အခန်း (၁၄၀)
Vol. 14 Ch. 140
ဝိဉာဉ်နန်းတော် ဒုတိယအသင်း ကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူပြီးနောက် တော်ဝင်တိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့ သည် ထိပ်သီး ၁၀ သင်းစာရင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။ တစ်ရက် အနားယူပြီးနောက် တတိယအဆင့် မဲနှိုက်ရာတွင် သူတို့သည် တိုက်ရိုက်တက်ခွင့် ရရှိခဲ့သဖြင့် ထိပ်သီး ၆ သင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
နောက်ထပ် တစ်ရက် အနားယူပြီးနောက် ထိပ်သီး ၃ သင်း ရွေးချယ်ပွဲ စတင်ခဲ့သည်။ မဲနှိုက်မှု ရလဒ်များမှာ
တော်ဝင်တိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့ VS ရှင်းလော့အသင်း
ရှီလိုင်ခဲ့ကျောင်းတော် VS လေနတ်ဘုရားကျောင်းတော်
ဝိဉာဉ်နန်းတော်အသင်း VS ထျန်းရွှေကျောင်းတော်
တိုက်ပွဲများမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ ဒူကူယန်၊ ယဲ့လင်းလင်း နှင့် ယွီထျန်းဟန် တို့ အပါအဝင် ခြောက်ဦးမှာ ရှင်းလော့အသင်း ကို စင်မြင့်ထက်တွင် သွေးစွန်းသည်အထိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ရှင်းလော့အင်ပါယာ မင်းသားနှင့် သူ၏ စေ့စပ်ထားသူတို့သည် အစွမ်းထက်လှသဖြင့် တော်ဝင်တိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့ ကို ဖိအားအကြီးအကျယ် ပေးခဲ့သည်။ အဆုံးသတ်တွင်တော့ လီကျယ်ရှန်း ကြားဝင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ဓားဖြင့် အနိုင်ရလဒ်ကို ဖော်ဆောင်ခဲ့သည်။
လီကျယ်ရှန်း ကို တုံ့ပြန်သည့်အလား ဝိဉာဉ်နန်းတော် ဘက်တွင်လည်း ရှဲ့ယွဲ့ နှင့် ဟူလျဲ့နာ တို့သည် သူတို့၏ ဝိဉာဉ်ပေါင်းစပ်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ ထျန်းရွှေအသင်း တစ်ခုလုံးကို တစ်ကွက်တည်းဖြင့် အလဲထိုးခဲ့သည်။ ရွှေပင်းအာနှင့် ရွှေယွဲ့အာတို့သာ စင်ပေါ်တွင် တုန်တုန်ရင်ရင် ကျန်ရစ်ခဲ့စဉ် ဟူလျဲ့နာ က သူတို့ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကန်ချလိုက်ခြင်းမှာ အရှက်ရစေသည့် အမူအရာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ရှီလိုင်ခဲ့ ၏ တက်လှမ်းမှုမှာ အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထန်စန်း သည် သူ၏ ဖဲချပ်များဖြစ်သော ထန်ဂိုဏ်း လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များ၊ အမွှာဝိဉာဉ်နှင့် စနစ်မဲ့လေရိုင်းတူတို့ကို အသုံးပြုကာ လေနတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကို အနိုင်ယူပြီး ထိပ်သီး ၃ သင်းစာရင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
ယခုနှစ် ဝိဉာဉ်သခင်ပြိုင်ပွဲ ၏ ထိပ်သီး ၃ သင်းမှာ
၁။ တော်ဝင်တိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့
၂။ ဝိဉာဉ်နန်းတော်အသင်း
၃။ ရှီလိုင်ခဲ့ကျောင်းတော်
ငါးရက်အကြာတွင် ဤသုံးသင်းသည် ပုပ်ရဟန်းမနန်းတော် ရှေ့တွင် ချန်ပီယံဆုအတွက် အဆုံးသတ် တိုက်ပွဲများကို ယှဉ်ပြိုင်ကြရတော့မည်ဖြစ်သည်။
“ဟဲဟဲ၊ အရက်ဖိုးတော့ ရပြီဟေ့”
ညနေခင်းတွင် လီကျယ်ရှန်း မှာ အလွန် စိတ်ရွှင်လန်းနေသည်။ သူသည် ရွယ်ချင်းဟော်၊ ဒူကူယန်၊ ယဲ့လင်းလင်း နှင့် အခြားသူငယ်ချင်းများကို လမ်းပေါ်ရှိ အလင်းမျက်နှာပြင်တစ်ခုရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
“အလျော်အစားက ၂၈ ဆ၊ ငါ ၁၈၂ ဒင်္ဂါး လောင်းထားတာ”
“ဒီနေ့ည အရက်ကို သခင်လေး တိုက်မယ်”
လီကျယ်ရှန်း ရဲ့ ပျော်ရွှင်နေတဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး အားလုံး မှင်တက်နေကြသည်။ ချန်ပီယံပွဲ တက်ရတာထက် ပိုက်ဆံရတာကို သူက ပိုစိတ်လှုပ်ရှားနေသလိုပင်။
ရွယ်ချင်းဟော် က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်
“လီကျယ်ရှန်း၊ နင် ငါ့ဆီက ပိုက်ဆံချေးတာ ဒါအတွက်လား”
“ဟုတ်တာပေါ့။”
ရွယ်ချင်းဟော် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဒါအတွက်ဆိုရင် ငါ ချေးမပေးခဲ့ပါဘူး...”
ထိုအချိန်တွင် ထျန်းရွှေကျောင်းတော် မှ ရွှေပင်းအာ က မိန်းကလေးနှစ်ဦးနှင့်အတူ လျှောက်လာသည်။ သူမသည်လည်း တော်ဝင်တိုက်ပွဲဝင်အဖွဲ့ အပေါ် လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ပုံရသည်။ သူမ ရရှိသော ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ဝက်ကို လီကျယ်ရှန်း ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“လီကျယ်ရှန်း၊ ဒီပိုက်ဆံကို ယူပါ။ ငါ့မှာ တောင်းဆိုချက် တစ်ခုပဲ ရှိတယ်...”
“ဝိဉာဉ်နန်းတော်အသင်း ကို အနိုင်ယူပေးပါ၊ ပြီးတော့ ဟူလျဲ့နာ ကို စင်ပေါ်ကနေ ကန်ချပေးပါ။”
ဟူလျဲ့နာ ၏ စင်ပေါ်မှ ကန်ချခဲ့သော အမူအရာကြောင့် သူမ အလွန် နာကျည်းနေပုံရသည်။ လီကျယ်ရှန်း က ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ပြားကိုသာ ယူလိုက်ပြီး “ဒီအလုပ်ကို ငါ လက်ခံတယ်။ တစ်ပြားဆိုရင် လုံလောက်ပြီ” လို့ ပြောကာ အားလုံးနှင့်အတူ မြို့ထဲရှိ အကောင်းဆုံး စားသောက်ဆိုင်သို့ ဦးတည်ခဲ့ကြသည်။
ညနက်ပိုင်းတွင် လီကျယ်ရှန်း သည် အနည်းငယ် မူးရီလျက် ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိဉာဉ်စွမ်းအားများမှာ မြစ်ကြီးတစ်စင်းပမာ ဟိန်းဟောက် စီးဆင်းနေသည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် ဝိုင်အိုးလေး ဝဲပျံနေပြီး တောက်ပသော ဝိုင်များက သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။
ရုတ်တရက် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ကြယ်ရောင်များ တောက်ပလာခြင်း၊ ရေခဲနှင့် မီးတောက် အရှိန်အဝါများ၊ လေညင်းနှင့် လျှပ်စီးများ...
ဝုန်း —
ဆည်ကျိုးသွားသည့်အလား ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု လီကျယ်ရှန်း ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဝိဉာဉ်စွမ်းအား အဆင့် ၄၀ သို့ သဘာဝအတိုင်း ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
“ငါးရက်...”
လီကျယ်ရှန်း မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
“နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲမတိုင်ခင် ဝိဉာဉ်ကွင်း တစ်ခုလောက် သွားရှာပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရင် ကောင်းမလား။”
နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲမှာ ပုပ်ရဟန်းမနန်းတော် ရှေ့တွင် ဖြစ်ပြီး သူ့အပေါ် လုပ်ကြံလိုစိတ်ရှိသော ပုပ်ရဟန်းမကိုယ်တိုင် စောင့်ကြည့်နေမည်ဖြစ်သည်။ ဒူကူဘို နှင့် ယွီယွမ်ကျန့် တို့က သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ကာကွယ်ပေးထားမည် ဖြစ်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင် အင်အားတိုးလာခြင်းက ပို၍ စိတ်ချရပေမည်။
ထိုအချိန်တွင် တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဖွင့်ကြည့်ရာ ရွယ်ချင်းဟော် ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် အဖြူရောင် ညဝတ်ဝတ်စုံနှင့် ဖြစ်ပြီး ပါးပြင်ပေါ်တွင် ဝိုင်ရှိန်ကြောင့် နီမြန်းနေသော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။
“ဘာလို့ အိပ်မနေသေးတာလဲ”
ရွယ်ချင်းဟော် က အခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ငါ နင့်ကို မေးစရာ ရှိလို့...”
သူမသည် ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော လီကျယ်ရှန်း ကို ကြည့်ကာ စကားစကို ခက်ခက်ခဲခဲ ရှာနေရသည်။ တကယ်တော့ သူမ အိပ်ရာဝင်ခဲ့သော်လည်း လီကျယ်ရှန်း ၏ “အရက်ဖိုးတော့ ရပြီ” ဆိုသော စကားကို ပြန်တွေးရင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
“လီကျယ်ရှန်း...”
သူမက အလေးအနက် မေးလိုက်သည်။
“နင့်ရဲ့ အရက်ဖိုးတွေကို ငါရှင်းပေးခဲ့တုန်းက ငါတစ်ခါလောက်တောင် တွန့်ဆုတ်ခဲ့ဖူးလား”
လီကျယ်ရှန်း အံ့သြသွားသော်လည်း အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေသည်။
“မရှိပါဘူး၊ နင်က အမြဲတမ်း ချက်ချင်း ရှင်းပေးတာပဲ။”
“ဒါဆို... ငါက မကြည်မဖြူ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အမူအရာရော ပြခဲ့ဖူးလား”
“မရှိပါဘူး၊ နင်က အမြဲတမ်း ပြုံးနေတတ်တာပဲ။”
ရွယ်ချင်းဟော် ၏ လေသံထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှု အနည်းငယ် ပါလာသည်။
“ဒါဆိုရင် ဘာလို့ ဒီနေ့ည ပိုက်ဆံရတော့ ‘အရက်ဖိုးတော့ ရပြီ’ လို့ ပြောတာလဲ။ နောက်ဆိုရင် ငါ့ကို အရက်ဖိုး မရှင်းခိုင်းတော့ဘူးလို့ ပြောချင်တာလား”
လီကျယ်ရှန်း က ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်သွားသည်။ မိန်းကလေးတွေရဲ့ စိတ်က တကယ်ကို ခန့်မှန်းရ ခက်လှသည်။
“ချင်းဟော်၊ အဲ့လောက်အထိ မတွေးပါနဲ့။ ငါက ပိုက်ဆံရလို့ ဝမ်းသာအားရ ပြောမိတာပါ။”
“နင်က ငါ့ကို အရက်ဖိုးရှင်းပေးတဲ့အခါ တွန့်ဆုတ်လားလို့ မေးတယ်နော်။ ဒါဆို ငါပြန်မေးမယ်၊ ငါကရော နင့်အပေါ်မှာ အားနာတဲ့ အမူအရာ တစ်ခါလောက် ပြဖူးလို့လား”
ရွယ်ချင်းဟော် မျက်တောင်လေး ခတ်လိုက်သည်။ သူမ စိတ်ထဲက အဖုအထစ်လေးက လွင့်စင်သွားပြီး ပြန်လည် ကြည်လင်သွားသည်။
“ဒါပေါ့၊ မရှိဘူး။ ငါလည်း နင့်ကို ငါ့အပေါ် အားမနာစေချင်ဘူး။”
လီကျယ်ရှန်း လည်း လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါ နောက်လည်း အားနာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါနဲ့... နင် မနက်ဖြန် ချန်ရန်ရွယ်ကို ရှာပေးနိုင်မလား။ သူမကို ငါ့အတွက် ဝိဉာဉ်ကွင်း ရှာပေးဖို့ အကူအညီ တောင်းချင်လို့။”