ဝူတန်မှ ထွက်ခွာခြင်းနှင့် ရှီဟော်လုံကို ရှာဖွေခြင်း

စားသောက်ပွဲ ပြီးဆုံးသည်နှင့် ကျန်းဝူကျိနှင့် အခြားသူများသည် ချက်ချင်းပင် နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။ သူသည် ဝူတန်တောင်ပေါ်တွင် နေထိုင်ရသည်ကို အသားမကျသေးသလို အခြားအရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခုကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရန် ရှိနေသေးသည်။ ထိုကိစ္စမှာ ရှီဟော်လုံကို ရှာဖွေရန်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ယခင်က သူတောင်းစားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးထံမှ သတင်းရရှိခဲ့ရာ ရှီဟော်လုံသည် လက်ရှိတွင် ရှောင်ရှီတောင်အနီး၌ ရှိနေကြောင်း သိခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ရှီဟော်လုံထံသို့ သွားရောက်ကာ နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ချက်ကို အရင်ဆုံး ရယူမည် ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် လူအများစုသည် ရှီဟော်လုံနှင့် ပတ်သက်၍ အထင်အမြင် လွဲမှားနေကြသည်။ နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ချက်မှာ ပျောက်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရှီဟော်လုံမှာ အကုန်အစင် မတတ်မြောက်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ထင်ကြသော်လည်း အမှန်မှာ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ချက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိသေးဘဲ ရှီဟော်လုံကိုယ်တိုင်က အရည်အချင်း မပြည့်မီသဖြင့် နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ချက်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ မတတ်မြောက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ရှီဟော်လုံ၏ ပြဿနာသာ ဖြစ်ပြီး နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ချက်၏ ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။ ရှီဟော်လုံတွင် တပည့်နည်းပါးပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ကျင့်စဉ်များ ပျက်စီးသွားခဲ့သောကြောင့်သာ နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ချက်မှာ လက်ဆင့်ကမ်းခြင်း မခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ချက်မှာ သူ၏ လက်ထက်မှစ၍ ပျောက်ကွယ်ရန် အကြောင်းဖန်လာသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ရှီဟော်လုံထံတွင် နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ချက် အပြည့်အစုံ မရှိဟုတော့ မဆိုနိုင်ပေ။ ရှီဟော်လုံကိုယ်တိုင်ကသာ ကောင်းမွန်စွာ မလေ့ကျင့်နိုင်လောက်အောင် အသုံးမကျခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းဆန်းဖုန်းနှင့် ဝူတန်ဂိုဏ်းသားများမှာ ကျန်းဝူကျိ ထွက်ခွာသွားမည်ကို နှမြောတသ ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့အတွက်မူ ဝူတန်မှာ ကျန်းဝူကျိ၏ အိမ်ပင် ဖြစ်သဖြင့် သူ့ကို အမှန်တကယ် ဆွဲထားချင်ကြသည်။ သို့သော် ကျန်းဝူကျိမှာ ဝူတန်ဂိုဏ်း၏ တတိယမျိုးဆက် တပည့်ဖြစ်ရုံသာမက မင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်လည်း ဖြစ်သဖြင့် ဝူတန်တွင် အမြဲတမ်း နေထိုင်၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဆွဲထားလိုသည့် စကားများကို ပြန်လည်မျိုသိပ်လိုက်ကြသည်။ ဒီကောင်လေးသည် အရွယ်ရောက်နေပြီ ဖြစ်ရာ သူတို့လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ချေ။

ကျန်းဝူကျိ၏ အကြောင်းပြချက်မှာလည်း အလွန်ရိုးရှင်းသည်။ သူက သိုင်းပညာအသစ်အချို့တွင် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု အသစ်များ ရရှိထားသဖြင့် သုံးလခန့် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်ကြောင်း၊ ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာသည့်အခါ ဝူတန်နှင့် ကတိပေးထားသည့်အတိုင်း ဂိုဏ်းကြီးလေးဂိုဏ်းမှ လူများကို ကယ်တင်ရန် ဝမ်အန်းဘုရားကျောင်းသို့ သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

ဝူတန်ဂိုဏ်းကလည်း မည်သို့မျှကန့်ကွက်ရန် မရှိပေ။ ကျန်းဆန်းဖုန်းက သူကိုယ်တိုင် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းရန် မဖြစ်နိုင်ဟု စဉ်းစားမိသော်လည်း နောက်မှ ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ ဝူကျိတို့၏ အရည်အချင်းနှင့်ဆိုလျှင် ဂိုဏ်းကြီးလေးဂိုဏ်းကို ကယ်တင်ရန်မှာ ခက်ခဲသော အလုပ်မဟုတ်နိုင်ဟု ယူဆလေသည်။ သူသည် အသက်ကြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့် သွားလာလှုပ်ရှားမှု မပြုတော့ဘဲ လူငယ်မျိုးဆက်သစ်များကိုသာ အခွင့်အရေး ပိုပေးသင့်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

ကိစ္စများ ပြတ်စဲပြီးနောက် ကျန်းဝူကျိနှင့် မင်ဂိုဏ်းသားများသည် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းခဲ့ကြသည်။ တောင်အောက်သို့ ရောက်သည်နှင့် ကျန်းဝူကျိက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ အခုလောလောဆယ် ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကို ပြန်ကြဦး။ နောက်သုံးလနေရင် ရှောင်ရှီတောင်မှာ ကျွန်တော့်ကို လာရှာကြ။ ကျွန်တော် ရှောင်ရှီတောင်ကို သွားပြီး လူတစ်ယောက်ဆီ အလည်သွားဦးမယ်"

"ရှောင်ရှီတောင် ဟုတ်လား" 9

ရန်ရှောင်နှင့် အခြားသူများမှာ ကျန်းဝူကျိ မည်သူ့ထံသို့ သွားရောက်လိုသည်ကို မသိသဖြင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ကျန်းဝူကျိက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို ဖုံးကွယ်မထားပါဘူး။ သူတောင်းစားဂိုဏ်းချုပ် ရှီဟော်လုံက ရှောင်ရှီတောင်မှာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတယ်။ ကျွန်တော် သူတောင်းစားဂိုဏ်းရဲ့ နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ချက်ကို ရယူဖို့ သူ့ဆီ သွားမလို့လေ။ ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်ခဲ့ဖို့ မလိုဘူး။ ကွမ်မင်တောင်ထိပ်ကို ပြန်ပြီး စီစဥ်စရာရှိတာ စီစဉ်ထားလိုက်ကြ။ မင်ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေအနေ တည်ငြိမ်ပြီဆိုရင် ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့ကြပေါ့။ ကျွန်တော် အချိန်တွက်ထားတာတော့ ကွက်တိပဲ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

မင်ဂိုဏ်းသားများကလည်း ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိကြပေ။ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သူ ဘာပြောပြော သူတို့ကတော့ နာခံကြမည်သာ ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်က သူတောင်းစားဂိုဏ်း၏ နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ချက်ကို သင်ယူလိုသည့်အပေါ် သူတို့တွင် ထွေထွေထူးထူး အတွေးမရှိကြပေ။ သူတောင်းစားဂိုဏ်း၏ နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ချက်မှာလည်း သိုင်းလောကတွင် ကျော်ကြားလှသော သိုင်းပညာတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ဆက်ခံမည့်သူ မရှိတော့ချေ။ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ သိုင်းပညာကို မြတ်နိုးသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဝူတန်၏ ထိုက်ကျိလက်ဝါးသိုင်းနှင့် ထိုက်ကျိဓားသိုင်းကိုပင် သင်ယူခဲ့သေးရာ နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ချက်မှာ ဘာမှ အရေးမကြီးလှပေ။

ရန်ပုဟွေ့က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဝူကျိကိုကိုကလည်း ဘာလို့ ပြန်ထွက်သွားရပြန်တာလဲ"

ရှောင်ကျောက်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောသည်။

"ဟုတ်ပါတယ် သခင်လေးရယ်..... တစ်ယောက်တည်းဆိုတော့ အခက်တွေ့နေပါဦးမယ်။ သခင်လေးအနားမှာ ပြုစုပေးဖို့ ရှောင်ကျောက် လိုက်ခဲ့ပါရစေလား"

အလှလေးနှစ်ဦးက သူ့အပေါ် စိုးရိမ်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းဝူကျိမှာ အလွန်ကျေနပ်သွားရသည်။ သူက ပြုံးလိုက်ပြီး ရှောင်ကျောက်၏ ပါးကို ဆွဲကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး..... သုံးလဆိုတာ ခဏလေးပါ၊ အချိန်တွေက မြန်မြန်ကုန်သွားမှာ။ လျှောက်မတွေးပါနဲ့။ အစ်ကို က လမ်းပျောက်နေတာမှ မဟုတ်တာ၊ ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ"

စကားပြောနေရင်း ကျန်းဝူကျိသည် ရှောင်ကျောက်၏ ထူးကဲလှပသော ရုပ်ရည်ကို ကြည့်ကာ မနေနိုင်ဘဲ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလေးကို နမ်းလိုက်လေသည်။ ရှောင်ကျောက်၏ လှပသော မျက်နှာထက်တွင် ချက်ချင်းပင် ရှက်သွေးများ ဖြာသွားတော့သည်။ ကျန်းဝူကျိက လူပုံအလယ်တွင် သူမကို ဤမျှအထိ ရင်းနှီးစွာ ဆက်ဆံခြင်းကြောင့် သူမမှာ အလွန်ပင် ရှက်ရွံ့နေမိသည်။

ရန်ပုဟွေ့က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဝူကျိကိုကိုက ရှောင်ကျောက်ကိုပဲ အလိုလိုက်တတ်တာ။ အော့မေ့ဂိုဏ်းက ကျိုးကျစ်လော့နဲ့ ရုယန်မင်းသား အိမ်တော်က မင်းသမီးတို့သာ သိရင် ဘယ်လိုမြင်မလဲ မသိဘူး"

"ဘယ်လိုမြင်ရမှာလဲ။ မင်းတို့ အားလုံးက အတူတူပါပဲ၊ အားလုံးက အစ်ကို့ရဲ့ တောင်ပံတွေပဲဟာ"

ကျန်းဝူကျိက ပြုံးလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တိုးကာ ရန်ပုဟွေ့ကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ နီမြန်းနေသော နှုတ်ခမ်းလေးကို အငမ်းမရ နမ်းရှိုက်လိုက်ရာ ရန်ပုဟွေ့၏ မျက်နှာမှာ ပန်းရောင်သန်းသွားပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ စကားတစ်လုံးမှ မပြောနိုင်တော့ချေ။ အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းဝူကျိမှာ ကလေးဘဝတုန်းကနှင့် အလွန်ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ ရင်းနှီးလွန်းသည့် အပြုအမူမျိုးမှာ ငယ်စဉ်က ကျန်းဝူကျိ ဘယ်သောအခါမှ ပြုလုပ်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ရန်ပုဟွေ့၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ငယ်စဉ်က ကျန်းဝူကျိမှာ အနည်းငယ် ခေါင်းမာပြီး ရိုးအေးသော ကိုကိုတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် စည်းကမ်းတွေကို အလွန်အမင်း လိုက်နာတတ်ပြီး လူတွေကို အကောင်းမြင်လွန်းသဖြင့် အမြဲတမ်း အရှုံးပေးခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော ကျန်းဝူကျိမျိုးကို ရန်ပုဟွေ့က မကြိုက်သဖြင့် သူ့ကို အစ်ကိုတစ်ယောက်လိုသာ အမြဲတမ်း ဆက်ဆံခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ဤကဲ့သို့သော ထိန်းချုပ်မရဘဲ စိတ်အလိုလိုက်တတ်သည့် ကျန်းဝူကျိမှာ ရန်ပုဟွေ့၏ နှလုံးသားကို အပြည့်အဝ ထိတွေ့နိုင်ခဲ့ပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။ ကျန်းဝူကျိ၏ စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ နေထိုင်မှုကို သူမက အလုံးစုံ မနှစ်သက်သော်လည်း သူမအပေါ် အထိန်းအကွပ်မရှိဘဲ ရင်းနှီးစွာ ဆက်ဆံရဲခြင်းကိုမူ အထူးပင် နှစ်သက်မိသည်။ ၎င်းက ကျန်းဝူကျိ၏ ပြင်းပြသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ခံစားရစေသဖြင့် သူမမှာ မခုခံနိုင်တော့ပေ။

အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မင်ဂိုဏ်းသား အားလုံးသည် ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ တိမ်တိုက်များထဲတွင် ထူးခြားသည့် အရာတစ်ခုခု ရှိနေသည့်အလား အပေါ်သို့သာ မော့ကြည့်နေကြသည်။ ကျန်းဝူကျိနှင့် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များဘက်သို့ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ လှည့်မကြည့်ကြပေ။ အဖေဖြစ်သူ ရန်ရှောင်ပင်လျှင် ထို့အတူပင် ဖြစ်သည်။ သူက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ရန်ရှောင်က “ ငယ်သူငယ်ချင်း အချင်းချင်း ချစ်ကြိုက်ရတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးက တကယ်ကို ကောင်းတာပဲဟု တွေးလိုက်သည်။ ပုဟွေ့က ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ မိန်းမဖြစ်လာမှာကတော့ သေချာနေပြီ။ ဒါဆိုရင် ငါကလည်း ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ယောက္ခမ ဖြစ်လာတော့မှာပေါ့။ ဒါက တကယ်ကို ထူးကဲလှတဲ့ ကိစ္စပဲ “ဟု သူတွေးနေမိသည်။

ကျန်းဝူကျိသည် ရှောင်ကျောက်နှင့် ရန်ပုဟွေ့ နှစ်ယောက်စလုံးကို ပွေ့ဖက်ထားပြီး ခဏတာ ရင်းနှီးစွာ နေထိုင်လိုက်သည်။ မိန်းကလေး နှစ်ယောက်လုံး တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ခွေသွားပြီး နှာခေါင်းလေးများတွင် ချွေးစို့ကာ မျက်နှာလေးများ နီမြန်းလာပြီး မတ်တတ်ပင် မရပ်နိုင်တော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်မှသာ သူက ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ဘာမှမတတ်နိုင်ပေ။ လူတွေ အများကြီး ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။ လူတိုင်းက မမြင်ချင်ဟန် ဆောင်နေကြသော်လည်း သူက အလွန်အကျွံတော့ လုပ်၍ မဖြစ်ပေ။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း နမ်းလိုက်ရုံဖြင့် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဝူကျိက အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ကျောက်၊ ပုဟွေ့၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ကိုယ့်နှလုံးသားထဲမှာ အစားထိုးလို့ မရတဲ့သူတွေပဲ။ ဘယ်တော့မှ လျှောက်မတွေးကြနဲ့။ ငါ ကျန်းဝူကျိက ကစားတတ်တယ်ဆိုတာကို ဘယ်တော့မှ ငြင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မြူဆွယ်ပြီးမှ ပစ်ထားခဲ့မယ့်သူမျိုးတော့ မဟုတ်တာ သေချာတယ်။ မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ကိုယ့်ကို တစ်သက်လုံး အတူရှိမယ်လို့ ကတိပေးထားပြီးသားပဲ။ တစ်ခဏလေး လျော့သွားရင်တောင် တစ်သက်လုံးလို့ မခေါ်တော့ဘူး။ မင်းတို့ ကတိမဖျက်ရဘူးနော်"

ရန်ပုဟွေ့မှာ ကျန်းဝူကျိ၏ နူးညံ့မှုထဲတွင် နစ်ဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဝူကျိကိုကို... ဝူကျိကိုကို... ပုဟွေ့က ထာဝရ ကိုကို့အပိုင်ပါပဲ။ ဘယ်တော့မှ မခွဲတော့ဘူးနော်"

ရှောင်ကျောက်ကတော့ အနည်းငယ် ပို၍ သတိရှိပြီး နူးညံ့စွာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးက ရှောင်ကျောက်အပေါ် အကောင်းဆုံးပါ။ ရှောင်ကျောက်က သခင်လေးကို တစ်သက်လုံး အဖော်ပြုစုသွားဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ အကယ်၍ ကတိဖျက်ခဲ့ရင် မြေမြိုပါစေရှင်"

ကျန်းဝူကျိက ရှောင်ကျောက်၏ နှုတ်ခမ်းကို ညင်သာစွာ ပိတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ညီမ ကျိန်ဆိုဖို့ မလိုပါဘူး။ ညီမကို ကျိန်ဆိုခိုင်းဖို့ အစ်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြောနိုင်မှာလဲ။ ညီမရဲ့ စိတ်ကို အစ်ကိုသိသလို အစ်ကို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း ညီမသိတာပဲ။ ဒါဆို လုံလောက်ပါပြီ"

နူးညံ့သော အချိန်လေး ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ကျန်းဝူကျိသည် ဝူတန်တောင်ခြေတွင် မင်ဂိုဏ်းသားများနှင့် လမ်းခွဲကာ ရှောင်ရှီတောင်သို့ တစ်ယောက်တည်း ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။ ရှောင်ရှီတောင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မဝေးလှသလို လမ်းကြောင်းမှာလည်း အလွန်အကျွမ်းတဝင် ရှိလှသည်။ အကြောင်းမှာ ရှောင်လင်ဂိုဏ်းသည် ရှောင်ရှီတောင် နယ်မြေထဲတွင် ရှိနေပြီး သူတို့မှာ ထိုနေရာမှ ပြန်လာခဲ့ကြသည်မှာ မကြာသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ 2

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ကျန်းဝူကျိသာ ဝူတန်သို့ အလျင်စလို လာခဲ့ရခြင်း မရှိပါက လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကပင် ရှီဟော်လုံ၏ သတင်းကို ရှာဖွေချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုလည်း နောက်မကျသေးပေ။ နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ချက်ကို လေ့လာသင်ယူရန် အခွင့်ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သလို ရှောင်လင်ဂိုဏ်းတွင် လူမရှိခိုက် ရှောင်လင်ဂိုဏ်း၏ သိုင်းကျမ်းအချို့ကို တိတ်တဆိတ် သင်ယူရန်လည်း ကောင်းလှသည်။ ထိုသို့ လုပ်ခြင်းမှာလည်း ဘာမှ အမှားမရှိပေ။

ကျန်းဝူကျိ၏ အဓိက အာရုံစိုက်မှုမှာ သိုင်းပညာကို မြတ်နိုးခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူက အရည်အသွေးမြင့်မားသည့် သိုင်းပညာများကိုသာ လိုက်စားသူ ဖြစ်သည်။ သိုင်းပညာတစ်ခုက အသုံးဝင်လျှင် သင်ယူမည်ဖြစ်ပြီး အသုံးမဝင်လျှင် စွန့်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။ သူသည် အရာရာတိုင်းကို သင်ယူနေမည့်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။