ကြည့်စမ်း၊ ငါတို့ကို ကျေးဇူးတင်နေကြရသေးတယ်

တုကျယ်နှင့် တုနန်တို့ တိုက်စစ်ဆင်လာသည်နှင့်အမျှ ကျန်းဝူကျိသည် ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ဆန်တုဆရာတော်ကြီးသုံးပါးသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူတကွ ကျင့်ကြံခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် စိတ်ချင်းဆက်နွှယ်နေရုံသာမက အတွင်းအားနှင့် သိုင်းပညာရပ်များမှာလည်း တစ်သားတည်း ကျနေပေသည်။ ထိုသုံးဦးက အတွင်းအားများကို စုစည်း၍ ကျန်းဝူကျိကို ခုခံတိုက်ခိုက်ရာတွင် အဟန့်အတားဟူ၍ မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး စွမ်းအားမှာလည်း နှစ်ဆခန့် တိုးလာသည်။ ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်ကို အထွတ်အထိပ် ရောက်အောင် ကျင့်ကြံထားသည့် ကျန်းဝူကျိပင်လျှင် အတန်ငယ် ဖိအားများသွားရသည်။

သို့သော်လည်း ကျန်းဝူကျိသည် အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် မိမိ၏ အတွင်းအားကို အစွမ်းကုန် မြှင့်တင်ကာ ဆရာတော်ကြီးသုံးပါးတို့နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

ခဏမျှ ကြာပြီးနောက် ကျန်းဝူကျိနှင့် ဆရာတော်ကြီးသုံးပါးတို့၏ ဆံပင်များမှာ ထောင်ထလာပြီး ဦးခေါင်းများထက်မှ ဖြူဖွေးသော အခိုးအငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အတွင်းအားကို အပြည့်အဝ လည်ပတ်နေခြင်း၏ ပုံစံဖြစ်ရာ ကြည့်ရှုနေသူ လူအပေါင်းမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း ဖြစ်ရလေသည်။ အကယ်၍သာ အဆင့်မြင့်လှသော အတွင်းအားမျိုး မရှိပါက ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို မည်သို့ ဖန်တီးနိုင်ပါမည်နည်း။

ဝေယိရှောက်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်မှာ "အကွက်ပေါင်း တစ်ရာကျော်သွားပြီလေ။ ရှောင်လင်ဂိုဏ်းက တုမျိုးဆက် ရဟန်းတော်တွေက လိမ်ညာပြီး တိုက်ခိုက်နေကြတာလား" ဟု ဖြစ်သည်။

မင်ဂိုဏ်းသားများကလည်း "ဟုတ်တယ်၊ ရှောင်လင်ဂိုဏ်းက ဘုန်းကြီးအိုကြီးတွေဟာ သိုင်းလောကရဲ့ ကျင့်ဝတ်ကို လေးစားမှု မရှိကြဘူး။ သိုင်းလောကသားတွေရဲ့ လှောင်ပြောင်တာကို ခံရတော့မှာပဲ" ဟု ဝိုင်းဝန်း အော်ဟစ်ကြလေသည်။

ထိုစကားများကို ကြားရသောအခါ ဆရာတော်ကြီးသုံးပါး၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ဘဝင်မကျ ဖြစ်သွားကြသည်။ ကျန်းဝူကျိနှင့် အကွက်ပေါင်း တစ်ရာကျော်အောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့မိသည်ကို ထိုအခါမှ သတိပြုမိကြသည်။

ယခင်က ကျန်းဝူကျိ၏ အရည်အချင်းကို ဤမျှလောက် မြင့်မားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ကြသဖြင့် အကွက်တစ်ရာအတွင်း ကျန်းဝူကျိ၏ မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို ကန်းအောင် လုပ်မည်ဟု ကြုံးဝါးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျန်းဝူကျိ၏ သိုင်းပညာမှာ သူတို့ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေပေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့ သုံးဦးစလုံးသည် ကျန်းဝူကျိကို တစ်သက်တာလုံး စုဆောင်းခဲ့သည့် အတွင်းအားများဖြင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ အနည်းငယ်မျှ မှားယွင်းသွားပါက ချက်ချင်းပင် အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်သဖြင့် ဆုတ်ခွာရန် မဖြစ်နိုင်တော့သည့် အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝေယိရှောက်နှင့် အခြားသူများ၏ စကားကြောင့် ဆရာတော်ကြီးသုံးပါး၏ အတွင်းအား အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းဝူကျိက အခွင့်အရေးကို အရယူ၍ ပြောလိုက်သည်မှာ "အကွက်တစ်ရာ သဘောတူညီချက်က ကျော်လွန်သွားပြီ။ အကယ်၍ အသေအကြေ မတိုက်ချင်ဘူးဆိုရင် ခေါင်းငြိမ့်ပြကြပါ။ အဲဒီအခါကျရင် နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံး အထိအခိုက် မရှိအောင် အတွင်းအားတွေကို ပြိုင်တူ ရုပ်သိမ်းကြတာပေါ့" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေသည့် အချိန်တွင် ကျန်းဝူကျိက စကားပြောနိုင်သေးသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ဆရာတော်ကြီးသုံးပါးတို့သည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ကျန်းဝူကျိသည် သူ၏ အစွမ်းအစ အားလုံးကို မထုတ်ရသေးဟု သူတို့ ထင်မှတ်သွားကြပြီး ကျန်းဝူကျိက သူတို့ကို အလျှော့ပေးနေသည်ဟု ယူဆကာ ရှက်စိတ် အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့အားလုံး ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ကြသည်။

၎င်းတို့ ခေါင်းငြိမ့်သည်ကို မြင်လျှင် ကျန်းဝူကျိသည် သူ၏ စွမ်းအား အစိတ်အပိုင်း အချို့ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

သူက စွမ်းအား အားလုံးကို ချက်ချင်း မရုပ်သိမ်းရခြင်းမှာ ပထမအချက်အနေဖြင့် ဆရာတော်ကြီးသုံးပါးဘက်မှ အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်မည် မဟုတ်သည်ကို စိုးရိမ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် လှည့်ကွက် သုံးလာပါက မိမိ၏ အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ စွမ်းအား အနည်းငယ် ချန်ထားခြင်းဖြင့် အမှားအယွင်း ရှိခဲ့ပါက တန်ပြန် တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်ရာ ဘာမျှ စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ကျန်းဝူကျိသည် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်စွာ လုပ်ဆောင်တတ်သူ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ အတွင်းအား လျော့ပါးသွားသည်ကို ခံစားမိသောအခါ ဆရာတော်ကြီးသုံးပါးသည်လည်း ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများကို တစ်ဆင့်ချင်း လျော့ချလိုက်ကြသည်။

ဤသို့ဖြင့် အပြန်အလှန် အင်အားလျော့ချရင်း မကြာမီမှာပင် စွမ်းအားများ အားလုံး ကုန်စင်သွားသည်။ သူတို့သည် လက်ဝါးချင်း ထိကပ်ထားရာမှ ခွာလိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

"မြတ်စွာဘုရား........"

ဆန်တုဆရာတော်သုံးပါးသည် လက်အုပ်ချီကာ ဂါထာကို ရွတ်ဆိုလိုက်ကြပြီး ကျန်းဝူကျိကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ "တကယ်ကို အံ့ဩမိပါတယ်။ ကျန်းဂိုဏ်းချုပ် အလျှော့ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်ကြသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းဝူကျိက ဤဘုန်းကြီးအိုကြီး သုံးယောက်မှာ သူ့ကို လုံးဝ အထင်ကြီးသွားကြပြီဟု တွေးလိုက်မိသည်။ အကယ်၍ စောစောက ဝေယိရှောက်တို့သာ နှောင့်ယှက်ခြင်း မရှိခဲ့ပါက ဆရာတော်ကြီးသုံးပါး၏ အတွင်းအားမှာ အားလျော့သွားမည် မဟုတ်ဘဲ သူလည်း စကားပြောနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ယခုမူ ဆရာတော်ကြီးသုံးပါးတို့သည် သူက တမင်တကာ အလျှော့ပေးသည်ဟု ယုံကြည်သွားကြလေပြီ။

၎င်းမှာ မဆိုးလှသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် ဤတိုက်ပွဲမှာ သရေကျခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက သူသည်လည်း ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ယခုမူ သူက အလျှော့ပေးလိုက်သည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားသဖြင့် ကျန်းဝူကျိ စိတ်ထဲတွင် အလွန် သဘောကျသွားသည်။

တိုက်ပွဲဝင်ရာတွင် လှည့်ဖြားမှုမှာလည်း အလွန် အရေးကြီးသည့် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ခင်ဗျားတို့ သိတာ ကောင်းပါတယ်။ ကျုပ်က ရှောင်လင်ဂိုဏ်းရဲ့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ကိစ္စတွေ၊ အရင်က ရန်ငြိုးတွေထဲမှာ ပါဝင်ပတ်သက်ချင်စိတ် မရှိပါဘူး။ အခုတစ်ခါမှာ မင်ဂိုဏ်းက ရှောင်လင်ဂိုဏ်းကို ကူညီဖို့ လာခဲ့တာကို ခင်ဗျားတို့က ကျုပ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားသေးတယ်။ ခင်ဗျားတို့ စိတ်မမှန်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်။

ဒါ့အပြင် တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင်တောင် ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက်က ကျုပ်ထက် ဘယ်လောက်တောင် ဝါကြီးနေသလဲ။ အရှက်မရှိဘဲ သုံးယောက်တစ်ယောက် ဝိုင်းတိုက်ခဲ့ကြသေးတယ်။ အကယ်၍ မင်ဂိုဏ်းနဲ့ ရှောင်လင်ဂိုဏ်းက ရန်သူကနေ မိတ်ဆွေ မဖြစ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ကျုပ်က ခင်ဗျားတို့ကို ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ သင်ပေးလိုက်မှာ"

ကျန်းဝူကျိသည် စကားဖြင့် ထိုးနှက်ချက်များကို စတင်လိုက်သည်။ သူသည် ဆန်တုဆရာတော်ကြီးသုံးပါးကို မနှိမ်နင်းနိုင်သေးသော်လည်း သူတို့သည်လည်း သူ့ကို နှိမ်နင်းရန် မလွယ်ကူပေ။ ယခုအခါ ဆရာတော်ကြီးသုံးပါးက သူ အလျှော့ပေးသည်ဟု ထင်နေကြသဖြင့် ဆုံးမစကား ပြောရန် အခွင့်ကောင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဆန်တုဆရာတော်ကြီးသုံးပါးသည် ဗုဒ္ဓတရားတော်ကို အလေးအနက် ယုံကြည်သူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် အရှက်မရှိသလို ပြုမူတတ်ကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် ကျန်းဝူကျိက အလျှော့ပေးခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်နေကြသဖြင့် ကျန်းဝူကျိကို ကျေးဇူးအကြီးအကျယ် တင်နေကြလေသည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းဝူကျိ ပြောသမျှ တစ်ခွန်းမှ ပြန်မပြောဝံ့ကြပေ။

တုအယ်က "ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဆုံးမစကားဟာ မှန်ကန်ပါတယ်။ အခုတစ်ခေါက်မှာ ကျုပ်နဲ့ ကျုပ်ရဲ့ နောင်တော်နှစ်ဦးဟာ မှားယွင်းစွာ ပြုမူမိခဲ့ကြတယ်။ အရင်က ရန်ငြိုးဟောင်းတွေက မေ့ဖျောက်ဖို့ ခက်လွန်းလှတာကြောင့် ကျုပ်တို့ သုံးယောက် စိတ်မထိန်းနိုင် ဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို ခံယူခဲ့ရတာ ကံကောင်းတယ်လို့ ဆိုရမှာပါ။ အရင်က ရန်ငြိုးတွေကို လေထဲမှာပဲ ပျောက်ကွယ်သွားပါစေတော့။ ကျုပ်နဲ့ နောင်တော်နှစ်ဦးဟာ ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်ကို စိတ်ရင်းနဲ့ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ အလျှော့ပေးခဲ့တဲ့အတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ပြောလေသည်။

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် တုအယ်၊ တုကျယ် နှင့် တုနန် တို့သည် ကျန်းဝူကျိကို ရိုရိုသေသေ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

ကြည့်စမ်း၊ သူတို့က ငါတို့ကို ကျေးဇူးတင်နေကြရသေးတယ်လေ။

ကျန်းဝူကျိ၏ ဒေါသမှာ ယခုအခါ များစွာ ပြေလျော့သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ရင်း "အင်း၊ အမှားကို ပြင်ဖို့ ခက်ပေမယ့် ဟန်မဆောင်တာကတော့ ဘုန်းကြီးတွေရဲ့ အမူအရာနဲ့ တူပါသေးတယ်။ အရင်ကထက် အများကြီး ပိုကောင်းလာတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းဝူကျိ၏ ချီးကျူးစကားမှာ အလိမ်အညာ မဟုတ်ပေ။ ဆန်တုဆရာတော်ကြီးသုံးပါး၏ ကောင်းကွက်မှာ အလွယ်တကူ ဒေါသမထွက်ခြင်းနှင့် အမှားကို သိသည်နှင့် ပြင်ဆင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန် ကောင်းမွန်သော အချက်ဖြစ်ပြီး ခုန်းကျိတို့ထက် များစွာ သာလွန်ပေသည်။

ဤရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ဆန်တုဆရာတော်ကြီးသုံးပါးသည် ဗုဒ္ဓတရားတော်ကို အမှန်တကယ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လေ့လာထားကြသည့် ဆရာတော်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ စစ်မှန်သော ဘုန်းကြီးတစ်ပါးသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က မိမိအကြောင်း ပြောဆိုရုံမျှဖြင့် စိတ်ဆိုးမည် မဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် ထိုစကားများမှာ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှု ရှိနေလျှင် ပို၍ပင် စိတ်ဆိုးစရာ မရှိတော့ပေ။ အဆုံးတွင် သူတို့၏ စကားများကသာ ပြဿနာရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆန်တုဆရာတော်ကြီးသုံးပါးသည် ကျန်းဝူကျိကို ကျေးဇူးအကြီးအကျယ် တင်ရှိနေသည်ဟု ခံစားရပြီး ယခင်က ရန်ငြိုးများကို ပယ်ဖျောက်ရန် ဤအခွင့်အရေးကို အရယူလိုက်ကြသည်။ ရန်တိန့်ထျန်း ကွယ်လွန်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို သတိရသောအခါ သူတို့ စိတ်ထဲတွင် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးမှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ စောစောက ဆူပူစကားများကိုလည်း ပြန်လည် စဉ်းစားမိကြသည်။ သူ၏ စကားများမှာ အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းသော်လည်း အခြေခံ သဘောတရားများမှာ ရိုးရှင်းပြီး မှန်ကန်လှသည်။ ကျန်းဝူကျိမှာ ငယ်ရွယ်သော်လည်း ဘဝကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သူဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်သွားကြပြီး ဆရာတော်ကြီးသုံးပါးထက်ပင် သာလွန်သည်ဟု မှတ်ယူကာ ကျန်းဝူကျိအပေါ် လေးစားမှုများ ပိုမို တိုးပွားလာကြသည်။

ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ ဆန်တုဆရာတော်ကြီးသုံးပါးသည် လက်အုပ်ပြန်ချီကာ "သာဓု၊ သာဓု" ဟု ရွတ်ဆိုလိုက်ကြသည်။

ကျန်းဝူကျိက စိတ်မရှည်သလိုဖြင့် "ကဲပါ၊ ကဲပါ၊ ခင်ဗျားတို့နဲ့ စကားအများကြီး ပြောမနေချင်တော့ဘူး။ အခု လာတိုက်တဲ့ လူတွေဟာ ရုယန်မင်းသား အိမ်တော်က လူတွေပဲ၊ ဒါဟာ ယွမ်မင်းဆက်က လူတွေဆိုတဲ့ သဘောပဲ။ ရှောင်လင်ဂိုဏ်းတင် မကဘူး၊ တခြား ဂိုဏ်းကြီးတွေလည်း အန္တရာယ် ရှိနေတယ်။ ကျုပ်တို့ ဒီမှာ စကားပြောနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး၊ လူတွေကို သွားကယ်ဖို့ ရှိသေးတယ်" ဟု ဆိုသည်။

တုအယ်က "ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်ဟာ ရန်ငြိုးဟောင်းတွေကို မေ့ဖျောက်ပြီး ကူညီပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတာဟာ တကယ့်ကို သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ အမူအရာပါပဲ" ဟု ပြောသည်။

"ကဲပါ၊ ကျုပ်ကို မြှောက်ပင့်နေတာ တော်ပါတော့"

ကျန်းဝူကျိသည် စကားရှည်ရှည်ဝေးဝေး မပြောချင်တော့ပေ။ စောစောက အတွင်းအား အသုံးပြုမှုမှာ မနည်းလှသဖြင့် သူ ချက်ချင်း မထသေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်မှာ မကုန်ခမ်းနိုင်သော စွမ်းအားမျိုးဖြစ်ရာ စကားပြောနေသည့် အချိန်အတွင်းမှာပင် အင်အားအချို့ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဘုန်းကြီးငယ်တစ်ပါး ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး "ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်... အဲဒီဓားပြတွေက ရှောင်လင်ဂိုဏ်းကို အရင်ဖျက်ဆီးပြီးရင် ဝူတန်ဂိုဏ်းကို ဆက်သွားမယ်လို့ ပြောခဲ့ကြပါတယ်။ ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဖခင်ဟာ ဝူတန်ဂိုဏ်းက ဖြစ်တာကြောင့် အခု ဝူတန်ဂိုဏ်းဟာ အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရလောက်ပါပြီ။ ကျန်းဂိုဏ်းချုပ် အနေနဲ့ ဝူတန်ဂိုဏ်းကို သွားပြီး ကယ်တင်နိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အင်း၊ ကျုပ် သိပါတယ်။ သတင်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျန်းဝူကျိသည် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး မင်ဂိုဏ်းသားများ ရှိရာသို့ ပြန်သွားသည်။

ဆန်တုဆရာတော်ကြီးသုံးပါးက ထပ်မံ ဦးညွှတ်ကာ "ကျုပ်တို့ ဆရာတော်ကြီး သုံးပါးကတော့ ဒီတပည့်တွေကို ကာကွယ်ပေးရဦးမှာ ဖြစ်လို့ ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်တို့နဲ့ အတူ မလိုက်နိုင်ပါဘူး။ ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ မင်ဂိုဏ်းသားတွေအားလုံး အထူး ဂရုစိုက်ကြပါ။ ရှောင်လင်ဂိုဏ်းဟာ မင်ဂိုဏ်းနဲ့ ကျန်းဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ကျေးဇူးကို ဘယ်တော့မှ မေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ပြောကြသည်။

"ကျေးဇူးတွေကို မှတ်ထားဖို့ မလိုပါဘူး။ နောက်တစ်ခါကျရင် ကျုပ်တို့ မင်ဂိုဏ်းကို အပြစ်ဖို့တာမျိုး မလုပ်ရင်ပဲ တော်ပါပြီ"

ကျန်းဝူကျိသည် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။ မင်ဂိုဏ်းသားများသည်လည်း ထိုနေရာတွင် ဆက်မနေချင်ကြသဖြင့် နောက်မှ လိုက်သွားကြသည်။

ဆန်တုဆရာတော်ကြီးသုံးပါးနှင့် အခြားသူများသည် ကျန်းဝူကျိတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ရင်း ကြည့်ရှု ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရန်ရှောင်နှင့် အခြား မင်ဂိုဏ်းသားများက 'ငါတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ။ သူရဲ့ သိုင်းပညာနဲ့တင် တုမျိုးဆက် ဆရာတော်ကြီး သုံးပါးကိုတောင် အခုလို ရိုသေလာအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဆူပူကြိမ်းမောင်းပြီး ဆုံးမနေတာကိုတောင် သူတို့က ငြိမ်ပြီး နားထောင်နေကြရတယ်။ ဝါကြီးတဲ့ ဘုန်းကြီးအိုကြီး သုံးယောက်ဟာ ငါတို့ ဂိုဏ်းချုပ်ရှေ့မှာ ဆူပူခံရတဲ့ ကလေးလေးတွေလိုပဲ ဖြစ်နေကြတယ်။ ဒါဟာ အင်အားကြီးတဲ့ လက်သီးပိုင်ရှင် ဖြစ်လို့ပဲ၊ တကယ်ကို ထူးခြားလှတယ်' ဟု တွေးလိုက်ကြသည်။

ကျန်းဝူကျိ သူတို့ကို ပြောဖူးသည့် စကားတစ်ခွန်းကို သူတို့ ရုတ်တရက် သတိရလိုက်ကြသည်မှာ "ဂုဏ်သိက္ခာဆိုတာ ဓားသွားပေါ်မှာပဲ ရှိတယ်" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ယခု ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ထိုစကားသည် တကယ်ကို နက်နဲလှပေတော့သည်။