အခန်း (၇)

မဟာနင်မင်းဆက်၏ အစိုးရအဖွဲ့တစ်ခုလုံးတွင် အဓိက အင်အားစုကြီး သုံးခုရှိလေသည်။ ထိုအရာများမှာ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများ၊ အရပ်ဘက်အရာရှိ ပညာရှင်များနှင့် မိန်းမစိုးဂိုဏ်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။

အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုစီတွင် ကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်းရှိသူများကို မွေးထုတ်ပေးသော သင်တန်းကျောင်းများရှိကြ၏။

ထို့အပြင် ဤကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ကမ္ဘာ့ပြင်ပမှ စွမ်းအင်များ ဝင်ရောက်လာခြင်းကြောင့် မူမမှန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး မဟာနင်မင်းဆက်၏ နယ်မြေအနှံ့အပြားတွင် သိုင်းဂိုဏ်းပေါင်းများစွာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ထိုဂိုဏ်းများသည် အရပ်ဘက်အရာရှိအုပ်စု သို့မဟုတ် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာအုပ်စု၏ မဟာမိတ်များ ဖြစ်ကြပြီး မိန်းမစိုးဂိုဏ်းမှာမူ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ အားနည်းသော အနေအထားတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပြိုင်ဆိုင်မှုတွင် အနိုင်ရရန်အတွက် မိန်းမစိုးဂိုဏ်းအကယ်ဒမီသည် ပါရမီရှင်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ နှမြောတွန့်တိုခြင်း မရှိပေ။

သူတို့သည် ကျောင်းသားများ၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို စမ်းသပ်ရန် နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အသုံးပြုကြပြီး စိတ်ဓာတ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို စမ်းသပ်ခြင်းဟူသော ရိုးရာအစဉ်အလာကို အပြည့်အဝ လိုက်နာကြသဖြင့် အကယ်ဒမီအတွင်းရှိ အခြေအနေများမှာ အလွန်ကြမ်းတမ်းခက်ထန်လှသည်။

တုပိုင် နေထိုင်ရသော အဆောင်ဆိုလျှင် အလွန်ရိုးရှင်းပြီး ဆင်းရဲသည်ဟု ဆိုနိုင်လေသည်။

အဆောင်အခန်းကျဉ်းလေး တစ်ခန်းတွင် လူရှစ်ယောက် ပြွတ်သိပ်နေထိုင်ရပြီး ကြီးမားသော ဘုံကုတင်ကြီးတစ်ခုသာ ရှိသည်။

မျက်နှာသစ်ဇလုံမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့် ပရိဘောဂမှ မရှိသလောက်ပင်။ စောင်များမှာလည်း ပါးလွှာလွန်းလှသဖြင့် တုပိုင်တစ်ယောက် ဆောင်းရာသီတစ်လျှောက်လုံး တုန်ရီနေခဲ့ရသည်။

တုပိုင်သည် အခြားသော မိန်းမစိုးကျောင်းသားများနှင့် လုံးဝ ပြောဆိုဆက်ဆံခြင်း မရှိဘဲ သီးသန့်နေတတ်လွန်းသဖြင့် အဆောင်တွင် လူချစ်လူခင် မပေါပေ။ ထို့အပြင် သူသည် အားနည်းပြီး အသုံးမကျသူ ဖြစ်သောကြောင့် မကြာခဏ အနိုင်ကျင့်ခံရလေ့ရှိသည်။

တုပိုင်ကို အဆိုးရွားဆုံး အနိုင်ကျင့်သူမှာ အဆောင်တွင်ဗိုလ်ကျနေသော ယန်ရှီပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် တုပိုင်ကို ကိုယ်တိုင် အနိုင်ကျင့်ရုံသာမက အခန်းဖော် နောက်ထပ် ခြောက်ယောက်ကိုပါ ဦးဆောင်ပြီး တုပိုင်ကို ဝိုင်းပယ်ထားကြသည်။

တုပိုင်နှင့် စကားတစ်ခွန်း ပြောမိသူ သို့မဟုတ် မျက်လုံးချင်းဆုံမိသူ မည်သူမဆို ယန်ရှီ၏ သတိပေးခြင်း သို့မဟုတ် ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံရတတ်သည်။

ယန်ရှီက တုပိုင်ကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ပစ်မှတ်ထားနေရသနည်း။ အကြောင်းရင်း တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ အခြားသူများက ယန်ရှီ၏ ခြေထောက်ကို ဆေးပေးပြီး ရေခပ်ပေးကာ အစေခံလုပ်ရန် လိုလိုလားလား ရှိကြသော်လည်း တုပိုင်ကမူ သူ၏ နောက်လိုက်လုပ်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။

မိန်းမစိုးအကယ်ဒမီတွင် အုပ်စုဖွဲ့ခြင်းမှာ အလွန်ဆိုးရွားလှသည်။ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ကျောင်းသား နှစ်ရာကျော် ရှိသော်လည်း သူတို့အားလုံးသည် ထူးချွန်သော ကျောင်းသားအနည်းငယ်၏ နောက်သို့သာ စုပြုံလိုက်ပါကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤထိပ်တန်းကျောင်းသားများသည် ဘွဲ့ရပြီးနောက် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၊ တော်ဝင်မြင်းဇောင်းဌာန၊ သတ္တုတွင်းဌာန၊ ဆားသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဌာန နှင့် အထည်အလိပ်ထုတ်လုပ်ရေးဗျူရို စသော အာဏာနှင့် ငွေကြေးပြည့်စုံသည့် ဌာနများသို့ တာဝန်ကျမည့်သူများ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူတို့၏ နောက်ခံကို ရယူထားခြင်းက အနာဂတ်တွင် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိစေနိုင်သည်။

မိန်းမစိုးအဖွဲ့ဝင်များအကြား ဆက်ဆံရေးသည် အလွန်တရာ ပြောင်ကျပြီး လက်တွေ့ဆန်လှသည်။ အမှတ်စာရင်း ကောင်းသူများကို ဘုရင်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဆက်ဆံကြပြီး ခြေလက်သန့်စင်ပေးခြင်းမှအစ အရာရာကို ပြုလုပ်ပေးကြသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ အမှတ်စာရင်း ညံ့ဖျင်းသူများမှာမူ အခြားသူများ၏ ခြေထောက်ဆေးပေးခြင်း၊ အဝတ်လျှော်ပေးခြင်းနှင့် မစင်အိုးသွန်ပေးခြင်းများကိုပါ လုပ်ဆောင်ပေးရသည်။ ကျောင်းသားများကို ပိုမိုကြိုးစားလာစေရန် အတွက် အကယ်ဒမီ၏ အကြီးအကဲများသည် ဤအစဥ်အလာများကို တားမြစ်ခြင်း မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်တာ ကာလအတွင်း တုပိုင်၏ ဘဝသည် အလွန်ခက်ခဲကြမ်းတမ်းခဲ့သည်။ သူသည် အချိန်တိုင်း ဖိနှိပ်ခံရပြီး အရှက်ခွဲခံခဲ့ရသည်။

ယန်ရှီကို မြင်လိုက်ရတိုင်း ကြောင်မြင်သော ကြွက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေရသည်။ ဆောင်းရာသီတွင် သူ၏စောင်များ ရေစိုနေခြင်းနှင့် နွေရာသီတွင် ကုတင်ပေါ်၌ မစင်များ ရှိနေခြင်းတို့မှာ ပုံမှန်ကိစ္စလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ယခုအခါ တုပိုင်သည် သူ၏ အိပ်မက်ဆိုးကဲ့သို့သော အဆောင်သို့ ပြန်သွားရပေတော့မည်။

**--**--**--**--**--**--**--**

တုပိုင်သည် အဆောင်တံခါးဝတွင် ရပ်လျက် အထဲတွင် မည်ကဲ့သို့သော ထောင်ချောက်များ စောင့်ကြိုနေမည်နည်းဟု တွေးနေမိသည်။

သို့မဟုတ် အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားပြီလော။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူသည် ကျောင်းအုပ်ကြီးကို မြှားဒဏ်ရာမှ အသက်စွန့် ကာကွယ်ပေးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သောအခါ လူခုနစ်ယောက်စလုံး ရှိနေကြပြီး သူတို့၏ ကုတင်များပေါ်တွင် အသီးသီး သပ်သပ်ရပ်ရပ် ထိုင်ကာ တုပိုင်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ရုတ်တရက် ယန်ရှီက မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့တိုးလာကာ တုပိုင်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲလျက် စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

“အစ်ကိုတု ရေ... အဆင်ပြေရဲ့လား။ ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ ကျုပ်ခင်ဗျားအတွက် ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ပူနေခဲ့ရတယ်မှတ်လဲ။”

ယန်ရှီ၏ အပြုအမူသည် အနောက်ဘက်မှ နေထွက်သည်ဟု ပြောရလောက်အောင် ထူးဆန်းနေသော်လည်း တုပိုင် မအံ့သြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိန်းမစိုးအဖွဲ့ဝင်တိုင်းသည် လေသင့်သလို ရွက်လွှင့်တတ်ကြသူများ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။” တုပိုင်က လျစ်လျူရှုထားသည့်ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

တုပိုင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အမူအရာသာ ရှိနေသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ယန်ရှီ၏ ဆွေမျိုးများကို စာရင်းပြုစုနေလေသည်။ ဥပမာ ညီမလေးရှိသလား၊ ယောက်မတွေ၊ ညီအစ်မဝမ်းကွဲတွေ ရှိသလား စသည်ဖြင့်စာရင်းပြုစုနေ၏။

တုပိုင်သည် ပညာတတ်တစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း သဘောထားကြီးသူ မဟုတ်သလို ရန်ငြိုးထားတတ်သူလည်း ဖြစ်သည်။

ယန်ရှီက တုပိုင်၏ အေးစက်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပို၍ပင် ရင်းနှီးသောပုံစံဖြင့် ဆက်ပြောသည်။ “အစ်ကိုရာ... ဒီတစ်ခါ ခင်ဗျားက တော်တော်လေး ကုသိုလ်ထူး လုပ်ခဲ့တာပဲ။ ကျောင်းအုပ်ကြီးက ခင်ဗျားကို ဆုတွေ အများကြီး ချပေးလိုက်တယ်မလား။ ကျုပ်အထင် မမှားဘူးဆိုရင် ခင်ဗျား သူ့ကို မွေးစားအဖေလို့ ခေါ်နေပြီမလား။”

ယန်ရှီက ထိုသို့ပြောလိုက်သောအခါ သူ၏မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်နှာထားက တင်းမာနေသည်။ ကျန်သော သူများကလည်း နားစွင့်နေကြ၏။

အကယ်၍ တုပိုင်က ဟုတ်သည်ဟု ဖြေလိုက်ပါက ယန်ရှီသည် သေချာပေါက် သူ၏ သဘောထားကို လုံးဝပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး တုပိုင်နှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် မဟာမိတ်ပြုရန် ကြိုးစားလာပေလိမ့်မည်။

မိန်းမစိုးအကယ်ဒမီမှ ဘွဲ့ရသူများကို တာဝန်ချထားပေးမည့် အာဏာသည် ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ လက်ထဲတွင် အဓိကရှိပြီး ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး သုံးဦးထံတွင် အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

ယန်ရှီသည် ထိပ်တန်းကျောင်းသား ဆယ်ဦးစာရင်းဝင် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး လန်ထင်၏ မွေးစားသား ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ အမှတ်စာရင်းသာ ကောင်းမွန်ပါက ဌာနကောင်းကောင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိရန် သေချာသလောက် ရှိနေသည်။ သို့သော် လီဝမ်ဟွေ့တွင် အဓိကအာဏာ ရှိနေသည်။

အကယ်၍ လီဝမ်ဟွေ့က တုပိုင်၏ မွေးစားဖခင် ဖြစ်လာပြီး တုပိုင်ကသာ သူ့အကြောင်း မကောင်းပြောလိုက်လျှင် ယန်ရှီ ဒုက္ခရောက်ပေတော့မည်။

တုပိုင်အနေဖြင့် အဖြစ်မှန်ကို ဖော်ပြလောက်အောင်တော့ မတုံးအပေ။ ကျောင်းအုပ်ကြီးက မွေးစားသားတော်ချင်သော်လည်း သူက ငြင်းပယ်ခဲ့သည်ဟု ပြောလိုက်လျှင် လီဝမ်ဟွေ့က သူ့ကို အထင်သေးသည်ဟု ထင်သွားစေနိုင်သည်။

“ဟီးဟီး... မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။” တုပိုင်က ဟန်ဆောင်ကာ မရေမရာ အဖြေပေးလိုက်သည်။

ယန်ရှီနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာထားများ ပို၍ ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။ သူ့အမြင်အရ လီဝမ်ဟွေ့သည် တုပိုင်ကဲ့သို့ အသုံးမကျသူတစ်ယောက်ကို မွေးစားသားအဖြစ် လက်ခံလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ထင်သည်။ သို့သော် တုပိုင်၏ အမူအရာကို ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့ တကယ်ကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေရသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ ဆက်လက်စောင့်ကြည့်ရန် လိုအပ်ပေသည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီးက တုပိုင်ကို အလေးမထားကြောင်း သေချာမှသာ တုပိုင်ကို ဆက်လက်ကိုင်တွယ်ရန်အတွက် သူ၏ မွေးစားဖခင် လန်ထင်ကို မေးမြန်းခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက်ပိုင်းတွင် တုပိုင်သည် အဆောင်အတွင်း၌ ယန်ရှီတို့နှင့် ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူနေထိုင်ခဲ့သည်။

တုပိုင်သည် သူ၏ အမှတ်စာရင်းများကို အမြင့်ဆုံးဖြစ်အောင် မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို စတင်စဉ်းစားတော့သည်။ အချိန်က ခြောက်လသာ ကျန်တော့သည် မဟုတ်ပါလော။

ဤကမ္ဘာ၏ ပညာရေးစနစ်သည် ရှေးဟောင်းတရုတ်ပြည်ထက် များစွာ ခေတ်မီပြီး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု ရှိလေသည်။ မိန်းမစိုးအကယ်ဒမီ၏ ဘွဲ့ယူစာမေးပွဲကို ဘာသာရပ် ငါးခု ခွဲခြားထားသည်။ သိုင်းပညာ၊ ရှေးဟောင်းစာပေ၊ ဂဏန်းသင်္ချာ၊ အထွေထွေပညာရပ်များ နှင့် မြင်းစီးအတတ် တို့ဖြစ်သည်။

ဘာသာရပ် ငါးခုပေါင်းရမှတ်သည် စုစုပေါင်း ၅၀၀ ဖြစ်သည်။ သိုင်းပညာ ၁၅၀ မှတ်၊ ရှေးဟောင်းစာပေ ၁၅၀ မှတ်၊ ဂဏန်းသင်္ချာ ၁၀၀ မှတ်၊ အထွေထွေပညာရပ်များ ၅၀ မှတ် နှင့် မြင်းစီးအတတ် ၅၀ မှတ် တို့ဖြစ်သည်။

အထွေထွေပညာရပ်များတွင် အဂ္ဂိရတ်ပညာ၊ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ရာဇဝတ်မှုဆိုင်ရာ ဥပဒေကဲ့သို့သော ဘာသာရပ် ကိုးခု ပါဝင်နိုင်သည်။

မနှစ်က တုပိုင်သည် ရှေးဟောင်းစာပေတွင် အမှတ် ၃၀၊ ဂဏန်းသင်္ချာတွင် ၁၀ မှတ် ရရှိခဲ့ပြီး ကျန်ဘာသာရပ်များတွင် သုည ရခဲ့သည်။ သူ၏ အမှတ်စာရင်းသည် လုံးဝ ဆိုးရွားပြီး ကယ်တင်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးစာမေးပွဲတွင် ပထမရရန်အတွက် အနည်းဆုံး အမှတ် ၄၆၀ လိုအပ်သည်။ ခြောက်လအတွင်း အမှတ် ၄၀ မှ ၄၆၀ သို့ တိုးတက်ရန်မှာ လက်တွေ့မကျသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် တုပိုင်၌ အသည်းအသန် ကြိုးစားတိုက်ခိုက်ရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

အပိုင်း (၇) ပြီး။