ဆရာတော်ကြီးသုံးပါးကို ကြိမ်းမောင်းခြင်းနှင့် ကျန်းဝူကျိ၏ သုံးယောက် တစ်ယောက်တိုက်ပွဲ

တုအယ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး မိမိတို့အဖွဲ့အပေါ် ပြဿနာရှာရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရန်ရှောင်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာများလည်း ပျက်သွားကြကုန်သည်။

သို့သော် ကျန်းဝူကျိကမူ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ဤသို့ဆိုလေသည်- "ဒီအဘိုးကြီးကတော့ ချီးမွမ်းတာကို မခံနိုင်ပါလား။ ခုနတင်ပဲ သူ့ကို ကျင့်ကြံသူပီသတဲ့ အရှိန်အဝါရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့မိတာ၊ အခုတော့ သူ့မူလရုပ်ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ ခင်ဗျားမှာ ရန်အကြီးအကဲနဲ့ ရန်ငြိုးရှိတာက ကျုပ်တို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။"

တုအယ်က ခေါင်းခါယမ်းလျက် "ရန်တိန့်ထျန်းသာ မရှိရင် ငါ့မျက်လုံးတစ်ဖက် ဘာလို့ကန်းရမှာလဲ။ ငါနဲ့ ငါ့နောင်တော်တွေ ဘာလို့ ဒီလိုပျင်းစရာကောင်းတဲ့ တရားကျင့်စဉ်ကို နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်ကျော်ကြာ ထိုင်ကျင့်နေရမှာလဲ" ဟု ဆိုလေသည်။

သူ၏စကားများမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း အလွန်နက်ရှိုင်းသော နာကျည်းမှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့ ပါဝင်နေပြီး အာဃာတမှာ အဆုံးစွန်ထိ ပြင်းထန်လှသည်။

ကျန်းဝူကျိကမူ လှောင်ပြောင်လျက် "သုံးစားမရတဲ့ အဘိုးကြီးပဲ။ ခင်ဗျားတို့ အရည်အချင်းမရှိ၊ အသုံးမကျတဲ့သူ သုံးယောက်က ရန်ဂိုဏ်းချုပ်ကို မနိုင်တော့ အပြစ်မရှိတဲ့လူတွေကို လာဒုက္ခပေးနေတာလား၊ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။ ခင်ဗျားတို့ ဒီမှာ တရားကျင့်နေတာက ဗုဒ္ဓတရားတော်တွေကို နားလည်သဘောပေါက်အောင် ကျင့်နေတာမှတ်လို့ ကျုပ်က အထင်ကြီးမိသေးတယ်။ တကယ်တော့ ကလဲ့စားချေဖို့အတွက်ပဲ ဒုက္ခခံနေကြတာကိုး။"

"ပြီးတော့ ကိုယ့်ရန်သူသေသွားတာကို သိလျက်နဲ့ တခြားသူတွေကို လျှောက်ပြီး အပြစ်ပုံချချင်နေသေးတယ်။ ခင်ဗျားတို့ကို ဆရာတော်ကြီးလို့ ခေါ်ဖို့တန်ရဲ့လား။ ကျုပ်အမြင်မှာတော့ ခင်ဗျားတို့က ခွေးလောက်တောင် အသိဉာဏ်မရှိကြဘူး။ ခွေးတောင်မှ အနိုင်ကျင့်ခံရတိုင်း ဘယ်သူ့ကိုမဆို လျှောက်မကိုက်ဘူးလေ" ဟု ေြပာလိုက်သည်။

ကျန်းဝူကျိက ဤသို့ပြောဆိုလိုက်သောအခါ ဗုဒ္ဓတရားတော်တွင် အမြဲတမ်းနက်နဲလှသော ဆရာတော်ကြီးသုံးပါးပင်လျှင် စိတ်ကိုမထိန်းနိုင်တော့ပေ။

၎င်းတို့မှာ မြင့်မြတ်သော ရာထူးနေရာများတွင် ရှိနေသူများဖြစ်ရာ မည်သူက မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ ဤကဲ့သို့ ဆဲဆိုရဲပါမည်နည်း။

ရန်ရှောင်နှင့် အခြားသူများပင်လျှင် တိတ်တဆိတ် ချွေးပြန်သွားကြကုန်သည်။ ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် ယခင်က ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းကို ကြိမ်းမောင်းခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယနေ့ ထပ်မံမြင်တွေ့ရပြန်သောအခါ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် ရှက်မိသလို ခံစားကြရသည်။

ဆရာတော်ကြီးသုံးပါး၏ ပညာရပ်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ရန်ရှောင်နှင့် အခြားသူများသည် မိမိတို့ကိုယ်မိမိ နိမ့်ကျသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ ၎င်းတို့သုံးဦး ပူးပေါင်းလိုက်ပါက ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်သည်ပင် ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု တွေးမိသော်လည်း ကျန်းဝူကျိကမူ မည်သည့်ဝန်ထုပ်ဝန်းမျှမရှိဘဲ ဗြောင်ကျကျ ဆဲဆိုရဲလေသည်။ ဤလူမှာ အမှန်တကယ်ပင် သတ္တိရှိလှပေသည်။

တုကျယ်က အေးစက်သောလေသံဖြင့် "လျှာသွက်တဲ့ မိစ္ဆာကောင်လေးပဲ။ ငါနဲ့ ငါ့အစ်ကိုကြီးတွေက ရန်တိန့်ထျန်းရဲ့ ရန်သူတင်ပဲလား။ ငါတို့ဂိုဏ်းက ခုန်းကျန့်က ချန်ခွန်းကြောင့် နာမည်ပျက်ခဲ့ရပေမဲ့ သူဟာ ရှဲ့ရွှန်းရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေခဲ့ရတာလေ။ ဒီသွေးကြွေးကို ဘယ်လိုဆပ်မလဲ။ ငါ့အစ်ကိုကြီးရဲ့ မျက်လုံးနဲ့ ငါတို့နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကြာ ကျင့်ခဲ့ရတဲ့ တရားအားထုတ်မှုတွေအတွက် မင်းနဲ့စာရင်းမရှင်းရင် ဘယ်သူနဲ့ ရှင်းရမှာလဲ" ဟု ဆိုလေသည်။

တုအယ်နှင့် တုနန်တို့မှာလည်း ထပ်တူပင်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ပိုမိုအေးစက်လာသည်။

ကျန်းဝူကျိက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ "ခင်ဗျားတို့ လူစကားမနားလည်တဲ့ ငတုံး သုံးယောက်ပဲ။ ချန်ခွန်းလုပ်ခဲ့တဲ့ မကောင်းမှုတွေက ငါတို့မင်ဂိုဏ်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ တုအယ်အဘိုးကြီး၊ ခင်ဗျား မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်းတာက ခင်ဗျားအရည်အချင်း မရှိလို့ပဲ။ ရန်ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ ရန်ငြိုးဖြစ်တာကလည်း ချန်ခွန်းရဲ့ လက်ချက်လေ။ အနှစ်ချုပ်ပြောရရင် ခင်ဗျားတို့က နုံအပြီး အူကြောင်ကြောင်နိုင်လွန်းလို့ ဖြစ်တာ၊ ဘယ်သူ့ကို အပြစ်တင်ဦးမှာလဲ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တရားကျင့်စဉ်ဆိုတာကလည်း ပိုပြီးရယ်စရာကောင်းတယ်။ ဘယ်သူကမှ ခင်ဗျားတို့ကို အတင်းကျင့်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဒါကို ဘာလို့ နာကျည်းချက်လို့ ပြောနေတာလဲ"

"ဒါ့အပြင် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေအနေနဲ့ တရားကျင့်ပြီး တရားဓမ္မကို ရှာဖွေတာက သဘာဝပဲလေ။ ခင်ဗျားတို့က တရားကျင့်တာကိုတောင် နာကျည်းစရာလို့ ပြောနေတယ်။ ဒါမျိုးပြောရင် ဘုရား (ဗုဒ္ဓ) ကတောင် ခင်ဗျားတို့ကို ပါးရိုက်လိမ့်မယ်။ နိဗ္ဗာန်ဆိုတာ ခင်ဗျားတို့လို သူခိုးဘုန်းကြီးတွေအတွက် တံခါးပိတ်ထားသင့်တယ်"

"နာကျည်းချက်တွေအကြောင်း ပြောမယ်ဆိုရင်တော့ ဒီတစ်ခါ ရှောင်လင်ဂိုဏ်းက လူမိုက်တွေလို ကျုပ်တို့ မင်ဂိုဏ်းရဲ့ ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကို လာတိုက်ခဲ့ကြတယ်။ ရှောင်လင်ဂိုဏ်းလက်ချက်နဲ့ ကျုပ်တို့လူတွေ ဘယ်လောက်တောင် သေခဲ့ရသလဲ။ ဒါကရော နာကျည်းစရာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျုပ်က အတိတ်က ရန်ငြိုးတွေကို မေ့ထားပြီး ခင်ဗျားတို့ ရှောင်လင်ကို ကူညီခဲ့တာတောင် ခင်ဗျားတို့က ကျုပ်တို့ကို ပြန်တိုက်ချင်နေသေးတယ်။ ခင်ဗျားတို့မှာ အသိတရားရှိရဲ့လား"

"ခင်ဗျားတို့က အတွင်းအား နက်နဲတဲ့ လူကြီးသူမတွေဖြစ်ပြီး ကိုယ့်ကျောင်းတော်ကိုယ် ရန်သူတွေ လာတိုက်နေတာတောင် တောင်ပေါ်မှာ ပုန်းနေပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ မကယ်ခဲ့ကြဘူး။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုကြောင့် ကိုယ့်ဂိုဏ်းက ဘုန်းကြီးတွေ ဘယ်လောက်သေကုန်မလဲ သိကြရဲ့လား။ ဒါတွေအားလုံးက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ တရားကျင့်စဉ်အတွက်လား။ ဒါကို ဗုဒ္ဓတရားတော်မှာ 'အစွဲအလမ်းကြီးခြင်း' လို့ ခေါ်တယ်။ ခင်ဗျားတို့က ကိုယ့်ဘာကိုယ် ကောင်းအောင်နေဖို့ပဲ သိပြီး ကိုယ့်တပည့်တွေရဲ့ အသက်ကိုတောင် ဂရုမစိုက်ကြဘူး။ ခင်ဗျားတို့က အင်မတန် ယုတ်မာတဲ့ သူခိုးအိုကြီးတွေပဲ"

သူ၏စကားများမှာ အကြောင်းအကျိုး ခိုင်လုံလှသဖြင့် ဆရာတော်သုံးပါးကြီးမှာ ဆွံ့အသွားကြရသည်။

ရဟန်းအုပ်စုမှာလည်း ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားကြကုန်သည်။

တုအယ်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "ကျန်းဂိုဏ်းချုပ် ပြောတာလည်း မမှားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့သုံးယောက်က တရားကျင့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသားမို့လို့ အလွယ်တကူ ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ အခု တပည့်တွေကို ကာကွယ်ပေးပြီး ရန်သူတွေ လက်ထဲမပါအောင် လုပ်ပေးတာကပဲ ထူးခြားတဲ့ကိစ္စဖြစ်နေပြီ။ မင်ဂိုဏ်းက ငါတို့ကို လာကယ်တဲ့ ကျေးဇူးကိုလည်း ငါတို့ မှတ်ထားပါတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။

တုကျယ်နှင့် တုနန်တို့မှာမူ တိတ်ဆိတ်နေကြဆဲပင်။

ခဏအကြာတွင် တုအယ်က "ငါနဲ့ ငါ့အစ်ကိုကြီးတွေဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဒီမှာ ခက်ခဲတဲ့ တရားကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ခဲ့တာက ငါတို့ရင်ထဲမှာရှိတဲ့ ကြီးမားတဲ့ အာဃာတကြောင့်ပဲ။ အခု ရန်တိန့်ထျန်းလည်း သေပြီ၊ ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်လည်း ရောက်လာပြီဆိုတော့ ရှေ့လူတွေရဲ့ တာဝန်ကို နောက်လူတွေက ဆက်ခံတာပဲလို့ ယူဆလို့ရတယ်။ ဒါကို ဘာလို့ ရှောင်နေမှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ကျုပ်တို့ကို ကူညီခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးကို ထောက်ထားတဲ့အနေနဲ့ ငါက လျှော့ပေးပါ့မယ်။ အကွက်တစ်ရာအတွင်းမှာ ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ မျက်လုံးတစ်ဖက်ကိုပဲ ကန်းအောင်လုပ်မယ်၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ အတိတ်က ရန်ငြိုးရန်စတွေအားလုံး လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားစေရမယ်" ဟု ဆိုလေသည်။

အလို... ဒီအဘိုးကြီးတွေကတော့ အမှန်တကယ်ပဲ အကျိုးအကြောင်းပြောလို့ မရပါလား။

သို့သော် အမှန်စင်စစ်တွင် ကျန်းဝူကျိကိုယ်တိုင်ကလည်း စမ်းသပ်ကြည့်ချင်စိတ် ရှိနေသည်။

သူ၏ လက်ရှိ သိုင်းပညာ အခြေအနေမှာ မူရင်းဝတ္ထုထဲတွင် ဆရာတော်ကြီးသုံးပါးနှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်ကကဲ့သို့ မသန်မာသေးသော်လည်း သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ပိုမိုခိုင်မာပြီး တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။ ထို့ပြင် စတုတ္ထအဆင့်ထိ ကျင့်ကြံထားသော လက်ညှိုးပညာလည်း ရှိနေသည်။ သူသည် အားနည်းသူတစ်ဦး မဟုတ်တော့ဘဲ ဆရာတော်ကြီးသုံးပါး၏ သိုင်းပညာကို အမှန်တကယ် စမ်းသပ်လိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် "ခင်ဗျားတို့ကတော့ တကယ့်ကို အကျိုးအကြောင်းမသိတဲ့ ဘုန်းကြီးရူး သုံးပါးပဲ။ ဒါဆိုရင်တော့ ရန်ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ လက်ချက်မိပြီး အဖေခေါ် အမေခေါ် ငိုခဲ့ရတဲ့လူတွေမှာ ဘယ်လောက် အရည်အချင်းရှိသလဲဆိုတာ ဒီဂိုဏ်းချုပ်က လာပြီး စမ်းကြည့်ပေးမယ်" ဟု ဆိုလေသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျန်းဝူကျိသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်ရန် ပြင်လေသည်။

ရန်ရှောင်နှင့် အခြားသူများက ချက်ချင်းတားမြစ်ကာ "ဂိုဏ်းချုပ်၊ မလုပ်ပါနဲ့။ ဒီဘုန်းကြီးအို သုံးပါးမှာ အလွန်နက်နဲတဲ့ အတွင်းအား ရှိပါတယ်။ တစ်ယောက်တည်းသွားရင် အန္တရာယ် ရှိနိုင်ပါတယ်" ဟု ဆိုကြသည်။

"ရတယ်၊ ကျုပ်ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ ကျုပ်သိတယ်"

ကျန်းဝူကျိက လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။ အကယ်၍ တကယ်တမ်း မတတ်သာတော့ပါက သူသည် တရားမျှတစွာ တိုက်ခိုက်နေမည် မဟုတ်ပေ။ ဤအဘိုးကြီးများကို ယမ်းပုလင်းများဖြင့် ပစ်ပေါက်လိုက်မည် ဖြစ်သည်။ ယခင်က ရှန်းယွီထုံကို သတ်စဉ်က သူရခဲ့သော မြောင်မျိုးနွယ်၏အဆိပ်ပညာမှာလည်း အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် အိတ်ကပ်ထဲတွင် ပါလာခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

အခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ပါက ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ စိတ်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မြင်သောအခါ ရန်ရှောင်နှင့် အခြားသူများမှာ ထပ်မံ၍ မတားရဲကြတော့ပေ။ ကျန်းဝူကျိသည် ဆရာတော်ကြီးသုံးပါး၏ အနီးသို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် တိုးသွားပြီး "ကဲ... ဘယ်သူ အရင်ဆုံး အရှက်ကွဲခံမှာလဲ" ဟု လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

တုအယ်က လက်အုပ်ချီကာ "တစ်ဦးချင်း တိုက်မယ်ဆိုရင် မင်းကို နိုင်မယ်လို့ ငါတို့ မသေချာဘူး။ အခု ငါတို့က အတိတ်က ရန်ငြိုးအတွက် ကလဲ့စားချေတာဆိုတော့ လောကရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာနေဖို့ မလိုတော့ဘူး။ မင်း လာပြီး စမ်းသပ်ကြည့်နိုင်တယ်" ဟု ဆိုလေသည်။

ကျန်းဝူကျိက ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းကို အနိုင်တိုက်ခဲ့သည်ကို ရန်ရှောင်ပြောပြ၍ သူသိထားပုံရသည်။ ကျန်းဝူကျိသည် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် မင်ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာနိုင်ခြင်းနှင့် ယခုလေးတင် သူ၏ အကွက်တစ်ခုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်းတို့ကို ကြည့်၍ တစ်ဦးချင်းတိုက်ပါက နိုင်မည်မဟုတ်ဟု တွေးကာ ဤသို့ စီစဉ်ခြင်းဖြစ်သည်။

သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် တုကျယ်နှင့် တုနန်တို့ကလည်း တစ်ပြိုင်နက် "ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ ဘုရား" ဟု ဆိုကြလေသည်။

၎င်းတို့၏ အသံများ မဆုံးမီမှာပင် နက်မှောင်သော ကြိုးသုံးချောင်းသည် ကျန်းဝူကျိထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝေ့ယမ်းတိုက်ခိုက်လာသည်။

"ဘာကရုဏာလဲ၊ အရှက်မရှိတဲ့ အကောင်တွေ"

ကျန်းဝူကျိက ဆဲဆိုလိုက်သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်းခုန်တက်ကာ နက်မှောင်သော ကြိုးသုံးချောင်းကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် လေထဲတွင် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ တုအယ်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လေသည်။

တုအယ်၏ ဘယ်ဘက်လက်ဝါးမှာ အထက်သို့လှန်ကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် လက်ဝါးချက် ထုတ်လိုက်သည်။ ကျန်းဝူကျိသည် ကိုယ်တွင်းဒဏ်ရာရစေသော သိုင်းပညာ ကို အသုံးပြုကာ တုအယ်၏ လက်ဝါးအားနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တုန်ခါသွားပြီး တုအယ်၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်း နောက်ကွယ်ရှိ သစ်ပင်ပင်စည်မှာ ချက်ချင်းပင် အက်ကွဲသွားလေသည်။ ကျန်းဝူကျိသည် ထိုတွန်းကန်အားကို အသုံးချကာ နောက်သို့ လွမ်းထိုးလိုက်ပြီး တုနန်နှင့် တုကျယ်တို့၏ ကြိုးနှစ်ချောင်းကို တိကျစွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

တုအယ်၏ ဘယ်ဘက်လက်ဝါးချက်မှာ ပြင်းထန်လှပြီး အသံတိတ် တိုက်ခိုက်လာသည်။ ကျန်းဝူကျိကမူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် တိုက်ကွက်အမျိုးမျိုးကို ထုတ်ဖော်ကာ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကို လိုက်လျောညီထွေ တုံ့ပြန်လေသည်။ သူသည် အဝေးမှနေ၍ အိယန်လက်ညှိုးဖြင့် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်သည်။ ယခုအခါ ကျန်းဝူကျိ၏ အိယန်လက်ညှိုးမှာ စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အကွာအဝေး တစ်ခုခန့်မှပင်လူကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ 'တိမ်လွှာလှေကား' ခြေလှမ်းပညာမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဤလောကတွင် ဝေယိရှောက်မှလွဲ၍ မည်သူမျှ သူ့ထက် အချိန်တိုအတွင်း လျင်မြန်စွာ မရွေ့လျားနိုင်ပေ။ ဝေယိရှောက်ပင်လျှင် လက်တစ်ကမ်းအကွာအဝေးအတွင်းသာ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်ပြီး အကွာအဝေးရှည်တွင်မူ နိမ့်ကျလှသည်။ ဆန်တုဆရာတော်ကြီးများနှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် ကျန်းဝူကျိ၏ ရွေ့လျားမှုမှာ အလွန်အရေးပါပြီး ကျကျနန ရှောင်တိမ်းနိုင်သဖြင့် ကြိုးနက်သုံးချောင်းမှာ သူ့ကို အနည်းငယ်မျှပင် မထိနိုင်ပေ။

သို့သော် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဆရာတော်ကြီးသုံးပါးမှာ သစ်ခေါင်းထဲတွင် ရှိနေကြသဖြင့် မရွေ့လျားနိုင်ကြပေ။ ကျန်းဝူကျိ၏ အိယန်လက်ညှိုးချက်များ ကျရောက်လာသောအခါ တုအယ်သည် ၎င်းတို့ကို ခုခံရန် လက်ဝါးချက်များကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ဖော်ရလေသည်။ သို့သော် ကျန်းဝူကျိက သူ့ကို အခွင့်အရေးမပေးဘဲ ကိုယ်တွင်းဒဏ်ရာရစေသော လက်သီးချက်များဖြင့် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ပြန်သည်။ တုအယ်သည် အလျင်အမြန်ပင် လက်ဝါးဖြင့် ခုခံလိုက်ရကာ တုန်ခါသွားသဖြင့် ညည်းညူသံ ထွက်လာပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်း နောက်ကွယ်ရှိ သစ်ပင်ပင်စည်မှာ ချက်ချင်းပင် ကျိုးပဲ့သွားလေသည်။

သို့သော် ကျန်းဝူကျိက တုအယ်ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် အနိုင်ယူလိုသောအခါတွင်မူ ကြိုးနက်နှစ်ချောင်းက သူ့ထံသို့ ပြင်းထန်သော လေပြင်းများနှင့်အတူ တိကျစွာ ဝေ့ယမ်းလာပြန်သည်။ ကျန်းဝူကျိသည် နောက်သို့ဆုတ်ကာ ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ရုံမှလွဲ၍ အခြားမရှိပေ။ ထိုအချိန်တွင် တုအယ်၏ ကြိုးနက်မှာလည်း ဝေ့ယမ်းလာရာ ၎င်းတို့သုံးဦးသည် ကြိုးနက်များနှင့် လက်ဝါးလေအားများကို အသုံးပြု၍ သူ့ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားသည့် တိုက်ကွက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာစေသည်။

ဤကဲ့သို့ အကွက်ခုနစ်ဆယ် ရှစ်ဆယ်ခန့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင် ကျန်းဝူကျိသည် အစပိုင်းတွင် တုအယ်ကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ တိုက်စစ်ဆင်ရန် အခွင့်အရေး နည်းပါးသွားပြီဖြစ်သည်။ ဆန်တုဆရာတော်ကြီးသုံးပါး၏ ကြိုးနက်များနှင့် လက်ဝါးအားများကြောင့် သူသည် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာနေရပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး နည်းပါးလှသည်။

ဤအချိန်တွင် အဝေးမှ တိုက်ခိုက်နိုင်သော အိယန်လက်ညှိုးမှာ အလွန်အထောက်အကူ ဖြစ်စေသည်။ ကျန်းဝူကျိသည် ဆန်တု ဆရာတော်ကြီးသုံးပါး၏ တိုက်ကွက်များကြောင့် အရေးနိမ့်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသော်လည်း အိယန်လက်ညှိုးကို အသုံးချကာ အခြေအနေကို ပြန်လည်ထိန်းညှိနိုင်ခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် 'စကြဝဠာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း' ပညာသည်လည်း ကောင်းမွန်သော သက်ရောက်မှုရှိပြီး ဆရာကြီးသုံးဒူ၏ ကြိုးနက်များနှင့် လက်ဝါးလေအားများကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရာတွင် အဖန်ဖန် အသုံးဝင်လှသည်။ 'ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်' ၏ မကုန်ခမ်းနိုင်သောစွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူသည် ယာယီအားဖြင့် အရှုံးမရှိဘဲ ဆက်လက် ရင်ဆိုင်နိုင်လေသည်။

ထိုအခါမှသာ ကျန်းဝူကျိသည် နတ်ဆိုးသတ်ကွက် မှာ မည်မျှပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သဘောပေါက်လေတော့သည်။ တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်ရာတွင် ဤတိုက်ကွက်မှာ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရန် မသင့်တော်သဖြင့် သူ၏ လျင်မြန်ပြင်းထန်သော တိုက်ကွက်များဖြင့် ဆန်တုဆရာတော်ကြီးသုံးပါး အနက် မည်သူ့ကိုမဆို အကွက်နှစ်ဆယ်အတွင်း အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု သူယုံကြည်သည်။ အမှန်စင်စစ် ဤတိုက်ကွက်သာ မရှိပါက သူသည် သုံးဦးစလုံးကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟုပင် ယုံကြည်မိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုမူ ဆရာတော်ကြီးသုံးပါးမှာ စိတ်ချင်းဆက်နေကြသည်။ ဤပြစ်မျိုးမှဲ့မထင်သော တိုက်ကွက်အတွင်းတွင် ကျန်းဝူကျိမှာ လက်ရှိ၌ အနိုင်ရရန် နည်းလမ်းမရှိသေးပေ။

ဤတိုက်ကွက်သာ ဤမျှ စွမ်းအားကြီးပါက 'ဝူတန်ခုနစ်ဖော် တိုက်ကွက်' မှာ မည်မျှ အံ့ဩစရာကောင်းလိုက်မည်နည်းဟု ကျန်းဝူကျိ တွေးမိသည်။ စွမ်းအားများ အဆမတန် တိုးပွားလာမည်ဖြစ်ရာ ကျန်းဆန်းဖုန်းကိုယ်တိုင် ဝူတန်ခုနစ်ဖော်နှင့် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါကပင် အားထုတ်ရပေလိမ့်မည်။ ဆန်တုဆရာတော်ကြီးသုံးပါးမှာမူ လုံးဝ ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"ကောင်းလိုက်တဲ့ တိုက်ကွက်ပဲ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်ကျော် တရားကျင့်ခဲ့တာတွေက အချည်းနှီး မဟုတ်ပါလား။ နှမြောစရာကောင်းတာကတော့ ခင်ဗျားတို့က လူညံ့တွေဖြစ်နေပြီး ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ သိုင်းပညာကို ဖြုန်းတီးပစ်နေတာပဲ"

ကျန်းဝူကျိသည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကာ သူ၏ သိုင်းပညာများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ဖော်နေပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိပုံ ပေါ်နေသည်။

ကျန်းဝူကျိသည် သိုင်းပညာများကို ထုတ်ဖော်နေစဉ်မှာပင် စကားကိုလည်း မနားတမ်း ပြောဆိုနိုင်သည်ကို ဆရာတော်ကြီးသုံးပါး မြင်သောအခါ ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ပိုမိုစိုးရိမ်လာကြသည်။ ထိုသို့သော အတွင်းအားမျိုးမှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှသဖြင့် ၎င်းတို့သုံးဦး ပေါင်းစပ်မှုပင် ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ပိုမိုသတိထားလာကြပြီး တိုက်ခိုက်မှုများကို ပိုမိုမြန်ဆန်စေလိုက်သည်။

ကျန်းဝူကျိကမူ အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပေ။ အကွက်နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်ခန့် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဆန်တုဆရာတော်ကြီးများ၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ် အနည်းငယ် ဝင်လာသည်။ ဤလူငယ်၏ သိုင်းပညာမှာ အထင်ကြီးစရာကောင်းကြောင်း သိထားသော်လည်း ၎င်းတို့သုံးဦး ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်သည်ကိုပင် အကွက်တစ်ရာအတွင်း အနိုင်မရနိုင်ဘဲ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အရှက်ရစရာ ကောင်းလှသည်။

ယခုအခါ ဆရာတော်ကြီးသုံးပါးသည် အခြားကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သစ်ခေါင်းများထဲမှ ထွက်လာကြသည်။ အချုပ်အနှောင်ကင်းသွားသောအခါ ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပိုမိုသွက်လက်လာပြီး ကျန်းဝူကျိကို ချက်ချင်းပင် အသာစီးရလာတော့သည်။

ဤအတိုင်း ဆက်သွားပါက သူ ကျိန်းသေပေါက် ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည်ဟု ကျန်းဝူကျိ တွေးမိသည်။ မိမိ အသာစီးရနိုင်သော အတွင်းအားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းဖြင့် အနိုင်ယူရန်သာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ တွေးပြီးနောက် ကျန်းဝူကျိသည် ခုန်တက်ကာ ကြိုးနက်များကို ရှောင်တိမ်းပြီး တုအယ်၏ ရှေ့သို့ ရောက်သွားသည်။ သူသည် ပြင်းထန်သော လက်ဝါးချက်တစ်ချက်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ တုအယ်သည် သူ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်စစ်ကို မြင်သောအခါ ခုခံရန် ပြင်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ လက်ဝါးအားချင်း တိုက်ရိုက်ထိတွေ့သွားသည်။ ကျန်းဝူကျိသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ အတွင်းအားအားလုံးကို စုစည်းကာ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ တုအယ်သည် ကျန်းဝူကျိက ဤကဲ့သို့ အသက်စွန့်ကာ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် သူ၏ အတွင်းအားကိုလည်း မထုတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် တုအယ်၏ အတွင်းအားသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော 'ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်' ကို မည်သို့ ယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။ အတွင်းအားချင်း ယှဉ်ပြိုင်လိုက်သောအခါ တုအယ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့ကြောင်း ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

တုနန်နှင့် တုကျယ်တို့သည် ဤသည်ကို မြင်သောအခါ အကယ်၍ ၎င်းတို့က နောက်မှနေ၍ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်လိုက်ပါက ကျန်းဝူကျိသည် ခုခံနိုင်ရန် ခက်ခဲသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။ သို့သော် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ပါက ၎င်းတို့ အစ်ကိုကြီး၏ အသက်မှာလည်း ဆုံးရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ထိုအကြံကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး တုအယ်၏ နောက်သို့ရောက်လာကာ ၎င်းတို့၏ လက်ဝါးများကို တုအယ်၏ ကျောပေါ်သို့ တင်လိုက်ကြပြီး အတွင်းအားများကို စုစည်းထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့ သုံးဦးစလုံး ပေါင်းစပ်ကာ ကျန်းဝူကျိနှင့် အတွင်းအားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ကြလေတော့သည်။