မဟာကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုးပညာ

ကောင်းခြင်းနှင့် ဆိုးခြင်း၊ အမှားနှင့် အမှန်ဆိုသည်မှာ တစ်ဖက်သတ် ဆုံးဖြတ်၍မရပေ။

တစ်ဖက်သတ် စကားကိုသာ နားထောင်ခြင်းသည် ဦးနှောက်ဆေးခံရခြင်းသို့သာ ဦးတည်သွားတတ်သည်။

လင်ချွမ်သည် ဘဝကူးလာသူဖြစ်ရာ ကောင်းခြင်းဆိုးခြင်းဟူသော အယူအဆများကို လုံးဝမယုံကြည်ဘဲ မိမိကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုသာ ယုံကြည်သူဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲလင်က ငယ်ငယ်လေးနဲ့ ဒီလောက်အသိတရားရှိတာ တကယ်ပဲ အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်"

"ငါတောင် ရှက်မိပါတယ်"

ဟု ယဲ့ဝူရှဲ့က အံ့ဩစွာဆိုလိုက်သည်။

လင်ယန်ရွှယ်သည်လည်း လင်ချွမ်၏ စကားများကြောင့် တစ်စုံတစ်ခုကို သိမြင်သွားပုံပင်။

"တကယ်တော့ အဲဒီတုန်းက အမှန်တရားက သူတော်စင်ဂိုဏ်းတွေ ပြောသလို နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ကျူးကျော်တာကြောင့် မဟုတ်ဘူး"

"အနောက်ဘက်ဒေသမှာ နတ်ဘုရား အဆင့်ထက်တောင် ကျော်လွန်တဲ့ သိုင်းပညာတစ်ခု ပေါ်လာလို့ သူတော်စင်ဂိုဏ်းတွေက လောဘတက်ပြီး လုကြတာ"

"အဲဒီပညာရဲ့ အမည်က 'မဟာကောင်းကင်ဘုံ မသေမျိုးပညာ' ပဲ"

ဟု ယဲ့ဝူရှဲ့က လေးနက်စွာ ရှင်းပြသည်။

"ဘာ"

လင်ချွမ် အလွန်အံ့ဩသွားသည်။

လင်ယန်ရွှယ်မှာလည်း လင်ချွမ် ဤမျှ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသဖြင့် လန့်သွားမိသည်။

"အကြီးအကဲ ဘာလို့ ဒီလောက် အံ့ဩသွားတာလဲ"

ဟု ယဲ့ဝူရှဲ့က မေးသည်။

ထိုပညာသည် နတ်ဘုရားအဆင့်ထက် မြင့်မှန်း သူသိသော်လည်း၊ လင်ချွမ်ကဲ့သို့ အထွတ်အထိပ် အဆင့်တစ်ဦး ဤမျှ တုန်လှုပ်သွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

"အဲဒီပညာကို နောက်ဆုံး ဘယ်သူရသွားတာလဲ"

ဟု လင်ချွမ်က အသံနက်နက်ဖြင့် မေးသည်။

ယဲ့ဝူရှဲ့က "ရှုတောင်ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတစ်ယောက် ယူသွားတာ"

"ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက်ဆိုပြီး ယူသွားကတည်းက ဘယ်သူမှ ပြန်မတွေ့ရတော့ဘူး"

ဟု အမှန်အတိုင်း ပြောပြသည်။

လင်ချွမ်သည် အလွန်လေးနက်စွာ စဉ်းစားမိနေ၏။

သူ စိတ်လှုပ်ရှားသွားရခြင်းမှာ ဤပညာသည် သာမန်သိုင်းပညာ မဟုတ်ဘဲ မသေမျိုးကျင့်စဉ် အစစ်အမှန် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤပညာသည် 'လခြမ်းကြယ်သုံးပွင့်ဂူ'၏ နာမည်ကျော် ပညာဖြစ်ပြီး နာမည်အကြီးဆုံး ကျင့်ကြံသူမှာ စွန်းဝူခုန်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤပညာသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဖန်တီးမှုကို သိမ်းပိုက်နိုင်ပြီး နေနှင့်လ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

ဤသည်မှာ သိုင်းလောကတွင် မသေမျိုးကျင့်စဉ် အမှန်တကယ် ရှိနေကြောင်း သက်သေပင် ဖြစ်ပါသည်။

"ရှုတောင်ကို သွားတဲ့လမ်းကို မင်းသိလား"

ဟု လင်ချွမ်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ရှင်က ရှုတောင်ကို သွားမလို့လား"

ဟု လင်ယန်ရွှယ်က အံ့ဩတကြီးမေးရာ လင်ချွမ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

သူသည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို ဆက်လက် မြှင့်တင်လိုပါက ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ရှုရှန်းဂိုဏ်းသို့သွားရန် လိုအပ်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယဲ့ဝူရှဲ့က ဝမ်းသာအားရ ရယ်မောရင်း

"မင်းရဲ့ အစွမ်းနဲ့ဆိုရင် ရှုရှန်းဂိုဏ်းကိုတောင် ကြောက်စရာ မလိုပါဘူး"

"ငါက မင်းအတွက် လမ်းပြလုပ်ပေးမယ်"

"ဒါပေမဲ့ ရှုတောင်ကို သွားတဲ့လမ်းက ကောင်းကင်တက်ရသလို ခက်ခဲလိမ့်မယ်နော်"

ဟု သတိပေးသည်။

သူတို့သုံးဦးသည် ရှောက်ရှီးတောင်ခြေရှိ မြို့လေးတစ်မြို့တွင် နားခိုကြသည်။

ယဲ့ဝူရှဲ့သည် အနှစ် ၃၀ တိတိ နေရောင်မမြင်ရဘဲ အကျဉ်းကျခဲ့သဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန် ပျက်စီးနေပြီဖြစ်သည်။

သမားတော်က ကြည့်ရှုပြီးနောက်

"မသက်သာတော့ဘူး၊ နတ်ဘုရား ဆင်းလာရင်တောင် မကယ်နိုင်တော့ဘူး"

ဟု ဆိုကာ လက်လျှော့၍ ထွက်ပြေးသွားသည်။

အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ် အုံ့မှိုင်းသွားသော်လည်း ယဲ့ဝူရှဲ့ကမူ

"မသေခင် ရှုတောင်ကို လမ်းပြပေးနိုင်ရင် ကျေနပ်ပါပြီ"

ဟု ခါးသီးစွာ ပြုံးရင်းဆိုသည်။

ထိုစဉ် လင်ချွမ်က သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ဆေးလုံးနှစ်လုံး ရှိနေသည်။

"အကြီးအကဲ ဒါက"

ဆေးရနံ့က နှာခေါင်းထဲ တိုးဝင်လာသဖြင့် ယဲ့ဝူရှဲ့မှာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။

"ကောင်းကင်ရနံ့ အသက်ဆက်ဆေးလုံး" နှင့် "ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းဆေးလုံး" တို့ ဖြစ်နေ၏။

ဧကရာဇ်များသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သော ဆေးလုံးနှစ်မျိုးစလုံးကို လင်ချွမ်က အလွယ်တကူ ထုတ်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ငါက လမ်းမသိဘူး"

"မင်းက လမ်းခုလတ်မှာ ရုတ်တရက် သေသွားရင် ငါ တိုင်ပတ်ကုန်လိမ့်မယ်"

ဟု လင်ချွမ်က ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်သည်။

ယဲ့ဝူရှဲ့သည် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး လင်ချွမ်က မိမိကို ဖိအားမဖြစ်စေရန် ဤသို့ ပြောခြင်းဖြစ်မှန်း သိလိုက်၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်က ခင်ဗျားအပိုင်ပါပဲ"