အခန်း (၉၁)
Vol. 10 Ch. 91
“အတိုင်းအတာတစ်ခု သတ်မှတ်မယ် ဟုတ်လား”
ထိုက်ထန်သည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလျက် ဆိုလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ လက်ရှိ အစွမ်းနဲ့ဆိုရင် ငါနဲ့ အတိုင်းအတာတစ်ခု သတ်မှတ်ဖို့အထိ အဆင့်မမီသေးဘူးကွ။”
ဝုန်း
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာပင် ခဲသွားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး ဘေးမှ ကြည့်နေကြသော ကျောင်းသားများမှာ ဆယ်မီတာထက်မက နောက်သို့ ယိုင်တိုင်တိုင်ဖြင့် ဆုတ်ခွာသွားကြရသည်။
လီကျယ်ရှန်း တစ်ဦးတည်းသာ ထိုဖိအားဗဟိုချက်တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေ၏။ ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ပုံပျက်စေသော ထိုဖိအားမှာ ကိုးထပ်သော ကောင်းကင်ယံမှ စီးဆင်းလာသည့် ကြည်လင်သော ရေတံခွန်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ သူ၏အပေါ်သို့ လုံးဝဥဿုံ ဖိနှိပ်ကျရောက်နေသည်။
ကျွီ...
သူ၏ အင်္ကျီဖြူမှာ လေဖောင်းလာပြီး တဖျတ်ဖျတ် မြည်ဟည်းနေသည်။ သူ၏ အရိုးများမှာ ထိုလေးလံသော ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကို မခံနိုင်တော့ဘဲ တဖြောက်ဖြောက် မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လီကျယ်ရှန်း၏ ကျောပြင်မှာ ညွှတ်ကျသွားရန် အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ခံထားရသည်။
“ဟက်”
ထိုက်ထန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ ရဲတင်းလှသော ပါရမီရှင် လူငယ်များကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ပထမဆုံးအဆင့်မှာ သူတို့၏ မာန်မာနကို ချိုးနှိမ်ပြီး ဒူးထောက်လာအောင် လုပ်ဆောင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုက်ထန်၏ အံ့ဩတုန်လှုပ်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် လီကျယ်ရှန်းသည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ထားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစအနည်းငယ် စီးကျလာသော်လည်း သူ၏ ညွှတ်ကျနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်လက်မချင်း ပြန်လည် မတ်လာအောင် အားယူနေခဲ့သည်။
ရှူး...
ပိုးသားကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည့်အလား စူးရှသော အသံတစ်ခု လေထဲတွင် လွင့်ပျံလာသည်။ လီကျယ်ရှန်း၏ သတ္တမမြောက် ကျောရိုးဆစ်မှနေ၍ စူးရှလှသော ဓားရည်ရွယ်ချက်သုံးခုမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားတော့သည်။
ထူးခြားသော စွမ်းအင်သဘာဝအသီးသီးရှိသည့် စိမ်းပြာကြာပန်းဓား သုံးလက်မှာ မြည်ဟည်းလျက် သူ၏နောက်ကျောတွင် လွင့်မျောနေကြသည်။ လီကျယ်ရှန်း၏ ဓားအရိုးများပင် ဖြစ်သည်။ လူအများရှေ့တွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထိုအရိုးများ၏ အစွမ်းကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ခြင်းပင်။ လူအုပ်ကြီးထံမှ အံ့ဩသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆယ်မီတာကျော် အကွာအဝေးမှပင် ထိုအလွန်အမင်း စူးရှလှသော ဓားချီများကြောင့် သူတို့၏ အရေပြားများမှာ စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်း ဖြစ်လာရသည်။
ထိုက်ထန်၏ ကျားမျက်ဝန်းများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
“ဝိဉာဉ်အရိုးလား”
သူသည် သူ၏ အရှိန်အဝါ သက်သက်ဖြင့်ပင် ဤ ဓားဝိုင်ကို ချိုးနှိမ်နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤကလေး၏ ဓားမှာ ဤမျှအထိ စူးရှပြီး အလျှော့မပေးတတ်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
“ကောင်လေး...”
ထိုက်ထန်၏ အသံမှာ ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်လာသည်။
“မင်း ငါ့မြေးကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့တယ်၊ သူ့ရဲ့ ညာဘက်လက်မောင်းကို ထိခိုက်စေခဲ့လို့ ပြန်ကောင်းဖို့ အနည်းဆုံး လပေါင်းများစွာ ကြာလိမ့်မယ်။”
“ပြီးတော့ မင်းရဲ့ အပေါင်းအဖော်တွေကို အလိုလိုက်ပြီး သူ့ကို နည်းမျိုးစုံနဲ့ အရှက်ခွဲဖို့ ခွင့်ပြုခဲ့တယ်။”
“ငါ့မြေးက အသုံးမကျတာ မှန်ပေမဲ့၊ လူငယ်တွေကို အနိုင်ကျင့်တယ်လို့ အစွပ်စွဲခံရရင်တောင်မှ အဘိုးဖြစ်တဲ့ ငါကတော့ မင်းနဲ့ စကားပြောဖို့ လာခဲ့ရတာပဲ။”
အခြေအနေက ဤသို့ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ သူနှင့် တိုက်လုံကြားတွင် မည်သူမှားသည်၊ မည်သူမှန်သည်ကို ငြင်းခုံနေခြင်းမှာ အပိုပင် ဖြစ်တော့သည်။ လီကျယ်ရှန်းသည် သူ၏ လက်ဖမိုးဖြင့် နှုတ်ခမ်းပေါ်မှ သွေးစများကို သုတ်လိုက်သည်။
“ဘာလုပ်စေချင်တာလဲ”
“မင်း တစ်ခါက ငါ့မြေးနဲ့ လက်သီးချင်း ယှဉ်ထိုးခဲ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား။”
“ဒီနေ့ ငါ့အနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ ဝိဉာဉ်ကိုကော၊ ဝိဉာဉ်စွမ်းအားကိုကော သုံးမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာခွန်အား သက်သက်နဲ့ပဲ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးမယ်၊ မင်းဘက်ကတော့ ကြိုက်တဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးလို့ရတယ်။”
“အကယ်၍ မင်းသာ ငါ့ရဲ့ လက်သီးတစ်ချက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမယ်ဆိုရင် ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်ပေးမယ်။”
ထိုက်ထန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပနေသည်။
“အကယ်၍ မင်း မခံနိုင်ရင်တော့...”
“ငါ့ဘက်က အားကို လျှော့ထားမှာမို့လို့ မင်းရဲ့ အသက်ကိုတော့ မနှုတ်ပါဘူး။”
“ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ရဲ့ ခွန်အားဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ရလိမ့်မယ်။”
“အဘိုးကြီး... ရှင့်မှာ အရှက်ဆိုတာ မရှိဘူးလား”
လီကျယ်ရှန်း စကားမပြောရသေးခင်မှာပင် ဒူကူယန်မှာ ဒေါသထွက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာထက်တွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ဆဲဆိုလိုက်တော့သည်။
“ဒါက ရှင်တို့ရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ မြေးက အရင်လာပြီး ပြဿနာရှာတာလေ”
“ဒီနေ့ကျတော့မှ ရှင်က အိမ်ပေါက်ဝအထိ လာပြီးတော့ လူငယ်တွေကို အနိုင်ကျင့်နေတာ တကယ့်ကို ယုတ်မာလွန်းတယ်။”
“ရှင့်ရဲ့ လက်သီးကို ခံယူရမယ် ဟုတ်လား။ ရှင်ကတော့ ဘာမှ ထိခိုက်မှာမဟုတ်ဘူးလေ။ အကယ်၍ သူသာ မခံနိုင်ရင် ရှင့်ရဲ့ ခွန်အားဂိုဏ်းမှာ ကျွန်ခံရမယ်ပေါ့။”
“ဒီအရွယ်အထိ ရှင် နေလာတာ ခွေးတစ်ကောင်လိုပဲ အဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာ နေလာခဲ့တာလား။”
ယဲ့လင်းလင်းကလည်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားသည်။ အမြဲတမ်း အေးစက်တည်ငြိမ်လှသော သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် ယခုအခါ၌ နာကျည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမ ဘဝတွင် မည်သူ့ကိုမျှ ဤမျှအထိ မမုန်းတီးခဲ့ဖူးပေ။
“ခွန်အားဂိုဏ်းဆိုတာ ကြမ်းတမ်းတဲ့ အင်အား သက်သက်ကိုပဲ အားကိုးတတ်တာလေ”
“လူငယ်တစ်ယောက်ကို ရှင့်ရဲ့ လက်သီးကို ခံယူခိုင်းဖို့ အရှက်မရှိ ပြောထွက်ရက်တယ်နော်။”
ယွီထျန်းဟန်နှင့် ကျန်ငါးယောက်လုံးကလည်း သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြစ်တင်ဝေဖန်ကြသည်။ ဆဲဆိုသံများမှာ ဒီရေကဲ့သို့ တက်လာခဲ့သည်။
ထိုက်ထန်သည် နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ရုံသာ ပြုသည်။ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆူညံနေသော ကျောင်းသားအားလုံးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားစေသည်။ သူသည် ထိုလူငယ်လေးများ၏ ဆဲဆိုသံများကို အရေးမစိုက်ပေ။ လူငယ်လေးများ၏ စကား သက်သက်ဖြင့် သူ၏ “ခွန်အားနတ်ဘုရား” ဟူသော ဂုဏ်သတင်းကို လှုပ်ခါနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ အကယ်၍ သူသာ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ခွန်အားဂိုဏ်းအတွက် ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို သိမ်းသွင်းနိုင်မည်ဆိုပါက ဤအရောင်းအဝယ်မှာ အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်။ ဤသည်မှာလည်း သူ ယနေ့ လာရခြင်း၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် အဆင်အခြင်မဲ့သော လူစားမျိုး မဟုတ်ပေ။
ခွန်အားဂိုဏ်း၏ သတင်းကွန်ရက်အရ ဓားဝိုင် ပျောက်ဆုံးသွားစဉ်က အင်ပါယာ တော်ဝင်မိသားစု၊ ယဲ့မိသားစုနှင့် ဒူကူမိသားစုတို့သည် တစ်မြို့လုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး ရှာဖွေခဲ့ကြသည်ကို သူ သိရှိထားသည်။ လူငယ်ချင်း ဖြစ်ပွားသော ပြဿနာတစ်ခုအတွက် ဓားဝိုင်ကို ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်းမှာ မည်သို့မျှ ပညာရှိသော လုပ်ရပ်မဟုတ်ပေ။ ထိုက်ထန်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရန်သူဖြစ်ရန် မဟုတ်ဘဲ ဤစူးရှလှသော ဓားကို ခွန်အားဂိုဏ်းအတွင်းသို့ သွတ်သွင်းရန်သာ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူသာ ယနေ့ အနိုင်ရရှိခဲ့ပါက ဤကလေးသည် ခွန်အားဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ရန်ငြိုးများ ရှိနေသေးလျှင်ပင် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ အရင်းအမြစ်များကို အသုံးပြု၍ သူ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ကာ စည်းရုံးသိမ်းသွင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။ လူငယ်တစ်ယောက်၏ အာဃာတဟူသည် အချိန်ကြာလာလျှင် မှေးမှိန်သွားမည်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် အင်ပါယာမြို့တော်၊ ယဲ့မိသားစုနှင့် ဒူကူမိသားစုတို့က သူ့ကို ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။
ထို့အပြင် ခွန်အားဂိုဏ်းသည် မည်သူမဆို အနိုင်ကျင့်နိုင်သည့် အဖွဲ့အစည်း မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်မှု ဖြတ်တောက်ထားသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ယခင်က လက်အောက်ခံ ဂိုဏ်းကြီးလေးဂိုဏ်းမှ တစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည့်အလျောက် ဟောက်ထျန်းသုံ့လော် နှင့် ပတ်သက်မှု အစအနလေးများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် ထိုက်ထန် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဟောက်ထျန်းသုံ့လော်ကို ပန်းပဲအတတ်ပညာများ သင်ကြားပေးခဲ့ဖူးသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဆရာနှင့် တပည့်သဖွယ်၊ မိတ်ဆွေသဖွယ် ရှိခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ကောင်းကင်ဒူမြို့တော်၏ မိသားစုကြီး သုံးစုသည် ခွန်အားဂိုဏ်းကို အဆင်အခြင်မဲ့စွာ ရန်စရဲမည် မဟုတ်ပေ။
ဤအစီအစဉ်မှာ အဘက်ဘက်မှ တွေးတောထားပြီး အလွန်ပင် စနစ်ကျလှသည်! ထိုက်ထန်၏ အိုမင်းပြီး တည်တင်းနေသော မျက်နှာထက်တွင် မသိမသာသော ကျေနပ်ရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဝတ်ရုံဖြူနှင့် တိတ်ဆိတ်နေသော လူငယ်လေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဓားဝိုင်... မင်း ဘယ်လို ထင်သလဲ။”
လီကျယ်ရှန်းသည် သူ၏ ခါးနောက်ဘက်သို့ လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ကြည်လင်စမ်းရေ ဝိုင်အိုးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် ခေါင်းကို မော့ကာ ပြင်းရှလှသော ဝိုင်ကို အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ မော့သောက်လိုက်ရာ ပူရှိန်းသော ဝိုင်များမှာ သူ၏ ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် အရိုးများအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားတော့သည်။
“ခင်များရဲ့ လက်သီးကို ခံယူမယ်၊ ကျွန်တော် လက်ခံပါတယ်။”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ခွန်အားဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ရမယ် ဟုတ်လား။”
သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“စိတ်ကူးယဉ်အိမ်မက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မယ်။”
သူသည် ဘုံ၇ဆင့်ပြသာဒ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် နင်ဖုန်းကျီ၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကိုပင် ငြင်းပယ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ခွန်အားဂိုဏ်းက မည်မျှ တန်ဖိုးရှိနေ၍နည်း။ ထိုက်ထန်က သူ့ကို ထန်စန်းကဲ့သို့ မှတ်နေသလား။
မူရင်းဇာတ်လမ်းနှင့် တူညီသော လမ်းကြောင်းအချို့ ရှိနေသည်။ ထိုစဉ်က ထိုက်ထန်သည် ထန်စန်းကို စမ်းသပ်ရန် ဖိအားပေးခြင်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ယခုမူ သူ့အတွက် လက်သီးတစ်ချက်ကို ခံယူရမည့် လောင်းကြေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ထိုစဉ်က ထန်စန်း၏ လောင်းကြေးမှာ အကယ်၍ သူသာ ခံနိုင်ရည်ရှိလျှင် ခွန်အားဂိုဏ်းက သူ့ကို သစ္စာခံရမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
သို့သော် လီကျယ်ရှန်းမှာမူ တစ်ကိုယ်တည်းသမား ဖြစ်ပြီး လွတ်လပ်မှုနှင့် အေးချမ်းမှုကိုသာ ရှာဖွေသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဂိုဏ်းထောင်ရန် မည်သည့် ဆန္ဒမျှ မရှိပေ။ ထို့အပြင် ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်း၏ လက်ကျန် အကြွင်းအကျန်မျှသာ ဖြစ်သော ခွန်အားဂိုဏ်းကိုလည်း သူ အထင်မကြီးပေ။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ပြောတာ မှန်တယ်။”
“ဒါဟာ လောင်းကစားတစ်ခု ဖြစ်တဲ့အတွက် နှစ်ဖက်စလုံးက တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးရလိမ့်မယ်။”
“ထိုက်ထန်... ခင်များ အကြမ်းပတမ်း လုပ်နိုင်ပါတယ်။ အကယ်၍ ကျွန်တော်သာ မခံနိုင်ရင် ရှင် အားလျှော့နေဖို့ မလိုဘူး၊ အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းက ကံကြမ္မာအတိုင်းပဲ ဖြစ်ပါစေ။”
“ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ ကျွန်တော်သာ ခံနိုင်ရည်ရှိသွားခဲ့ရင်...”
လီကျယ်ရှန်း၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် စူးရှသွားပြီး စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီမှာ အေးစက်လှသော ပြင်းထန်မှုကို သယ်ဆောင်ထားသည်။
“ထိုက်ထန်... လူအများရှေ့မှာ ကျွန်တော့်ကို ဒူးထောက်ပြီးတောင်းပန်ရမယ်။”
ထိုက်ထန်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ဖြစ်နိုင်ခြေများစွာကို စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ဤ ဓားဝိုင်က သူ၏ လက်သီးကို အသက်စွန့်၍ ခံယူမည်ဖြစ်သော်လည်း ခွန်အားဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရန်ကိုမူ လုံးဝ ငြင်းဆန်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ဤအပြုအမူက သူ၏ တွက်ကိန်းအားလုံးကို ပျက်ပြားသွားစေသည်။ ထို့အပြင် “ဒူးထောက်တောင်းပန်ခြင်း” ဟူသော စကားလုံးက သူ့ကို ပိုမို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။
“ကောင်လေး... မင်းနောက်မှာ မိသားစုကြီး သုံးခုရှိနေတာနဲ့ ငါက မင်းကို ဒုက္ခမပေးရဲဘူးလို့ ထင်နေတာလား။”
ထိုက်ထန်၏ ဆံပင်များမှာ ထောင်မတ်လာပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်လိုက်သည်။
ဝုန်း
သူ ခြေချလိုက်သော နေရာမှ မာကျောသော မြေပြင်မှာ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ တစ်လက်မချင်း ကွဲအက်သွားတော့သည်။
ဒူကူယန်နှင့် ယဲ့လင်းလင်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။
“မောင်လေး ကျယ်ရှန်း... မလုပ်နဲ့”
“ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာက သာမန်ဖုန့်ဟောက်သုံ့လော်ထက်တောင် သန်မာသေးတယ်”
“ဒါကို ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မလွယ်ကူဘူး”
ယွီထျန်းဟန်နှင့် ကျန်ငါးယောက်လုံးကလည်း သူ့ကို အသည်းအသန် တားဆီးကြသည်။ လီကျယ်ရှန်းသည် ရုတ်တရက် သူ၏ ဝတ်ရုံစကို ခါလိုက်သည်။ မြေပြင်မှ လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီး ရှေ့သို့ ပြေးတက်လာသော ဒူကူယန်နှင့် ယဲ့လင်းလင်းတို့ကို နောက်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။ သူ၏အတွင်း၌ ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော ဝိုင်စွမ်းအားများမှာ သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းထံသို့ ရူးသွပ်စွာ စုစည်းလာတော့သည်။ ဝိုင်၏ လွှမ်းမိုးမှုမှာ သူ၏လက်ထဲက စိမ်းပြာကြာပန်းဓားဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ မူလက ကြည်လင်သော ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ရှိနေသော ဓားကိုယ်ထည်မှာ တစ်ဖြည်းဖြည်းနှင့် သံပူခဲကဲ့သို့ နီမြန်းလာပြီး စူးရှလှသော ဓားမြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
သူ၏ ဝိဉာဉ်စွမ်းအား အရှိန်အဝါမှာ ဝိုင်၏ လွှမ်းမိုးမှုနှင့်အတူ ပွက်ပွက်ဆူလာခဲ့ပြီ။ “ဝိုင်ဓားမြည်သံ” တစ်ဖန် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာချေပြီ။
မြင့်မားသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း တိုးကပ်လာနေသော ထိုက်ထန်ကို ကြည့်ရင်း လီကျယ်ရှန်း၏ မျက်ဝန်းထဲမှ စူးရှမှုများမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ နောက်ကျောတွင် လွင့်မျောနေသော စိမ်းပြာကြာပန်းဓား သုံးလက်မှာ စိမ်းကြာဓားကဗျာ၏ ဓားကွက် သုံးကွက်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ကြသည်။
ခဏချင်းမှာပင်
ကြယ်ရောင်များ လင်းလက်လာပြီး ရေခဲနှင့် မီးတောက်များ ဟုန်းဟုန်းတောက်လာကာ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာခဲ့ပြီ! စွမ်းအင်သဘာဝ အမျိုးမျိုးရှိသည့် ဓားအလင်းတန်း သုံးခုမှာ ခွန်အားဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင် ထိုက်ထန်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်သွားတော့သည်။