ငွေကြေးဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခြင်း၊ ယွင်ဇီမြို့ ကျဆုံးခြင်း၊ ကပ်ဘေးကြီး ဆိုက်ရောက်လာခြင်း (၃)
Vol. 8 Ch. 107
ဤသတင်းစကားကို သိရှိလိုက်ရသဖြင့် ကျန်းဖန်မှာ အတော်လေး စိတ်ကျေနပ်သွားမိသည်။
အစောပိုင်းက ရရှိထားသော ကံကောင်းခြင်း အမှတ်များနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် ယခုအခါ သူ၏ လက်ဝယ်တွင် စုစုပေါင်း ကံကောင်းခြင်းအမှတ် ၁၅၆၀ ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကံကောင်းခြင်းအမှတ် ၂၀၀၀ ရရှိရန် သိပ်မဝေးတော့ပေ။ ၎င်းမှာ သူ အစောပိုင်းက ခန့်မှန်းထားခဲ့သည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ရပ်များ အဆက်မပြတ် ပေါ်ပေါက်နေသည် ဆိုသည်မှာမှန်သည်။ သို့သော်လည်း၊ စစ်မီးများ တောက်လောင်နေသည့် ဤကာလသည် သူ့အတွက်မူ ရေထဲတွင် ကူးခတ်နေရသော ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။
ဘေးဒုက္ခတစ်ခုပြီး တစ်ခုကို သူ ကျော်လွှားနိုင်သရွေ့ ကြီးမားသော ကံကြမ္မာ အကျိုးကျေးဇူးများကို သူ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ဤဘေးဒုက္ခများသည်ပင် သူ့အတွက် အခွင့်အရေးများ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ စွမ်းအားများကို လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာစေရန် အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့သည်။
"နောက်ထပ် ဘေးဒုက္ခ အနည်းငယ်လောက်ကိုသာ ထပ်ပြီး ကျော်လွှားနိုင်မယ်ဆိုရင်၊ ငါက မူလအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ပြီ"
ကျန်းဖန်မှာ ထိုနေ့ကို အလွန် မျှော်လင့်နေမိသည်။
ကျင့်ကြံခြင်းလောက နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ၏ စွမ်းအားမှာ အသင့်အတင့် ရှိနေသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ သူသည် သာမန်လူသား အဆင့်မှာသာ ရှိနေသေးကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။
စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူသည် အလွန်တရာ အားနည်းလွန်းနေသေးသည်။ သူတို့အတွက် သင့်ကို ထည့်တွက်စရာပင် မလိုသေးချေ။
မူလအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာပြီး ဝိညာဉ်အမြစ်ကို မွေးမြူနိုင်မှသာ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ပေါ်သို့ စစ်မှန်စွာ ခြေချနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ယခုမူ အစပြုရုံမျှသာ ရှိပါသေးသည်။
"သွားကြစို့"
ဤသို့တွေးရင်း ကျန်းဖန်သည် ဟယ်ယွိလျန်နှင့် အခြားလူများ၏ အလောင်းများကို အရင်ဆုံး ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။ ပြီးနောက်၊ ထိုနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။
သူသည် သူ၏ တည်ရှိမှုကိုလည်း အစအန မကျန်အောင် ဖုံးကွယ်ခဲ့သဖြင့်၊ သူ ထိုနေရာသို့ ရောက်ခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
......
နောက်တစ်ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။
ဟယ်ယွိလျန်နှင့် အခြားလူများ ပျောက်ဆုံးသွားသည့် သတင်းမှာ လမ်းကြားများအတွင်း လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် ဟယ်ယွိလျန်တို့၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံခဲ့ရသော မြို့သူမြို့သားများမှာ ဝမ်းသာအားရ လက်ခုပ်တီးနေကြတော့သည်။
"ကြားပြီးပြီလား... ဟယ်ယွိလျန်နဲ့ သူ့လူတသိုက် ရုတ်တရက်ကြီး ပျောက်သွားကြပြီတဲ့"
"ပျောက်သွားတာ မဟုတ်ပါဘူးတော်၊ သူတို့တွေက လူစွမ်းကောင်း တစ်ယောက်ယောက်က သတ်တာကို ခံလိုက်ရတာ။ အလောင်းတောင် ဖျောက်ခံလိုက်ရတယ်လို့ ပြောနေကြတာပဲ"
"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ယွင်ဇီမြို့ထဲမှာ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့လူတွေ ပိုပိုများလာတယ်နော်"
"ဒီလို လုပ်သွားတာက လင်းနို့ဘုရင် ယန်ချင် ဖြစ်နိုင်တယ်လို့လည်း ပြောနေကြတယ်တော့်။ ဒီလူက သွေးကို ကြိုက်တတ်တဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကို လိုက်စားသူလေ။ သူ့လက်ထဲမှာ သေဆုံးခဲ့ရတဲ့လူတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိတယ်။ အခု ပျောက်သွားတဲ့ လူတွေကလည်း သူ့လက်ချက်ပဲ ဖြစ်မှာပေါ့"
"တကယ်လား... အခုထိ ဒီလင်းနို့ဘုရင် ယန်ချင်ကို ရှာမတွေ့ကြသေးဘူးလား"
"ဟားဟား... ဒီယန်ချင်က သိုင်းပညာ အရှင်သခင် တစ်ယောက်လေ၊ စွမ်းအားက အတော်လေး ပြင်းထန်တာ။ သူသာ တမင် ပုန်းနေမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူက ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ"
"ဒါပေမဲ့ ဒါက ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပါပဲ။ ဟယ်ယွိလျန်လို အဖျက်သမားတွေ နောက်ဆုံးတော့ သေကုန်ကြပြီ။ ကောင်းကင်ကြီးမှာ မျက်စိရှိပါသေးတယ်။ ဒီကောင်တွေကြောင့် မိသားစုတွေ ဘယ်လောက်တောင် ပျက်စီးခဲ့ရလဲ"
"ဟုတ်ပါ့... ငွေကြေးဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို သုံးပြီး အမြဲတမ်း ဗိုလ်ကျ အနိုင်ကျင့်နေကြတာ။ အခုတော့ သူတို့ ဝဋ်လည်ကုန်ကြပြီ။ ဒါကိုပဲ 'လူယုတ်မာကို လူမိုက်နဲ့ ဆုံးမတယ်' လို့ ခေါ်တာပေါ့"
"ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲ တစ်ယောက် သေသွားတာဆိုတော့ ငွေကြေးဂိုဏ်းက လက်တုံ့ပြန်မှာ မဟုတ်ဘူးလား"
"လက်တုံ့ပြန်မယ် ဟုတ်လား... အဲ့ဒီလူက သိုင်းပညာ အရှင်သခင် တစ်ယောက်လေ။ ငွေကြေးဂိုဏ်းက ဘယ်လိုလုပ် လက်တုံ့ပြန်ရဲမှာလဲ။ အခု ငွေကြေးဂိုဏ်းဝင်တွေကတောင် လင်းနို့ဘုရင်က သူတို့ဆီ လာသတ်လို့ အသေဆိုးနဲ့ သေရမှာကို စိုးရိမ်ပြီး ထိတ်လန့်နေကြတာတဲ့တော်ရေ"
"အနိုင်ကျင့်တတ်တဲ့ လူတသိုက်ပဲ။ တို့တွေကိုတော့ ကြောက်တတ်တဲ့ လူညံ့တွေလို့ ပြောပြီး၊ တကယ့် စွမ်းအားရှင်နဲ့ ဆုံတဲ့အခါကျတော့လည်း သူတို့လည်း တို့တွေလို ကြောက်နေကြတာပါပဲ။ တကယ့်ဟာသ"
မြို့သူမြို့သား အမြောက်အမြားသည် ငွေကြေးဂိုဏ်းမှ လူများကို အေးစက်သော လှောင်ပြုံးများဖြင့် ကဲ့ရဲ့ ရှုတ်ချနေကြလေသည်။
ဟယ်ယွိလျန်တို့ သေဆုံးသွားခြင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ စီမံမှုဟု သူတို့ ခံစားရ၏၊ နှစ်ရှည်လများ စုဆောင်းလာခဲ့သော နာကြည်းချက်များကို ယခုမှသာ ရင်ဖွင့်ထုတ်ဖော်နိုင်ကြတော့သည်။
ရက်အနည်းငယ် ထပ်မံ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။
ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေတို့မှာ မြေအောက်ခန်းအတွင်း၌ သက်သောင့်သက်သာ ဆက်လက် နေထိုင်နေကြသည်။
အကြောင်းမှာ သူတို့တွင် ရိက္ခာများ လုံလောက်စွာ ရှိနေပြီး နေ့စဉ်နှင့်အမျှ အရသာရှိသော အစားအစာများကို စားသုံးနိုင်သောကြောင့်ပင်။ အပြင်မထွက်ရသည်မှ လွဲ၍ ဘဝမှာ အတော်လေး သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသည်။
ယခုအခါ ယွင်ဇီမြို့မှ မြို့သူမြို့သား အများအပြားမှာ အလွန်တရာ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေကြရှာသည်။ တစ်နေ့ တစ်နပ်လောက် စားရလျှင်ပင် အတော်လေး အဆင်ပြေနေပြီဟု သတ်မှတ်ရမည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် နှစ်ရက်နေမှ တစ်နပ်သာ စားကြရရှာ၏။ ဤသည်ကိုကြည့်ခြင်းဖြင့် ယခုအခါ ယွင်ဇီမြို့အတွင်း စားနပ်ရိက္ခာ မည်မျှအထိ ရှားပါးနေသည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်ပေသည်။
ဤအတောအတွင်း ယွင်ဇီမြို့၏ လမ်းမများပေါ်တွင် တင်းမာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
အုပ်ချုပ်သူ အရာရှိ အမြောက်အမြားသည် သန်မာသော အမျိုးသားများကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေကြပြီး၊ မြို့သူမြို့သားများကို မျက်ခုံးနီ ပုန်ကန်သူတပ်အား ခုခံရန်အတွက် အမြောက်စာ အဖြစ် အတင်းအဓမ္မ စေခိုင်းနေကြသည်။
နှစ်ဖက်တိုက်ပွဲများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး နေ့စဉ် ကျရှုံးမှု များစွာလည်း ရှိနေသည်။
သို့သော် ကျန်းဖန်မှာ မြေအောက်ခန်းအတွင်း ပုန်းအောင်းနေသဖြင့် သူ၏တည်ရှိမှုကို မည်သူမျှ မသိကြချေ။
ဤနည်းဖြင့် သူသည် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၏ စစ်သားစုဆောင်းခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး ဘေးဒုက္ခတစ်ခုကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။
အနည်းဆုံးတော့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနှင့် တိုက်ရိုက် ပဋိပက္ခ ဖြစ်စရာ မလိုတော့ပေ။ စင်စစ် ဤစစ်ပွဲမှာ မျက်ခုံးနီ ပုန်ကန်သူတပ်နှင့် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတို့အကြား တိုက်ပွဲသာဖြစ်ပြီး၊ သူနှင့် ဘာမျှ မပတ်သက်ချေ။
သူသည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ခေတ်ဆိုးကြီးအတွင်းရှိ မထင်ရှားသော လူငယ်လေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့်၊ သူ ရှိနေခြင်း မရှိခြင်းမှာလည်း ဘာမျှ အရေးမပါလှပေ။
"ယောကျာ်း... တော်သေးတာပေါ့ တို့တွေ ဒီလို လျှို့ဝှက်တဲ့ မြေအောက်ခန်းကို ရှာတွေ့ခဲ့လို့"
"အခုတော့ တို့တွေ ဒီမှာ ခဏလောက် ပုန်းနေလို့ ရပြီ"
"မဟုတ်ရင် တို့တွေလည်း တခြား အိမ်နီးနားချင်းတွေလိုပဲ အမြောက်စာအဖြစ် အတင်းခေါ်သွားတာ ခံရမှာပဲ"
"ဒီစစ်ပွဲက ဘယ်လောက်တောင် ကြာဦးမှာလဲ မသိဘူးနော်"
စုဝေဝေသည် အလွန်ပင် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားနေမိသည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၏ လူများသည် မျက်ခုံးနီ ပုန်ကန်သူတပ်ထက်ပင် ပို၍ မုန်းတီးစရာ ကောင်းနေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၏ လူများသည် ငွေကိုသာ ယူရုံမက အသက်ကိုပါ ယူနေကြသောကြောင့်ပင်။
ယွင်ဇီမြို့တွင် ဤမျှကြာအောင် နေထိုင်လာခဲ့ပြီးနောက် မြို့သူမြို့သားများ၏ ဘဝမှာ တံငါသည်များ၏ ဘဝထက်ပင် ပို၍ သနားစရာ ကောင်းနေကြောင်း သူမ ခံစားလာရသည်။
အကယ်၍ အလုပ်ပြုတ်သွားပါက ငတ်သေသွားနိုင်ချေ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ အလုပ်အကိုင်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန်အတွက် ယွင်ဇီမြို့သူမြို့သားများသည် ဂုဏ်သိက္ခာကို စွန့်လွှတ်ကာ အောက်ကျနောက်ကျ ခံနေကြရခြင်း ဖြစ်သည်။
"သိပ်ပြီး ကြာတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"
"ယွင်ဇီမြို့က မျက်ခုံးနီတပ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို တောင့်ခံနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
ကျန်းဖန်သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်၏။
သူသည် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၏ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေမှုကို အမှန်တကယ် အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ အသာစီး ရနေမည်ဆိုပါက ဘာကြောင့် လူတွေကို အသည်းအသန် စုဆောင်းနေပါမည်နည်း။
အမှန်တကယ်တော့ ထူးချွန်သော စစ်သည် အနည်းငယ်က သာမန်လူသား အမြောက်အမြားထက် ပို၍ သန်မာလှသည်။
ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေရခြင်းမှာ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၏ နည်းလမ်းများ ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
သူတို့သည် သာမန်လူများကိုသာ အားကိုးပြီး တိုက်ခိုက်နေကြရတော့သည်။
…