အခန်း (၄၂၁-၄၂၃)

အခန်း ၄၂၁ - သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့် သန်မာသူနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း

ယခု အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်သည် လော့ချန်အပေါ် ထားရှိသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

ကျင်းမင်၏ စကားသံသည် သိုင်းပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုသည် စင်မြင့်ထက်ရှိ လူနှစ်ဦးဆီသို့ စုပြုံသွားကြသည်။

“ဒီနေ့ လော့ချန်နဲ့ အကြီးအကဲချင်တို့ထဲက တစ်ယောက်ပဲ စင်ပေါ်ကနေ အသက်ရှင်လျက် ဆင်းနိုင်တော့မယ် ထင်တယ်...”

ကြည့်ရှုနေသူတစ်ဦးက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

“အင်း... ဒါပေမဲ့ စင်ပေါ်ကနေ ဆင်းနိုင်မယ့်သူကတော့ အကြီးအကဲချင် ဖြစ်မှာ သေချာတယ်... သူက သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့် အလယ်ပိုင်းလေ... လော့ချန် ဘယ်လောက်ပဲ တော်နေပါစေ တစ်လကျော်အတွင်းမှာ ဒီနယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး...”

ဘေးမှလူက ထောက်ခံလိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ... လော့ချန်က ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှာ ပထမရတာကို သာယာပြီး စိတ်ကြီးဝင်နေတာ... သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့် သန်မာသူကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်... ပုရွက်ဆိတ်က တောင်ကြီးကို ခေါင်းနဲ့ဝင်တိုက်သလိုပဲ... သေရင်တောင် မဆန်းပါဘူး...”

မင်းသားတန်းမှ တပည့်တစ်ဦးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

လူများစွာက အမျိုးမျိုး ဆွေးနွေးနေကြပြီး လူအများစုမှာ လော့ချန် ရှုံးနိမ့်မည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။ သို့သော် လူနှစ်ဦးကမူ ခြွင်းချက် ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းတို့မှာ နန်းမြို့တော်ရှိ ပထမမင်းသား၏ ဧည့်ခံပွဲတွင် လော့ချန်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း အတွင်းစည်းတပည့် နှစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ဂိုဏ်းသို့ အပြေးအလွှား ပြန်လာခဲ့ကြပြီး အနားပင် မယူရသေးမီ လော့ချန်က အတွင်းစည်းသို့ တစ်ကိုယ်တော် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကာ ချင်တို့ယွမ်ကို သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲ စိန်ခေါ်လိုက်သည်ဟူသော သတင်းကို ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ယွမ်ထောင်သည် လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း တံတွေး တစ်ချက် မျိုချလိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ ကြိုတင် ခံစားချက်က မှန်နေတာပဲ... ဒီကောင်လေးက ပြန်လာတာနဲ့ ပြဿနာ အကြီးကြီး ရှာတော့တာပဲ... တကယ်လို့ ချင်တို့ယွမ်သာ အသတ်ခံရရင် အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင် ဘယ်လောက်တောင် ဒေါသထွက်မလဲ မသိဘူး...”

ရွှမ်ယွမ်ထောင်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

လော့ချန်သည် လျူကျုံးကျန်းကို အလွန် လွယ်ကူစွာ အနိုင်ယူခဲ့သည်ကို သူတို့ မြင်ဖူးသည်။ လော့ချန်တွင် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့် သန်မာသူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိဟု သူတို့ လုံးဝ မယုံကြည်ချေ။

“ဒီသတင်းကို ကျင်းမင်ဆီ သွားပြောသင့်လား...”

နောက်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

“နောက်ကျသွားပြီ... ကျင်းမင်က လော့ချန်ကို အပိုင်းပိုင်း မွှန်းပစ်ချင်နေတာ... အခု သွားပြောရင် သူ့ရဲ့ ဒေါသကို ကိုယ့်ဆီ လွှဲလိုက်သလို ဖြစ်ပြီး ကိုယ့် သေလမ်းကိုယ် ရှာသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်... နောက်ပြီး ချင်တို့ယွမ် အကြီးအကဲကလည်း သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့် သန်မာသူမို့ ရှုံးချင်မှ ရှုံးမှာပါ... အခြေအနေကိုပဲ စောင့်ကြည့်ကြရအောင်...”

ရွှမ်ယွမ်ထောင်က ခေါင်းခါလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“လော့ချန် ရှုံးသွားရင်တော့ ကိစ္စမရှိဘူး... ဒါပေမဲ့ လော့ချန်သာ နိုင်သွားရင်တော့...”

ရွှမ်ယွမ်ထောင်သည် စင်မြင့်ကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါလိုက်သည်။

စင်မြင့်ထက်တွင် ချင်တို့ယွမ်သည် လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာဖြင့် အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

“ကောင်လေး... မင်း ငါ့တူ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်... ဒီနေ့ ငါ သူ့အတွက် လက်စားချေရမယ်... ကံမကောင်းတာက သူ ဒီမှာ မရှိဘူး... ရှိရင်တော့ မင်း စင်ပေါ်မှာ သွေးတွေနဲ့ ရဲရဲတောက်နေတာကို သူ မြင်ပြီး ပျော်နေမှာပဲ...”

ချင်တို့ယွမ်က ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

လော့ချန်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။ ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ တောက်ပသော သူ၏ မျက်လုံးများသည် ကန်ရေကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်။

“လက်စားချေချင်ရင်တော့ ခင်ဗျားမှာ အဲဒီ အရည်အချင်း ရှိဖို့ လိုလိမ့်မည်...”

လော့ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ... သေခါနီးတောင် ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်တွေ ပြောနေတုန်းပဲ... မင်း စင်ပေါ် တက်လာကတည်းက မင်းအတွက် အသက်ရှင်ဖို့ လမ်း မရှိတော့ဘူး...”

ချင်တို့ယွမ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ချင်တို့ယွမ်သည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ မြေဝါရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအလင်းတန်းများသည် အလွန် သန့်စင်ပြီး ပြင်းထန်လှသည်။ လေးလံပြီး တည်ငြိမ်သော အရှိန်အဝါများသည် လော့ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်လာသည်။

“အရမ်း အားကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါပဲ...”

ကြည့်ရှုနေသူများက အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်ကြသည်။

“သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့် သန်မာသူဆိုတာ မဆန်းပါဘူး... သိုင်းဝိညာဉ်ကိုတောင် မထုတ်ရသေးဘူး... ဒီလောက် အင်အားကြီးနေပြီ...”

အပြင်စည်းတပည့်တစ်ဦးက ထိတ်လန့်တကြား ဆိုလိုက်သည်။

“လော့ချန်တော့ သွားပြီ...”

ကျင်းမင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ချင်တို့ယွမ်၏ အရှိန်အဝါ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်နှင့် လော့ချန်တွင် အနိုင်ရရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဟု လူတိုင်းက ထင်မြင်ကြသည်။ ထိုနေရာရှိ အပြင်စည်းတပည့်များမှာ အသက်ပင် မရှူရဲကြချေ။ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့် သန်မာသူ၏ အရှိန်အဝါသည် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကိုပင် တုန်ယင်စေသည်။ အကယ်၍ အနားကိုသာ အလွန်နီးကပ်သွားလျှင် စိတ်ဓာတ်များပင် ပြိုလဲသွားနိုင်သည်။

ယွမ်ချီလန်နှင့် ကူးလင်ဖန်တို့၏ မျက်နှာများသည် ဖြူဖျော့နေကြသည်။ ချင်တို့ယွမ်၏ အရှိန်အဝါက အလွန် အင်အားကြီးမားလှသည်။ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် တတိယအဆင့်ရှိသော ဟန်ဖုန်းထက် ဆယ်ဆမက ပို၍ သန်မာသည်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အဆင့်အတန်း လုံးဝ မတူညီချေ။ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်လှသော ကူးလင်ဖန်ပင်လျှင် စိတ်ထဲတွင် အေးစက်သွားရသည်။ ကျင်းမင်နှင့် မင်းသားတန်းမှ လူများကမူ လှောင်ပြောင်သော အမူအရာများ ပြသနေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် စင်မြင့်ထက်၌ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

စကားပြောနေသော ချင်တို့ယွမ်သည် မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မပြဘဲ ရုတ်တရက် လက်ဦးမှု ယူကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

သူ၏ ခြေလှမ်းသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်လိုက်သည်နှင့် လော့ချန်၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားပြီး လက်သီးတစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်သည်။ ဤလက်သီးသည် အချိန်အတော်ကြာ ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး မျက်စိကျိန်းစရာကောင်းသော မြေဝါရောင် အလင်းတန်းများကို ပေါက်ကွဲစေကာ လော့ချန်ကို လုံးဝ လွှမ်းမိုးထားလိုက်သည်။ လက်သီးစွမ်းအင်သည် တောင်ကြီး တစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံနေပြီး အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော အရှိန်အဝါ ရှိနေသည်။

“အရမ်း မြန်တာပဲ...”

လူအများက အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

လူအများ၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်လာကြသည်။ ချင်တို့ယွမ်က ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ကြချေ။ လူများစွာ၏ အတွေးပင် မမီလိုက်မီမှာပင် ထိုတောက်ပသော လက်သီးစွမ်းအင်သည် လော့ချန်၏ မျက်နှာဆီသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကြောင့် လော့ချန်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စင်မြင့်မှ ကျောက်ပြားများသည် အသံတိတ် ခွဲချေခံရတော့မလို ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် လော့ချန်၏ မျက်နှာတွင်မူ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိချေ။ လက်သီးစွမ်းအင် နီးကပ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အနီရောင်မီးလျှံဓားသည် ချက်ချင်း အိမ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားအလင်းသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ထိုလေးလံသော လက်သီးစွမ်းအင်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးခွဲပစ်လိုက်သည်။

ပြန့်ကျဲသွားသော ချီစွမ်းအင်များသည် စင်မြင့်ကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။ အပြင်စည်း သိုင်းပြိုင်ကွင်းရှိ စင်မြင့်၏ အမြင့်ဆုံး ကာကွယ်ရေး အင်အားမှာ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ပထမအဆင့် သန်မာသူနှင့်သာ ညီမျှသည်။ ဤကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် တိုက်ပွဲကို မည်သို့ ခံနိုင်ရည် ရှိမည်နည်း။

ရှုပ်ထွေးနေသော ချီစွမ်းအင်များကြားမှ ကိုယ်ရိပ် နှစ်ခုသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ကျိုးပဲ့နေသော စင်မြင့်ကြမ်းပြင် တစ်ခုစီပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။

“ခုခံလိုက်နိုင်တယ်...”

အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦးက အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။

“သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်... သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် အစောပိုင်း...”

ဟန်ဖုန်းက မယုံနိုင်စရာ ဆိုလိုက်သည်။

လူတိုင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။ လူများစွာသည် အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ထရပ်လိုက်ကြပြီး မိမိတို့၏ မျက်လုံးကိုပင် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။ ယခုအချိန်အထိ လူများစွာမှာ လော့ချန် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီကို မသိကြသေးချေ။ သာ၍ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ သူသည် ချင်တို့ယွမ်၏ ပြင်းထန်သော လက်သီးကို တူညီသော အင်အားဖြင့် တားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“တောက်... ဒီ အသုံးမကျတဲ့ကောင်ရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မြန်မြန် တိုးတက်လာရတာလဲ...”

ကျင်းမင်က ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။

အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရှိနေပြီး စိတ်ထဲမှ တုန်လှုပ်မှုမှာ အဆမတန် မြင့်တက်လာသည်။ တစ်လကျော်အတွင်းမှာ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ကနေ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် အစောပိုင်းကို ထိုးဖောက်သွားသည်။ ဤတိုးတက်မှုနှုန်းက မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ အလွန် မြန်လွန်းပြီး ပုံမှန် မဟုတ်တော့ချေ။

လော့ချန်သည် ကျိုးပဲ့နေသော စင်မြင့်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်လျက် စိတ်ထဲ၌မူ ချင်တို့ယွမ်က တကယ်ပင် သန်မာသည်ဟု တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိသည်။ ထိုသူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ သွေးလင်းယုန်ထက် အဆင့် နှစ်ဆင့်ခန့် နိမ့်ပါးလျက် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့် အလယ်အဆင့်သာ ရှိသော်လည်း စွမ်းအားမှာမူ သွေးလင်းယုန်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအရာမှာလည်း မဆန်းကြယ်လှပေ။ လောကအတွင်းရှိ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများသည် ကျင့်စဉ်ဖြစ်စေ၊ သိုင်းပညာဖြစ်စေ၊ ပိုင်ဆိုင်သော အရင်းအမြစ်များ၌ဖြစ်စေ ဂိုဏ်းတပည့်များကို မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ကြပေ။ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ တစ်ဦးကိုမူ သာ၍ပင် မယှဉ်နိုင်တော့ချေ။ တူညီသော နယ်ပယ်၌ပင် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားသည် တစ်ဆင့် နှစ်ဆင့်ခန့် ကွာခြားနိုင်သည်။

ဤသည်က လော့ချန်ကို အံ့အားသင့်စေသလို အတော်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။ ယခင်က သူသည် သွေးလင်းယုန်၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုကို ခံခဲ့ရစဉ်က အလွန် လူးလဲစွာ ထွက်ပြေးခဲ့ရပြီး အသက်ပင် ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ယနေ့တွင် စွမ်းအား တူညီသော ချင်တို့ယွမ်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဤတစ်လကျော်အတွင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် မည်မျှအထိ တိုးတက်လာခဲ့သည်ကို သိချင်နေမိသည်။ တစ်ဖက်လူကို အနိုင်ယူရန် မိမိ၏ စွမ်းအား မည်မျှကို ထုတ်သုံးရမည့်အပေါ် စမ်းသပ်ချင်နေသည်။

လော့ချန်သည် မျက်လုံးကို မြှောက်ကာ ချင်တို့ယွမ်ကို ကြည့်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“အကြီးအကဲချင်... ခင်ဗျားက အရင်ဆုံး စကားတွေနဲ့ ကျုပ်ကို တွေဝေအောင် လုပ်တယ်... ပြီးတော့ အရှိန်အဝါနဲ့ ဖိနှိပ်ပြီး ကျုပ်ရဲ့ စိတ်ကို ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်တယ်... ပြီးမှ အခွင့်အရေး ယူပြီး ခိုးတိုက်တယ်... တကယ်ကို နည်းလမ်းကောင်းတွေပဲနော်... ကံမကောင်းတာက ဒီလို ပရိယာယ်တွေက ကျုပ်အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး...”

လော့ချန်က အေးစက်စွာ တစ်လုံးချင်း ပြောလိုက်သည်။

လော့ချန်က သူ၏ စိတ်ကူးကို ထုတ်ဖော် ပြောဆိုလိုက်သဖြင့် ချင်တို့ယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ ရောယှက်သွားသည်။ ဤတိုက်ကွက်ကို သူသည် အချိန်ကိုက် တွက်ချက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း လော့ချန်က သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။

ဤသည်က ဒုတိယ အချက်ပဲ ရှိသေးသည်။ လော့ချန်သည် သူ၏ အားကုန် ထုတ်ဖော်ထားသော တိုက်ကွက်ကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ တားဆီးနိုင်ခဲ့ရုံသာမက သူ့ကိုပါ နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားသည် ချင်တို့ယွမ်ကို အလွန် တုန်လှုပ်စေပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

“ကောင်စုတ်လေး... အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် မင်းက ငါ ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး ထူးခြားနေတယ်... သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်ကို ထိုးဖောက်ရုံပဲ ရှိသေးတာကို ဒီလောက် စွမ်းအား ရှိနေတယ်... တကယ်လို့ နောက်ထပ် တစ်နှစ်၊ တစ်နှစ်ခွဲလောက်သာ ကြာသွားရင် မင်းကို နိုင်ဖို့ ငါ့မှာ ယုံကြည်မှု မရှိတော့ဘူး...”

ချင်တို့ယွမ်က အံကို ကြိတ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာပဲ... မင်းက အခြေအနေကို မသိဘဲ ငါ့ကို စိန်ခေါ်ခဲ့တယ်... ကိုယ့် သေလမ်းကိုယ် ရှာတာပဲ...”

ချင်တို့ယွမ်သည် ဆက်တိုက် လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်နေသည်။ စကားပြောနေစဉ် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ လေဟာနယ်တွင် ကြယ်ခြောက်ပွင့် တောက်ပနေသော မြေဝါရောင် ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် ချင်တို့ယွမ်၏ အရှိန်အဝါသည် အဆုံးအစမရှိ တက်လှမ်းလာပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့ကို လွှမ်းမိုးထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လော့ချန်ကို အပေါ်စီးမှ ငုံ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ကို ရောက်ရင် တခြား အရာအားလုံးက လမ်းဘေးက အရာတွေပဲ... သိုင်းဝိညာဉ်ကသာ အဓိကပဲ... မင်းကို သတ်ဖို့ ငါ ဘာ ပရိယာယ်မှ သုံးနေစရာ မလိုဘူး... အင်အားနဲ့ပဲ မင်းကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ချေမှုန်းပစ်မယ်...”

ချင်တို့ယွမ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အရှိန်အဝါကို အထွတ်အထိပ်သို့ မြှင့်တင်လိုက်ပြီး ချင်တို့ယွမ်သည် ခြေဖဝါးအောက်ရှိ စင်မြင့်ကြမ်းပြင်ကို နင်းခွဲကာ လော့ချန်ဆီသို့ လျှပ်စီးကဲ့သို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်လာတော့သည်။

အခန်း ၄၂၁ ပြီးပါပြီ။

အခန်း ၄၂၂ - အကန့်သတ်မဲ့သွေးဓား... ဓားဆန္ဒ၏ စွမ်းပကား

“ဝှစ်...”

လော့ချန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိလာပြီး ချင်တို့ယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ တောက်ပနေသည်။

“လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ သတ်မယ်... တောင်ဖြိုမြစ်ပိတ် လက်သီး...”

ချင်တို့ယွမ်သည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ချီစွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်သီးပေါ်တွင် ခန့်ညားထည်ဝါသော တောင်ရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး လော့ချန်ဆီသို့ လေထဲမှနေ၍ ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ထိုတောင်ရိပ်သည် လေထဲတွင် ကြီးမားလာပြီး ပြင်းထန်သော အားအင်ကြောင့် လေထုသည် အလွှာလိုက် ပေါက်ကွဲသွားကာ သိုင်းပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားရသည်။

“ကလစ်... ကလစ်...”

အတိုင်းအဆမရှိသော ဖိအားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် မီတာတစ်ရာအတွင်းရှိ ကျိုးပဲ့နေသော စင်မြင့်ပြားများသည် အမှုန့်ဖြစ်အောင် ကြေမွသွားသည်။ ဤ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကြောင့် ကြည့်ရှုနေသည့် အပြင်စည်းတပည့်များမှာ ဦးရေပြားပင် ထုံကျင်လာရသည်။

ဤလက်သီးချက်၏ တိုက်ခိုက်မှု ဧရိယာမှာ အလွန်ကျယ်ပြန့်လှသဖြင့် လော့ချန်အတွက် ရှောင်ရန် လမ်းမရှိချေ။ ချင်တို့ယွမ်သည် လော့ချန်၏ အရှိန်အဝါကိုပါ တွက်ချက်ထားပြီး လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် အမှုန့်ဖြစ်အောင် သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် လော့ချန်သည် ရှောင်တိမ်းရန် စိတ်ကူးမရှိချေ။ သူသည် နတ်ဆိုးမုန်တိုင်းဓားကွက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ရာ တံခါးချပ်အရွယ်အစားရှိသော ဓားစွမ်းအင် လေဝဲသည် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒေါသထွက်နေသော လေနဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လက်သီးစွမ်းအင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။

“ဘုန်း...”

လေထုသည် ဆူပွက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အလင်းလှိုင်းများနှင့် အေးစက်သော ချီစွမ်းအင်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင် မီတာတစ်ရာအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် မီတာတစ်ရာခန့် ရှည်လျားသော တွင်းကြီးများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“ဒီအတိုင်း ဆက်တိုက်ရင်တော့ သိုင်းပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားတော့မှာပဲ...”

“အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ... ဘေးကနေ ကြည့်နေတာတောင် ရင်တုန်ဖို့ ကောင်းတယ်... လော့ချန်ရဲ့ စွမ်းအားက ဒီလောက်အထိ တိုးတက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး... သူက ငါ့ထက် နောက်ကျပြီးမှ ဂိုဏ်းထဲကို ရောက်လာတာလေ...”

အပြင်စည်းတပည့်တစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဤအဆင့်ရှိ တိုက်ပွဲမျိုးမှာ သူတို့၏ စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“ဖန်း... ဖန်း...”

စွမ်းအား နှစ်ခုသည် လေထဲတွင် အလွန်မြင့်မားသော အရှိန်ဖြင့် ရိုက်ခတ်နေကြသည်။ လူအများ၏ အကြည့်အောက်တွင် ဓားစွမ်းအင် လေဆင်နှာမောင်းသည် ခံနိုင်ရည် မရှိတော့ဘဲ လက်သီးစွမ်းအင်၏ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် ရှေးဦးစွာ ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။

“သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့် သန်မာသူက တကယ်ကို မရိုးရှင်းဘူးပဲ... ပထမ သုံးဆင့်က လူတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ မရဘူး... သာမန် အခြေအနေနဲ့တော့ ရင်ဆိုင်ဖို့ မလွယ်ဘူး...”

လော့ချန်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ပေါ်လာပြီး သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် မည်းနက်သော မီးခိုးငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

“ထွက်ပြေးလို့ လွတ်မယ် ထင်နေလား... သေစမ်း...”

ချင်တို့ယွမ်သည် ဤအရာကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ လော့ချန်၏ နောက်ကွယ်ရှိ လေထဲတွင် သူ အရင်ရောက်ရှိနေပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။ ကြီးမားသော လက်သီးသည် မြေဝါရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကြောက်လန့်စရာ တောင်ရိပ်များနှင့် လျှပ်စီးကြောင်းများကို သယ်ဆောင်ကာ လော့ချန်၏ ဆုတ်လမ်းကို ပိတ်ဆို့၍ ထိုးချလိုက်သည်။

လော့ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထက်မြက်မှုသည် အနီရောင်မီးလျှံဓားမှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး လူအများကို တုန်လှုပ်စေသည်။ တိုက်ခိုက်လာသော ပြင်းထန်သည့် ချီစွမ်းအင်များသည် ဓားအရှိန်အဝါကြောင့် အသံတိတ် ကွဲထွက်သွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လော့ချန်၏ ဓားနှလုံးအဆင့် ပြည့်စုံမှုအဆင့်သည် လုံးဝပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားတော့ချေ။

သူသည် လက်ဦးမှု ယူရန် ပြင်လိုက်သည်။

“ကလစ်...”

ရုတ်တရက် အနီရောင်မီးလျှံဓားသည် အနည်းငယ်တုန်ခါသွားပြီး ဓားမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သေးငယ်သော အက်ကြောင်းများပင် ပေါ်လာသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး... ဓား ကျိုးတော့မယ်...”

လော့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ အနီရောင်မီးလျှံဓားသည် မည်မျှပင် အရည်အသွေး ကောင်းစေကာမူ ကြယ်သုံးပွင့် အဆင့်မြင့် ရတနာသာ ဖြစ်ပြီး ထုံရွှမ်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များနှင့်သာ သင့်တော်သည်။

ဤကာလအတွင်း အနီရောင်မီးလျှံဓားသည် လော့ချန်နှင့်အတူ သွေးလင်းယုန်ကို သတ်ခဲ့သည်၊ ရှဲ့ယန်နှင့် ဖုန်းချန်ကို သတ်ခဲ့သည်၊ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ အတွင်းစည်းတပည့် ရှောင်လျဲ့နှင့် ကျိတော့ဂိုဏ်းတပည့် လျူကျုံးကျန်းတို့ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲတိုင်းမှာ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အဆင့်ရှိ တိုက်ပွဲများ ဖြစ်သဖြင့် အနီရောင်မီးလျှံဓား၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခု သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့် သန်မာသူနှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင်မူ ဓားသည် ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။

“သေစမ်း...”

ချင်တို့ယွမ်သည် အလွန်အတွေ့အကြုံရှိသူ ဖြစ်သဖြင့် လော့ချန်၏ အမူအရာကို ကြည့်ရုံဖြင့် တစ်ခုခု ဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူသည် ချက်ချင်းအခွင့်အရေးကို မိမိရရ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး လက်သီးစွမ်းအားကို အထွတ်အထိပ်သို့ မြှင့်တင်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ကျယ်ပြောပြီး အင်အားကြီးမားသော လက်သီးစွမ်းအင်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် လှောင်အိမ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လော့ချန်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။ ထိုနေရာ တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

လော့ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ ဘယ်လက်ကို လက်သီးဆုပ်ပြီး ကိုယ်ကိုလှည့်၍ လက်သီးစွမ်းအင် စုစည်းမှု တိုက်ကွက်ဖြင့် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

လက်သီးစွမ်းအင် နှစ်ခု ထိတွေ့မိသွားချိန်တွင် သိုင်းပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။ ပြင်းထန်သော ချီစွမ်းအင်များသည် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ လေထုသည် ဆူပွက်နေသော ရေကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။

လော့ချန်သည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို မထိန်းနိုင်ဘဲ နောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆုတ်ခွာလိုက်ရသည်။ သူ၏ အဝတ်စများသည် လက်သီးစွမ်းအား၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားသည်။

“လော့ချန် အောက်ခြေ ရောက်သွားပြီ... အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူး...”

“ဒါကလည်း ဘယ်လို လုပ်မလဲ... ချင်တို့ယွမ် အကြီးအကဲက သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့် သန်မာသူလေ... ကျင့်ကြံမှုက သူ့ထက် နှစ်ဆင့်တောင် မြင့်နေတာ... သူ ရှုံးတာက ကျင့်ကြံမှု နယ်ပယ်ကြောင့်ပဲ... စွမ်းရည်ကြောင့် မဟုတ်ဘူး...”

“မှန်တယ်... သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် အစောပိုင်းနဲ့ စတုတ္ထအဆင့် အလယ်အဆင့်ကို စိန်ခေါ်တာ... ဒါ ဘယ်လောက်တောင် ရူးသွပ်တဲ့ လုပ်ရပ်လဲ... ဒီတိုက်ပွဲမှာ လော့ချန် ရှုံးရင်တောင် ဂုဏ်ရှိပါတယ်...”

“နှမြောစရာပဲ... သူ ဒီနေ့ စင်ပေါ်မှာ သေရတော့မှာ ထင်တယ်...”

လူအများ ဆွေးနွေးနေကြသည်။ သူတို့၏ စကားများထဲတွင် လော့ချန်ကို အထင်သေးသည့် အငွေ့အသက် တစ်စက်မျှ ရှိမနေတော့ချေ။

သန်မာသူကို မည်သည့်နေရာတွင်မဆို လေးစားကြစမြဲ ဖြစ်သည်။

လူအများ၏ ဆွေးနွေးသံများကို ကြားသောအခါ ယွမ်ချီလန်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေပြီး လက်များကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ လော့ချန်အတွက် တိတ်တစိတ် ဆုတောင်းပေးနေမိသည်။

“ဟဲဟဲ... ကောင်စုတ်လေး... အသာတကြည်ပဲ သေလိုက်စမ်းပါ...”

ချင်တို့ယွမ်သည် အခွင့်အရေးကို လက်မလွှတ်ဘဲ လေထဲတွင် ပျံသန်းကာ ချက်ချင်းလိုက်လံ တိုက်ခိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ အေးစက်နေပြီး နောက်ထပ် တောင်ဖြိုမြစ်ပိတ် လက်သီး တစ်ချက်ဖြင့် လော့ချန်ကို ဗဟိုလယ်တွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။ လက်သီးစွမ်းအားသည် မိုးခြိမ်းသကဲ့သို့ လျင်မြန်လှပြီး ရှေ့ရှိ လေထုကို တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်သွားသည်။

လော့ချန်သည် အမူအရာမဲ့သော မျက်နှာနှင့် စကားတစ်ခွန်း ဆိုလိုက်သည်။

“ခင်ဗျား ဝမ်းသာတာ စောလွန်းသေးတယ် ထင်တယ်...”

“ချန်း...”

အနီရောင်မီးလျှံဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး လော့ချန်၏ လက်ချောင်းများ လှုပ်ရှားသွားကာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ဓားတစ်စင်း ပေါ်လာသည်။

ဓားသွားသည် သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေပြီး သွေးစက်ပန်းပွင့် ပုံသဏ္ဌာန်များ ရှိနေပြီး ဓားပေါ်တွင် ကြယ်လေးပွင့် အလင်းတန်းများ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဓားအိမ်ထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါသည် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လေထုကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။

ဤဓားမှာ သွေးလင်းယုန်၏ ဓားဖြစ်ပြီး အမည်မှာ အကန့်သတ်မဲ့သွေးဓား ဖြစ်ကာ ကြယ်လေးပွင့် အဆင့်နိမ့် ရတနာဓား ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် ယခင်က အနီရောင်မီးလျှံဓားကို လက်တွေ့နေသလို အကန့်သတ်မဲ့သွေးဓား၏ အဆင့်အတန်းမှာ နိမ့်လွန်းသည်ဟု ထင်ခဲ့သဖြင့် အသုံးမပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ အသုံးမပြုလျှင် မဖြစ်တော့ချေ။

“ဝုန်း...”

အကန့်သတ်မဲ့သွေးဓား အိမ်ထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် လော့ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါသည် ချက်ချင်း တိုးမြင့်လာလေသည်။

ထိုအခါ သူ၏ မပြည့်စုံသေးသော ဓားဆန္ဒမှာ မှီခိုရာ တစ်ခု ရရှိသွားခဲ့သည်။

ဓားသမားတစ်ဦးအတွက် သင့်လျော်သောဓား ရှိခြင်းကသာ အရှိန်အဝါ အရှိဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်သည်။

ဓားရှိသော ဓားသမားနှင့် ဓားမရှိသော ဓားသမားသည် လုံးဝ ကမ္ဘာ နှစ်ခု ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း...”

ထက်မြက်သော လေလှိုင်းများသည် လော့ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ဖြာထွက်သွားသည်။ ဓားစွမ်းအင်သည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လူအများ၏ မျက်လုံးများကိုပင် ကျိန်းစပ်စေသည်။ အနီးအနားရှိ ဓားကျင့်ကြံသူ အပြင်စည်းတပည့်များ အားလုံးသည် မသိစိတ်က ညှို့ယူခံလိုက်ရပြီး စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်နေကြသည်။

“အံ့ဩစရာပဲ...”

စင်မြင့်ထက်တွင် အတွင်းစည်းတပည့် ကျူးလင်မေ့သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် သိလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် လော့ချန် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

“နတ်ဆိုးမုန်တိုင်း...”

အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်သောအခါ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဓားစွမ်းအင် လေဝဲသည် ယခင်ကထက် နှစ်ဆခန့် ပို၍ ကြီးမားလာပြီး ဓားစွမ်းအင်များသည် ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဘုန်း...”

လူအများ၏ အကြည့်အောက်တွင် ဓားစွမ်းအင်နှင့် လက်သီးစွမ်းအင်တို့သည် လေထဲတွင် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားကြသည်။ ချင်တို့ယွမ်၏ လက်သီးစွမ်းအားမှာ အလွန် ပြင်းထန်သော်လည်း ယခင်ကကဲ့သို့ ဓားစွမ်းအင်လှိုင်းဝဲကို ချက်ချင်း မဖျက်ဆီးနိုင်တော့ချေ။ ဤဓားစွမ်းအင်သည် အလွန် သိပ်သည်းပြီး စွမ်းအားမှာ အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ အဆက်မပြတ် ဆုတ်ဖြဲ တိုက်ခိုက်နေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လက်သီးစွမ်းအင်သည် ရှေးဦးစွာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချီစွမ်းအင် မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စင်မြင့်များသည် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး ပြာမှုန် ဖြစ်သွားရသည်။

“ဝှစ်... ဝှစ်...”

ရှုပ်ထွေးနေသော အခြေအနေကြားမှ လူရိပ် နှစ်ခုသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

လော့ချန်သည် နောက်သို့ မီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့် ဆုတ်ခွာလိုက်ရသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ချင်တို့ယွမ်သည် ဓားစွမ်းအင်၏ အကြွင်းအကျန် ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် လေထဲတွင် မီတာ ရာဂဏန်းခန့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးထွက်လာသည်။

“အကြီးအကဲ ချင်တို့ယွမ် ဒဏ်ရာ ရသွားပြီ...”

“ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ... ဒါ ဘယ်လို ဓားစွမ်းအင်လဲ... အင်အားက ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်ရသလား...”

“သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် အစောပိုင်းနဲ့ အလယ်အဆင့် သန်မာသူကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်တယ်... ကြောက်စရာပဲ... အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတယ်...”

ကြည့်ရှုစင်ထက်တွင် အံ့အားသင့်စွာ လေရှူသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူငယ်မျိုးဆက်များ အားလုံး၏ အကြည့်များသည် မှင်တက်မိနေကြပြီး ကိုယ်ခန္ဓာများပင် တောင့်တင်းနေကြသည်။ လော့ချန် အောက်ခြေ ရောက်နေစဉ်က သူ ရှုံးနိမ့်တော့မည်ဟု လူတိုင်း ထင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အခြေအနေက ပြောင်းလဲသွားပြီး လော့ချန်သည် ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် တိုက်ပွဲကို ပြောင်းလဲလိုက်ကာ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့်ရှိ အကြီးအကဲ ချင်တို့ယွမ်ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။

ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲသည် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျဉ်သွားကြသည်။

ပွဲကြည့်စင်ထက်တွင် ကျူးလင်မေ့သည် သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများဖြင့် လော့ချန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သက်ပြင်း တစ်ချက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

“ဓားဆန္ဒ... တကယ် ဓားဆန္ဒပဲ... သူက ဓားဆန္ဒကိုတောင် နားလည်သွားပြီလား...”

အခန်း ၄၂၂ ပြီးပါပြီ။

အခန်း ၄၂၃ - အနိုင်ရသူက အသက်ရှင်၍ အရှုံးသမားက သေရမည်

“ဓားဆန္ဒ ဟုတ်လား...”

ကြူးလင်မေ့၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဖန်ယွဲ့ယန်က ယခင်ကကဲ့သို့ ဂရုမစိုက်ဟန် မပြတော့ဘဲ လော့ချန်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“သူက ဓားဆန္ဒကို နားလည်သွားပြီလို့ မင်း ပြောတာလား...”

တာယွဲ့မင်းဆက်၏ လူငယ်မျိုးဆက် ဓားသမားများထဲတွင် ယခုအချိန်အထိ ဓားဆန္ဒကို နားလည်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိသေးကြောင်း သူ သိထားသည်။ ကြယ်ကိုးပွင့် ဓားသိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားသော လော့ရှာဂိုဏ်း အပြင်စည်း ခေါင်းဆောင်တပည့် ပါရမီရှင် ဓားသမား ယန်ချင်းရှုံး ပင်လျှင် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေခြင်းအဆင့်သာ ရောက်ရှိသေး၏။ အကယ်၍ လော့ချန်သာ ဓားဆန္ဒကို အမှန်တကယ် နားလည်သွားပါက ၎င်းသည် တာယွဲ့မင်းဆက် တစ်ခုလုံးကို ဆူပွက်သွားစေမည့်အပြင် ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းလုံးကိုပါ တုန်လှုပ်စေမည့် ကိစ္စကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ကြူးလင်မေ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည် ခေါင်းခါပြကာ ဆိုလိုက်သည်။

“စစ်မှန်တဲ့ ဓားဆန္ဒနဲ့တော့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်... ဓားဆန္ဒရဲ့ အနားသတ်ကို စတင် ထိတွေ့ရုံပဲ ရှိပါသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အသက်နဲ့ ကျင့်ကြံမှု နယ်ပယ်အရ ဆိုရင်တော့ ဒါဟာ တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းလှပါတယ်... နောင်တစ်ချိန်မှာတော့ စစ်မှန်တဲ့ ဓားဆန္ဒကို နားလည်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိလာနိုင်ပါတယ်...”

ကြူးလင်မေ့သည် အတွင်းစည်းတွင် ပါရမီရှင် ဓားသမား တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ‘အေးစက်သောရနံ့ဓား’ ဟု အမည်ကျော်သူ ဖြစ်သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်ပင် စစ်မှန်သော ဓားဆန္ဒကို နားမလည်နိုင်သေးချေ။ ထို့ကြောင့်လည်း ဓားဆန္ဒကို နားလည်ရန် မည်မျှ ခက်ခဲသည်ကို သူမ ကောင်းကောင်း သိထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမျှ အသက်အရွယ်နှင့် ဓားဆန္ဒ၏ အနားသတ်ကို ထိတွေ့နိုင်ခြင်းမှာ ဓားသမား အများစုထက် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ပါရမီရှင် ဓားသမား တစ်ဦးဟု ခေါ်ဆိုရန် ထိုက်တန်လှသည်။

ဖန်ယွဲ့ယန်က လော့ချန်ကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်က တစ်ချက်တွန့်သွားသည်။

“ဒါပေမဲ့ သူက ဒီတိုက်ပွဲကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်နိုင်ဦးမှပါ... အကြီးအကဲချင်တို့ယွမ်က သူရဲ့ တကယ့် အစွမ်းတွေကို မထုတ်ရသေးဘူး... ကျင်းမင်ကလည်း သူ့ကို ဒီအတိုင်း အသက်ရှင်လျက် လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

“တောက်... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

တစ်ဖက်တွင်မူ အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်မှာ အံ့အားသင့်စွာ လေရှူလိုက်မိပြီးနောက် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်လာသည်။ လော့ချန်က ချင်တို့ယွမ်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ချေ။ ဤတိုက်ပွဲသည် ချင်တို့ယွမ်ဘက်က တစ်ဖက်သတ် အနိုင်ယူမည့် ပွဲဟုသာ သူ ထင်ခဲ့သည်။ ချင်တို့ယွမ် အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်သည်နှင့် လော့ချန် သေရမည်မှာ သေချာသည်ဟု ယူဆခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု မြင်တွေ့နေရသော အခြေအနေမှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“ဓားနှလုံးအဆင့် ပြည့်စုံမှု... နောက်ပြီးတော့ ဖျက်ဆီးဖို့ ခက်ခဲတဲ့ ဓားကွက်တွေ... ဓားလမ်းစဉ် ပါရမီအရ ဆိုရင်တော့ ဒီကောင်က တကယ့်ကို ပါရမီရှင် အဆင့်ပဲ...”

ဘေးမှ အတွင်းစည်းတပည့်များမှာလည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျင်းမင်၏ မျက်လုံးများမှာ တုန်ယင်သွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အကြီးအကဲချင်... လက်မနှေးပါနဲ့... အစွမ်းကုန် သုံးပြီး ဒီကောင်လေးကို မြန်မြန် ရှင်းလိုက်... သူ့ကို သတ်လိုက်...”

ချင်တို့ယွမ်သည် နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများမှာ နီရဲနေသည်။ သူကဲ့သို့ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် အလယ်အဆင့် သန်မာသူ တစ်ဦးက သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် အစောပိုင်း သန်မာသူလေး တစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် ဒဏ်ရာ ရသွားရသည်မှာ သူ လက်မခံနိုင်သော အမှန်တရား ဖြစ်သည်။

ကျင်းမင်က မပြောလျှင်ပင် သူသည် လော့ချန်ကို အစွမ်းကုန် သုံး၍ သတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

“ကောင်လေး... မင်းရဲ့ ဓားလမ်းစဉ် နယ်ပယ်က ဒီအဆင့်အထိ ရောက်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်း ဘယ်လိုပဲ တော်နေပါစေ ဒီနေ့တော့ မင်း ကျိန်းသေပေါက် သေရလိမ့်မယ်...”

“ဘုန်း...”

စကားဆုံးသည်နှင့် ချင်တို့ယွမ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ချီစွမ်းအင်များမှာ ဆူပွက်လာပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ မြေဝါရောင် အလင်းတန်းများမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရာဝတ္ထုတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ထင်ရှားလာကာ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို အထွတ်အထိပ်သို့ မြှင့်တင်လိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများမှာ လေပြင်းများကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

“သေစမ်း... ဟင်းလင်းပြင် တောင်ခွင်း လက်သီး...”

ချင်တို့ယွမ်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး သတ်ဖြတ်ရေးတိုက်ကွက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ သူ၏ ကိုယ်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လော့ချန်၏ အထက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားကာ သူ၏ လက်သီးပေါ်တွင် တောင်တန်းများစွာ ထပ်နေသည့် ပုံရိပ်များ ပေါ်လာသည်။ လက်သီးစွမ်းအားမှာ ကမ္ဘာကြီးကိုပင် ချေမွှပစ်တော့မည့်အတိုင်း ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်တော့သည်။

“ဘုန်း...”

လက်သီး ကျမလာသေးမီမှာပင် လော့ချန် ရှိနေသော အရပ်မှ လေထုမှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး မီတာ တစ်ရာအတွင်းရှိ မြေပြင်မှာ မီတာ အနည်းငယ်ခန့် တိုက်ရိုက် နိမ့်ဆင်းသွားရသည်။ ဤသည်မှာ မည်မျှ ပြင်းထန်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

“ခင်ဗျားနဲ့ အချိန်ဖြုန်းမနေတော့ဘူး... ကျုပ် ခင်ဗျားကို လမ်းပြပေးရတာပေါ့...”

လော့ချန်၏ ဆံပင်နက်များမှာ လေထဲတွင် လွင့်နေပြီး ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ နက်မှောင်သော သူ၏ မျက်လုံးများသည် ချင်တို့ယွမ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားကို သူ ကောင်းကောင်း မြင်လိုက်ရပြီ ဖြစ်သဖြင့် အချိန် ဆက်မဖြုန်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် နှိုးဆော်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ရောင်စဉ်ကိုးသွယ် မှော်အလင်းများ တောက်ပလာသည်နှင့်အတူ လေထုမှာ ပင်လယ်ရေကဲ့သို့ တုန်ခါသွားပြီး ပြင်းထန်သော လေလှိုင်းများမှာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

“လော့ချန်က သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်လိုက်ပြီ... အရမ်း အားကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါပဲ...”

ကြည့်ရှုနေသူများက အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်ကြသည်။

“အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကလည်း တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို မြှင့်ပေးနိုင်တာလား...”

ကွင်းပြင်ရှိ လူများကြားမှ အံ့အားသင့်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လော့ချန် ပြသလိုက်သော ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကြောင့် သူသည်လည်း သိုင်းဝိညာဉ်ကို သုံး၍ စွမ်းအား မြှင့်တင်နိုင်သော သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် သန်မာသူ တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း မေ့လျော့နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု သိုင်းဝိညာဉ် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လူတိုင်းမှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားကြရသည်။

“ဘာ... သေလိုက်စမ်း...”

ချင်တို့ယွမ် မျက်နှာ ပျက်သွားသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် လက်ပြန်ရုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သဖြင့် သူ၏ ချီစွမ်းအင်များကို အစွမ်းကုန် နှိုးဆော်ကာ လက်သီးစွမ်းအားကို ပို၍ မြှင့်တင်လိုက်ပြီး လော့ချန်ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။

“အုန်း...”

ဓားအရှိန်အဝါများ ဆူပွက်လာပြီး လော့ချန်၏ လက်ထဲမှ အကန့်သတ်မဲ့သွေးဓားမှာ သူ၏ စိတ်ထဲမှ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များကို ခံစားမိသည့်နှယ် အသံများ မြည်ဟိန်းလာပြီး ထက်မြက်သော လေလှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

“ခုတ်စမ်း...”

လော့ချန်သည် ခြေဖြင့် မြေပြင်ကို ပြင်းပြင်းနင်းကာ လူနှင့် ဓား တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားပြီး ဓားစွမ်းအင် လေဝဲအတွင်းသို့ ပျော်ဝင်သွားကာ သွေးရောင် လျှပ်စီးတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ ထို တောင်ကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော လက်သီးစွမ်းအင်ဆီသို့ ဦးတည် တိုးဝင်သွားတော့သည်။

လူက ဓားကဲ့သို့ပင်... တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကလည်း ဓားကဲ့သို့ပင်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော ပေါက်ကွဲသံများ ကွင်းပြင်၌ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထို ခန့်ညားလှသော တောင်တန်းပုံရိပ် လက်သီးစွမ်းအင်မှာ သွေးရောင် လျှပ်စီးတန်းကြောင့် တိုက်ရိုက် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။ ချင်တို့ယွမ်၏ လက်သီးစွမ်းအားမှာ ဓားစွမ်းအင်၏ ထိုးဖောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်တို့ယွမ်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သွေးရောင် လျှပ်စီးတန်းမှာ လျင်မြန်စွာ ကြီးမားလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်သည့် နေရာများကို အလျင်အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်ရသည်။

“ဖူး...”

သွေးတန်းများ ဖြာထွက်သွားပြီး ချင်တို့ယွမ်ထံမှ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ညာလက်မောင်း တစ်ခုလုံးမှာ ပြတ်တောက်သွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး အပျက်အစီးများကြားသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့် သန်မာသူ အကြီးအကဲချင်တို့ယွမ်မှာ ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာ ရသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လူတိုင်းမှာ မှင်တက်မိသွားကြသည်။

“ဘုန်း...”

သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ချင်တို့ယွမ်သည် လော့ချန်ကို ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး... မင်း... မင်းက အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ် ရှိတဲ့သူပဲလေ... ကျင့်ကြံမှု နယ်ပယ်ကလည်း သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် အစောပိုင်းပဲ ရှိတာ... မင်းရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိ သန်မာရတာလဲ...”

ပြင်းထန်သော ဒေါသနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ကြောင့် ချင်တို့ယွမ်၏ အသံမှာပင် တုန်ယင်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် တစ်ချိန်က အသုံးမကျသူဟု သတ်မှတ်ခဲ့သော ကောင်လေးမှာ ယခုအခါ သူ့ကို သတ်နိုင်သည့် စွမ်းအား ရှိနေသည်လား။ သူသည် မြင်တွေ့နေရသမျှကို လုံးဝ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

လော့ချန်သည် တစ်လှမ်းချင်း တိုးကပ်သွားပြီး ချင်တို့ယွမ်၏ အစောပိုင်းက လေသံကို တုပကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။

“နှမြောစရာပဲ... ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဒီမှာ မရှိဘူး... ရှိရင်တော့ ခင်ဗျား စင်ပေါ်မှာ သွေးတွေနဲ့ ရဲရဲတောက်နေတာကို သူ မြင်ရအုံးမှာ...”

“မင်း...”

ချင်တို့ယွမ် မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး လော့ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကြည့်ရှုစင်ထက်ရှိ အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်ကို အလျင်အမြန် လှမ်းကြည့်ကာ အကူအညီ တောင်းလိုက်သည်။

“အဋ္ဌမမင်းသား... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး...”

အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး လော့ချန်ကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ချင်တို့ယွမ်၏ အသက်ရှင်ခြင်း၊ သေခြင်းမှာ သူ့အတွက် အရေးမကြီးလှပေ။ သို့သော် ချင်တို့ယွမ်မှာ သူ၏ လူဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြရာ ယခုကဲ့သို့ အကူအညီ တောင်းလာခြင်းမှာ သူ၏ သိက္ခာနှင့် မင်းသားတန်း၏ သိက္ခာကို ထိခိုက်စေသည်။

သူ... သေလို့ မဖြစ်ဘူး... အနည်းဆုံးတော့ လူအများရှေ့၊ သူ့မျက်စိရှေ့မှာ သေလို့ မဖြစ်ဘူး။

“သူ့ကို လွှတ်လိုက်စမ်း...”

ကျင်းမင်သည် လော့ချန်ကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်ကာ လေသံမာမာဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်တို့ယွမ်မှာ သေဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ပုခုံးကို ဖိလျက် အလျင်အမြန် ထရပ်ကာ ကြည့်ရှုစင်ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် လော့ချန်သည် ပြတ်သားစွာ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“ရွှပ်...”

ဓားစွမ်းအင် တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး ချင်တို့ယွမ်၏ ခြေထောက် နှစ်ဖက်စလုံးကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

“အား... အား... မင်း ရဲလှချေလား... ငါ့ရဲ့ ခြေထောက် နှစ်ဖက်ကို ဖြတ်ရဲတယ်ပေါ့... ငါ ချင်တို့ယွမ်က မင်းနဲ့ ဘယ်တော့မှ မကျေဘူး...”

ချင်တို့ယွမ်မှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာမှာ တွန့်လိမ်နေပြီး လော့ချန်ကို မုန်းတီးစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ကျင်းမင်က အမိန့်ပေးထားပါလျက် လော့ချန်က လက်ထုတ်သုံးရဲလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။

လော့ချန်သည် တစ်လှမ်းချင်း တိုးကပ်သွားပြီး အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ခင်ဗျား မေ့နေပုံပဲ... ဒါက ကျုပ်တို့ နှစ်ယောက်ကြားက သေခြင်းရှင်ခြင်း တိုက်ပွဲပဲ... အနိုင်ရသူက အသက်ရှင်ပြီး အရှုံးသမားက သေရမှာပဲ... ခင်ဗျား ဘယ်ကို သွားချင်နေတာလဲ...”

ကျင်းမင်မှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်မိသွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ အန္တရာယ်ရှိသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ ဒေါသနှင့် အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူကိုယ်တိုင် လူကို ကာကွယ်ပေးမည်ဟု ပြောခဲ့ပါလျက် တစ်ဖက်လူက လျစ်လျူရှုခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

“လူယုတ်မာ... မင်း နောက်ထပ် တစ်ခါ လက်ထုတ်သုံးရဲရင် ဒီနေ့ သိုင်းပြိုင်ကွင်းကနေ မင်း အသက်ရှင်လျက် ထွက်မသွားရဘူးလို့ ငါ အာမခံတယ်... မင်းကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်မယ်...”

“ဟုတ်လား...”

လော့ချန်သည် တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး လူငယ် တစ်ဦးတွင် ရှိသင့်သော တောက်ပသည့် အပြုံးကို ပြုံးပြလိုက်ကာ မထီမဲ့မြင်ဟန်နှင့် အကန့်သတ်မဲ့သွေးဓားကို လေထဲတွင် တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“ရှူး... ရှူး... ရှူး... ရှူး...”

ဓားစွမ်းအင်များ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သွေးများ ဖြာထွက်သွားကာ ချင်တို့ယွမ်မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားပြီး အသက်စွမ်းအင် လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားတော့သည်။

အခန်း ၄၂၃ ပြီးပါပြီ။