ချိုင်လင်း : ငါ့အကြောင်း မကောင်းပြောနေတာလား

ဝါရင့်အကြီးအကဲ စနိုး၏ အိုမင်းရင့်ရော်လှသော မျက်ဝန်းအိမ်တွင် လေးနက်တည်ငြိမ်မှုများ အရိပ်ထင်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် လူအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် သူသည် ကျန်းချန်၏ရှေ့၌ ချက်ချင်းဒူးထောက်ချလိုက်လေတော့သည်။

ကျန်ရှိနေသော အကြီးအကဲသုံးဦးမှာလည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ဝါရင့်အကြီးအကဲနှင့်အတူ မြေပေါ်တွင် ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် သူတို့၏ ရှင်သန်ရာ မျှော်လင့်ချက်မှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို အချင်းချင်း အလိုလို သိနားလည်နေကြပုံရသည်။

ကျန်းချန်က ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "ဝါရင့်အကြီးအကဲ... ဒါက ဘာသဘောလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဝါရင့်အကြီးအကဲ စနိုးက "ဘုရင်မကြီးက သိုင်းဘိုးဘေးအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားပြီဆိုပေမဲ့ သူမက ငယ်ရွယ်ပါသေးတယ်၊ လူမှုဆက်ဆံရေးတွေကို လုံးဝနားမလည်သေးဘူး၊ လူ့လောကကြီးက ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှုတွေနဲ့ ပြည့်နေတာပါ၊ ဒီမြွေမျိုးနွယ်စု ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်မှုအတွင်းမှာ သေကြေပျက်စီးမှုတွေ အများကြီး ရှိလာနိုင်ပြီး ကျွန်တော်တို့ကတော့..." ဟု ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားတို့က ဒီမှာပဲ နေချင်တာလား"

"မဟုတ်ပါဘူး မဟုတ်ပါဘူး"

ဝါရင့်အကြီးအကဲ စနိုးက အရေးတကြီးဖြင့် "ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မီဒူဆာမျိုးနွယ်စုကို ကူညီပေးဖို့ သခင်လေးကို တောင်းပန်ချင်တာပါ။ အရာအားလုံး ပြီးမြောက်သွားတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ မြွေလူမျိုးစုဆီကနေ ကြိုက်တာကို ယူနိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောကြားလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းချန်က မဆိုင်းမတွပင် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤနေရာသို့ မလာခင်ကတည်းက မြွေလူမျိုးစု၏ မည်သည့်ကိစ္စတွင်မဆို ကြားဝင်စွက်ဖက်မည်မဟုတ်ကြောင်းနှင့် အရာအားလုံးမှာ သူတို့အပေါ်တွင်သာ မူတည်ကြောင်း အတိအလင်း ပြောကြားထားပြီးဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်က ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုက အကြီးအကဲလေးဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပင့်တင်လိုက်သဖြင့် သူတို့သည် ဒူးထောက်ချင်လျှင်ပင် ဒူးထောက်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် ကူညီနိုင်စွမ်းမရှိပါဘူး" ကျန်းချန်က လက်တစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ဒီကိုမလာခင်ကတည်းက ခင်ဗျားတို့ ဘုရင်မကို ပြောပြီးသားပါ။ ကျွန်တော်က အပေးအယူကိစ္စအတွက်ပဲ တာဝန်ယူမှာဖြစ်ပြီး ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်မဲ့ကိစ္စကိုတော့ ကူညီမှာမဟုတ်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့..."

ကျန်းချန်က ဆက်ပြောရန် မလိုတော့ကြောင်း လက်ဟန်ဖြင့် ပြလိုက်သည်။ မီဒူဆာမျိုးနွယ်စုသည် အမှန်တကယ် ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့လျှင် သေကြေပျက်စီးမှု အမြောက်အမြား ရှိလာနိုင်ပေသည်။

ထို့ပြင် မှော်သားရဲတောင်တန်းတွင် မြွေလူမျိုးစုများအတွက် အခြေချနေထိုင်ရန် သင့်တော်သော အဆောက်အဦးများလည်း မဆောက်လုပ်ရသေးပေ။ ထိုနေရာသို့ အလောတကြီး သွားရောက်နေထိုင်ခြင်းသည် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုနှင့် ဘေးအန္တရာယ်များကိုသာ ဖိတ်ခေါ်ရာရောက်ပေလိမ့်မည်။ မလိုလားအပ်သော ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန် အချိန်အခါကောင်းကို စောင့်ဆိုင်း၍ ပြုလုပ်ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ချိုင်လင်းသည်လည်း ဇီယန်နှင့်အတူ မြွေလူမျိုးစု၏ ခန်းမကြီးထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ရှေ့တွင်ပြောခဲ့သော စကားများကို ကြားသိခဲ့ရပြီး သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ တကယ့််ကို စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်သွားကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။

"ဘုရင်မကြီး..." ဝါရင့်အကြီးအကဲ စနိုးက ချိုင်လင်းကို သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်ပြီး "ဘုရင်မကြီးရဲ့ အကြံကရော ဘယ်လိုရှိပါသလဲ" ဟု အေးအေးဆေးဆေး မေးလိုက်သည်။

ချိုင်လင်းက လေးနက်စွာဖြင့် "သခင်လေး ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြရအောင်... မှော်သားရဲတောင်တန်းမှာ မြွေလူမျိုးတွေ အခြေချဖို့ အဆောက်အဦးတွေ မဆောက်ရသေးတာ အမှန်ပဲ၊ အဲဒီကို သွားရင် ငါတို့က လေဒဏ်မိုးဒဏ်အောက်မှာပဲ နေထိုင်ရလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲ... စိတ်မပူပါနဲ့၊ တစ်နေ့မှာ မြွေလူမျိုးစုကို ဒီအခက်အခဲတွေကနေ ကျော်လွှားနိုင်အောင် ဦးဆောင်သွားမယ်လို့ ဝိညာဉ်မြွေကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုပါတယ်"

ဘုရင်မကြီး၏ ကတိစကားကို ရရှိပြီးနောက် အကြီးအကဲလေးဦး၏ မျက်နှာမှာ စိတ်သက်သာရာရသွားတော့သည်။ ဤသည်မှာ မီဒူဆာဘုရင်မတစ်ပါးတွင် ရှိသင့်ရှိထိုက်သော ဂုဏ်ရည်မျိုးပင်ဖြစ်သည်။

ချိုင်လင်းက လိုတရ လက်စွပ်တစ်ခုကို ထုတ်ပေးလိုက်ပြီး "ဒီထဲမှာ ကျွန်မတို့ နောက်ဆုံးအကြိမ် ပြောထားခဲ့တဲ့ ယင်-ယန် နဂါးမောက်သီးတွေနဲ့ တခြား တန်ဖိုးကြီး ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ ပါပါတယ်၊ အားလုံးက သခင်လေးအတွက်ပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းချန်က ထိုလက်စွပ်ကို ယူလိုက်ပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ချိုင်လင်းက ထပ်မရှင်းပြတော့ဘဲ အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမသည် နောက်သို့လှည့်ကာ ဇီယန်၏ ခေါင်းကို ပွတ်လိုက်ရင်း "ဇီယန်၊ ဒီနေရာကို ကြိုက်ရဲ့လား" ဟု ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။

ဇီယန်က အားမရှိသလို ပုံစံဖြင့် "ကြိုက်တော့ ကြိုက်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နည်းနည်း ပူလွန်းတယ်၊ ချွေးတွေလည်း အများကြီး ထွက်တယ်၊ အစ်မ ချိုင်လင်း၊ ညီမ ဘယ်မှာ ရေချိုးလို့ရမလဲ၊ ညီမဆီက အနံ့ဆိုးတွေ ထွက်နေပြီ၊ ကိုယ်ကလည်း စေးကပ်နေလို့ တကယ့်ကို နေလို့မကောင်းတော့ဘူး" ဟု ပြန်ပြောလေသည်။

မြွေလူမျိုးစု တစ်ခုလုံးတွင် ရေအရင်းအမြစ်မှာ အလွန်ပင် တန်ဖိုးကြီးလှကြောင်း သိထားသင့်သည်။ မီဒူဆာနှင့် အကြီးအကဲအချို့မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသောသူ မည်သူမျှ ရေချိုးရန် အရည်အချင်းမပြည့်မီကြပေ။

ယခုအခါ ဇီယန်က ထိုကဲ့သို့ တောင်းဆိုလာသဖြင့် ချိုင်လင်းမှာ လူလွှတ်၍ ရေချိုအချို့ ပြင်ဆင်ပေးရန်သာ စီစဉ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ရက်အနည်းငယ်ကြာမှသာ ရေချိုးရန်အတွက် အသုံးပြုနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ဘာလဲ၊ ခင်ဗျားတို့ မှော်သားရဲတောင်တန်းကို ပြန်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိတော့ဘူးလား"

ကျန်းချန်က မေးလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူလိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ရရှိထားပြီဖြစ်သဖြင့် ဤနေရာတွင် ဆက်နေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

"အို... အစ်ကို ကျန်းချန်၊ ကျွန်တော်တို့ ခုမှရောက်ခါစရှိသေးတာကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အလောတကြီး ပြန်ချင်နေတာလဲ၊ ဒီမှာ ခဏလောက် ကစားကြရအောင်" ဇီယန်က ကျန်းချန်၏ လက်ကြီးကို ဆွဲပြီး အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်နေသကဲ့သို့ လွတ်လပ်မှုကို ခံစားနေရသည်။

စနိုးက ချိုင်လင်း၏ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ သခင်လေးရဲ့ စွမ်းအားက အံ့မခန်းပါပဲ၊ သူက ကျွန်တော်တို့ မြွေလူမျိုးစုရဲ့ နောင်အနာဂတ်မှာ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာမယ်ဆိုရင် အရေးပါတဲ့သူ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ကြိုးစားပြီးတော့..."

ဤနေရာတွင် စနိုးက သူမကို မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ချိုင်လင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ရောပြွမ်းသွားပြီး ထွက်သွားသော ကျန်းချန်၏ ကျောပြင်ကို လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

သို့သော်လည်း သူမ ဘာတွေးနေသည်၊ သို့မဟုတ် နောက်ထပ် ဘာလုပ်မည်ကိုတော့ မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

မီဒူဆာမျိုးနွယ်စု။

ဘုရင်မကြီးက ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်မှုကို ရပ်ဆိုင်းလိုက်ကြောင်း ကြေညာလိုက်ချိန်မှစ၍ မြွေလူမျိုးများမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားကြသော်လည်း ဘုရင်မကြီး၏ ကတိစကားကို ကြားသိရပြီးနောက် သူတို့၏ အနာဂတ်ဘဝများအပေါ် ပိုမို စိတ်ကူးယဉ်လာကြသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် မြွေလူမျိုးများသည် ကျန်းချန်ကို အရင်ကဲ့သို့ အကြီးအကျယ် မကြောက်ရွံ့ကြတော့ပေ။ ထိုအစား အိမ်ထောင်စုတိုင်းက သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် နှမြောတသဖြစ်ကာ မစားဘဲသိမ်းထားသည့် သစ်သီးဝလံများနှင့် စားစရာများကို ထုတ်ယူလာခဲ့ကြသည်။

သဲကန္တာရထဲရှိ အရင်းအမြစ် မှန်သမျှမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။ အစားအသောက်နှင့် သစ်သီးဝလံများ အပါအဝင်ဖြစ်သည်။ ဤအရာများကို မြွေလူမျိုးများက လူသားတို့၏ နယ်မြေများတွင် အသက်အန္တရာယ်များစွာ ရင်ဆိုင်ပြီး ရယူခဲ့ရခြင်းဖြစ်ကာ အကြိမ်တိုင်းတွင် အစားအစာ ရရှိရန်အတွက် ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။

ဇီယန်က သစ်သီးတစ်လုံးကို ယူ၍ ကိုက်လိုက်ပြီးနောက် အားနည်းသော အသံဖြင့် "အစ်ကို ကျန်းချန်၊ မြွေလူမျိုးတွေက ညီမ ထင်ထားသလို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ကရုဏာ ကင်းမဲ့တဲ့သူတွေ မဟုတ်ပါလား၊ အဘိုးကြီးစူးချန် ပြောတာတော့ မြွေလူမျိုးတွေက အရိုင်းစိုင်းဆုံး မျိုးနွယ်စုလို့ ပြောတာကို မှတ်မိနေတယ်" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျန်းချန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "မြွေလူမျိုးတွေက အမှန်တကယ်ပဲ သွေးဆာပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ မျိုးနွယ်စုပါ၊ သူတို့ရဲ့ သဘာဝက ရာဂစိတ်ကြီးမားပြီး လူသားအမျိုးသမီးတွေကို ပစ်မှတ်ထားလေ့ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့်လည်း မြွေလူမျိုးနဲ့ လူသားစပ်တဲ့ မျိုးဆက်တွေ အများကြီး ရှိနေတာပေါ့" ဟု ပြောသည်။

"နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်အတွင်းမှာ လူသားတွေနဲ့ မြွေလူမျိုးစုတွေဟာ အဆုံးမရှိတဲ့ ပဋိပက္ခတွေ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်၊ မီဒူဆာဘုရင်မအဆက်ဆက်တွေက ပိုပြီးတော့တောင် သွေးဆာခဲ့ကြသေးတယ်၊ သူတို့လက်ထဲ ရောက်သွားတဲ့ လူသားတွေဟာ သေဆုံးတာ ဒါမှမဟုတ် ဒဏ်ရာရတာတွေ ဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူက အနည်းငယ်ပဲ ရှိတယ်"

ဇီယန်က သူမ၏ ချစ်စဖွယ် မျက်လုံးကြီးများကို ပုတ်ခတ်ကာ "အစ်မ ချိုင်လင်းကရော" ဟု မေးလိုက်သည်။

"သူမကတော့..." ကျန်းချန်က စကားကို ခဏရပ်လိုက်ပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ အဝေးရှိ မြွေလူမျိုးစု နန်းတော်ကြီးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရင်း "ချိုင်လင်းကလည်း အတူတူပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက အရင်တုန်းက မီဒူဆာဘုရင်မပါ၊ လက်ရှိ သူမကတော့ အများကြီး ပိုပြီး ကောင်းလာနိုင်ပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။

"အာ"

ဇီယန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆို အစ်မ ချိုင်လင်းကလည်း ပုံမှန်အတိုင်း ရာဂစိတ်ကြီးတာလား၊ ဒါပေမဲ့ ညီမ ကြည့်ရတာတော့ မသိသာဘူးနော်"

"ဒီဘုရင်မအကြောင်း မကောင်းပြန်ပြောနေကြတာလား"

ချိုင်လင်းသည် သူတို့နှစ်ဦးရှေ့သို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဇီယန်၏ စကားများကို သူမ ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ ဒေါသကြောင့် ချက်ချင်းပင် နီသွားခဲ့သည်။

"ဇီယန်၊ သူ့နား သိပ်မကပ်နဲ့၊ သူက ညီမကို မကောင်းတာတွေ သင်ပေးနေတာ"

ချိုင်လင်းက ဇီယန်၏ လက်ကလေးကို အလိုလို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး ကျန်းချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီလူက ဘာလို့ အရာအားလုံးကို ထုတ်ပြောနေရတာလဲ။

ဇီယန်က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။ အစ်ကို ကျန်းချန် ပြောပြသော မီဒူဆာဘုရင်မနှင့် အစ်မ ချိုင်လင်းမှာ အနည်းငယ် ကွဲပြားနေပုံရသည်။

ကျန်းချန်ကလည်း ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ချိုင်လင်း၏ နောက်မှလိုက်ကာ မီဒူဆာမျိုးနွယ်စု၏ အိုအေစစ်ဆီသို့ သွားခဲ့သည်။ သူက စာအုပ်တစ်အုပ်ကို အမှတ်မထင် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အိုအေစစ် ဘေးရှိ ကျောက်ဆောင်တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်ကာ စာဖတ်နေလေတော့သည်။

"စာအုပ်ကြီးပဲ ဖတ်နေတဲ့သူ၊ တစ်နေကုန် စာပဲ ဖတ်နေတော့တာပဲ" ချိုင်လင်းက မြည်တွန်တောက်တီးလိုက်သည်။ ထို့နောက် မလှမ်းမကမ်းရှိ ရေကန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ "ဇီယန်၊ အဝတ်အစားတွေ ချွတ်ပြီး အဲ့ထဲကို ခုန်ဆင်းလိုက်တော့" ဟု ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဇီယန်သည် မှော်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် အပြစ်ကင်းစင်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ချိုင်လင်း၏ ရှေ့တွင်ပင် အဝတ်အစားများကို ချက်ချင်းချွတ်လိုက်ပြီး သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ရေကန်ထဲသို့ ချက်ချင်းခုန်ဆင်းလိုက်ရာ ရေများမှာ နေရာအနှံ့ ဖိတ်စင်ကျသွားလေတော့သည်။