ဂူဟီ၏ ကျန်လက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်ခြင်း

ဝါရင့်နတ်ဆိုး ချူယွန်းက အန္တရာယ်ပြုမည့် အမူအရာဖြင့် တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး “နောက်ဆုံးတော့ မင်း ပေါ်လာပြီပဲ၊ မြွေလူမျိုးစုရဲ့ တစ်သီးပုဂ္ဂလ ဝါရင့်အကြီးအကဲ ချင်းရွှေ... ငါတို့ မဆုံဖြစ်တာ တကယ့်ကို ကြာပြီပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မြွေလူမျိုးစု၏ ဝါရင့်အကြီးအကဲ ချင်းရွှေသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး “မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ” ဟု မေးလိုက်မိသည်။

ဝါရင့်နတ်ဆိုး ချူယွန်းသည် စကားများစွာ ပြောမနေတော့ဘဲ သူ၏ ဝတ်ရုံနက်ကို ချက်ချင်းပင် ဆုတ်ဖြဲလိုက်ရာ မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ချူယွန်း၏ ညာဘက်ပါးပြင်သည် ပွက်ပွက်ဆူနေသော ရေနွေးဖြင့် အလောင်းခံထားရသကဲ့သို့ သွေးကြောများဖြင့် ထောင်နေပြီး ဘယ်ဘက်ပါးပြင်မှာမူ သွေးမရှိတော့သလို ဖြူဖွေးနေသော အရိုးများကိုသာ မြင်တွေ့နေရသည်။

သူ၏ မျက်လုံးတစ်ဖက်ပင်လျှင် ပျောက်ဆုံးနေလေသည်။

အကြီးအကဲလေးဦးလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြပြီး သူတို့ရှေ့တွင် မြင်နေရသော မြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။ တတိယအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာဖြူဖျော့သွားပြီး စူးရှလွန်းသော အသံဖြင့် “ဝါရင့်နတ်ဆိုး ချူယွန်း... မင်း အသက်ရှင်နေသေးတာပဲ” ဟု အော်လိုက်သည်။

ဝါရင့်နတ်ဆိုး ချူယွန်းသည် အိဇူမိုအင်ပါယာ၏ ဘုရင်ဖြစ်သူ ချူယွန်းချွဲ၏ ညီတော်ဖြစ်ပြီး အထွတ်အထိပ် ကိုးကြယ်ပွင့် သိုင်းဧကရာဇ် တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်ကျော်က မြွေလူမျိုးစု ဝါရင့်အကြီးအကဲ ချင်းရွှေ၏ ပြင်းထန်သော အဆိပ်ကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ သေဆုံးသွားပြီဟု လူတိုင်းက ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ သူသည် အသက်ရှင်နေရုံသာမက အစွမ်းမှာလည်း များစွာ တက်လာခဲ့သည်။

ဝါရင့်နတ်ဆိုး ချူယွန်းက ထပ်တလဲလဲ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး “ဘာလဲ... ငါ အသက်ရှင်နေတာကို မြင်ရတော့ မင်းတို့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေကြတာလား၊ ဒါတွေအားလုံးက မင်းတို့ကြောင့်ပဲ၊ ဒီနေ့ မင်းတို့ ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ အကြွေးဟောင်း အကြွေးသစ်တွေအားလုံးကို တစ်ခါတည်း ရှင်းကြတာပေါ့” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဝါရင့်အကြီးအကဲ ချင်းရွှေ၏ မျက်နှာထား တည်သွားသည်။ သူသည် ချူယွန်း၏ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကို သိထားသည်။ အကယ်၍ သူတို့ ရှုံးနိမ့်သွားပါလျှင် မြွေလူမျိုးစုသည် အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံရမည်မှာ အသေအချာပင်။

ဤအချက်ကို တွေးတောမိရင်း သူက လေသံကို နှိမ့်ကာ “ယင်းရှီ... မြွေလူမျိုးစုဝင်တွေကို ခေါ်ပြီး အခုချက်ချင်း ဒီနေရာကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားတော့၊ ငါတို့ သူ့ကို တားထားလိုက်မယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ကြောင်းကို ပြန်မလှည့်နဲ့” ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲတို့က...”

“ငါတို့ သေသွားရရင်တောင် ငါတို့လို လူအိုကြီးတွေက မီဒူဆာ မျိုးနွယ်စုကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် သူ့ကိုပါ အတူတူ သေတွင်းထဲ ဆွဲခေါ်သွားမှာပါ”

ဝါရင့်အကြီးအကဲ ချင်းရွှေ၏ အကြည့်မှာ စူးရှနေသည်။ ယခင်က ရန်သူကို ဒဏ်ရာရရှိစေရန် သူတို့လေးဦး စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ရန်သူ တစ်ဖန် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြန်ရာ အတိတ်ကလိုမျိုး ကျရှုံးစေရန် သူတို့က ရည်ရွယ်ကာပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ဝါရင့်နတ်ဆိုး ချူယွန်းက သူ၏ လက်မောင်းများကို ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် အေးဆေးစွာ ပိုက်လိုက်ပြီး “စီနီယာ ရှိပီယန်... ထွက်လာခဲ့ပါတော့၊ ဒီနေ့ မြွေလူမျိုးစုဆီက ရသမျှအရာအားလုံးကို သုံးပုံ ခုနစ်ပုံ ခွဲယူကြရင် ဘယ်လိုလဲ” ဟု ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

“ဟဲ ဟဲ... အစကတော့ ဒီလူအိုကြီးက ကြားဝင် မစွက်ဖက်ချင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက အဲ့ဒီလို ပြောလာမှတော့ ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နောက်ဆုတ်နိုင်မှာလဲ”

တခဏချင်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံ၌ တိမ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ လျှပ်စီးများ လက်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီး မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်လာသည်။ ဝတ်ရုံနက် ဝတ်ထားသည့် အစွမ်းထက် ပညာရှင်တစ်ဦးသည် ကောင်းကင်၌ လမ်းလျှောက်လာသည်။ ထူးခြားသည်မှာ သူသည် သိုင်းအတောင်ပံများကို မသုံးဘဲ လေဟာနယ်ထဲတွင် လျှောက်လှမ်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း သူ့ပုံစံကို ရိပ်ခနဲသာမြင်ရပြီး ပျောက်သွားလေသည်။

သူသည် မီတာတစ်ရာခန့်အကွာတွင် ရုတ်တရက် ပြန်လည် ပေါ်လာသည်။ တကယ့်ကို ထူးခြားပြီး နက်နဲလှသည်။

ဤသည်မှာ ထိုသူ၏ အစွမ်းသည် သိုင်းဘိုးဘေးအဆင့်သို့ ရောက်နေကြောင်း ပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဝါရင့်အကြီးအကဲ ချင်းရွှေသည် ရုတ်တရက် မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး “မြွေလူမျိုးစုဝင်တွေ... အမြန်ပြေးကြတော့” ဟု ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

“ပြေးမလို့လား... ဘယ်ပြေးနိုင်မှာမို့လို့လဲ” ရှိပီယန်သည် သူ့နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်ပြီး သူ၏ ရှုံ့တွနေသော လက်ကို ဆန့်ကာ အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိလိုက်သည်။

အိဇုမိုအင်ပါယာ၏ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ဝါရင့်ပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ရှိပီယန်သည် ယခင်က ကျားမာနိုင်ငံတော်နှင့် အိဇုမိုအင်ပါယာတို့၏ ပညာရှင်အချင်းချင်း အားပြိုင်မှုတွင် ဟိုင်ပေါ်တုန်းကို အနိုင်ယူခဲ့ဖူးပြီး ကျရှင်းထျန်းနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင်သာ အနည်းငယ် အားနည်းခဲ့သည်။

သူသည် ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သစ် ဖြစ်လာစကလည်း သူမနှင့် လက်ရည်ယှဉ်ခဲ့ဖူးသည်။ လက်ရှိတွင် သူသည် ဝမ်ယောင်းဆေးဆိုင်၏ ဝါရင့်အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး အထွတ်အထိပ် ကြယ်လေးပွင့် သိုင်းဘိုးဘေး အစွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။

ထို့အတူ သူသည် မြွေလူမျိုးစု ပညာရှင်များကို အလွန် မုန်းတီးသူလည်း ဖြစ်သည်။ ယနေ့ သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ သူတို့၏ ရတနာများကို ရယူရန်သာမက မြွေလူမျိုးစုဝင်အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းရန်ပင် ဖြစ်သည်။

“ဒီနေ့ ငါတို့ သေရမယ်ဆိုရင်တောင် မင်းကို နာရီဝက်လောက် တားထားဦးမှာပဲ၊ အကယ်၍ ဘုရင်မကြီးသာ သိသွားရင် မင်းတို့ရဲ့ ဝမ်ယောင်းဆေးဆိုင် တစ်ခုလုံးကို သေချာပေါက် ဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မယ်”

“နားငြီးလိုက်တာ”

သိုင်းဘိုးဘေး တစ်ဦး၏ အစွမ်းမှာ တကယ်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့်ပင် မြွေလူမျိုးစု၏ သိုင်းဧကရာဇ် လေးဦးစလုံးမှာ မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

ရှိပီယန်က “ဟိုတုန်းက ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာတောင် ဒီလူအိုကြီးကို မသတ်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ မင်းတို့လို ကောင်တွေကတော့ ပြောမနေနဲ့တော့၊ ဒီနေ့ ငါ မင်းတို့ မြွေလူမျိုးစုကို ဒီတိုက်ကြီးပေါ်က သမိုင်းဝင် အမွေအနှစ်တစ်ခုအဖြစ်ပဲ ကျန်ရစ်‌အောင် ငါလုပ်မယ်” ဟု လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“သွားသေလိုက်တော့”

ဝမ်ယောင်းဆေးဆိုင်၏ ဝါရင့်အကြီးအကဲမှာ သိုင်းဧကရာဇ် လေးဦးကို သတ်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကောင်းကင်မှ ရုတ်တရက် ဆိုးရွားသော ဖိအားပေးမှုတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။

ရှိပီယန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး “ဘယ်က သေချင်တဲ့ လူမိုက်က ငါ့ကိစ္စကို ကြားဝင်နှောင့်ယှက်ရဲတာလဲ၊ ထွက်လာခဲ့စမ်း... မဟုတ်ရင် ဒါရဲ့အကျိုးဆက်ကို ခံစားရမယ်” ဟု ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။

ဝါရင့်နတ်ဆိုး ချူယွန်းကလည်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ပြိုင်ဘက်၏ အစွမ်း သို့မဟုတ် တိကျသော တည်နေရာကိုပင် အာရုံမခံနိုင်ပေ။ သူတို့သည် အာကာသဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရှိနေကြခြင်းဖြစ်သလော။

မီဒူဆာ မျိုးနွယ်စု၏ အထက် ကောင်းကင်မှာ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည့်အလား ပွင့်ထွက်သွားပြီး ရှိနေသည့် ပညာရှင်အားလုံးမှာ ပျက်စီးသွားသော ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လက်ချည်းသက်သက်ဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲနိုင်သူမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာ အဆင့်ရှိသည့် ပညာရှင်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ရှိပီယန်သည် အာကာသဟင်းလင်းပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ပုံစံများကို ကြည့်လိုက်ရင်း နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပထမဆုံး ထွက်ပေါ်လာသူမှာ မြွေလူမျိုးစု၏ ဧကရီဖြစ်သူ ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာပင် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

“ငါ့ကို ရှာနေတယ်လို့ ကြားလိုက်သလိုပဲ” ကောင်းကင်ယံတွင် ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ပြီး မျက်နှာပျက်နေသော ရှိပီယန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနီနီလေးမှာ အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

တခဏချင်းမှာပင် သူမ၏ ညို့ဓာတ်ရှိသော မျက်နှာမှာ မိစ္ဆာဆန်သော ချီစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းနှင့် အပြုံးတိုင်းက လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်ကာ မှင်တက်သွားစေသည်။ ဤအမျိုးသမီးမှာ တကယ်ပင် ပါရမီထူးသူ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အပြုံးလေးတစ်ခုကပင် သူတို့၏ နှလုံးသားကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားစေသည်။

မီဒူဆာသည် အောက်ဖက်ရှိ မြွေလူမျိုးစုဝင်များ၏ သနားစဖွယ် အခြေအနေကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ အေးစက်စက် အပြုံးက ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းလာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးရောင် ဒိုချီစွမ်းအင်များမှာ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ဆေးဘုရင် ဂူဟီ ခေါ်ဆောင်လာသော ပညာရှင်များအားလုံးကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေသည်။

ဆေးဘုရင် ဂူဟီသည် စိုးရိမ်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် တံတွေးကို မြိုချလိုက်ပြီး “ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာ... ဖြစ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက နားလည်မှုလွဲတာပါ၊ ကျွန်တော်က ဆေးဘုရင် ဂူဟီပါ၊ ဒီနေ့ ကျွန်တော် လာတာက ဘုရင်မကြီးနဲ့ ကောင်းကင်မီးတောက်ကို လဲဖို့ပါပဲ” ဟု လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“စောစောက စော်ကားမိတာတွေရှိရင် တောင်းပန်ပါတယ်... ဘုရင်မကြီး ကျွန်တော်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

မီဒူဆာက မျက်မှောင်ကို ကြုတ်လိုက်ပြီး “ဒီလူအုပ်ကို မင်း ခေါ်လာတာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ဆေးဘုရင် ဂူဟီ၏ မျက်နှာမှာ ထူးဆန်းသွားသော်လည်း “မြွေလူမျိုးစုက တော်တော်လေး အန္တရာယ်များတဲ့အတွက်ကြောင့် ကျွန်တော် အိဇုမိုကို...” ဟု တိုးတိုးလေး ဖြေလိုက်သည်။

သူ့စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဂူဟီ၏ ကျန်နေသော လက်တစ်ဖက်မှာ ချက်ချင်းအဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။ ဂူဟီသည် ကြက်သေသေသွားပြီး သူ့မျက်လုံးများကိုပင် သူ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် သူ၏ လက်မောင်းဆီမှ စူးရှသော နာကျင်မှုကမူ သူသည် ဤတစ်သက်တွင် မှော်ဆေးဆရာ တစ်ဦးအဖြစ် မည်သည့်အခါမျှ ဆောင်ရွက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ပြနေလေသည်။

“မဖြစ်နိုင်တာ... မဖြစ်နိုင်ဘူး”

ဂူဟီမှာ လုံးဝကို ရူးသွပ်သွားကာ “ငါ့လက်... ငါ့ရဲ့ မှော်ဆေးဆရာဘဝ...” ဟု အော်ဟစ်နေတော့သည်။

ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာက သူမ၏ ဓားပေါ်ရှိ သွေးများကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး “ရွံစရာကောင်းတဲ့ကောင်၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ မြွေလူမျိုးစုကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဒီလူတွေကို ဦးဆောင်လာပြီးတော့ ကောင်းကင်မီးတောက်ကို ရဖို့ မျှော်လင့်နေတာလား၊ ဆေးဘုရင် ဂူဟီ... မင်းက တခြားလူတွေကို တကယ်ပဲ လူအတွေလို့ ထင်နေတာလား” ဟု ရွံရှာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေ့ ငါသာ အချိန်မီ ရောက်မလာခဲ့ရင် မြွေလူမျိုးစုဝင်တွေက မင်းတို့လက်ချက်နဲ့ အမြစ်ဖြတ် ချေမှုန်းခံလိုက်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား”

“ဘုရင်မကြီး”

မီဒူဆာ မျိုးနွယ်စု၏ ပညာရှင်များမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ငိုကြွေးနေကြပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ မျက်ရည်များ ဝဲနေကြသည်။

“ဘုရင်မကြီး... မြွေလူမျိုးစုက ဒီဘေးဒုက္ခကြီးကို ခံစားခဲ့ရတာပါ။ ဘုရင်မကြီး ကျွန်တော်တို့အတွက် ကလဲ့စားချေပေးရပါမယ်” ဟု ဝါရင့်အကြီးအကဲ ယင်းရှီက မျက်ရည်များဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဆိုရိုးစကားရှိသကဲ့သို့ ပန်းတစ်ပွင့်နဲ့ ပန်းထိုးရန် လွယ်ကူသော်လည်း နှင်းတောထဲတွင် မီးသွေးပို့ရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။ အကယ်၍ သခင်လေး ကျန်းချန်က ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲနိုင်သည့် သူ၏ စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုပြီး မြွေလူမျိုးစုထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာပေးခြင်း မရှိပါလျှင် သူမ ပြန်ရောက်လာသည့်အချိန်၌ သူတို့အားလုံးမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရပြီး သွေးချောင်းစီးနေသည့် မြင်ကွင်းကိုသာ မြင်တွေ့ရပေလိမ့်မည်။