အခန်း (၃၄)

သွေးမယ်တော်ကွမ်ရင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမသည် ဤသတင်းအချက်အလက်ကို တကယ်မသိခဲ့ပေ။ သိခဲ့လျှင် ဤအလုပ်ကို လက်ခံခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ယခုအခြေအနေသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ တုပိုင်သည် လီဝမ်ဟွေ့၏ မွေးစားသားဖြစ်နေလျှင်ပင် သူမ နောက်ဆုတ်မည် မဟုတ်ပေ။

“တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို သတင်းအချက်အလက်တချို့ ထိန်ချန်ထားခဲ့ပုံရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အန်စာတုံးက ပစ်ပြီးပြီဆိုတော့ ငါတို့မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး။” သွေးမယ်တော်ကွမ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။ “လုပ်စရာရှိတာ ဆက်လုပ်ကြ။”

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဤရူးသွပ်မသွားသော အမျိုးသမီးသည် ကျန်းနန်နယ်စားမင်းကို အားကိုးပြီး လီဝမ်ဟွေ့ကို သိပ်ကြောက်ပုံမရပေ။ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ လီဝမ်ဟွေ့သည် သာမန်မိန်းမစိုးတစ်ယောက်အတွက်နှင့် သူမကို ရန်စလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သူမ ယူဆထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးစစ်သည်တစ်ဦး ရှေ့သို့တိုးလာပြီး သူမ၏ ဓားမြှောင်ကို တုပိုင်၏ မျက်လုံးများထံ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

တုပိုင်က ကျယ်လောင်စွာနှင့် လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဂိုဏ်းချုပ်သွေး။ ကျုပ်တို့ အရောင်းအဝယ်တစ်ခု လုပ်ရအောင်။ မှောင်ခိုဆား ၁၈၀၀ ရှီနဲ့ ကျုပ်အသက်ကို လဲမယ်ဗျာ။ ပြီးတော့ ကျုပ်ရန်သူရဲ့ အသက်ကိုပါ လိုချင်တယ်။ ကျုပ်က ရှင်ပြီး သူက သေရမယ်။”

အိပ်မက်ထဲတွင် သူသည် မှောင်ခိုဆား ၁၈၀၀ ရှီ ရှိသည့်နေရာကို သိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ရွှဲ့ကွမ်ရင်နှင့် ကြိုတင်သဘောတူညီမှု ရယူကာ သူမကို အသုံးပြုပြီး ပိုင်ချွမ်းကို သတ်ဖြတ်ရန် စီစဉ်ခြင်းဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရွှဲ့ကွမ်ရင်သည် ရက်စက်သူဖြစ်သဖြင့် သူမ မည်သူ့ကို သတ်သတ် ကိစ္စမရှိပေ။

သွေးမယ်တော်ကွမ်ရင်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဤမိန်းမစိုးလေးက မှောင်ခိုဆား ၁၈၀၀ ရှီ အကြောင်းကို မည်သို့လုပ် သိနေရသနည်း။

တုပိုင်က အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

“တစ်ယောက်ယောက်က ခင်ဗျားကို မှောင်ခိုဆား ၁၈၀၀ ရှီ ပေးပြီး ကျုပ်ကို သတ်ခိုင်းတယ်မလား။ ကျုပ်ရဲ့ သိုင်းပညာက အရမ်းညံ့တယ်။ သူကိုယ်တိုင် ကျုပ်ကို အလွယ်တကူ သတ်လို့ရရက်နဲ့ ဘာလို့ မသတ်တာလဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျုပ်က လီဝမ်ဟွေ့ရဲ့ မွေးစားသားဖြစ်နေလို့ပဲ။ ပြီးတော့ သူတို့က တန်ကြေးကို မတတ်နိုင်ကြဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့က ကျုပ်ကိုသတ်ပြီး ခင်ဗျားကိုပါ ချောက်ချဖို့ တခြားသူကို အသုံးချတာပဲ။”

သွေးမယ်တော်ကွမ်ရင်က ပြောသည်။ “လီဝမ်ဟွေ့က ထူးချွန်တာတော့ မှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက သူ့ကို ကြောက်နေစရာ မလိုဘူး။ မင်းလို သာမန်မိန်းမစိုးတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ လီဝမ်ဟွေ့က ငါတို့နဲ့ ရန်ဖြစ်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။”

တုပိုင်က ပြောသည်။ “ကျုပ်ကို သတ်ချင်တဲ့လူ နာမည်က ပိုင်ချွမ်း။ ကျုပ်မမှားဘူးဆိုရင် ဒီမှောင်ခိုဆားတွေက ချွေ့မိသားစုပိုင်တာ ဖြစ်မယ်။ မကြာသေးခင်ကမှ အဖေ လီဝမ်ဟွေ့က ချွေ့မိသားစုက လူတွေကို အများကြီး သတ်ခဲ့တယ်။ ချွေ့မိသားစုက ဒီမှောင်ခိုဆားတွေကို အသုံးပြုပြီး မိန်းမစိုးဂိုဏ်းနဲ့ ကျန်းနန်နယ်စားရုံးတို့ကြားမှာ ပဋိပက္ခဖြစ်အောင် ဖန်တီးနေတာ။ ဒါက အရှေ့ဘက်ကို အပြစ်လွှဲချတဲ့ အကွက်ပဲ။ ခင်ဗျားက ခင်ဗျားကိုယ်စားတင်မကဘဲ ကျန်းနန်နယ်စားမင်းကိုပါ ကိုယ်စားပြုနေတာ။ တကယ်လို့ ခင်ဗျား ကျုပ်ကို သတ်လိုက်ရင် ခင်ဗျား ရန်သူ့ထောင်ချောက်ထဲကို ဝင်သွားတာနဲ့ အတူတူပဲ။”

သွေးမယ်တော်ကွမ်ရင်သည် တုပိုင်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဤရုပ်ချောချော မိန်းမစိုးလေးတွင် ဤမျှလောက် ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်ရှိမည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။

တုပိုင်က ဆက်ပြောသည်။ “ခင်ဗျား ကျုပ်ကို မသတ်ရသေးတဲ့အတွက် ပိုင်ချွမ်းက မှောင်ခိုဆားတွေ ဘယ်မှာဝှက်ထားလဲဆိုတာ ခင်ဗျားကို ပြောပြမှာမဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အရောင်းအဝယ်က မပြီးဆုံးသေးဘူး။ ဒါကြောင့် ကျုပ် ကြားဖြတ်ပြီး အရောင်းအဝယ်လုပ်မယ်။ ပိုင်ချွမ်းရဲ့ ခေါင်းနဲ့ လဲလှယ်ဖို့အတွက် မှောင်ခိုဆားတွေ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ကျုပ်ပြောပြမယ်။”

သွေးမယ်တော်ကွမ်ရင်သည် ဆုံးဖြတ်ချက်မချဘဲ တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။

တုပိုင်က ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။ “မှောင်ခိုဆားတွေက လျန်ကျိုးစီရင်စုရဲ့ တောင်ဘက် မိုင် ၂၀၀ အကွာက ဝေကျိုးကျွန်းပေါ်မှာ ရှိတယ်။ အဲ့ဒီကျွန်းရဲ့ အရှေ့ဘက်မှာ လိပ်ပုံစံ ထွင်းထုထားတဲ့ ထင်းရှူးပင်ကြီးသုံးပင်ရှိတဲ့ နျူလန်တောင်ရှိတယ်။ မှောင်ခိုဆား စုစုပေါင်း ၁၈၀၀ ရှီကို အဲ့ဒီထင်းရှူးပင်သုံးပင်ကြားမှာ မြှုပ်နှံထားတယ်။”

တုပိုင်က မှောင်ခိုဆားများ ရှိသည့်နေရာကို တိုက်ရိုက်ပြောပြလိုက်မည်ဟု သွေးမယ်တော်ကွမ်ရင် ထင်မထားခဲ့ပေ။

“ကျုပ် ကြိုပေးလိုက်ပြီနော်။ စည်းမျဉ်းအရဆိုရင် ခင်ဗျားနဲ့ ပိုင်ချွမ်းရဲ့ အရောင်းအဝယ်က ပျက်သွားပြီ။” တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။

သွေးမယ်တော်ကွမ်ရင်က တုပိုင်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြည့်ပြီး ပြောသည်။ “မင်းက တကယ့်မိန်းမစိုးလေးပဲ။ တော်တော် ဉာဏ်များတဲ့ကောင်။”

တုပိုင်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ချီးကျူးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ။”

သွေးမယ်တော်ကွမ်ရင်သည် တုပိုင်၏ စကားများ မှန်ကန်မှု ရှိမရှိ အတည်ပြုရန် အပြင်သို့ ထွက်သွားလေသည်။ ပိုင်ချွမ်းသည် အပြင်ဘက် သိပ်မဝေးသော နေရာတွင် ရှိနေသည်။

မကြာမီ သူမ ပြန်ဝင်လာပြီး သူမနောက်တွင် ပိုင်ချွမ်းပါ ပါလာသည်။

တုပိုင်သည် သူ၏ အခြေခံသိုင်းပညာသင် ဆရာဟောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤလူသည် တကယ်ကို စိတ်သဘောထား သေးသိမ်ပြီး ယုတ်မာသူဖြစ်သည်။ မနာလိုဝန်တိုမှုတစ်ခုတည်းကြောင့် တုပိုင်ကို သတ်ချင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့အချင်းချင်းကြားတွင် မည်သည့် ရန်ငြိုးရန်စမျှ မရှိခဲ့ချေ။

ပိုင်ချွမ်းသည် တုပိုင်ကို အတိုင်းအဆမရှိသော နာကြည်းမှုနှင့် အံ့သြမှုများဖြင့် ကြည့်ကာ ရှူးရှူးရှားရှား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “တုပိုင်... ဒီမှောင်ခိုဆားတွေအကြောင်း မင်းဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ။ မင်း လုံးဝ သိစရာအကြောင်း မရှိပါဘူးကွ။”

ဤမှောင်ခိုဆားများသည် ထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်သည်။ ပိုင်ချွမ်းအနေဖြင့် ခေါင်းပေါက်အောင် စဉ်းစားလျှင်ပင် တုပိုင် မည်သို့သိနေသည်ကို စဉ်းစား၍ ရမည်မဟုတ်ပေ။

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့မွေးစားအဖေ လီဝမ်ဟွေ့ကလည်း ဒီမှောင်ခိုဆားတွေကို မျက်စိကျနေတာ ကြာပြီ။ အခု ခေါင်းဆောင်သွေးက လိုချင်တယ်ဆိုတော့ ငါတို့က လက်လွှတ်လိုက်တာပေါ့။” တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် သွေးမယ်တော်ကွမ်ရင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဂိုဏ်းချုပ်သွေး။ အခု ကျုပ်က ပိုက်ဆံပေးပြီးပြီဆိုတော့ ခင်ဗျားအလှည့်ရောက်ပြီ။ ခင်ဗျားလူတွေကို ပိုင်ချွမ်းကို ဖမ်းချုပ်ခိုင်းလိုက်။ ကျုပ်ကိုယ်တိုင် သူ့ခေါင်းကို ဖြတ်မယ်။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပိုင်ချွမ်းသည် တုပိုင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးသကဲ့သို့ အမှန်တကယ် အံ့သြမှင်သက်သွားလေသည်။

ပိုင်ချွမ်းနှင့် ချွေ့မိသားစုတို့ ပူးပေါင်းပြီး တုပိုင်ကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြံစည်မှုသည် အလွန်ယုတ်မာပြီး ပေးဆပ်ရသည့် တန်ကြေးလည်း အလွန်မြင့်မားသည်။

တုပိုင် သေချာပေါက် သေရမည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ တုပိုင်သည် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် ဤမျှ အရည်အချင်းရှိနေပြီ။ ကြီးပြင်းလာပြီး အာဏာအစစ်အမှန်ကို ကိုင်စွဲလာပါက မည်သို့ ဖြစ်လာမည်နည်း။

တုပိုင်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ရွှဲ့ကွမ်ရင်သည် ပိုင်ချွမ်းကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရွှေရောင်ဓားမြှောင်ကို ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်လေသည်။

ပိုင်ချွမ်းတစ်ယောက် ချက်ချင်းပင် ကျောချမ်းသွားလေတော့သည်။

အပိုင်း ၃၄ ပြီး။