အတင်းအဓမ္မ စစ်သည်စုဆောင်းခြင်း၊ သည်းမခံနိုင်စရာ ဒုက္ခများ၊ သည်းမခံနိုင်တော့ခြင်း (၂)
Vol. 8 Ch. 100
ယွင်ဇီမြို့အတွင်းရှိ စစ်သည်အင်အား လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ရန် အတွက် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၏ အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့သည် သန်မာသော အမျိုးသားများကို စစ်ထဲသွင်းရန် အတင်းအဓမ္မ လုပ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် ယွင်ဇီမြို့သူမြို့သားများမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်ကာ အငြိုးအတေးများဖြင့် အဆက်မပြတ် မြည်တွမ်းတောက်တီးနေကြတော့သည်။
"ရူးကုန်ပြီ... အုပ်ချုပ်သူတွေကတော့ လုံးဝကို ရူးသွားပြီ။ ငါတို့ကို အတင်းအဓမ္မ ရှေ့တန်း ပို့တော့မလို့လား။"
"ဒါက လုံးဝကို မတရားတာပဲ။ ငါတို့ဆီကနေ နောက်နှစ်ပေါင်း ၃၀ စာအတွက် အခွန်တွေကို ကြိုတင်ကောက်ခံထားပြီးပြီလေ။ အခုကျတော့ ငါတို့ကို ယွင်ဇီမြို့ကို ကာကွယ်ခိုင်းနေပြန်ပြီ။ ဒါက လူရူးစကားပဲ။"
"စဉ်းစားနေစရာတောင် မလိုဘူး၊ ငါကတော့ လုံးဝ ယွင်ဇီမြို့ရဲ့ စစ်သား အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး။"
"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်... ငါသာဆိုရင် အခုချက်ချင်း မြို့တံခါးကို ဖွင့်ပေးပြီး မျက်ခုံးနီ ပုန်ကန်သူတွေကို ဝင်ခိုင်းလိုက်မှာ။ ပြီးခါကျမှ ဒီမိသားစုကြီး သုံးစုကို အပြတ်ရှင်းပစ်ခိုင်းလိုက်မယ်။"
"ဟုတ်တယ်... ဒီလို အကျင့်ပျက်နေတဲ့ အုပ်ချုပ်သူကို ကာကွယ်ဖို့ ဘာလို့ ငါတို့က အသက်စွန့်ရမှာလဲ။"
"ဒါပေမဲ့ အခုက တို့အခြေအနေက သူတို့ထက် အားနည်းနေတာလေ။ တကယ်လို့ ငြင်းဆန်လိုက်ရင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ငါတို့ကို ဖမ်းဆီးပြီး နှိပ်စက်လိမ့်မယ်။"
"အဲ့ဒါကြောင့်ပေါ့... တို့တွေ သဘောမတူချင်ရင်တောင်မှ မဖြစ်မနေ သဘောတူရတော့မှာပဲ။"
မြို့သူမြို့သား အများအပြားသည် ဤကိစ္စကို အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် ဆွေးနွေးနေကြသည်။
စစ်ပွဲအခြေအနေက ဤမျှအထိ တင်းမာလာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။
ယခုအခါ ယွင်ဇီမြို့၏ အစိုးရသည် မြို့သူမြို့သားများကို အမြောက်စာအဖြစ် အတင်းအဓမ္မ အသုံးချရန် ကြိုးပမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကိုယ် သေကြောင်းကြံစည်သည့် လုပ်ရပ်မျိုးတွင် မည်သူမျှ ပါဝင်လိုခြင်း မရှိကြပေ။ အကယ်၍ ငွေကြေးအမြောက်အမြား ပေးမည်ဆိုလျှင်တော့ မဖြစ်မနေ အောင့်အီးသည်းခံနိုင်ကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် အခုမူ သေတွင်းထဲသို့ အတင်းအဓမ္မ တွန်းပို့ခံနေရခြင်းဖြစ်ရာ အခြေအနေက လုံးဝ ခြားနားသွားခဲ့ပြီ။
ဤအချက်က လူထု၏ မကျေနပ်မှုများကို ပိုမို ဆူပွက်လာစေသည်။ အမှားအယွင်း အနည်းငယ် ရှိရုံဖြင့် ဤအခြေအနေမှာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့မည့် အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။
ထိုအချိန်၌ ကျန်းဖန်၏ အိမ်အတွင်းဝယ်…
ကျင့်ကြံဆောင်အတွင်း၌ ကျန်းဖန်သည် အခန်းအလယ်တွင် ရပ်လျက် 'မြွေပျံအသက်ရှူခြင်း' ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်နေသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် 'သွေးကျားဆေးလုံး' ကို ဝါးမြိုလိုက်၏။ ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှ ထွက်ရှိသော ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတစ်မျိုး ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။ သိုင်းသမားများအတွက်သာ သင့်တော်သော်လည်း ၎င်းအတွင်း၌ ကိန်းဝပ်နေသော စွမ်းအင်မှာ သာမန်လူသားလောကမှ ဆေးလုံးများနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်အောင် သာလွန်လှသည်။
သူ 'သွေးကျားဆေးလုံး' တစ်လုံးကို မျိုချလိုက်သည်နှင့် ဆေးစွမ်းအင်များမှာ ရုတ်ချည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ရေလှိုင်းကြီးသဖွယ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့အပြားသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဝင်သွားတော့သည်။
ဤသည်က ကျန်းဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်များကို အဆမတန် တိုးပွားလာစေခဲ့သည်။
ဝုန်း…
ရုတ်တရက် ကျန်းဖန် အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည့် လေသည် တိမ်တိုက်များနှင့် မြူခိုးများသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ အခန်းတစ်ခုလုံးကို ထူထပ်သော မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ချွေးပေါက်တိုင်းသည်လည်း အသက်ရှူနေသကဲ့သို့ပင်။
ဤအချက်က သူ၏ တန်းထျန်နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ ချီစွမ်းအင်များကို တစ်ဆင့်ထက်တစ်ဆင့် ပိုမို အားကောင်းလာစေသည်။
သူ၏ ခွန်အားမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာနေ၏။
"သွေးကျားဆေးလုံးလို့ ခေါ်တာ မဆန်းပါဘူး။"
"တစ်လုံးတည်းနဲ့တင်ကို လပေါင်းများစွာ ကြိုးစားကျင့်ကြံထားရတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးလိုမျိုး ရစေတာပဲ။"
ကျန်းဖန်သည် သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ရင်း၊ တိုးပွားလာသော သူ၏ ခွန်အားနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်များကို ခံစားကြည့်လိုက်သည်။
သိုင်းပညာ အရှင်သခင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်မှာ သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။ သာမန် အရှင်သခင်များအတွက်မူ သူတို့၏ အတွင်းချီစွမ်းအင်ကို လျင်မြန်စွာ တိုးမြှင့်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများနှင့် ဆေးလုံးများကို မှီဝဲခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ မိမိကိုယ်တိုင် ကြိုးစားပြီး ကျင့်ကြံနေမည်ဆိုပါက ချီစွမ်းအင် ပြီးပြည့်စုံသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိရန် အနည်းဆုံး ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။
ထိုသို့သာဆိုလျှင် 'မူလအဆင့်' သို့ ဖောက်ထွက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းကပင် လွတ်မြောက်သွားပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် အရှင်သခင်အဆင့် သိုင်းသမားများအတွက် ပြင်ပအထောက်အကူမှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးလှသည်။ ပြဿနာမှာ သာမန်လူသားလောကတွင် ဆေးလုံးများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများမှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှခြင်းပင်။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သာမန်လောကတွင် မူလအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များမှာ မျိုးတုံးသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
မူလအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် မျှော်လင့်ချက်ရှိသူတိုင်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကသို့ သွားရောက်နိုင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြပေလိမ့်မည်။
ဤသာမန်လောကတွင်နေပြီး သူတို့၏ အချိန်နှင့် သက်တမ်းကို အလဟဿ အကုန်ခံကြမည် မဟုတ်ပေ။
ဤအကြောင်းကို တွေးမိရင်း ကျန်းဖန်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ လျှို့ဝှက်ဇယားကွက်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။
[အမည် - ကျန်းဖန်]
[ကံကြမ္မာဇယား - ကောင်းကင်နှင့် ထပ်တူကျသော မဟာကောင်းချီးမင်္ဂလာ]
[စွမ်းရည် - ဘေးဒုက္ခကြီးစွာမှ လွတ်မြောက်လျှင် မဟာကံထူးမှုကို ရရှိမည်]
[သက်တမ်း - ၁၀၀]
[ကံထူးမှတ် - ၁၀၆၀]
[ကျင့်စဉ် - မြွေပျံသိုင်းကျမ်း (မပြည့်စုံ)၊ ဆဋ္ဌမအဆင့်]
[ကျွမ်းကျင်မှု - ငါးဖမ်းခြင်း (ပြီးပြည့်စုံခြင်း)]
[ရုပ်ဖျက်အတတ် (ပြီးပြည့်စုံခြင်း)၊ ချောင်မိသားစု၏ အဆိပ်ကျမ်း (ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်)၊ အလင်းတန်း ဓားသိုင်း (ပြီးပြည့်စုံခြင်း)]
[အဆင့် - သိုင်းပညာအရှင်သခင်အဆင့် (၇ %)]
သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ဤကာလအတွင်း လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။
အလင်းတန်းဓားသိုင်းမှာ ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အပြင်၊ 'အလင်းတန်း ဓားဆန္ဒ' ကိုပါ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သဖြင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်များမှာလည်း သိသိသာသာ တိုးပွားလာခဲ့သည်။
ဤအတိုင်းသာ ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေမည်ဆိုပါက မူလအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အချိန်တစ်ခုသာ လိုတော့ပေသည်။
ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်...
ထိုအချိန်၌ အပြင်ဘက်မှ အလျင်စလို တံခါးခေါက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဟင်..."
ကျန်းဖန်သည် အသံကြားသည်နှင့် ကျင့်ကြံဆောင်အတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့လေသည်။
"ယောကျာ်း..."
စုဝေဝေ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် တင်းမာနေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယွင်ဇီမြို့သည် မကြာသေးမီကတည်းက လုံခြုံမှု မရှိတော့ပေ၊ ထို့ပြင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးသည် နေရာအနှံ့တွင် သန်မာသော အမျိုးသားများကို အတင်းအဓမ္မ ဖမ်းဆီးကာ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာသို့ ပို့ဆောင်နေကြောင်း သူမ သိထားသောကြောင့်ပင်။
ရုတ်တရက် သူစိမ်းတစ်ယောက်က တံခါးလာခေါက်ခြင်းမှာ သတင်းကောင်း မဟုတ်နိုင်ပေ။ ဤသည်မှာ ကပ်ဘေးတစ်ခု ဆိုက်ရောက်လာခြင်းပင် ဖြစ်နိုင်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့၊ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့ လူတွေ မဟုတ်ပါဘူး။"
ကျန်းဖန်သည် အပြင်ဘက်ရှိ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
တံခါးခေါက်နေသူမှာ အိမ်နီးနားချင်း တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၏ စစ်သည်များ မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် သူသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တံခါးဆီသို့ တန်းသွား၍ ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။
တံခါးဝတွင် အသက် ၂၇ နှစ်၊ ၂၈ နှစ်အရွယ် လူငယ်တစ်ဦး ရပ်နေသည်။
သူသည် စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထား၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် လိမ္မာပါးနပ်မှုနှင့် ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်ရှိသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။
ကျန်းဖန်သည် ထိုသူကို ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ သူသည် အနီးနားရှိ 'ခုန်း' ဆေးဆိုင်မှ တပည့်ဟောင်း တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ထိုသူသည် အရည်အချင်း မရှိသည့်အပြင် အလုပ်တွင်လည်း ပျင်းရိလွန်းလှသဖြင့် ဆေးဆိုင်မှ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရသည်ဟု ပြောကြသည်။
နောက်ပိုင်းတွင်မူ သူသည် အနီးနားရှိ အင်းဆောင်တစ်ခုတွင် စားပွဲထိုးအဖြစ် ဝင်ရောက် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
သူ၏ အမည်မှာ ထန်ကျဲ ဖြစ်သည်။
အိမ်နီးချင်း ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းဖန်နှင့် ထန်ကျဲတို့မှာ ယခင်က မည်သည့် ဆက်ဆံရေးမျှ မရှိခဲ့ကြပေ။
ထန်ကျဲက ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ရောက်လာသည်ကို ကျန်းဖန် မသိချေ။
"အစ်ကိုကြီးကျန်း..."
ထန်ကျဲသည် ကျန်းဖန်ကို မြင်သည်နှင့် ဖော်ရွေသော အပြုံးတစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။
"အော်... ညီလေးထန်ပါလား။ ငါ့အိမ်ကို ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ မသိဘူး။"
ထန်ကျဲကဲ့သို့သော လူစားမျိုးသည် အကြောင်းမရှိဘဲ ရောက်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း၊ ထို့ပြင် ရောက်လာခြင်းမှာလည်း ကောင်းသော ကိစ္စရပ် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကျန်းဖန် သိရှိနေလေသည်။
…