လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပီး ငြိမ်းချမ်းရေးယူခြင်း

လျူလီပင်လယ်အတွင်း၌

ကျီယန်ဂိုဏ်းမှ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဂဏန်းခန့်က ပင်လယ်ရေပြင်ပေါ်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံသန်းနေကြသည်။

၎င်းတို့က မည်သည့် ကြောက်စရာကောင်းသော တည်ရှိမှုမျိုးနှင့်မဆို တိုးမိမှာစိုးသဖြင့် အလွန်ပင် ဂရုတစိုက် ရှိလှသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ အတော်ဝေးဝေးအထိ ရောက်လာသော်လည်း အားနည်းသော ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်ကောင်ကိုပင် မတွေ့ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လျူလီပင်လယ်ထဲရှိ သားရဲအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ် နေသည်။

ဤထူးဆန်းသော အခြေအနေကြောင့် လူတိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေကြသည်။

သားရဲအားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျောက်ကွယ်သွားရလောက်အောင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့လို့လဲ

၎င်းတို့က ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးသွားသော်လည်း သားရဲများ၏ အရိပ်အယောင်ကို ရှာမတွေ့သေးပေ။

"ဒါမှမဟုတ်... သူတို့အားလုံး အိမ်ပြန်အိပ်ကုန်ကြတာလား"

တစ်စုံတစ်ဦးက မဆီမဆိုင်သော အတွေးတစ်ခုကို ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် မည်သူမျှ ပြန်လည် မချေပကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးမှာ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသဖြင့် မည်သည့်အကြောင်းပြချက်မဆို ဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် အခြားသူတွေကိုလည်း ဒီကို ခေါ်လိုက်ကြမလား"

"ဒီနေရာက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အရည်အသွေးက ကမ်းစပ်ထက် အများကြီး သာတယ်။ သုံးလေးရက်လောက်ပဲ ကျင့်ကြံရရင်တောင် ဒါက ကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းမှုပဲ။" ဟု တစ်ဦးက အကြံပြုသည်။

လူအများ စုပေါင်းတိုင်ပင်ပြီးနောက် ဤကိစ္စမှာ လုပ်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်ဟု ယူဆလိုက်ကြသည်။

တစ်ခုခု မှားယွင်းလာပါက အချိန်မီ ပြန်ဆုတ်ခိုင်းရုံသာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့က ကျီယန်ဂိုဏ်းမှ အခြားတပည့်များကိုပါ ခေါ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ဝေးကွာသော အရပ်မှ ကြီးမားလှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် လူတိုင်း၏ ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေမှုအောက်တွင် ပင်လယ်အနက်ပိုင်းမှနေ၍ မြောက်မြားလှစွာသော ဝိညာဉ်သားရဲများက ပြန်လည် ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။ ၎င်းတို့၏ အော်ရာ မှာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမို ကြောက်စရာကောင်းနေသည်။

ထိုအထဲတွင် အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်ထက် သာလွန်သော သားရဲကြီးများပင် ပါဝင်နေသည်

"ပြေးကြတော့"

မှင်တက်နေရာမှ သတိဝင်လာသော ကျီယန်ဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူ များက ဟစ်အော်ကာ ကမ်းစပ်ဘက်သို့ အသက်လု၍ ပြေးကြတော့သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့က အတွင်းဘက်သို့ အလွန်အကျွံ ရောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ မကြာမီမှာပင် ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးသဖွယ် ပြေးဝင်လာသော သားရဲအုပ်ကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၌

အပြင်လောက၏ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေသော မြင်ကွင်းနှင့် မတူဘဲ ဤနေရာမှာ အလွန်ပင် ငြိမ်သက်နေသည်။

ထန်ထျန်းနှင့် ဖြူလွလွ ကြောင်ကလေးမှာ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ လေလှိုင်းများမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်းက... သက်ရှိ တစ်ခု မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား

မင်း တကယ်က ဘာလဲ"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

ကြောင်ကလေးကို ပထမဆုံး တွေ့စဉ်က ၎င်းမှာ သာမန် ကျောက်စိမ်းပြား အပိုင်းအစ တစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး မည်သည့် သက်ရှိအငွေ့အသက်မျှ မရှိပေ။

သို့သော် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းမှာ ကြောင်ကလေးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်း၏ မေးခွန်းကို ကြောင်ကလေးက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့ကာ "ငါက ဒီကမ္ဘာရဲ့ အရှင်သခင်ပဲ

ဒီနယ်မြေထဲက အရာအားလုံးက ငါ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိတယ်"

၎င်းက သူ့ကိုယ်သူ အစွမ်းထက်ပြီး မြင့်မြတ်မှု ရှိဟန် ပေါက်အောင် ကြိုးစားနေမှန်း သိသာလှသည်။

သို့သော် ထိုကလေးသံလေးက ထိုပုံစံကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးထားသည်။

ထန်ထျန်းက ရယ်မောလျက် "မင်းက အဲဒီလောက် အစွမ်းထက်တယ်ဆိုမှတော့ ဘာလို့ ထွက်ပြေးနေတာလဲ

ကမ္ဘာဦး နိယာမ အချို့ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ငါ့ကို အပြတ်ရှင်းလိုက်ရုံပဲ မဟုတ်လား"

၎င်း၏ မြင့်မြတ်မှု မှာ အရှက်မရှိ အဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် ကြောင်ကလေး၏ မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းသွားပြီး တိုးတိုးလေးဖြင့် "ငါက မကြီးသေးလို့ပါ။

ငါ့ကို နောက်ထပ် နှစ်တစ်ထောင်လောက် အချိန်ပေးရင် မင်းကို မပြောနဲ့၊ တကယ့် နိယာမ ကျင့်ကြံသူ တွေ ဝင်လာရင်တောင် သူတို့ရဲ့ သင်္ချိုင်းပေါ်မှာ ငါ သွားပြီး သေး သွားပန်း ပစ်ဦးမယ်။"

ထန်ထျန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဒါကြောင့် မင်းအသံက ကလေးသံ ဖြစ်နေတာပေါ့လေ။

ခုနက သားရဲတွေကို ခေါ်တုန်းကတော့ ဒီလိုပုံစံ မဟုတ်ပါဘူး။

"ထားပါတော့၊ ဒါကို အရင်မပြောရအောင်။"

ထန်ထျန်းက ဆက်မေးသည်။ "ခုနက မင်းပြောနေတဲ့ မင်းကို လက်နက်အဖြစ် သုံးပြီး ကမ္ဘာပေါ်က သက်ရှိတွေကို သတ်ဖြတ်မယ်ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ကြောင်ကလေးမှာ ချက်ချင်း ငြိမ်ကျသွားသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ ခဏမျှ ဝေဝါးသွားပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ "တကယ်တော့... ငါလည်း မသိဘူး။"

ထန်ထျန်း : ???

"ဒီလို ရှိတယ်။"

ကြောင်ကလေးက ရှင်းပြသည်။ "ငါ့မှာ အသိဉာဏ် စတင် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့နေ့ကစပြီး ငါ့ဦးနှောက်ထဲမှာ မှတ်ဉာဏ်တွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။

အဲဒီ မှတ်ဉာဏ်တွေက ငါ့ကို ပြောပြတာက ငါတို့ အခု ရောက်နေတဲ့ ဒီကမ္ဘာငယ်လေးဟာ ငါ့ပိုင်နက်ပဲတဲ့။

ငါက ဒီထဲက သားရဲအားလုံးကို အမိန့်ပေးနိုင်တယ် ပြီးတော့ စိတ်ကြိုက်လည်း ပြောင်းလဲနိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ ကြီးထွားလာဖို့ အချိန်တော့ လိုသေးတယ်။"

"အဲဒါအပြင် ငါ့ကို ပြောပြထားတာက အလွန် အစွမ်းထက်တဲ့ တည်ရှိမှုအချို့ဟာ ငါ့ကို အမြဲ ရှာဖွေနေကြတယ်တဲ့။ သူတို့က ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားအချို့ကို သုံးပြီး ကမ္ဘာပေါ်က သက်ရှိအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ချင်နေကြတာ။

ဒီမှာ ပြောတဲ့ ကမ္ဘာဆိုတာ ဒီကမ္ဘာငယ်လေးတင် မဟုတ်ဘူး၊ အပြင်ဘက်က ကမ္ဘာကြီးကိုပါ ဆိုလိုတာ။

ဒါကြောင့် ငါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးပစ်ရရင်တောင် အဲဒီလူတွေ လက်ထဲတော့ အရောက်မခံနိုင်ဘူး။"

ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဒါက ဘာလဲ မျိုးရိုးလိုက် မှတ်ဉာဏ် လား

ဒါပေမဲ့ ၎င်းက တကယ်ပဲ သက်ရှိမဟုတ်ဘဲ သက်မဲ့ အရာတစ်ခုကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတာပဲ။

"အစွမ်းထက်တဲ့ တည်ရှိမှုဆိုတာ နိယာမတရားတွေကို ကျော်လွန်နေတဲ့ သူတွေလား"

ထန်ထျန်းက မေးသည်။

ကြောင်ကလေးက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "အနည်းဆုံးတော့ နိယာမတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့သူတွေပေါ့။

ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက် ပိုတောင် အစွမ်းထက်ဦးမယ်။"

နိယာမစွမ်းအား ဆိုသည်မှာ အင်မော်တယ် စွမ်းအား ထက်ပင် အဆင့်မြင့်သော စွမ်းအား ဖြစ်သည်။

နိယာမကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူများက ကမ္ဘာကြီး၏ အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူ များ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။

ထိုကဲ့သို့သော သူများက ဤကြောင်ကလေးကို မျက်စိကျနေကြသည်တဲ့လား

ထန်ထျန်း မနေနိုင်ဘဲ မေးမိသည်။ "မင်းမှာ အဲဒီလူတွေ လိုချင်လောက်အောင် ဘာစွမ်းအားတွေ ရှိလို့လဲ"

ကြောင်ကလေး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ညှိုးငယ်သွားသည်။ "ငါက ဘယ်သိမလဲ

ငါ့မှာသာ တကယ် အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအားရှိရင် မင်းကို မြေပြင်မှာ ဖိပစ်လိုက်တာ ကြာလှပြီ..."

ထန်ထျန်း၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းက ကမန်းကတန်း ဆက်ပြောသည်။ "ငါ့မှာ အခု ရှိနေတဲ့ တစ်ခုတည်းသော စွမ်းအားက ဒါပဲ။

ကြည့်လေ။"

ပြောပြီးသည်နှင့် ၎င်း၏ ခြေသည်းလေးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် အလွန် သန့်စင်လှသော ဝိညာဉ်ရည်များမှာ ၎င်း၏ ခြေသည်းဖျားမှ စီးကျလာသည်။

ထန်ထျန်း မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။ သူ မေ့နေခဲ့သည်မှာ ဤအကောင်လေးက လျူလီလျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အားလုံး၏ တစ်ခုတည်းသော အရင်းအမြစ် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

သို့သော် ဤမျှလောက်နှင့်တော့ ကမ္ဘာ့အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူ များက စိတ်ဝင်စားမည် မဟုတ်ပေ။

ဤကြောင်ကလေး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အခြားသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေဦးမည်မှာ သေချာသည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားသော်လည်း ထန်ထျန်း အဖြေရှာမရပေ။ သဘာဝအငွေ့အသက် သိပ်သည်းနေသည်မှလွဲ၍ ဤတစ်မျိုးတည်းသော စွမ်းအားရှိပုံရသည်။

ခဏအကြာတွင် သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ နိယာမတရား၏ အထက်က ကိစ္စများမှာ ယခု သူနှင့် အလွန်ဝေးကွာလှသေးသည်။ တစ်ခုခု ရှာတွေ့လျှင်တောင် သူ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။

လောလောဆယ်တွင် အရေးကြီးသော အလုပ်ကိုသာ အရင်လုပ်ရမည်။

"ငါ ဒီကို လာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မင်း သိမှာပါနော်။"

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

ကြောင်ကလေးက မျက်တောင်တခတ်ခတ်ဖြင့် "မင်း... ချီးလာပါ တာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်

သေချာ စဉ်းစားဦးနော်၊ ဒီပင်လယ်က အရမ်း သန့်ရှင်းတာ..."

ထန်ထျန်း : ...

မင်းက တကယ်ပဲ အူကြောင်ကြောင်လား ဒါမှမဟုတ် ဟန်ဆောင်နေတာလား

"ငါ ဒီကို လာတာက တခြားသူတွေလိုပဲ အရည်အသွေးမြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ရှာပြီး ကျင့်ကြံမှု မြှင့်တင်ဖို့ပဲ။

မင်းလည်း မြင်တဲ့အတိုင်း ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအစစ်အမှန်က ပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့် ဒါမှမဟုတ် ဖန်ကျင့် ( သေမျိုးနယ်ပယ်) ပဲ ရှိသေးတာ။"

ကြောင်ကလေးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာတော့ ဖန်ကျင့် (သေမျိုးနယ်ပယ်) ပဲ ဒါပေမဲ့ သာမန် အင်မော်တယ် တွေထက်တောင် ပိုစွမ်းနေသေးတယ်။

မင်းလို လူစားမျိုးက ကောက်ကျစ်ဆုံးပဲ..."

ထန်ထျန်း မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်သည်။ ဤကလေးနှင့် ဆက်ပြီး ငြင်းခုံမနေတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်သာ ဆိုလိုက်သည်။ "ငါ့မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လိုအပ်တယ် အများကြီးပဲ ပြီးတော့ အကောင်းဆုံးတွေ။

အဲဒါအပြင် ငါ့ကို ဘယ်သူမှ မနှောင့်ယှက်နိုင်တဲ့ နေရာတစ်ခု လိုတယ် ငါ ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို ကျော်ဖြတ်ရမယ်။"

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကတည်းက သူ ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်နိုင်သော်လည်း အချိန်မရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကြောင်ကလေးမှာ မှင်တက်သွားသည်။ "ဒါပဲလား"

"ငါ့မှာ တခြားဘာမှ မရှိပေမဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကတော့ အလျှံပယ်ပဲ မင်း ဘယ်လောက် လိုချင်သလဲပဲ ပြောလိုက်။"

"ကပ်ဘေး ကျော်ဖြတ်တာလည်း...

ငါက နိယာမတွေကို အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးပေမဲ့ အနည်းငယ် လွှမ်းမိုးလို့တော့ ရတယ်။"

"မင်း ဘယ်လိုမျိုး ကျော်ဖြတ်ချင်သလဲ"

ထန်ထျန်းမှာ ထိုစကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။