ရှုံးနိမ့်သွားသော ဖန့်သုန်းပိုင်နှင့် တိမ်လွှာဓားကို သိမ်းပိုက်ခြင်း

“ကျန်းဝူကျိ ......မင်း ကတော့”ဟု ဆိုကာ

ရွှမ်မင်အဘိုးကြီးနှစ်ဦးနှင့် လူအုပ်ကြီးသည် အလွန်ဒေါသထွက်သွားကြကုန်သည်။ လူအားလုံး စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ပါလျက်နှင့် ကျန်းဝူကျိသည် သူတို့အား အရှက်ရစေသည့် စွမ်းဆောင်ရည်မျိုး ပြသသွားခဲ့ချေသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့၏မျက်နှာကို အကြီးအကျယ် ရိုက်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

“ငါက ဘာဖြစ်လဲ။ ငါလုပ်ချင်တာ ငါလုပ်တာပဲ မကျေနပ်ဘူးလား။ မင်းတို့ခွေးအိုကြီးနှစ်ကောင်က ငါ့ကို ဝေဖန်ဖို့ အရည်အချင်းမရှိပါဘူး” ဟု

ကျန်းဝူကျိသည် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ဆိုလိုက်သည်။ သူသည် ရွှမ်မင်အဘိုးကြီးနှစ်ဦးကို အနည်းငယ်မျှပင် အရေးမစိုက်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် နန်းတွင်းဘက်မှ သိုင်းပညာရှင်များမှာ စိတ်ဓာတ်များ ပြိုကွဲနေကြသော်လည်း မင်ဂိုဏ်းသားများမှာမူ အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိကြချေ။ မင်ဂိုဏ်းသားများအဖို့ နန်းတွင်းသားများ ဘာလုပ်သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးဘဲ သူတို့၏ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း လုပ်သမျှမှာ အမြဲတမ်း မှန်ကန်နေပြီး ထိုလူများ ဆက်လက် စကားများနေပါက အသက်ပျောက်သွားကြလိမ့်မည်ဟုသာ ယူဆထားကြသည်။

ယွီတိုက်ယန် တစ်ဦးတည်းသာလျှင် မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ရင်နေတော့သည်။ ကျန်းဝူကျိသည် အာအာနှင့် အာဆန်းတို့ကို သတ်ဖြတ်ကာ သူ့အတွက် ကလဲ့စားချေပေးခဲ့သဖြင့် သူသည် အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေမိသည်။ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် စွဲငြိနေခဲ့သော ရန်ငြိုးများမှာ ယခုမှပင် သက်ပြင်းချနိုင်လောက်အောင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ချေပြီ။

ကျန်းဝူကျိသည် ရွှမ်မင်အဘိုးကြီးနှစ်ဦးနှင့် အခြားသူများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကျောက်မိန်ကို ပြုံးပြကာ "မင်းသမီးလေး ကျွန်တော်တို့ သုံးပွဲမှာ နှစ်ပွဲနိုင်ရင် အနိုင်ပဲလို့ သဘောတူထားကြတာလေ အခု ကျွန်တော်က နှစ်ပွဲနိုင်သွားပြီဆိုတော့ ဒါကို အဆုံးသတ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ မဟုတ်လား"

ကျန်းဝူကျိ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရွှမ်မင်အဘိုးကြီးနှစ်ဦးနှင့် အခြားသူများမှာ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်လာကြသည်။ အထူးသဖြင့် လုကျန့်ခဲ့က “နှစ်ပွဲနိုင်တယ်ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ ငါကသာ အာအာကို လက်ဝါးနဲ့ ရိုက်ချလိုက်လို့ မင်း အနိုင်ရသွားတာ မဟုတ်လား” ဟု စိတ်ထဲမှ ကြုံးဝါးနေတော့သည်။

ကျောက်မိန်သည် ဤအခြေအနေကို အဆုံးသတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အာတာက စိတ်မကောင်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုသည် "မင်းသမီးလေး ကျွန်တော့်ကို သူ့နဲ့ တိုက်ခိုက်ခွင့်ပြုပါ ရှုံးရင်လည်း သေရတာကို လက်ခံပါတယ် အနည်းဆုံးတော့ သိက္ခာမမဲ့ချင်ဘူး ကျွန်တော်တို့ ဒီလိုမျိုးကြီး အရှက်ရပြီး မပြန်သင့်ဘူးလေ"

ကျောက်မိန်က စဉ်းစားကြည့်ရာ သူပြောသည်မှာ မှန်နေသည်ဟု ထင်မိသည်။ အကယ်၍ သူတို့ ဤမျှအထိ အရှက်ရပြီး ပြန်သွားရပါက အမှန်တကယ်ပင် ကြည့်မကောင်းပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အာတာသည် ကျန်းဝူကျိ၏ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ကြောင်း သိသာသော်လည်း နောက်တစ်ပွဲ ထပ်တိုက်ပြီး အရှုံးကို တရားဝင် လက်ခံလိုက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေလိမ့်မည်။ ယခုအတိုင်းဆိုလျှင် သူတို့မှာ ကျန်းဝူကျိ၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံရပြီး စကားပင် မပြောရဲသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် လက်ခံနိုင်စရာ မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ကျောက်မိန်က ခေါင်းငြိမ့်ကာ "ကောင်းပါပြီ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အာတာသည် ကျောက်မိန်၏ ကျောဘက်တွင်ရှိသော တိမ်လွှာဓားကို ကြည့်ကာ ဆိုသည် "မင်းသမီးလေး ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းရဲ့ သိုင်းပညာက အလွန်မြင့်မားပါတယ် ကျွန်တော့်မှာ အနိုင်ရဖို့ ယုံကြည်ချက် မရှိပါဘူး ဒါကြောင့် တိမ်လွှာဓားကို ခဏလောက် ငှားပေးပါ"

“တိမ်လွှာဓားကို ငှားပေးရမည်လား”

ကျောက်မိန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသည်။ သူမက ကပ်စေးနှဲနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အာတာကို တိမ်လွှာဓား ငှားပေးလိုက်ပါက သူသည် ထိုဓားကို အသုံးပြု၍ ကျန်းဝူကျိကို ထိခိုက်အောင် လုပ်မည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် လူအုပ်ကြီး၏ စိုက်ကြည့်နေမှုအောက်တွင် မငှားပေးပါကလည်း ကြည့်မကောင်းပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမသည် မင်းသမီးတစ်ပါး ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ရာ ကျန်းဝူကျိဘက်သို့ ဗြောင်ကျကျ ဘက်လိုက်၍ မရပေ။ သူမသည် ယခင်က စုံစမ်းထားသော သတင်းအချက်အလက်များကိုလည်း ပြန်လည် သတိရမိသည်။ ကျန်းဝူကျိသည် တိမ်လွှာဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်ကပင် အသာစီးရခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ အာတာက တိမ်လွှာဓားကို ကိုင်ထားသော်လည်း ကျန်းဝူကျိကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု သူမ တွေးမိသည်။

ထို့ပြင် အာတာကိုယ်တိုင်မှာလည်း အာအာ၊ အာဆန်းတို့ကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းရိုင်းစိုင်းသူ မဟုတ်ဘဲ သိုင်းလောက၏ စည်းကမ်းများကို လိုက်နာတတ်သူဖြစ်ရာ အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်စေမည့် တိုက်ကွက်မျိုးကို လွယ်လွယ်နှင့် ထုတ်ဖော်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ခဏမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်ပြီးနောက် ကျောက်မိန်သည် တိမ်လွှာဓားကို အာတာထံသို့ ပေးအပ်ကာ ဆိုလိုက်သည် "ရှင် နိုင်ရင်တောင် ကျန်းဝူကျိကို ဒဏ်ရာ မရစေနဲ့ မင်ဂိုဏ်းမှာ လူအင်အား အများကြီး ရှိသလို သိုင်းပညာရှင်ကြီး ကျန်းဆန်းဖုန်းလည်း ဒီမှာ ရှိနေတယ် သူတို့ကို ရန်စမိရင် ငါတို့အတွက် မကောင်းဘူး"

"ကျွန်တော်မျိုး နားလည်ပါတယ် စိတ်ချပါ မင်းသမီးလေး" ဟု

အာတာက ခေါင်းငြိမ့်ကာ တိမ်လွှာဓားကို ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှေ့သို့ လှမ်းလာကာ ဆိုသည် "ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း အာအာက လုဆရာကြီးရဲ့ လက်ချက်ကြောင့် လဲကျသွားတာပါ ဒါဟာ ခင်ဗျားနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး ဒါကြောင့် နောက်ထပ် တစ်ပွဲ ထပ်တိုက်ကြရအောင် အကယ်၍ ခင်ဗျား နိုင်ရင် ကျွန်တော်တို့ အရှုံးပေးပြီး ပြန်ပါမယ် အကယ်၍ ခင်ဗျား ရှုံးရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ သရေပဲလို့ သတ်မှတ်ရမှာပေါ့ ဒါဆိုရင် ဘယ်သူမှ သိက္ခာမကျတော့သလို ဒီနေ့ကိစ္စကိုလည်း ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ကြတာပေါ့"

ဤစကားများမှာ အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့လှပေရာ ကျန်းဆန်းဖုန်းနှင့် အခြားသူများပင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ရုယန်မင်းသားအိမ်တော်၏ အစေခံတစ်ဦးက ဤမျှအထိ သိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါမျိုးဖြင့် စကားပြောနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ သူသည် အာအာ၊ အာဆန်းတို့နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။

ရန်ရှောင်သည် အာတာ၏ ကျောပေါ်တွင် ဓားရှည်တစ်လက် လွယ်ထားသည်ကိုလည်းကောင်း၊ သူ၏ ရှည်လျားသွယ်လျသော လက်ချောင်းများကိုလည်းကောင်း မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်ခုံးများကြားတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အမူအရာ ရှိနေသော်လည်း သူသည် လူငယ်ဘဝက အလွန်ပင် ချောမောခဲ့မည့်သူ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ ရန်ရှောင်က မနေနိုင်ဘဲ လှမ်း၍ မေးလိုက်သည် "မင်းက သူတောင်းစားဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲဟောင်း ဖြစ်တဲ့ လက်ရှစ်ဖက် နတ်ဓားရှင် ဖန့်သုန်းပိုင် မဟုတ်လား"

ဘာ..... အကြီးအကဲဟောင်း ဖန့်သုန်းပိုင် ဟုတ်လား။

လူအများအပြား ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဖန့်သုန်းပိုင်သည် တစ်ချိန်က သူတောင်းစားဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲကြီး လေးဦးတွင် ထိပ်ဆုံးက ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဓားသိုင်းပညာမှာ အလွန်မြင့်မားလှသဖြင့် သိုင်းလောကတစ်ခုလုံးတွင် နာမည်ကျော်ကြားလှသည်။ သူ၏ ဓားချက်များမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသဖြင့် လက်ရှစ်ဖက် နတ်ဓားရှင် ဟူသော ဘွဲ့အမည်ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်က သူသည် ဖျားနာ၍ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဟု သတင်းထွက်ခဲ့သဖြင့် လူများစွာက နှမြောတသ ဖြစ်ခဲ့ကြရသည်။ သူ ယခုတိုင် အသက်ရှင်နေသေးလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

ကျိုးတျန်က အံ့အားသင့်သော မျက်နှာဖြင့် အာတာကို စိုက်ကြည့်ကာ "မင်းက သေသွားပြီ မဟုတ်လား ဘယ်လိုလုပ် ပြန်ရှင်လာတာလဲ ဒါမှမဟုတ် သုံးရက်နေရင် ပြန်ရှင်လာစေတယ်ဆိုတဲ့ အနောက်တိုင်းက ဂိုဏ်းပျက်ကြီးထဲကို ဝင်သွားတာလား" ဟု ဆိုသည်။

ဖန့်သုန်းပိုင်က သက်ပြင်းချကာ ဆိုသည် "ဒီအဘိုးကြီးဟာ ဘေးဒုက္ခပေါင်းများစွာကို ကျော်ဖြတ်ပြီး အသက်ရှင်ခဲ့ရတာပါ အတိတ်က ကိစ္စတွေကို ပြောမနေပါနဲ့တော့ ငါဟာ အခု သူတောင်းစားဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ မဟုတ်တော့ပါဘူး"

ကျန်းဝူကျိသည် သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သိထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် သိုင်းပညာ အတန်အသင့် ရှိသော လက်ပါးစေတစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် ထူးထူးခြားခြား မခံစားရပေ။ ထို့ကြောင့် သူက လက်ယမ်းပြကာ "ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ မင်း ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ ဂရုမစိုက်ပါဘူး လာပြီး တိုက်ရုံပဲ လက်ရှစ်ဖက် နတ်ဓားရှင်လို့ အခေါ်ခံရအောင် မင်းမှာ ဘယ်လောက်အထိ စွမ်းရည်ရှိလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဤသို့သော ရန်စမှုကို အာအာနှင့် အာဆန်းတို့သာဆိုလျှင် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ပေါက်ကွဲသွားမည် ဖြစ်သော်လည်း ဖန့်သုန်းပိုင်ကမူ မည်သည့် အမူအရာမျှ မပြပေ။ သူက ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ တိမ်လွှာဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး "ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဖန့်သုန်းပိုင်သည် ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် အတွင်းအားများကို ချက်ချင်း စုစည်းကာ ကျန်းဝူကျိထံသို့ ဓားဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ဤဓားချက်မှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် လျင်မြန်လှသလို ပြင်းလည်း ပြင်းထန်လှပေသည်။ ဓားရှည်ထံမှ တစီစီ အသံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး သူ၏ အတွင်းအား စွမ်းပကားမှာ အာဆန်းထက်ပင် သာလွန်နေသေးကြောင်း သိသာလှသည်။

လူအုပ်ကြီးမှာ သူ၏ လျင်မြန်သော တိုက်ကွက်ကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ဖန့်သုန်းပိုင်၏ အတွင်းအားမှာ အလွန်ပင် နက်ရှိုင်းလှသည်ဟု တွေးမိကြသည်။ ဤဓားချက်မှာ သစ်ကိုင်းတစ်ချောင်းနှင့် ဆိုလျှင်ပင် လူကို သေစေနိုင်သည် သံမဏိကို ရွှံ့နွံကဲ့သို့ ဖြတ်တောက်နိုင်သော တိမ်လွှာဓားနှင့်ဆိုပါက ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။ အတိတ်က သိုင်းလောကတွင် သူ၏ နာမည်ကျော်ကြားခဲ့ခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေ၏။

ကျန်းဝူကျိမှာမူ အလောတကြီးမတိုက်ဘဲ ထိုက်ကျိဓားသိုင်းကိုသာ အသုံးပြုလေသည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ ဓားသည် စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံစံ ဝိုက်လိုက်ပြီး တိမ်လွှာဓား၏ ကျောဘက်ကို ဖွဖွလေး ထိကပ်လိုက်သည်။ စွမ်းအားများ စိမ့်ဝင်သွားသည်နှင့် တိမ်လွှာဓားမှာ အလေးချိန် ပေါင်ပေါင်းသောင်းချီ၍ ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် နိမ့်ဆင်းသွားတော့သည်။

ဖန့်သုန်းပိုင်က "အနှေးနဲ့ အမြန်ကို ခုခံတာပဲ အလွန်ကောင်းတဲ့ ဓားသိုင်းပါပဲ" ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။

သူသည် ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်ကာ တိမ်လွှာဓား၏ ထက်မြက်သော အသွားဖြင့် ခုတ်ပစ်ရန် ကြိုးစားလေသည်။ သို့သော် ကျန်းဝူကျိသည် တိမ်လွှာဓား၏ ထက်မြက်မှုကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ဓားကျောချင်း ထိကပ်နေပါက တိမ်လွှာဓားပင်လျှင် သာမန်ဓားကို မဖြတ်နိုင်သော်လည်း ဓားသွားချင်း ထိတွေ့မိပါက သူ၏ ဓားမှာ ချက်ချင်း ကျိုးသွားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကပ်တွယ်ခြင်း နည်းပညာကို အသုံးပြုကာ ဖန့်သုန်းပိုင်၏ ဓားကို လှည့်၍ မရအောင် တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ထားလေသည်။

ဖန့်သုန်းပိုင်သည် ဓားနှစ်လက်မှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ဓားကို လှည့်၍ မရတော့ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူသည် အတွင်းအားကို တုန်ခါစေပြီး ကျန်းဝူကျိ၏ ဓားကို ခါထုတ်ရန် ကြိုးစားလေသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ကျန်းဝူကျိ အလိုရှိနေသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ သိုင်းလောကတစ်ခုလုံးတွင် အတွင်းအားနှင့် စွမ်းပကားပိုင်း၌ ကျန်းဆန်းဖုန်းမှလွဲ၍ ကျန်းဝူကျိ မည်သူ့ကို ကြောက်ရပါအံ့နည်း။

ထို့ကြောင့် ကျန်းဝူကျိသည် ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ အလွန်ပင် နက်ရှိုင်းလှသော ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်မှာ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ မာကျောပြီး သန့်စင်လှသော ယန်စွမ်းအင်မှာ ဓားဆီသို့ စီးဝင်သွားပြီး ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။

ဖန့်သုန်းပိုင်သည် သူ၏ထံသို့ အလွန်ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခု တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး တိမ်လွှာဓားကိုပင် ဆက်၍ မကိုင်ထားနိုင်တော့ဘဲ နောက်သို့ ခြေလှမ်းပေါင်းများစွာ ဆုတ်လိုက်ရတော့သည်။

“ချွင်.......”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သတ္တုကျိုးသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ထဲမှ ဓားသည် ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်နှင့် ဖန့်သုန်းပိုင်၏ အတွင်းအားတို့၏ ပြင်းထန်သော ဖိအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားခဲ့ချေပြီ။

ကျန်းဝူကျိသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း တိုးဝင်လိုက်ပြီး တိမ်လွှာဓားကို ဖမ်းယူကာ ဓားအိမ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။

ဖန့်သုန်းပိုင်မှာမူ သူ၏လက်မောင်းမှာ ထုံကျဉ်သွားသည်ကို ခံစားနေရသည်။ သူသည် ပြဲထွက်သွားပြီး သွေးများ စီးကျနေသော သူ၏ လက်ဖဝါးကို ကြည့်ကာ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ကျန်းဝူကျိကို ကြည့်သော သူ၏ အကြည့်များမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။

သူသည် သိုင်းလောကထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင်လည်ခဲ့သော်လည်း ကျန်းဝူကျိကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော အတွင်းအားမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ သူတောင်းစားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ပင်လျှင် ဤမျှအထိ မစွမ်းဆောင်နိုင်ပေ။ ကျန်းဝူကျိ၏ နုပျိုသော အသက်အရွယ်ကို ကြည့်ကာ သူသည် ဤမျှအထိ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အတွင်းအားမျိုးကို မည်သို့ ရရှိထားသနည်းဟု တွေးတောနေမိသည်။

ယခုအခါတွင်မူ တိမ်လွှာဓားသည်လည်း ကျန်းဝူကျိ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ချေပြီ။ ဤသည်မှာ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်ပါအံ့နည်း။ ဖန့်သုန်းပိုင်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားတော့သည်။

သူ များစွာ မစဉ်းစားရသေးမီမှာပင် ကျန်းဝူကျိက အသာအယာ ပြုံးလျက် "ဖန့်သုန်းပိုင် မင်း ရှုံးသွားပြီ" ဟု ဆိုလိုက်လေသည်။