အတင်းအဓမ္မ စစ်သားစုဆောင်းခြင်း၊ သည်းမခံနိုင်စရာ ဒုက္ခများ၊ သည်းမခံနိုင်တော့ခြင်း (၃)

သို့သော် ကျန်းဖန်သည်ကား သိုင်းပညာ အရှင်သခင်တစ်ဦး ဖြစ်နှင့်နေပြီဖြစ်ရာ၊ ဆိုရိုးစကားရှိသည်အတိုင်း အတတ်လည်းစွမ်း၊ သတ္တိလည်းပြောင်လှပေသည်။

တစ်ဖက်လူက မည်သို့ပင် ကြံစည်နေပါစေ၊ သူ့ကို အန္တရာယ်ပြုနိုင်စွမ်း လုံးဝ ရှိမည်မဟုတ်ချေ။

"အစ်ကိုကြီးကျန်း... ဒီနေရာက စကားပြောဖို့ သိပ်အဆင်မပြေဘူးဗျ။"

"တို့တွေ စကားပြောလို့ရမယ့် တခြားတစ်နေရာကို သွားကြရအောင်လား။"

ထန်ကျဲက ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က ချောင်းမြောင်းနားထောင်နေမည်ကို စိုးရိမ်နေသည့်အလား ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုနေ၏။

"အဲ့လိုလုပ်စရာ မလိုပါဘူး။"

"မင်းပြောစရာရှိတာကို ဒီမှာပဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလို့မရဘူးလား။"

"ငါတို့က အဲ့လောက်ထိလည်း ရင်းနှီးနေတာမှ မဟုတ်တာ၊ တခြားနေရာကို သွားနေဖို့ မလိုပါဘူး။"

ကျန်းဖန်က အားနာခြင်းမရှိဘဲ ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ပြောချလိုက်သည်။

သူသည် မသိနားမလည်သော သူစိမ်းတစ်ယောက်နောက်သို့ မည်သည့်နေရာမှန်း မသိဘဲ လိုက်သွားရန် ဆန္ဒမရှိပေ။

တစ်ဖက်လူတွင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေမည်ကို သူ မကြောက်ပါ။ မလိုအပ်ဘဲ အရှုပ်အထွေးများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို မလိုလားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ထန်ကျဲမှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွား၏၊ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ဤမျှအထိ ရိုသေမှုမရှိဘဲ ပြောဆိုလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

သို့သော် သူသည် ချက်ချင်းပင် မဲ့ပြုံးတစ်ခုကို ပြောင်းလဲတပ်ဆင်လိုက်ပြီး။

"ခင်ဗျားပြောတာလည်း ဟုတ်တာပါပဲ၊ ငါတို့တွေက အစကတည်းက သိပ်မရင်းနှီးကြဘူးဆိုတော့ ယဉ်ကျေးပျူငှာနေဖို့ မလိုဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ရှိတယ်... ခင်ဗျား ဒီနေ့ လိုက်လာချင်သည်ဖြစ်စေ၊ မလာချင်သည်ဖြစ်စေ၊ ခင်ဗျား သေချာပေါက် လိုက်လာရမှာပဲ။"

"တကယ်လို့ ခင်ဗျားက ဇွတ်ငြင်းနေမယ်ဆိုရင်တော့ ငါနဲ့ ငါ့ညီအစ်ကိုတွေ ခင်ဗျားအိမ်ကို နေ့တိုင်း လာဖို့ ဝန်လေးနေမှာ မဟုတ်ဘူးနော်။ ခင်ဗျားရဲ့ ဇနီးသည်လည်း အိမ်မှာရှိနေတယ် မဟုတ်လား။ ခင်ဗျားက အိမ်မှာ အမြဲတမ်း စောင့်နေနိုင်မှာလည်း မဟုတ်ဘူးလေဗျာ။ ခင်ဗျား အိမ်မှာမရှိတဲ့ အချိန်တွေ သေချာပေါက် ရှိလာမှာပဲလေ။ ဟုတ်တယ်မလား"

သူသည် ရက်စက်ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်၏။ သူ၏ စကားလုံးများတွင် ခြိမ်းခြောက်မှုများ အထင်အရှား ပါဝင်နေလေသည်။

"မင်း ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား။"

ကျန်းဖန်သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှလည်း သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက် အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူချိန်မှာလည်း သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားသယောင်ပင်။

သို့သော် ထန်ကျဲကမူ ဘာကိုမျှ သတိမထားမိဘဲ သူ့ဘာသာ မောက်မောက်မာမာ ဆက်ပြောနေလေသည်။

"ဟက်... ခြိမ်းခြောက်တော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ဒီနေ့ခေတ်ကြီးမှာ သန်ရာစားစတမ်းပဲလေ။ ခွန်အားမရှိတဲ့သူက အနှိမ်ခံရမှာပဲ။

ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားသာ ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ သဘောတူမယ်ဆိုရင်တော့ ဒါက တခြားစီ ဖြစ်သွားမှာပါ။ အဲ့ဒီအခါကျရင် တို့တွေက မဟာမိတ်တွေ ဖြစ်သွားပြီလေ။ အာ့ကျရင်တော့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြန်အလှန် စောင့်ရှောက်ပေးကြမှာပေါ့။ မဟုတ်ရင်တော့ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်တွေကိုသာ ကြိုတွေးထားပေတော့။"

"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆို မင်း ငါနဲ့ ဆွေးနွေးချင်တာက ဘာလဲ။"

ကျန်းဖန်သည် သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါကို အနည်းငယ် ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

ထန်ကျဲ၏ နောက်ကွယ်တွင် အခြားလူများ ရှိနေဦးမည်ဖြစ်ရာ၊ ထန်ကျဲကို သူ ရှင်းလင်းပစ်လိုက်လျှင်ပင် နောက်ကွယ်မှ လူများကိုပါ မရှင်းနိုင်မချင်း ဤကိစ္စမှာ ပြီးဆုံးသွားမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

ထန်ကျဲနှင့် သူ့နောက်ကွယ်မှ လူများက တကယ်တမ်း ဘာကြံစည်နေကြသည်ကို သူ သိလိုစိတ် ပြင်းပြနေသည်။

"ကောင်းတယ်... အခြေအနေကို နားလည်တာ ပညာရှိပဲ။"

"အစကတည်းက သဘောတူလိုက်ရင် ပြီးနေတာကို။ ငါက ခြိမ်းခြောက်မှပဲ သဘောတူတော့တာလား။ တကယ်ကို ကျေးဇူးမသိတတ်တဲ့လူပဲ။"

"ကဲ... ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့တော့။ ဒီနေရာက အသေးစိတ် ပြောဖို့ မသင့်တော်ဘူး။"

ထန်ကျဲက အတော်လေး မောက်မာသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများက တစ်ဖက်လူကို ကြောက်လန့်သွားစေသည်ဟု သူ ယုံကြည်နေ၏၊ ကျန်းဖန်ကို အလွယ်တကူ လှည့်စားခြိမ်းခြောက်နိုင်သည့် လူညံ့လူဖျင်း တစ်ယောက်အဖြစ် သူ မြင်သွားသည်။

သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဤလူငယ်၏ အဆင့်အတန်းမှာ သူ့အောက်သို့ တစ်ဆင့် နိမ့်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းဖန်ကမူ ဘာကိုမျှ ပြန်မပြောဘဲ၊ ထန်ကျဲ တကယ်တမ်း ဘာကို ကြံစည်နေသည်ကို သိနိုင်ရန်သာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ထန်ကျဲ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် လမ်းကွေ့လမ်းကောက်များစွာကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်၊ အစွန်အဖျားကျသော လမ်းကြားတစ်ခုရှိ အိမ်တစ်လုံးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် အိမ်အတွင်းသို့ ထိုအတိုင်းပင် ဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။

"ဟင်... "

အိမ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ကျန်းဖန်သည် အတွင်း၌ လူ ခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်ခန့် ရှိနေသည်ကို ချက်ချင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလူ တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ သိမ်မွေ့စွာ ထွက်ပေါ်နေကြ၏။

သိသာသည်မှာ ဤလူများသည် သာမန်အရပ်သားများ မဟုတ်ကြဘဲ လက်တွင် သွေးစွန်းဖူးသူများ ဖြစ်ကြသည်။

"အစ်ကိုကြီးဂူ... ကျွန်တော် သူ့ကို ခေါ်လာခဲ့ပြီ။"

ထန်ကျဲသည် အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သူ ဂူကျင်းကို ရိုရိုသေသေ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး၊ ဖော်လံဖားသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အမူအရာမှာ သခင်ကို တွေ့လိုက်ရသည့် အစေခံတစ်ဦးနှင့်ပင် တူနေသေးသည်။

"ကောင်းတယ်... မင်း အလုပ်ဖြစ်တာပဲ။"

သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား ဂူကျင်းသည် အတော်လေး ကျေနပ်သွားပုံရပြီး၊ ကျန်းဖန်ကို ကြည့်ကာ "ညီလေး... တို့တွေက လူဆိုးလူမိုက်တွေ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းကို အခုလို ဖိတ်ခေါ်ရတာက အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကြီးတစ်ခုကို ဆွေးနွေးချင်လို့ပါ။ တကယ်လို့သာ အောင်မြင်သွားမယ်ဆိုရင် မင်းအတွက် စည်းစိမ်ဥစ္စာနဲ့ ဂုဏ်ထူးဆိုတာက လက်တစ်ကမ်းမှာပဲကွ။"

သူသည် အလွန်ပင် ရိုးသားဖြောင့်မတ်ပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ ယုံကြည်ရသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ကို ဘာလုပ်စေချင်တာလဲ။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းဖန်က အတွင်းစိတ်ထဲမှ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် တစ်ဖက်လူကို လုံးဝ မသိရှိသလို၊ အခုမှ စတင်တွေ့ဆုံဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ဂုဏ်ထူးများ ပေးမည်ဟု ကတိပေးနေခြင်းမှာ လူလိမ်လူညာများ၏ ထုံးစံအတိုင်းပင် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် သူတို့၏ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ သိချင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"မကြာသေးခင်ကတည်းက တို့တွေရဲ့ ဘဝတွေက တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုပြီး ခက်ခဲလာတယ်ဆိုတာ မင်းလည်း အသိပဲ မဟုတ်လား။"

"အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနဲ့ ငွေကြေးဂိုဏ်း ပေါင်းပြီး ပြည်သူတွေကို ဖိနှိပ်နေကြတယ်။ နောင်နှစ်ပေါင်း ၃၀ စာအတွက် အခွန်တွေကို အတင်းအဓမ္မ ကြိုတင်ကောက်ခံနေကြတယ်။"

"သူတို့က တို့တွေကို အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစမကျန်အောင် ရက်ရက်စက်စက် လုပ်နေကြတာ။"

"အခုဆိုရင် သူတို့က သန်မာတဲ့ အမျိုးသားတွေကို အရူးအမူး ဖမ်းဆီးပြီး၊ တို့တွေကို သေတွင်းထဲက ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာကို အမြောက်စာအဖြစ် ပို့နေကြပြီ။"

"တကယ်လို့ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေရင် တို့တွေအားလုံး သေရမှာပဲ။"

"အဲ့ဒီတော့... ထိုင်ပြီး အသေခံမယ့်အစား၊ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို တို့တွေ ပြန်တိုက်ခိုက်တာက ပိုကောင်းမယ် မဟုတ်လား။"

သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား ဂူကျင်းက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ၊ အံကြိတ်လျက် နာကျည်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အမူအရာမှာ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး အပေါ် အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းသော အမုန်းတရားများ ရှိနေပြီး၊ ရန်သူကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာပစ်ချင်သည့် အလားပင်။

ကျန်ရှိနေသော လူများမှာလည်း တူညီသော အမူအရာများဖြင့် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြလေသည်။

"မင်းတို့က မျက်ခုံးနီ ပုန်ကန်သူတပ်ထဲကို ဝင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။"

ကျန်းဖန်က မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ညီလေး... မင်းက တကယ်ကို ထက်မြက်တာပဲ။ တို့တွေရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း ရိပ်မိတယ်။"

"တကယ်တော့... တို့တွေက မျက်ခုံးနီ ပုန်ကန်သူတပ်ထဲကို ဝင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တို့တွေ အဲ့ဒီတပ်ထဲကို ဝင်ထားတာ ကြာလှပြီ။"

"မျက်ခုံးနီ ပုန်ကန်သူတပ်ဆိုတာ စိတ်တူကိုယ်တူ ရှိကြတဲ့ တရားမျှတတဲ့ လူတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာပါ။"

"တို့တွေရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ အကျင့်ပျက်ခြစားနေတဲ့ ဒီနန်းတော်ရဲ့ အင်ပါယာကြီးကို ဖြုတ်ချဖို့ပဲ။"

"အုပ်ချုပ်သူက တို့တွေကို အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစမပေးဘူးဆိုမှတော့၊ တို့တွေက သူတို့အတွက် အသေခံပေးဖို့ မလိုတော့ဘူးလေ။"

"ယွင်ဇီမြို့ထဲမှာ ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်နေတာက ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိတော့ဘူး။"

"တို့လို သာမန်လူတွေပဲ အလကား သေကြရမှာ။ အဲ့ဒါကြောင့် တို့တွေက တစ်ခုခု လုပ်ပြီး ဒီစစ်ပွဲကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ပစ်ချင်တာ။"

သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား ဂူကျင်းက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်... မင်းတို့က တကယ်တမ်း ဘာလုပ်ချင်ကြတာလဲ။"

ကျန်းဖန်က ဆက်မေးလိုက်၏။

"အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်... တို့တွေက မျက်ခုံးနီ ပုန်ကန်သူတပ်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး၊ အတွင်းအပြင် ညှိနှိုင်းတိုက်ခိုက်ပြီး ယွင်ဇီမြို့ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ စီစဉ်ထားတာ။"

"အခုဆိုရင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက သန်မာတဲ့ အမျိုးသားတွေကို ဖမ်းဆီးနေပြီ။"

"မကြာခင်မှာ မင်းလည်း ဖမ်းဆီးခံရပြီး အစိုးရရဲ့ အမြောက်စာအဖြစ် အသုံးချခံရမှာ သေချာတယ်။"

"တကယ်လို့ မင်း မသေချင်ဘူးဆိုရင်၊ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျရင် တို့တွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး မြို့တံခါးကို ဖွင့်ပေးဖို့ အခွင့်အရေးကို အရယူပေးပါ။"

…