ရင်းနှီးနေသော နိမိတ်ဆိုး အငွေ့အသက်

မဟာသူတော်စင် လက်နက်။

ကုချင်းဖန်၏ အကြည့်များသည် နတ်ဘုရားဖီးနစ်မျှော်စင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ထိုအထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေသော တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဟုန်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ကုချင်းဖန်အနေနှင့် ဤကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးကို စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ရှန်ကွမ်းမိသားစုကဲ့သို့ပင် မြင့်မြတ်သောလက်နက်တစ်ခုကို အသုံးပြုရုံဖြင့် သူတော်စင်တစ်ဦးနှင့် ညီမျှသော စွမ်းအားကို ရရှိနိုင်သည်။ အကယ်၍ မဟာသူတော်စင်လက်နက်၏ စွမ်းအားကိုသာ အပြည့်အဝ အသက်သွင်းနိုင်မည်ဆိုလျှင် ထိုနတ်ဘုရားအာနုဘော်မှာ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကုချင်းဖန်သည် နတ်ဘုရားဖီးနစ်မျှော်စင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုရတနာဆီမှ သွယ်ဝိုက်သော ငြင်းဆန်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သိသာလှသည်မှာ ဤကဲ့သို့သော ရတနာများသည် မည်သူမဆို ကိုင်တွယ်နိုင်ရန် ဖန်တီးထားခြင်း မဟုတ်ပေ။

“မင်း ဒီနတ်ဘုရားဖီးနစ်မျှော်စင်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်တာဟာ ဒီရတနာက မင်းကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်တာပဲ။ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေမှာ ကိုယ်ပိုင်အသိဉာဏ်ရှိတယ်ဆိုတာ မှတ်ထားပါ။ ဒီလိုရတနာမျိုးက မင်းရဲ့လမ်းစဉ်ကို ကာကွယ်ပေးထားမယ်ဆိုရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်း အဝေးကြီးကို လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်”

“ဒါကြောင့် ဒီရတနာကို မင်းပဲ သိမ်းထားပါ၊ ငါ့ကို ပေးဖို့ မလိုဘူး”

ကုချင်းဖန်က ခေါင်းခါယမ်းကာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားဖီးနစ်မျှော်စင်၏ ငြင်းဆန်မှုက ၎င်းသည် ကုချင်းဖန်ကို အသိအမှတ်မပြုကြောင်း ပြသနေသည်။

ထို့ပြင် အဖေဖြစ်သူတစ်ယောက်အနေနှင့် သားဖြစ်သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို မည်သို့လျှင် တပ်မက်နိုင်ပါမည်နည်း။

ကုချင်းဖန် ငြင်းဆိုသည်ကို မြင်သောအခါ ကုယန်သည် အနက်ရောင် လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြန်သည်။

“ဒါက ကျွန်တော် မဟာသူတော်စင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ ရခဲ့တဲ့အရာပါ။ ကျွန်တော် မမှားဘူးဆိုရင် ဒါက သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်း ဖြစ်ရပါမယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မကောင်းစရာက အဲဒီအပေါ်မှာ တားမြစ်ချက်တွေ ရှိနေတာကြောင့် သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေ ဖျက်ဆီးလို့မရပါဘူး။

ဒါကို သားဖြစ်သူက အဖေ့ကိုပေးတဲ့အနေနဲ့ လက်ခံပေးပါ”

“သိုလှောင်လက်စွပ် ”

ကုချင်းဖန်သည် ရှေ့မှ အနက်ရောင်လက်စွပ်ကို ကြည့်ကာ မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်မိသည်။ ထို့နောက် ပြုံးကာ လက်ခံလိုက်သည်။

ကုယန်သည် သူ့အတွက် အမှန်တကယ် တစ်ခုခုလုပ်ပေးချင်နေကြောင်း သိသဖြင့် ကုချင်းဖန်က ထိုစေတနာကို မငြင်းတော့ပေ။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကုချင်းဖန် လက်ခံလိုက်သည်ကို မြင်ရသောအခါ ကုယန်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“အခု နန်းတော်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က အားနည်းနေသေးတော့၊ ကျွန်တော်က သိုင်းပညာသင်ကျောင်း အသီးသီးက ပေါ်ထွက်လာတဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို စုဆောင်းပျိုးထောင်ပေးဖို့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ စီစဉ်နေပါတယ်၊ ဒါမှ နန်းတော်ရဲ့ အင်အား ခိုင်မာလာမှာပါ”

နောက်ဆုံးတွင် ကုယန်က ထိုသို့ ထပ်ပြောလိုက်ရာ ကုချင်းဖန်က -

“ဒါတွေကို မင်းဘာသာမင်း ဆုံးဖြတ်နိုင်ပါတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်ဟာ နောက်ဆုံးမှာတော့ မင်းရဲ့ အခြေခံပဲလေ”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

ကုယန် ထွက်သွားပြီးနောက် -

ကုချင်းဖန်၏ အာရုံသည် ရှေ့မှ အနက်ရောင်လက်စွပ်ဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ ကုယန် ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် ၎င်းပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော တားမြစ်ချက်များ ရှိနေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော တားမြစ်ချက်များသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သည့်တိုင် အလွန်အစွမ်းထက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကုချင်းဖန်သည် အနက်ရောင်လက်စွပ်ကို ကိုင်လိုက်ရာ သူ၏ တာအိုနန်းတော် ကမ္ဘာဦးဝိညာဉ်သည် တုန်ခါသွားပြီး သူ၏အတွင်းမှ ကြီးမားသော စိတ်စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ လက်စွပ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။

လက်စွပ်သည် တုန်ခါသွားသည်။

တားမြစ်ချက်များစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး အဆုံးမဲ့ တာအိုစည်းချက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ တစ်စစီ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

လက်စွပ်၏ တားမြစ်ချက် ပျက်စီးသွားသော ခဏတွင် ကုချင်းဖန်၏ စိတ်စွမ်းအားသည် အတွင်းပိုင်း မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။

အတွင်းတွင် ပေတစ်ရာခန့် ကျယ်ဝန်းသော နေရာလွတ်တစ်ခုရှိပြီး နန်းတော်တစ်ခုနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

သို့သော် ထိုနေရာတွင် ပစ္စည်းသုံးမျိုးသာ ရှိနေသည်။

ကြေးဝါအိုးကြီးတစ်လုံး၊ သွေးစွန်းနေသော ကျောက်တုံးတစ်တုံး၊ နှင့် ကျောက်စိမ်းလက်ဖွဲ့ တစ်ခု။

ကုချင်းဖန်သည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အနက်ရောင်လက်စွပ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်နှိပ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် သတင်းအချက်အလက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ကောင်းကင်တိမ်တိုက်လက်စွပ် ”

ဒါကတော့ ထိုသိုလှောင်လက်စွပ်၏ အမည်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ကုချင်းဖန်သည် ကောင်းကင်တိမ်တိုက်လက်စွပ်ထဲမှ ပစ္စည်းသုံးမျိုးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ပထမဆုံးအနေနှင့် ရှေးဟောင်းအိုးကြီး ဖြစ်သည်။

ကြေးဝါဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော ထိုအိုးကြီးတွင် တိမ်တိုက်ဒီဇိုင်းများပါရှိပြီး တစ်ခါတစ်ရံ မိုးကြိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲနေကာ ကြွယ်ဝသော တာအိုစည်းချက်များနှင့် အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဟုန်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤရှေးဟောင်းအိုးကြီးကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ၎င်းသည် မြင့်မြတ်သောလက်နက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ကုချင်းဖန် ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။

ထိုအိုးဆီမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဟုန်မှာ ရှန်ကွမ်းမိသားစု၏ မီးလျှံနေမင်းကြေးမုံထက်ပင် သုံးဆခန့် ပိုမို အားကောင်းနေသည်။

“မြင့်မြတ်သောလက်နက်”

“ဒါဆိုရင် ကောင်းကင်တိမ်တိုက်လက်စွပ်ကို ချန်ထားခဲ့တဲ့သူဟာ မဟာသူတော်စင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေမလား”

ကုချင်းဖန်၏ မျက်လုံးများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားသည်။

မြင့်မြတ်သောလက်နက်များကို ကိုင်တွယ်နိုင်သူများသည် များသောအားဖြင့် မဟာသူတော်စင်များ ဖြစ်ကြပြီး ကောင်းကင်တိမ်တိုက်လက်စွပ်ပေါ်ရှိ တားမြစ်ချက်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့သည့်တိုင် ၎င်းမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကုချင်းဖန်၏ လက်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ လုံလောက်အောင် အားကောင်းနေသောကြောင့်သာ လက်စွပ်၏ တားမြစ်ချက်များကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အခြား တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူသာဆိုလျှင် ဤလက်စွပ်၏ တားမြစ်ချက်များကို ဖျက်ဆီးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကုချင်းဖန်သည် ကုယန်၏ချီကံကြမ္မာကို တစ်ဖန် အံ့ဩမိပြန်သည်။

တစ်ဖက်လူမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားသော ကံတရား ရှိနေသည်။

မဟာသူတော်စင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး မဟာသူတော်စင်လက်နက်ကို ရရှိခဲ့ရုံသာမက သူတော်စင်တစ်ဦး ချန်ထားခဲ့သော အခွင့်အရေးကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။

ကုချင်းဖန်သည် အကယ်၍ ကုရွှမ်းသာ မဝင်ရောက်ခဲ့လျှင် ကောင်းကင်ဖီးနစ်မဟာသူတော်စင်၏ အမွေအနှစ်မှာ ကုယန်၏ လက်ထဲသို့ပင် ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်ဟု သံသယဝင်မိသည်။

သဘာဝကျစွာပင် ဤသည်မှာ ကုရွှမ်း၏ ကံတရားက ကုယန်ထက် ပို၍ အားကောင်းသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

နှစ်ဦးစလုံးတွင် ကြီးမားသော ကံတရားရှိနေချိန်တွင် အချို့သော အခွင့်အရေးများကို အရယူနိုင်ရန် လိုအပ်သည်။

သို့သော် ငြင်းဆို၍ မရသည်မှာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ကံတရားမှာ အလွန်အားကောင်းနေခြင်းပင်။

သို့မဟုတ်ပါက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ မဝင်မီက တစ်ယောက်မှာ အရိုးတွင်းခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် တွင်သာ ရှိသေးပြီး နောက်တစ်ယောက်မှာ သိုင်းအရှင်သခင်မျှသာ ရှိသေးချိန်တွင်၊ များပြားလှသော အစွမ်းထက်သူများ၏ မျက်စိအောက်မှနေ၍ မဟာသူတော်စင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အကြီးမားဆုံး အခွင့်အရေးနှစ်ခုကို အရယူနိုင်ခဲ့ကြမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက်တွင် ကုချင်းဖန်သည် ကျန်ရှိနေသော ကျောက်စိမ်းလက်ဖွဲ့ဆီသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။

ထိုလက်ဖွဲ့တွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေပြီး ကုချင်းဖန်၏ စိတ်စွမ်းအား ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အသံတစ်ခု သူ၏နားထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။

“ငါ့နာမည်က ထျန်းယွန်းပါ၊ မင်း ဒီစကားတွေကို ကြားရတဲ့အချိန်မှာ ငါဟာ သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ကိုးပြည်နယ်မှာ နိမိတ်မကောင်းတာတွေ ကိန်းအောင်းနေတယ်… အခွင့်အရေး… ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေး၊ ကိုးပြည်နယ်ထဲကို ဝင်ရောက်ခြင်း… ထာဝရအသက်ကို ရှာဖွေခြင်း…”

ထိုအသံမှာ ပုံမှန်အတိုင်း စတင်ခဲ့သော်လည်း အဆုံးသတ်ခါနီးတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေပုံရပြီးမှ ယခင်အတိုင်း ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်။

သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်မှုအတွင်း၌ ကုချင်းဖန်သည် ထူးခြားသော အရိပ်အမြွက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နိမိတ်ဆိုး။

ကြီးမားသော အခွင့်အရေး။

ကုချင်းဖန်သည် ရှေ့မှ သွေးစွန်းနေသော ကျောက်စိမ်းလက်ဖွဲ့ကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းပေါ်မှ တစ်ခုခုမှာ အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး ထူးဆန်း၍ အေးစက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ သူသည် အဆုံးမဲ့ မှောင်မိုက်ခြင်းထဲသို့ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။