မသေမျိုးသင်္ချိုင်းဂူ

ထို့နောက် ရိုးရှင်းသောပုံစံရှိသည့် သတင်းပို့လက်စွပ်တစ်ကွင်းသည် လီရော့ထုံ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ဤအရာသည် မျိုးရိုးစဥ်ဆက် ဆက်ခံခွင့်ရရှိထားသော မိသားစုခေါင်းဆောင်များသာ သူမထံသို့ သတင်းပို့ရန် အသုံးပြုခွင့်ရှိသည့် ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

"ဒီအချိန်အတွင်း အပြင်လောက,က သတင်းအသစ်လေးတွေများရောက်မလား ကြည့်လိုက်ရအောင်"

လီရော့ထုန်သည် မသေမျိုးစွမ်းအားအနည်းငယ်ကို ထည့်သွင်းကာ လက်ရှိမိသားစုခေါင်းဆောင် ပေးပို့ထားသော သတင်းအချက်အလက်များကို စတင်စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"တုန်လှုပ်ဖွယ်သတင်းတစ်ခုပါပဲ။ ကုလော့မဟာနယ်ပယ်ရဲ့ အင်အားအကြီးဆုံးကျင့်ကြံသူဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်မီးတောက်မသေမျိုးဟာ ယွီရှန်းမဟာနယ်ပယ်မှာ လက်စားချေဖို့အတွက်ရောက်ရှိလာတုန်း အမည်မသိ နောက်ခံမသိ လူတစ်ယောက်ဆီက ဆိုးဆိုးဝါးဝါးသတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရပါတယ်။ တစ်ဖက်ရန်သူဟာ တိုက်ပွဲအတွင်းမှာ လက်သီးတစ်ချက်ကိုပဲ အသုံးပြုသွားခဲ့တာပါ"

ထိုသတင်းကိုမြင်လိုက်ရချိန်တွင် လီရော့ထုန်မှာ သိသိသာသာ အံ့သြထိတ်လန့်သွားရကာ လှပသောမျက်နှာမှာ ခေတ္တမလှုပ်မယှက် ဆွံ့အနေခဲ့မိ၏။

ကောင်းကင်မီးတောက်မသေမျိုးအရှင်အကြောင်း သူမနည်းနည်းပါးပါးတော့ ကြားသိထားဖူးပါသည်။ ကြားခဲ့သမျှ သတင်းများအရ တစ်ဖက်လူသည် မီးဒြပ်စင်တာအိုကို ကျင့်ကြံသော မသေမျိုးသူတော်စင်များထဲ အသန်မာဆုံးဟု သတ်မှတ်ခံထားရပြီး မီးတောက်ဘုရင်ဟု ခေါ်တွင်သည်။

ထို့အပြင် ထိုသူသည် ဥပဒေစွမ်းအားဆယ်သန်းကျော်ဟူသော အရေအတွက်ကို ချိုးဖျက်ထားနိုင်သည့် ကျင့်ကြံသူအနည်းစုထဲမှ တစ်ဦးပင်။

အဲ့လိုလူက အသတ်ခံလိုက်ရသတဲ့လား။

လီရော့ထုန်ကို အအံ့သြစေဆုံးမှာတော့ လက်သီးတစ်ချက်ဟူသော ညွှန်းဆိုမှုပင်။

ကောလဟလလား၊ သတင်းအမှန်လား မသေချာဘူးပဲ။

“အခုငါ့အခြေအနေနဲ့ဆိုရင်လည်း ဘယ်လိုမှော်ရတနာရဲ့ အကူအညီမှမပါဘဲ လက်သီးတစ်ချက်အားကိုးနဲ့ ကောင်းကင်မီးတောက်ကို သတ်နိုင်လောက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက ငါက မသေမျိုးသူတော်စင် ဥပဒေစွမ်းအားတွေကို အထွတ်အထိပ်ရောက်အောင် ကျင့်ကြံပြီးသားလေ၊ အဲဒီအမည်မသိလူကရော ဘယ်အထိကျင့်ကြံထားလို့လဲ"

လီရော့ထုန်မှာ ဘယ်လိုတွေးတွေးမယုံနိုင်ခဲ့။

ဥပဒေစွမ်းအား၏ အထွတ်အထိပ် သန်းသုံးဆယ်အထိ ကျင့်ကြံရန် မည်မျှခက်ခဲကြောင်း သူမကိုယ်တိုင်သိသည်။ အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံးခြေလှမ်းသည် သာမန်လူသားတစ်ယောက် နတ်ဘုံနတ်နန်းသို့ တက်လှမ်းရသကဲ့သို့ ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပါလား။

နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းရည်၊ ဇွဲလုံ့လနှင့် ကံကြမ္မာတို့ ပေါင်းစည်းရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာမည့်အောင်မြင်မှုမျိုးဖြစ်ရာ တစ်ခုခုလိုအပ်သွားသည်နှင့် လမ်းတစ်ဝက်တွင်ပြတ်ကျန်ခဲ့ရမည့် လုပ်ငန်းစဥ်မျိုး။

ထို့ကြောင့် လီရော့ထုန်သည် ဤမြောက်ပိုင်းအေးစက်မသေမျိုးဒေသတစ်ခုလုံးတွင် ထိုအဆင့်သို့တက်ရောက်နိုင်သူမှာ သူမတစ်ယောက်တည်းသာဟု အပြည့်အဝ ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။

မသေမျိုးဘုံတစ်ခုလုံးကို ခြုံကြည့်မည်ဆိုလျှင်ပင် သူမလိုအဆင့်အတန်းကို နောက်တစ်ယောက်ရှာတွေ့ဖို့ခက်ခဲပေရော့မည်။

သို့သော် ယခုတော့ သူမကဲ့သို့ တစ်ပုံစံတည်း အောင်မြင်တက်ရောက်ထားဟန်ရှိသော လူတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လီရော့ထုန်အဖို့တော့ လက်ခံနိုင်စွမ်းပင်မရှိခဲ့။

ငါက ဘာမှထူးခြားမနေတဲ့သူလား။

လီရော့ထုန်မှာ သူမကိုယ်သူမ သံသယများ စတင်ပွားများလာခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအတွေးမှာ ချက်ချင်းပင်ပြောင်းပြန်လှန်ချခံလိုက်ရ၏။

"ဟာဟ သေချာပေါက်ကို ချဲ့ကားထားတဲ့ ကောလဟလတွေဖြစ်မှာပေါ့။ ယွီရှန်းမဟာနယ်ပယ်လို့ အဆင့်နိမ့်ဒေသမှာ အဲ့လိုလူရှိနိုင်မှာတဲ့လား"

"ကျင့်ကြံသူတွေပါးစပ်ဖွာပြီး သတင်းမှားတွေလွှင့်ပြန်ပြီထင်ပါတယ်။ သူတို့နယ် နာမည်ရချင်လို့နေမှာပေါ့"

လီရော့ထုံ တွေးရင်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူမသည် ယခုအချိန်အထိ မြောက်ပိုင်းအေးခဲမသေမျိုးဒေသ တစ်ခုလုံးတွင် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူမှာ သူမတစ်ယောက်တည်းသာဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားဆဲပင်။

...

ဤသို့ဖြင့် အပြင်လောကတစ်ခုလုံး အုတ်အော်သောင်းနင်းဖြစ်လို့နေချိန်တွင် ယွီရှန်းမဟာနယ်ပယ်မှာ မိုင်သန်းရာပေါင်းများစွာကွာဝေးသော ဟောက်ရန်မဟာနယ်ပယ်တွင်ဖြစ်သည်။

လူအိုတစ်ဦးနှင့် လူငယ်တစ်ဦးသည် လှေငယ်တစ်စင်းပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထူးခြားသော ရှုခင်းများကို ကြည့်ရှုခံစားနေကြသည်။

ဤနေရာသည် ဟောက်ရန်မဟာနယ်ပယ်ရှိ ကျော်ကြားသော ဇီယွင်ပင်လယ် ဖြစ်ပေ၏။

ပင်လယ်ရေမှာ ခရမ်းရောင်ဖြစ်ပြီး အိပ်မက်ဆန်ဆန်လှသွေးကြွယ်ကာ တစ်ခါတစ်ရံ လှိုင်းလုံးများ ထကြွလာသည့်အခါ ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်များ လွင့်မျောနေသကဲ့သို့ ရှိ၏။

ဇီယွင်ပင်လယ်၏ ထူးခြားသော တည်နေရာကြောင့် ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးမုန်တိုင်းများက စက်ကွင်းများဆက်နေသကဲ့သို့ ဆက်တိုက်နှောင့်ယှက်ဖြစ်ပွားလျက်ရှိသည်။ ဤပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ ပျံသန်းလို့မရနိုင်သောကြောင့် များသောအားဖြင့် လှေဖြင့်သာ ဖြတ်ကျော်နိုင်သည်။

လှေဦးတွင် ချည်သားအင်္ကျီဝတ်ဆင်ထားသော လူအိုကြီးတစ်ယောက်က လှော်တက်ကိုထိုးလျက်။

"သခင်လေးကြည့်ရတာ မြို့ပြင်ကဖြစ်မယ်ထင်တယ်"

လှေသမားကြီးက အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မေးသည်။

"အိုး ခင်ဗျားဘယ်လိုသိသလဲ" ယဲ့ကျွင်းလင်က စိတ်ဝင်တစားမေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်ကလှေသမားတွေထဲ ဈေးအမြင့်ဆုံးယူတဲ့သူလေ။ နယ်ခံတွေဆို ဒီလျှပ်စီးတွေကိုကောင်းကောင်းရှောင်တတ်တာမလို့ လှေသမားမငှားဘူး။ အပြင်လူတွေလောက်ပဲ ငှားတတ်ကြတာကိုး ဟားဟားဟား"

ချည်အင်္ကျီဖြင့်အဘိုးကြီးသည်‌ ပြောရင်းဆိုရင်း တဟားဟားအော်ရယ်လိုက်ရာ ဇရာထောင်းနေသောမျက်နှာကြီးမှာ ရှုံ့တွသွားလျက်။

ယဲ့ကျွင်းလင်: “...”

သူဘာပြန်ပြောနိုင်ဦးမှာလဲ။ ပြောစရာစကားမရှိ။

စန်းလန်ကျွင်းက ခပ်ငေါ့ငေါ့ပြန်မေးသည်။

"အဘိုးကြီး ခင်ဗျားကျုပ်တို့ကိုများ ပိုက်ဆံမရှိဘူးထင်နေလား"

“မထင်ပါဘူး၊ မဟုတ်ရပါဘူးဗျာ။ မင်းရဲ့ ဒီသခင်လေးက အမူအရာကော ရုပ်ရည်ကော ကြည့်လိုက်တာနဲ့ မိသားစုကြီးကဆိုတာ သိသာပါတယ်၊ လှေသမားအခကြေးငွေလေးနည်းနည်းကို သူကဘယ်လိုလုပ်ဂရုစိုက်နေမှာလဲ"

အဘိုးကြီးက အလျင်အမြန် ပြန်ဖားလာသည်။

“ဈေးနှုန်းက အရေးမကြီးပါဘူး၊ အဓိကက အတွေ့အကြုံကောင်းကောင်းရဖို့ပဲ။ တကယ်လို့ ကျုပ်သာ ဒီဇီယွင်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ချင်တယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပျံသွားလို့ရတာပဲ၊ ခင်ဗျားရဲ့ ချောက်တီးချောက်ချက်လှေလေးကို ဘာလို့ငှားနေဦးမလဲ"

ယဲ့ကျွင်းလင်က အမှုမထားသလို ဝင်ပြောလာသည်။

ထိုစကားကိုကြားလိုက်ရချိန်တွင် အဘိုးကြီးမှာ ရယ်ချင်စိတ်ကို မျိုသိပ်ထားလိုက်ရသကဲ့သို့။

“သခင်လေးက အစအနောက် ဝါသနာပါသားပဲ။ ဒီဇီယွင်ပင်လယ်ကို အဲဒီလောက် အလွယ်တကူ ပျံဖြတ်လို့ ရပါ့မလား"

“မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့်က သန်မာပါတယ်ဆိုတဲ့ ကျင့်ကြံသူတောင်မှ အခက်အခဲများစွာနဲ့ ပျံသန်းရတာ၊ ကောင်းကင်လျှပ်စီးအပစ်ခံရမယ့် အန္တရာယ်လည်း ရှိသေးတယ်။ ပြီးတော့ ဇီယွင်ပင်လယ်က အနည်းဆုံး မိုင်ပေါင်းဆယ်သန်းလောက်ကျယ်တာ၊ ခရီးတစ်ခေါက်အတွက် အသက်ပေးဖို့ မတန်ပါဘူး။”

“ဒါကြောင့်ပဲ ဒီကိုလာတဲ့ကျင့်ကြံသူတွေက လှေနဲ့ပဲ ဖြတ်သန်းဖို့ ရွေးချယ်ကြတာပေါ့။”

“ပြီးတော့ ကျုပ်လှေက သေးပြီးကျိုးပဲ့နေတာကိုပဲ မကြည့်နဲ့၊ ဒါက အထူးပစ္စည်းတွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ မှော်ရတနာဗျ။ ပင်လယ်ရေပြင်ပေါ်မှာ အရှိန်နဲ့ပြေးနိုင်တယ်၊ တစ်ရက်ကို မိုင်ပေါင်းသန်းချီ ဖြတ်သန်းနိုင်တယ်။ လူအများ အားကျတပ်မက်ရတဲ့ ရတနာပဲ"

လူအိုကြီးက သူ့လှေအကြောင်း ကြွားဝါပြောဆိုနေရင်း တစ်ချက်ရယ်ကာ ဆိုသည်။

"မသေမျိုးသူတော်စင်တစ်ပါးမဟုတ်သရွေ့ပေါ့လေ။ သူတို့ဆိုရင်တော့ ဒီလျှပ်စီးကွင်းတွေလောက်ကို အသာလေးရှောင်ပြီးပျံသန်းနိုင်ကြမှာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးမျိုးက ကျုပ်လှေပေါ် ဘယ်လိုလုပ်လာထိုင်နေမှာလဲ။ ဟုတ်တယ်ဟုတ် သခင်လေး"

ယဲ့ကျွင်းလင်အား ဦးတည်ရန်စလာသောစကားများပါပင်။

"ဟေ့ မင်း..."

စန်းလန်ကျွင်းလက် လက်စကိုခေါက်တင်ကာ ဆတ်ခနဲထရပ်ပြီး လှေသမားကြီးကိုပညာပေးဖို့ပြင်သည်။

ယဲ့ကျွင်းလင်က လက်ကိုအသာကာပြကာ တားလိုက်သည်။

အမှန်ပင် ဤဇီယွင်ပင်လယ်ကို အချိန်တိုအတွင်းဖြတ်ဖို့ သူ့အစွမ်းကိုသုံးလို့ရသည်သာ။

သို့သော် မလိုအပ်ဘဲမလုပ်ချင်လှ။

ဤနေရာဆီလာသော အဓိကရည်ရွယ်ချက်ကိုက ရှုခင်းသာခံစားဖို့ မဟုတ်ပါလော။