အကြောဖြတ်နဂါးဖမ်းသိုင်း

စားပွဲရှင်းလင်းပြီးနောက် အဘွားဖြစ်သူက မိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် မိတ်ဆက်ပေးမည့် ကိစ္စကို ထပ်မံစတင်တော့မည်ကို ရှန်းယီ ရိပ်မိလိုက်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ချက်ချင်း ဆင်ခြေပေးကာ သူ့အခန်းသို့ ပြန်ရန် လှည့်ထွက်လိုက်လေ၏။

အခြေကျမှအိမ်ထောင်ပြုဟူသော ဆိုရိုးစကားရှိသော်လည်း သူသည် ယခုအချိန်အထိ ခြေကုပ်စရာပင် မရသေးသည့်အပြင် သူ၏အလုပ်သည်လည်း မခန့်မှန်းနိုင်သော အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ဤသို့သော ကိစ္စများအတွက် သူ့တွင် မည်သို့ အချိန်ရနိုင်ပါမည်နည်း။

တံခါးပိတ်ပြီးနောက် သူသည် ကုတင်ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပေသည်။

ရှန်းယီသည် မရီဒျန်ဖွင့်ဆေးလုံး သုံးလုံးအား ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပေသည်။

ဆေးခါးမြစ်အား ကိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ခါးသက်မှုသည် လျှာပေါ်တွင် ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားလေ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အနံ့ဆိုးဝါးသော နတ်ဆိုးအမြုတေများကို မျိုချဖူးသည့် အတွေ့အကြုံရှိသဖြင့် ဤအရာသည် ဘာမျှမဟုတ်ချေ။

ရှန်းယီ၏အကြည့်သည် တည်ငြိမ်နေပြီး သူ၏ စနစ်ဘောင် ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပေသည်။

【ကျောက်စိမ်းအဆင့် သွေးကြောဖြတ်နဂါးဖမ်းသိုင်း (မစတင်ရသေး)】

【လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း - ၃၀၀ နှစ်】

ဤ နတ်ဆိုးသက်တမ်းကို မူလက အရေးပေါ် အခြေအနေများအတွက် စုဆောင်းထားခြင်း ဖြစ်ချေ၏။

အကယ်၍ ၎င်းတို့ ကုန်ဆုံးသွားပြီး အစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်နှင့် ထပ်မံ ကြုံတွေ့ရပါက၊ သူ၏လက်ရှိ အခြေခံဖြင့် ထျန်းကန်း သွေးနတ်ဆိုးကို တစ်ကြိမ် အသုံးပြုရုံဖြင့်ပင် မောပန်းနွမ်းနယ်သွားလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းအဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် အတွင်းအားကျင့်စဉ်နည်းလမ်းကို ရယူရန် နည်းလမ်းရှိပေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အနည်းငယ် ရင်းနှီးသွားသည်နှင့် ၎င်းကို ရယူရန် မခက်ခဲသင့်ပေ။၎င်းသည်လည်း နတ်ဆိုးသက်တမ်းကို အများအပြား သုံးစွဲရလိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းထားပေသည်။

ဤအခြေအနေများအောက်တွင် နတ်ဆိုးသက်တမ်းနှစ်သုံးရာ ရှိနေခြင်းသည် ယခုအချိန်တွင် အနည်းငယ်မလုံလောက်ဟု ထင်ရချေ၏။

ရှန်းယီသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော အတွေးများကို ဖယ်ရှားကာ နတ်ဆိုးသက်တမ်းများကို အသုတ်လိုက်ခွဲ၍ သွေးကြောဖြတ်နဂါးဖမ်းသိုင်း ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ ပိုမိုတိုးတက်လာလေ၊ အန္တရာယ်ကြုံတွေ့ရချိန်တွင် အသက်ရှင်သန်နိုင်ခြေ ပိုများလေ ဖြစ်ပေမည်။

အခြားကိစ္စများကို မပြောမီ သူ အရင်ဆုံး အသက်ရှင်ရန် လိုအပ်သည်...

【ပထမနှစ်တွင် သင်သည် ကျင့်စဉ်ပါ အကြောင်းအရာများကို ဝီရိယရှိရှိလေ့လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဆေးစွမ်းအာနိသင်ကို သန့်စင်ခဲ့သည်။ယခင်က အဖိုးတန်ဆေးဝါးများကို မသုံးဖူးသဖြင့် ဆေးစွမ်းအာနိသင် အနည်းငယ်မျှပင် အလေအလွင့် မခံလိုဘဲ အလွန် ချွေတာခဲ့သည်။】

【တတိယနှစ်တွင် သင်သည် ဒုတိယမြောက် ဆေးလုံးကို သောက်သုံးခဲ့သည်။ သင်၏ သွေးကြောများနှင့်မရီဒျန်များသည် ထပ်မံ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ သင်သည် ကျင့်စဉ်ပါ အကြောင်းအရာများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီဖြစ်ပြီး သွေးကြောများဆိုင်ရာ သတင်းအချက်အလက်မြောက်မြားစွာ သင်၏စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သင်၏မျက်လုံးများတွင် အသိပညာဖြင့် မထိတွေ့ရသေးသော ကြည်လင်ပြတ်သားမှုတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။】

【ကိုးနှစ်မြောက်တွင် နောက်ဆုံးဆေးလုံး၏ အာနိသင်ကိုလည်း သင် အပြည့်အဝ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ သင်၏ပင်မ မရီဒျန်များသည် ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ သင်သည် စိတ်သက်သာရာရမှု အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရသည်။ သွေးကြောများ ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာလဲဆိုတာ သေချာ နားမလည်သေးသော်လည်း အရာရာကို ဝီရိယရှိရှိ လေ့လာနေဆဲ ဖြစ်သည်။】

... မဟာစစ်သူကြီးသည် တပည့်တစ်ဦးလျှင် အန္တိမ သိုင်းပညာတစ်ခုစီသာ လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့ခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ချေ။

လေးပါးညီမျှခြင်းမူလစွမ်းအင်သည် အရှိန်အဝါ အသုံးပြုခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည်ဆိုပါက သွေးကြောဖြတ်နဂါးဖမ်းသိုင်း သည် ခန္ဓာကိုယ်၏အထွတ်အထိပ်နည်းစနစ်ဖြစ်ပြီး လုံးဝ မသက်ဆိုင်သော နယ်ပယ်များ ဖြစ်နေပေသည်။

တစ်ခုချင်းစီသည် ရင်းနီးစေရန် အချိန်များစွာ လိုအပ်ပေသည်။တစ်ခုကို ကောင်းမွန်စွာအသုံးပြုရန်ပင် အလွန် ခက်ခဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

နည်းစနစ်တစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ခြင်းသည် တူညီသော နယ်ပယ်ရှိ ရွယ်တူများကို လွှမ်းမိုးနိုင်စေသည်။

အကြောင်းမှာ ၎င်းကို သင်ယူနိုင်သူများ ကိုယ်တိုင်က ထူးကဲသောသူများ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ပါရမီအလယ်အလတ်သာ ရှိသူဆိုလျှင် တစ်သက်လုံး ၎င်း၏အနှစ်သာရ အစစ်အမှန်ကို နားလည်နိုင်ဖွယ် မရှိချေ။

"ငါ အကုန် လိုချင်တယ်"

ရှန်းယီသည် နတ်ဆိုးသက်တမ်း ဆယ်စုနှစ်များစွာဖြင့် ထပ်မံ လောင်းထည့်လိုက်သည်။

【၂၆ နှစ်မြောက်တွင် သင်သည် လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော သစ်ပင်အခေါက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သင်၏ လက်ချောင်းထိပ်များသည် သစ်ပင်ပင်စည်ပေါ်တွင် ကခုန်နေကြသည်။ သစ်ပင်၏နှလုံးခုန်သံကို ကြားရသကဲ့သို့ သင် နားကို ကပ်ထားလိုက်သည်။】

【၄၈ နှစ်မြောက်တွင် သင်သည် ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းသည် အတွင်း၌အသက်စွမ်းအင်တစ်ခုရှိနေသော ကျောက်ဥတစ်လုံးနှင့် တူနေသည်။ သင့်မျက်နှာပေါ်တွင် ရူးသွပ်သောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည် သင် နားလည်သွားလေပြီ】

【၆၉ နှစ်မြောက်တွင် သင်သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ သင် ဘာမှ နားမလည်ခဲ့ပါ၊ သင် ရူးသွပ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။သင်ပြန်ထရပ်ပြီး စိတ်ထွက်ပေါက်ပေးသည့်အနေဖြင့် လေဒဏ်မိုးဒဏ်ခံထားရသော ကျောက်တုံးကြီးကို ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် သင် ငေးငိုင်စွာကြည့်ပြီး ဒီကျောက်တုံးက အသက်မဲ့နေပုံရတယ်ဟ ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။】

【သွေးကြောဖြတ်နဂါးဖမ်းသိုင်း စတင်နိုင်ခဲ့လေပြီ】

【၇၁ နှစ်မြောက်တွင် သင်၏လက်သီးနှင့် လက်ဝါးသိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်မှုသည် အကျိုးသက်ရောက်လာသည်။ သင်၏လက်ဝါး ရိုက်ချက်များသည် ပိုမို ကျွမ်းကျင်လာပြီး သွေးကြောဖြတ်နဂါးဖမ်းသိုင်း သည် သေးငယ်သောအောင်မြင်မှုသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။】

【၇၃ နှစ်မြောက်တွင် အရာခပ်သိမ်း၏သွေးကြောများဆိုသည်မှာ ဘာကိုဆိုလိုကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားပြီးနောက် ကျန်ရှိသည်မှာ သင်၏တိုက်ခိုက်မှုများအတွက် အသုံးပြုခြင်းကျွမ်းကျင်ရန်ဖြစ်လေသည်။ သွေးကြောဖြတ်နဂါးဖမ်းသိုင်းသည် ကြီးမားသောအောင်မြင်မှု သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။】

【၇၅ နှစ်မြောက်တွင် သွေးကြောဖြတ်နဂါးဖမ်းသိုင်း သည် ပြီးပြည့်စုံခြင်း သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။】

ရုတ်တရက် ဉာဏ်ပွင့်ခြင်း။

နောက်ပိုင်း လျင်မြန်သောတိုးတက်မှုများက ရှန်းယီအား သူသည် လက်သီးနှင့် လက်ဝါး သိုင်းပညာတွင် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရစေခဲ့ပေသည်။

ထိုစဉ်က တိမ်ခွင်းလက်သီး ပေါ်တွင် ကုန်ဆုံးခဲ့သော နှစ်များသည် လုံးဝ အချည်းနှီး မဟုတ်ခဲ့ပုံရသည်။

ကျောက်စိမ်းအဆင့် လက်သီးနှင့်လက်ဝါး သိုင်းပညာတစ်ခုကို စတင်ခြင်းမှပြီးပြည့်စုံသည်အထိ လေ့ကျင့်ရန် သိပ်မကြာခဲ့ပေ။

ဤအရာက ထူးကဲသောပါရမီရှိခြင်း၏အတွေ့အကြုံပင်။

အမှန်စင်စစ် နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းကဲ့သို့ ရှင်းပြရန်ခက်ခဲသော အရာများနှင့် မပတ်သက်သမျှ သူသည် အတော်လေး အရည်အချင်းရှိသူ ဖြစ်ပေသည်။

စနစ်ဘောင်ကို ပိတ်လိုက်ပေ၏။

ရှန်းယီသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ပြီး သူ၏ရရှိမှုများကို မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

အသိသာဆုံး ခံစားချက်မှာ သူ၏ပင်မ မရီဒျန်များအတွင်း လှိုင်းထနေသော အရှိန်အဝါဖြစ်ပြီး ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုပြည့်ဝနေပေသည်။

အခြားသူများအတွက်မူ ဤကဲ့သို့ တိုးတက်မှုသည် ခံနိုင်ရည်အားနှစ်ဆတိုးလာခြင်းနှင့်သာ ညီမျှကောင်း ညီမျှနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ရှန်းယီအတွက်မူ အခြေခံမလုံလောက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အဆင့်နိမ့်အမျိုးအစား ထက်ပိုမိုအစွမ်းထက်သော ထျန်းကန်းသွေးနတ်ဆိုးကို နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်ဖော်နိုင်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် အတွင်းအားသန့်စင်မှုနှုန်း နှစ်ဆတိုးလာပြီး ကုန်ဆုံးသွားသည်များကို ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းရန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း ငါးနှစ်သာ ကြာမြင့်ဦးမည် ဖြစ်ပေသည်။

"သွေးကြောဖြတ်နဂါးဖမ်းသိုင်း ဆိုတာ တကယ်တော့ ချိတ်ပိတ်တဲ့နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ"

ရှန်းယီသည် သူ၏ဖြူဖွေးပြီးသွယ်လျလာသော လက်ကို ဖြန့်လိုက်ပေသည်။

လက်ဝါးသည် အရေပြားအား မထိခိုက်စေဘဲ ဓားသွားကဲ့သို့ပြုမူပြီး သွေးကြောများကို ဖြတ်တောက်ပစ်လေ၏။

မရီဒျန်များကို ပိတ်ဆို့ပြီး အသက်စွမ်းအားကို ဖြတ်တောက်ပေသည်။

လင်းပိုင်ဝေ့သည် အလားတူ နတ်ဆိုးပညာရပ်တစ်ခု၏ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံခဲ့ရကြောင်း သူ မှတ်မိသည်။

သူမသည် ကျောက်စိမ်းအထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။

သူမအား ထိုမျှစိတ်ဆင်းရဲအောင် လုပ်နိုင်သော နတ်ဆိုးသည် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် တွင် ရှိနေလောက်သည်။

ကျောက်စိမ်းအဆင့် သိုင်းပညာတစ်ခုဖြင့် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်ရှိ နည်းစနစ်များကို ထိတွေ့နိုင်ပေသည်။

ဤ ၇၅ နှစ်သည် ကောင်းစွာအသုံးချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်...

နောက်ပိုင်းရက်များသည်တော့ အတော်လေး သက်တောင့်သက်သာ ရှိခဲ့ပေသည်။

ဘိုင်ယွင်စီရင်စုတွင် ခေါင်းဖြတ်ယူမည့် နတ်ဆိုးများကို အမြဲ သတိထားနေရလေ၏။

သို့သော် ဤတိတ်ဆိတ်သော ခြံဝင်းလေးထဲတွင် သူသည် ငြိမ်းချမ်းမှု အခိုက်အတန့်ကို ခံစားနိုင်ပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် တံတိုင်းအပြင်ဘက်၌ဧကနှစ်ထောင့်ရှစ်ရာ ကျယ်ဝန်းသော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ရုံးတော်ကြီး ရှိနေပေသည်။

လူတိုင်းသည် တိမ်တိုက်ပုံစံအနက်ရောင် ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အရှိန်အဝါများ စုစည်းနေကာ ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်မည့် ဓားသွားများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ဤနေရာသည် ချင်ကျိုးပြည်နယ် တစ်ခုလုံးတွင် အလုံခြုံဆုံး နေရာဖြစ်ပေသည်။

ရှန်းယီကို ရက်အနည်းငယ်ကြာ အနားယူစေပြီး သူ၏တင်းမာနေသော အာရုံကြောများကို အနားပေးလိုက်နိုင်သည်။

သူသည် သိုင်းပညာကို ရရှိပြီးပြီဖြစ်ပြီး လင်းပိုင်ဝေ့နှင့် သဘောတူညီချက်လည်း ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဘွား၏အချဉ်တည်သည့် ဟင်းချက်နည်းမှာ အတော်လေး ထူးခြားသည်။

ဆန်ပြုတ်နှင့် တွဲစားလိုက်လျှင် ဗိုက်မဝသော်လည်း ခံတွင်း အလွန်တွေ့စေသည်။

သူမက ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိသဖြင့် ရှန်းယီသည် နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် ဆက်နေရန် ဆန္ဒရှိပေသည်။

အမှန်မှာ ထိုသခင်လေးဖန်း သည် သူ့အား သွေးကြောဖြတ်နဂါးဖမ်းသိုင်း ကို ပြသချိန်တွင် မျက်နှာပေါ်၌အထင်သေးသော အရိပ်အယောင် အမြဲမရှိခဲ့လျှင် ပိုကောင်းမည် ဖြစ်ပေသည်။

ရှန်းယီသည် တစ်ဖက်လူကို မည်သို့ စိတ်အနှောင့်အယှက် ပေးမိသည်ကို မသေချာပေ။

စဉ်းစားရန်လည်း အချိန်မရှိပေ။

သူသည် ဖားယားခြင်းတွင် မတော်သလို စိတ်လည်း မဝင်စားပေ။

သို့မဟုတ်ပါက ယခင်ဘဝက ကဲ့သို့ အဆုံးသတ်သွားမည် မဟုတ်ချေ။

"မင်းရဲ့ထင်မြင်ချက်ကို ပြောပါဦး"

ဖန်းဟန်သည် လက်သီးကို ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်သော မျက်လုံးများဖြင့် အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပေသည်။

ရှန်းယီသည် လက်နှစ်ဖက်ကို အောက်ချကာ သူ့နောက်တွင် ရပ်လျက် ခဏ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"အရမ်း ကောင်းပါတယ်"

တစ်ဖက်လူ၏သွေးကြောဖြတ်နဂါးဖမ်းသိုင်း သည် သေးငယ်သောအောင်မြင်မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခါစသာ ရှိသေးပုံရပြီး လက်သီးနှင့် လက်ဝါး သိုင်းပညာတွင် ကျွမ်းကျင်မှုအနည်းငယ် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဖန်းဟန်၏အသက်အရွယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ ၎င်း၏လျှို့ဝှက်နက်နဲမှုများကို နားလည်ရန် သူ အနေဖြင့် နှစ်ပေါင်း ၇၀ ကြာ ဆင်ခြင်ခဲ့ရသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် အနည်းငယ်ကြမ်းတမ်းနေသေးသော်လည်း တကယ်ကို အလွန် ကောင်းမွန်ပေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ရှန်းယီသည် တစ်ဖက်လူထက် များစွာ နိမ့်ကျကြောင်း ဝန်ခံလိုက်သည်။

"ဟွန့်"

တစ်ဖက်လူတွင် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း မရှိသော်လည်း ထိုသို့သော ဟန်ဆောင်စကားများဖြင့် ဖုံးကွယ်ရန်ကြိုးစားနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဖန်းဟန်၏နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားကာ မသိမသာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

သူ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ အင်္ကျီလက်စခါယမ်းကာ အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်ရန် လှည့်ထွက်လိုက်ပေသည်။

ရုတ်တရက် ခြံဝင်းအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ ဆူညံသွားသည်။

"အစ်ကိုရှန်း... မြန်မြန် ထွက်လာပါဦး"

လျိုရှောင်ကျဲ သည် ခြံဝင်းထဲသို့ ခေါင်းပြူကြည့်ပြီး တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

"မြန်မြန် ပြင်ဆင်တော့၊ အလုပ်သွားရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"

"ကောင်းပြီ၊ စောင့်ဦး"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းယီ လက်ကောက်ဝတ်များကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

သူ လုံလောက်စွာ အနားယူပြီးပြီ။သူ၏ထက်ရှသောစိတ်အနည်းငယ်ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် အဖြစ်ခံ၍ မရပေ။

ဤနေရာသည် မည်မျှပင် သက်တောင့်သက်သာ ရှိစေကာမူ သူနှင့် မသက်ဆိုင်သလို တစ်သက်လုံးလည်း ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် ဓားယူရန် အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် တောင့်တင်းခိုင်မာသော ပုံရိပ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်လာသည်။

ဖန်းဟန်သည် သူ့ကို အေးစက်စွာ စေ့စေ့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးအနည်းငယ်ပင့်ကာ သူ၏ တည်ငြိမ်သော အသံတွင် အေးစက်မှု အရိပ်အယောင် ပါဝင်နေသည်။

"မင်းကို ဘယ်သူက သဘောတူခွင့် ပြုလို့လဲ"

"..."

ထိုစကားကြောင့် ရှန်းယီ၏ပုံရိပ် အနည်းငယ် တုန့်ဆိုင်းသွားသည်။

သူသည် ထိုအကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ရှန်းယီ၏ချောမောသော မျက်နှာပေါ်၌ ဖျော့တော့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သိမ်မွေ့ပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အရှိန်အဝါတစ်ခု သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် လှိုင်းထလာခဲ့သည်။