ဒီလိုမျိုး ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကျော်ဖြတ်တာလား
Vol. 12 Ch. 141
ဖြူလွလွ ကြောင်ကလေးနှင့် စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ၎င်း၏ စွမ်းရည်ကို အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
အကယ်၍ အစွမ်းထက်သလားဟု မေးလျှင် ၎င်းက ထန်ထျန်းကို မြင်သည်နှင့် ထွက်ပြေးရုံသာ တတ်နိုင်သည်။
သို့သော် အားမကောင်းဘူးလားဟု မေးပြန်လျှင်လည်း ဤအကောင်လေးက ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကိုပင် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။
မှန်ပါသည်။ ပြောင်းလဲပစ်ခြင်းပင်။
အကယ်၍ ထန်ထျန်းက ဤနေရာတွင် ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ရန် ရွေးချယ်ပါက သူ၏ စိတ်ကြိုက်အတိုင်း 'ပက်ကေ့ဂျ်' များကို ရွေးချယ်နိုင်သည်။
စိန်ခေါ်မှုကို နှစ်သက်ပါက အစွမ်းအထက်ဆုံး ကပ်ဘေးကို ဖန်တီးပေးပြီး ထန်ထျန်းကို ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်ပေးနိုင်သည်။
အကယ်၍ အေးအေးဆေးဆေး ကျော်ဖြတ်ချင်ပါက ကပ်ဘေးကို အလွန်အားနည်းသွားအောင် လုပ်ပေးနိုင်ပြီး ယားယားလေး ခံစားရရုံသာ ရှိတော့မည်။
ထိုမျှမကသေး ၎င်းက ကြောက်စရာကောင်းသော မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ချောမောလှပသော မိန်းကလေးတစ်အုပ်စုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထန်ထျန်းရှေ့တွင် ကပြခိုင်းပြီး ကျော်ဖြတ်စေနိုင်သည်။
သို့မဟုတ် အရသာရှိသော စားသောက်ဖွယ်ရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပြီး စားသောက်ပြီးသည်နှင့် ဘေးဒဏ်အောင်မြင်သွားစေနိုင်သည်။
ဤကဲ့သို့သော နိယာမတရားကို ဆန့်ကျင်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်မျိုးမှာ ထန်ထျန်းအတွက်ပင် ယုံကြည်ရခက်လှသည်။
"တကယ်လား"
သူက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"တကယ်ပေါ့"
ကြောင်ကလေးက ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒါမျိုးက ငါ့အတွက်တော့ အသက်ရှူရသလိုပဲ ဘာမှ မခက်ခဲဘူး။
မင်း မယုံရင် အခုပဲ စမ်းကြည့်လို့ရတယ်"
ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကြောင်ကလေး၏ လေသံနှင့် တုံ့ပြန်ပုံအရ လိမ်နေသည့်ပုံ မပေါ်ပေ။
ထို့ပြင် ၎င်းက တစ်ခုခု ကောက်ကျစ်ရန် ကြံစည်နေလျှင်ပင် ထန်ထျန်းက မကြောက်ပေ။
အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့် ၉ ဆင့်တွင် အဆင့်တစ်ခု တက်တိုင်း ကပ်ဘေး၏ အစွမ်းမှာ ပိုမို ကြီးမားလာသည်။
ပထမအဆင့်၏ ယီကျူး ကပ်ဘေး မှာ အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ၎င်းက အစွမ်းကုန် သုံး လျှင်ပင် ထန်ထျန်းအနေဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ဘေးကင်းအောင် ကာကွယ်နိုင်မည်ဟု အပြည့်အဝ ယုံကြည်ချက် ရှိသည်။
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ထန်ထျန်း စမ်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ။
ဒါဆို ဒီမှာပဲ စမ်းကြည့်ရအောင်။"
"ဒါပေမဲ့ ကြိုပြောထားမယ်၊ မင်းမှာ တခြား ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေတာကို ငါတွေ့ရင်တော့...
မင်းကို ချုပ်နှောင်ထားရုံနဲ့တင် ပြီးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်။"
ကြောင်ကလေးက ချက်ချင်းပင် အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်နှာလေး လုပ်လိုက်ပြီး "ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ
ငါက ဒီလောက် ရိုးသားတာ၊ ဘာအကြံဆိုး မှ မရှိပါဘူး။
မင်းသာ ပြောလိုက်၊ ဘယ်လို ကပ်ဘေးမျိုး လိုချင်လဲ၊ ငါ ချက်ချင်း လုပ်ပေးမယ်"
၎င်း၏ ဟန်ဆောင်နေသော ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ထန်ထျန်း ခေါင်းခါမိသည်။ မင်းရဲ့ အကြံဆိုး တွေက မျက်နှာပေါ်မှာ အထင်းသား ရေးထားတာပဲ။
သို့သော်လည်း သူ စမ်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ဆဲပင်။
အကယ်၍ ကြောင်ကလေးမှာ ဤစွမ်းအား တကယ်ရှိလျှင် အနာဂတ်အတွက် အသုံးဝင်လှသည်။
ကပ်ဘေးက ပြင်းထန်လေလေ၊ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံက ပိုမို ခိုင်မာလေလေ မဟုတ်ပါလား။
"ကဲ...
လာစမ်းပါ။"
ထန်ထျန်း ပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ အရှိန်အဝါအားလုံးကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။
သူက အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်၏ အစပ်သို့ ရောက်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ အရှိန်အဝါ လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင် နိယာမများက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လာသည်။
ထန်ထျန်း၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များ လျင်မြန်စွာ စုစည်းလာတော့သည်။
မိုးခြိမ်းသံများက ပင်လယ်ပြင်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။
မကြာမီ ပထမဆုံး မိုးကြိုးမှာ အသင့်ဖြစ်နေပြီ။
ပထမအဆင့်၊ ယီကျူး ကပ်ဘေး၊ စုစုပေါင်း မိုးကြိုး ကိုးစင်း။
ထန်ထျန်းက စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို ပထမဆုံး မိုးကြိုးကို ငါ့အတွက် တို့ဖူးပူပူလေး အဖြစ် ပြောင်းပေးပါ။"
သူက လက်ညှိုးကို ကောင်းကင်သို့ ညွှန်လိုက်ပြီး အရှိန်အဝါကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။
တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် စုစည်းနေသော ကပ်ဘေးမိုးကြိုးမှာ ဟိန်းဟောက်ကာ ရေပုံးတစ်ပုံးခန့် ထူထဲသော အဖြူရောင် လျှပ်စီးတန်းကြီးအဖြစ် ထန်ထျန်း၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
လောကကြီးကို ဖျက်ဆီးတော့မည့် အငွေ့အသက်များကို ခံစားရသော်လည်း ထန်ထျန်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအားပင် အသုံးမပြုပေ။
ဤအဆင့်ရှိ မိုးကြိုးမှာ သူ၏ အရေပြားကိုပင် ဖောက်နိုင်မည် မဟုတ်။
မိုးကြိုးက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ထန်ထျန်း၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ ရောက်လာသည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းက ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ခုခံရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ကြောက်စရာကောင်းသော လျှပ်စီးတန်းမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ၎င်းက ဖြူလွလွ တို့ဖူးနွေး တစ်ပန်းကန်လုံး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျဆင်းလာတော့သည်။
ထန်ထျန်း : ...
"တွေ့လား၊ ငါ မလိမ်ဘူးမလား"
ကြောင်ကလေးက ဘေးတွင် ထိုင်ကာ ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလို ကိစ္စမျိုးက ငါ့အတွက်တော့ အသက်ရှူရသလိုပဲ၊
လုံးဝ မခက်ဘူး။ မဟုတ်ဘူး... အသက်ရှူတာထက်တောင် ပိုလွယ်သေးတယ်၊ အသက်ရှူဖို့တောင် နှာခေါင်း လိုသေးတယ်လေ။"
ထန်ထျန်းမှာ ဆွံ့အသွားတော့သည်။
ရှေ့မှ တို့ဖူးနွေးပန်းကန်လုံး ကို သူ လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။
ပန်းကန်လုံး ထဲမှ အခိုးအငွေ့များ ထွက်နေပြီး မွှေးကြိုင်လှသည်။
တကယ့် အကောင်းစား စားဖွယ်ပင်
"မင်းက အချို ကြိုက်တာလား"
ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။
ကြောင်ကလေး မှင်တက်သွားသည်။ "တို့ဖူးနွေး မှာ တခြား အရသာ ရှိသေးလို့လား"
ထန်ထျန်းက ရယ်မောလျက် "ရှိတာပေါ့။ မင်းက အချိုပဲ စားမယ်ဆိုရင် မသိမသာနဲ့ ဒီကမ္ဘာက လူတစ်ဝက်ကို ရန်စလိုက်တာပဲ။" (တရုတ်ပြည်တွင် တို့ဖူးနွေး ကို အချိုစားသူနှင့် အငန်စားသူများ အငြင်းပွားလေ့ရှိခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။)
ကြောင်ကလေးမှာ ကြောင်အသွားသည်၊ ၎င်းက ထိုအချက်နှင့် ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်းကို မည်သို့မျှ ဆက်စပ်၍ မရပေ။
ထန်ထျန်းက ပြုံးပြီး ၎င်းကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ခုနက တို့ဖူးနွေး ပန်းကန်လုံး ကို သေချာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။
၎င်းက တကယ်ပင် ကပ်ဘေးမိုးကြိုး ဖြစ်သည်။
သို့သော် စိတ်ဆန္ဒတစ်ခု၏ နှောင့်ယှက်မှုအောက်တွင် ကြမ်းတမ်းလှသော မိုးကြိုးမှာ အလွန်ပင် နူးညံ့သွားပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း အငွေ့အသက်များ မရှိတော့ပေ။
ကပ်ဘေး၏ သန့်စင်သော ဖန်တီးမှု စွမ်းအား အချို့သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
တကယ်ကို အံ့သြစရာ ကောင်းလှသည်။
ခဏအကြာတွင် ထန်ထျန်းက တို့ဖူးနွေး ပန်းကန်လုံး ကို ချလိုက်သည်။
ကြောင်ကလေးမှာ အံ့သြသွားပြီး "ဘာလဲ... အရသာ မရှိလို့လား
ဒါဆို တခြား ဟင်းပွဲတစ်ခု ပြောင်းပေးရမလား။
ဒါမှမဟုတ် မုန့်ညင်းစိမ်း နည်းနည်း ထည့်မလား"
ထန်ထျန်း စိတ်ကုန်သွားကာ "တော်စမ်းပါ၊ မင်းရဲ့ အမှောင်ဟင်းလျာတွေကို သိမ်းထားလိုက်။
ငါ ခုနက မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို စမ်းကြည့်ရုံပဲ။
ကောင်းကင်ကပ်ဘေးဆိုတာ ပြင်းထန်လေလေ အကျိုးရှိလေလေပဲ။
နောက်ထပ် ကျန်နေတဲ့ မိုးကြိုး ရှစ်စင်းနဲ့ ဒီတို့ဖူးနွေး ကိုပါ ပေါင်းပြီး အစွမ်းအထက်ဆုံး ကပ်ဘေးအဖြစ် ပြောင်းပေး။"
ကြောင်ကလေးမှာ ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီး "မင်း သေချာလား"
ထန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ကြောင်ကလေး၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လာသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်ထိန်းကာ ဟန်ဆောင်လျက် ပြောသည်။ "မင်း... သေချာ စဉ်းစားနော်။
အဲဒီအရာက အရမ်း ပြင်းထန်တာ၊ မင်း ခံနိုင်ရည် ရှိချင်မှ ရှိမှာ။
အဲဒီကျမှ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့နော်။"
ထန်ထျန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ရပြီ၊ မြန်မြန် လုပ်စမ်းပါ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ မင်းကို အပြစ်မတင်ဘူး။"
ကြောင်ကလေးက ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်ကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ ထန်ထျန်းက ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှိပ်စက်ခိုင်းနေတာလဲဆိုတာ ၎င်း စဉ်းစားမရပေ။
ဒါပေမဲ့ ထန်ထျန်းက တောင်းဆိုလာမှတော့ ၎င်း ငြင်းစရာ အကြောင်းမရှိပေ
နောက်ဆုံးတော့ လက်စားချေဖို့ အခွင့်အရေး ရပြီ။
ကြည့်နေစမ်းပါ ငါ မင်းကို မီးကျွမ်းအောင် ပစ်ခိုင်းလိုက်မယ်
ချက်ချင်းပင် ကြောင်ကလေးက ခြေသည်းလေးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထန်ထျန်းရှေ့မှ တို့ဖူးနွေး ပန်းကန်လုံး မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
၎င်း၏ အစား ပိုမို ထူထဲပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသော မိုးကြိုးတိုင်ကြီး တစ်ခုမှာ ကောင်းကင်မှ ရူးသွပ်စွာ ဆင်းသက်လာတော့သည်။
ထန်ထျန်းက ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို မော့ကြည့်နေသော်လည်း မည်သည့် ခုခံမှုပုံစံမျှ မပြုလုပ်ထားပေ။
မိုးကြိုးမှာ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ကြောင်ကလေး၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ ၎င်းက ထန်ထျန်း တစ်ကိုယ်လုံး မီးကျွမ်းသွားမည့် ပုံရိပ်ကို စိတ်ကူးယဉ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"ဘုန်း..."
ကြောင်ကလေး၏ မျှော်လင့်ချက်များအောက်တွင် မိုးကြိုးမှာ တည့်တည့် ကျရောက်လာပြီး ထန်ထျန်း၏ ဦးခေါင်းကို အရှိန်ပြင်းပြင်း ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် လျှပ်စစ်စီးကြောင်း အမြောက်အမြားက ထန်ထျန်းကို ဗဟိုပြု၍ ပင်လယ်အောက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားရာ ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံးမှာ အဖြူရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းထိန်သွားတော့သည်။
လျှပ်စီးအလင်းများ ပြယ်သွားချိန်တွင် ကြောင်ကလေးက ထန်ထျန်း ရှိရာသို့ ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်သည်။
သို့သော် ၎င်း မထင်မှတ်ထားသည်မှာ ထန်ထျန်းက ထိုနေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေဆဲပင်။ သူ၏ ဝတ်ရုံမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်နေပြီး သူ၏ နဖူးမှာ တောက်ပနေသည်။
ဆံပင်တစ်ပင်ပင်မှ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရပုံမပေါ်ပေ။
ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ
ကြောင်ကလေးမှာ မှင်တက်သွားသည်။
ဤလူက ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကို ခန္ဓာကိုယ်သက်သက်နဲ့ ခုခံလိုက်တာလေ
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဒီလောက်အထိ ကြံ့ခိုင်တာလား
"ဒါပဲလား"
ထန်ထျန်းက ကြောင်ကလေး ပြောခဲ့သော စကားကိုပင် ပြန်သုံး၍ ပြုံးလိုက်သည်။
"မင်း အလျှော့ပေးနေတာလား ဒါမှမဟုတ် ထမင်းမစားရသေးလို့လား
အယားလေးတောင် မပြေ ဘူး။
အရှိန် ထပ်မြှင့်စမ်း။"
ကြောင်ကလေးက နှုတ်ခမ်းလေးကို ဆူလိုက်ပြီး "ဒါ မင်းပြောတာနော်"
ထို့နောက် ၎င်းက ခြေသည်းလေးကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြန်သည်။
ပိုမို ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်မှ ထပ်မံ ကျဆင်းလာတော့သည်
ဘုန်း...
ဘုန်း...
အဆက်မပြတ်ထွက်ပေါ်နေသော မိုးခြိမ်းသံများက လျူလီပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းနေတော့သည်။