မြစ်စောင့်နတ်နှင့် တိုက်ပွဲ

တံငါရွာငယ်

ယန်ချွန်းမြစ်၏မငြိမ်မသက် ဟိန်းဟောက်သံများကြားတွင် ရွာသားများသည် မီးတုတ်များကို ကိုင်ဆောင်လျက် မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေသော ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ကို အလင်းပေးထားကြချေ၏။

မီးရောင်သည် အရိပ်များနှင့် ယှက်နွယ်နေပေသည်။

သူတို့၏မျက်နှာများမှာ မရေမရာလှုပ်ရှားနေပြီး ရှေ့တည့်တည့်ကို တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်နေကြကာ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကခုန်နေသော မီးတောက်များနှင့်အတူ ရူးသွပ်မှု အရိပ်အယောင်အချို့ကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေချေ၏။

ငါးဖမ်းလှံများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော သန်မာသည့် လူတစ်စုသည် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရထားသော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်မှူး အများအပြား၏ ရင်ဘတ်များကို ချွန်ထက်သော လှံသွားများဖြင့် ဖိကပ်ထားကြပေသည်။

လျိုရှောင်ကျဲနှင့် လီရှောင်အာ့တို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းလျက် လေကို ခက်ခဲစွာ ရှူရှိုက်နေရပြီး သူတို့၏အကြည့်များမှာ မြှန်ဝါးနေကာ သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ခြင်း၌နာမည်ကြီးသော မာထောင်၏အခြေအနေမှာ ပိုဆိုးရွားပေသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျိုးပဲ့ကြေမွနေပြီး ရှည်လျားသော အင်္ကျီမှာ ပျစ်ချွဲခဲနေသော သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေကာ ထွက်သက်မှာ ကြိုးမျှင်ကလေးပမာ အားနည်းနေချေ၏။

ရာစုနှစ်များစွာ ကြိုးစားပမ်းစား တည်ဆောက်ခဲ့သော ဂုဏ်သတင်းကို စွန့်လွှတ်ကာ နတ်ဆိုးဟူသော အမည်နာမကို ဆေးကြောခဲ့သည့် မြစ်စောင့်နတ်သည် အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ပုန်ကန်ပြီး နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်မှူးများကို အကြမ်းဖက် တိုက်ခိုက်ရသနည်း ဆိုသည့်အချက်ကို သူတို့ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြပေသည်။

အခြားနတ်ဆိုးများနှင့် မတူဘဲ၊မြစ်စောင့်နတ်သည် လူသားများ၏လေးစားမှုကို နက်ရှိုင်းစွာ ရရှိထားသူ ဖြစ်ချေ၏။

ဤနေရာတွင် ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့သောကြောင့် ရွှေယွင်ရွာသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ သူမအား ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ပြုထားသည့် ပိုင်နက်နယ်မြေဖြစ်သည်ဟုပင် ပြောနိုင်ပေသည်။

ယင်းအတွက် အပြန်အလှန်အားဖြင့် မြစ်စောင့်နတ်၏လက်ချက်မဟုတ်လျှင်ပင် ဤဧရိယာ၌ တစ်စုံတစ်ရာ အမှားအယွင်း ဖြစ်ပေါ်လာပါက အင်ပါယာတရားရုံးအနေဖြင့် သူမအား တာဝန်ယူခိုင်းနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့်လည်း လီမူကျင်းသည် မြစ်စောင့်နတ်ဆိုးကို ကြိုက်နှစ်သက်ခြင်း မရှိသော်လည်း ဤနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် ဘုရားကျောင်းသို့ တန်းသွားပြီး စောင့်ဆိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေ၏။

၎င်းသည် ကိုယ့်လူဟု သတ်မှတ်ရန် မပြည့်တမီသာ ရှိပေသည်။

ထိုသို့သော အပြုအမူမျိုး လုပ်ဆောင်လိုက်သည့်အတွက် သူမအနေဖြင့် ရေအောက်၌ တစ်သက်လုံး ပုန်းအောင်းနေလျှင်သာ အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

နှစ်ပေါင်းလေးရာကြာ သည်းခံလာမှုသည် ရိုးရာဓလေ့ကို လာရောက်လေ့လာသည့် တပ်မှူး အနည်းငယ်ကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက်နှင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျက်စီးသွားခဲ့ရပေသည်။

အကြောင်းပြချက် မရှိပေ...

"အာ ဟား ခွေးသားရေ ဝတ်ထားတဲ့ ကောင်စုတ်တွေ မင်းတို့ ဘဝင်မြင့်ရဲဦးလေ"

မုန်ရှန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ရွှေရောင်ချည်မျှင်ဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော ဝံပုလွေရိုင်းပုံ ပါရှိသည့် လီရှင်းဟန်၏ ပခုံးကို ခြေထောက်ဖြင့် နင်းချလိုက်ချေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်စိမ်းအဆင့် ရှိသော တတိယအဆင့် တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် သတိမေ့မြောနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏လက်မောင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အားတစ်ခုကြောင့် ဖောက်ခွဲစက်ကဲ့သို့ လိမ်တွန့်နေပြီး ကျိုးပဲ့နေသော အရိုးဖြူဖြူများမှာ အသားထဲမှ ထိုးထွက်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ချေ၏။

မကြာမီ အချိန်လေးတစ်ခုအထိ သူသည် လူအုပ်ကြီးကို လူစုခွဲရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး သူတို့ဆီသို့ တိုးဝင်လာသော မြစ်ရေစီးကြောင်းကို ခုခံရန် အားအင်များကို စုစည်းခဲ့ရသူ ဖြစ်ပေသည်။

မုန်ရှန်း၏လုပ်ရပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊

ငါးဖမ်းလှံများကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော အခြားရွာသားများ၏လက်များမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားကြချေ၏။

သူတို့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက မြစ်စောင့်နတ်၏ ကောင်းချီးကို ရရှိခဲ့ကြသော်လည်း အင်ပါယာရုံးတော် အပေါ်တွင်မူ ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှု အနည်းငယ် ရှိနေကြဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်မှူးများကို မကြိုက်ခြင်းသည် သူတို့ကို စော်ကားရဲသည်ဟု မဆိုလိုပေ။

ထို့ပြင် သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် ထိုသို့လုပ်ရန် မလိုအပ်ဟု ခံစားနေကြချေ၏။

ထို့အပြင်...

သူတို့အားလုံး မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မြစ်စောင့်နတ်ဘုရားကျောင်း အပြင်ဘက်တွင်၊

လီမူကျင်းသည် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံ ပေါက်နေပေသည်။

သူမ၏မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးနေပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ပျင်းရိကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်နှာမှာ ယခုအခါ ဖျော့တော့ကာ နာမကျန်း ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ရှိချေ၏။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူမက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟေး... ရှင် ပြီးခါနီးပြီလား။ မတောင့်ခံနိုင်တော့ရင်လည်း လက်လျှော့လိုက်ပါတော့လား"

သူမ၏ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် အပြာရောင် ဂါဝန်ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ဝမ်းဗိုက်တွင် ဓားတိုတစ်ချောင်း ထိုးစိုက်လျက် ရှိနေပေသည်။

မြစ်စောင့်နတ်သည် မျက်လွှာချလိုက်ပြီး သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ခံစားချက်မဲ့စွာ ကြည့်လိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးညွှတ်လျက် ပြုံးလိုက်ချေ၏။

သူမသည် လက်တစ်ဖက် ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ဖြူဖွေးသော လက်ချောင်းများဖြင့် ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ပုံမှန်အတိုင်း ဆွဲထုတ်လိုက်ပေသည်။

လိမ်ယှက်နေသော အူများကြားမှ ဓားသွား လျှောထွက်လာသည်နှင့် သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မသက်မသာဖြစ်မှု တဒင်္ဂ ဖြတ်သန်းသွားချေ၏။

သူမ လွှတ်လိုက်သောအခါ ဓားတိုသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပေသည်။

မြစ်စောင့်နတ်၏အသံမှာ ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိလောက်အောင် နူးညံ့နေချေသည်။

"သူ ပြန်လာမှာကို ငါစောင့်နေတာ။ မင်းကရော ဘာကို စောင့်နေတာလဲ"

ဤအရာကို ကြားလျှင် လီမူကျင်းလည်း ယခင်က တိုက်ခတ်ခဲ့သော လေနက်ကြီးအကြောင်းကို တွေးမိသွားပေသည်။

သူမ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြန်ပြောလိုက်ချေ၏။

"ကွာခြားချက်က အရမ်းကြီးလွန်းတယ်"

မြစ်စောင့်နတ်ဆိုးသည် ဒဏ်ရာအချို့ ရရှိထားပုံရပြီး ယွမ်အနှစ်သာရကုန်ခမ်းနေကာ သူမ၏ အင်အားထက်ဝက်ကိုပင် ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

သို့သော် ကျောက်စိမ်းအဆင့် နှောင်းပိုင်း၏ ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ အလွန်နက်ရှိုင်းလှသဖြင့် အနည်းငယ်မျှသော ဒဏ်ရာကို ပေးနိုင်ရန်မှာပင် သူမ လုပ်ဆောင်နိုင်သမျှ၏အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"သောက်ကျိုးနည်းပဲ တုန်နေတာကို ရပ်လိုက်စမ်း"

မုန်ရှန်းသည် ဘေးနားရှိ ရွာသားတစ်ဦးကို ရိုက်ပုတ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲမှ ငါးဖမ်းလှံကို ဆွဲယူလိုက်ချေ၏။

သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများ တိုးပွားလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် ဦးနှောက်ပင် တုန်ခါနေသကဲ့သို့ ခံစားရပေသည်။

သူသည် အက်ကွဲသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ချေ၏။

"မြစ်စောင့်မယ်မယ်အတွက် ဒီ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက ခွေးမကို သတ်ကြစို့"

သူ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုအမျိုးသမီးဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွာလူကြီးသည် နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် လှောင်ပြုံးရေးရေးဖြင့် ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး ပြဇာတ်ကောင်းတစ်ခုကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ရှိနေချေ၏။

ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုအဘိုးအိုရုတ်တရက် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်သွားပေသည်။

"သောက်ကလေး... မြစ်စောင့်နတ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်မှူးဆိုတာ မင်းလို သာမန်လူတစ်ယောက် ဝင်ပါရမယ့်ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးကွ"

"အဲဒီ လီအမျိုးသမီးက ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားပြီး မလှုပ်မယှက် ရပ်နေရင်တောင် လက်လေးတစ်ချောင်းနဲ့တင် မင်းကို သတ်ပစ်နိုင်တယ်"

သူသည် တုတ်ကောက်ကို အလျင်အမြန် ထောက်ကာ တားဆီးရန် သွားလိုက်ချေ၏။

ကံဆိုးစွာဖြင့် သူ အချိန်မီ မရောက်နိုင်တော့ပေ။

လီမူကျင်းသည် ခေါင်းပြန်လှည့်လိုက်ပြီး သူမအား ငါးဖမ်းလှံဖြင့် ထိုးရန် အော်ဟစ်ပြေးလာသော မုန်ရှန်းကို ကြည့်လိုက်ပေသည်။

သူမ ခေါင်းအနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ရာ ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်ရှည်များက အနည်းငယ် ဝဲကျသွားချေ၏။

"သေလောက်အောင် စိတ်ရှုပ်စရာကောင်းတာပဲ"

ထိုစကားများနှင့်အတူ သူမ၏ရှည်လျားပြီး ကောက်ကြောင်းလှပသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်စင်းကဲ့သို့ လဲကျသွားချေ၏။

မြစ်စောင့်နတ်ဆိုးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူမသည် ဆီကုန်နေပြီဖြစ်ကာ နောက်ဆုံးထွက်သက်ဖြင့်သာ မနည်းတောင့်ခံနေရသူ ဖြစ်ပေသည်။

သူမ၏မြင်ကွင်းထဲတွင် မုန်ရှန်း၏အရုပ်ဆိုးသော မျက်နှာသည် သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရူးသွပ်မှုများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူ့အော်သံများမှာ စိတ်အားထက်သန်မှုကြောင့် ပိုမိုကျယ်လောင်လာချေ၏။

သူသည် မြစ်စောင့်နတ်၏ရှေ့မှောက်တွင် မိမိကိုယ်ကို သက်သေပြတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

ဖွပ်

ငါးဖမ်းလှံကို မြင့်မားစွာ မြှောက်ထားသော သူ့မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားပြီး ကျယ်လောင်စွာဟထားသော ပါးစပ်မှ ဖြောင့်တန်းသော ဓားနက်တစ်လက် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုးထွက်လာချေ၏။

သွေးများက လည်ချောင်းမှတစ်ဆင့် ပါးစပ်တစ်ခုလုံး ပြည့်လျှံလာပြီးနောက် ဓားက လုံးဝ စုပ်ယူသွားပေသည်။

"..."

လီမူကျင်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရင်း မှုန်ဝါးနေသော မြင်ကွင်းထဲ၌ ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာချေ၏။

သူမ၏အသက်ရှူသံမှာ အားနည်းနေပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်တော့ပေ။

ထိုအရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်က မုန်ရှန်း၏ဦးခေါင်းခွံမှ ဓားရှည်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲထုတ်လိုက်သည်ကိုသာ သူမ ကြည့်နေနိုင်တော့သည်။

ချောမောသော မျက်နှာသည် သွေးများ ပေကျံနေပြီး သူ၏အနီရင့်ရောင် ဝတ်ရုံရှည်မှာ လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေချေ၏။

တစ်ဖက်လူက ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာပြီး မုန်ရှန်း၏အလောင်းကို ကျော်ခွကာ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပေသည်။

"..."

မြစ်စောင့်နတ်သည် လက်နှစ်ဖက်ချထားပြီး ရှန်းယီကို တွေဝေစွာ စိုက်ကြည့်နေချေ၏။

တစ်ချိန်က ကျက်သရေရှိပြီး မြင့်မြတ်ခဲ့သော သူမ၏မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ လျင်မြန်စွာ အစားထိုး ဝင်ရောက်လာပေသည်။

"ဘာလို့ ပြန်လာတာက မင်းဖြစ်နေရတာလဲ... သူရော ဘယ်မှာလဲ"

သူမသည် ရှန်းယီ၏နောက်ကျောဘက်သို့ ရူးသွပ်စွာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း မီးတုတ်များ ထွန်းညှိထားသော လမ်းမှာ ဗလာဖြစ်နေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရချေ၏။

"ငါ သူ့အတွက် အဖိုးတန်ဆေးဝါးတွေ စုဆောင်းထားတယ်လေ... သူ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ"

စိတ်ပျက်လက်ပျက် ရှာဖွေနေစဉ် မြစ်စောင့်နတ်သည် ရုတ်တရက် အလွန်ရင်းနှီးသော အနံ့တစ်ခုကို ရလိုက်ပေသည်။

သူမ၏အကြည့်သည် ရှန်းယီ၏နတ်ဆိုးအမြုတေ သိမ်းဆည်းထားသော အဝတ်အစား နေရာဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိသွားပြီး အသက်ရှူမှားသွားကာ မျက်နှာတွင် ဒေါသအိုး ပေါက်ကွဲသွားချေ၏။

"မင်း သေလမ်းရှာနေတာပဲ"

ဝှစ်

ရှန်းယီ ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သူ့၏ဓားရှည်ကို အားကုန် ခုတ်ချလိုက်ချေသည်။

လောဘဝံပုလွေနတ်ဆိုးသုတ်သင်ခြင်း သိုင်းကွက်ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဓားသည် လေထုကို ပိုင်းဖြတ်သွားပြီး ပိန်းပိတ်အောင် မှောင်နေသော ညဉ့်နက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ရိတ်သိမ်းသောတံံစဉ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေ၏။

မြစ်စောင့်နတ်၏ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေမှုအောက်တွင် သူမသည် ရှောင်တိမ်းရန်ပင် မကြိုးစားချေ။

လက်ဝါးများကို မြှောက်လိုက်သည့် ခဏတွင် ကြည်လင်သော ရေစီးကြောင်းနှစ်ခု ဘယ်နေရာမှန်းမသိ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဓားကို ရစ်ပတ်ထားသော သံကြိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေသည်။

တစ်ချိန်က ဘာမဆို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သော ဓားနက်သည် ထိုနူးညံ့သော ရေစီးကြောင်းများကြောင့် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရပြီး ဓားပေါ်တွင် စီးဆင်းနေသော သွေးစွန်းအရာများလည်း ဆေးကြောခြင်း ခံလိုက်ရချေ၏။

များစွာ အားနည်းနေပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ သူမသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ထိန်းထားခြင်း မရှိတော့ပေ။

သူမ၏လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ထပ်မံ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ အခြားရေစီးကြောင်းတစ်ခုသည် ရှည်လျားသော ကြာပွတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လူငယ်ဆီသို့ ရက်စက်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်ချေ၏။

"ငါ့ နဂါးသခင်ရဲ့ဝိညာဉ်ကို ပူဇော်ဖို့ မင်းရဲ့ အရေခွံကို ခွာပြီး အရိုးတွေကို ထုတ်ပစ်မယ်"

လေထုအားခွင်းသွားသော အသံသည် မိုးကြိုးပေါက်ကွဲသံကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ရေကြာပွတ်သည် တွင်းအောင်းရာမှ ထွက်လာသော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ရိုက်ခတ်လိုက်ပြီး လူငယ်၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အသားတစ်လွှာကို လှီးထုတ်ပစ်ချင်နေချေ၏။

ရှန်းယီသည် ကိုင်ထားသော ဓားကို လွှတ်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် တန်းလန်းကျန်ရစ်စေကာ သူ၏ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် ဖမ်းဆုပ်၍ မရအောင် ဖြစ်သွားပေသည်။

သူသည် မြွေနဂါးနှင့်မျောက်ဝံဖြူ ကျင့်စဉ်ဖြင့် ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ပြင်းထန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ချေ၏။

ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသမီး၏တစ်ပေအကွာအဝေးသို့ ထိုးဆင်းလိုက်ပေသည်။

အမျိုးသမီး၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ထူထပ်သော သွေးကြောများကို သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရချေ၏။

သွေးကြောဖြတ်နဂါးဖမ်းသိုင်း

ကျောက်စိမ်းဖြူဖြင့်ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော သူ့လက်သီးသည် မြစ်စောင့်နတ်၏လှပသော မျက်နှာကို ရက်စက်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ပေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ နတ်ဆိုးစွမ်းအားဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိတော့သည့် သူမ၏မျက်နှာမှ အဆီများ ပေါက်ကွဲထွက်လာချေ၏။

နှစ်ပေါင်းလေးရာကြာ အသားဓာတ်မှီဝဲခြင်းနှင့်အတူ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏လိုက်လျောမှုတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ တစ်ချိန်ကကြင်နာတတ်သော မြစ်စောင့်နတ်အား အမှန်တကယ် ဝက်တစ်ကောင်အဖြစ်ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့ချေနေပြီ။