အလှည့်ကျလုပ်စရာ မလိုပါဘူး။

ဓားလဲလှယ်ရေးခန်းမအတွင်းရှိ လေထုသည် သက်သောင့်သက်သာရှိမှုနှင့် လားလားနှင့်မျှ မသက်ဆိုင် ဖြစ်နေချေသည်။

ချူလျန် ပြန်ဖြေလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ရုတ်တရက် အနေရခက်သော လှိုင်းလုံးတစ်ခု ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ရှုတောင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် စည်းလုံးသော မိသားစုကြီးတစ်ခုသဖွယ် လုပ်ဆောင်ကြသော်လည်း၊ ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ ထင်ရှားသော ဂိုဏ်းခွဲနှစ်ခုဖြစ်သည့် ငွေဓားတောင်ထွတ်နှင့် ကျောက်စိမ်းဓားတောင်ထွတ်တို့မှာမူ ခြွင်းချက် ဖြစ်၏။

ဤတောင်ထိပ် (၂)ခုသည် ရှုတောင်ဂိုဏ်း၏ သိုင်းပညာတောင်ထိပ်ငါးခု၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဂိုဏ်းသမိုင်းတစ်လျှောက် သစ်ပင်တစ်ပင်တည်းမှ အကိုင်းအခက်များကဲ့သို့ ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ကြသည်။

သို့သော်၊ ကျောက်စိမ်းဓားတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင် ဝမ်ရွှမ်လင်သည် မဟာတောင်ထွတ်သခင် ရာထူးကို ရယူထားပြီး၊ အမြဲတမ်း ကြီးစိုးလိုသော သဘောထားနှင့် ခေါင်းမာသော သဘာဝကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊ ငွေဓားတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင် တိနွီဖုန့်သည် ငယ်ရွယ်ပြီး အင်အားပြည့်ဝချိန် ဖြစ်ကာ၊ မည်သူကမျှ သူမထက် ရာထူးသာလွန်နေသည်ကို လက်ခံလိုစိတ် မရှိပေ။

အကျိုးဆက်အားဖြင့်၊ သူတို့နှစ်ဦး ဆုံမိတိုင်း အကြီးအကျယ် ငြင်းခုံလေ့ ရှိကြသည်။

တောင်ထွတ်သခင် နှစ်ဦးသည် သူတို့၏ ပြိုင်ဆိုင်မှုကို အမြဲတစေ ပြသခဲ့ပြီး၊ သက်ဆိုင်ရာ တပည့်များ အတုယူရန် စံနမူန‌ေတစ်ခု ပေးခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့်၊ ဝမ်ရွှမ်လင်နှင့် တိနွီဖုန့်တို့၏ မကြာသေးမီက ပြုလုပ်ခဲ့သော လောင်းကြေးထပ်မှုသတင်းသည် ရှုတောင်တစ်ခွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ ကျောက်စိမ်းဓားတောင်ထွတ်မှ တပည့်များသည် ငွေဓားတောင်ထွတ်ကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်လာကြသည်။

သို့သော်၊ သူတို့၏ နေ့စဉ်ဘဝတွင် ငွေဓားတောင်ထွတ်၏ တစ်ဦးတည်းသောတပည့်နှင့် တွေ့ဆုံရန် အခွင့်အလမ်း များများစားစား မရှိခဲ့ကြသဖြင့်၊ သူတို့ ချူလျန်ကို မသိရှိကြပေ။

ချူလျန်သည် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာတွင် အပြောင်းအလဲ တစ်စုံတစ်ရာ မပြသခဲ့၊ သူသည် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အခိုက်အတန့်မျိုးတွင်၊ ကိုယ်တိုင်က အနေရခက်မှု မပြသသရွေ့၊ အနေရခက်သူများမှာ တစ်ဖက်လူများသာ ဖြစ်ရပေလိမ့်မည်။

ကျောက်စိမ်းဓားတောင်ထွတ် တပည့်များ၏ မျက်နှာထားများမှာမူ အတော်လေး ကို့ရို့ကားရားဖြစ်နေပုံ ရသည်။

အနေရခက်သော ခေတ္တတိတ်ဆိတ်မှုပြီးနောက်၊ လင်းပေ့ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟီးဟီး…"

သူသည် ချူလျန်၏ ပခုံးကို ဖက်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ငွေဓားတောင်ထွတ်မှာ တပည့်တစ်ယောက်တည်း ရှိတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်... ဒီနေ့မှ အဲဒီတစ်ယောက်နဲ့ လာတွေ့ရတယ်လို့... တိုက်ဆိုင်လိုက်တာနော်…"

"ဟုတ်တယ်... တော်တော့်ကို တိုက်ဆိုင်တာပဲ..." ချူလျန် ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ တာဝန်စာရွက်တွေ လက်ခံလိုက်ပြီးပြီဆိုတော့... မြန်မြန် ထွက်ကြစို့..." လင်းပေ့သည် သူ၏ ဂိုဏ်းတူ ကျောက်စိမ်းဓားတောင်ထွတ် တပည့်များကို ကြည့်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် မြန်မြန် ထွက်ခွာရန် တိုက်တွန်းနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်မှာ တာဝန်စာရွက်များ လက်ခံပြီးပြီ ဖြစ်၍ နောက်ပြန်လှည့်၍ မရတော့ကြောင်း၊ စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခြင်းက ပိုကောင်းကြောင်း ဆိုလိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ အခြား ကျောက်စိမ်းဓားတောင်ထွတ် တပည့် (၃)ဦး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာထားများမှာ သဘာဝမကျဘဲ၊ ချူလျန်ကို ဒုတိယအကြိမ် ပြန်မကြည့်ကြတော့ပေ။

သူတို့၏ အမူအရာသည် အတော်လေး အေးစက်နေသည်။

ချူလျန် စိတ်မရှိဘဲ လင်းပေ့နှင့် ယှဉ်တွဲ လျှောက်လှမ်းလိုက်သည်။ သူ့အတွက်မူ မိစ္ဆာအချို့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သရွေ့ မည်သူနှင့် အတူရှိနေရသည်က အရေးမကြီးပေ။

မျက်လုံးပြူးပြူး၊ မျက်ခုံးထူထူနှင့် လင်းပေ့သည် အလွန် ဖော်ရွေလှသည်။ သူသည် ချူလျန်ကို အခြား ကျောက်စိမ်းဓားတောင်ထွတ် တပည့် (၃)ဦးနှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

အဖွဲ့ကို ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်နေသူမှာ ဖန်တင်းဖြစ်သည်။ အရပ်ရှည်ပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော လူငယ်တပည့် တစ်ဦး ဖြစ်ကာ၊ တင်းမာအေးစက်သော မျက်နှာထား ရှိသည်။ သူသည် ကျောပေါ်တွင် ဓားရှည်တစ်လက် လွယ်ထားပြီး၊ လက်ရှိတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် အစောပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ချူလျန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင်…။

ရှုတောင်ဂိုဏ်း၏ သာမန်တပည့်များသည် ဂိုဏ်းမှ အထူးစီမံပြုလုပ်ထားသော ဓားပျံလက်ကောက်ကို ဝတ်ဆင်လေ့ ရှိကြသည်။ ဤလက်ကောက်သည် ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်တွင် ဝတ်ဆင်ထားနိုင်သည်။

ကိုယ်ပိုင်ဓား သယ်ဆောင်သူများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ဓားသိုင်းပညာတွင် ပိုမိုကျွမ်းကျင်ကြပြီး၊ ပိုမိုကြီးမားသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်လေ့ ရှိကြသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့်သည် ဝိညာဉ်အသိအမြင်အဆင့်ထက် အဓိက အဆင့်တစ်ဆင့်သာ မြင့်မားသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင်မူ လူများစွာ သူတို့၏ တစ်သက်တာလုံး မကျော်ဖြတ်နိုင်သော ကြီးမားသည့် ကွာဟချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

၎င်းသည် လူသားနယ်ပယ်နှင့် ကမ္ဘာမြေနယ်ပယ်ကြားတွင် တည်ရှိသော အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ သိသာထင်ရှားသော ကွာခြားမှုကို ပြသနေသည်။

ဖန်တင်း၏ ဘေးမှ အမျိုးသမီး တပည့်ငယ်လေးသည် ငန်းဝါရောင်အင်္ကျီတိုနှင့် ဖြူဖွေးသော အတွင်းခံအနားကွပ်၊ အမြိတ်များ ပါသော ဘောင်းဘီကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူမတွင် သေးငယ်ပြီး ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော ကိုယ်ခန္ဓာ ရှိကာ၊ နုပျိုသော အသွင်အပြင်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မျက်နှာလေး ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများသည် နူးညံ့ပြီး၊ အခြားသူများထံမှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လိုစိတ်ကို အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်စေသော ကြောက်ရွံ့အားငယ်တတ်သည့် အမူအရာကို ပြသနေသည်။

"ဒီဂျူနီယာညီမလေးက ရွှီဇီချင်... ငါတို့က အဓိကအားဖြင့် သူမရဲ့ ပထမဆုံး တောင်ဆင်းတာဝန်မှာ အဖော်လိုက်ပေးဖို့ လာခဲ့ကြတာပဲ..." လင်းပေ့က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူမရဲ့ အစ်ကိုက ငါတို့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ရွှီဇီယန်လေ... ကျောက်စိမ်းဓားတောင်ထွတ်ကပဲ... စီနီယာအစ်ကိုကြီးရွှီက ဒီရက်ပိုင်း တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေလို့... ငါတို့က သူမကို တောင်အောက် လိုက်ပို့ပေးရတာ..."

ရွှီဇီယန် ဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ချူလျန် အခြေအနေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ရှုတောင်ဂိုဏ်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆုတ်ယုတ်ကျဆင်းမှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး၊ အခြား အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထူးချွန်သော လူငယ်တပည့် အရေအတွက်သည် သိသိသာသာ နည်းပါးလှသည်။

ဤမျိုးဆက်တွင် အသိအမှတ်ပြုခံရသော လူနည်းစုအနက်၊ ကျန်းယွဲ့ပိုင်နှင့် ရွှီဇီယန်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များ ပါဝင်သည်။

ရွှီဇီချင်သည် လင်းပေ့ကဲ့သို့ပင် မကြာသေးမီကမှ ဝိညာဉ်အသိအမြင် အစောပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

လက်တွေ့တွင်၊ ဝိညာဉ်အသိအမြင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခါစ တပည့်များသည် တောင်ပေါ်မှ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆင်းသက်ရာတွင် စီနီယာတပည့်များနှင့်အတူ၊ ဤကဲ့သို့ အဖွဲ့လိုက်တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်လေ့ ရှိကြသည်။

ချူလျန်ကဲ့သို့ အစကတည်းက တောင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်ပြီး တစ်ကိုယ်တော် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရန် စိတ်အားထက်သန်သူများမှာ လူနည်းစုသာ ရှိသည်။

နောက်ဆုံးသော အမျိုးသားတပည့်မှာမူ၊ ဝိညာဉ်အသိအမြင် အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ထူးခြားမှုမရှိသော ရုပ်ရည်သွင်ပြင် ရှိပြီး၊ အမည်မှာ လုရန်ဖြစ်သည်။

...

အဖွဲ့သည် ဓားလဲလှယ်ရေးခန်းမမှ ထွက်ခွာလာပြီး ကောင်းကင်တက်လှမ်းတောင်ထွတ်အစွန်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ရွှီဇီချင်သည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ဟန်ခြေဟန်ပြကာ ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်ကြွေးလိုက်သည်။

သူမသည် လက်ချောင်းထိပ်ကို မြင့်မြင့်မြှောက်လိုက်ရာ၊ လမ်းပြကြိုးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော ကြယ်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြည်လင်ပြတ်သားသော အော်မြည်သံတစ်ခုက ဝေးကွာသော ကောင်းကင်ယံတွင် ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ထိုအော်မြည်သံနောက်တွင်၊ ပေပေါင်း ဒါဇင်ချီ ရှည်လျားသော ကြီးမားသည့် ငှက်ဖြူကြီး တစ်ကောင် တိမ်ပင်လယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ခုလုံးမှ နှင်းမြူများ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ အတောင်ပံများကို ခေါက်သိမ်းလိုက်သောအခါ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဤမိန်းကလေးတွင် စီးနင်းစရာ စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် ရှိနေချေသည်။ သူမ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အရ၊ ထိုကဲ့သို့သော အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကို တတ်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူက အလိုလိုက်ပြီး ဂရုစိုက်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

"ကီး..."

ငှက်ဖြူကြီးသည် ချက်ချင်း ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး၊ နူးညံ့သော အမွှေးပွလည်ပင်းဖြင့် သာယာငြိမ့်ညောင်းစွာ အော်မြည်ကာ ရွှီဇီချင်ကို ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်လိုက်သည်။

မိန်းကလေးငယ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ငှက်ကြီးကို ဖက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အားလုံးကို ငှက်ကျောပေါ်သို့ တက်ရောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

သို့သော် ကျောက်စိမ်းဓားတောင်ထွတ်မှ တပည့်များကို ဖိတ်ခေါ်ပြီးနောက်၊ သူမသည် ချူလျန်ကို မဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပေ။ သူမသည် လှည့်ထွက်သွားပြီး ငှက်ပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

ချူလျန် စိတ်ထဲမထားဘဲ၊ သူတို့နောက်မှ လိုက်ပါပြီး ငှက်ပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

ခရီးဝေး ပျံသန်းရာတွင် သွားလာရေးအတွက် ဓားပျံကို အသုံးပြုလျှင်၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေပြီး အေးစက်စေနိုင်သည်။ ဤအချိန်တွင် စီးနင်းစရာ သတ္တဝါတစ်ကောင်ရှိခြင်းသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ အားသာချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ငှက်ဖြူကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး၊ ရှည်လျားနူးညံ့သော အမွှေးဖြူကြီးများ၏ ကာကွယ်မှုကို ရယူလိုက်သည်။ လေတိုးသံများ နားထဲတွင် တိုးညှင်းစွာ မြည်ဟည်းနေစဉ်၊ သူတို့သည် ကောင်းကင်ယံသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံတက်သွားကြသည်။

ဤခရီးစဉ်၏ ဦးတည်ရာမှာ တောင်ပိုင်းခံတပ်တောင်တန်းဟု ခေါ်ဆိုသော နေရာဖြစ်သည်။

တောင်ပိုင်းခံတပ်တောင်တန်းသည် တောင်ပိုင်းဒေသများနှင့် အလယ်ပိုင်းဒေသများ၏ နယ်နိမိတ်ကြားတွင် တည်ရှိပြီး၊ ဒေသနှစ်ခုကို ခွဲခြားထားသော မိုးထိအောင် မြင့်မားသည့် အတားအဆီးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ မိုင်ပေါင်း (၈၀၀)ခန့် ရှည်လျားသည်။

၎င်းသည် မြင့်မားသော တောင်တန်းများ၊ နက်ရှိုင်းသော ချိုင့်ဝှမ်းများနှင့် ကျယ်ပြန့်သိပ်သည်းသော သစ်တောများ ပြည့်နှက်နေသည့် နေရာဖြစ်ပြီး၊ ဒဏ္ဍာရီလာ မိစ္ဆာများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါး အများအပြား ခိုအောင်းရာ နေရာလည်းဖြစ်၏။ စွမ်းအားကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်များပင်လျှင် တောင်ပိုင်းခံတပ်တောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာများသို့ မသွားရဲကြပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူတို့၏ လက်ရှိခရီးစဉ် ဦးတည်ရာသည် တောင်ပိုင်းခံတပ်တောင်တန်း၏ အစွန်အဖျားတွင် တည်ရှိသော သစ်တောတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ အထူးတလည် အန္တရာယ်မများလှပေ။

ထို့အပြင် ရွှေအမြုတေအဆင့် တပည့်တစ်ဦး ဦးဆောင်ထားသဖြင့်၊ ဤတာဝန်သည် အလွန်အမင်း ခက်ခဲလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဖန်တင်း၊ ရွှီဇီချင်နှင့် လုရန်တို့သည် ငှက်ကျောကုန်း၏ ရှေ့ပိုင်းတွင် နေရာယူထားကြပြီး၊ ချူလျန်နှင့် လင်းပေ့တို့သည် သူတို့နှင့် အတော်လေး လှမ်းသော အနောက်ဘက်ပိုင်းတွင် နေရာယူထားကြသည်။

"လူမျက်နှာကျောက်စိမ်းပန်းပွင့်ဆိုတာ ရိုးတံတစ်ခုတည်းမှာ အတူတူ ပွင့်နေတဲ့ ပန်းပွင့်တစ်စုံကို ရည်ညွှန်းတာ... ရှုတောင်ဂိုဏ်းက စီနီယာတစ်ယောက် ဒီပန်းပွင့်တွေကို မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းက ပန်းတွေက မရင့်ကျက်သေးလို့ ခူးဆွတ်လို့ မရခဲ့ဘူး...

ဒါကြောင့် အဲဒီစီနီယာက ဒီကိစ္စကို ဓားလဲလှယ်ရေးခန်းမဆီ တာဝန်အပ်နှံခဲ့တာပဲ... ရက်တွေ ကုန်လွန်လာပြီး ပန်းပွင့်တွေ ရင့်ကျက်မယ့် ရက်စွဲက နီးကပ်လာပြီလေ... ဒါကြောင့် ငါတို့ ဒီတာဝန်ကို ယူလိုက်တာ..."

လင်းပေ့သည် ချူလျန်ဘေးတွင် မရပ်မနား ဆက်လက်ပြောဆိုနေပြီး၊ တာဝန်နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များကို ပေးနေသည်။

သို့သော်၊ ဤဂိုဏ်းတူတပည့်သည် ဖော်ရွေဖို့ ကြိုးစားနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ စကားများသော ဝသီရှိသူ ဖြစ်ကြောင်း ချူလျန် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

လင်းပေ့သည် သူတို့ စတင်တွေ့ဆုံကတည်းက စကားပြော မရပ်တန့်ခဲ့။ စကားမပြောလျှင် နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်တတ်သော ထူးဆန်းသည့် အခြေအနေ တစ်ခုခု ခံစားနေရသကဲ့သို့ပင်။

ရှေ့မှ လူ (၃)ယောက် အဝေးကြီးတွင် သွားထိုင်နေရခြင်းမှာ သူ့ကို ဖယ်ကြဉ်ထားလို၍ မဟုတ်ဘဲ၊ လင်းပေ့ကို ဖယ်ကြဉ်ထားလို၍ ဖြစ်မည်ဟုပင် ချူလျန် သံသယ ဖြစ်မိတော့သည်။

ဝှုး…။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်၊ ငှက်ဖြူကြီးသည် တောင်ပိုင်းခံတပ်တောင်တန်း၏ ခြေရင်းသို့ ဆင်းသက်လိုက်ရာ၊ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်သွားသည်။ အဖွဲ့သည် ဘေးကင်းစွာ မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။

"တောင်ပိုင်းခံတပ်တောင်တန်းမှာ မိစ္ဆာတွေနဲ့ ကြမ်းကြုတ်တဲ့ သားရဲတွေ အများကြီး ရှိတယ်... ငါတို့ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ဆက်ပြီး ပျံသန်းလို့ မရတော့ဘူး... ဒီကနေစပြီး ခြေလျင် ဆက်သွားရမယ်..." ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ဖန်တင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် နှုတ်ဆိတ်နေမှုကို ဖြိုခွင်းပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီသစ်တောထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေ အများကြီး ရှိတယ်... နေ့ဘက်မှာတောင် အဆိပ်ငွေ့တွေ ဖုံးလွှမ်းနေတယ်... ငါတို့ ရှေ့ဆက်သွားတဲ့အခါ အသက်အောင့်ထားပြီး အတွင်းအား ချီစွမ်းအင်ကို လှည့်ပတ်ထားဖို့ လိုလိမ့်မယ်... ဆိုလိုတာက ငါတို့ရဲ့ အခြေခံချီစွမ်းအင်တွေ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့ရင်... အားအင်ချွေတာပြီး တိုက်ခိုက်ရလိမ့်မယ်..."

"ငါက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအင်ကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ လိုတယ်... ဒါကြောင့် လမ်းရှင်းတဲ့ တာဝန်ကို မင်းတို့ (၃)ယောက်... လုရန်၊ လင်းပေ့နဲ့ ချူလျန်တို့ တလှည့်စီ လုပ်ဆောင်ရမယ်... ကန့်ကွက်စရာ ရှိကြလား..." သူသည် မျက်နှာသေဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သစ်တောထဲတွင် အဆိပ်ငွေ့များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း၊ အဆင့်တစ်ခု ရောက်ရှိထားသော ကျင့်ကြံသူများသည် ရှင်းလင်းပြီး အတားအဆီးမရှိသော ချီသွေးကြောများ ရှိသဖြင့်၊ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသက်အောင့်ထားနိုင်သည်။

သို့သော်၊ ဆိုးကျိုးမှာမူ လေထုထဲမှ လေကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ မသွင်းယူနိုင်သဖြင့် အခြေခံချီစွမ်းအင်ကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ဤအချက်က သူတို့၏ ချီစွမ်းအင်ကို တန်ဖိုးရှိပြီး ကန့်သတ်ချက်ရှိသော အရင်းအမြစ် ဖြစ်လာစေသည်။

သို့သော် လမ်းပိတ်ဆို့နေသော သစ်ပင်မိစ္ဆာများ များစွာ ရှိနေပါက၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က လမ်းရှင်းပေးရန် လိုအပ်ပေမည်။

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အမြင့်ဆုံးဖြစ်သူ အနေဖြင့်၊ ဖန်တင်းသည် အရေးပေါ် အခြေအနေများအတွက် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်ကို ထိန်းသိမ်းထားရန် လိုအပ်ပြီး၊ လမ်းရှင်းရာတွင် အခြေခံချီစွမ်းအင်ကို ဖြုန်းတီး၍ မဖြစ်ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျင့်ကြံခြင်း အားအနည်းဆုံးနှင့် တောင်ပေါ်မှ ပထမဆုံး ဆင်းသက်သူ ဖြစ်သော ရွှီဇီချင်ကို အဖွဲ့၏ အလယ်တွင် ထားရှိကာ ကာကွယ်ပေးထားရပေမည်။

ထို့အတွက်၊ ကျန်ရှိသော (၃)ဦးက အလှည့်ကျ လုပ်ဆောင်ရပေမည်။

ဤအစီအစဉ်သည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ၊ မျှတပြီး အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံလှသည်။

သို့သော်...

အဖွဲ့၏ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်နေသော ချူလျန်က ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်မှာ အကြံပြုစရာ တစ်ခု ရှိတယ်..."

ဖန်တင်း သူ့ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာလဲ..."

အဖွဲ့ထဲရှိ မျက်လုံးတိုင်း သူ၏ ပြုံးနေသော မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး၊ သံသယ အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူတို့သည် ဤငွေဓားတောင်ထွတ်မှ တပည့်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို သိပ်မသေချာ ဖြစ်နေကြသည်။

ထို့နောက် ချူလျန် ပြောလိုက်သည်ကို သူတို့ ကြားလိုက်ရသည်။

"လမ်းရှင်းတာနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းတဲ့ တာဝန်ကို ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ကိုင်တွယ်နိုင်ပါတယ်... အလှည့်ကျ လုပ်စရာ မလိုပါဘူး..." ဟူသတည်း။