ကျန်းဆန်းဖုန်းနှင့် ယွီတိုက်ယန်

ခုန်းရှန်း၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် နှစ်တစ်ရာကျော် ကျင့်ကြံထားသည့် တည်ငြိမ်မှု ရှိလင့်ကစား များစွာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ၎င်းသည် စိတ်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်ဂိုဏ်းက ဒီလောက်တောင် သောင်းကျန်းနေတာလား။ ရှောင်လင်ဂိုဏ်းမှာ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင်တွေ အများကြီး ရှိနေတာကို ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး မင်ဂိုဏ်းရဲ့ လက်ချက်မိသွားရတာလဲ"

ခုန်းရှန်းက ငိုယိုလျက် ပြန်လည် ဖြေကြားသည်။

"စီနီယာ အစ်ကိုတော်တွေဖြစ်တဲ့ ခုန်းကျိနဲ့ ခုန်းရှင်းတို့ဟာ တပည့်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး သိုင်းလောကက အဓိက ဂိုဏ်းကြီး ငါးဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ မင်ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အနောက်ဘက်ကို အတူတူ ချီတက်ခဲ့ကြတာပါ။ ကျောင်းတော်မှာ ကျန်နေခဲ့တဲ့ ဘုန်းကြီးတွေဟာ နေ့ညမပြတ် သတင်းကောင်းကို စောင့်မျှော်နေခဲ့ကြပါတယ်။ တစ်နေ့မှာတော့ သတင်းတစ်ခု ရောက်လာပါတယ်၊ အဓိက ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ဂိုဏ်းဟာ အောင်ပွဲကြီး ရခဲ့ပြီး မင်ဂိုဏ်း အကျဉ်းသား ရာနဲ့ချီ ဖမ်းမိခဲ့တယ်၊ သူတို့ရဲ့ အပြစ်တွေကို ပြန်ပေးဆပ်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ ကျောင်းတော်မှာ အကျဉ်းချထားမယ်လို့ ဆိုပါတယ်"

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး စီနီယာ အစ်ကိုတော် ခုန်းဝမ်ဟာ သတင်းကို ကြားကြားချင်း အရမ်း ဝမ်းသာသွားပြီး အောင်ပွဲခံ ပြန်လာတာကို ကြိုဆိုဖို့ တပည့်အားလုံးကို ခေါ်ပြီး ကျောင်းတံခါးဝအထိ ထွက်ကြိုခဲ့ပါတယ်။ လူအုပ်ကြီး ကျောင်းထဲ ဝင်လာပြီးတဲ့နောက် စီနီယာ အစ်ကိုတော် ခုန်းကျိနဲ့ ခုန်းရှင်းတို့ဟာ ရှောင်ဖယ်ရှောင်ဖယ် ဖြစ်နေပြီး စိတ်မနှံ့သလို ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ မေးမြန်းဖို့ လုပ်နေတုန်းမှာပဲ အကျဉ်းသား ရာနဲ့ချီဟာ ရုတ်တရက် လက်နက်တွေ ထုတ်ပြီး စတင် တိုက်ခိုက်ပါတော့တယ်။ သူတို့အားလုံးဟာ မင်ဂိုဏ်းဝင်တွေ ရုပ်ဖျက်ထားတာ ဖြစ်နေပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဘက်က လုံးဝ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးသလို ကျောင်းတော်ကို စောင့်ရှောက်နေတဲ့ ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် အရေအတွက်ကလည်း မများလှပါဘူး။ တပည့် အများအပြားဟာ မင်ဂိုဏ်းဝင်တွေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရပြီး အများစုကတော့ ဖမ်းခေါ်သွားခြင်း ခံလိုက်ရပါတယ်"

စကား မဆုံးသေးမီမှာပင် ခုန်းရှန်းသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ ထပ်မံ ငိုကြွေးပြန်ရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စတွား ကျန်ရစ်တော့သည်။ ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဒီလို ယုတ်မာတဲ့ နည်းဗျူဟာတွေက တကယ်ကို မမျှော်လင့်နိုင်အောင်ပါပဲလား"

ထိုသို့ ပြောပြီး ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် ခုန်းရှန်းကို ထူရန် ရှေ့သို့ တက်လိုက်သည်။

"ဟန်ဆောင်မှု ကောင်းလှချည်လား ဘုန်းကြီးအတုရဲ့"

ထိုစဉ် ကျန်းဝူကျိ၏ လှောင်ပြောင် သရော်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းနှင့် ဝေယိရှောက်တို့သည် ဖျတ်ခနဲ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ လူအုပ်ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာကြသည်။ ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင် လူနှစ်ယောက် ရှိနေသည်ကို ၎င်း အစောကတည်းက သတိပြုမိသော်လည်း မိမိဂိုဏ်းမှ တပည့်များသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ များများစားစား ထည့်မစဉ်းစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူတို့၏ ထူးချွန်လှသော ကိုယ်ဖော့ပညာနှင့် ကျန်းဝူကျိ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ၎င်းက စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါတွေက မင်ဂိုဏ်းဝင်တွေများလား"

ထို ခဏအတွင်းမှာပင် ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် သူတို့ကို စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ကျန်းဝူကျိနှင့် ဝေယိရှောက်တို့ လူအုပ်အနီးသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် ၎င်းသည် လက်ဝါးဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ရိုက်နှက်လိုက်သည်။ ကျန်းဝူကျိနှင့် ဝေယိရှောက်တို့သည် ကျန်းဆန်းဖုန်းက လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်နှက်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားကြချေ။ ကျန်းဆန်းဖုန်း၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်သည် နူးညံ့ပြီး ကျော့ရှင်းလှကာ မုန့်စိမ်းနယ်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ထိုအထဲတွင် မတွေးဆနိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းသည့် အတွင်းအားများ ပါဝင်နေသည်။ စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိသဖြင့် ကျန်းဝူကျိသည် ၎င်း၏ အင်အားအပြည့် ပါဝင်သော 'ဒဏ်ရာခုနစ်ချက် လက်သီး' ဖြင့် ချက်ချင်း ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

'ဘုန်း'

လက်သီးနှင့် လက်ဝါးတို့ ထိတွေ့သွားကြသည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ခါသွားသဖြင့် ၎င်းသည် စကြဝဠာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အတတ်ကို အမြန်အသုံးပြုကာ ထိုအင်အားကို ဖယ်ရှားလိုက်ရသည်။ ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားသည်။ ဤ ရင်းနှီးသလို ရှိလှသော လူငယ်လေး၌ ဤမျှ ပြင်းထန်သော အတွင်းအား ရှိလိမ့်မည်ဟု ၎င်း လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

"ဒဏ်ရာခုနစ်ချက် လက်သီးလား"

ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် ကျန်းဝူကျိ၏ လက်သီးကွက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိသွားသည်။ ၎င်း စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကျန်းဝူကျိက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အဖိုး! ဟို မကောင်းတဲ့ဘုန်းကြီးကို သတိထားပါဦး"

ဤ ရဟန်းယုတ် ခုန်းရှန်းသည် ကျန်းဆန်းဖုန်းကို ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ရန် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းဝူကျိ မည်သို့ မသိဘဲ နေမည်နည်း။ ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် အငိုက်မိသွားကာ ၎င်း၏ လက်ချက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့ဖူးသဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် ကျောက်မိန်နှင့်အတူ ပါလာသော အာတ၊ အာအာနှင့် အာဆန်းတို့ကို ရင်ဆိုင်ရန် ခက်ခဲသွားခဲ့ရသည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ကျန်းဆန်းဖုန်းသာ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခံရပါက ကျန်းဝူကျိအတွက် ပို၍ အကျိုးရှိမည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းဆန်းဖုန်း၏ ကိုယ်စား ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ရင်း ထိုက်ကျိလက်သီးနှင့် ထိုက်ကျိဓားသိုင်းတို့ကို ပို၍ ထိရောက်စွာ သင်ယူနိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ကျန်းဝူကျိသည် အကျိုးအမြတ်တစ်ခုတည်းကို ကြည့်မည့်သူ မဟုတ်ပါ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် သိုင်းလောက၏ ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သလို ၎င်း၏ မြေးတပည့်အပေါ်တွင်လည်း အလွန် ချစ်ခင်သူ ဖြစ်သည်။ ကျန်းဆန်းဖုန်းနှင့် အခြားသူများသာ မရှိခဲ့လျှင် ၎င်း၏ အသက်သည်လည်း ဟိုအရင်ကတည်းက ဆုံးရှုံးခဲ့ရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သိုင်းပညာ အနည်းငယ် ရရန်အတွက် ကျန်းဆန်းဖုန်းကို အသုံးချ ကြံစည်ခြင်း သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်ခံနေရသည်ကို ဘာမှမလုပ်ဘဲ ကြည့်နေခြင်းသည် လူမဆန်ရာ ကျပေလိမ့်မည်။

ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် အနည်းငယ် ကြောင်အသွားပြီး ဤ ရင်းနှီးသလို ရှိလှသော လူငယ်လေးက မိမိကို 'အဖိုး' ဟု ခေါ်ဆိုလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ သို့သော် ထိုသတိပေးချက်ကြောင့် ၎င်းသည် အောက်သို့ ချက်ချင်း ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ခုန်းရှန်း၏ ယုတ်မာသော မျက်နှာထားကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ခုန်းရှန်းသည် ၎င်း၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ စက္ကူထုပ်တစ်ခုကို ထုတ်ကာ လက်သီးဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကျန်းဆန်းဖုန်း၏ ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဤ တိုက်ခိုက်မှုသည် အလွန် ပြင်းထန်ပြီး လျင်မြန်လှသည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ သတိပေးချက်သာ မရှိပါက လုံးဝ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးသော ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် တကယ်ပင် အထိနာသွားနိုင်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ အသင့် ပြင်ဆင်ထားသဖြင့် ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ခုန်းရှန်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

၎င်းကို မြင်သော် ခုန်းရှန်း၏ မျက်နှာတွင် အကြံအောင်သွားသည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် အားစိုက်ကာ လက်သီးကို ညှစ်လိုက်ရာ လက်ဝါးထဲရှိ စက္ကူထုပ်သည် ချက်ချင်း ပွင့်ထွက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော ဆေးမှုန့်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဆိပ်ပဲ"

ကျန်းဝူကျိနှင့် ဝေယိရှောက်တို့သည် အလိုအလျောက် ခုန်ရှောင်လိုက်ကြပြီး ပေအနည်းငယ် အကွာသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ သို့သော် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသော ကျန်းဆန်းဖုန်းနှင့် ယွီတိုက်ယန်တို့မှာမူ လုံးဝ မရှောင်နိုင်ဘဲ ဆေးမှုန့်အားလုံးကို ရှူမိသွားကြသည်။

'ဖြတ်'

ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် လက်ညှိုးဖြင့် တို့လိုက်ပြီး ခုန်းရှန်း၏ သွေးကြောမှတ်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်အင်္ကျီကို ခါလိုက်ရာ ဆေးမှုန့်များမှာ ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားတော့သည်။

"ဒါက..."

ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် ခဏမျှ အသက်ရှူအောင့်ကာ အားစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ အတွင်းအားများ လျော့နည်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"အဖိုး၊ ဘယ်လိုနေသေးလဲဟင်"

ကျန်းဝူကျိသည် ပြေးလာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက် ဂါရဝပြုကာ ပြောလိုက်သည်။

"မြေးတပည့် ကျန်းဝူကျိက အဖိုးကို ဂါရဝပြုပါတယ်၊ တတိယ ဦးလေးကိုလည်း ဂါရဝပြုပါတယ်"

"ဟာ.. မင်းက ဝူကျိပဲ"

ကျန်းဆန်းဖုန်းနှင့် ယွီတိုက်ယန်တို့ နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြသည်။ ထိုအခါမှသာ ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် ဤလူငယ်က မိမိကို အဖိုးဟု အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ရသည်ကို နားလည်သွားတော့သည်။ ၎င်းသည် ဝူကျိ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ယွီတိုက်ယန်သည်လည်း အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ၎င်းသည် သွေးကြောမှတ် အပိတ်ခံထားရကာ ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာထား ရှိနေသည့် ခုန်းရှန်းကို ကြည့်ပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဝူကျိ၊ ဒီခုန်းရှန်းက ဘာဖြစ်တာလဲ။ မင်း ဘယ်တုန်းက ပြန်ရောက်တာလဲ။ ဒါက..."

၎င်းတွင် မေးစရာ မေးခွန်းများစွာ ရှိနေသော်လည်း ဘယ်ကစပြီး မေးရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်။ ကျန်းဆန်းဖုန်း၏ ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေသော မျက်နှာထားမှာမူ အနည်းငယ် တင်းမာသွားသည်။ ၎င်းသည် ကျန်းဝူကျိကို စိတ်ဆိုးနေခြင်း မဟုတ်ပါ။

ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် အတွင်းအားကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်ရာ ပို၍ ပို၍ အားနည်းလာပြီး လှည့်ပတ်မှုမှာလည်း မချောမွေ့တော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောသည်။

"ဒီအဆိပ်က လူရဲ့ အတွင်းအားကို ပျောက်ဆုံးစေနိုင်တာပဲ။ ဒါဟာ 'နံ့သာဆယ်ပါး အရိုးပျော့ဆေးမှုန့်' ဖြစ်ဖို့ များတယ်။ တိုက်ယန်၊ မင်းရော ဘယ်လိုနေလဲ"

ယွီတိုက်ယန်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ကျွန်တော်ကတော့ သုံးစားမရ ဖြစ်နေတာ ကြာပြီဆိုတော့ ကျွန်တော့် အရိုးတွေ ပျော့နေသလား ဆိုတာတောင် မသိတော့ပါဘူး"

၎င်း၏ အတွင်းအားများ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်း မရှိသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရသဖြင့် အတွင်းအားကို မလှည့်ပတ်နိုင်ဘဲ အဆိပ်မိခြင်း ရှိမရှိကိုပင် မသိနိုင်တော့ချေ။ ကျန်းဆန်းဖုန်း၏ မျက်ခုံးများမှာ တင်းကျပ်စွာ တွန့်လိမ်နေသည်။ ၎င်း၏ နှစ်တစ်ရာကျော် ကျင့်ကြံအားကြောင့်သာ ယခုကဲ့သို့ ပုံမှန်အတိုင်း လှုပ်ရှားပြောဆိုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သာမန်လူသာဆိုလျှင် ယွီတိုက်ယန်နှင့် မခြား မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါဟာ 'နံ့သာဆယ်ပါး အရိုးပျော့ဆေးမှုန့်' ဖြစ်မှာ သေချာပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီယုတ်မာတဲ့ဘုန်းကြီးဟာ ရုယန်မင်းသားရဲ့ စံအိမ်က ဖြစ်လို့ပါပဲ"

ကျန်းဝူကျိက လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ 'နံ့သာဆယ်ပါး အရိုးပျော့ဆေးမှုန့်' အတွက် ဖြေဆေးကို ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုဖြေဆေးကို ၎င်းသည် အစောပိုင်းကရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆုန့်ယွမ်ချောင်နှင့် အခြားသူများကို အဆိပ်ဖြေပေးပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသည်များမှာ ယခုအခါ ကျန်းဆန်းဖုန်းတို့အတွက် အသုံးဝင်သွားတော့သည်။ ကျန်းဆန်းဖုန်းနှင့် ယွီတိုက်ယန်တို့သည် ကျန်းဝူကျိအပေါ်တွင် ယုံကြည်စိတ် ရှိသဖြင့် ၎င်းကို အဆိပ်ဖြေခွင့် ပေးလိုက်ကြသည်။

ဆေးသောက်ပြီးနောက် ယွီတိုက်ယန်မှာမူ ထူးခြားမှုကို မခံစားရသော်လည်း ကျန်းဆန်းဖုန်းမှာမူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်သွားသည်။ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ဆုံးနေသော ၎င်း၏ အတွင်းအားများမှာ သိသိသာသာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသဖြင့် စိတ်အေးသွားရသည်။

"ဝူကျိ၊ ဒီမကောင်းတဲ့ဘုန်းကြီးက ဘာဖြစ်တာလဲ။ မင်း ဒီနှစ်တွေထဲမှာ ဘာတွေ လုပ်နေခဲ့တာလဲ။ ပြီးတော့ ဒီလူကရော ဘယ်သူလဲ..."

ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် ယခုအခါ စကားများသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ၎င်း၏ အတွင်းအားကို ပြန်လည် ထိန်းညှိရန်ပင် အချိန်မယူနိုင်တော့ချေ၊ ၎င်းသည် ကျန်းဝူကျိကို မည်မျှ ဂရုစိုက်သည်ကို သိသာစေသည်။ သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ ဘာမှ မမှားပါချေ။ ကျန်းဆန်းဖုန်းကဲ့သို့ သိုင်းပညာရှင်ကြီး တစ်ဦးအတွက်မူ ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေနှင့် အတွင်းအားများ သိသိသာသာ လျော့နည်းနေသည့် အခြေအနေသည် သာမန် သိုင်းပညာရှင်များနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှ ကွာခြားလှသည် မဟုတ်ချေ။ ၎င်းသည် တစ်ကွက်တည်းဖြင့် သတ်နိုင်ခြင်းနှင့် နှစ်ကွက်ဖြင့် သတ်နိုင်ခြင်းမျှသာ ကွာခြားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းဆန်းဖုန်းအနေဖြင့် ကြောက်ရွံ့မှု မရှိခြင်းမှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိသည် ကျန်းဆန်းဖုန်းက မိမိ၏ ကိစ္စများကို မသိသေးကြောင်း မြင်သဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အဖိုး၊ စီနီယာ အစ်ကိုကြီးနဲ့ အခြားသူတွေ အခုထိ ပြန်မရောက်သေးဘူးလားဟင်"

ကျန်းဆန်းဖုန်းနှင့် ယွီတိုက်ယန်တို့လည်း အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြပြီး ခေါင်းခါပြကြသည်။

"ယွမ်ချောင်တို့က မင်ဂိုဏ်းကို သွားတိုက်ဖို့ တောင်ပေါ်က ဆင်းသွားကတည်းက အခုထိ ပြန်မလာကြသေးဘူး"

"ဗျာ"

ကျန်းဝူကျိနှင့် ဝေယိရှောက်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြရာ နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဆုန့်ယွမ်ချောင်နှင့် အခြားသူများသည် အဆိပ်ပြေပြီးနောက် နှစ်ရက်အကြာတွင် ဝူတန်တောင်သို့ ပြန်ရန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကမူ ပို၍ ဝေးကွာသော ရှောင်လင်ဂိုဏ်းသို့ သွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ ဝူတန်သို့ ရောက်လာသော်လည်း ဆုန့်ယွမ်ချောင်တို့ အဘယ်ကြောင့် ပြန်မရောက်သေးသနည်း။

အကယ်၍ သူတို့သည် ကျောက်မိန်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ထပ်မံ ခံလိုက်ရသည် ဆိုပါကလည်း မဖြစ်နိုင်ချေ။ ကျောက်မိန်နှင့် ၎င်း၏ အဖွဲ့ ထွက်ခွာသွားစဉ်က ၎င်းတို့ အထူး စုံစမ်းခဲ့ရာ ထိုသို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိခဲ့ပါ။ ကျန်းဝူကျိသည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ကျန်းဆန်းဖုန်းနှင့် ယွီတိုက်ယန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာလည်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဝေယိရှောက်သည် ကျန်းဝူကျိ၏ နောက်တွင် ရိုသေသေ ဝပ်စတွား ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းများ ပေါ်လာပြီး ကျန်းဆန်းဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဝူကျိ၊ ဒီလူက ဘယ်သူလဲ"

ဝေယိရှောက်သည် ရှေ့သို့ တက်လာပြီး ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လျက် ပြောသည်။

"ကျွန်တော်ကတော့ မင်ဂိုဏ်းရဲ့ အစိမ်းရောင်တောင်ပံ လင်းနို့ဘုရင် ဝေယိရှောက် ဖြစ်ပါတယ်။ ကျန်း ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

၎င်းကို ကြားသော် ကျန်းဆန်းဖုန်းနှင့် ယွီတိုက်ယန်တို့ နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ယွီတိုက်ယန်က အာမေဍိတ် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်ဂိုဏ်းဝင်တစ်ယောက်လား"

ကျန်းဆန်းဖုန်းက မေးသည်။

"ဝူကျိ၊ တကယ်တော့ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ"

ကျန်းဝူကျိသည် ဆုန့်ယွမ်ချောင်နှင့် အခြားသူများ ပြန်ရောက်နေပြီး အကြောင်းစုံ ရှင်းပြထားလောက်ပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ဘာမှ မသိသေးကြောင်း မြင်ရသောအခါ အနည်းငယ် စကားမရှိ ဖြစ်သွားရသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း မိမိ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များ၊ မင်ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များနှင့် ရုယန်မင်းသား၏ စံအိမ်အကြောင်းများကို အသေးစိတ် ပြောပြလိုက်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် လောကဓံကို များစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကျန်းဆန်းဖုန်းပင်လျှင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စရပ်များစွာကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ယွီတိုက်ယန်မှာမူ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်ကာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားရသည်။ ပြင်ပလောကနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်နေသလို ဖြစ်နေသော ထိုလူနှစ်ဦးကို ကြည့်ပြီး ကျန်းဝူကျိလည်း အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားရသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်း နားလည်ပေးနိုင်ပါသည်၊ အကြောင်းမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စရပ်များမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအတွက် များစွာ စဉ်းစားစရာ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် စိတ်ကို ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီး မအောင့်နိုင်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ချန်ခွန်းဆိုတဲ့ လူက တကယ်မကောင်းတဲ့ပဲ။ မင်ဂိုဏ်းရဲ့ ပြဿနာအားလုံးဟာ သူ့လက်ချက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒီရသေ့ကြီးတောင် သူ့ရဲ့ လှည့်စားမှုကို ခံလိုက်ရတာပဲ"

ယွီတိုက်ယန်သည်လည်း အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ဤမျှလောက် များပြားလှသော ကွယ်ဝှက်ထားသည့် ဇာတ်လမ်းများ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဆိုလျှင် မင်ဂိုဏ်းတွင် ကြီးလေးသော အပြစ်များ ရှိနေမည် မဟုတ်တော့ပါ။

ကျန်းဝူကျိသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲနေသော ခုန်းရှန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ပြောသည်။

"ဒီလူက ပိုပြီးတော့တောင် ထူးခြားပါသေးတယ်။ သူက ရုယန်မင်းသားရဲ့ စံအိမ်က ဖြစ်တယ်၊ ဆိုလိုတာက သူဟာ ယွမ်မင်းဆက်ရဲ့ လက်ပါးစေ တစ်ယောက်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူက သာမန် လက်ပါးစေ မဟုတ်ပါဘူး။ အဖိုး၊ ဟိုးအရင်တုန်းက ရှောင်လင်ဂိုဏ်းက 'ဟွာကုန်းထူးထော့' ကို မှတ်မိသေးလား"

ကျန်းဆန်းဖုန်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ၎င်းသည်လည်း ထိုစဉ်က ရှောင်လင်ဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် ဤကိစ္စကို မည်သို့ မသိဘဲ နေမည်နည်း။ အကယ်၍ 'ဟွာကုန်းထူးထော့' နှင့် ပတ်သက်သော ဖြစ်ရပ်သာ မရှိခဲ့လျှင် ဆရာသမား၏ ညွှန်ကြားမှု မပါဘဲ သိုင်းပညာကို မိမိဘာသာ သင်ယူခွင့် မရှိဟူသော စည်းမျဉ်းကို ရှောင်လင်ဂိုဏ်းက အဘယ်ကြောင့် သတ်မှတ်ပါမည်နည်း။ ၎င်းကိုယ်တိုင်၊ ၎င်း၏ ဆရာ ကျွယ်ယွမ်နှင့် ကောရှန့်တို့ပင်လျှင် ထိုစည်းမျဉ်းကြောင့် ရှောင်လင်ဂိုဏ်းတွင် ပြဿနာ တက်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

ကျန်းဝူကျိက နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဒီဘုန်းကြီးဟာ 'ဟွာကုန်းထူးထော့' ရဲ့ ဆက်ခံသူ ဖြစ်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့်လည်း သူဟာ စစ်မှန်တဲ့ ရှောင်လင် သိုင်းပညာတွေကို တတ်မြောက်နေတာ ဖြစ်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကတော့ အလွန် ယုတ်မာပြီး ရှက်စရာ ကောင်းလှပါတယ်"

ထို့နောက် ကျန်းဝူကျိသည် ယွီတိုက်ယန်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဟိုးအရင်တုန်းက ဝူတန် သူရဲကောင်း ခြောက်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး တတိယ ဦးလေးကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ သူဟာလည်း 'ဟွာကုန်းထူးထော့' ရဲ့ ဆက်ခံသူပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့မှာ စစ်မှန်တဲ့ ရှောင်လင် သိုင်းပညာတွေ ရှိပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကတော့ 'ဟွာကုန်းထူးထော့' လိုပဲ ယုတ်မာပြီး ရှက်စရာ ကောင်းပါတယ်"

ဤစကားများကို ကြားသော် ကျန်းဆန်းဖုန်းနှင့် ယွီတိုက်ယန်တို့ နှစ်ဦးစလုံး အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ အထူးသဖြင့် ယွီတိုက်ယန် ဖြစ်သည်၊ ၎င်းကို ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် လုပ်ပြီး အသက်ကိုပါ ရန်ရှာခဲ့သော တရားခံကို နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် မသိခဲ့ရပါ။ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုဖြစ်ရပ်ကြောင့် ကျန်းချွေ့ဆန်းနှင့် ယင်းစုစုတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားကြသည်အထိ ဖြစ်ခဲ့ရသဖြင့် ၎င်းသည် ပို၍ပင် အပြစ်မကင်းသလို ခံစားခဲ့ရကာ စိတ်ဆင်းရဲခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ ကျန်းဝူကျိက အမှန်တရားကို ဖွင့်ချလိုက်သဖြင့် ၎င်း မည်သို့ အံ့အားသင့်ဘဲ နေမည်နည်း။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ၎င်းသည် ထိုစဉ်က ယင်းစုစု၏ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ရှောင်လင် သိုင်းပညာဖြင့် အရိုးနှင့် သွေးကြောမှတ်များကို ချေဖျက်ခံရခြင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှ မဟုတ်တော့ပါ။ ကျန်းချွေ့ဆန်းနှင့် ယင်းစုစုတို့ သေဆုံးသွားခဲ့ရသဖြင့် ယွီတိုက်ယန်သည် တရားခံ၏ အကြောင်းကို ပြောလေ့မရှိတော့ချေ။ ယနေ့တွင် ကျန်းဝူကျိက အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်လိုက်သဖြင့် ၎င်းသည် လှုပ်ရှားရန်ပင် ခက်ခဲနေသော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေတော့သည်။