သူတော်စင်နတ်ဘုရားကို သတ်ဖြတ်ခြင်း

ဓား၏ဟိန်းဟောက်သံသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံ့လွင့်သွားပြီး အနှိုင်းမဲ့ထက်ရှသော ဓားချီများ ပေါက်ကွဲထွက်လာချေသည်။

တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်ယံမှ နေမင်းကြီးအလား ပေါ်ထွက်လာပြီး လောကရှိ အရာခပ်သိမ်းကို လင်းထိန်သွားစေလေသည်။

"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း"

ထို့နောက် ဓားသံများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုခဏ၌ မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ၏ အစွန်အဖျားတစ်ခွင်ရှိ သန်းပေါင်းများစွာသော ဓားများသည် တုန်ရင်လျက် မြည်ဟီးလာကြကုန်၏။

ဓားသွားများအားလုံးသည် ဝတ်ရုံနက်အဖွဲ့အစည်းရှိရာသို့ ဦးတည်လှည့်သွားကြသည်မှာ လက်အောက်ခံများက ဧကရာဇ်ကို ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုနေကြသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ချေသည်။

"နတ်ဘုရားသုတ်သင်ခြင်း"

ရှန်းချန်ကော၏အေးစက်သောအသံသည် တိမ်တိုက်များကြား ဟိန်းထွက်သွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မရေမတွက်နိုင်သောအလင်းတန်းများ ပွင့်လန်းလာပြီး တောက်ပလှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက ခုတ်ပိုင်းချလိုက်လေသည်။

ကောင်းကင်ကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားသယောင် ရှိနေပြီး အဆုံးမရှိသော အလင်းတန်းများအောက်တွင် လောကကြီးတစ်ခုလုံးမှာ မှောင်မိုက်သွားရချေသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ အလွှာလိုက် ပြတ်တောက်သွားပြီး ပိန်းပိတ်အောင် မှောင်မိုက်သော ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"အား..."

ထိုမှောင်မိုက်သော ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲမှ ဆက်တိုက်ဆိုသလို အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထိုအသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ပင် ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုနှင့် မြေကြီးကို တုန်ဟိန်းသွားစေလေသည်။

ထို့နောက် သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ကောင်းကင်ယံကို လင်းထိန်သွားစေပြန်သည်။

"ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း"

မိုးမြေ၏အရောင်အသွေးများ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များ ပေါ်ပေါက်လာချေသည်။

ကောင်းကင်ယံ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ကောင်းကင်ဘုံ၏ဒေါသအလား နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေသည်။

ထိုခဏ၌ လောကကြီးတစ်ခုလုံးသည် သွေးရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့၏။

ကောင်းကင်ယံတွင် လေနှင့်မိုးကြိုးများကြားမှ သွေးမိုးများ ရွာသွန်းလာလေသည်။

သွေးစက်များသည် မိုးပေါက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖော်ပြ၍မရသော နိယာမ အရှိန်အဝါများနှင့်အတူ ယိမ်းနွဲ့ကာ ကျဆင်းလာချေသည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

သွေးမိုးများ ရွာသွန်းနေသည်မှာ ကောင်းကင်ကြီးက ငိုကြွေးနေသကဲ့သို့ပင်။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု ဖြစ်ပေသည်။

ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်မြေ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ကျဆုံးသောအခါ မိုးနှင့်မြေသည် ညည်းတွားငိုကြွေးတတ်စမြဲ ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် သွေးများ လွင့်ပျံ့နေ၏။ထိုတောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းမှာမူ ထာဝရအဖြစ် ကျန်ရှိနေပြီး မိုးမြေကြားတွင် လင်းလက်လျက် မရေမတွက်နိုင်သော လူတို့၏နှလုံးသားကို ရိုက်ခတ်နေလေသည်။

၎င်းမှာ လူသားအားလုံးကို စီရင်ချက်ချမည့် မိုးမြေ၏ဓားတစ်စင်းအလား ရှိနေပြီး မည်သူမျှ ထိုဓားသွားကို ရင်ဆိုင်ရဲခြင်း မရှိကြချေ။

ဓားအလင်းတန်းအောက်တွင် လောကကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွား၏။

သေခြင်းတရားကဲ့သို့ပင် မှိုင်တွေလျက် တိတ်ဆိတ်သွားရချေသည်။

သွေးမိုးများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ စင်ဟပ်နေ၏။

"မိုးနဲ့မြေက ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေကြပြီ ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ကျဆုံးသွားပြီ"

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒသမမြောက် သူတော်စင်နတ်ဘုရား အသတ်ခံလိုက်ရပြီ"

သေခြင်းနယ်မြေကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ၏အစွန်အဖျားဒေသ တစ်ခုလုံးမှာ ဆူညံသွားတော့သည်။

သန်းပေါင်းများစွာသော သတ္တဝါတို့သည် ကောင်းကင်ယံကို ဖော်ပြမရသော ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် မော့ကြည့်နေကြ၏။

သူတို့၏ကျောပေါ်တွင် နတ်ဘုရားတောင်ကြီးတစ်လုံး ဖိထားသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး အသက်ရှူပင် ကျပ်လာကြကုန်သည်။

မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ၏အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှပင် လေးနက်သော အကြည့်များက လှမ်းကြည့်လာကြပြီး မိုးမြေကြီးကြားတွင် ဖော်ပြ၍မရသော အရှိန်အဝါများ စီးဆင်းနေချေသည်။

ထိုဓားချက်မှာ အလွန်ပင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ပြာလွင့်နေသော ကောင်းကင်ကြီးကို စုတ်ဖြဲကာ မိုးနှင့်မြေကို နှစ်ပိုင်းခွဲလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

၎င်း၏ အင်အားမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေသည်။

သွေးမိုးများအောက်တွင် ရှန်းချန်ကောသည် ဟင်းလင်းပြင်တွင် ရပ်နေ၏။

သူ၏ဝတ်ရုံဖြူမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသည်။

သူသည် ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရပ်နေပြီး အလွန်တရာ တောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေချေသည်။

ယခုအခါ လူအများတို့၏မျက်လုံးထဲတွင်မူ သူသည် လောက၌ အနှိုင်းမဲ့သော အင်မော်တယ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ဖြစ်ပေသည်။

"ခေါင်းဆောင်က ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်"

"ခေါင်းဆောင်က စွမ်းအားကြီးတယ်"

ဝတ်ရုံနက်အဖွဲ့သားများ အားလုံးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်အားပေးနေကြပြီး သူတို့၏ အသံများမှာ တိမ်တိုက်များအထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

"သူတော်စင်နတ်ဘုရား... သူ ကျဆုံးသွားပြီ"

သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်မှ လူများမှာမူ ကျောက်ရုပ်များအလား မှင်သက်နေကြကုန်၏။

သူတို့သည် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်နေကြသော်လည်း သူတော်စင်နတ်ဘုရား၏အရိပ်အယောင်ကိုပင် မမြင်ရတော့ချေ။

သူတော်စင်နတ်ဘုရားမှာ တကယ်ပင် ကျဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

သွေးမိုးများသည် သူတို့ရှေ့တွင်ပင် ရွာသွန်းနေသော်လည်း သူတို့ မယုံကြည်နိုင်ကြသေးပေ။

ထိုသူမှာ ဒသမမြောက် သူတော်စင်နတ်ဘုရား၊ ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ်မှ ဧရာမပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၊ မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ၏အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်တည်နေသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု မဟုတ်ပါလော။

ယနေ့တွင်မူ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးသည် သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှောက်မှာပင် ကျဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။

မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ၏အပြင်ဘက်ရှိ မတ်စောက်သော တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုလေသည်။

"သူက... ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူကိုတောင် သတ်နိုင်တာပဲ"

သူ၏အသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း နှလုံးသားထဲမှ တုန်လှုပ်မှုကိုမူ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

သူ၏ရင်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားနေရသည်။

သူသည် ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ်သို့ စတင်ခြေချခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီသော ကာလအတွင်း ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။

အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအို၏နောက်ကွယ်ရှိ မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း ထိတ်လန့်နေကြကုန်၏။

ကြောက်ရွံ့မှုများမှာ သူတို့၏ နှလုံးသား အောက်ခြေမှ ဦးခေါင်းအထိ တက်လာချေသည်။

သူတို့အထဲမှ လူအများအပြားမှာမူ ထိုအဘိုးအိုက တားဆီးခဲ့သဖြင့် ဝတ်ရုံနက်အဖွဲ့သို့ သွား၍ အသေမခံခဲ့ရခြင်းအတွက် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေကြလေသည်။

အမှန်ပင် ၎င်းမှာ သေလမ်းရှာခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဒသမမြောက် သူတော်စင်နတ်ဘုရားကဲ့သို့သော ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ဖြစ်တည်မှုပင် ကျဆုံးသွားခဲ့ရလျှင် သူတို့သာ သွားခဲ့ပါက သေခြင်းတရားမှလွဲ၍ အခြား ဘာထူးမည်နည်း။

ကျယ်ပြောလှသော အစွန်အဖျားဒေသ တစ်ခွင်လုံးမှ သန်းပေါင်းများစွာသော သတ္တဝါတို့သည် ကောင်းကင်ယံရှိ ထည်ဝါသော လူရိပ်ကို မော့ကြည့်နေကြတော့သည်။

"ပြိုင်ဘက်ကင်း"

၎င်းမှာ သူတို့၏စိတ်ထဲရှိ တစ်ခုတည်းသော အတွေး ဖြစ်ပေသည်။

ဝတ်ရုံနက်အဖွဲ့အစည်း၏အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ရှန်းချန်ကောသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ခြေတစ်လှမ်း ဆင်းလာခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် သူ၏မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ထက်ရှသော အကြည့်များဖြင့် အဝေးတစ်နေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"မင်း တော်တော်ရဲတင်းတာပဲ သူငယ်လေး"

ထိုဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုကိုပင် တုန်ခါသွားစေသည်။

၎င်းမှာ အစွန်အဖျားနယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် မြည်ဟီးသွားချေသည်။

"သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ရဲ့နတ်ဘုရားကို သတ်လိုက်တာဟာ မင်းရဲ့ ဘဝမှာ နောင်တအရဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

အရိုးထဲအထိ စိမ့်အောင် အေးစက်သော ထိုအသံမှာ အဆုံးမရှိ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။

လောက၏တစ်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုအသံနှင့်အတူ နက်ရှိုင်းပြီး အစွမ်းထက်သော ဖိအားများ ပါရှိလာချေသည်။

"သွားပြီ... ငါတို့တော့ သွားပြီ" ကျန်းလျိုယွီ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့ပြီး သွေးမရှိတော့သလို ဖြစ်နေ၏။

သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အနည်းငယ် တုန်ယင်နေခြင်းကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

"သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်က ကျွမ်းကျင်သူတွေ ရောက်လာပြီ"

အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များအောက်တွင် ဝတ်ရုံနက်အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုလုံးမှာ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားကြသည်။

သူတို့၏မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

'ခေါင်းဆောင်က ဒသမမြောက် သူတော်စင်နတ်ဘုရားကို သတ်လိုက်ပြီလေ'

'သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်က ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားပါ့မလား။'

မကြာသေးမီကပင် သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်သည် ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြီးမြတ်သော သူတော်စင်နတ်ဘုရား ဆယ်ပါးသည် လောကကြီးကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ လမ်းကြောင်းတွင် ရှိသမျှအရာအားလုံးကို ဖယ်ရှားခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏အမိန့်တော် ရောက်ရှိလေရာ အရပ်တိုင်းရှိ သက်ရှိအားလုံးမှာ နာခံကြရလေသည်။

ပြောရလျှင် ဒသမမြောက် သူတော်စင်နတ်ဘုရား ပေါ်လာပြီးနောက်တွင် ဘုရားကျောင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်တည်နေပြီး မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ၏ အစွန်အဖျား တစ်ခုလုံးမှာ ၎င်းကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။

ကြီးမြတ်သောသူတော်စင်နတ်ဘုရား ဆယ်ပါး၊ ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ဖြစ်တည်မှု ဆယ်ဦး... တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် မတတ်သာသော ခံစားချက်ကို ရရှိစေသည်။

၎င်းမှာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး သူတို့၏ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ဇောက်ထိုး ပြိုကျလာနေသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး တားဆီးရန် အင်အား မရှိကြပေ။

ဤကဲ့သို့သော ဂုဏ်ကျက်သရေ အရှိဆုံး အချိန်တွင် ရှန်းချန်ကောသည် သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ဒသမမြောက် နတ်ဘုရားကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူတော်စင်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်အတွက်မူ ဤသည်မှာ ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဆုံးရှုံးရုံသာ မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ဂုဏ်သိက္ခာကို စိန်ခေါ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားကျောင်းတော်က တည်ဆောက်ထားသော အရှိန်အဝါများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ အစွန်အဖျားတွင် ရှိနေကြသော မရေမတွက်နိုင်သော အင်အားစုများသည် ကြောက်ရွံ့တုန်ရင်နေကြကုန်၏။

လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော အေးစက်မှုကို သူတို့ ခံစားနေကြရသည်။

၎င်းမှာ အရိုးထဲအထိ အေးစက်နေပြီး သူတို့အား မငြိမ်မသက် တုန်ရင်စေလေသည်။

ဝတ်ရုံနက်အဖွဲ့အစည်းနှင့် နီးစပ်သော အင်အားစုများမှာမူ ပို၍ပင် ကြောက်ရွံ့နေကြလေသည်။

နတ်ဘုရားကျောင်းတော်မှ ကျွမ်းကျင်သူများသည် ဒေါသတကြီး ရောက်လာကြပြီဖြစ်ရာ ဝတ်ရုံနက်အဖွဲ့အစည်းမှာ သွေးပင်လယ် ဝေတော့မည်မှာ သေချာနေချေပြီ။

အမှန်ပင် ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ဒေါသမှာ ကောင်းကင်ကို ပြိုကျစေပြီး မြေကြီးကို အက်ကွဲစေတတ်ပေသည်။

သာမန်လူသားတို့ သွေးမြေကျရမည်ဖြစ်ပြီး သန်းပေါင်းများစွာသော သက်ရှိတို့ သေကျေကြရပေလိမ့်မည်။

ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်တည်မှုမျိုး၏ဒေါသအောက်တွင် အစွန်အဖျားနယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှာ သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားနိုင်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လူများမှာ မြှုပ်နှံခြင်း ခံကြရပေလိမ့်မည်။

ရေကန်ထဲက ငါးတွေ ဘေးသင့်သလို အခြေအနေမျိုးထက် မပိုပေ။

တစ်ခဏအတွင်း အစွန်အဖျားနယ်မြေရှိအင်အားစုများနှင့် သက်ရှိအားလုံးမှာ နှလုံးသား အောက်ခြေမှ အေးစက်သွားကြရသည်။

သူတို့အားလုံး ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်လိုစိတ်များ ပြင်းပြနေကြကုန်၏။

ကျယ်ပြောလှသော မိုးနှင့်မြေကြားတွင် သန်းပေါင်းများစွာသော သက်ရှိတို့မှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကြရသည်။

သူတို့၏ဦးခေါင်းထက်တွင် အချိန်မရွေး ခုတ်ပိုင်းချနိုင်ပြီး အလောင်းများနှင့် သွေးများ ပြည့်နှက်သွားစေမည့် ထက်ရှသော ဓားတစ်စင်း ရှိနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဘုန်း

ထိုအချိန်တွင် ကမ္ဘာကြီး တုန်ခါသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီး ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။

သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော အရှိန်အဝါ နှစ်ခုမှာ ပျံ့နှံ့လာပြီး မိုးမြေနှင့်ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံကာ မဟာပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ၏ အစွန်အဖျား တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ဝေးကွာလှသော ကောင်းကင်ယံတွင် ဝေဝါးသော လူရိပ်နှစ်ခု ပေါ်လာချေသည်။

သူတို့သည် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှလာကြခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း လောကကြီးမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြယ်တာရာများပင် နေရာရွေ့သွားကြသယောင် ရှိနေ၏။

သူတို့သည် အတူတကွ ရောက်ရှိလာကြပုံရပြီး ဝတ်ရုံနက်အဖွဲ့အစည်းရှိရာ လောကသို့ ဆင်းသက်လာတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။