ရှောင်ယန်၏ စင်ကြယ်သည့် ကြာပန်း မှော်မီးတောက် မြေပုံအပိုင်းအစ

ယောင်ချန်သည် သူ၏တပည့်ဖြစ်သူ ဤသို့သော အခြေအနေဆိုးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာအယာချလိုက်ပြီး နှစ်သိမ့်သည့် လေသံဖြင့် "စိတ်အေးအေးထားစမ်းပါ တပည့်ရာ၊ ချီတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးက ကျယ်ပြောလှပါတယ်၊ ဒီတစ်နေရာတည်းမှာပဲ ကောင်းကင်မီးတောက်ရှိတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီတစ်ခုကို မရခဲ့ရင်လည်း နောက်ထပ်တစ်ခုကို ငါတို့ ရှာလို့ရတာပဲ မဟုတ်လား" ဟု ဆိုလေသည်။

"ဆရာ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် တော်တော်လေး ကြိုးစားခဲ့ရတာပါ၊ အခုတော့ လက်ဗလာနဲ့ ပြန်ရတော့မှာလား"

ရှောင်ယန်၏ အသံမှာ ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် တုန်ရီနေသည်။

ယောင်ချန်က ဆက်လက်၍ "ရှောင်ယန်... တစ်ခါတလေမှာ စွန့်လွှတ်တတ်မှသာ အရာရာကို အမှန်အတိုင်း မြင်နိုင်ပြီး ဉာဏ်အလင်းပွင့်လာတတ်တာမျိုး ရှိတယ်" ဟု အားပေးစကား ဆိုသည်။

"ဟဲ ဟဲ... ဆရာ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ဘယ်လို ကန့်သတ်ချက်မျိုးကိုမဆို ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ထဲကပဲ စတာပါ။ အခုအချိန်က ကျွန်တော်တို့ အသစ်ကနေ ပြန်စဖို့ အချိန်တန်ပြီလို့ ထင်ပါတယ်" ဟု ရှောင်ယန်သည် ခါးခါးသီးသီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ဆရာပြောသည်မှာ မှန်ကန်ပေသည်။ ချီတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ အလွန်ကျယ်ပြောလှပြီး ကောင်းကင်မီးတောက်များမှာလည်း စဉ်ဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်နေတတ်သည်။ အကယ်၍ ကြာပန်းစိမ်းဝင်းရိုးမီးတောက်ကို မရရှိခဲ့လျှင်လည်း အခြားသော ကောင်းကင်မီးတောက်များကို သူ ရှာဖွေနိုင်သေးသည်။ ပို၍ တန်ဖိုးရှိသည့် ကောင်းကင်မီးတောက်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ သူ့အတွက် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ယန်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ရှုထုတ်လိုက်ပြီး လရောင်အောက်တွင် ဝိုင်သောက်နေသော သခင်လေး ကျန်းချန်အား လှည့်ကြည့်ကာ လက်အုပ်ချီ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။ "သခင်လေး... ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ကျွန်တော်မျိုး ရိုင်းပျမိသွားပါတယ်၊ ကျွန်တော့်ကိုယ်စား ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာကို တောင်းပန်ပေးစေလိုပါတယ်"

ကျန်းချန်သည် သူ၏ဝိုင်အိုးကို အောက်ချလိုက်ပြီး မျက်နှာကို လှည့်ကာ ပြုံးလျက် "ကောင်လေး... ငါမမှားဘူးဆိုရင် မင်းဆီမှာ စင်ကြယ်သည့် ကြာပန်း မှော်မီးတောက် မြေပုံအပိုင်းအစ ရှိနေရမယ်၊ အဲဒါကို ထုတ်ပေးစမ်း" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ယန်သည် အလိုလို နောက်သို့ ခြေနှစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားပြီး "ပညာရှိ... အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။

ယောင်ချန်ပင်လျှင် ကြက်သေသေသွားရသည်။ ဤစင်ကြယ်သည့် ကြာပန်း မှော်မီးတောက် မြေပုံအပိုင်းအစအကြောင်းကို သူနှင့် ရှောင်ယန် နှစ်ယောက်တည်းသာ သိရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုလူက ဤအကြောင်းကို မည်သို့ သိရှိသွားသနည်း။

ရှောင်ယန်က မသိနားမလည်ဟန် ဆောင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းချန်က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို မနစ်နာစေရပါဘူး၊ ငါ့မှာ အဆင့်ခြောက်ဆေးလုံးတစ်လုံး ရှိတယ်၊ အဲဒါနဲ့ လဲကြတာပေါ့၊ နောက်ပြီး မင်းဆီမှာက အပိုင်းအစ တစ်ခုတည်းရှိတာ၊ ငါ့ဆီမှာလည်း တစ်ခုရှိတယ်၊ ငါ့လက်ထဲက ကောင်းကင်မီးတောက် မြေပုံအပိုင်းအစကို မင်း လုယူနိုင်မယ်လို့ ထင်လို့လား" ဟု ဆိုလေသည်။

"ဘာ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရှောင်ယန်နှင့် ယောင်လောင်တို့ နှစ်ဦးစလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။ ကျန်းချန်တွင်လည်း စင်ကြယ်သည့် ကြာပန်း မှော်မီးတောက် မြေပုံအပိုင်းအစ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့်လည်း သူက အဆင့်ခြောက်ဆေးလုံးတစ်လုံးဖြင့် လဲလှယ်ရန် ကမ်းလှမ်းဝံ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အဆင့်ခြောက်ဆေးလုံးဆိုသည်မှာ အနောက်မြောက်တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင် အလွန်တန်ဖိုးကြီးလှသော ဆေးလုံးဖြစ်ပြီး ဖော်စပ်နိုင်သူမှာလည်း အလွန်နည်းပါးလှသည်။

မူလဇာတ်လမ်းအရဆိုလျှင် ဆေးဘုရင် ဂူဟီသည်ပင် ကောင်းကင်မီးတောက်နှင့် လဲလှယ်ရန် အဆင့်ခြောက်ဆေးလုံး အနည်းငယ်နှင့် အဆင့်ခုနစ် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ဆေးလုံးတစ်လုံးကိုသာ ကမ်းလှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာသာ ကောင်းကင်မီးတောက်ကြောင့် အဆင့်တက်သွားခဲ့လျှင် ဂူဟီ၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကို သဘောတူကောင်း သဘောတူခဲ့ပေလိမ့်မည်။

ဤသေးငယ်လှသော အနောက်မြောက်တိုက်ကြီးတွင် အဆင့်ခြောက်ဆေးလုံးတစ်လုံးမှာ မည်သူမျှ မရရှိနိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။ အဆင့်ခြောက်ဆေးလုံးကို သုံးစွဲခွင့်ရသူ မည်သူမဆို တစ်သက်လုံး ပျော်ရွှင်နေရမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ယန်က လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ "ပညာရှိ... ကျွန်တော်မျိုးကတော့ ကျန်နေတဲ့ စင်ကြယ်သည့် ကြာပန်း မှော်မီးတောက် မြေပုံအပိုင်းအစတွေကို စုဆောင်းနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်နေပါတယ်၊ ဒါကြောင့်... ကျွန်တော် သဘောမတူနိုင်ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းချန်သည် ထိုကောင်လေး၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဒေါသထွက်မည့်အစား အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဟဲ ဟဲ... ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ မင်းက ဒီအဆင့်ခြောက်ဆေးလုံးကို သဘောမကျဘူးဆိုရင် ငါ ထပ်မပြောတော့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို သတိပေးချင်တာကတော့... မင်း ကျန်တဲ့ မြေပုံအပိုင်းအစတွေကို စုဆောင်းနိုင်ရင်တောင် ငါ့ဆီမှာ ရှိနေတဲ့ အပိုင်းအစကိုတော့ မင်း ဘယ်လိုမှ ရနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အဲ့လိုမဟုတ်ဘဲ မင်း လဲလှယ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဒီအဆင့်ခြောက်ဆေးလုံးက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကူညီပေးလိမ့်မယ်၊ မင်း မသိသေးဘူး ထင်တယ်၊ နာ့လန်ရန်ယန်က အခု သိုင်းဆရာသခင် အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားပြီ"

"ဘာ" ရှောင်ယန် တစ်ယောက် ကြောင်ကြည့်နေမိသည်။ "မဖြစ်နိုင်တာ... သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိုင်းဆရာသခင် အဆင့်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်သွားရတာလဲ၊ အဲဒီတုန်းက သူက သိုင်းလေ့ကျင့်သူအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာလေ"

ယောင်ချန်သည်လည်း သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်နေမိသည်။ နာ့လန်ရန်ယန်၏ ပါရမီမှာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားလှသည်။ သူကိုယ်တိုင် သင်ကြားပြသပေးနေသော်လည်း ရှောင်ယန်က သူမကို ကျော်တက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

အမှန်စင်စစ်တွင် ထိုကိစ္စကြောင့်မဟုတ်ပေ။ ရှောင်ယန်၏ အစောပိုင်း အရင်းအမြစ်များဖြစ်သော ခရမ်းရောင် ခရစ်စတယ်စွမ်းအင်၊ သားရဲမီးတောက်၊ ကြာပန်းစိမ်းဝင်းရိုးမီးတောက် နှင့် ရေခဲဧကရာဇ် ဟိုင်ပေါ်တုန်း စသည်တို့မှာ ကျန်းချန်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသောကြောင့် ရှောင်ယန်၏ အဆင့်တက်မှုနှေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းချန်က လက်ဦးမှုရယူပြီး သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းကို နှေးကွေးစေခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ... ငါ သဘောတူတယ်" ယောင်ချန်က ဆိုသည်။ "ရှောင်ယန်... စင်ကြယ်သည့် ကြာပန်း မှော်မီးတောက် မြေပုံအပိုင်းအစကို သခင်လေး ကျန်းချန်ကိုပေးလိုက်ပါ"

"ဆရာ" ရှောင်ယန်က သူ၏ဆရာကို အံ့အားသင့်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာလို့ ပေးရမှာလဲ၊ အခု ပေးလိုက်ရင် နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဆုံးရှုံးသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ယောင်ချန်သည်လည်း စင်ကြယ်သည့် ကြာပန်း မှော်မီးတောက်ကို လက်မလွှတ်ချင်သော်လည်း သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးထံမှ မည်သူက လုယူနိုင်မည်နည်း။ အချိန်မီ ဆုံးရှုံးမှုများကို ဖြတ်တောက်ပြီး မိမိ၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည့် အဆင့်ခြောက်ဆေးလုံးနှင့် လဲလှယ်ခြင်းကသာ ပို၍ မှန်ကန်ပေလိမ့်မည်။

သုံးနှစ်ကတိကဝတ်မှာလည်း နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က အရှက်ရခဲ့မှုများကို ဆေးကြောရန်အတွက် ကောင်းကင်မီးတောက်အပေါ် တပ်မက်မှုကို စွန့်လွှတ်ရပေမည်။ မိမိ၏ အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန်မှာသာ အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

ယောင်ချန်ကိုယ်တိုင်လည်း အဆင့်ခြောက်ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နိုင်သော်လည်း သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သာ ရှိသေးပြီး လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကိုလည်း မစုဆောင်းနိုင်သေးသောကြောင့် ဆေးလုံးဖော်စပ်ရန်မှာ စိတ်ကူးယဉ်အဆင့်သာ ရှိသေးသည်။

"ပညာရှိဆိုတာ အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်တတ်ရတယ်" ဆိုသည့်စကားအတိုင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ခြင်းသည်သာ အသက်ရှည်ခြင်းအဖြစ်သို့ ရောက်ပေသည်။

ရှောင်ယန်သည် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော်လည်း ဆရာဖြစ်သူ မည်သည်ကို တွေးနေကြောင်း သိရှိနေပေသည်။ အတော်ကြာအောင် စဉ်းစားပြီးသည့်နောက်တွင် သူ၏ လိုတရလက်စွပ်ထဲမှ စင်ကြယ်သည့် ကြာပန်း မှော်မီးတောက် မြေပုံအပိုင်းအစကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

"ပညာရှိ... ပညာရှိရဲ့ ကတိအတိုင်း ဖြစ်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ကျန်းချန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းမှ ရွှေရောင် အဆင့်ခြောက်ဆေးလုံးလေး တစ်လုံးမှာ ရှောင်ယန်၏ လက်ထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ကျသွားလေသည်။

"ငါ ကျန်းချန်က အမြဲတမ်း ကတိတည်တဲ့သူပါ၊ ဒါကြောင့် ကတိဖျက်မှာကို စိတ်မပူပါနဲ့"

ယောင်ချန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ သိသိသာသာ ကျဥ်းသွားသည်။ "ဒါက နက်နဲကြည်လင်သောဝိညာဉ်ဆေးလုံးပဲ၊ သခင်လေးက ဒီဆေးလုံးအတွက် လိုအပ်တဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို စုဆောင်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

ဤဆေးလုံးမှာ အဆင့်ခြောက်သာ ဖြစ်သော်လည်း လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင် အပင်များမှာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးလှပြီး အနည်းဆုံး သက်တမ်း သုံးရာကျော်ရှိသည့် ရွက်သုံးပင် ဝိညာဉ်မြက်စိမ်း အပါအဝင် ဝိညာဉ်အပင် ဆယ်မျိုးခန့် လိုအပ်သည်။

သိုင်းသခင်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးက ဤဆေးလုံးကို သုံးစွဲပြီးပါလျှင် ကြယ်ငါးပွင့်အထိ ချက်ချင်း အဆင့်တက်သွားနိုင်ပြီး သိုင်းဆရာသခင် အဆင့်ရှိသူဆိုလျှင် ကြယ်သုံးပွင့်ခန့် တက်သွားနိုင်ပေသည်။ ဤဆေးလုံး၏ တန်ဖိုးမှာ မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း ခန့်မှန်းကြည့်လျှင် သိနိုင်ပေသည်။

ရှောင်ယန်သည် ထိုဆေးလုံးကို ချက်ချင်းမစားသေးဘဲ သိုင်းဆရာသခင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးမှသာ သုံးစွဲရန် စဉ်းစားနေမိသည်။ အကယ်၍ သိုင်းဆရာသခင်အဆင့်တွင် ကြယ်သုံးပွင့် တက်သွားခြင်းထက် သိုင်းသခင်အဆင့်၌ ကြယ်ငါးပွင့် တက်လှမ်းခြင်းက ပို၍ စွမ်းအားကြီးမည် ဖြစ်သည်။

"ဟဲ ဟဲ... ဒါကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ပျင်းလို့ ဖော်စပ်ထားတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက သိုင်းဆရာသခင်အောက် အဆင့်တွေအတွက်ပဲ အသုံးဝင်တာမို့ ဒီအတိုင်းပဲ ထားထားတာ"

ကျန်းချန်သည် သူ၏လက်ထဲရှိ စင်ကြယ်သည့် ကြာပန်း မှော်မီးတောက် မြေပုံအပိုင်းအစကို ကြည့်ကာ ပြည့်စုံမှုရှိသည်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တခြားကိစ္စ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် မင်းတို့နှစ်ယောက် တာဂို သဲကန္တာရကနေ ထွက်သွားကြတော့"

ကျန်းချန်သည် လက်တစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ အထွတ်အမြတ်ထားရာ ရေကန်ဘက်သို့ လှမ်းလာရင်း သူ၏ အသံမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံလာသည်။ "ယောင်ချန်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါ"

ရှောင်ယန်က ဇဝေဇဝါဖြင့် "ဆရာ... ပညာရှိ ကျန်းချန်က ဘာလို့ ဆရာ့ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါလို့ ပြောတာလဲ၊ ဆရာ့မှာ တခြား တစ်ခုခု ဖြစ်နေလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အဲဒီအကြောင်းကို ငါ နောက်မှ ပြောပြမယ်" ယောင်ချန်က ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လိုတရလက်စွပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ "သွားကြစို့၊ ဒီနေရာက အကြာကြီး နေဖို့ မသင့်တော်ဘူး၊ မြွေလူမျိုးစုရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေ မတွေ့ခင် ငါတို့ ဒီကနေ မြန်မြန် ထွက်သွားရမယ်"

"ကောင်းပါပြီ"

ရှောင်ယန်သည် သူ၏လက်ထဲမှ ဆေးလုံးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်သို့ ပြေးထွက်သွားလေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ နောက်လာမည့် လအနည်းငယ်အတွင်း သူ သိုင်းဆရာသခင်အဆင့်သို့ မဖြစ်မနေ ရောက်အောင် ကြိုးစားရမည်ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ ယခင်က အရှက်ရမှုများကို ဆေးကြောနိုင်ပေလိမ့်မည်။