← Chapters

ကျောက်မိန်၏ ကရုဏာနှင့် ကျန်းဆန်းဖုန်း၏ စိတ်သဘောထား

Vol. 7 Ch. 68

ကျောက်မိန်၏ ကရုဏာနှင့် ကျန်းဆန်းဖုန်း၏ စိတ်သဘောထား

Vol. 7 Ch. 68

"ဒါဆိုရင် ဟွာကုန်းထူးထော့ရဲ့ နောက်လိုက်ဖြစ်နေတာကိုး၊ မထူးဆန်းတော့ပါဘူး၊ မထူးဆန်းတော့ပါဘူး"

ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် ခေါင်းကိုခါယမ်းလျက် "အဖိုးကြီးကျန်း အရင်က ဒီအချက်ကို စဉ်းစားခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဟွာကုန်းထိုထော့ရဲ့ အဆက်အနွယ်တွေက သိုင်းလောကမှာ ပေါ်မလာခဲ့ကြတော့ အဲဒီအတွေးကို ဖျောက်လိုက်တာ၊ သူတို့တွေ တကယ်ပဲ လှုပ်ရှားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး" ဟု ဆိုသည် ။

ယွီတိုက်ယန်၏ မျက်နှာသည် ပို၍ပင် ညှိုးငယ်သွားကာ "ရှောင်လင်ဂိုဏ်းက ဘုန်းကြီးတွေဟာ တစ်ခါတလေ အကျိုးအကြောင်း မသိတတ်ကြပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ ရက်စက်နိုင်တာကို ကျွန်တော်မျိုး အမြဲတမ်း သံသယရှိခဲ့တာ၊ အခုတော့ အနောက်ဘက်ဒေသက အဲဒီကုလားအုတ်ခေါင်း ဓားပြတွေရဲ့ လက်ချက်ဖြစ်နေတာကိုး၊ နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ၊ ပဉ္စမမြောက် ညီလေးအတွက် တကယ်ကို နှမြောစရာ ကောင်းလိုက်တာ" ဟု ပြောရင်း အဆုံးသတ်တွင် အသံများ တုန်ယင်လာကာ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း နီမြန်းလာခဲ့သည် ။

အမှန်စင်စစ် ကျန်းချွေ့ဆန်း သေဆုံးခဲ့ရသည်မှာ ရှဲ့ရွှန်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းရန်သာမက ယင်းစုစုကြောင့် ယွီတိုက်ယန် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည့် ကိစ္စများကြောင့်လည်း ပါဝင်သည် ။ ထိုစဉ်က ယင်းစုစုသည် ယွီတိုက်ယန်ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းကိစ္စများကို စနစ်တကျ စီစဉ်ခဲ့သဖြင့် မူလအတိုင်းဆိုလျှင် တစ်လခွဲအတွင်း ပြန်လည်သက်သာနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း အနောက်ဘက်ဒေသမှ ရန်သူများ၏ ရက်စက်မှုကြောင့်သာ ယွီတိုက်ယန် ဒုက္ခိတဖြစ်ခဲ့ရသည် ။

ယွီတိုက်ယန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "အဲဒီတုန်းကသာ ဒီလူယုတ်မာတွေရဲ့ အကြောင်းကို သိခဲ့ရင် ငါ့ညီလေးနဲ့ သူ့ဇနီး ဘယ်မှာ ဒီလိုအသေဆိုးနဲ့ သေပါ့မလဲ" ဟု တွေးတောရင်း ဒေါသများ ရင်ထဲတွင် ပြည့်လျှံလာကာ မျက်လုံးများမှာလည်း မီးခိုးထွက်မတတ် ဖြစ်နေတော့သည် ။

ကျန်းဆန်းဖုန်းက ကျန်းဝူကျိ စိတ်မကောင်းဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ခေါင်းခါလျက် "ပြီးခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေကို ပြန်မပြောပါနဲ့တော့၊ အခု ရန်သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိပြီပဲ၊ ကလဲ့စားချေရမယ်၊ ငါတို့ ဝူတန်ဂိုဏ်းဟာ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကို ဒီအတိုင်း အကြည့်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ခိုင်မာပြတ်သားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည် ။

ကျန်းဆန်းဖုန်းသည် တစ်သက်လုံး စိတ်ထားနူးညံ့စွာ နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ဒေါသမှာ သာမန်မဟုတ်ပေ ။ သူ အလေးအနက်ထားလျှင် ကျန်ဂိုဏ်းကြီးငါးဂိုဏ်းလုံး ပေါင်းလာလျှင်ပင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ ။

"ဟဲဟဲ၊ ကလဲ့စားချေချင်တာလား၊ အဲဒီလောက် မလွယ်ဘူးလေ"

ထိုစဉ် မြေပြင်ပေါ်တွင် အတွင်းအား အပိတ်ခံထားရသော ခုန်းရှန်းက လှောင်ပြောင်လျက် "ငါတို့ ရုယန်မင်းသား အိမ်တော်မှာ ထူးချွန်တဲ့ ပညာရှင်တွေ အများကြီးရှိတယ်၊ ကျန်းဆန်းဖုန်း မင်းက ဘယ်လောက်ပဲ တော်နေပါစေ စစ်သည်တော် ထောင်သောင်းချီကို ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား၊ ဝူတန်ဂိုဏ်းဟာ မြေလှန်ဖျက်ဆီးခံရမှာပဲ၊ အဲဒီကျမှ မင်း ဘယ်သူ့ကို ကလဲ့စားချေမလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့" ဟု ဆိုသည် ။

ယွီတိုက်ယန်က ဒေါသတကြီးဖြင့် "လူယုတ်မာ၊ မင်းက ငါ့ညီလေးနဲ့ သူ့ဇနီးကို သတ်ခဲ့တယ်၊ ငါ့ကိုလည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တယ်၊ အခုလည်း ငါ့ဆရာကို လာလုပ်ကြံသေးတယ်၊ မင်းကို အကြိမ်ပေါင်း သောင်းချီသတ်ရင်တောင် မလုံလောက်သေးဘူး" ဟု ဆဲရေးလိုက်သည် ။

ခွန်းရှန့်က နှာခေါင်းရှုံ့လျက် "မင်းကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့တာ ငါမဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ စီရင်သူ ညီအစ်ကိုတွေပဲ၊ ကျန်းချွေ့ဆန်းတို့ လင်မယားကတော့ ကိုယ့်ဘာသာ သေချင်လို့ သေတာ ဘယ်သူ့ကို အပြစ်တင်မလဲ၊ ကျန်းဆန်းဖုန်းကို ငါမသတ်နိုင်ခဲ့တာကတော့ မင်းတို့ရဲ့ ကံကောင်းမှုနဲ့ ငါတို့ မင်းသမီးရဲ့ မိန်းမဆန်တဲ့ သနားကရုဏာကြောင့်ပဲ" ဟု ပြောသည် ။

ကျန်းဝူကျိက ကျောက်မိန်အကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရှေ့သို့တိုးကာ "မင်းပြောတဲ့ မင်းသမီးက ဘယ်သူလဲ၊ ကျောက်မိန်လား၊ သူက ဘယ်လို သနားကရုဏာ သက်တာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည် ။

အမှန်စင်စစ် ကျန်းဝူကျိသည် ထူးဆန်းနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည် ။ မူလတွင် ခုန်းရှန်းသည် ကျန်းဆန်းဖုန်းကို 'မိုးကြိုးလက်ဝါး' ဖြင့် လုပ်ကြံရမည်ဖြစ်သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် စက္ကူဖြင့် ထုပ်ထားသော နံ့သာဆယ်မျိုးအရိုးပျော့ဆေးမှုန့် ဖြစ်သွားရသနည်းဟု စဉ်းစားနေမိခြင်းဖြစ်သည် ။

ခုန်းရှန်းက ကျန်းဝူကျိအား အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လျက် "ငါတို့ မင်းသမီးကို မင်းက ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ" ဟု ပြန်မေးသည် ။

ကျန်းဝူကျိက ခုန်းရှန်း၏ ခေါင်းကို ရိုက်လိုက်ကာ "စကားအပိုတွေ မပြောနဲ့၊ ငါမေးတာကိုပဲ ဖြေ၊ ထပ်ပြီး အပိုစကားတွေပြောနေရင် မင်းရဲ့ ကတုံးခေါင်းကို စုတ်ပြတ်သွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်" ဟု ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည် ။

ခုန်းရှန်းက ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း "ငါ ဒီကိုလာကတည်းက အသက်ရှင်လျက် ပြန်ဖို့ မစဉ်းစားထားဘူး၊ မင်းလို နို့နံ့မစင်သေးတဲ့ ကောင်လေးကို ကြောက်နေလိမ့်မယ် ထင်လို့လား" ဟု ပြန်ပြောသည် ။

ကျန်းဝူကျိက ရယ်မောလျက် "မင်းက သေမှာကို မကြောက်ဘူးဆိုမှတော့ ငါမေးတာကို ပြောပြဖို့ရော ကြောက်နေလို့လား" ဟု ဆိုရာ ခုန်းရှန်းလည်း အကျိုးအကြောင်း စဉ်းစားပြီးမှ ပြန်ပြောပြတော့သည် ။

"ငါတို့ မင်းသမီးရဲ့ ဟန်အမည်က ကျောက်မိန်ပဲ၊ မူလက စီစဉ်ထားတာကတော့ ငါက ကျန်းဆန်းဖုန်းကို 'မိုးကြိုးလက်ဝါး' နဲ့ သတ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ်ရင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ဖို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါမထွက်ခွာခင်မှာ မင်းသမီးက ရောက်လာပြီး ကျန်းဆန်းဖုန်းကို မထိခိုက်စေရဘူး၊ 'နံ့သာဆယ်မျိုးအရိုးပျော့ဆေးမှုန့် ' ကိုပဲ သုံးရမယ်လို့ အမိန့်ပေးခဲ့တယ်၊ မင်းသမီးက ကျန်းဆန်းဖုန်းဟာ သိုင်းလောကရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးဖြစ်သလို သူ့ရဲ့ မိသားစု လူကြီးတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်တယ်လို့ ပြောတယ်၊ မင်းသမီးက 'သူ' ဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်ကြောင့် ဒီလောက်အထိ သနားကရုဏာ သက်နေတာ ငါလည်း နားမလည်နိုင်တော့ဘူး၊ အစီအစဉ်တွေ အကုန်ပျက်ကုန်ပြီ" ဟု ခုန်းရှန်းက နောင်တရစွာဖြင့် ပြောဆိုသည် ။

ထိုစကားကြောင့် ကျန်းဆန်းဖုန်းနှင့် ယွီတိုက်ယန်တို့သည်လည်း အံ့အားသင့်သွားကြသည် ။ ကျောက်မိန်သည် ရုယန်မင်းသား၏ သမီးဖြစ်ပြီး ဝူတန်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းနေသူ ဖြစ်သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် ကျန်းဆန်းဖုန်းအပေါ် ဤမျှ ရိုသေပြနေရသနည်း၊ ထို့ပြင် 'သူ' ဆိုသည်မှာ မည်သူနည်းဟု တွေးတောမိကြသည် ။

မကြာမီပင် ၎င်းတို့၏ အကြည့်များသည် ကျန်းဝူကျိထံသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည် ။

ကျန်းဝူကျိကလည်း ပြုံးလျက် "အဖိုး၊ တတိယဦးလေး၊ ဒီကိစ္စက စကားလုံး အနည်းငယ်နဲ့ ပြောလို့မရပေမဲ့ ဒီမင်းသမီး ကျောက်နဲ့ ကျွန်တော်ဟာ ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေတွေပါ၊ သူက ကျွန်တော့်ကို မျက်နှာထောက်ပြီး အခုလို လုပ်ပေးခဲ့တာပါ" ဟု ရိုးသားစွာ ဝန်ခံလိုက်သည် ။

ကျန်းဆန်းဖုန်းက ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်ဖြင့် "ကျန်းဝူကျိက ရုယန်မင်းသားရဲ့ သမီးကိုတောင် ဖမ်းစားနိုင်တာပဲ၊ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းက တကယ်ကို မသေးဘူး" ဟု ဆိုသည် ။

ခုန်းရှန်းကတော့ "မိန်းမသားတွေရဲ့ လှည့်ကွက်တွေကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ငါ အခုလို အခြေအနေ ရောက်ပါ့မလား" ဟု မြည်တွမ်းနေတော့သည် ။

ကျန်းဝူကျိက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် "မင်းက လူအပဲ၊ မင်းသမီးက မင်းရဲ့ အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာ၊ မင်းသာ အဖိုးကို တကယ်လုပ်ကြံခဲ့ရင် အဖိုးရဲ့ ပြန်လည်ခုခံမှု တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် မင်းအသက် ပျောက်သွားနိုင်တယ်" ဟု ပြောရာ ခုန်းရှန်းလည်း ကျန်းဆန်းဖုန်း၏ နက်နဲသော ကျင့်စဉ်ကို သတိရကာ ဘာမှမပြောနိုင်ဘဲ မျက်လုံးမှိတ်နေလိုက်တော့သည် ။

ယွီတိုက်ယန်ကမူ "ဝူကျိ၊ ဒီမင်းသမီး ကျောက်က ယွမ်မင်းဆက်က ဖြစ်နေတယ်၊ ငါတို့နဲ့က ရန်ဘက်တွေဆိုတော့ မင်း သူ့နဲ့ အလွန်အကျွံ ပတ်သက်နေရင် တခြားသူတွေရဲ့ ကဲ့ရဲ့မှုကို ခံရလိမ့်မယ်" ဟု စိုးရိမ်တကြီး ပြောသည် ။

သို့သော် ကျန်းဆန်းဖုန်းက လက်ကာပြလျက် "အဲဒီကလေးမက ကောင်းတဲ့ ကောင်မလေး ဖြစ်နေသရွေ့ ဝူကျိအပေါ်မှာ တကယ် စိတ်ရှိနေရင် သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေရမှာလဲ၊ လောကကြီးမှာ ဒီလို အယူအဆတွေကြောင့် ချစ်သူတွေ ကွဲကွာခဲ့ရတာ ဘယ်လောက်တောင် များနေပြီလဲ၊ ငါတို့ ဝူတန်ဂိုဏ်းမှာ ဒီလို စည်းကမ်းတွေ မရှိစေရဘူး၊ ဝူကျိ သဘောကျရင် အဖိုးကပဲ မင်းအတွက် ဆုံးဖြတ်ပေးမယ်" ဟု ပွင့်လင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သည် ။

ယွီတိုက်ယန်သည် ဆရာဖြစ်သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားကာ "ဆရာ ပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်မျိုးက အပြင်ပန်းကိုပဲ ကြည့်မိသွားတယ်၊ ဝူကျိသာ သဘောကျရင် ဒါဟာ ကံကြမ္မာပဲပေါ့" ဟု ပြန်လည်ပြောဆိုသည် ။

ကျန်းဝူကျိသည် ကျန်းဆန်းဖုန်း၏ အမျှော်အမြင် ကြီးမားမှုကို အလွန်လေးစားမိသွားသည် ။ ထိုစဉ် ယွီတိုက်ယန်က "ငါ တခြားတစ်ခုကို စိုးရိမ်မိသေးတယ်၊ ဝူကျိ ပြောတာအရ ဆိုရင် တပည့်ရင်းအစ်ကိုကြီး နဲ့ ဒုတိယ အစ်ကိုကြီးတို့က အရင်ပြန်လာကြတာ ဆိုပေမဲ့ အခုထိ ဘာလို့ ပေါ်မလာကြသေးတာလဲ၊ လမ်းမှာ တစ်ခုခုများ ဖြစ်နေလို့လား" ဟု မေးမြန်းလိုက်ရာ အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်မှုများ ဝင်ရောက်လာတော့သည် ။

All Chapters