေချာပါသည်။
သို့သော် ဤအသစ်စက်စက်၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကောင်းမွန်သည့် ဝိုင်ကို ကိုယ်တိုင် ချက်လုပ်ပြီး မြည်းစမ်းရမည်ကို တွေးလိုက်သောအခါ လီကျယ်ရှန်း၏ ဗိုက်ထဲတွင် အရက်ဆာလောင်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ပြင်းထန်သော ရေငတ်ခြင်းက သူ့လည်ချောင်းသို့ ရောက်လာသည်။
သူ အလွန် စိတ်ပါဝင်စားသွားသဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို မစေ့နိုင်တော့ဘဲ၊ ပြုံးနေသော သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်များကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဖိနှိပ်ထားလို့ မရနိုင်တော့ပေ...