သုံးယောက် လုံးကို ဆက်တိုက်သတ်ခြင်း

ကောင်းကင်ယံရှိ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးစလုံး၏ မျက်နှာမှာ သရဲစီးခံရသလို ဖြစ်နေသည်။

တကယ်ပဲ သူလား

ဆံပင်နီလူသန်ကြီးမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။

ဤကောင်လေးက သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ဒဏ်ရာတစ်စက်မှ မရဘဲ လွတ်မြောက်သွားရုံသာမက ၎င်းတို့ မသိလိုက်မီမှာပင် အစီအရင်ကို အလျင်အမြန် ခင်းကျင်းပြီး အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးစလုံးကို ဖိနှိပ်လိုက်နိုင်သည်အထိ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ

အကယ်၍ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်မတွေ့ခဲ့ပါက မည်သူကပင် ပြောပြော သူ လုံးဝ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် မည်သို့ပင် စဉ်းစားစေကာမူ ဤအရာအားလုံး မည်သို့ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို သူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

ကျန်နှစ်ဦးမှာလည်း အလားတူပင်။

၎င်းတို့ မည်သို့မှ တွေးမရသည်မှာ ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် လူငယ်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း နှောင်းပိုင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးကို လုံးဝ တုံ့ပြန်ခွင့် မရအောင် အလွယ်တကူ နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

ဘယ်လို မိစ္ဆာမျိုးကမှ ဤကဲ့သို့ စွမ်းဆောင်နိုင်မည်နည်း

၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံ ဝင်နေသော်လည်း ယုတ္တိရှိသော ရှင်းပြချက်ကို ရှာမတွေ့ကြပေ။

တိတ်ဆိတ်နေသော သုံးယောက် ကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းက ထပ် မေးမြန်းလိုက်သည်ယ "မင်းတို့က... တကယ်ပဲ ဘယ်သူတွေလဲ"

ဤသုံးဦးမှာ လျူလီအိုင်ကို ရည်ရွယ်၍ လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ထန်ထျန်းအနေဖြင့် ၎င်းတို့က ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း၏ ကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်မှု ရှိ၊ မရှိကို အတည်ပြုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ ၎င်းတို့က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း မရှိပေ။

ဆံပင်နီလူသန်ကြီးက ထန်ထျန်းကို စိုက်ကြည့်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေသံဖြင့် "ကောင်လေး... သတ္တိရှိရင် အစီအရင်ကို ဖွင့်ပေးလိုက်စမ်းပါ ငါတို့ တစ်ယောက်ချင်း တည့် တိုက်ရအောင်

ဒီလို ယုတ်မာတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ အနိုင်ယူတာက မင်းအတွက် ဘာဂုဏ်ရှိမှာလဲ"

ထိုရန်စ စကားကို ကြားသောအခါ ထန်ထျန်း၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်မြဲ အေးစက်နေပြီး လက်ကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် လူသန်ကြီးကို ပတ်ထားသော သံကြိုးများမှာ တင်းကျပ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အရူးအမူး ဖိညှစ်တော့သည်။

"ဂျွတ်... ဂျွတ်..." ဟူသော အသံမှာ နားထောင်ရသူ၏ ကျောချမ်းစရာပင်။

လူသန်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ နီရဲလာပြီး နာကျင်မှုကြောင့် ပုံပျက်နေသည်။

မကြာမီ သူ ခံနိုင်ရည် မရှိတော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ခဏနေဦး

ရပ်လိုက်ပါ... ငါ ပြောမယ်"

သို့သော် ထန်ထျန်းမှာ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ သံကြိုးများကို ပို၍ တင်းကျပ်စေသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း"

"ရပ်ပါဆို"

လူသန်ကြီးက ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်နေသည်။

သို့သော် သူ မည်သို့ပင် အော်ဟစ်နေပါစေ ထန်ထျန်းမှာ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။ သူ အလွန်ဂုဏ်ယူသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ သံကြိုးများအောက်တွင် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်လာတော့သည်။

"မလုပ်နဲ့"

နောက်ဆုံးတွင် လူသန်ကြီး၏ အသည်းခိုက်မတတ် အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သံကြိုးများမှာ အစွမ်းကုန် ကျုံ့သွားသည်။

"ဘုန်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သွေးညှီနံ့များမှာ ကျန်နှစ်ဦးအပေါ်သို့ စင်သွားတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်နှစ်ဦးမှာ စိတ်ဓာတ် လုံးဝ ပျက်သုဉ်းသွားသည်။

အကြောင်းမှာ ဤလူငယ်မှာ လွယ်လွယ်ကူကူ လှည့်စား၍ ရမည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း ၎င်းတို့ သဘောပေါက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းက ၎င်းတို့နှစ်ဦးဆီသို့ အကြည့် ရွှေ့လိုက်သောအခါ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူမှာ မခံနိုင်တော့ဘဲ အော်ပြောလိုက်သည်။ "ငါက ဟွမ်ရှက ချီယွဲ့ကျင့်ကြံသူ ရဲ့ တပည့်ပဲ မင်းသာ ငါ့ကို တစ်ခုခု လုပ်ရဲရင်..."

သူမ၏ ခြိမ်းခြောက်စကားမှာ တစ်ဝက်သာ ပြောရသေးသည်။

သူမ၏ နောက်ခံကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ထန်ထျန်းက တိုက်ရိုက် သတ်လိုက်သဖြင့် သွေးမြူတိမ်တစ်ခု ထပ်မံ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြန်သည်။

ထို့ကြောင့် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်သော ဆံပင်နက်လူငယ်သာ ကျန်တော့သည်။

လူငယ်မှာ မျက်နှာပျက်နေပြီး ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ အကဲခတ်သည့် လေသံဖြင့် "မင်းက ဝူဒင်နန်းတော် က လာတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်မှာပဲ။

မင်းတို့ကလွဲရင် ဒီလောက် စွမ်းအားမျိုး ဘယ်သူမှ မရှိနိုင်ဘူး"

ထန်ထျန်းက သူ့ကို ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေပြီး ငြင်းဆိုခြင်းလည်း မပြုပေ။

ရုတ်တရက် သူက မေးလိုက်သည်။ "မင်း ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း အကြောင်း သိသလား"

ဆံပင်နက်လူငယ်မှာ မှင်တက်သွားသည်။

သို့သော် ချက်ချင်းပင် သူ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိသွားပုံရပြီး ကမန်းကတန်း အော်ပြောလိုက်သည်။ "နေဦး ငါ သိတယ်... ငါ..."

ဝမ်းနည်းစရာမှာ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ ခုနက မှင်တက်သွားခြင်းက သူနှင့် ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း ကိစ္စမှာ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ထန်ထျန်းက သူ လုပ်ကြံပြောမည့် စကားများကို နားထောင်ရန် စိတ်မဝင်စားဘဲ သံကြိုးများကို တင်းလိုက်ကာ သူ့ကို ထိုနေရာမှာပင် အပြတ်ရှင်းလိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် ထန်ထျန်းက လက်ချောင်းကို အသာအယာ တောက်လိုက်ရာ ကြီးမားသော ကျောက်အစီအရင်မှာ ဝုန်းခနဲ ပြိုကျသွားပြီး တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာ နေရာနှင့် အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦး၏ အငွေ့အသက် အားလုံးကို မြေကြီးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံလိုက်သည်။

အလင်းရောင်များ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဆက်လက်၍ ထန်ထျန်းက မြေကြီး ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ရာ လဲကျနေသော သစ်ပင်များမှာ ပြန်လည် တည့်မတ်လာပြီး ဗလာဖြစ်နေသော မြေပြင်ပေါ်တွင် ပန်းမာန်များနှင့် မြက်ပင်အသစ်များ လျင်မြန်စွာ ပေါက်လာတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် အရာအားလုံးမှာ မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီး ဤနေရာ၌ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်တော့ပေ။

ဤအရာများ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ထန်ထျန်းက ကောင်းကင်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်။

သူ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လီဟုန်၏ ပုံရိပ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပေါ်လာသည်။

"သခင်လေး... ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ"

"ဟိုလူတွေရော"

လီဟုန်မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေတုန်းပင်။ ဟိုဘက်က လူသုံးဦးက ရုတ်တရက် သတ်ဖြတ်ဖို့ လုပ်လိုက်ချိန်မှာ သူက အမှောင်ထု ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုထဲ ရောက်သွားပြီး အခု ပြန်ထွက်လာတော့မှ ထန်ထျန်းကို တွေ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး

သူတို့ကို ငါ ပို့ လိုက်ပြီ" ဟု ထန်ထျန်းက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို အားလုံး သိနေရန် မလိုပေ။

ခုနက တိုက်ပွဲမှာ အဆင်ပြေပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အန္တရာယ် ရှိသည်။

အကယ်၍ ထိုသုံးဦးမှာ ပေါ့ဆမှုမရှိဘဲ သူ၏ အစီအရင်ထဲ မဝင်ခဲ့ပါက အားလုံးကို အပြတ်ရှင်းရန် သူ အတော်လေး အားထုတ်ရပေလိမ့်မည်။

ဖြစ်နိုင်လျှင် သူ၏ အစွမ်းကုန် ဖြစ်သော အနန္တတာအိုနိယာမ ကိုပင် ထုတ်သုံးရနိုင်သည်။

သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဘာမှ အလွဲအချော် မရှိခဲ့ပေ။

ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားမှုကြောင့် ထိုသုံးဦးမှာ ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ဘဲ အစမှ အဆုံးထိ ဖိနှိပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

ဤတိုက်ပွဲမှတစ်ဆင့် ထန်ထျန်းက သူ့ လက်ရှိ စွမ်းအားကို ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိသွားသည်။

သာမန် နည်းလမ်းများကိုသာ သုံးလျှင်ပင် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် အောက်တွင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်သူ မရှိသလောက်ပင်။သူ၏ အဆုံးမဲ့သော နည်းလမ်းများနှင့် တာအို အပေါ် နားလည်မှုမှာ အခြားသူများထက် များစွာ သာလွန်လွန်းသည်။

တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်နှင့် ဆိုလျှင်ပင် အနည်းဆုံး လက်ရည်တူ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ၏ အနန္တတာအို နိယာမကိုသာ အမှန်တကယ် ထုတ်သုံးမည်ဆိုပါက...

ယခင် အတွေ့အကြုံများအရ အစစ်အမှန် အင်မော်တယ် နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ကောင်း ယှဉ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။ "အထဲဝင်ရအောင်"

တိုက်ခိုက်နေရသဖြင့် လျူလီအိုင်၏ ပုံစံအစစ်အမှန်ကို သူ မကြည့်ရသေးပေ။

ထို့နောက် ၎င်းတို့နှစ်ဦး အစီအရင်၏ အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ တောင်ကြားထဲသို့ ဝင်ခဲ့ကြသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အငွေ့အသက်များမှာ တိုးဝှေ့လာသည်။

လျူလီအိုင်ရှိ ဝိညာဉ်ရည်များမှာ ပမာဏရော အရည်အသွေးပါ လျူလီရေကန်များထက် များစွာ သာလွန်သည်။

အကယ်၍ အားလုံးကိုသာ စုပ်ယူနိုင်ပါက ထန်ထျန်းက အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း နှောင်းပိုင်း အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်သွားနိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

လီဟုန်အတွက်ဆိုလျှင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး မနားတမ်း ကျင့်ကြံရန်ပင် လုံလောက်သည်။

အခြေအနေကို ထပ်မံ စစ်ဆေးပြီး သားရဲ မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ထန်ထျန်းက လီဟုန်ကို မှာကြားသည်။ "မင်း ဒီမှာပဲ ကျင့်ကြံနေတော့။ လျူလီပင်လယ် ပွင့်ဖို့လည်း နီးနေပြီ။"

ပြောပြီးနောက် သူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ကြည်လင်သော ရတနာကျောက်ပြားတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လီဟုန်ကို ပေးလိုက်သည်။

"ဒါက အပြင်က အစီအရင်ကို ထိန်းချုပ်တဲ့ အဓိက သော့ချက်ပဲ။ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် ဒါကို သုံးပြီး မင်းကိုယ်မင်း အစီအရင်ထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားလိုက်

အင်မော်တယ် အဆင့်အောက်က ဘယ်သူမှ မင်းကို ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး"

လီဟုန်က ရိုသေစွာ လက်ခံကာ သဘောတူ ကြောင်း ပြောသည်။

"သေချာ ကျင့်ကြံပါ။ ငါ ဝူဒင်နန်းတော် ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ မင်းအပေါ်မှာ အားကိုးရဦးမှာ" ဟု ထန်ထျန်းက ရယ်မောလျက် ဆိုသည်။

လီဟုန်က လေးနက်စွာ အဖြေပေးသည်။ "သခင်လေးရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို လုံးဝ မပျက်စီးစေရပါဘူး"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ လက်ညှိုးကို တောက်လိုက်ရာ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ တောင်ကြားထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။