ကျားမာနိုင်ငံတော်မှ တုန်လှုပ်ခြင်း

ချိုင်လင်းသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ သူမ၏ နီမြန်းနေသော ပါးပြင်ထက်မှ အရောင်တို့မှာ တဖြည်းဖြည်း မှိန်လျော့သွားပြီး ပုံမှန်အ‌ရောင်အတိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင်မူ ရှုပ်ထွေးလှသည့် စိတ်ခံစားချက်အရိပ်အမြွက်များက ကျန်ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းနေသော ဒိုချီစွမ်းအားတို့မှာ အဆုံးအစမရှိသည့် မြစ်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။ ကျန်းချန်သည် အဘယ်ကြောင့် ဝိုင်အရှိန်ကို ဒိုချီစွမ်းအားဖြင့် အပြင်သို့ မထုတ်ပစ်ရသနည်းဆိုသည့်အချက်ကို ယခုမှသာ သူမ နားလည်သွားတော့သည်။

ထိုဝိုင်ထဲတွင် ကြွယ်ဝလှသော ဒိုချီစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ့ကို နည်းနည်းလောက်မျှ မြည်းစမ်းကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ကြွက်သားနှင့် အရိုးအဆစ်များကို သန့်စင်စေနိုင်ပြီး ရေရှည်သောက်သုံးမည်ဆိုပါလျှင် ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်ကို နှစ်ဆ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သဖြင့် ကြီးမားလှသည့် အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိစေနိုင်ပေသည်။

အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ်ဖြင့် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သနည်းဆိုသည့်အချက်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။ ထိုအချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အားကျဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ချိုင်လင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် တုန်သွားပြီးနောက် သူမ၏အတွင်းမှ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်တို့သည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖုန်မှုန့်များကိုပင် လွင့်စင်သွားစေသည်။

ကျန်းချန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ လွင့်စင်လာသော ဖုန်မှုန့်များကို တားဆီးလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် "ငါပြောသားပဲ ချိုင်လင်း... ဒီဒိုချီစွမ်းအင်တွေကို မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တကယ်ပဲ ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘူးလား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ချိုင်လင်းက "ဒီစွမ်းအားတွေက အရမ်းကို စင်ကြယ်လွန်းတယ်... ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က ဒါကို မခံနိုင်လို့ အပြင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရတာ။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါကျရင်တော့ ငါတို့တွေ မှောက်တဲ့အထိ အတူတူ သောက်ကြတာ‌ပေါ့" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

"ဟား ဟား" ကျန်းချန်သည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကြယ်တာရာများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရှေ့ဘက်မှ နေဝန်းနီနီကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ငေးကြည့်ရင်း "မိန်းမပျို ယွင်ယွင်ကလည်း ဒီလိုပဲ ပြောဖူးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချိုင်လင်းသည် မှင်တက်သွားကာ ဘာမှမပြောနိုင်ဖြစ်သွားတော့သည်။

...သုံးရက်တာ အချိန်ကာလသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကျန်းချန်သည်လည်း မှော်သားရဲတောင်တန်းသို့ ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ချိုင်လင်းသည် မြွေလူမျိုးစုအား ဦးဆောင်ရန်အတွက် မျိုးနွယ်စုရေးရာကိစ္စအားလုံးကို ဝါရင့်အကြီးအကဲ ယင်းရှီထံ လွှဲအပ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များ ပေါ်ပေါက်လာပါကလည်း အကြီးအကဲ လေးဦးနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရန် မှာကြားခဲ့သည်။

ဝါရင့်အကြီးအကဲ ယင်းရှီနှင့် အခြားသူများသည် ဒူးထောက်ကာ နှုတ်ဆက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မခွဲနိုင်မခွာရက်ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။ သို့သော်လည်း မြွေလူမျိုးစု၏ အနာဂတ်အတွက် သူတို့၏ ဘုရင်မကြီး မည်မျှအနစ်နာခံပေးနေသည်ကို သူတို့ သိရှိကြပေသည်။

ကျန်းချန်သည် လေထုထဲသို့ ပျံတက်လိုက်ပြီး သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ရှေ့မှ အာကာသဟင်းလင်းပြင်သည် ချက်ချင်းပင် နှစ်ခြမ်းကွဲထွက်သွားသည်။ ထိုကဲ့သို့ အာကာသဟင်းလင်းပြင်ကို ဖဲ့ခြွေနိုင်သည့် စွမ်းအားကြောင့် လူအများမှာ အသက်ရှူမှားလောက်အောင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာအဆင့်နှင့် အထက်ပညာရှင်များသာလျှင် ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

အာကာသဟင်းလင်းပြင်ကို လက်ဗလာဖြင့် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ခြင်းမှာ ကြားဖူးနားဝပင် မရှိခဲ့ပေ။

"သွားကြစို့"

ချိုင်လင်းသည် ဇီယန်ကို ပွေ့ချီကာ ကျန်းချန်ထံသို့ ပျံသွားခဲ့သည်။ ထိုသို့သုံးဦးသား အာကာသဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသော စွမ်းအင်တို့မှာ တဖြည်းဖြည်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

မြွေလူမျိုးစု၏ ဝါရင့်အကြီးအကဲ စနိုးသည် သူ၏ရှေ့မှ အာကာသဟင်းလင်းပြင်ကို ငေးကြည့်ရင်း "အကယ်ဒမီရဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိ... ဘုရင်မကြီး... ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေ တာဂိုသဲကန္တာရထဲကနေ ထွက်ခွာနိုင်ဖို့ဆိုတာ ဘုရင်မအပေါ်ပဲ မူတည်နေပါပြီ" ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကျားမာနိုင်ငံတော်၊ နန်းတော်အတွင်း၌။

ကျရှင်းထျန်းသည် ကွဲအက်နေသော ဝိညာဉ်ကျောက်စာပြားကို ကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် "ဒါဆို ဆေးဘုရင် ဂူဟီ... ခြင်္သေ့မင်း ရန်ရှီနဲ့ လေနှင်သူ ဖန်လီတို့ အားလုံး သေမင်းနိုင်ငံတော်ကို ရောက်သွားကြပြီပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

မှော်ဆေးဆရာအသင်း၏ ဖာမာသည်လည်း အလားတူပင် ကွဲအက်နေသော ဝိညာဉ်ကျောက်စာပြားကို မြှောက်ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ရန်ရှီနှင့် ဖန်လီတို့မှာ ကျားမာနိုင်ငံတော်၏ ထိပ်သီးပညာရှင် ဆယ်ဦးထဲတွင် ပါဝင်သူများဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်ကျောက်စာပြားများကို နိုင်ငံတော်အတွင်း အမြဲတမ်း သိမ်းဆည်းထားလေ့ရှိသည်။ ယခုအခါ ၎င်းတို့ ကွဲအက်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ သူတို့ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပင်ဖြစ်သည်။

ကျရှင်းထျန်းသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်လိုက်ရင်း "သူတို့တွေ ဂူဟီနဲ့အတူ မီဒူဆာမျိုးနွယ်စုဆီကို လိုက်သွားတယ်လို့ ကြားတယ်။ အခု ကျောက်စာပြားတွေ ကွဲသွားပြီဆိုတော့ ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာ လက်ချက်ပဲလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်ုပ်တို့ သေချာစုံစမ်းရမယ်၊ စိတ်စောပြီး အပြစ်ဖို့လို့ မရသေးဘူး" ဖာမာသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ဆေးဘုရင် ဂူဟီက အိဇုမိုအင်ပါယာက ကြယ်ကိုးပွင့် သိုင်းဧကရာဇ် ဝါရင့်နတ်ဆိုး ချူယွန်းကို အကူအညီတောင်းခဲ့တာ မှတ်မိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဂူဟီ သေသွားပြီဆိုရင် ဝါရင့်နတ်ဆိုး ချူယွန်းလည်း သေသွားပြီလို့ ဆိုလိုတာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်းပြောချင်တာက မီဒူဆာက သိုင်းဘိုးဘေးအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီလို့ ဆိုလိုတာလား"

ကျရှင်းထျန်းသည် သူ၏ မျက်မှန်ကို အသာအယာ ပင့်လိုက်ပြီး သူ့အောက်ရှိ ကျားမာနိုင်ငံတော်မှ အခြားသော ပညာရှင်များကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သိုင်းဘုရင် သုံးဦးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်း၊ ထိုအထဲတွင် အဆင့်ခြောက် မှော်ဆေးဆရာ တစ်ဦး ပါဝင်နေခြင်းမှာ ငွေကြေးဖြင့် တိုင်းတာ၍မရနိုင်အောင် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကြီးပင် ဖြစ်သည်။

မူမိသားစု အကြီးအကဲ မူချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "အဘိုးကြီး ကျ... နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်သင့်လဲ။ မီဒူဆာမျိုးနွယ်စုကို စစ်တပ်လွှတ်ပြီး သွားတိုက်လို့တော့ မဖြစ်ဘူးမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ပြိုင်ဘက်သည် ဝါရင့်နတ်ဆိုး ချူယွန်းနှင့် ဆေးဘုရင် ဂူဟီကိုပင် သတ်နိုင်သည်ဆိုကတည်းက သူတို့၏ အစွမ်းမှာ လျှော့တွက်၍မရနိုင်ပေ။ သိုင်းဘိုးဘေးအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနိုင်ချေရှိသည်။

ကျရှင်းထျန်းသည်လည်း ဤကိစ္စမှာ မရိုးကြောင်း နားလည်ထားသည်။ သူက ချက်ချင်းပင် "ဟိုင်ပေါ်တုန်း ကျားမာနိုင်ငံတော်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ငါမှတ်မိတယ်၊ သူဆိုရင် တာဂိုသဲကန္တာရထဲက မီဒူဆာမျိုးနွယ်စုအကြောင်း တစ်ခုခု သိနိုင်လိမ့်မယ်၊ သူ့ကို ချက်ချင်းခေါ်လိုက်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မလိုတော့ဘူး၊ ဒီအဘိုးကြီး ရောက်လာပြီ"

ကျရှင်းထျန်း၏ စကားဆုံးသည်နှင့် ကျားမာနိုင်ငံတော်၏ ထိပ်သီးပညာရှင် ဆယ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် ရေခဲဧကရာဇ် ဟိုင်ပေါ်တုန်းသည် ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် လမ်းလျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိုင်းဘုရင်များ အားလုံးမှာ မတ်တတ်ရပ်ကာ "အကြီးအကဲ ဟိုင်" ဟု ဆိုလျက် ဂါရဝပြုကြသည်။

အရင်အချိန်က ရေခဲဧကရာဇ် ဟိုင်ပေါ်တုန်း၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ကြီးမားခဲ့သည်။ အကယ်၍ တာဂိုသဲကန္တာရတွင် ထိုကိစ္စသာ ပေါ်ပေါက်မလာခဲ့ပါလျှင် သူသည် ယခုချိန်တွင် အနည်းဆုံး ကြယ်ရှစ်ပွင့် သိုင်းဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤမျိုးဆက်သစ်လူငယ်များက သူ့ကို ရိုသေကြရခြင်းဖြစ်သည်။

ဟိုင်ပေါ်တုန်းသည် ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး မပြောမဆို ခုံတွင် ထိုင်ချကာ လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ရင်း "ဆေးဘုရင် ဂူဟီ သေဆုံးတဲ့အကြောင်းကို ငါ သိပြီးသားပါ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"မြွေလူမျိုးစုရဲ့ ပညာရှင် ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာဟာ သိုင်းဘိုးဘေးအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့တာကြာပြီ"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် တစ်ခန်းလုံး ဆူညံသွားတော့သည်။

ကျရှင်းထျန်းပင်လျှင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာသည် သိုင်းဘိုးဘေးအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ဤသည်ကို တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း အကြီးအကဲ ဟိုင်ပေါ်တုန်း၏ စကားကို ကြားရပြီးသည့်နောက်တွင် ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာ သိုင်းဘိုးဘေးအဆင့်ကို ရောက်သွားခြင်းသည် အမှန်တရားတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

ကျရှင်းထျန်းသည် သူ၏ ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေရင်း သူ့ ညာဘက်လက်များက တုန်ရီလာကာ "ဒါဆို ဂူဟီက သူ့သေတွင်း သူတူးလိုက်တာပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒီ ဂူဟီဆိုတဲ့ကောင်က ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်၊ အခုဆိုရင် ကျားမာနိုင်ငံတော်တင် မဟုတ်ဘူး၊ တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းတောင်မှ သူ့အတွက် လက်စားချေပေးမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

"အဲဒါတော့ သေချာပေါက် ပြောလို့မရသေးဘူး" ဖာမာက မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်ရင်း "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂူဟီက အဆင့်ခြောက် မှော်ဆေးဆရာ တစ်ဦးပဲ၊ သူ သေသွားပြီဆိုရင် တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက သေချာပေါက် ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး၊ လက်စားချေဖို့က သူတို့ လုပ်သင့်တဲ့ အလုပ်မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ဆိုသည်။

သို့သော် ဟိုင်ပေါ်တုန်းက ပြုံးလျက် "ဒါဆို ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာ ဘယ်သူနဲ့ အတူရှိနေခဲ့လဲဆိုတာ မင်းတို့ သိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်သူနဲ့လဲ"

ကျရှင်းထျန်း၏ ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အကယ်ဒမီရဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိ"

ထိုရိုးရှင်းလှသော စကားလုံးလေးလုံးက လူတိုင်းကို အသက်ရှူမှားသွားစေပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ထင်ဟပ်သွားသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာသည် သခင်လေး ကျန်းချန်နှင့် ဆက်နွှယ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဘုရင်မကြီး မီဒူဆာ သိုင်းဘိုးဘေးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းမှာလည်း ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိ ကျန်းချန်၏ အကူအညီကြောင့်သာဖြစ်သည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဂူဟီသည် ခက်ခဲသော ပြိုင်ဘက်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်ရာ သူ၏သေဆုံးမှုအတွက် ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိအား ပြစ်မှားခဲ့မိသည်ဖြစ်ရာ အကယ်၍ သူ အသတ်မခံရလျှင်ပင် တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက တစ်ခုခု ပြုလုပ်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အဆင့်ခြောက် မှော်ဆေးဆရာ တစ်ဦးအတွက်နှင့် အဆင့်ရှစ် မှော်ဆေးဆရာ သိုင်းသူတော်စင် တစ်ဦးကို ဘယ်တော့မှ ရန်စလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

မည်သည့်အရာက ပို၍အရေးကြီးသည်ကို သူတို့ ကောင်းစွာ နားလည်ကြသည်။

ဟိုင်ပေါ်တုန်းသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်လိုက်ရင်း တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။ "နောက်ထပ် ဘာဆက်ဖြစ်သလဲဆိုတာတော့ မင်းတို့ အားလုံး သိမှာပါ။ ဆေးဘုရင် ဂူဟီဟာ မီဒူဆာမျိုးနွယ်စုဆီကို ကြာပန်းစိမ်း၀င်ရိုးမီးတောက် သွားရှာရင်း အစုလိုက်အပြုံလိုက်သတ်ဖြတ်မှုတွေ လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်၊ အဲ့လိုမဟုတ်ဘဲ မြွေလူမျိုးစုက ဘယ်သူ့ကိုမှ အသက်ရှင်အောင် လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဤသည်ကို တွေးမိလိုက်သောအခါ ခန်းမအတွင်းရှိ ပညာရှင်များ အားလုံးက ထိုစကားမှာ ကြောင်းကျိုးဆီလျော်သည်ဟုဆိုကာ သဘောတူခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ဂူဟီသည် သူ၏ အဆင့်ခြောက် မှော်ဆေးဆရာ ဂုဏ်ပုဒ်ကို အားကိုးကာ မောက်မာရိုင်းပျစွာဖြင့် နေရာတိုင်းတွင် သူတစ်ပါးအပေါ် နိုင်ထက်စီးနင်း ပြုမူခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကံဆိုးစွာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသူနှင့် ကြုံခဲ့ရသည်ကိုမူ သူမသိခဲ့ရှာပေ။

ယခုချိန်တွင် ကျန်းချန်နှင့် ပတ်သက်နေသည့် မြွေလူမျိုးစုအား မည်သူကမျှ အလွယ်တကူ ထိပါးဝံ့တော့မည်မဟုတ်ပေ။