အခြေခံ အုတ်မြစ် ချထားခြင်း
Vol. 41 Ch. 478
အနက်ရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ရှီဖုန်းလန် ကို အတားအဆီးထဲ ပြန်ခေါ်လာပြီးနောက် သူမက ဘယ်ကြည့်ညာကြည့် လုပ်နေပြီး သူမမျက်နှာမှာ သိချင်စိတ်တွေ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
"ပေရန်လေး နင် ဒီရက်ပိုင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ" ရှီဖုန်းလန် က ပေရန်လေး ဘက် ခေါင်းလှည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။
"တစ်ခုခု ရှာနေတာ"
"ရှာတွေ့ပြီလား"
"အင်း တွေ့ပြီ"
စကားပြောနေရင်း သူတို့နှစ်ယောက် အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲ ရဲ့ အသိုက်ထဲ ဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။
"ဝါး ထူးခြားဆန်းပြား သားရဲတွေ အများကြီးပဲ"
ဂူထဲမှာ အိပ်စက်နေတဲ့ ထူးခြားဆန်းပြား သားရဲ တန်းကြီးကို ကြည့်ပြီး ရှီဖုန်းလန် အံ့သြတကြီး အာမေဋိတ် ပြုလိုက်လေသည်။
"စိတ်မပူနဲ့ သူတို့က လူတွေကို အန္တရာယ် မပေးပါဘူး"
အဲ့ဒီအချိန်မှာ အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲ ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်ပြီး ကျန်းပေရန် ဆီ လျှောက်လာလေသည်။
သူက ရှီဖုန်းလန် ကို အရင် အနံ့ခံလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။
"မရင်းနှီးတဲ့ အနံ့ပဲ"
"မင်း သူမကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတာ သေချာပါတယ် ငါ အခုမှ အပြင်ခဏ ထွက်ပြီး ခေါ်လာတာ ဒါနဲ့ မင်း အကြွေစေ့ မြှောက်ပြီးပြီလား"
"မမြှောက်ရသေးဘူး"
အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲ သက်ပြင်းချပြီး ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။
"မင်းက အရမ်း တွန့်ဆုတ်လွန်းတယ် ဒီလိုပုံစံနဲ့ အနာဂတ်မှာ မင်းမျိုးနွယ်စုကို ဘယ်လို ဦးဆောင်မလဲ"
လူတစ်ယောက်နဲ့ သားရဲတစ်ကောင် ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေကြတာ ကြားတော့ ရှီဖုန်းလန် က ပေရန်လေး ရဲ့ လက်မောင်းကို ဆွဲပြီး ပြောလိုက်လေသည်။
"ဒါက ဘယ်လို ထူးခြားဆန်းပြား သားရဲ အမျိုးအစားလဲ သူ့အမွေးတွေက အရမ်း လှတာပဲ"
ကျန်းပေရန် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။
"ဒါက အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသားရဲ လို့ ခေါ်တယ် အရမ်း ရှားပါးတဲ့ ထူးခြားဆန်းပြား သားရဲ အမျိုးအစား တစ်မျိုးပဲ"
အဲ့ဒီနောက် ကျန်းပေရန် က အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲ ကို ပြောပြလိုက်လေသည်။ "မင်းအမွေးတွေ အရမ်း လှတယ်လို့ သူမက ချီးကျူးနေတယ်"
အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲ က ဒီလို ချီးကျူးစကား ကြားရလို့ ကျေနပ်နေပုံ ရလေသည်။
သူ့လည်ပင်းပေါ်က အနီရောင် လည်ဆံမွေးတွေကို ခါလိုက်ပြီး ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒါပေါ့ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးမှာ ငါ့အမွေးတွေက အလှဆုံးပဲ"
"ငါ ထိကြည့်လို့ ရမလား" ရှီဖုန်းလန် ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးပြီး မေးလိုက်လေသည်။
ကျန်းပေရန် က အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲ ကို ဘာသာပြန်ပေးလိုက်လေသည်။
"မင်းရဲ့ လည်ဆံမွေးတွေကို သူမက ထိကြည့်ချင်နေတယ်"
"လည်ဆံမွေး ဆိုတာ ငါတို့ ကြမ်းတမ်းသားရဲ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်ပဲ ဘယ်လိုလုပ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အထိခံလို့ ရမလဲ"
"မနက်ဖြန် မင်းအတွက် သိုးသားနံရိုး နောက်တစ်နပ် ချက်ကျွေးမယ်"
"ဒါဆို သူမ တစ်ခါပဲ ထိလို့ ရမယ်"
"သဘောတူတယ်"
ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ရှီဖုန်းလန် ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။
"ထိကြည့်လိုက်"
"ဟီးဟီး"
ရှီဖုန်းလန် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသားရဲရဲ့ လည်ဆံမွေးတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ပွတ်သပ်လိုက်လေသည်။
"အရမ်း နူးညံ့ပြီး သက်သောင့်သက်သာ ရှိတာပဲ"
ကျန်းပေရန် အံ့သြသွားတာက အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲ က ပွတ်သပ်ခံရတာကို အကြီးအကျယ် နှစ်သက်နေပုံ ရပြီး သူ့မျက်လုံးတွေ မှိတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။
'ဒါကို ခွေးမျိုးနွယ် လို့ သတ်မှတ်ရမလား၊ ကြောင်မျိုးနွယ် လို့ သတ်မှတ်ရမလား'
အဲ့ဒီအချိန်မှာ အပြင်ထွက်ပြီး လမ်းလျှောက်ဖို့ စီစဉ်ထားတဲ့ ကျူးရှန်ကျန်း က ပထမ ထပ်ဆီ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရောက်လာခဲ့လေသည်။
အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူတစ်ယောက်က အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသားရဲ ကို ပွတ်သပ်နေတာ မြင်လိုက်ရတော့ သူ မှင်သက်သွားလေသည်။
'ဒီ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲ ကို အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ စီနီယာက အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် အဖြစ် တကယ် မွေးစားလိုက်တာများလား...'
ဒီအတားအဆီးထဲ သူ ကျပန်း တယ်လီပို့ ရောက်လာတုန်းက အခြေအနေကို သူ ပြန်သတိရလိုက်လေသည်။
သူ့ကို ဝိုင်းရံထားတဲ့ ထူးခြားဆန်းပြား သားရဲ အနည်းငယ်ကို သူ အလွယ်တကူ မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် သူ လုံခြုံပြီလို့ ထင်နေတုန်းမှာပဲ ဒီ အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသားရဲ ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာပြီး လုံးဝ လွှမ်းမိုးထားနိုင်တဲ့ စွမ်းအားနဲ့ သူ့ကို ဖမ်းဆီးခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။
အဆင့် ၈ ထူးခြားဆန်းပြား သားရဲ တစ်ကောင်ရဲ့ စွမ်းအားက တကယ် ကြောက်စရာ ကောင်းပြီး ကြမ်းတမ်းသော သားရဲ မျိုးနွယ်စုက သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်ကြောင့် ကျော်ကြားတဲ့ ထိပ်တန်း အဆင့် ထူးခြားဆန်းပြား သားရဲတွေ ဖြစ်ကြလေသည်။
နယ်ပယ် တစ်ခုလုံး နိမ့်ကျနေတော့ သူ့မှာ လှည့်ကွက်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ ရှိရှိ အားလုံး အလကား ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲ့ဒီလို သွေးဆာပြီး တိုက်ခိုက်ရတာ ကြိုက်နှစ်သက်တဲ့ အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသားရဲ က ကြောင်တစ်ကောင်လို ပွတ်သပ်ခံနေရသည်၊ ပြီးတော့ လူသား တစ်ယောက်ရဲ့ ပွတ်သပ်မှုကို ခံယူနေတာ ဖြစ်လေသည်။
'ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မယုံနိုင်စရာပဲ...'
အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ စီနီယာကို တွေ့ဖို့ မျက်နှာ မရှိသေးဘူးလို့ တွေးမိပြီး ကျူးရှန်ကျန်း ဒုတိယထပ်ဆီ တိတ်တဆိတ် ပြန်တက်သွားလိုက်လေသည်။
ဒါပေါ့ သူ့လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ကျန်းပေရန် ထောက်လှမ်းမိပြီးသား ဖြစ်လေသည်။
'အင်း သူ နာလန်မထူသေးဘူးပဲ
ကောင်းတယ်'
ဒါက ကျန်းပေရန် လိုချင်တဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု အတိအကျ ဖြစ်လေသည်။
ကျူးရှန်ကျန်း အခု ရှက်လေလေ၊ နောက်ကျရင် ပေါက်ကွဲထွက်လာမယ့် သူ့ရဲ့ ရိုးသားမှုက ပိုနက်ရှိုင်းလေလေ ဖြစ်လာမှာ ဖြစ်လေသည်။
အဲ့ဒီနောက် ရှီဖုန်းလန် က သူမ ကျေနပ်တဲ့ အထိ ပွတ်သပ်ပြီးနောက် ကြမ်းတမ်းသော သားရဲ တစ်ကောင်မှာ ရှိသင့်တဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲ ပြန်သတိရသွားပုံ ရလေသည်။
ခေါင်းကို ခါလိုက်ပြီး ရှီဖုန်းလန် ရဲ့ ပွတ်သပ်မှုကို ဖယ်ထုတ်လိုက်လေသည်။
ရှီဖုန်းလန် က ဆက်ပွတ်သပ်ဖို့ လိုက်မသွားတော့ပေ။
အဲ့ဒီအစား သူမ ခေါင်းလှည့်ပြီး ပေရန်လေး နား ကပ်ကာ တီးတိုး မေးလိုက်လေသည်။
"ပေရန်လေး ဒါက ဒီမှာ နင် မွေးထားတဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် လား"
"မဟုတ်ဘူး"
"ကောင်းပြီလေ" စိတ်ပျက်တဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ရှီဖုန်းလန် ပြောလိုက်လေသည်။
နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသားရဲ ကို ပြန်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။
"ဆုံးဖြတ်ချက် မြန်မြန် ချလိုက်ငါ ထွက်ခွာမယ့် နေ့ကျရင် မင်းကို စောင့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ငါ သိတယ်" အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲ စဉ်းစားဖို့ ပြန်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် က ရှီဖုန်းလန် ကို ဒုတိယ အဆင့်၊ ချူယန်ဇယ် ပိုးအိမ် ဖွဲ့ထားတဲ့ ဂူထဲ ခေါ်သွားလိုက်လေသည်။
"သခင်"
သူမ သခင် တက်လာတာ မြင်တော့ ရှဲ့လင်းတန်း အရင်ဆုံး ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။
အဲ့ဒီနောက် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ပြီး တရားမှတ်နေကြတဲ့ ဂျူဇီမင် နဲ့ ဟော်ဟုန်ဖေး တို့ ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်ပြီး "ဆရာ " နဲ့ "သခင်ကြီး " လို့ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြလေသည်။
သူ့ကို ဦးညွှတ်နေတဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်လေသည်။
"ဟုန်ဖေး မင်းက ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် ရှာဖွေတဲ့ တာဝန်ကို ထူးချွန်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့တယ် အခု မင်းအတွက် နောက်ထပ် မစ်ရှင် တစ်ခု ရှိတယ်"
"ကျေးဇူးပြုပြီး အမိန့်ပေးပါ သခင်ကြီး" ဟော်ဟုန်ဖေး လက်သီးဆုပ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။
"ဒီတစ်ခေါက် မင်းက ဇန်တိုင်းပြည် မှာ ခြေကုပ် တစ်ခု အမြန် ယူနိုင်ခဲ့ပြီး မှောင်ခိုဈေးကွက်မှာ ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် အကြောင်း သဲလွန်စတွေ ရှာတွေ့ခဲ့တယ် ဒါက မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေ တကယ် ထူးချွန်ကြောင်း သက်သေပြနေတာပဲ ရှန့်တိုင်းပြည် ကို ပြန်သွားရင် မင်းရဲ့ ပါရမီတွေ ဖြုန်းတီးရာ ရောက်လိမ့်မယ် ဒီနေ့က စပြီး မင်း ဇန်တိုင်းပြည် မှာပဲ နေပြီး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ရမယ် ငါ့အတွက် ဒေသခံ အင်အားစု တစ်ခု တည်ဆောက်ပေးပါ"
ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ဟော်ဟုန်ဖေး တုန်လှုပ်သွားလေသည်။
သူ့သခင်ကြီး က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နဂါး တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်လို့ သူ အမြဲ ခံစားခဲ့ရပေမယ့် သူ့သခင်ကြီး က သူ့ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ဘယ်တုန်းကမှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောခဲ့ဖူးပေ။
ဒီစကားတွေနဲ့ အတူ ဟော်ဟုန်ဖေး အခု လုံးဝ သေချာသွားလေသည်။
'ငါ့သခင်ကြီး က ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ သခင် ဖြစ်လာဖို့ တကယ် ရည်ရွယ်ထားတာပဲ'
ဒါကြောင့် သူ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ လက်သီးဆုပ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်ကြီး အမိန့်ကို ဒီလက်အောက်ငယ်သား လက်ခံပါတယ်"
ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ဂျူဇီမင် ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။
"ဇန်တိုင်းပြည် မှာ ဟုန်ဖေး ခြေကုပ်ယူဖို့ အတွက် ဒေသခံ တစ်ယောက် အနေနဲ့ မင်းရဲ့ ထောက်ပံ့မှု လိုအပ်လိမ့်မယ် မင်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ လိုအပ်တဲ့ ကိစ္စတွေ အများကြီး ရှိလာလိမ့်မယ် မင်း ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ် မြန်မြန် ရပ်တည်နိုင်ဖို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ ဆရာ့အမိန့်ကို ဒီတပည့် လက်ခံပါတယ်" ဂျူဇီမင် ပြတ်သားစွာ လက်သီးဆုပ်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။
"ကောင်းပြီ ဒီမှာ မင်းတို့အတွက် ကိစ္စ မရှိတော့ဘူး ငါ မင်းတို့ကို ပြန်ပို့ပေးမယ်"
ဘေးနားမှာ ရပ်နေတဲ့ ရှီဖုန်းလန် က သူတို့ကို ဆက်နေစေပြီး ကျင့်ကြံခြင်း တုပမှု အတူတူ ကစားစေချင်တာ ထင်ရှားပေမယ့် သူမ စကားပြောဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း ခေါင်းဆောင်း ချွတ်ထားတဲ့ ပေရန်လေး က မျက်လုံးနဲ့ စိုက်ကြည့်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့လေသည်။
နောက်ဆုံးမှာ သူမ အလားအလာရှိတဲ့ "ကစားဖော်" နှစ်ယောက်ကို ကျန်းပေရန် က အတားအဆီး အပြင်ဘက် ပြန်ပို့ပေးလိုက်တာ ရှီဖုန်းလန် ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့လေသည်။
ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းစွာနဲ့ ရှဲ့လင်းတန်း ကျန်နေသေးသည်၊ ၃ ယောက်သား ကျင့်ကြံခြင်း တုပမှု ကစားတာကလည်း အရမ်း စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းမှာ ဖြစ်လေသည်။
အသိုက်ရဲ့ ဒုတိယ အဆင့်ဆီ ပြန်ရောက်တဲ့ အခါ ရှီဖုန်းလန် ဧရာမ ပိုးအိမ်ကြီးကို နောက်ဆုံးမှာ သတိထားမိသွားလေသည်။
"ပေရန်လေး ဒါက ဘာကြီးလဲ" သိချင်စိတ်နဲ့ လိုက်ကြည့်ရင်း ရှီဖုန်းလန် မေးလိုက်လေသည်။
"ပိုးအိမ် တစ်လုံး ငါ ဒီလောက် ကြာကြာ နှောင့်နှေးနေရတာက အဲ့ဒါ ပေါက်လာမှာကို စောင့်နေလို့ပဲ"
"အထဲကနေ ဘာထွက်လာမှာလဲ"
"အချိန်တန်ရင် မင်း သိရမှာပါ"
ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်လေသည်။
သူ စောင်း ထုတ်ယူဖို့ ပြင်လိုက်တုန်း ရှီဖုန်းလန် က ကျင့်ကြံခြင်း တုပမှု ကစားပွဲ ခုံကို မြှောက်ထားပြီး ဒူးထောက်ကာ မီတာ ၁၀၀ အပြေးပြိုင်ပွဲ ဝင်နေသလို သူ့ဆီ လျှောတိုက် လာနေတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။
ကစားပွဲ ခုံ ဘေးကနေ ခေါင်းပြူထွက်လာပြီး ရှီဖုန်းလန် မျက်တောင် ခဏခဏ ခတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ပေရန်လေး... ခဏလောက် ကစားကြရအောင်"
"နောက်မှ ပြောကြမယ် လင်းတန်း နဲ့ အတူ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နဂါး ဒဏ္ဍာရီ အရင် သွားကစားလိုက်ပါ"
"ကောင်းပြီလေ"
နည်းနည်း စိတ်ပျက်သွားပြီး ရှီဖုန်းလန် ကစားပွဲ ခုံကို သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။
သို့သော် "လူသစ်လေးကို အနိုင်ကျင့်" လို့ ရနိုင်သေးတယ် ဆိုတဲ့ အတွေးက သူမကို ရှဲ့လင်းတန်း ဆီ ပျော်ရွှင်စွာ လျှောက်သွားစေခဲ့လေသည်။
ရှီဖုန်းလန် က "လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နဂါး ဒဏ္ဍာရီ" ကတ်ပြားတွေ ထုတ်ယူပြီး ရှဲ့လင်းတန်း ကို စည်းကမ်းတွေ စတင် ရှင်းပြနေတုန်း ကျန်းပေရန် သူ့စောင်းကို ထုတ်ယူပြီး စတင် တီးခတ်လိုက်လေသည်။
...
နောက်ထပ် ၅ ရက် အချိန် အမြန် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။
ဂူထဲက ဧရာမ ပိုးအိမ်ကြီးက ဘာပြောင်းလဲမှုမှ မပြသပေမယ့် နေ့တိုင်း ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ စစ်ဆေးနေတဲ့ ကျန်းပေရန် က ချူယန်ဇယ် ထွက်ပေါ်လာမယ့် နေ့ရက် သိပ်မဝေးတော့ဘူး ဆိုတာ သိလေသည်။
သို့သော် အကြောင်းရင်းက လူအိုကြီး ဝမ် က ကျန်တဲ့ အဆိပ်ကောင်ဘုရင် ၁၂ ကောင်ကို အနိုင်ယူလိုက်လို့ မဟုတ်ဘဲ ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် နိုးထလာလို့ ဖြစ်လေသည်။
၈ ရက် ကြာပြီးနောက် သေလုနီးပါး ဖြစ်နေတဲ့ ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် က ချူယန်ဇယ် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းထဲက အာဟာရဓာတ်တွေကို ၈ ရက်ကြာ စုပ်ယူပြီးနောက် နောက်ဆုံးမှာ ပြန်လည် သက်ဝင်လာခဲ့လေသည်။
သူမရဲ့ ပြန်လည် သက်ဝင်လာမှုက စစ်ပွဲကို အဆုံးသတ်လိုက်တဲ့ ခရာသံ တစ်ခုလိုပါပဲ။
ချက်ချင်း ဆိုသလိုပဲ အဆိပ်ကောင်ဘုရင် ၁၂ ကောင်က ကုန်းမြင့်ပိုင်းကို မသိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တဲ့ ရှုံးနိမ့်သွားတဲ့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်တွေလို သူတို့ရဲ့ မူလ အမာခံ စခန်းတွေဆီ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားကြလေသည်။
လူအိုကြီး ဝမ် နဲ့ ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် ကို နှလုံးသားထဲမှာ ကြင်နာယုယ ခွင့် ပြုထားလိုက်ကြလေသည်။
အဲ့ဒီအခါမှ လူအိုကြီး ဝမ် တိုက်ခိုက်နေတာက "စစ်ပွဲကြီး" မဟုတ်ဘဲ "အသီနာ နတ်သမီးကို ကာကွယ်ခြင်း" မစ်ရှင် ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းပေရန် နားလည်သွားလေသည်။
ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် နိုးထလာတဲ့ အချိန်ထိ သူ တောင့်ခံထားနိုင်သရွေ့ အောင်ပွဲ ရရှိတာ ဖြစ်လေသည်။
သူတို့ရဲ့ သက်ဆိုင်ရာ အင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်းတွေဆီ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားတဲ့ အဆိပ်ကောင်ဘုရင် ၁၂ ကောင်ကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် ဝမ်းနည်းမှု လှိုင်းလုံး တစ်ခု လွှမ်းခြုံလာတာ ခံစားလိုက်ရလေသည်။
သူတို့က သွေးတွေ စွန်းထင်းခဲ့ကြပြီး သူတို့ နတ်သမီးလေး အတွက် သေဆုံးဖို့ ဆန္ဒ ရှိခဲ့ကြလေသည်။
ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်လောက် ပျောက်ဆုံးသွားရင်တောင်၊ ခေါင်းတွေ ပေါက်ကွဲထွက်သွားရင်တောင် သူတို့ နတ်သမီးလေးကို ပြန်လည် ရယူဖို့ ကုန်းမြင့်ပိုင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ဝင်ရောက် စီးနင်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြလေသည်။
ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ...
ရှုံးနိမ့်သူတွေ အနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အသိုက်တွေထဲမှာ ပုန်းအောင်းပြီး သူတို့ နတ်သမီးလေး နဲ့ လူအိုကြီးဝမ် တို့ ချစ်ချစ်ခင်ခင် နေနေတာကို ထိုင်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့လေသည်။
'သောက်ကျိုးနည်း... ဒါက ရက်စက်လွန်းတယ်'
သို့သော် ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် နိုးထလာတာ ၂ ရက် ရှိပြီ ဖြစ်ပေမယ့် ချူယန်ဇယ် က ပိုးအိမ်ကို ဖောက်ထွက်မယ့် အရိပ်အယောင် မပြသေးပေ။
အဆိပ်ကောင်ဘုရင်တွေက ဧကရာဇ် အဆိပ်ကောင် ကို ကြိုဆိုဖို့ "သူတို့အိမ်သစ်ကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်မွမ်းမံ" နေကြတာ ဖြစ်မယ်လို့ ကျန်းပေရန် ခန့်မှန်းမိလေသည်။
အိမ်သစ် အဆင်သင့် ဖြစ်မှသာ ချူယန်ဇယ် နိုးထလာနိုင်မှာ ဖြစ်လေသည်။
ပြီးတော့ ဒီတစ်ခေါက် သူ နိုးထလာတဲ့ အခါ ချူယန်ဇယ် ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားက အဆင့်သစ် တစ်ခုဆီ ရောက်ရှိသွားဖို့ များလေသည်။
"ပေရန်လေး ပေရန်လေး ငါတို့ ဘယ်တော့ စားကြမလဲ"
ပိုးအိမ်ကို နေ့စဉ် စစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးတာနဲ့ ရှီဖုန်းလန် ရဲ့ အသံက ကျန်းပေရန် နောက်ကနေ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
ကျန်းပေရန် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသားရဲ ရဲ့ လည်ပင်းပေါ်မှာ စီးနင်းလိုက်ပါလာတဲ့ ရှီဖုန်းလန် ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။
သူ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။
"ဒီနေ့ ငါ မချက်ဘူး"
ခေါင်းကို ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် ခါနေတဲ့ အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်း သားရဲ ကို ကြည့်ပြီး သဟဇာတ မဖြစ်မှု ကြီးမားစွာ ကျန်းပေရန် ခံစားနေရတုန်းပါပဲ။
ရှီဖုန်းလန် မှာ ထူးခြားဆန်းပြား သားရဲ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ပါရမီ တစ်မျိုးမျိုး ရှိနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သဘာဝ သားရဲ ထိန်းကျောင်းသူ တစ်ယောက်လား ဆိုတာ သူ မသိပေမယ့် ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာတင် အမွေးပွတ်သပ်တာ ကနေ လည်ပင်းပေါ် စီးနင်းလိုက်ပါတဲ့ အဆင့်ထိ တိုးတက်လာခဲ့လေသည်။
အစပိုင်းမှာ အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသားရဲ က ဟန်ပြ ခုခံမှုတချို့ ပြုလုပ်ခဲ့ပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ ရှီဖုန်းလန် ကို လည်ပင်းပေါ် စီးနင်းခွင့် တက်တက်ကြွကြွ ပြုလုပ်ပေးလာခဲ့ပြီး ဒါကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ကျူးရှန်ကျန်း ကို မှင်သက်သွားစေခဲ့လေသည်။
'ဒီလူက အဆင့် ၉ သားရဲ ထိန်းကျောင်းသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာများလား'
ဒါပေမဲ့ သားရဲ ထိန်းကျောင်းသူ တစ်ယောက် ဆိုရင်တောင် ထူးခြားဆန်းပြား သားရဲတွေကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ခိုင်းဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေနိုင်ရုံသာ ဖြစ်သင့်လေသည်။
သူတို့နဲ့ ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်ဖို့ ဆိုတာကတော့... သူ ဘယ်တုန်းကမှ မစဉ်းစားဖူးခဲ့ပေ။
အရင်တုန်းက အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ စီနီယာက ထူးခြားဆန်းပြား သားရဲတွေနဲ့ စကားလုံးတွေ အသုံးပြု ဆက်သွယ်နိုင်တာက သူ့ကို အံ့သြစေခဲ့ပြီးသား ဖြစ်လေသည်။
အခု ဒီမှာ အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲ ရဲ့ လည်ပင်းပေါ်မှာ နောက်ပြောင် ကစားရင်း စီးနင်းလိုက်ပါနိုင်သူ တစ်ယောက် ရှိနေပြန်လေသည်။
ဒါက အဆင့် ၈ ကြမ်းတမ်းသားရဲ တစ်ကောင်လေ။
မိန်းကလေးကို ဖျော်ဖြေဖို့ ခေါင်းခါပြနေတဲ့ ကြမ်းတမ်းသားရဲက သူ့ကို တစ်ကောင်လုံး မျိုချဖို့ သွေးဆာနေတဲ့ ပါးစပ်ကြီး ဖွင့်ပြခဲ့တဲ့ အကောင်နဲ့ အတူတူပဲ ဆိုတဲ့ အတွေးကို ကျူးရှန်ကျန်း လုံးဝ လက်မခံနိုင် ဖြစ်နေလေသည်။
ဒီနေ့ ချက်မကျွေးဘူးလို့ ပေရန်လေး ပြောတာ ကြားတော့ ကြမ်းတမ်းသော သားရဲ ရဲ့ ခေါင်းကြီးပေါ် ရှီဖုန်းလန် စိတ်ပျက်လက်ပျက် မှီချလိုက်လေသည်။
ဒါပေမဲ့ မကြာခင် သူမ ခေါင်းပြန်မော့လာပြီး မေးလိုက်လေသည်။
"ဒါဆို ငါတို့ ကျင့်ကြံခြင်း တုပမှု ကစားကြမလား"
"နောက်မှ ပြောကြတာပေါ့"
ပေရန်လေး ရဲ့ အဖြေကို ကြားတော့ အခွင့်အရေး ရှိမှန်း ရှီဖုန်းလန် သိလိုက်ပြီး ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။
"ကောင်းပြီ ဒါဆို နောက်မှ ငါ လာရှာမယ် ချီချီ သွားကြစို့"
အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသားရဲ လည်း ရှီဖုန်းလန် ရဲ့ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်ပုံ ရပြီး ပထမထပ်ဆီ ပြန်လည် ပြေးထွက်သွားလေသည်။
လူတစ်ယောက်နဲ့ သားရဲတစ်ကောင် အဝေးကို ထွက်ခွာသွားတာ ကြည့်ရင်း ဘာဖြစ်နေလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ။
အစပိုင်းမှာ အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသားရဲ က သူ့ကို ကြောက်လို့ ရှီဖုန်းလန် ကို နာခံနေတာလို့ သူ ထင်ခဲ့ပေမယ့် ဒီ ၂ ရက် အတွင်း သူမနဲ့ အတူ ပျော်ရွှင်စွာ ဆော့ကစားနေတာ ကြည့်ရင် "အတင်းအကျပ် စေခိုင်းခံရတဲ့" ပုံစံ နည်းနည်းလေးမှ မရှိပေ။
ဒါက 'ငါ သူမနဲ့ အတူ လိုက်ပါပေးနေတာ ငါ့ရင်ထဲက လာတာပါ' ဆိုတာ ရှင်းလင်းနေလေသည်။
ဒါ့အပြင် ဒီဖြစ်ရပ်ကို ပိုမို တိကျစွာ စမ်းသပ်ဖို့ အမှောင် ကမ္ဘာ ကြမ်းတမ်းသားရဲ ကို ပွတ်သပ်ဖို့ ရှဲ့လင်းတန်း ကိုလည်း ကျန်းပေရန် စမ်းသပ် ခိုင်းကြည့်ခဲ့ဖူးလေသည်။
သားရဲက သဘောတူခဲ့ပေမယ့် ရှဲ့လင်းတန်း သွားပွတ်သပ်တဲ့ အခါ သားရဲက အစကနေ အဆုံးထိ ရွံရှာတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ နေခဲ့ပြီး အမြန် ထွက်ပြေးသွားခဲ့လေသည်။
ဒါက ရှီဖုန်းလန် ဟာ တကယ် ကွဲပြားခြားနားကြောင်း သက်သေပြဖို့ လုံလောက်လေသည်။
နောက်ပိုင်းမှာ တခြား ထူးခြားဆန်းပြား သားရဲတွေနဲ့ အထူး ရင်းနှီးခဲ့ဖူးတဲ့ အတိတ် အတွေ့အကြုံတွေ ရှိလား လို့ ရှီဖုန်းလန် ကို ကျန်းပေရန် မေးကြည့်ခဲ့ပေမယ့် သူမအဖြေက သူ့ကို နည်းနည်း ဝမ်းနည်းသွားစေခဲ့လေသည်။
ငယ်ငယ်တုန်းက သူမ အခန်းထဲမှာ အမြဲ ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး ကြီးလာတော့ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း မှာ "အကျယ်ချုပ်" ကျနေခဲ့ရလေသည်။
သူမမှာ ထူးခြားဆန်းပြား သားရဲတွေနဲ့ ထိတွေ့ဆက်ဆံခွင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မရှိခဲ့လို့ သူတို့နဲ့ မိတ်ဖွဲ့ဖို့ တစ်ခါမှ မကြိုးစားဖူးခဲ့ပေ။
ဒါကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချရုံသာ တတ်နိုင်တော့လေသည်။
'နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံ ကို ရောက်လာကတည်းက...
ထူးဆန်းပြီး အံ့သြစရာ ကောင်းတဲ့ ပါရမီတွေကို ပိုပို မြင်တွေ့လာရတယ်'
ဒါပေါ့ ဒါက သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကိုလည်း ကျန်းပေရန် သဘောပေါက်စေခဲ့ပြီး နေ့တိုင်း အချိန်ယူ လမ်းလျှောက်ကာ စနစ် ရွေးချယ်စရာ ၁၀ ခုလုံး ပေါ်လာအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု အမှတ် အသစ်တွေက သူ့ကို ဗဟုသုတတွေ ပိုမို ယူဆောင်လာပေးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်နေမိလေသည်။
ရှီဖုန်းလန် ကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ကြမ်းပြင်ပေါ် တင်ပျဉ်ခွေ ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး "အထီးကျန် တည်ငြိမ်မှု" ကို ထုတ်ယူကာ စတင် တီးခတ်လိုက်လေသည်။
မကြာခင် ဂီတကို နားထောင်နေတဲ့ ရှဲ့လင်းတန်း အိပ်ငိုက်လာခဲ့လေသည်။
သူမ ဒီအိပ်ငိုက်မှုကို အရမ်း လိုချင်တပ်မက်မိသည်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမ သခင်ရဲ့ စောင်းသံနဲ့ အိပ်ပျော်သွားတိုင်း အထူး ချိုမြိန်တဲ့ အိပ်မက်တွေ အမြဲ မက်လေ့ ရှိလို့ပါပဲ။
ညရောက်တဲ့ အထိ တီးခတ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် "အထီးကျန် တည်ငြိမ်မှု" ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ပထမထပ်ဆီ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။
အဲ့ဒီမှာ အိပ်ပျော်နေတဲ့ ထူးခြားဆန်းပြား သားရဲ ၃ ကောင်ကို သူ တွေ့လိုက်ရလေသည်။
ဒါကို မြင်တော့ ကျန်းပေရန် ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။
'မဆိုးဘူး လေ့ကျင့်မှုက တကယ် အကျိုးရှိတာပဲ'
ဒီကာလ အတွင်း ကျန်းပေရန် စောင်းကို အဆက်မပြတ် တီးခတ်နေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက "ပုံရိပ်ယောင် အသံ" ဟာ သူ့အတွက် အရမ်း သင့်တော်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးနဲ့ ထောက်ပံ့ရေး နည်းလမ်း တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့လို့ပါပဲ။
တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်တဲ့ အခါ သူ ကိုယ်တိုင် ထွက်ပြစရာ လုံးဝ မလိုပေ။
အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းရင်း အသံကို အသုံးပြုပြီး ကိစ္စရပ်တွေကို ဖြေရှင်းနိုင်လေသည်။
ဘေးကင်းသလို ထိရောက်မှုလည်း ရှိတယ်လို့ ပြောလို့ ရလေသည်။
သူ့လေ့ကျင့်မှု အတွင်း ဝိညာဉ်အာရုံကို "ပုံရိပ်ယောင် အသံ" ရဲ့ ပြင်းအား တိုးမြှင့်ဖို့ အသုံးပြုလို့ ရကြောင်း ကျန်းပေရန် တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။
ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင် သူ့ဝိညာဉ်အာရုံကို ဂီတထဲ ထည့်သွင်းပြီး တီးခတ်လိုက်တာပါပဲ။
သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေက ဘာကာကွယ်မှုမှ မရှိဘဲ သက်ရောက်မှု ခံရလိမ့်မည်။
သို့သော် နှစ်ခု ပေါင်းစပ်ဖို့က အဲ့လောက် မလွယ်ကူပါဘူး၊ ဒါကြောင့် လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ် အတွင်း သီချင်း တစ်ပုဒ်တည်းကိုပဲ ကျန်းပေရန် လေ့ကျင့်နေခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။
"မိုးသံ"
ဒီသီချင်းက ညင်သာတဲ့ တေးသွား ရှိပြီး လူတွေကို အိပ်ငိုက်စေနိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိပြီးသား ဖြစ်လေသည်။
ဒါကြောင့် "ပုံရိပ်ယောင် အသံ" နဲ့ မြှင့်တင်လိုက်တဲ့ အခါ ကလေးချော့တေး တစ်ပုဒ်ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရရှိလာလေသည်။
ဝိညာဉ်အာရုံ မထည့်ဘဲနဲ့ ရှဲ့လင်းတန်း ကို ကျန်းပေရန် အလွယ်တကူ ညှို့ယူ အိပ်ပျော်စေနိုင်လေသည်။
ပြီးတော့ ဂီတထဲ ဝိညာဉ်အာရုံ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထည့်သွင်းလာတာနဲ့ အမျှ ပထမထပ်မှာ လုံးဝ အနားယူနေကြတဲ့ အဆင့် ၇ ထူးခြားဆန်းပြား သားရဲတွေလည်း တေးသွားရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စတင် ခံစားလာရလေသည်။
အကြိမ်များစွာ သူတို့ လမ်းလျှောက်နေရင်း ရုတ်တရက် လှဲချပြီး အိပ်ပျော်သွားတတ်ကြလေသည်။
အစပိုင်း တစ်ကောင်ကနေ လက်ရှိ ၃ ကောင် အထိ၊ အသိုက်ထဲ ဝင်ရောက်လာတဲ့ ဘယ် ထူးခြားဆန်းပြား သားရဲမှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘူးလို့ ပြောလို့ ရလေသည်။
သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က အတက်အကျ ရှိနေတဲ့ ဟောက်သံတွေကို နားထောင်ရင်း၊ ပြီးတော့ အပြင်ဘက်က လုံးဝ သက်ရောက်မှု မရှိတဲ့ ထူးခြားဆန်းပြား သားရဲ အနည်းငယ်ကို ကြည့်ရင်း ပထမ အဆင့် ပြီးမြောက်သွားပြီလို့ ကျန်းပေရန် သိလိုက်လေသည်။
နောက်တစ်ဆင့် အနေနဲ့ ဂီတရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ဧရိယာကို ဘယ်လို ချဲ့ထွင်ရမလဲ ဆိုတာ သူ လေ့ကျင့်ရတော့မည်။