ကျည်ဆန်ကို ပိုမြန်မြန် ပျံသန်းခွင့် ပြုလိုက်ပါ

ကူချင်းဟွမ်း ရဲ့ ဖော်ပြချက် အရ ရှင်းမျိုးနွယ်စု ရဲ့ ဇာတ်ကောင်စရိုက်ကို ကျန်းပေရန် အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။

ကူညီတတ်ခြင်းနဲ့ ပရဟိတ လုပ်တတ်ခြင်းတွေက သူတို့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေရဲ့ တံဆိပ်ကပ်ခံထားရတဲ့ အရာတွေ ဖြစ်လေသည်။

တိမ်တိုက်ပြည်နယ် မှာ ရှင်းမျိုးနွယ်စု က မတရားမှုတွေကို ပြုပြင်ပေးပြီး သူရဲကောင်းဆန်စွာ ပြုမူတတ်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေက နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေလေသည်။

သူတို့က ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ သာမန် ပြည်သူတွေ ကြားမှာ အလွန် ကောင်းမွန်တဲ့ ဂုဏ်သတင်း ရှိတဲ့ ရှားပါး မျိုးနွယ်စုကြီး တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ဒီလို သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေ အပြင် ရှင်းမျိုးနွယ်စု လုပ်ရတာ နှစ်သက်တဲ့ နောက်ထပ် အရာ တစ်ခုက "တရားမျှတစွာ ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးခြင်း" ဖြစ်လေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သိုင်းလောက ရှိတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ပဋိပက္ခ ဆိုတာ ရှိစမြဲလေ။

အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို လုယူဖို့ ဂိုဏ်းကြီးတွေနဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေ ကြားက တိုက်ပွဲတွေက အဆန်း မဟုတ်ပေ။

ပြီးတော့ ရှင်းမျိုးနွယ်စု က မီးသတ်သမား အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့နဲ့ တူလေသည်။

ဘယ်နေရာမှာပဲ ရန်ပွဲ ဖြစ်ဖြစ် သူတို့က မီးငြှိမ်းသတ်ဖို့ အမြန် ရောက်လာပြီး နှစ်ဖက်စလုံး ပျက်စီးသွားတဲ့ အထိ မတိုက်ခိုက်ကြဖို့ တားဆီးပေးလေ့ ရှိလေသည်။

တိမ်တိုက်ပြည်နယ် ရဲ့ ဂုဏ်သရေ အရှိဆုံး ငြိမ်းချမ်းရေး ဖော်ဆောင်သူတွေ အနေနဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ ဂိုဏ်း အများစုက ရှင်းမျိုးနွယ်စု ကို မျက်နှာသာ ပေးလေ့ ရှိကြလေသည်။

သူတို့ ချက်ချင်း မရပ်တန့်ရင်တောင် အခြေအနေကို လက်လွတ်စပယ် မဖြစ်သွားအောင် ထိန်းသိမ်းတတ်ကြလေသည်။

ရန်ပွဲ အများအပြားကို ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးပြီးနောက် ပိုမို များပြားတဲ့ အားနည်းတဲ့ ဂိုဏ်းတွေနဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေက ရှင်းမျိုးနွယ်စု ကို ကျေးဇူးတင်လာကြလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ရှင်းမျိုးနွယ်စု ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှု ကွန်ရက်ကလည်း ပိုပို ကြီးမားလာခဲ့လေသည်။

မှန်ပါတယ် လင်ယန် ရဲ့ စာကို ဖတ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် က ရှင်းမျိုးနွယ်စု ရဲ့ "ကောင်းမှုကုသိုလ်" လုပ်ရပ်တွေကို မျိုးနွယ်စုရဲ့ စီးပွားရေး အင်ပါယာကို အဆက်မပြတ် ချဲ့ထွင်နေခြင်း အဖြစ် မြင်တွေ့လာရလေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျေးဇူးကြွေး ဆိုတာ ဆပ်ဖို့ အခက်ခဲဆုံး အရာ ဖြစ်လေသည်။

ရှင်းမျိုးနွယ်စု ရဲ့ အကူအညီ ရယူလိုက်တာနဲ့ တစ်ဖက်လူရဲ့ သစ္စာရှိမှုက သူတို့ဘက်ကို သေချာပေါက် ယိမ်းယိုင်သွားမှာ ဖြစ်လေသည်။

အချိန် အလုံအလောက် ရရင် ဒီလို "သစ္စာရှိမှု" တွေ ပိုစုဆောင်းမိလေလေ ရှင်းမျိုးနွယ်စု ရဲ့ အဆင့်အတန်းက တိမ်တိုက်ပြည်နယ် မှာ သဘာဝကျကျ ပိုမြင့်မားလေလေ ဖြစ်လာမှာ ဖြစ်လေသည်။

ဆိုရိုးစကား ရှိသလိုပါပဲ အမှတ် တစ်ခုတည်းကနေ ပုံရိပ် အပြည့်အစုံကို မြင်နိုင်တယ် တဲ့။

လျို နဲ့ ဝမ် မိသားစုတွေ ကြားက ပဋိပက္ခကို ကြည့်ပြီး ရှင်းမျိုးနွယ်စု က "မီးသတ်သမား" တင် မကဘဲ "မီးရှို့သမား" လည်း ဖြစ်တယ်လို့ ယုံကြည်စရာ အကြောင်းရင်း ကျန်းပေရန် မှာ ရှိလေသည်။

မီးစတင် ရှို့ပြီးမှ ကိုယ်တိုင် ပြန်ငြှိမ်းသတ်ကာ ဂုဏ်သတင်းရော မျက်နှာသာပါ နှစ်ခုလုံး ရယူနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သူတို့ရဲ့ တွက်ချက်မှုတွေက ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

'ကျွမ်းကျင်သူပဲ...'

ရှင်းမျိုးနွယ်စု ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးတဲ့ ရန်ပွဲတွေ ထဲမှာ အများစုက နှစ်ဖက်စလုံး ကြားက စစ်မှန်တဲ့ ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်မယ်လို့ ကျန်းပေရန် ယုံကြည်လေသည်။

ဒါပေမဲ့ လျို နဲ့ ဝမ် မိသားစုတွေလို သူတို့ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ပြီး မီးထိုးပေးထားတဲ့ ကိစ္စတွေလည်း မနည်းလောက်ဘူးလို့ သူ ခန့်မှန်းမိလေသည်။

ဒါက ရှင်းမျိုးနွယ်စု ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို ပြသနေလေသည်။

ဒီမျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ ဂိုဏ်းတွေ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပဋိပက္ခ ဖြစ်လာမှာကို သူတို့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ နောက်ကနေ တွန်းပို့ပေးဖို့ အကြီးအကျယ် ကြိုးစားအားထုတ်နေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ကျည်ဆန်" ကို ပိုမြန်မြန် ပျံသန်းခွင့် ပြုလိုက်ဖို့ပါပဲ။

...

ကူချင်းဟွမ်း ရဲ့ သတင်းပို့ချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ရှင်းမျိုးနွယ်စု ကို ကူချင်းဟွမ်း ဘာလို့ ဒီလောက် သတိထားနေလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် နားလည်သွားလေသည်။

သူတို့က အမှောင်ထဲက မျက်လုံး တစ်စုံနဲ့ တူသည်၊ သူတို့ မင်းကို ဘယ်အချိန် ပစ်မှတ်ထားလာမလဲ ဆိုတာ မင်း ဘယ်တော့မှ မသိနိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူတို့က အလွန် အန္တရာယ်များလေသည်။

ဒါ့အပြင် လင်ယန် ရဲ့ ကိစ္စလို အမှား သေးသေးလေးတွေကို သူတို့ အရင်ကလည်း ကျူးလွန်ခဲ့ဖူးမှာ သေချာသည်၊ ဒါကြောင့် အဖြစ်အပျက် ပြီးသွားတဲ့ အခါ ရှင်းလင်းရေး လုပ်ဖို့ သူတို့မှာ အလွန် ရင့်ကျက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိနိုင်ခြေ များလေသည်။

စနစ် သာ မရှိရင် သူတို့ ပစ်မှတ်ထား ခံနေရပြီလို့တောင် ကျန်းပေရန် သံသယ ဝင်မိလေသည်။

ဒီလို အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်ရှိပြီး အမြစ်တွယ်နေတဲ့ ဒေသခံ အင်အားကြီး တစ်ခုကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ခြင်းက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပညာမရှိတဲ့ လုပ်ရပ် တစ်ခု ဖြစ်သည်၊ အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်တာအို ရဲ့ "ဂရုစိုက်မှု" အလွန်အမင်း ခံနေရတဲ့ ကျန်းပေရန် လို လူတစ်ယောက် အတွက် ပိုဆိုးလေသည်။

တကယ့် တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့ရင် သူ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း ထမင်းစားဖို့တောင် မဖြစ်နိုင်လောက်ပေ။

ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ကူချင်းဟွမ်း ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"အရောင်းအဝယ် ပြီးသွားတဲ့ အခါ ရှင်းမျိုးနွယ်စု ရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခြင်း မခံရဖို့ မင်းမှာ အခွင့်အရေး ဘယ်လောက် ရှိလဲ"

"အစ်ကိုကြီး ကို ဖြေကြားရရင် ၁၀ ပုံ ၉ ပုံ ပါ"

'အရမ်း ကောင်းတယ်... ငါ သင်ပေးထားတဲ့ သူဆီကနေ မျှော်လင့်ထားသလိုပါပဲ'

၁၀ ပုံ ၉ ပုံ တောင် သေချာတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလို့ ကူချင်းဟွမ်း ခံစားနေရတာ ကြားလိုက်ရတော့ ကျန်းပေရန် ကျေနပ်သွားမိလေသည်။

စိတ်ထဲကနေ ချီးကျူးလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆို မင်း ဆက်လုပ်ပြီး ဝမ်ယွင်ယန် နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ ကြိုးစားလိုက်ပါ"

သန့်ရှင်းစွာ ထွက်ခွာနိုင်မယ်လို့ ကူချင်းဟွမ်း ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း ယုံကြည်နေမှတော့ ကြိုးစားကြည့်ဖို့ ထိုက်တန်လေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျန်တဲ့ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကို အာမခံပေးဖို့ စနစ် ရှိနေသေးတာပဲလေ။

တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဟုတ်ကဲ့"

လက်သီးဆုပ်လိုက်ပြီး ကူချင်းဟွမ်း သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်း ထုတ်ယူကာ ကျန်းပေရန် ကို ကမ်းပေးပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး အထဲမှာ တိမ်တိုက်ပြည်နယ် ရဲ့ စီရင်စု အသီးသီး အတွက် ခရီးသွား တိုကင်ပြားတွေ၊ ဒေသသုံး ငွေကြေးတွေနဲ့ မြေပုံတွေ ပါပါတယ် အစ်ကိုကြီး အတွက် အသုံးဝင်ပါလိမ့်မယ်"

"မင်းက စဉ်းစားဉာဏ် ရှိတာပဲ"

ကျန်းပေရန် သိုလှောင်လက်စွပ် ကို ယူပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော် သွားပြင်ဆင်လိုက်ဦးမယ် ဂျူနီယာညီလေးဝမ်ကျိုး သွားကြစို့"

"ကောင်းပြီ"

လော့ဝမ်ကျိုး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကူချင်းဟွမ်း နဲ့ အတူ လူတိုင်းကို ဦးညွှတ်ကာ သီးသန့် အခန်းထဲကနေ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

ကူချင်းဟွမ်း ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ကျန်တဲ့ လူတွေနဲ့ အတူ ငွေရှင်းပြီး စားသောက်ဆိုင်ကနေ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

သို့သော် လမ်းမ အနည်းငယ်လောက်တောင် မလျှောက်ရသေးခင် စနစ်က ၅ ကြိမ်တိုင်တိုင် ရွေးချယ်စရာတွေ ပေါ်လာစေခဲ့ပြီး နေရာတိုင်းမှာ အန္တရာယ်တွေ ရှိနေကြောင်း မီးမောင်းထိုးပြလိုက်လေသည်။

မတော်တဆ ပခုံးချင်း တိုက်မိတာတောင် မြေကမ္ဘာအဆင့် ရွေးချယ်စရာ တစ်ခု ပေါ်လာစေနိုင်လေသည်။

တကယ် ကြောက်စရာ ကောင်းလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒါက ကောင်းမွန်တဲ့ တပည့် အများအပြား လက်ခံထားမိလို့ ကျန်းပေရန် ကို ဝမ်းသာစေခဲ့လေသည်။

မဟုတ်ရင် သူ့အတွက် သွားလာရ ခက်ခဲတဲ့ နေရာ တစ်ခုမှာ စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ မပြောနဲ့၊ နေ့စဉ် နေထိုင်မှု ဘဝတောင် ပြဿနာ ဖြစ်လာနိုင်လေသည်။

"ခန်းမသခင်ရှီ ငါတို့ကို ပျံသန်းသော စံအိမ် ထဲ ခေါ်သွားပေး"

လမ်းကြားလေး တစ်ခုထဲမှာ ကျန်းပေရန် ရှီဖုန်းလန် ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"အင်း"

ရှီဖုန်းလန် ပျံသန်းသော စံအိမ် ကို ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး လူတိုင်းကို အတွင်းထဲ ပြောင်းရွှေ့ပေးလိုက်လေသည်။

"ပေရန်လေး ပေရန်လေး ငါတို့ ကျင့်ကြံခြင်း တုပမှု ကစားကြမှာလား"

ပျံသန်းသော စံအိမ် ထဲ ဝင်ရောက်တာနဲ့ ရှီဖုန်းလန် ထူးထူးခြားခြား စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က ကျန်းပေရန် ရဲ့ အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီးနောက် သူမ ဂိမ်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အနှစ်သာရကို နားလည်စ ပြုလာပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ကြိုးစားဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေလေသည်။

လောလောဆယ် ကျန်းပေရန် လုပ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာက သတင်း စောင့်ဖို့သာ ဖြစ်လို့ ရှီဖုန်းလန် ရဲ့ မျှော်လင့်ချက် ပြည့်ဝနေတဲ့ အကြည့်အောက်မှာ သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ကစားမယ်"

"ရေး"

ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရှီဖုန်းလန် ကစားပွဲ ခုံနဲ့ ကတ်ပြားတွေ ပြင်ဆင်ဖို့ တခြားသူတွေကို ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်လေသည်။

ဝူချင်းစစ် နည်းနည်း ငေးငိုင်နေတာ မြင်တော့ ရှီဖုန်းလန် လျှောက်သွားပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"နင် ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

ဝူချင်းစစ် ခေါင်း အမြန် ခါလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး ကျွန်တော် ကစားပွဲ ခုံ သွားပြင်လိုက်ပါဦးမယ်"

ကစားပွဲ ခုံ ပြင်ဆင်နေရင်း ဝူချင်းစစ် ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ခုနက မြင်ကွင်းကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်မြင်ယောင်နေမိလေသည်။

'ဒါဆို ဂျူနီယာညီလေးကူ ရုတ်တရက် ထွက်သွားတာက အစ်ကိုကြီး စေလွှတ်လိုက်လို့ ဖြစ်နေတာကိုး'

တွေးနေရင်း ဝူချင်းစစ် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

အကြီးဆုံး အစ်ကိုကြီး တစ်ယောက် အနေနဲ့ သူ့အစ်ကိုကြီး ကို ကူညီမပေးနိုင်တာ ကြာပြီ ဖြစ်ပြီး အဲ့ဒီအစား ဒုက္ခတွေပဲ ပေးနေမိလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဂျူနီယာညီလေးကူ နဲ့ ဂျူနီယာညီလေးဝမ်ကျိုး တို့က အလယ်ပိုင်း မြေပြန့်ဒေသ ရဲ့ နိုင်ငံကြီး ၆ နိုင်ငံ ထဲက တစ်ခု ဖြစ်တဲ့ ထန်တိုင်းပြည် ကို တိတ်တဆိတ် ရောက်လာခဲ့ကြလေသည်။

ဒီနိုင်ငံမှာ ဆိုရင် အနက်ရောင်ဘိုးဘေး အဆင့်တွေတောင် သတိထားပြီး သွားလာရတယ် ဆိုတာ သိထားရမည်။

နေရာတိုင်းမှာ စွမ်းအားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ပုန်းအောင်းနေတယ်လို့ ပြောလို့ ရလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလို နေရာမျိုးမှာတောင် သူတို့နှစ်ယောက်က သူတို့ အစ်ကိုကြီး ပေးတဲ့ မစ်ရှင်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ကြလေသည်။

ဒါက အစ်ကိုကြီး ရဲ့ ကျေနပ်နေတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ အကြိမ်ကြိမ် ချီးကျူးစကားတွေမှာ ထင်ရှားနေလေသည်။

အခုတော့ ဂျူနီယာညီလေး နှစ်ယောက်က အစ်ကိုကြီး အတွက် အလုပ်တွေ ပိုလုပ်ဖို့ ထွက်သွားကြပြီ၊ သူကတော့ ဒီမှာ ထိုင်ပြီး ကစားတာပဲ လုပ်နေရတယ်...

'ဒါက ဘယ်လို အကြီးဆုံး အစ်ကိုကြီးမျိုးလဲ...'

စားပွဲနားမှာ စိတ်ဓာတ်ကျနေတဲ့ ဝူချင်းစစ် ကို မြင်တော့ သူ ဘာတွေးနေလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် သဘာဝကျကျ သိလေသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးဖို့ ကျန်းပေရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

ဖိအား အသင့်အတင့် ရှိတာက သေချာပေါက် ကောင်းတဲ့ ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ကိုယ့်ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို နားလည်မှသာ တိုးတက်ဖို့ ကြိုးစားနိုင်မှာ ဖြစ်လေသည်။

ဒါ့အပြင် သူ အခုမှ ရောက်လာတာ ဖြစ်ပြီး ချင်းဟွမ်း ကို ဘယ်လိုမှ ကူညီပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။

ဒီမှာ သက်ပြင်းချနေတာက ပြဿနာ ရှာနေတာ သက်သက်ပါပဲ။

ချူယန်ဇယ် မှာတော့ အတွေးတွေ အများကြီး မရှိပေ။

အခုချိန်မှာ သူလည်း ကျင့်ကြံခြင်း တုပမှု ရဲ့ ပျော်ရွှင်စရာကို နားလည်စ ပြုလာပြီ ဖြစ်ပြီး မှော်ရတနာ ကတ်ပြားတွေကို တစ်ချပ်ပြီး တစ်ချပ် သေချာ လေ့လာနေလေသည်။

"ပေရန်လေး ကစား ခုံ ပြင်ဆင်ပြီးပြီ လာ လာ"

မကြာခင်မှာ ရှီဖုန်းလန် ကျန်းပေရန် ကို အားတက်သရော လက်ဝှေ့ယမ်းပြနေလေသည်။

"လာပြီ"

...

၂ ရက် ကြာပြီးနောက် စနစ် ရွေးချယ်စရာတွေ ပေါ်လာဖို့ ရှဲ့လင်းတန်း နဲ့ အတူ အပြင်မှာ လမ်းလျှောက်နေတဲ့ ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် လက်မြှောက်လိုက်ရာ စက္ကူစွန် တစ်ကောင် သူ့လက်ညှိုးပေါ် ဆင်းသက်လာလေသည်။

သူ စက္ကူစွန် ကို ဖြန့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

အကြောင်းအရာက ရိုးရှင်းလေသည်။

ဝမ်ယွင်ယန် က ကူချင်းဟွမ်း ကို ရှာတွေ့သွားပြီ ဖြစ်ပြီး မနက်ဖြန် သူတို့ တွေ့ဆုံကြမှာ ဖြစ်လေသည်။

လိပ်စာနဲ့ အချိန်ကိုလည်း အောက်မှာ ပူးတွဲ ပါရှိလေသည်။

စက္ကူစွန် ကို ပြန်ခေါက်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် လမ်းကြားလေး တစ်ခုထဲ အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"ပေရန်လေး နင် ပြန်ရောက်ပြီ"

စားပွဲမှာ လက်ဖက်ရည် ဖျော်နေတဲ့ ရှီဖုန်းလန် က ပေရန်လေး ပြန်ရောက်လာတာ မြင်တာနဲ့ လှမ်းအော်လိုက်လေသည်။

"အင်း"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည် စားပွဲမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်လေသည်။

ပေရန်လေး နား တိုးကပ်သွားပြီး ရှီဖုန်းလန် လက်ဖက်ရည်အိုးကို ယူကာ သူ့ဘေးနား ချလိုက်လေသည်။

"ပေရန်လေး ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် နင် လုပ်ပေးတဲ့ ပန်းလက်ဖက်ရည် သောက်ချင်တယ်"

သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲက အပြာရောင် သလင်းကျောက် ပုလင်း တစ်လုံး ထုတ်ယူပြီး ကျန်းပေရန် ရှီဖုန်းလန် ရှေ့ တွန်းပို့ပေးလိုက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အထဲမှာ ရှိတယ်"

"ဟီးဟီး"

ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ရှီဖုန်းလန် အဖုံးဖွင့်ကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်လေသည်။

"မွှေးလိုက်တာ"

ကျေနပ်သွားပြီး ရှီဖုန်းလန် အပြာရောင် သလင်းကျောက် ပုလင်းကို ကျန်းပေရန် ဆီ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"ပေရန်လေး ငါ့အတွက် ဖျော်ပေးလို့ ရမလား ငါ ဖျော်တဲ့ လက်ဖက်ရည်က နင် ဖျော်သလောက် အရသာ မရှိဘူး"

"ရေသွားကျိုလိုက်"

"ငါ့တာဝန်ထားလိုက် ငါက ရေကျိုရာမှာ အတော်ဆုံးပဲ"

ရှီဖုန်းလန် ပြောပြီး ရေကျိုဖို့ ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားလေသည်။

ကျန်းပေရန် လက်ဖက်ရည် ပန်းကန်ခွက်ယောက်တွေကို ပြင်ဆင်နေတုန်း ဝူချင်းစစ် နဲ့ ချူယန်ဇယ် အပြင်ဘက် ဝင်းထဲကနေ ဝင်လာကြလေသည်။

သူတို့ အစ်ကိုကြီး ကို မြင်တော့ သူတို့နှစ်ယောက် ချက်ချင်း လျှောက်လာပြီး ဦးညွှတ်လိုက်ကြလေသည်။

"အစ်ကိုကြီး "

ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။

"ချင်းဟွမ်း ဆီက သတင်း ရတယ် မနက်ဖြန် မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါနဲ့ အတူ လိုက်ခဲ့ပြီး အခြေအနေ သွားကြည့်ကြမယ်"

နောက်ဆုံးတော့ လုပ်စရာ တစ်ခု ရှိလာပြီ ဆိုတာ ကြားလိုက်ရတော့ ဝူချင်းစစ် ချက်ချင်း လက်သီးဆုပ်ပြီး ချူယန်ဇယ် နဲ့ အတူ ပြောလိုက်လေသည်။ "ဟုတ်ကဲ့"

"ဒီနေ့ လေ့ကျင့်ရေး တိုက်ခိုက်မှု ဘယ်လိုလဲ"

မနေ့က ပျံသန်းသော စံအိမ် ရဲ့ နောက်ထပ် အကျိုးကျေးဇူး တစ်ခုကို ကျန်းပေရန် ရှာတွေ့ခဲ့လေသည်၊ အဲ့ဒါက လေ့ကျင့်ရေး တိုက်ခိုက်ဖို့ အရမ်း သင့်တော်တာပါပဲ။

အပြင်ဘက် ဝင်းက ချူယန်ဇယ် နဲ့ ဝူချင်းစစ် တို့ရဲ့ ဖျက်ဆီးအားကို အပြည့်အဝ ခံနိုင်ရည် ရှိရုံ သာမက သူ့အလိုလို ပြန်လည် ပြုပြင်နိုင်စွမ်း ရှိတာကြောင့် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကွင်းပြင် တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

သူ့အစ်ကိုကြီး ရဲ့ မေးခွန်းကို ကြားတော့ ဝူချင်းစစ် လက်သီးဆုပ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဒီနေ့ လေ့ကျင့်ရေး တိုက်ခိုက်မှု အတွင်း ပျံသန်းမိုးကြိုး က ဂျူနီယာညီလေးချူ ရဲ့ ထောက်လှမ်းနိုင်စွမ်းကို နှောင့်ယှက်နိုင်ပြီး ပျံသန်းမိုးကြိုး အရှိန်အဝါ အတွင်းမှာ ကျွန်တော့် ခြေရာကို ရှာဖွေဖို့ ပိုခက်ခဲစေတယ် ဆိုတာ တွေ့ရှိခဲ့ရတယ်"

ပျံသန်းမိုးကြိုး နာမည်ကို ဝူချင်းစစ် ရဲ့ မိုးကြိုးဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အသစ် အတွက် ကျန်းပေရန် ပေးထားတာ ဖြစ်လေသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီ ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ဝိသေသလက္ခဏာက ဝူချင်းစစ် ကို ပိုမြန်ဆန်စေတာ ဖြစ်လို့ ကျန်းပေရန် ခေါင်းထဲ ပထမဆုံး ပေါ်လာတဲ့ စကားလုံးက။

[ပျံသန်း မိုးကြိုး]

ဝူချင်းစစ် ဒါကို ကြားပြီး အရမ်း ဝမ်းသာသွားခဲ့လေသည်။

နာမည်ပေးတဲ့ အတွက် သူ့အစ်ကိုကြီး ကို ဦးညွှတ် ကျေးဇူးတင်လိုက်ပြီး အကြိမ်ကြိမ် တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုကာ အလယ်တန်း ကျောင်းသား ရောဂါ ခံစားနေရသလို ကိုယ်ဟန်အနေအထား အနည်းငယ်တောင် လုပ်ပြလိုက်သေးလေသည်။

ဝူချင်းစစ် ပြောတာ နားထောင်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ချူယန်ဇယ် ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"ပျံသန်း မိုးကြိုးရဲ့ နှောင့်ယှက်မှု ခံရတုန်းက မင်း ဘယ်လို ခံစားရလဲ"

ချူယန်ဇယ် ခဏ စဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး အရမ်း ဆူညံနေသလို ခံစားရပြီး ကျွန်တော့် အင်တင်နာတွေဆီက သတင်းအချက်အလက်တွေကလည်း အရမ်း ရှုပ်ထွေးနေတယ် မုန့် တစ်တုံးကို အစအန သေးသေးလေးတွေ ဖြစ်အောင် ချေမွလိုက်သလိုပဲ"

ချူယန်ဇယ် ရဲ့ ဥပမာပေးပုံက နည်းနည်း ထူးဆန်းပေမယ့် သူ ဘာဆိုလိုလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် နားလည်လိုက်လေသည်။

'သံလိုက်စက်ကွင်း နှောင့်ယှက်မှုနဲ့ နည်းနည်း တူပုံ ရတယ်...

ထပ်ပြီး တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်ရင် ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ထောက်လှမ်းနိုင်စွမ်းကို နှောင့်ယှက်တာထက် ပိုလုပ်ဆောင်နိုင်လောက်တယ်'

အဲ့ဒီနောက် ကျန်းပေရန် ချူယန်ဇယ် ကို ထပ်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းရော မင်းခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး တွေ့ရှိမှု အသစ်တွေ ရှိလား"

ချူယန်ဇယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ညာလက်ကို ကျန်းပေရန် ဆီ ဆန့်ထုတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဆရာ ကြည့် ကြည့်"

ချူယန်ဇယ် ပြောပြီးတာနဲ့ တောက်ပတဲ့ အရောင်အသွေးနဲ့ မှိုတစ်ပွင့် သူ့လက်မောင်းကနေ ပေါက်ထွက်လာလေသည်။

ကြည့်ရတာ တော်တော် ပြည့်ဖြိုးတဲ့ ပုံ ပေါက်နေလေသည်။

'ဘယ်လိုလုပ် အင်းဆက် မိသားစု ကနေ အပင် မိသားစု ဆီ ကူးပြောင်းသွားတာလဲ...'

ချူယန်ဇယ် လက်မောင်းပေါ်က မှိုကို သေချာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် သေချာတဲ့ အရာ တစ်ခု ကျန်းပေရန် တွေ့ရှိလိုက်လေသည်။

ဒါက ကိုက်လိုက်တာနဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကို မေ့လဲသွားစေနိုင်တဲ့ အဆိပ်ပြင်း မှိုတစ်ပွင့် သေချာပေါက် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် သူ့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက် အရင်းအမြစ် အားလုံးကို ရှာဖွေကြည့်ပေမယ့် ဒီမှိုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက် ဘာတစ်ခုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ဒါက မျိုးစိတ်သစ် တစ်ခု ဖြစ်ဖို့ များလေသည်။

သူ့ဆရာ သေချာ စစ်ဆေးနေတာ မြင်တော့ ချူယန်ဇယ် ချက်ချင်း ဘယ်လက်ကို အသုံးပြုပြီး ညာလက်မောင်းပေါ်က မှိုကို ခူးလိုက်ကာ လက်နှစ်ဖက်နဲ့ သူ့ဆရာကို ကမ်းပေးပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဆရာ့ အတွက်ပါ"

မှိုကို ယူလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် သေချာ ထပ်မံ ကြည့်ရှုကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါနဲ့ ဘာလုပ်လို့ ရလဲ"

ချူယန်ဇယ် ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဒီမှိုကို စားပြီးရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည်တွေ နည်းလမ်း တစ်မျိုးမျိုးနဲ့ တိုးတက်လာတယ် မှိုအမျိုးအစား မတူရင် အကျိုးသက်ရောက်မှု မတူဘူး"

ချူယန်ဇယ် ပြောပြီးနောက် အနီရောင် ခေါင်းပါတဲ့ မှိုတွေ၊ အပြာရောင် ခေါင်းပါတဲ့ မှိုတွေနဲ့ ခရမ်းရောင် ခေါင်းပါတဲ့ မှိုတွေ အပါအဝင် နောက်ထပ် မှိုအနည်းငယ် သူ့ညာလက်မောင်းကနေ ပေါက်ထွက်လာလေသည်။

'ဘုရားရေ... ကိုယ်တိုင် ထုတ်လုပ်ပြီး ကိုယ်တိုင် ပြန်စားတာလား စူပါမာရီယို တောင် မနာလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်'

ဒါပေါ့ ဒီလို မှိုမျိုးက ချူယန်ဇယ် အတွက် အားဆေး ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် တခြားသူတွေ အတွက်တော့ သေချာပေါက် သေစေနိုင်တဲ့ အဆိပ် ဖြစ်လေသည်။

"တခြား ဘာရှိသေးလဲ" ကျန်းပေရန် ဆက်မေးလိုက်လေသည်။

"သူတို့ကို ပေါက်ကွဲအောင်လည်း ကျွန်တော် ထိန်းချုပ်နိုင်ပါတယ်"

ပြောပြီးနောက် ချူယန်ဇယ် သူ့လက်မောင်းက နောက်ထပ် မှိုတစ်ပွင့် ခူးလိုက်ပေမယ့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဆရာ အပြင်ထွက်ပြီး ပြသပါရစေ"

"ကောင်းပြီ"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်ပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်လေသည်။

သူ့သိချင်စိတ် နိုးကြားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ဒီနှစ်ယောက် အသွင်ပြောင်းလဲမှု ပြီးမြောက်ကတည်းက သူတို့က "ရတနာသိုက်တွေ" နဲ့ ပိုပို တူလာပြီး ရှာဖွေတွေ့ရှိစရာ အသစ်တွေ အမြဲ ရှိနေတတ်လေသည်။

"ရေရပြီ ဟင် ပေရန်လေး ဘယ်သွားမလို့လဲ"

လက်ဖက်ရည်အိုးနဲ့ ပြန်ပြေးလာတဲ့ ရှီဖုန်းလန် သိချင်စိတ်နဲ့ မေးလိုက်လေသည်။

"မှိုသွားကြည့်မလို့ လိုက်မလား" ကျန်းပေရန် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"မှို ဟုတ်လား" ရှီဖုန်းလန် မျက်တောင် အနည်းငယ် ခတ်လိုက်ပြီး အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ကြည့်မယ် ကြည့်မယ်"

အဲ့ဒီနောက် သူမ လက်ဖက်ရည်အိုးကို ချပြီး ကျန်းပေရန် နောက် လိုက်သွားလေသည်။

နောက်ဖေး ဝင်းထဲ ရောက်တဲ့ အခါ ချူယန်ဇယ် သူ့လက်မောင်းက ခရမ်းရောင် မှိုတစ်ပွင့် ခူးလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဆရာ စလို့ ရပြီလား"

"အင်း"

သူ့ဆရာရဲ့ ခွင့်ပြုချက်နဲ့ အတူ ချူယန်ဇယ် မှိုကို လေထဲ ပစ်တင်လိုက်လေသည်။

အဲ့ဒီနောက် "ဘုန်း" ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ ခရမ်းရောင် မှိုက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အမှုန့်လေးတွေ အဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။

'အဆိပ်မှုန့်... မဟုတ်ဘူး ဒါတွေက မျိုးမှုန်တွေပဲ'

ခရမ်းရောင် အမှုန့်တွေကို သေချာ မြင်လိုက်ရတဲ့ အခါ အဲ့ဒါတွေ ဘာလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် ချက်ချင်း နားလည်သွားလေသည်။

မျိုးမှုန်တွေ ဆိုတာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင် မိဘဆီကနေ ကွာသွားပြီးနောက် တစ်သီးပုဂ္ဂလ အသစ်တွေ အဖြစ် ဖွံ့ဖြိုးလာနိုင်တဲ့ မျိုးပွား ဆဲလ်တွေ ဖြစ်လေသည်။

သူတို့က မျိုးပွားဖို့ အသုံးပြုတဲ့ ဝတ်မှုန်တွေနဲ့ တကယ်တော့ ဆင်တူလေသည်။

သိပ္ပံပညာ အပ်နှံမှု စိတ်ဓာတ်နဲ့ အတူ ကျန်းပေရန် ရှေ့တစ်လှမ်း တိုးပြီး ခရမ်းရောင် မျိုးမှုန် တိမ်တိုက်ထဲ ဝင်သွားလိုက်လေသည်။

ဝူချင်းစစ် သက်ပြင်းမချပဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဒီအမှုန့်တွေက ဘာလဲ ဆိုတာ သူ မသိပေမယ့် ခုနက တိုက်ပွဲ အတွင်း ဒီအမှုန့်တွေက အလွန် အန္တရာယ်များကြောင်း သူ မသိစိတ်နဲ့ ခံစားခဲ့ရပြီး သူ့ကို လုံးဝ အထိမခံရဲခဲ့ပေ။

ဒါကြောင့် သူ့အစ်ကိုကြီး ဂရုမစိုက်ဘဲ ဝင်သွားတာ မြင်တော့ စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချရုံသာ တတ်နိုင်လေသည်။

'ထင်ထားတဲ့ အတိုင်းပဲ အစ်ကိုကြီး က... အရမ်း သန်မာတာပဲ'

ရှီဖုန်းလန် က စမ်းသပ်ချင်စိတ် ပြင်းပြနေပြီး ကစားဖို့ ပေရန်လေး နောက် လိုက်ဝင်တော့မယ့် အချိန်မှာပဲ သူ အော်ဟစ်လိုက်တာ ကြားလိုက်ရလေသည်။

"ဒီဘက် မလာနဲ့"

ပေရန်လေး ရဲ့ အော်သံ ကြားတော့ ရှီဖုန်းလန် စိတ်ပျက်လက်ပျက် နောက်ဆုတ်လိုက်ရပြီး ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေလိုက်လေသည်။

'ဒီ မျိုးမှုန်တွေက... ငါ ထင်ထားတာနဲ့ တကယ် လုံးဝ ကွာခြားတာပဲ'

မျိုးမှုန်တွေ ကြားမှာ ရပ်နေရင်း အသက်ရှူလိုက်တိုင်း ပမာဏ အများကြီးကို ကျန်းပေရန် ရှူသွင်းလိုက်လေသည်။

ဒီ မျိုးမှုန်တွေ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ရောက်လာတာနဲ့ ချက်ချင်း တက်ကြွလာကြသည်၊ သူတို့ ရည်ရွယ်ချက်က သိသာထင်ရှားပြီး ရိုးရှင်းလေသည်။

ဒီနေရာကို သူတို့ရဲ့ အိမ်သစ် အဖြစ် ပြုလုပ်ချင်ကြတာ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် မကြာခင် သူတို့ တွေ့ရှိသွားတာက...

ဒီအိမ်သစ်က အရမ်း အန္တရာယ်များပုံ ရတယ် ဆိုတာပါပဲ။