ပန်းတစ်ရာအဆိပ်ဖြေဆေး။

"ဘာ..."

လူတိုင်း ချူလျန်၏ စကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

မိစ္ဆာများ သောင်းကျန်းနေသော ဤသစ်တောမျိုးတွင်၊ သူတို့၏ အစစ်အမှန်အနှစ်သာရကို အလွယ်တကူ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်ခြင်း မရှိသလို၊ မည်သည့် အန္တရာယ်များနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကိုလည်း မသိရှိနိုင်ကြပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်ကို များများ ချွေတာထားနိုင်လေ၊ အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရပါက လွတ်မြောက်နိုင်မည့် အခွင့်အလမ်း ပိုများလေ ဖြစ်သည်။

သူတို့အားလုံး ဤအချက်ကို သိရှိထားကြသဖြင့်၊ မည်သူကမျှ လမ်းရှင်းလင်းရာတွင် သူတို့၏ အခြေခံချီစွမ်းအင် အားလုံးကို အကုန်အကျခံလိုစိတ် မရှိကြပေ။

ထို့ကြောင့်ပင်၊ ဖန်တင်းက ဝန်ကို မျှတစွာ ခွဲဝေယူရန် (၃)ဦး အလှည့်ကျစနစ်ကို အဆိုပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ချူလျန်က သူ့တွင် အခြားအကြံဉာဏ်ရှိသည်ဟု ပြောလိုက်သောအခါ၊ သူသည် အလှည့်ကျစနစ်မှ ရှောင်လွှဲနိုင်မည့် အရာတစ်ခုခုကို အကြံပြုလိမ့်မည်၊ သို့မဟုတ် ဖန်တင်းနှင့် ရွှီဇီချင်တို့ကိုပါ ဆွဲထည့်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော်ငြား၊ သူတို့၏ ခန့်မှန်းချက်များနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့်၊ သူတို့ရှေ့တွင် နွေးထွေးစွာ ပြုံးနေသော လူငယ်လေးသည် လမ်းရှင်းလင်းခြင်းတာဝန်ကို သူတစ်ယောက်တည်း ယူပါရစေဟု ဆန္ဒအလျောက် အကြံပြုနေခဲ့သည်။

သူသည် ဝိညာဉ်အသိအမြင်အဆင့် အစောပိုင်းသာ ရှိသေးသဖြင့်၊ ထိုကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းဆောင်လိုစိတ် ရှိနေခြင်းသည် တကယ်ပင် မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

"ညီအစ်ကိုချူ... ဒါ နောက်နေရမယ့်အချိန် မဟုတ်ဘူးနော်..." လင်းပေ့သည် ချူလျန်ကို ပထမဆုံး နားချရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင်... ဒီလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်သန်းဖို့ နာရီပေါင်းများစွာ ကြာနိုင်တယ်... တကယ်လို့ ဒီအချိန်အတွင်း မင်းရဲ့ အခြေခံချီစွမ်းအင်တွေ ကုန်ခမ်းသွားရင်... လူမျက်နှာကျောက်စိမ်းပန်းပွင့်တွေကို ခူးဆွတ်မယ့် ငါတို့ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ တာဝန်ကို ပိုပြီး ခက်ခဲသွားစေလိမ့်မယ်... တစ်လှည့်စီပဲ လမ်းရှင်းကြတာပေါ့..."

ချူလျန် အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ရပါတယ်... ကျွန်တော် လုပ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ အခြေခံချီစွမ်းအင် ကုန်ခမ်းခါနီးပြီ ဆိုရင်တော့... ကျွန်တော် နောက်ဆုတ်ပြီး တခြားတစ်ယောက်ကို လွှဲပေးလိုက်ပါ့မယ်... ကျွန်တော့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က နိမ့်တော့... ကူညီပေးနိုင်တာ ဘာမှသိပ်မရှိပါဘူး... ဒီအလုပ်ကို လုပ်ခွင့်ပေးခြင်းအားဖြင့် ကျွန်တော့်ကို အကူအညီ ပေးခွင့်ပြုပါ..."

သူ၏ လေးနက်သော စကားများနှင့် ရိုးသားသော မျက်နှာထားတို့က ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို ထိရှသွားစေတော့သည်။

"အင်းပါလေ… မင်း ဒီလိုလုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားမှတော့... မင်း အရင် လမ်းရှင်းလို့ ရပါတယ်... မိုးချုပ်တော့မယ်... ငါတို့ တောင်ထဲကို အမြန်ဆုံး ဝင်ဖို့ လိုတယ်..." ဖန်တင်း နောက်လှည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ အခြေခံချီစွမ်းအင် တစ်ဝက်အောက် ကျဆင်းသွားတာနဲ့... တခြားတစ်ယောက်နဲ့ ချက်ချင်း နေရာလဲဖို့ မှတ်ထားပါ... အခြေခံချီစွမ်းအင် လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားတဲ့အထိ စောင့်နေရင် နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်..."

"နားလည်ပါပြီ..." ချူလျန် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

မိန်းကလေးငယ် ရွှီဇီချင်ကမူ၊ သူ့ကို ကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ခတ်သွားသည်။

ရွှီဇီချင်၏ အိမ်မွေး စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲ ငှက်ဖြူကြီးကို သူမ၏ အစ်ကိုကြီးက ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ သူမ၏ ဆရာသခင် ဝမ်ရွှမ်လင်က ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ဝမ်ရွှမ်လင်သည် သူမကို အမြဲတမ်း အလိုလိုက်ခဲ့သဖြင့်၊ သူမသည် ဆရာသခင်အပေါ် နက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ် တွယ်တာခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဝမ်ရွှမ်လင်နှင့် မသင့်မြတ်သော တောင်ထွတ်သခင်ရှိသည့် ငွေဓားတောင်ထွတ်အပေါ် သူမတွင် အမြင်မကြည်လင်မှုများ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ချူလျန်သည် ငွေဓားတောင်ထွတ်၏ တောင်ထွတ်သခင် တိနွီဖုန့်၏ တပည့်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရကတည်းက၊ ရွှီဇီချင်သည် သူ့ကို ရန်သူအဖြစ် တိတ်တဆိတ် သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သူမ၏ အိမ်မွေး စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲကို စီးနင်းခွင့် ပြုလိုက်ရသည့်အတွက် သူမ အတော်လေး ဒေါသထွက်နေခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူ့ကို ဖယ်ကြဉ်ထားရန် ရှေ့ဆုံးတွင် တမင်သက်သက် သွားထိုင်နေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြား၊ မိန်းကလေးငယ်သည် စိတ်ထားနူးညံ့သူ ဖြစ်သည်။ အဖွဲ့၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ပိုမို ထမ်းဆောင်ရန် ချူလျန်၏ ဆန္ဒရှိမှုမှာ လူတိုင်းနှင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်လိုသောကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သူမ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ၊ စောစောက သူ့ကို ဖယ်ကြဉ်ထားခဲ့မိသည်မှာ အနည်းငယ် မကောင်းသော လုပ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

'ဒါ့အပြင်... စီနီယာအစ်ကို ချူလျန်က... စကားနည်းပြီး တော်တော်လေး ချောမောခန့်ညားတာပဲ... သူက ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အပြုံးတောင် ပိုင်ဆိုင်ထားသေးတယ်... သူ လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ ငါ ပြောနိုင်နေပြီ... ဟင်း..'

ရွှီဇီချင်သည် အဝတ်အစားများကို သပ်သပ်ရပ်ရပ်လုပ်လိုက်ပြီး၊ ချူလျန်ကို အမီလိုက်ရန် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် အပြေးလှမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက်၊ သူမသည် သူ့ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ပုလင်းငယ်တစ်လုံး ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုချူ... ဒီထဲမှာ ချီစုစည်းဆေးလုံး (၃)လုံး ပါတယ်... ယူထားလိုက်ပါ... လိုအပ်ရင် သုံးလိုက်နော်..." ရွှီဇီချင် ပြောလိုက်သည်။

ချီစုစည်းဆေးလုံးများသည် အခြေခံချီစွမ်းအင်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေနိုင်သဖြင့်၊ အခြေခံချီစွမ်းအင် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် ခက်ခဲသော ဤကဲ့သို့ အချိန်မျိုးတွင် လွန်စွာ အသုံးဝင်သည်။

သို့သော်၊ ၎င်းတို့၏ အဓိက အသုံးပြုပုံမှာ ကျင့်ကြံခြင်းကို အားဖြည့်ပေးရန် ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့်၊ ကျင့်ကြံခြင်း အပိုင်းအခြား မစတင်မီ သောက်သုံးလေ့ ရှိကြသော်လည်း၊ လက်ရှိအချိန်တွင် သူတို့သည် ထိုင်ကျင့်ကြံနိုင်သော အခြေအနေမျိုး မဟုတ်ကြပေ။

အခြေခံချီစွမ်းအင် ဖြည့်တင်းရန် သက်သက်အတွက် ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုခြင်းသည် အနည်းငယ် ဖြုန်းတီးရာ ရောက်နေသည်။

"ဂျူနီယာညီမလေးရွှီ... ဒါက..."

ချူလျန်တစ်ယောက် ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ မိန်းကလေးငယ်က အပြစ်ရှိစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အကယ်၍ သူ ဆေးလုံးများကို လက်မခံပါက၊ သူမ ငိုတော့မည့်ပုံပင် ပေါက်နေချေသည်။

ဤအချက်က သူ့ကို အတော်လေး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေခဲ့သဖြင့်၊ နောက်ဆုံးတွင် ဆေးလုံးများကို လက်ခံလိုက်ရသည်။

"ကောင်းပါပြီ... ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်..." ချူလျန် ပြောလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး... ရပါတယ်... ညီမဆီမှာ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်..." ရွှီဇီချင် ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ချူလျန်သည် ဓားပျံလက်ကောက်ကို ကိုင်ဆောင်နိုင်သော ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး၊ လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ကျောက်စိမ်းဓားတောင်ထွတ်မှ တပည့်များ သူ့အပေါ် မည်သို့ ခံစားနေရသည်ကို နက်နက်နဲနဲ တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိပေ။

သူ လမ်းရှင်းရန် စေတနာ့ဝန်ထမ်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းမှာ၊ အလွန် ရိုးရှင်းသော အကြောင်းပြချက် တစ်ခုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

လမ်းရှင်းသောသူသည် မိစ္ဆာများကို တိုက်ခိုက်ခွင့် ရရှိမည် မဟုတ်ပါလော။

...

ဝူးရှ်…။

ကျယ်ပြန့်ပြီး စိမ်းလန်းစိုပြေသော တောင်ပေါ်ဒေသရှိ သိပ်သည်းထူထပ်သော သစ်တောများသည် ကျန်းပေါင်းများစွာ မြင့်မားသော ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

နွယ်ပင်များသည် သစ်ပင်ထိပ်ဖျားများကို ရစ်ပတ်ထားပြီး ကြားကွက်လပ်အဟများကို ဖြည့်ဆည်းထားသဖြင့်၊ ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်ထားကာ မြေပြင်ကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ နေရောင်ခြည် အနည်းငယ်မျှပင် ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဖန်တင်းသည် မီးအိမ်နှင့်တူသော မှော်ဝင်ကိရိယာ တစ်ခုကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည်။ ၎င်းသည် သိမ်မွေ့သော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး၊ အဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားကာ သူတို့၏ လမ်းကြောင်းကို ထွန်းလင်းပေးထားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ချူလျန်သည် အဖွဲ့၏ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်လှမ်းနေပြီး၊ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ရှေ့ကျန်းပေါင်းများစွာသို့ ဖြန့်ကျက်ထားသည်။ သူ လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းကို သတိထားမှု၊ နိုးကြားမှုတို့ဖြင့် မပြတ် ရှိနေစေသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံက မိစ္ဆာချီစွမ်းအင် အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ထောက်လှမ်းမိလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု ရှေ့မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြီးမားသော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်ကို ရစ်ပတ်ထားသည့် နွယ်ပင်များအနက်မှ၊ တစ်ခုသည် ကြီးမားသော အစက်အပြောက်ပါ စိမ်းပြာရောင် စပါးအုံးမြွေ တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာသည်။

နွယ်ပင်၏ ထိပ်ဖျားတွင် လက်သီးဆုပ် အရွယ်အစားရှိသော ပန်းပွင့်တစ်ပွင့် ရှိနေသည်။ ၎င်းကို ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းပြီး၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အနီရောင်အဆင်းဖြင့် ခြယ်သထားသည်။

ဤသည်မှာ ပန်းပွင့်မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်၏။

နွယ်ပင် သူတို့ထံသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်မှာပင်၊ ၎င်း၏ အနီရောင်ပန်းပွင့်သည် ရှူးကနဲ အသံဖြင့် ရုတ်တရက် ပွင့်အာလာကာ၊ ထက်မြနေသော အစွယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသော ပါးစပ်ပေါက်ကြီးကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

လှပသော ပန်းပွင့်ဖတ်များ နောက်ကွယ်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော အရာသည် အမှန်တကယ်တွင် လူသားစားသော ပါးစပ်ပေါက်ကြီးသာ ဖြစ်နေချေသည်။

"သတိထား..." ချူလျန် အခြားသူများကို ခပ်တိုးတိုး သတိပေးလိုက်သည်။

တပြိုင်နက်တည်းမှာပင်၊ သူသည် ကျောကို မတ်မတ်ထားပြီး ရှေ့သို့ တက်လိုက်သည်။ စွမ်းအားကြီးမားသော (၃)ပေခန့် ရှည်လျားသည့် ဓားချီသည် သူ၏ ဓားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ပန်းပွင့်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ဇွပ်…။

ဓားရှည်သည် ပန်းပွင့်မိစ္ဆာ၏ ပျော့ပျောင်းသော နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ချူလျန်သည် ဓားကို ချက်ချင်း ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ၊ မနှစ်မြို့ဖွယ် အနံ့အသက်များ ပါဝင်သော အရည်များ ဖိတ်စင်လာသည်။

ပန်းပွင့်တွင် ဟောင်းလောင်းပေါက်ကြီးတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ နူးညံ့သော အနီရောင် ပွင့်ဖတ်များသည် ပျော့ခွေသွားပြီး၊ ဘယ်သောအခါတွင်မှ ပြန်လည် ပိတ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

နာရီဝက်အတွင်းမှာပင်၊ ချူလျန်သည် ပန်းပွင့်မိစ္ဆာ စုစုပေါင်း (၄)ကောင်ကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း၊ တောင်ပိုင်းခံတပ်တောင်တန်းသည် မိစ္ဆာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေချေသည်။

နယ်မြေအစွန်အဖျားရှိ ဤဝေးလံခေါင်သီသော သစ်တောထဲတွင်ပင်၊ အန္တရာယ်များသည် နေရာတိုင်းတွင် ခိုအောင်းနေသည်။ ချူလျန် သုတ်သင်ခဲ့ရသော ပန်းပွင့်မိစ္ဆာများသည် သာမန် နွယ်ပင်များ၊ ပန်းပွင့်များနှင့် ခွဲခြား၍ မရနိုင်ပေ။

အကယ်၍၊ သူတို့သည် ဝိညာဉ်အသိအမြင်အဆင့်မှတဆင့် ဝိညာဉ်အာရုံကို နှိုးဆွထားပြီးသော ကျင့်ကြံသူများ မဟုတ်ခဲ့လျှင်၊ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် အရိုးပါမကျန် လုံးဝ စားသောက်ဝါးမျိုခြင်း ခံလိုက်ရပေလိမ့်မည်။

"နားကြရအောင်..." နောက်ဘက်မှ ဖန်တင်းက ပြောလိုက်သည်။

ချူလျန်တစ်ဦးတည်းသာ ရှေ့မှ လမ်းရှင်းနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ နောက်မှ ကျန်လူတိုင်းသည်လည်း သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံများကို အသက်သွင်းထားကြပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကို နိုးကြားစွာ ဂရုစိုက်နေကြရသည်။

ချူလျန်ကသာ တိုက်ခိုက်နေသဖြင့်၊ ကျန်အဖွဲ့ဝင်များသည် သူတို့၏ အခြေခံချီစွမ်းအင်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်များကို အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင် ထားရှိနိုင်သော်လည်း၊ ဝိညာဉ်အာရုံများကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသက်သွင်းထားခြင်းသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေသည်။

ကျင့်ကြံသူများ အနေဖြင့်၊ သူတို့သည် စွမ်းအင် (၃)မျိုး ဖြစ်သည့် ခွန်အားသက်လုံ၊ ချီနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်အနက် တစ်ခုမျှ လိုအပ်၍ မဖြစ်ပေ။

"မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံတွေကို ပြန်ရုပ်သိမ်းပြီး ခဏလောက် နားလိုက်ကြ... ငါ လောလောဆယ် ကင်းစောင့်ပေးမယ်..." ဖန်တင်းက အခြားသူများကို ပြောလိုက်သည်။

အဖွဲ့၏ ကျန်လူများ ထိုင်လိုက်ကြစဉ်၊ ဖန်တင်းသည် အဖွဲ့ထဲတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသော တစ်ဦးတည်းသောသူအနေဖြင့် သူ၏ တာဝန်ကို ယူလိုက်သည်။ သူ တစ်ယောက်တည်း ကင်းစောင့်ကာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

လင်းပေ့က အဖွဲ့၏ ရှေ့ပိုင်းသို့ ရွေ့လျားလာပြီး မေးလိုက်သည်။ "ညီအစ်ကိုချူ... အဆင်ပြေရဲ့လား..."

"ကျွန်တော် အခြေအနေ ကောင်းပါသေးတယ်..." ချူလျန် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူ အမှန်အတိုင်း ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှီဇီချင်၏ ချီစုစည်းဆေးလုံးများကြောင့် သူ၏ အခြေခံချီစွမ်းအင်သည် ပြည့်ဝနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူသည် ဆေးလုံးများကို ချွေတာရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ အမှန်စင်စစ်အားဖြင့်၊ သူသည် မီးအိမ်မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ရုံဖြင့် ချီစုစည်းဆေးလုံး တစ်လုံးကို အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

ချူလျန် အနေဖြင့် စေတီတော်ဖြူထံမှ ဆုလာဘ်များ ဆက်လက် ရယူနိုင်သရွေ့၊ မိစ္ဆာများကို တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် သူ့အတွက် အမြဲတမ်း အကျိုးအမြတ် ရှိနေပေလိမ့်မည်။

ထိုအချက်ကို တွေးတောရင်း၊ သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ တရားမှတ်လိုက်ပြီး၊ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် စေတီတော်ဖြူထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

စေတီတော်ဖြူ၏ သံတိုင်အချုပ်ခန်း (၄)ခန်းတွင် ပန်းပွင့်မိစ္ဆာများ၏ ရွှေရောင်ပုံရိပ်ယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ချူလျန်သည် အခန်းတစ်ခန်းသို့ လျှောက်သွားပြီး သန့်စင်ခြင်းဟူသော စာလုံးကို နှိပ်လိုက်သည်။

ဝုန်း...။

အနီရောင် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး၊ ချူလျန်သည် အခန်းထဲမှ လွင့်မျောထွက်လာသော အလင်းလုံးအား ဖမ်းယူရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ဆီစိမ်စက္ကူဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသော အရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဆေးမှုန့်တစ်မျိုး ဖြစ်ပုံ ရသည်။

ထို့နောက်၊ သတင်းစကားတစ်ခုက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

[ပန်းတစ်ရာ အဆိပ်ဖြေဆေး - ဤအရာသည် ပန်းပွင့်တစ်ရာ၏ အနှစ်သာရမှ ပြုလုပ်ထားသော အဆိပ်ဖြေဆေး ဖြစ်သည်။ တစ်ဝက်ကို သောက်သုံးရမည် ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်တစ်ဝက်ကို ပြင်ပဒဏ်ရာတွင် လိမ်းကျံရမည်။ ၎င်းသည် အဆိပ်အမျိုးအစား (၁၀၀)ကို ပျောက်ပြယ်စေနိုင်သော စွမ်းရည်ရှိသည်။

ဤဆေးမှုန့်ကို အသုံးပြုသူ မည်သူမဆို အဖွင့်စံပယ်ပန်းရနံ့၊ အဆုံးသတ်နှင်းဆီပန်းရနံ့နှင့် ဖိုတီနီးယားပန်းရနံ့ အခြေခံတို့ ပါဝင်သော စွဲမြဲသည့် ပန်းရနံ့ကို ရရှိလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် ကြာရှည်ခံသော ရနံ့ ဖြစ်သည်။]