ရှုယင်နှင်ပြန်လည်တွေ့ဆုံခြင်း

မြို့တွင်းရှိ အိမ်တော်တစ်လုံးထံမှ ပြင်းထန်သော အော်ရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အစောင့်များအား တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

ထိုအော်ရာသည် စစ်မှန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

“မဟာအကြီးအကဲ ရောက်လာပြီဟေ့” အစောင့်တစ်ဦးက အော်ဟစ်ပြောလိုက်သည်။ “ကျူးကျော်သူတော့ ဒီနေ့ ကြိမ်းသေ သေရတော့မှာပဲ”

မကြာမီမှာပင် အနက်ရောင် ဝတ်စုံတစ်ခု ဝတ်ဆင်ထားသော လူရိပ်တစ်ခုသည် အလွန် လျှင်မြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် အိမ်တော်အတွင်းမှ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့၏။

ထိုထွက်ခွာလာသော မိစ္ဆာဂိုဏ်း အကြီးအကဲကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အစောင့်များ နောက်သို့ ပြိုင်တူ ဆုတ်ပေးလိုက်ကြသည်။

မဟာအကြီးအကဲသည် ဤမြို့တော်လုံခြုံရေးအတွက် ခန့်အပ်ခံထားသော အစောင့်အရှောက်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ခံစစ်၏ အဓိကမဏ္ဍိုင်တစ်ခုလည်း ဖြစ်လေသည်။

သူမ တည်ရှိနေခြင်း တစ်ခုတည်းကပင် ဤမြို့တော်အား မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲများမှ အသက်ရှူချောင်စေခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့်မူ မြို့တော်၏ အထူးအမြောက်များဖြင့် ခြိမ်းခြောက်မှု အများစုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်နေပြီဖြစ်သောကြောင့် အကြီးအကဲသည် သူမ၏ နေအိမ်မှ တော်တန်ရုံဖြင့် ထွက်ခွာလေ့ မရှိပေ။

ရန်သူသည် အမှန်တကယ် စွမ်းအားကြီးမားမှသာ သူမ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် လိုအပ်လေ့ရှိ၏။

အစောင့်များ၏ အမြင်တွင် ဤကျူးကျော်သူသည် ထိုကဲ့သို့သော ရန်သူမျိုး ဖြစ်နေလေသည်။

မဟာအကြီးအကဲ နောက်ဆုံး ရောက်ရှိလာသောအခါတွင်မှ အစောင့်များလည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ အမြောက် တိုက်ခိုက်မှုအား ခုခံနိုင်ခဲ့သော ထိုကျူးကျော်သူ သေဆုံးသွားမည့်မြင်ကွင်းကိုပင် သူတို့အနေနှင့် မစောင့်နိုင်အောင်ပင် ဖြစ်နေမိကြ၏။

“ဒီကျူးကျော်သူကတော့ လက်ရှိမှာ သေလူနဲ့ မခြားတော့ပါဘူး။ ဟား ဟား... သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေတာပဲ”

အစောင့်တစ်ဦးသည် ထိုကျူးကျော်သူလူစိမ်းထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသော မဟာအကြီးအကဲ၏ ပုံရိပ်ကို နောက်ဘက်မှ ကြည့်ရင်း ရယ်မောလိုက်၏။

မကြာခင်ထိုကျူးကျော်သူ၏ ဦးခေါင်း ခေါင်းပြတ်ထွက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ့အနေနှင့် မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ တစ်စုံတစ်ရာ လွဲချော်သွားခဲ့ဟန်ရလေသည်။

ယင်းအစားမြင်လိုက်ရသောမြင်ကွင်းကြောင့် အစောင့်၏ မေးရိုးများသည်ပင် ကြမ်းပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့ရသည်။

သူတို့အား ကာကွယ်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းခံထားသော မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ မဟာအကြီးအကဲသည် ထိုလူ၏ ရှေ့၌ သူမ၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။

ထို့ထက်ပို၍ ပြောရလျှင် သူမ ရပ်တန့်သွားသော နေရာမှာ အခြားမဟုတ် ထိုကျူးကျော်သူ လူစိမ်း၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ဖြစ်နေလေသည်။

“မဟာအကြီးအကဲ ဒါက....”

အစောင့်များစွာသည် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်မြင်ကွင်းအား မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းစီ ဆုတ်လိုက်မိကြသည်။

သူတို့ရှေ့တွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ပါလိမ့်....။

မဟာအကြီးအကဲသည် ထိုကျူးကျော်သူ အမျိုးသားအား တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားလေသည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ် စက္ကန့်ပိုင်း အတွင်းမှာပင် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများဖြင့် ထိုလူ၏ နှုတ်ခမ်းများအား မက်မောစွာဖြင့် စုပ်ယူနမ်းရှိုက်လိုက်လေတော့သည်။

သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားအရာအားလုံးကို လုံးဝ မေ့လျော့သွားခဲ့ဟန်ရသည်။ အစောင့်များအားလုံး၏ ရှေ့တွင် ဖြစ်နေသော်လည်း သူမသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

သူမ ဂရုစိုက်သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာ အစအနရှာမရအောင် ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ပြီး သူမအား နေ့စဥ်ရက်ဆက် စိတ်ပူပန်နေစေခဲ့သော ထိုအမျိုးသားအား နမ်းရှိုက်ရန်သာ ဖြစ်လေသည်။

ရှုယင်သည် အာရန်အား အလွန်တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားခြင်းဖြစ်သဖြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ခွန်အားရှိနေပြီဖြစ်သည့် အာရန်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အရိုးများ ကြေမွသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှုယင်၏ လျှာသည် အာရန်၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာပြီး လည်ချောင်းဝအထိပင် ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသဖြင့် အာရန်မှာ အသက်ရှူရန်ပင် မနည်း ရုန်းကန်လိုက်ရသည်။

ထို့နောက်အာရန်သည် ရှုယင်၏ တင်ပါးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး လေထဲသို့ ပင့်မြှောက်လိုက်သည်။

ရှုယင်အနေနှင့် အာရန်၏ပွေ့ချီမှုကြောင့် မှင်သက်မိသွားသော ထိုအခိုက်အတန့်မှသာ အာရန်တစ်ယောက် အသက်ဝဝရှူရန် အခွင့်အရေး ရရှိသွားခဲ့သည်။

ရှုယင်သည် အာရန်၏ လည်ပင်းအား ပြန်လည် သိုင်းဖက်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို တွေဝေငေးမောစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အာရန်သည် သူ ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း နှုတ်ဆက်စကား ပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်စဥ် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်ခင်မှာပင် ရှုယင်သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများအား ထပ်မံ၍ မွတ်သိပ်စွာ နမ်းရှိုက်လိုက်ပြန်သည်။

အာရန်သည်လည်း ယခုအကြိမ်တွင်တော့ သူမအား တွန်းထုတ်မပစ်လိုတော့ပေ။

သူ့အနေနှင့်လည်း သူမနှင့် ဝေးကွာနေခဲ့ရသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား...။

အာရန်သည်လည်း စကားလုံးဖြင့်ပင် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် သူမအား လွမ်းဆွတ်နေခဲ့မိသည်။

ထို့အပြင် သူသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အထိအတွေ့နှင့် ချိုမြိန်သော ကိုယ်သင်းနံ့တို့အားလည်း အချိန်အတော်ကြာ လွမ်းဆွတ်နေခဲ့၏။

အာရန်အနေနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် ဤကဲ့သို့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော အခိုက်အတန့်မျိုးကို မကုန်ဆုံးခဲ့ရသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အတော်လေး ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှုယင်သည် သူနှင့် ပထမဆုံး အတူအိပ်စက်ဖူးခဲ့သော အမျိုးသမီးလည်း ဖြစ်သည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူ၏ လူပျိုရည်အား ပထမဆုံးရယူခဲ့သူလည်း ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမအား သူ့အနေနှင့် မည်သည့်အခါမျှ မေ့ပျောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူမကို နမ်းရှိုက်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ စိုစွတ်သော အရာတစ်ခု ကျဆင်းလာသည်အား ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှုယင်သည် သူ့အား မွတ်သိပ်စွာ နမ်းရှိုက်နေခဲ့သော်လည်း သူမ၏ မျက်ရည်များမှာမူ သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်မှတဆင့် အာရန်၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျနေခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် ပျော်ရွှင်ခြင်းကြောင့်ကျလာသော မျက်ရည်စက်များ ဖြစ်ကြပြီး ထိုအရာကပင် အာရန်အား အတော်လေးကြည်နူးစေခဲ့၏။

ထို့နောက် အာရန်သည် နှုတ်ခမ်းချင်း ခွာလိုက်ပြီးနောက် “ကိုယ် မင်းကို အရမ်းလွမ်းတာပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ လွတ်လပ်နေသော ညာဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အမှောင်ထုတစ်ခုအား ဆင့်ခေါ်လိုက်ကာ သူတို့နှစ်ဦးအား လွှမ်းခြုံစေလိုက်ပြီး အများအမြင်မှ အကာအကွယ်ပေးထားသော သီးသန့်နေရာတစ်ခုအား ချက်ချင်း ဖန်တီးယူလိုက်၏။

အပြင်ဘက်ရှိ လူများသည် ထိုအကာအရံလွှာအား ဖောက်ထွင်း၍ မမြင်နိုင်ကြပေ။ ထိုအရာက သူတို့နှစ်ဦးအတွက် သီးသန့်အခန်းတစ်ခန်း ဖန်တီးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

“ရှင် ဘယ်တွေ ရောက်နေတာလဲ။ ကျွန်မ ရှင့်အတွက် ဘယ်လောက် စိတ်ပူနေခဲ့ရလဲ ဆိုတာကော ရှင်သိရဲ့လား။ ရှင် တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီလားဆိုပြီး ကျွန်မ..ကျွန်မ နေ့တိုင်း...”

အာရန်သည် ရှုယင်အား စကားဆက်မပြောနိုင်စေရန် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေး နှစ်လွှာပေါ်သို့ သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။

“ကိုယ်က ဘာဖြစ်လို့ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရမှာလဲ။ မင်းက မင်းရဲ့ ယောကျ်ားကို အရမ်း လျှော့တွက်လွန်းအားကြီးတာပဲ”

“ဟွန့်”

ရှုယင်သည် ထိုအပြောကြောင့် အာရန်အား မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။

“ဒါဆို ဘာလို့ စောစော ပြန်မလာတာလဲ။ တခြားမိန်းမတစ်ယောက်နဲ့ အတူရှိနေပြီး ကျွန်မတို့ကို မေ့နေခဲ့တာမလား”

သူမ၏ စကားကို ကြားသောအခါ အာရန်၏ နှလုံးခုန်နှုန်းများ ခေတ္တမျှ ပိုမို မြန်ဆန်သွားခဲ့ရသည်။

‘မိန်းမတွေရဲ့ အာရုံခံစားမှုက တကယ့်ကို ထက်မြက်လွန်းတာပဲ’

မိန်းကလေး တစ်ယောက်ကြောင့် သူဤနေရာသို့ ပြန်မရောက်လာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဆိုသည်မှာ အမှန်ပင်မဟုတ်ပါလာ....။

အရာအားလုံးသည် ထိုငရဲဘုံနယ်မြေမှာ စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ထိုမိန်းကလေး၏ မိဘများထံမှ နားလည်မှု လွဲမှားခြင်းအချို့ကြောင့် သူသည် ထိုနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာ ပိတ်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

“ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလှဆုံး အမျိုးသမီးလေးတစ်ယောက်က ကိုယ့်ကို အချိန်ပြည့် စောင့်မျှော်နေတဲ့အချိန်မှာ တခြားမိန်းမတစ်ယောက်က ကိုယ့်ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီးများ ရရှိနိုင်မှာတဲ့လဲ”

အာရန်သည် ရှုယင်၏ မျက်ရည်များကို ညင်သာစွာ သုတ်ပေးလိုက်ပြီး သူ၏ အေးစက်သော လက်ချောင်းများဖြင့် သူမ၏ နီရဲပူနွေးနေဆဲဖြစ်သော ပါးပြင်အား ပွတ်သပ်လိုက်၏။

“ဒါဆို သက်သေပြလေ” ထို့နောက် ရှုယင်သည် လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကိုယ် ဘယ်လို သက်သေပြရမှာလဲဟင်” အာရန်သည် အပြစ်ကင်းစင်သော အပြုံးဖြင့် ပြန်လည် မေးလိုက်သည်။

ထိုအခါ ရှုယင်သည် အာရန်၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တစ်စုံတစ်ရာအား တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။ ထိုစကားပြောနေစဥ် သူမ၏ မျက်နှာသည် ပို၍ပင် နီမြန်းလာခဲ့၏။

“ဒါမျိးက မင်း ပြောနေစရာကို မလိုတာပါ”

ထိုသို့ပြန်ပြောလိုက်ပြီးနောက် အာရန်၏ လက်တစ်ဖက်သည် ရှုယင်၏ ပါးပြင်မှတဆင့် လည်ပင်းဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုနေရာတွင် မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

မကြာမီ သူ၏လက်သည် ရှုယင်၏ ပခုံးထက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူမ၏ ဝတ်စုံရှည်အား ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောချလိုက်ရာ သူမ၏ ဝင်းပ အိစက်လွန်းသော ပခုံးသားလေးများ ပေါ်လာခဲ့၏။

ရှုယင်၏ ဝတ်ရုံရှည်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားပြီး နောက်ထပ်အတွင်းပိုင်း ဝတ်စုံများသည်လည်း ဆက်တိုက်ပင် ထပ်မံ၍ ကွာကျသွားသည်။

သူမ၏ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့လွန်းသော နူးညံ့သည့် ခန္ဓာကိုယ်လေးသည် အာရန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပကတိအတိုင်း ပေါ်လွင်သွားခဲ့၏။

အာရန်သည် အတိတ်တွင် ရှုယင်အား ဤပုံစံဖြင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မြင်ဖူးပြီးသားဖြစ်သော်လည်း သူသည် မည်သည့်အခါမျှ ရောင့်ရဲနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။

ရှုယင်သည် မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ ပြီးပြည့်စုံသောအလှအပဆိုသည်မှာ မည်သို့သော စံသတ်မှတ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီရမည်ဟု‌ဖော်ပြနိုင်ရန်အတွက် နတ်ဘုရားများက သီးသန့် ဖန်ဆင်းပေးထားသော သူတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် သူမသည် လွန်စွာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းနေခဲ့၏။

သူမ၏ ရင်သားများသည် လွန်စွာကြီးမားခြင်းမရှိသော်လည်း သေးငယ်နေခြင်းမျိုးလည်း မဟုတ်ပေ။

လက်တစ်ဆုပ်စာ ပမာဏထက် ပိုလျှံနေသည်မှာတော့ အာရန်အနေဖြင့် လက်တွေ့အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်ပြီးပြီမို့ အတည်ပြုနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

သူမ၏ ခါးသည် လွန်စွာ သွယ်လျလွန်းနေပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အလှအား ပံ့ပိုးပေးနေသကဲ့သို့ပင် ပိုမို ရုပ်လုံးကြွ၍ ပေါ်လွင်စေခဲ့သည်။

သူမ၏ ရှည်လျား နက်မှောင်လွန်းသည့် ဆံနွယ်စများသည် ကျောပြင်ထက်သို့ ဖြန့်ကျနေပြီး အာရန်၏ လက်ဖြင့် ပင့်တင်ထားသော တင်ပါးအထက်နားတွင် ဝဲခိုလျက်ရှိနေ၏။

“ရှင် ကြည့်လို့ ဝပြီလား” ရှုယင်သည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူမသည် အာရန်၏ ရှေ့တွင် ကိုယ်လုံးတီး

အနေအထားဖြင့် ဖြစ်နေခဲ့ကာ အာရန်၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကိုလည်း ခံနေရသဖြင့် နှလုံးခုန်သံများ ပိုမို မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

သူမသည် ရှက်တတ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း အာရန်၏ ရှေ့ရောက်သောအခါတွင်မူ ယခင်က အာရန်နှင့် ခံစားချက်မျိုးကို ပြန်လည် ခံစားလိုက်ရပြီး ရှက်ရွံ့မှုအား မထိန်းချုပ်နိုင် ဖြစ်နေရခြင်းဖြစ်လေသည်။

“ဘယ်တော့မှ ဝမှာ မဟုတ်ဘူး”

အာရန်သည်လည်း သူ၏ ဝတ်ရုံကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချွတ်ရင်းပြောလိုက်၏။