အခန်း (၉၉)
Vol. 10 Ch. 99
နောက်ဆုံးလှေကားထစ်ကို နင်းလိုက်သည်နှင့် လီကျယ်ရှန်းနှင့် အခြားသူများ၏ အမြင်အာရုံမှာ ရုတ်တရက် ကျယ်ပြောသွားတော့သည်။ တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးကို နဂါးကျောရိုးပုံစံ အဆောက်အဦးများဖြင့် စနစ်တကျ ခင်းကျင်းထားသည်။ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော အိမ်ခြေတိုင်း၏ ကွေးညွှတ်နေသော အမိုးများပေါ်တွင် နဂါးအကြေးခွံသဏ္ဌာန် ဖန်စီအုတ်ကြွပ်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။ အဝေးမှ ကြည့်လျှင် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ခွေယှက်နေသော ဧရာမနဂါးကြီးတစ်ကောင်က ခုန်အုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပြီး အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှပေသည်။
“သခင်လေး”
“သခင်လေး”
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တွေ့ဆုံရသော အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် တပည့်ငယ်များမှာ ထက်ရှသော မျက်ဝန်းများနှင့် ထိန်းချုပ်ထားသော အရှိန်အဝါများ ရှိကြသည်။ သူတို့သည် ယွီထျန်းဟန်ကို မြင်သောအခါ ရိုသေစွာ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ကြ၏။ မိုးပြာလျှပ်စီးနဂါးဂိုဏ်း၏ မျိုးဆက်သစ်များထဲတွင် ပါရမီအရှိဆုံးသူ ဖြစ်သည့်အတွက် ယွီထျန်းဟန် ဤကဲ့သို့ အရိုအသေပေးခံရခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဒူကူယန်၊ ယဲ့လင်လင်နှင့် အခြားသူများကို အံ့သြစေသည့် အချက်မှာ ထိုဂိုဏ်းဝင်များ၏ အကြည့်များသည် လီကျယ်ရှန်းထံသို့ မသိမသာ ဝေ့ဝဲသွားတတ်ခြင်းပင်။
“ဟိုလေ...”
ယွီဖုန်းသည် လီကျယ်ရှန်းအနားသို့ တိုးကပ်ကာ အသံကို နှိမ့်၍ မေးလိုက်သည်။
“စံပြပုဂ္ဂိုလ်ကြီး... ဘာဖြစ်လို့ ဒီဂိုဏ်းသားတွေ အားလုံးက မင်းကိုပဲ ကြည့်နေကြတာလဲ?”
လီကျယ်ရှန်းကိုယ်တိုင်လည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိသည်။ ထိုအခါ ယွီထျန်းဟန်က မတတ်သာသလို သက်ပြင်းချရင်း။
“မိုးပြာနဂါးဂိုဏ်းက ကောင်းကင်ဒူမြို့တော်မှာ အခြေစိုက်တာလေ၊ ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းလို လောကကြီးနဲ့ အဆက်အသွယ်ဖြတ်ထားတဲ့ ဂိုဏ်းမျိုး မဟုတ်ဘူး။”
“ဓားဝိုင်ရဲ့ နာမည်က တော်ဝင်မြို့တော်မှာ အရမ်းကျော်ကြားနေတော့ ငါ့ဂိုဏ်းကလူတွေလည်း သူ့အကြောင်း သိကြတာပေါ့။”
သူက စကားပြောရင်း ယွီဖုန်း၊ အော့စလိုနှင့် ရှီညီအစ်ကိုများကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းကို လှောင်ပြောင်သလို တွန့်လိုက်ပြီး။
“ဂိုဏ်းသားတွေက ဓားဝိုင်ရဲ့ တကယ့်ရုပ်ရည်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြသေးဘူး ဆိုပေမဲ့လည်း...”
“မင်းတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်၊ ပြီးရင် ကျယ်ရှန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ဦး... ပုံပြောဆရာ ပြောပြလေ့ရှိတဲ့ ‘ဖုန်မှုန့်မတင်တဲ့ ဝတ်ရုံဖြူ၊ ခြေရာလက်ရာမကျန်တဲ့ လည်လှီးဓား’ ဆိုတဲ့ ပုံရိပ်နဲ့ ဘယ်သူက ပိုလိုက်ဖက်တယ်လို့ မင်းတို့ ထင်သလဲ”
ယွီဖုန်းနှင့် ကျန်သုံးယောက်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဒူကူယန်နှင့် ယဲ့လင်းလင်းတို့၏ အကြည့်များမှာလည်း လီကျယ်ရှန်းထံတွင် ဆုံစည်းသွားကြသည်။ လီကျယ်ရှန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး
“ကဲပါ... ငါ့ကို စနောက်မနေကြပါနဲ့တော့။”
“ထျန်းဟန်... ဟိုအရှေ့က အဆောက်အဦးက ပင်မခန်းမလား”
စကားပြောနေရင်းနှင့်ပင် လူတိုင်းသည် ပြာလောင်ဂိုဏ်း၏ ဗဟိုချက်မဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီ။ သူတို့ရှေ့တွင် တောင်ထိပ်ကို မြေညှိ၍ ပြုလုပ်ထားသော ကျယ်ပြောလှသည့် ရင်ပြင်ကြီး ရှိနေသည်။ ရင်ပြင်ပေါ်သို့ ခြေမချခင်မှာပင် နက်နဲသော မိုးကြိုးပုံစံများ ထွင်းထုထားသော ကျောက်ပြားများဖြင့် ခင်းကျင်းထားသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ ရင်ပြင်၏ ညာဘက်ထောင့်တွင် အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်မှာ တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လျက် ကျင့်ကြံနေကြသည်။ သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးတန်းလေးများ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေပြီး တဝီဝီ မြည်သံများနှင့်အတူ စုစည်းနေကြသည်မှာ တကယ့်ကို အံ့မခန်း မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။
ယွီထျန်းဟန်က ရင်ပြင်ပေါ်သို့ ပထမဆုံး တက်လှမ်းလိုက်ရင်း မိတ်ဆက်ပေးသည်မှာ
“ဒါတွေက ‘မိုးကြိုးပုံစံ ကျောက်ပြား’ တွေပဲ။”
“ဒါတွေကို နင်းလိုက်ရင် အားနည်းတဲ့ လျှပ်စီးကြောင်းလေးတွေက ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို စီးဝင်သွားလိမ့်မယ်။”
“ဒါက ကြွက်သားနဲ့ အရိုးအဆစ်တွေကို တိတ်တဆိတ် သန်မာစေတာ၊ အထူးသဖြင့် ‘မိုးကြိုးဓာတ်’ ဝိဉာဉ်ပညာရှင်တွေအတွက် တကယ့်ကို အကျိုးရှိစေတယ်။”
လီကျယ်ရှန်းနှင့် အခြားသူများသည်လည်း သူ၏နောက်မှ ရင်ပြင်ပေါ်သို့ လိုက်ပါလာကြသည်။ အမှန်ပင် ခြေဖဝါးအောက်မှ တဆစ်ဆစ် ဖြစ်နေသော ခံစားချက်ကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်သွားကြသည်။ ယွီထျန်းဟန်က ကျင့်ကြံနေသော အုပ်စုကို ညွှန်ပြလိုက်ပြီး
“ဒါတွေက ငါ့ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေပဲ။”
“ဒါပေမဲ့ အများစုကတော့ ဂိုဏ်းခွဲတွေက လာကြတာ။”
“သူတို့ရဲ့ ဝိဉာဉ်တွေက ‘မိုးပြာလျှပ်စီးနဂါး’ မဟုတ်ပေမဲ့ တခြားသော မိုးကြိုးဓာတ် ဝိဉာဉ်တွေ ဖြစ်ကြတယ်။”
ယွီဖုန်းက လျှာကိုက်ကာ ဆိုလိုက်သည်။
“ငါ ထင်သားပဲ!”
“ဒီလူတစ်ထောင်လုံးသာ ‘မိုးပြာလျှပ်စီးနဂါး’ ဝိဉာဉ်ပိုင်ရှင်တွေ ဖြစ်နေရင် ဝိဉာဉ်နန်းတော်တောင် အဝေးကြီးမှာ ကျန်ခဲ့လိမ့်မယ်။”
လီကျယ်ရှန်းကလည်း ယွီဖုန်း၏ စကားကို ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ယခု ပြာလောင်ဂိုဏ်းမှ ပြသထားသော အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ လေဓားဂိုဏ်းနှင့် ယှဉ်လျှင် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်မှာ အမှန်ပင်။ အထက်တန်းစား ဂိုဏ်းသုံးခု၏ အရှိန်အဝါမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိုက်တန်လှပေသည်။ ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ မိုးကြိုးလျှိုမြောင်ကို သူ ပိုမို မျှော်လင့်မိသွားတော့သည်။
လူတိုင်းသည် ရင်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ကြသည်။ ထိုစဉ် ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူဖြူ၊ အံ့မခန်းသော မိုးကြိုးပုံစံ သုံးခု ထွင်းထုထားသည့် အပြာရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦးက ပြုံးလျက် ကြိုဆိုရန် ထွက်လာသည်။
“သူရဲကောင်းငယ် ဓားဝိုင်နဲ့ တော်ဝင်တိုက်ပွဲအဖွဲ့သားတွေ အားလုံးကို ငါတို့ မိုးပြာနဂါးဂိုဏ်းကနေ ကြိုဆိုပါတယ်။”
“ငါကတော့ ဒီဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ ယွီကျင်ဟန် ပါ။”
လီကျယ်ရှန်းနှင့် အခြားသူများက အလျင်အမြန် လက်အုပ်ချီ ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။
“ဂါရဝပြုပါတယ် အကြီးအကဲ ယွီကျင်ဟန်။”
အကြီးအကဲ ယွီကျင်ဟန်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ရင်း ပြုံးကာ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် ရုတ်တရက် ယွီထျန်းဟန်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသော်လည်း ပိုမိုနုပျိုကာ မျက်ခုံးများကြားတွင် မာနကြီးသော အရိပ်အယောင်များ ရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးက လီကျယ်ရှန်းကို လှမ်းအော်လိုက်သည်မှာ
“ဓားဝိုင်”
“မင်းက ငါ့ရဲ့ အဒေါ် လု့အာလုံကို အနိုင်ကျင့်တယ်၊ ငါ့ရဲ့ ဦးလေး ယွီရှောင်ကန်ကိုလည်း စော်ကားခဲ့သေးတယ်။ အခုတော့ ငါတို့ မိုးပြာနဂါးဂိုဏ်းထဲကို ခြေချရဲသေးတယ်ပေါ့လေ”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ဒူကူယန်နှင့် ယဲ့လင်းလင်းတို့၏ မျက်မှောင်များမှာ တွန့်ချိုးသွားကြသည်။ ယွီဖုန်း၊ အော့စလိုနှင့် ရှီညီအစ်ကိုများ၏ မျက်နှာတွင်လည်း အနည်းငယ် အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယွီထျန်းဟန်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်ကာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်လျက် ဟောက်လိုက်သည်မှာ
“ယွီထျန်းရှင်း တခြားကိစ္စတွေမှာ ငါ မင်းကို သည်းခံပေးနိုင်တယ်”
“ဒါပေမဲ့ ဓားဝိုင်က ငါ့ရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းပဲ၊ သူ့ကို ရိုရိုသေသေ ဆက်ဆံစမ်း”
အကြီးအကဲ ယွီကျင်ဟန်က ယွီထျန်းရှင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ရိုသေလေးစားခံရသော အနေအထားတွင် ရှိနေသည်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ ယွီထျန်းဟန်ကို အစောက လှောင်ပြောင်နေသော လူငယ်မှာ ထိုအကြည့်နှင့် ဆုံလိုက်ရသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ခေါင်းငုံ့သွားတော့သည်။
ယွီထျန်းဟန်သည် လီကျယ်ရှန်းဘက်သို့ လှည့်ကာ တောင်းပန်သည့် လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ကျယ်ရှန်း... ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။”
“ဒါက ငါ့ရဲ့ ညီဝမ်းကွဲ ယွီထျန်းရှင်း ပါ၊ သူက ငယ်ငယ်ကတည်းက လူကြီးတွေရဲ့ အလိုလိုက်တာကို ခံထားရလို့ပါ။”
“ဦးလေး ယွီရှောင်ကန်နဲ့ လု့အာလုံတို့က ငါတို့ဂိုဏ်းနဲ့ မပတ်သက်တော့တာ ကြာပါပြီ။ မင်းနဲ့ သူတို့ကြားက အမှားအမှန်ကိုတော့ တရားမျှတစွာပဲ ဆုံးဖြတ်မှာပါ။”
“ငါတို့ မိုးပြာနဂါးဂိုဏ်းက မင်းကို တကယ်ပဲ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုပါတယ်။”
လီကျယ်ရှန်းသည် ယွီထျန်းဟန်၏ ပုခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး သူ့ကို ခိုးကြည့်နေသော ယွီထျန်းရှင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ငါကတော့ အဲဒါတွေကို စိတ်ထဲ ထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
“ဒီတစ်ခေါက် ခရီးစဉ်မှာ စီနီယာ မိုးကြိုးသုံ့လော်ကိုလည်း ကိုယ်တိုင် သွားရောက် ကျေးဇူးတင်ချင်ပါတယ်။”
လီကျယ်ရှန်း၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ယွီထျန်းဟန်မှာ သက်ပြင်းချနိုင်ကာ ပြုံးလိုက်တော့သည်။ အကြီးအကဲ ယွီကျင်ဟန်ကလည်း အချိန်ကိုက် ဝင်ပြောလိုက်သည်မှာ
“ဧည့်ခံပွဲကတော့ ပြင်ဆင်နေတုန်းပါပဲ။”
“သူငယ်ချင်းငယ် ဓားဝိုင်... ဂိုဏ်းချုပ်က မင်းနဲ့ နောက်မှ စကားပြောမယ်လို့ အထူး မှာကြားထားပါတယ်။ အခုလောလောဆယ်တော့ သူက အရေးကြီးတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း ကိစ္စတွေကို လုပ်ဆောင်နေလို့ပါ။”
“အဲဒီအတောအတွင်း ဒီအဘိုးကြီးက မင်းတို့ကို ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ရှုခင်းတွေဆီ လိုက်ပို့ပေးရမလား”
လီကျယ်ရှန်းနှင့် အဖွဲ့က တစ်ဖန် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြပြီး
“ဒါဆိုရင်တော့ အကြီးအကဲ ယွီကျင်ဟန်ကို ဒုက္ခပေးရဦးမှာပဲ။”
နောက်ထပ် တစ်နာရီခန့်တွင် အကြီးအကဲ ယွီကျင်ဟန်သည် လီကျယ်ရှန်းနှင့် အဖွဲ့ကို မိုးပြာလျှပ်စီးနဂါးဂိုဏ်း အတွင်းရှိ လှပသော နေရာအမျိုးမျိုးသို့ လိုက်လံပြသခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့် တိုက်ပွဲကွင်းပြင်၊ ဝိဉာဉ်နှိုးဆော်ရာ ခန်းမ၊ အတုအယောင် ပတ်ဝန်းကျင် လေ့ကျင့်ရေး ခန်းမ စသည်တို့ပင်။ ဤနေရာများ အားလုံးမှာ အထက်တန်းစား ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု၏ နက်နဲသော အခြေခံများကို ထင်ဟပ်စေသည်။
“နောက်ထပ် သွားမယ့်နေရာကတော့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုလို့ တင်စားလို့ ရပါတယ်။”
အကြီးအကဲ ယွီကျင်ဟန်က ဆိုရင်း သူ၏ လက်အင်္ကျီရှည်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ခေတ္တမျှ ကြာသော် အားနည်းသော ဝိဉာဉ်အလင်းတန်းလေးများ လင်းလက်နေသည့် ဖိနပ်အစွပ်ကဲ့သို့ ပစ္စည်းအချို့မှာ လီကျယ်ရှန်းနှင့် အခြားသူများ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
“ဒီနေရာက အန္တရာယ်တွေ ရှိတယ်။”
“မိုးကြိုးဓာတ် မဟုတ်တဲ့ ဝိဉာဉ်ပညာရှင်တွေ ချဉ်းကပ်မယ်ဆိုရင် မိုးကြိုးစွမ်းအားတွေကို ခုခံဖို့အတွက် ဒီပစ္စည်းကို အသုံးပြုရပါမယ်။”
ဒူကူယန်သည် လီကျယ်ရှန်းနှင့် ယဲ့လင်းလင်းကို အသာအယာ တို့ထိလိုက်ရင်း တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။
“ဒီနေရာက တော်တော်လေး လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားပုံပဲနော်၊ မဟုတ်ဘူးလား”
လီကျယ်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင်မူ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိနေပြီးသားပင်။ လူတိုင်းသည် ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဖိနပ်အစွပ်များကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး အကြီးအကဲ ယွီကျင်ဟန်နောက်မှ တောင်နောက်ဘက်သို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။ လျှောက်လာလေလေ ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းမှာ ထူးဆန်းလာလေလေ ဖြစ်နေသည်။ သစ်ပင်ပန်းမန်များမှာ ကျဲပါးလာပြီး မြေပြင်မှာလည်း မည်းနက်ကာ လောင်ကျွမ်းနေသော အရောင်ရှိသည်။ လေထဲတွင် လောင်ကျွမ်းနံ့ သင်းသင်းလေး ပျံ့နှံ့နေပြီး ရံဖန်ရံခါတွင် မြေပြင် သို့မဟုတ် ကျောက်ကြားများမှ မြွေငယ်လေးများကဲ့သို့ လျှပ်စီးကြောင်းလေးများက တဖြဖြ မြည်လျက် ထွက်ပေါ်လာတတ်သည်။
“အရှေ့ဘက်မှာကတော့ မိုးကြိုးလျှိုမြောင်ပဲ။”
အကြီးအကဲ ယွီကျင်ဟန်က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဖန်တီးမှုများအပေါ် ရိုသေလေးစားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက မိုးကြိုးလျှပ်စီးတွေ စုစည်းနေတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ။ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီပြီး မိုးကြိုးတွေ စုစည်းနေခဲ့တာကြောင့် စကားနဲ့ ဖော်ပြလို့ မရတဲ့ အံ့ဖွယ်အမှုတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။”
“ဒီလျှိုမြောင်က မီတာ ကိုးထောင် ကိုးရာ ကိုးဆယ် ကိုးမီတာ ရှည်လျားပြီး အတွင်းထဲက မိုးကြိုးတွေက အားပျော့ရာကနေ အားပြင်းတဲ့အထိ အဆင့် သုံးဆင့် ခွဲထားတယ်။”
“ပထမဆုံး မီတာ ခြောက်ထောင် ခြောက်ရာ ခြောက်ဆယ် ခြောက်မီတာကိုတော့ ‘မြကောင်းကင်မိုးကြိုး’ လို့ ခေါ်တယ်။”
“အလယ်က မီတာ နှစ်ထောင် နှစ်ရာ နှစ်ဆယ် နှစ်မီတာကိုတော့ ‘ခရမ်းရောင်နတ်ဆိုးမိုးကြိုး’ လို့ ခေါ်တယ်။”
“နောက်ဆုံး မီတာ တစ်ထောင် တစ်ရာ တစ်ဆယ် တစ်မီတာကိုတော့ ‘ရွှေရောင်မိုးကြိုး’ လို့ ခေါ်ပါတယ်။”