အထွတ်အထိပ်အဆင့် ရောက်သူတို့၏ အထီးကျန်မှု

ဖန်းကျွင်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာ မှင်တက်သွားကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ထက် အနည်းငယ်ပဲညံ့တာ" ဆိုသည့် စကားက ဘာကိုဆိုလိုသနည်း။

ဂိုဏ်းချုပ်၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က မည်မျှမြင့်မားသည်ကို သိကြပါသလား။

ဤမျှအဆင့်ရှိသော ပညာရှင်နှင့် ရန်သူဖြစ်ရမည်ဆိုလျှင် သေတွင်းထဲ ခုန်ဆင်းခြင်းနှင့် အတူတူပင်။

"ဓားတွေကို အမြန်သိမ်းကြ"

ဖန်းကျွင်းက အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး လင်ချွမ်းကို ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ ကျွန်တော်တို့ မှားသွားပါတယ်"

လင်ချွမ်၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာ ဖန်းကျွင်း၏ ပျော့ပြောင်းမှုကြောင့် ရုတ်တရက် ငြိမ်းသွားရသည်။

ဖန်းကျွင်းသည် ရှောင်းထျန်းချွမ် ပြောသကဲ့သို့ လင်ချွမ်မှာ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အဆင့်တူ ဖြစ်နေပါက တိုက်ခိုက်နေခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိကြောင်း နားလည်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူတော်ဆိုသည်မှာ အခြေအနေကို ကြည့်တတ်ရသည် မဟုတ်ပါလား။

"အရင်က စော်ကားမိတာတွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ ဂိုဏ်းကို လာရောက် လည်ပတ်တာဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ လမ်းပြပေးပါရစေ"

ဟု ဖန်းကျွင်းက ဖားကာ ပြောဆိုသည်။

လင်ချွမ်သည်လည်း မူလကပင် ရှုရှန်းဂိုဏ်းသို့သွားရန် ရည်ရွယ်ထားသူ ဖြစ်သဖြင့် သဘောတူလိုက်သည်။

ထိုညတွင် သူတို့သည် တောထဲ၌ပင် စခန်းချကာ လင်ချွမ်က သူဖမ်းလာသော သမင်သားကို ကင်ကျွေးလိုက်ရာ ဖန်းကျွင်းတို့ အဖွဲ့မှာ လင်ချွမ်၏ လက်ရာကြောင့် တစ်ညတည်းနှင့်ပင် လင်ချွမ်အပေါ် အလွန်ကြည်ညို သွားကြတော့သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ဖန်းကျွင်းတို့က လင်ချွမ်တို့ သုံးဦးကို ရှုတောင်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

ရှုတောင်ထိပ်ရှိ ရှေးဟောင်း အဆောက်အအုံများမှာ နတ်ဘုရားတို့ စံမြန်းရာ နေရာကဲ့သို့ ခမ်းနားလှ၏။

ဝူတန်တောင်နှင့် မတူဘဲ ရှုရှန်းဂိုဏ်းမှာ ကျင့်ကြံသူတို့၏ ဟန်ပန်အပြည့် ရှိနေသည်။

လင်ယန်ရွှယ်နှင့် ယဲ့ဝူရှဲ့တို့မှာ အံ့ဩမဆုံး ဖြစ်နေကြသော်လည်း လင်ချွမ်းကမူ တည်ငြိမ်စွာပင် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ဖန်းကျွင်းက သူတို့ဂိုဏ်း၏ အဆင့်အတန်း မြင့်မားပုံကို ဂုဏ်ယူစွာ ရှင်းပြနေစဉ် လင်ယန်ရွှယ်က စိတ်မရှည်တော့ဘဲ

"စကားများမနေနဲ့၊ နင်တို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုပဲ ထွက်လာခိုင်းလိုက်"

ဟု ပြတ်သားစွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဘယ်သူက ငါ့ကို အဘိုးကြီးလို့ ခေါ်လိုက်တာလဲ"

ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ဝတ်ရုံဖြူ၊ မုတ်ဆိတ်ဖြူနှင့် ထူးကဲသော အရှိန်အဝါရှိသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်။

သူ၏ပုံစံမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။

လင်ယန်ရွှယ်ကမူ ထိုအဖိုးအို၏ ကြွားဝါသောပုံစံကို ကြည့်ကာ

"ဒီလောက် အသက်ကြီးတာတောင် ဟန်လုပ်နေသေးတယ်"

ဟု ခပ်တိုးတိုး ကဲ့ရဲ့လိုက်၏။

ရှုရှန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် လင်ယန်ရွှယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် လင်ချွမ်ထံသို့ အကြည့်ရောက်သွားသည်။

သူသည် လင်ချွမ်၏ ဖုံးကွယ်ထားသော အရှိန်အဝါကို ရိပ်မိသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ဒါက စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလာပြီ"

ဟု လင်ချွမ်ကလည်း တွေးလိုက်မိသည်။

လင်ချွမ်က အရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ သူ၏ ခြေဖျားအောက်မှ ပြင်းထန်သော အတွင်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။

"အထွတ်အထိပ် အဆင့်"

ရှုရှန်းဂိုဏ်းချုပ်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဖန်းကျွင်းနှင့် ရှောင်းထျန်းချွမ်တို့မှာ ထိတ်လန့်တကြားနှင့် လင်ချွမ်အနားမှ ခုန်ထွက်သွားကြသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"ကောင်းတယ်"

"ဒီလောကမှာ ငါနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့သူ မရှိတော့ဘူးလို့ ထင်နေတာ"

"ဒီနေ့ မင်းကို တွေ့ရတော့မှ ငါ့ကိုယ်ငါ ညံ့သေးမှန်း ဝန်ခံရတော့မယ်"

"မင်းနဲ့ ပညာဖလှယ်ခွင့်ရရင် ဒီဘဝမှာ ဘာနောင်တမှ မရှိတော့ဘူး"

အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူများမှာ အမြဲပင် အထီးကျန်တတ်ကြသည်။

ရှုရှန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ အထီးကျန်နေခဲ့ပြီးနောက် ယခုမှပင် သူနှင့် တန်းတူယှဉ်နိုင်သော ပြိုင်ဘက်ကောင်းကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ကြောက်လန့်ခြင်းထက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုသာ ခံစားနေရသည်။

လင်ချွမ်ကလည်း လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကာ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်နှင့်အတူ ပြန်လည် တုန့်ပြန်လိုက်သည်။

"ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်"