ဘေးဒုက္ခကို ဘေးကင်းစွာ ကျော်လွှားခြင်း၊ ပဉ္စမအဆင့် အခွင့်အရေးကို ရရှိခြင်း (၂)

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ လူ့လောက၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ ထပ်မံ တိုးတက်လိုပါက ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ပေါ်သို့ ခြေချရန် နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။

ဤသိုင်းပညာ အရှင်သခင် ငါးဦးစလုံးမှာ ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက်သာ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် အခြားသော အရာအားလုံးမှာ အရေးမပါလှပေ။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ မျိုးရိုးကြီး မိသားစု သုံးခုရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ငါ စောင့်ကြည့်နေတာ ကြာပြီ။ သူတို့ကို ဘယ်တော့မှ ယွင်ဇီမြို့ကနေ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီမျိုးရိုးကြီး မိသားစုတွေက မသေမျိုး လက်မှတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ ကြာလှပြီဆိုတော့၊ သူတို့က ကျင့်ကြံသူတွေကိုတောင် မွေးမြူထားတာမျိုး ရှိနိုင်တယ်။ သူတို့ကို ရန်စမိတာက မကုန်နိုင်တဲ့ ဒုက္ခတွေကို ဖြစ်လာစေနိုင်တယ်နော်။"

"ဟက်... ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ သက်တမ်းက နှစ်တစ်ရာထက် မပိုပါဘူး။ သူတို့ကို သတ်ပြီး မသေမျိုး လက်မှတ်ကို လုယူနိုင်မယ်ဆိုရင်၊ ပြီးတော့ မသေမျိုး အမွေအနှစ်ကိုသာ ရနိုင်မယ်ဆိုရင် တို့တွေ ဒီကျယ်ပြောလှတဲ့ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဘယ်နေရာကိုမဆို သွားနိုင်မှာပဲ။"

"သိပ်သေချာတာပေါ့၊ ဒီမိသားစုတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ကျင့်ကြံသူတွေ ရှိနေဦးတော့၊ သူတို့တွေက လူ့လောကကို စွန့်ခွာသွားကြတာ ကြာလှလောက်ပြီ။ သူတို့ ဒီသတင်းကို သိတဲ့အချိန်ကျရင် တို့တွေက အဝေးကြီးတောင် ရောက်နေလောက်ပြီလေကွာ"

"မှန်တယ်၊ ဒီနေ့တော့ မျိုးရိုးကြီး မိသားစုဝင် တစ်ယောက်မှ လွတ်မြောက်ဖို့ အိပ်မက်မမက်နဲ့တော့။"

"ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့အတွက်ဆိုရင် အချို့သော ပေးဆပ်မှုတွေက ထိုက်တန်ပါတယ်။"

အရှင်သခင် ငါးဦးစလုံးက သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြောလိုက်ကြသည်။

မသေမျိုး အမွေအနှစ်ကို ရရှိရန်အတွက် သူတို့သည် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကိုလည်း ဂရုမစိုက်ကြတော့ချေ။

အနာဂတ်တွင် သူတို့၏ မိသားစုများအပေါ် ထိခိုက်မှု ရှိလာမည်ဆိုလျှင်ပင် ဘာဖြစ်ပါသနည်း၊ ထိုအချိန်တွင် သူတို့ သေဆုံးသွားပြီးသားလည်း ဖြစ်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

"လောကကြီးက ငါ့အပေါ် မှားတာထက်၊ ငါကပဲ လောကကြီးအပေါ် အရင် မှားလိုက်တာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။"

…

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊ လီမိသားစု စံအိမ်တော်၏ မြေအောက်ခန်းအတွင်းဝယ်…

ကျန်းဖန်သည် သူ၏ ဇနီးသည် စုဝေဝေနှင့်အတူ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေစဉ်၊ ရုတ်တရက် ဝုန်းဒိုင်းကြဲသံများနှင့်အတူ ဓားချင်း ခတ်သံများ၊ စစ်မြေပြင်မှ အော်ဟစ်သံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူတို့သည် မြေအောက်ခန်းအတွင်း ရှိနေကြသော်လည်း ထိုအသံများကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရလေသည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဆူညံနေရတာလဲ"

စုဝေဝေသည် အိပ်မှုန်စုတ်ဖွားဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမသည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို မသိသေးချေ။

သူမသည် ပျင်းရိစွာဖြင့် ခြေလက် ဆန့်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ အချိုးအစား ပြေပြစ်လှသော ခန္ဓာကိုယ်အလှမှာ ပေါ်လွင်လာပြီး ဆွဲဆောင်မှု အပြည့် ရှိနေတော့သည်။

"မျက်ခုံးနီတပ် မြို့ထဲကို ဖောက်ဝင်လာပြီ ထင်တယ်"

ကျန်းဖန်သည် မြေပြင်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံများကို နားစွင့်ရင်း မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်၏။

သိုင်းပညာ အရှင်သခင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားသဖြင့် သူ၏ အာရုံငါးပါးမှာ ပိုမို ထက်မြက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး မီတာ ရာဂဏန်းခန့် ဝေးကွာသော အသံများကိုပင် ကြားနိုင်လာ၏။ မတူညီသော အသံများကိုလည်း ခွဲခြားနိုင်စွမ်း ရှိလာသည်။

ထို့ကြောင့် ခဏမျှ နားစွင့်လိုက်ရုံဖြင့် အပြင်တွင် ဖြစ်သည်နေသည်များကို သူ သိလိုက်ရ၏။

အပြင်ဘက်တွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားနေသည်။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၏ စစ်တပ်နှင့် မျိုးရိုးကြီး မိသားစုဝင်များသည် မျက်ခုံးနီတပ်နှင့် သူသေကိုယ်သေ တိုက်ပွဲဝင်နေကြသည်။

သာမန်ပြည်သူများမှာ မျက်ခုံးနီတပ်ထံ အရှုံးပေးနိုင်သော်လည်း၊ ထိုသူများမှာမူ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အကယ်၍ အရှုံးပေးလိုက်ပါက သူတို့သည် အကျဉ်းသားများ ဖြစ်သွားကြမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံးကိုလည်း ဆုံးရှုံးကြရပေလိမ့်မည်။

"ဖောက်ဝင်လာပြီ ဟုတ်လား... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန်ကြီး ဖြစ်သွားရတာလဲ"

စုဝေဝေမှာ မှင်တက်သွား၏။ ဤစစ်ပွဲသည် အနည်းဆုံး တစ်လ သို့မဟုတ် နှစ်လခန့်၊ ထို့ထက်မကပင် ကြာဦးမည်ဟု သူမ ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ယွင်ဇီမြို့ကဲ့သို့ ခိုင်ခံ့သော မြို့တော်ကြီးကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ထင်သလောက် မလွယ်ကူလှပေ။ ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ယွင်ဇီမြို့ ကျဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။

"သေချာတော့ ကိုယ်လည်း မသိဘူး"

"ဒါပေမဲ့ တို့တွေအတွက်တော့ ဒါက ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ"

"ဒီလိုဆိုရင် စစ်ပွဲက မြန်မြန် ပြီးဆုံးသွားမှာဖြစ်သလို၊ ငြိမ်းချမ်းမှုလည်း ပြန်ရလာနိုင်တာပေါ့"

ကျန်းဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် အပြင်လူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် မည်သူ အနိုင်ရသည်ဖြစ်စေ သူ့အတွက် ဘာမျှ မထူးခြားလှပေ။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူသည် အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံနေထိုင်ရင်း၊ မူလအဆင့် သိုင်းပညာရှင်အဖြစ် ဖောက်ထွက်ရန်နှင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်အမြစ်ကို ပျိုးထောင်ရန်သာ ပို၍ စိတ်ဝင်စားမိသည်။

ထို့နောက်မှ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ပေါ်သို့ စတင် ခြေချချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်သားပဲ"

စုဝေဝေကလည်း သူ၏ စကားကို ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။

၎င်းမှာ အာဏာလုနေကြသော အုပ်စုနှစ်စု၏ တိုက်ပွဲသာ ဖြစ်သည်။

သာမန် ပြည်သူများအနေဖြင့် သူတို့ အလိုချင်ဆုံးအရာမှာ စစ်မီးများ ငြိမ်းအေးကာ ငြိမ်းချမ်းမှု မြန်မြန် ရရှိလာစေရန်သာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မျက်ခုံးနီတပ်က ကမ္ဘာကြီးကို လျင်မြန်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်ပြီး ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပြန်လည် ဖော်ဆောင်ပေးနိုင်မည်ဆိုပါက ပို၍ပင် ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

…

ရက်အနည်းငယ် ထပ်မံ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ယွင်ဇီမြို့အတွင်းရှိ တိုက်ပွဲများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မျက်ခုံးနီတပ်သည် မြို့ကို လုံးဝ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး ယွင်ဇီမြို့၏ အရှင်သခင် အသစ်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယွင်ဇီမြို့အတွင်း တည်ငြိမ်မှုများလည်း ပြန်လည် ရရှိလာခဲ့သည်။

ချန်ယောင်ချွမ်း၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ယွင်ဇီမြို့၌ လူအစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် မြို့သူမြို့သားများမှာ မျက်ခုံးနီတပ်ကို ကြောက်လန့်နေကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ အုပ်ချုပ်မှုကို တဖြည်းဖြည်းနှင့် လက်ခံလာကြသည်။

လောဘကြီးပြီး အစွမ်းအစ မရှိသော ယခင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခု မျက်ခုံးနီတပ်က အနည်းငယ် ပို၍ ကောင်းမွန်နေသယောင် ရှိသည်။

"ပြီးသွားပြီ... နောက်ဆုံးတော့ စစ်ပွဲ ပြီးသွားပြီ"

"ဟဲဟဲ... အဲ့လောက်လည်း မရိုးရှင်းဘူးကွ၊ ဒါက အစပဲ ရှိသေးတယ်"

"ဟုတ်တယ်... မျက်ခုံးနီတပ်က ယွင်ဇီနယ်မြေကို သိမ်းပိုက်တာကို နန်းတော်က ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေမယ်လို့ မင်း ထင်နေလား"

"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။ နန်းတော်က ဒီသတင်းကို သိတာနဲ့ တခြား စစ်တပ်တစ်ခုကို သေချာပေါက် ထပ်လွှတ်မှာပဲ။ မျက်ခုံးနီတပ်က သူတို့ကို တောင့်ခံနိုင်မလားဆိုတာက မသေချာသေးဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယွင်ဇီမြို့က မျိုးရိုးကြီး မိသားစုတွေတော့ အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်ကုန်ပြီ။ မျက်ခုံးနီတပ်ရဲ့ ရှာဖွေ သတ်ဖြတ်တာကို ခံလိုက်ရတာလေ။ နှစ်ပေါင်း ရာချီပြီး တည်ရှိခဲ့တဲ့ မိသားစုတွေတောင် အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံလိုက်ရတာကို ရှောင်လွှဲလို့ မရခဲ့ကြဘူး"

"အဆိုးဆုံးကတော့ လုမိသားစုပဲ။ သူတို့ ဝိုင်းရံမှုကို ဖောက်ထွက်တဲ့အချိန်မှာ မျက်ခုံးနီတပ်ရဲ့ အဓိက ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရတယ်တဲ့။ မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲတွေနဲ့ ထိပ်တန်း သိုင်းသမားတွေ အများကြီး သေကုန်ကြသလို၊ ဦးစီးချုပ် လုခိုင် ကိုယ်တိုင်တောင် အဲ့နေရာမှာတင် အသတ်ခံလိုက်ရတယ်တဲ့ဗျာ"

"မဖြစ်နိုင်တာ... လုခိုင်က သိုင်းပညာ အရှင်သခင် တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။ သူတောင် သေသွားတာလား"

"ဟက်... သိုင်းပညာ အရှင်သခင် ဖြစ်တော့ ဘာဖြစ်လဲ။ မျက်ခုံးနီတပ်မှာလည်း အရှင်သခင်တွေ ရှိတာပဲလေ။ အရှင်သခင် အမြောက်အမြားရဲ့ ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်မှုကို လုခိုင် ဘယ်လိုလုပ် တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလဲ။ ရှုံးနိမ့်သွားမယ် ဆိုတာက သေချာနေတာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလို ဖြစ်နေတဲ့ ကြားထဲမှာတောင် ကျန်တဲ့ မျိုးရိုးကြီး မိသားစု နှစ်ခုရဲ့ ထိပ်တန်း သိုင်းသမားတချို့ လွတ်အောင် ပြေးနိုင်ခဲ့ကြတယ်တဲ့။ အကုန်လုံးတော့ အမြစ်ပြတ် မသွားကြဘူး"

"ဒါကတော့ သဘာဝကျပါတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီမျိုးရိုးကြီး မိသားစုဝင်တွေက သိုင်းသမားတွေပဲလေ။ အကယ်၍ သူတို့အားလုံးကသာ အသေခံ တိုက်ခိုက်ကြမယ်ဆိုရင် မျက်ခုံးနီတပ်ဘက်ကလည်း အထိနာမှာပဲ။ ဒါကြောင့် အကျအဆုံးများမှာကို စိုးရိမ်လို့ မျက်ခုံးနီတပ်က သူတို့ကို အသေခံ မတိုက်ဘဲ လွတ်လမ်းနည်းနည်း ပေးထားလိုက်တာ ဖြစ်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လုမိသားစု၊ မူမိသားစုနဲ့ ရှဲ့မိသားစုတွေ ယွင်ဇီမြို့ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီလို့ပဲ ပြောရမယ်။ သူတို့ ဒီကို အချိန်တိုအတွင်း ပြန်လာနိုင်ဖို့ဆိုတာက လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး"

"ဒါက တို့တွေအတွက်လည်း အကျိုးရှိပါတယ်။ ဒီမျိုးရိုးကြီး မိသားစုတွေထဲမှာ လူကောင်းဆိုလို့ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။ ဒီမိသားစုကြီးတွေရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် တို့တွေဘဝ ခက်ခဲခဲ့တာမလား"

လူအုပ်ကြီးသည် အားတက်သရော ဆွေးနွေးနေကြလေသည်။ သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ဖိနှိပ်ထားသော တောင်ကြီးမှာ နောက်ဆုံးတော့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အတန်ငယ် သက်သာရာ ရသွားကြသည်။

သူတို့သည် မျိုးရိုးကြီး မိသားစုများ၏ ဖိနှိပ်မှုကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ခံခဲ့ရပြီး၊ မည်သို့မျှ မဆန့်ကျင်နိုင်သည့် ကျွန်များသဖွယ် နေထိုင်ခဲ့ကြရသည်။ ယခုအခါ ထိုဖိနှိပ်သူများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက်ပင် ဤသည်မှာ ခဏတာ သက်သာရာရမှုသာ ဖြစ်သည်။ ရှေ့ဆက်မည့် နေ့ရက်များတွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်လာမည်ကိုမူ မည်သူမျှ တပ်အပ် မပြောနိုင်ကြချေ။

…

ထိုအချိန်တွင်၊ လီမိသားစု စံအိမ်တော်၏ မြေအောက်ခန်းအတွင်း၌…

"တကယ်ပဲ စစ်ပွဲက ပြီးသွားပြီလား။ အခြေအနေတွေ ပြန်ကောင်းလာပြီ ထင်တယ်"

ကျန်းဖန်သည် အခွင့်ကောင်းယူကာ အပြင်ထွက်ပြီး သတင်းအချို့ စုံစမ်းကြည့်လိုက်၏။ ထိုအခါ ယွင်ဇီမြို့ကြီး ယခင်ကကဲ့သို့ ပြန်လည် တည်ငြိမ်လာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

မြေအောက်ခန်းအတွင်း ပုန်းအောင်းနေခဲ့သဖြင့် သူသည် ဤဘေးဒုက္ခကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပြီး အန္တရာယ် များစွာကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

အကယ်၍သာ သူ အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေခဲ့ပါက မျက်ခုံးနီတပ်နှင့် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတို့၏ တိုက်ပွဲအတွင်း မည်သို့ ဖြစ်သွားမည်ကို မည်သူ သိနိုင်ပါမည်နည်း။

ဤလျှို့ဝှက်သော နေရာတွင် ပုန်းနေခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပညာရှိသော ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကိုမူ သူ မဆုံးဖြတ်ရသေးပေ။ ယွင်ဇီမြို့တွင်ပဲ ဆက်လက် ပုန်းအောင်း နေထိုင်ရမည်လား၊ သို့မဟုတ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ရပ်များနှင့် ဝေးရာ အခြားတစ်နေရာသို့ ထွက်ပြေးရမည်လား။

ဝုန်း…

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ စိတ်အာရုံ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ သတင်းစကား တစ်ခု ရုတ်တရက် တိုးဝင်လာ၏။

"မင်းဆက်တစ်ခု အဆုံးသတ်ကာ ပုန်ကန်မှုများ ဖြစ်ပွားနေသည့် ကာလအတွင်း၊ သင်နှင့် သင့်ဇနီး စုဝေဝေတို့သည် ပုန်းအောင်းနေထိုင်ခြင်းဖြင့်၊ ဘေးအန္တရာယ်များကို ဘေးကင်းစွာ ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့သည်။ ယင်းအတွက် ကံကောင်းခြင်းအမှတ် ၁၀၀၀ နှင့် ပဉ္စမအဆင့် အခွင့်အရေး တစ်ခုကို ရရှိပါသည်။"

ဘာ...

ဤသတင်းစကားကို သိရှိလိုက်ရသောအခါ ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားပြီး၊ သူ၏ နှလုံးသားမှာလည်း လှိုင်းတံပိုးကြီးများနှယ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

မြေအောက်ခန်းထဲတွင် ပုန်းနေရုံမျှဖြင့် ဤမျှလောက် များပြားသော ကံထူးမှတ်များကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ပို၍ အရေးကြီးသော အချက်မှာ သူသည် ပဉ္စမအဆင့် အခွင့်အရေးကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခင်ကလည်း အခွင့်အရေးများ ရရှိခဲ့ဖူးပါ၏။ သို့သော်လည်း ပဉ္စမအဆင့်အထိ မရောက်ဖူးခဲ့ချေ။

ယခင်က သူသည် သတ္တမအဆင့် အခွင့်အရေးများကိုသာ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကပင် သူ့အတွက် အကျိုးကျေးဇူး အမြောက်အမြားကို သယ်ဆောင်လာပေးခဲ့သည်။

ယခုမူ ပဉ္စမအဆင့် အခွင့်အရေး ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေပြီ။

၎င်းကို ရရှိလိုက်ပါက မည်သို့သော ရတနာများအား ရရှိနိုင်မည်ဆိုသည်မှာ မတွေးရဲစရာပင်။

"ဒီလောက်ထိ ကံကောင်းခြင်း အမှတ်တွေ ရတာလား"

"ဒါဆို ဒီဘေးဒုက္ခက အလွန်ကြီးမားခဲ့ပြီး၊ မျိုးရိုးကြီး မိသားစု အမြောက်အမြား ပျက်စီးသွားတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ"

"သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာတွေကို ငါ့ရဲ့ ကံဇာတာက ဝါးမြိုလိုက်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ဒါကြောင့် ငါက ဒီလောက်အထိ ကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းမှုကို ရရှိခဲ့တာပေါ့"

ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာခဲ့ပြီး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားမိသည်။

ဤသည်ကိုပင် "သစ်ပင်ကြီး လဲသော်လည်း နွယ်ပင်များ ရှင်သန်ခြင်း" သို့မဟုတ် "ဝေလငါးကြီး သေဆုံးမှုက သက်ရှိများစွာကို အာဟာရ ဖြစ်စေခြင်း" ဟု ခေါ်ဆိုရပေမည်။

ဤမျိုးရိုးကြီး မိသားစုများ ပျက်စီးသွားသော်လည်း၊ သူတို့၏ ဆုတ်ယုတ်သွားသော ကံကြမ္မာများကို သူ၏ ကံဇာတာမှ ဖမ်းယူလိုက်ခြင်းဖြင့် သူ့အတွက် အာဟာရ ဖြစ်စေခဲ့ပြီး သူ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာစေရန် အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်ပင်၊ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ခေတ်ဆိုးကြီးအတွင်း၌ အန္တရာယ်များမှာ အလွန် ကြီးမားလှသည် မှန်သော်လည်း၊ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်နိုင်သူများအတွက်မူ အကျိုးကျေးဇူးများမှာလည်း အလွန်ပင် များပြားလှပေသည်။

…