ထူးဆန်းသော ကြောင်ကလေး

လျူလီပင်လယ် အနက်ပိုင်း

ထန်ထျန်း ရှိနေသော ဤဧရိယာမှာ ခုနက တိုက်ပွဲကြောင့် အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သူ၏ အနန္တတာအိုနိယာမ ကို လက်တွေ့တိုက်ပွဲတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ခန့်မှန်းထားသည်ထက်ပင် ပိုမို အားကောင်းလှသည်။

ထိုစွမ်းအားမျိုးမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဆင့်ကို ကျော်လွန်ရုံတင်မကဘဲ အင်မော်တယ် စွမ်းအား ကိုပင် ကျော်လွန်ကာ စည်းမျဉ်းနိယာမ အဆင့်ရှိသော စွမ်းအား ဖြစ်သည်။

အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း နှောင်းပိုင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ငါးဦးကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ အဆင့်မြင့်ကမ္ဘာမှ သက်ရှိက အောက်ခြေကမ္ဘာကို နှိမ်နင်းသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့မှာ မည်သို့မျှ ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။

တန်းယွမ် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှ ထိုအင်မော်တယ် ပင်လျှင် ထန်ထျန်းကို ဤမျှအထိ ဖိအားမျိုး မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် အင်မော်တယ် အဆင့် ကျော်လွန်သူများတွင် ပိုမို ဆန်းကြယ်သော နည်းလမ်းများ ရှိနိုင်သဖြင့် ဤအနန္တတာအိုနိယာမ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ပေါ့ဆ၍တော့ မရပေ။

"ကျင့်ကြံမှုကို အရင်မြှင့်တင်ရမယ်။"

ထန်ထျန်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနေရာမှာ လျူလီပင်လယ်၏ အနက်ပိုင်းသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အားကောင်းလှသော ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ အငွေ့အသက်များ ရှိနေသည်။ အနည်းဆုံး တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်လောက် ရှိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အနန္တတာအိုနိယာမ ၏ အငွေ့အသက်များ မပြယ်သေးသဖြင့် ၎င်းတို့မှာ ချက်ချင်း ရန်မစရဲဘဲ ရေအောက်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ပုန်းအောင်းနေကြသည်။

ထိုအခါ ထန်ထျန်းက သူ၏ အော်ရာ ကို လုံးဝ လွှတ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

နိယာမ စွမ်းအားများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ရစ်ပတ်ကာ သားရဲအပေါင်းကို ခြောက်လှန့်လိုက်သည်။ ဤနည်းလမ်းမှာ အတော်လေး ထိရောက်လှသည်။

သားရဲများသည် ထန်ထျန်း၏ အော်ရာ ကို ခံစားမိသည်နှင့် ပိုမိုဝေးရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး အချို့မှာမူ လှည့်၍ပင် ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။

"မျက်စိရှိကြဖို့ မျှော်လင့်တယ်။

ငါ့ရဲ့ ပန်းတိုင်က မင်းတို့ မဟုတ်ဘူး။" ဟု ထန်ထျန်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ရောက်သည်မှာ ၁၀ ရက် ရှိပြီဖြစ်ရာ ကျန်ရှိသော အချိန်အတွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အကောင်းဆုံး စုပ်ယူနိုင်မည့် နေရာကို သူ အမြန်ရှာရပေလိမ့်မည်။

လျူလီပင်လယ်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာကြည့်ရာ ဟွာလုံ(နဂါးအသွင်ပြောင်း) ရေကန် နှင့် အခြေအနေချင်း ဆင်တူကြောင်း သူ တွေ့ရှိရသည်။

ပင်လယ်အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်လေလေ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ပိုမို သိပ်သည်းလာလေဖြစ်သည်။

သူက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုစည်းရာ အရပ်သို့ ဦးတည်ကာ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တွေ့ရသော သားရဲများမှာ ပိုမို အားကောင်းလာပြီး တစ်ခါတစ်ရံ အဝေးမှပင် ၎င်းတို့၏ ကြီးမားလှသော အော်ရာ ကို ခံစားရသည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းက အနန္တတာအိုနိယာမ စွမ်းအားဖြင့် သူ့ကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားသဖြင့် ၎င်းတို့မှာ အဝေးမှ ကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။

နောက်ထပ် တစ်ရက်ခွဲခန့် ကုန်လွန်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက လျူလီပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၊ တစ်နေရာ လုံး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အသိပ်သည်းဆုံး နေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

၎င်းမှာ ပင်လယ်အလယ်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ကြီးမားလှသော ရေဝဲကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ထူးခြားသည်မှာ ထိုရေဝဲက ပင်လယ်ရေကို ဝါးမြိုနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရေဝဲ လည်ပတ်နေသည်နှင့်အမျှ အလွန်သန့်စင်သော ဝိညာဉ်ရည်များမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ စီးဆင်းသွားပြီး ထွက်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက ကောင်းကင်တွင် အရောင်စုံ ဝိညာဉ်တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အန္တရာယ်မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ထန်ထျန်းသည် ထိုရေဝဲထဲသို့ တိုက်ရိုက် ငုပ်လျှိုးဝင်ရောက်လိုက်သည်။

ရေထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် စေးကပ်သော ခံစားချက်က သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ပြင်းထန်သော ကော်ရည်ထုကြီးထဲ ရောက်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ဤဖိအားမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် တက်လှမ်းခြင်း အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပင်လျှင် လှုပ်ရှားရန် ခက်ခဲကာ အသက်ရှူကျပ် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းအတွက်မူ ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။ နိယာမ စွမ်းအားက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေထုကို ဖယ်ရှားပေးထားသဖြင့် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်သည်။

သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း အောက်သို့ ဆင်းလာသည်။ အပေါ်မှ အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ဤပင်လယ်ရေကိုယ်တိုင်က အရောင်စုံ အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် ဆန်းကြယ်လှသော ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

အတော်ကြာပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ပင်လယ်ကြမ်းပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သို့သော် ရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ သူ ထင်ထားသည်နှင့် လွဲချော်နေသည်။

ဤကဲ့သို့ ထူးခြားသော နယ်မြေ၏ မြစ်ဖျားခံရာမှာ ဆန်းကြယ်လှသော အရာတစ်ခုခု ဖြစ်မည်ဟု သူ တွေးထားသော်လည်း ရေဝဲ၏ အောက်ခြေမှာမူ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှသည်။

ဖြူလွလွ သဲသောင်ပြင်သာ ရှိပြီး ထူးခြားမှု မရှိပေ။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နေသော 'နတ်ဘုရားရတနာ' ဆိုသည်မှာလည်း သာမန် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ချပ်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုကျောက်စိမ်းပြားမှာ အရောင်အဝါ မရှိသလို ပုံသဏ္ဌာန်မှာလည်း မညီမညာ ဖြစ်နေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ပြီးပြည့်စုံသော ကျောက်စိမ်းပြားကြီး တစ်ခုမှ ကွဲထွက်လာသည့် အပိုင်းအစလေး တစ်ခုနှင့် တူလှသည်။

"ဒါပဲလား"

ထန်ထျန်း မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

သူက ထိုကျောက်စိမ်းပြားကို နည်းမျိုးစုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်သော်လည်း ထူးခြားမှုကို ရှာမတွေ့ပေ။

၎င်းမှာ သဘာဝအတိုင်း အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကိုလည်း အလိုအလျောက် ထုတ်လွှတ်နေပုံရသည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ထိုကျောက်စိမ်းပြားကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်း လက်လှမ်းလိုက်ချိန်မှာပင် ထိုအရာက လှုပ်ရှားသွားသည်။

၎င်းက ကိုယ်ကို တစ်ချက်လိမ်လိုက်ပြီး ထန်ထျန်း၏ လက်မှ ရှောင်ထွက်သွားကာ... ဖြူလွလွ ကြောင်ကလေးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပင်လယ်ကြမ်းပြင်တွင် တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ထန်ထျန်း : ...

သူ စောစောက စစ်ဆေးစဉ်က မည်သည့် သက်ရှိအငွေ့အသက်ကိုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။

ကြောင်လေးအဖြစ် ပြောင်းသွားချိန်မှာပင် သူ မခံစားရသေးပေ။

သိပ်သည်းလှသော သဘာဝအငွေ့အသက်များက ၎င်း၏ အမှတ်အသားကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သလား

စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ကြောင်ကလေးမှာ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းမှာ မစိုးရိမ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ကြောင်လေး၏ အရှိန်မှာ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သိပ်မမြန်လှသလို နိယာမအဆင့်တွင်လည်း ခြေရာခံ၍ ရနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်း ဘာကောင်လဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။"

ထန်ထျန်းက ပြုံး၍ ကြောင်ကလေး နောက်သို့ လိုက်သွားတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် အခြားသော ပင်လယ်ကြမ်းပြင် တစ်နေရာ၌...

ဖြူလွလွ ကြောင်ကလေးမှာ သဲသောင်ပြင်လေးကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကြီးမားသော ကျောက်တုံးများနောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသည်။

၎င်းက ကျောက်တုံးကို ကပ်လျက် မောဟိုက်စွာ အသက်ရှူနေပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာ ပေါ်နေသည်။

၎င်းက နားရွက်ကလေးများကို ချကာ နောက်သို့ ခြေရာခံသူ ပါမပါ ချောင်းကြည့်လိုက်ပြီး ဘယ်သူမှ ပါမလာသည်ကို မြင်မှသာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် အသံတစ်ခုက ၎င်း၏ နား နားတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟိုင်း"

ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်း မသိသော ထန်ထျန်းမှာ ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် ၎င်း၏ ဘေးတွင် ရပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကြောင်ကလေးမှာ ချက်ချင်းပင် အမွေးအမျှင်များ ထောင်ထသွားပြီး အနက်ရောင် မျက်လုံးလေးများဖြင့် ထန်ထျန်းကို ထိတ်လန့်တကြား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းက ခြေသည်းလေးများဖြင့် သဲများကို ယက်ထုတ်ကာ ထပ်မံ ထွက်ပြေးပြန်သည်။

ထန်ထျန်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဆက်လိုက်ပြန်သည်။

ခဏအကြာတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ပြန်တွေ့ကြပြန်သည်။

"မင်းက ဘာလဲ"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

ကြောင်ကလေးမှာ ခဏမျှ ကြောင်ကြည့်နေပြီးနောက် ထပ်မံ ထွက်ပြေးပြန်သည်။

ခဏအကြာ...

ထန်ထျန်း : "မင်း လူစကား နားလည်တယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ငါ မင်းနဲ့ စကားပြောချင်ရုံတင်ပါ။"

ကြောင်ကလေးမှာ အမွေးထောင်ကာ ထပ်ပြေးပြန်သည်။

သို့သော် မကြာမီ ထန်ထျန်းက ထပ်မံ ပိတ်ဆို့လိုက်ပြန်သည်။

"မပင်ပန်းဘူးလား

ဒီနေရာလေးမှာ မင်း ဘယ်မှ ပြေးလို့ မလွတ်ပါဘူး။"

ကြောင်ကလေးက သူ့ကို သတိကြီးစွာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ထပ်မံ ထွက်ပြေးရန် ပြင်သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ထန်ထျန်းက အခွင့်အရေး မပေးတော့ပေ။

သူက လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်လိုက်ရာ နိယာမစွမ်းအားက ကြောင်ကလေး၏ လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကာ ထိုနေရာမှာပင် ချုပ်နှောင်လိုက်တော့သည်။

"မပြေးပါနဲ့တော့။

ငါ တကယ် စကားပြောချင်ရုံတင်ပါ။" ဟု ထန်ထျန်းက ဆိုသည်။

ကြောင်ကလေး၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲလာပြီး ထန်ထျန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း လူစကား ပြောထွက်လာတော့သည်။

"မင်းက သရဲတွေကို လိမ်နေတာလား

မင်းတို့လို လူတွေက ဘာလာလုပ်တာလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူးလို့ ထင်နေလား"

ထန်ထျန်း မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။

ဤအသံမှာ ကလေးလေး တစ်ယောက်လိုပင် ချစ်စဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သို့သော် သူ စကားမပြောရသေးမီမှာပင် ကြောင်ကလေးက ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"ငါ သေရင်သေပါစေ... မင်းတို့လို သတ္တဝါတွေကို နှိပ်စက်တဲ့ လက်နက်တော့ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး"

ပြောပြီးသည်နှင့် ၎င်းက တစ်ကိုယ်လုံး အမွေးများ ထောင်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းသော တာအိုအော်ရာ လှိုင်းတစ်ခုက လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်