နှလုံးသားမျက်လုံးဘာသာစကား ဖွဲ့စည်းခြင်း၊ အရာခပ်သိမ်း၏အသံ(၂)။

ခြောက်နာရီကြာပြီးနောက်...။

လန်ယွဲ့ရှီ၊ ရှန်ပိချန်နှင့် လင်းယာကျူတို့၏ ရုပ်သွင်ပြင်များအဖြစ် အသွင်ပြောင်းထားသော ကျိုးစွေ့၏ ကိုယ်ပွားသုံးခုသည် အဓိကစစ်မြေပြင်သို့ ဦးတည်နေသည့် ဝူကျိမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ တတိယအဆင့် လှေပျံပေါ်သို့ တက်ရောက်လိုက်ကြသည်။

ရွှေအမြုတေ စီမံခန့်ခွဲရေးမှုသုံးဦးသည် သဘာဝကျကျ ၎င်းကို အာရုံမခံနိုင်ကြပေ။

နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်း ပညာရပ်သည် ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ရုံသာမက၊ အရှိန်အဝါကိုလည်း ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်သည်။

ကိုယ်ပွားများ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အမှန်ကို အခြားမည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ရွှေအမြုတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်လျှင်ပင် လုံးဝ အဆင်ပြေသေးသည်။

"ယောက်ျား... ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိလာနိုင်မလား…"

လင်းယာကျူက အနည်းငယ်ပူပန်စွာ မေးလိုက်သည်။

"မပူပါနဲ့… မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ပွားတွေရဲ့ အစွမ်းကို မသိဘူးလား.."

"သေချာပေါက် ပြဿနာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး…"

"ပြဿနာ ရှိရင်တောင်မှ.. မင်း စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး.."

"အခု ငါတို့မှာ စတုတ္ထအဆင့် အစီအရင်ရဲ့ အကာအကွယ် ရှိနေပြီ… ဝူကျိမဟာမိတ်အဖွဲ့က ငါတို့ကို ဆန့်ကျင်ရင်တောင်.. သူတို့ ငါတို့ကို ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ…"

"မင်းသာ အခွင့်အရေးယူပြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ရင်.. ငါတို့ ဒါကို ဖွင့်ချလိုက်ရင်တောင်မှ.. ဝူကျိမဟာမိတ်အဖွဲ့က ဘာမှ ပြောစရာမရှိမယ့်အပြင်.. ငါတို့ကို သူတို့ဘက်ပါအောင် ဆွဲဆောင်ဖို့တောင် ကြိုးစားလိမ့်ဦးမယ်.. ဒီကမ္ဘာမှာ အင်အားကသာ အရေးအကြီးဆုံးပဲ.."

ကျိုးစွေ့က ဂရုမစိုက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ ယောက်ျား…"

"ကျွန်မ မကြာခင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု ဝင်ပြီးတော့.. ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားပါ့မယ်…"

လင်းယာကျူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တွင်၊ နှစ်များတစ်လျှောက် သူမ အတော်လေး ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်အပင်ဖြစ်သော နှစ်တစ်ထောင်လရောင်မြက်ကို ရရှိခဲ့ရုံသာမက၊ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးဆေးလုံးကိုလည်း ရရှိခဲ့ပြီး၊ သူမကို ၆၀ရာခိုင်နှုန်းကျော် အောင်မြင်မှုနှုန်း ပေးစွမ်းခဲ့သည်။

သူမ၏ ကြည်လင်သစ်သားဝိညာဉ်ခန္ဓာကို ထပ်ပေါင်းလိုက်လျှင်၊ အောင်မြင်မှုနှုန်းသည် အနည်းဆုံး ၈၀ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးလာခဲ့သည်။

အာမခံချက် မရှိသော်လည်း၊ ရွှေအမြုတေပြီးပြည့်စုံမှုအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးထဲတွင်၊ သူမ၏ အောင်မြင်မှုနှုန်းသည် သေချာပေါက် အလွန် မြင့်မားသည်။

"အင်း..."

ကျိုးစွေ့ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လင်းယာကျူသာ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ပါက၊ စတုတ္ထအဆင့် အစီအရင်၏ အကာအကွယ် ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ၊ ပင်လယ်မျိုးနွယ်စုက အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်လာလျှင်ပင်၊ သူတို့ ဘာကိုမှ စိတ်ပူစရာ လိုတော့မည် မဟုတ်ပေ။

……

ဆယ်ရက်ကြာပြီးနောက်...။

သူ၏ ကိုယ်ပွားသုံးခု စစ်မြေပြင်သို့ ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ပင်မစစ်မြေပြင်သည် သမင်ကြီးကျွန်းတွင် တည်ရှိပုံရကြောင်း ကျိုးစွေ့ အာရုံခံလိုက်မိသည်။

ဤသည်မှာ စတုတ္ထအဆင့် အဆင့်နိမ့်ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခု ရှိပြီး ကီလိုမီတာငါးသိန်းကျော် အချင်းရှိသော ကျွန်းတစ်ကျွန်း ဖြစ်သည်။

ဝူကျိမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား ဤနေရာတွင် တပ်စွဲထားကြသည်။

ကျွန်းပေါ်တွင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အနည်းဆုံး ငါးဦးခန့် စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ၊ ပင်လယ်မျိုးနွယ်စုမှ သားရဲများနှင့် ကျင့်ကြံသူအများအပြားသည် ဝေးလံသော ပင်လယ်များမှ တက်လာပြီး သမင်ကြီးကျွန်းကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လေ့ ရှိကြသည်။

သို့သော်၊ သမင်ကြီးကျွန်း၏ စတုတ္ထအဆင့် အဆင့်နိမ့်အစီအရင် အကာအကွယ်နှင့်အတူ၊ ရွှေအမြုတေကျင့်ကြံသူများနှင့် အခြေတည်အဆင့်ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ရှိနေခြင်းကြောင့်၊ ပင်လယ်မျိုးနွယ်စ်ကျင့်ကြံသူများသည် သမင်ကြီးကျွန်းကို မဖောက်ထွက်နိုင်ကြဘဲ၊ စစ်ပွဲတွင် ရှေ့မတိုးသာ နောက်မဆုတ်သာ ဖြစ်နေစေသည်။

သူ၏ ကိုယ်ပွားသုံးခု အတွက်မူ၊ ရွှေအမြုတေကျင့်ကြံသူများ အနေဖြင့်၊ သူတို့သည် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံမှုကို သဘာဝအတိုင်း ရရှိခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် ကျင့်ကြံသူ အဖွဲ့ငယ်တစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်များပင် ဖြစ်လာပြီး၊ ပင်လယ်မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း တာဝန်အမျိုးမျိုးကို ဆောင်ရွက်ရန် အခြေတည်အဆင့်ကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာကို ဦးဆောင်ရန် တာဝန်ယူရသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့်၊ ရေတိုကာလတွင် သူ၏ ကိုယ်ပွားသုံးခုအတွက် အန္တရာယ် သိပ်မရှိပေ။

သူ၏ ကိုယ်ပွားမှ ပေးပို့သော သတင်းအချက်အလက်များကို သိရှိရပြီးနောက်၊ ကျိုးစွေ့သည် ထိုကိစ္စအား ထပ်မံအာရုံမစိုက်တော့ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ယခု သူ၏ အဓိကအာရုံစိုက်မှုမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုအပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့်၊ သူ၏ နှလုံးသားမျက်လုံး ဘာသာစကားကျင့်ကြံမှု ဖြစ်သည်။

ဤ နှလုံးသားမျက်လုံးသည်လည်း သူ၏ တည်ဆောက်ရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများအောက်တွင် ပြီးစီးရန် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ အောင်မြင်ခဲ့လျှင်၊ သူ၏ တတိယမြောက် နှလုံးသားမျက်လုံးကို ဖွဲ့စည်းနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် သူ့အတွက် ကြီးမားသော အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

ရက်များစွာ ကုန်ဆုံးသွားချေသည်။

ကျိုးစွေ့သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက်၊ 'စာအုပ်ကူ'၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး နှလုံးသားမျက်လုံး ဘာသာစကား၏ တည်ဆောက်မှု လုပ်ငန်းစဉ်ကို စဉ်ဆက်မပြတ် သရုပ်ဖော်နေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ အဆင့်မြင့်လေ၊ သတိထားမှု လိုအပ်လေ ဖြစ်၏။

သူသာ ကျရှုံးခဲ့လျှင်၊ ယခင် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု အားလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"ဟုတ်တယ်… ဒါပဲ…"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးစွေ့သည် သူ၏ အလုပ်ထဲတွင် လုံးဝ နစ်မြုပ်နေသည်။ 'စာအုပ်ကူ'၏ အကူအညီဖြင့်၊ သူသည် ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော ဉာဏ်အလင်းရရှိမှု အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူ၏ စိတ်သည် အလွန်အမင်း အာရုံစူးစိုက်နေပြီး၊ ဝိညာဉ်ပုံစံကွက်များကို အဆက်မပြတ် ရေးဆွဲနေလေသည်။

ဘုန်း…။

အချိန်၏အဓိပ္ပာယ်အားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ နောက်ဆုံးပုံစံလိုင်းကို အောင်မြင်စွာ ရေးဆွဲလိုက်သောအခါ၊ နှလုံးသားမျက်လုံးသည် အဆုံးမရှိသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများအဖြစ် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

နေမင်းကြီးအလား မယုံနိုင်လောက်အောင် တောက်ပနေချေသည်။

"ငါ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ… ဒါက နှလုံးသားမျက်လုံး ဘာသာစကားပဲ…"

ကျိုးစွေ့ ခပ်ဟဟ ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူ၏ နှလုံးသားသည် အဆုံးမရှိသော ဝမ်းမြောက်မှုများဖြင့် ပြည့်လျှံနေတော့သည်။

သူ၏နှလုံးသားထဲမှ တတိယမြောက် နှလုံးသားမျက်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤနှလုံးသားမျက်လုံးသည် နားရွက်များနှင့် တူသော မရေမတွက်နိုင်သည့် သင်္ကေတများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်သော အရှိန်အဝါနှင့် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ဝုန်း…။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူ၏ ဝိညာဉ်သည် တုန်ခါမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဗဟိုပြုလျက်၊ မမြင်နိုင်သောလှိုင်းများ အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆုံးမရှိသော အသံလှိုင်းများကို ဖမ်းယူနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေသည်။

တိတ်ဆိတ်သော အခန်းအပြင်ဘက်၊ သစ်တောထဲတွင်...။

ဆက်ရက်များ၊ ကျီးကန်းများ၊ လင်းနို့များ၊ ခြင်များ၊ ယင်ကောင်များ စသဖြင့် ပျံသန်းနေကြသည်။

ပုရွက်ဆိတ်များ၊ နှံကောင်များ၊ ပိုးဟပ်များက မြေကြီးပေါ်တွင် တွားသွားနေကြသည်။

မြစ်အနက်ပိုင်းတွင်မူ၊ ငါးအမျိုးမျိုး ကူးခတ်နေကြသည်။

ဤသတ္တဝါအားလုံးသည် အသံမျိုးစုံ ထုတ်လွှတ်နေပုံ ရသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့်၊ ဤအသံများကို လူသားများက ရှုပ်ထွေးသော ဆူညံသံများအဖြစ်သာ မှတ်ယူကြသည်။

သူတို့သည် ဤအသံထွက်များကို ရိုးရှင်းစွာ နားမလည်နိုင်ကြပေ။

သို့သော် ယခုအခါ၊ ဤမမြင်နိုင်သော အသံလှိုင်းများသည် သူ၏ နှလုံးသားမျက်လုံးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ စကြဝဠာ ဘာသာပြန်စက်တစ်ခုကဲ့သို့ သူ နားလည်နိုင်သော ဘာသာစကားတစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ဘာသာပြန်ပေးလိုက်သည်။

"ကြိုးစားလုပ်ကြ… ကြိုးစား… ဒီနေ့ ငါတို့ အစာသယ်ဖို့ လိုတယ်…"

"ငါတို့ အစာ နည်းနည်းလေး ပိုသယ်နိုင်ရင်တောင်.. ဘုရင်မကြီးအတွက် နည်းနည်းလေး ပိုသက်သာသွားလိမ့်မယ်…"

"ငါတို့ ဒီနေ့ အစွမ်းကုန် မလုပ်ရင်.. မနက်ဖြန် တခြားနေရာမှာ ငါတို့ ငတ်နေလိမ့်မယ်…"

"ကြိုးစားခြင်းက ကောင်းချီးတွေ ရိတ်သိမ်းရတယ်.. ငါတို့ကို အလုပ်လုပ်ခွင့် ပေးတဲ့အတွက် ဘုရင်မကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်…"

ပုရွက်ဆိတ်အချို့သည် လုံ့လဝီရိယရှိစွာ အစာများ သယ်ဆောင်နေကြသည်။

"ဟီးဟီး... ဒီနေ့ လူသားတွေထဲက ဘယ်သူ့ကို ငါတို့ မျက်နှာသာပေးကြမလဲ…"

"လူသားသွေးကပဲ အရသာ ရှိတာ.. တခြား သတ္တဝါတွေရဲ့ သွေးက အရမ်း ရွံစရာကောင်းတယ်.. ငါ လူသားသွေးကို အကြိုက်ဆုံးပဲ…"

"အဲ့ဒီလူသားတွေ အိပ်ပျော်တဲ့အထိ စောင့်လိုက်မယ်.. ပြီးရင် သွားစုပ်ကြတာပေါ့…"

ခြင်တစ်ကောင် လေထဲတွင် တဝီဝီ မြည်နေပြီး၊ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနေသည်။

"ငြိမ်းချမ်းတယ်… ဒီညက သောက်ရမ်းငြိမ်းချမ်းလွန်းတယ်.."

"သတ်ဖြတ်မှုတွေ ဘယ်မှာလဲ.. ငါ အလောင်းကောင်တွေ တွေ့ချင်တယ်.."

ကျီးကန်းတစ်ကောင်က ကျယ်လောင်စွာ အော်မြည်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့ မြစ်ရေက နည်းနည်း ပိုအေးနေသလိုပဲ.."

"ဒါပေမဲ့ သိပ်တော့ အရေးမကြီးပါဘူး… အနည်းဆုံးတော့ မြစ်ထဲက လမင်းကြီး အရင်လို လှနေတုန်းပဲ.."

ငါးကလေးတစ်ကောင် မြစ်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်စွာ ကူးခတ်နေသည်။

"အာ... ငါ ဘယ်တော့မှ ရွေ့လျားနိုင်မှာလဲ…"

"လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာနိုင်တဲ့ ဒီတိရစ္ဆာန်တွေကို ငါ အရမ်း အားကျတာပဲ…"

"တခြားနေရာတွေက ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ ငါ မြင်ချင်လိုက်တာ.."

သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်သည် အလွန် စိတ်ပူပန်နေပုံရပြီး၊ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ချီးပဲကွာ.. ငါတို့အပေါ် မနင်းဖူးတဲ့ကောင် ဘယ်ကောင်ရှိသေးတုန်း… ငါတို့မြက်ပင်တွေက ဒေါသ မထွက်တတ်ဘူးလို့ တကယ် ထင်နေကြတာလား…"

မြက်ပင်လေးတစ်ပင်သည် အံတကြိတ်ကြိတ်ဖြင့် ဒေါသထွက်နေချေသည်။

"ဘာရယ်..."

"ဒါ အရာခပ်သိမ်းရဲ့အသံလား…"

ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ရင်း၊ ကျိုးစွေ့ လုံးဝ အံ့အားသင့်နေမိသည်။

တတိယမြောက် နှလုံးသားမျက်လုံး ဘာသာစကားကို ဖွဲ့စည်းပြီးနောက်၊ ကြီးမားသော လှိုင်းတံပိုးများ ရိုက်ခတ်လိုက်သကဲ့သို့ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်လောက်သော တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခင်က မွဲခြောက်ပြီး အသက်မရှိဟု ထင်ရသော ကမ္ဘာကြီးသည် ယခုအခါ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်ကို သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

လူသားများ လျစ်လျူရှုထားသော သတ္တဝါများအားလုံးတွင် ကိုယ်ပိုင်ဘာသာစကားများ ရှိကြလေသည်။

သူတို့တွင် မျိုးစိတ်များနှင့် သက်ဆိုင်သော ထူးခြားသည့် ဉာဏ်ရည်များပင် ရှိကြသေးသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ အရာခပ်သိမ်း၏အသံများကို သူ၏ နှလုံးသားမျက်လုံးက စုဆောင်းနေပုံ ရသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်၊ ၎င်းသည် စကြဝဠာ ဘာသာပြန်စက်တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

စကားပြောနိုင်သော သတ္တဝါဖြစ်သရွေ့၊ ၎င်းသည် သူတို့၏စကားကို ဘာသာပြန်ပေးနိုင်သည်။

သူ ယခင်က မကြားဖူးလျှင်ပင်၊ ၁၀၀ရာခိုင်နှုန်း တိကျမှုနှင့် ဘာသာပြန်ပေးနိုင်ပေသည်။

ဤစွမ်းရည်သည် အမှန်တကယ်ပင် အကန့်အသတ်မရှိ အသုံးဝင်လှ၏။