ငါသည် မင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ကျန်းဝူကျိ ဖြစ်သည်

ရှောက်စုန့်တောင်.....

ထိုနေရာသည် ရှောက်စုန့်တောင်၏ အစွန်အဖျားဒေသဖြစ်ပြီး ဒေသခံအချို့ နေထိုင်ကြသော်လည်း မြေမျက်နှာသွင်ပြင် မသာယာလှသဖြင့် လူနေကျဲပါးလှပေသည်။ ထို့ပြင် နယ်ပယ်အတွင်း၌လည်း သိုင်းသမားများ လုံးဝမရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည် ။

ရောက်ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျန်းဝူကျိသည် ရှီဟော်လုံ၏ သဲလွန်စကို စတင်ရှာဖွေတော့သည် ။ သူသည် ရှီဟော်လုံ၏ အမည်ကို တိုက်ရိုက်အသုံးမပြုဘဲ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထူးခြားချက်များကိုသာ ဖော်ပြ၍ စုံစမ်းလေသည် ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ဝက်ခန့်အတွင်း ကျန်းဝူကျိသည် ရှောက်စုန့်တောင်အနီးရှိ နေရာအတော်များများသို့ သွားရောက်ကာ အခြေအနေများကို စုံစမ်းခဲ့သော်လည်း မည်သည့်သဲလွန်စမျှ မရရှိခဲ့ပေ ။

"အားနာပါတယ် သခင်လေး၊ သခင်လေး ပြောပြတဲ့လူကို ကျွန်တော် တကယ်မမြင်ဖူးပါဘူး" ဟု ဆိုင်ရှင်က ကျန်းဝူကျိကို အားနာသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောဆိုလေသည် ။ သူသည် ရှီဟော်လုံကို တကယ်ပင် မမြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည် ။

ကျန်းဝူကျိသည်လည်း ထိုသူအား အကျပ်မကိုင်ဘဲ ခေါင်းကို အသာအယာညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် အနီးနားရှိ ဆေးဆိုင်များကို လိုက်လံစစ်ဆေးပြန်သည် ။ ရှီဟော်လုံအနေဖြင့် ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် ဆေးဝါးသည် အလွန်ပင် အရေးပါသည် ။ တောနက်ထဲ၌ တစ်ကိုယ်တည်း နေထိုင်ခြင်းမှာ သိုင်းလောကမှ ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားရန်သာဖြစ်ပြီး ဒဏ်ရာကုသခြင်းနှင့်မူ များစွာမပတ်သက်လှပေ ။

နောက်ဆုံးတွင် နှစ်ရက်အကြာ၌ ကျန်းဝူကျိသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ဆေးဝယ်ရန် ဆေးဆိုင်သို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည် ။ ကျန်းဝူကျိသည် သူတို့နှစ်ဦးကို ချက်ချင်းပင် အာရုံစိုက်လိုက်သည် ။ အခြားအကြောင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ထိုမိန်းကလေးငယ်၏ ရုပ်ရည်မှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည် ။

ထိုမိန်းကလေးမှာ အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ်၊ ဆယ့်သုံးနှစ်ခန့် ရှိပုံရပြီး ရုပ်ဆိုးလှပေသည် ။ နှာခေါင်းပေါက်မှာ လန်တက်နေပြီး ပါးစပ်မှာလည်း ကျယ်လှသည့်အပြင် ရှေ့သွားကြီးနှစ်ချောင်းမှာလည်း ငေါထွက်နေသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ရုပ်ဆိုးလှသည် ။ ဘေးနားရှိ အမျိုးသမီးကြီးမှာလည်း သူမနှင့် ပုံစံတူပင်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ပိုကြီးနေရုံသာမကဘဲ အနည်းငယ်မျှသာ ရုပ်ပိုမဆိုးခြင်း ဖြစ်သည် ။

သူတို့၏ အသက်အရွယ်အရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် မိခင်နှင့် သမီး ဖြစ်ဟန်တူပေသည် ။ ကျန်းဝူကျိသည် ဆေးဆိုင်သို့ အသာအယာ ချဉ်းကပ်သွားပြီး ထိုမိခင်နှင့် သမီးတို့ ဆေးဝယ်နေသည်ကို နားထောင်နေလိုက်သည် ။ ဆေးပညာ၌ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သဖြင့် သူတို့ဝယ်ယူနေသော ဆေးများသည် အရိုးနှင့် အကြောဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက်ဖြစ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်းသိလိုက်ရသည် ။

နားထောင်ပြီးနောက် ကျန်းဝူကျိသည် စိတ်ချသွားတော့သည် ။ ဤသူများသည် ရှီဟော်လုံ၏ ဇနီးနှင့် သမီးဖြစ်ပြီး ထိုရုပ်ဆိုးသော မိန်းကလေးမှာ ရှီဟုန်ရှီပင် ဖြစ်သည် ။ သူတို့နောက်သို့ လိုက်သွားရန်မှာ အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည် ။

ရှီဟော်လုံ၏ ဇနီးနှင့် သမီး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျန်းဝူကျိသည် ကိုယ်ဖော့ပညာကို အသုံးပြုကာ သူတို့နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်သွားလေသည် ။ ယခုအချိန်၌ ကိုယ်ဖော့ပညာတွင် ဝေယိရှောက် တစ်ဦးတည်းသာလျှင် အကွာအဝေးတိုအတွင်း သူ့ထက် အနည်းငယ်သာလွန်နိုင်သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကျန်းဝူကျိကသာ သာလွန်သွားမည် ဖြစ်သည် ။ သူ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာမှာ လောကတွင် အဆင့်မြင့်ဆုံးဟု ဆိုနိုင်ပေသည် ။ သာမန်သိုင်းပညာသာရှိသော ရှီဟော်လုံ၏ ဇနီးနှင့် သမီးတို့မှာ သူ့ကို မည်သို့ပင် ရိပ်မိနိုင်မည်နည်း ။

ကျန်းဝူကျိသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး နောက်မှလိုက်ပါရင်း ထိုမိခင်နှင့် သမီးတို့ မြို့ထဲတွင် လူသုံးကုန်ပစ္စည်းအချို့ ဝယ်ယူကာ ထုပ်ပိုးပြီး တောအုပ်ထဲသို့ ဦးတည်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည် ။ သုံးမိုင်ခန့် နောက်ယောင်ခံ လိုက်ပါသွားပြီးနောက် တောင်နက်ထဲ၌ ဖုံးကွယ်ထားသော နတ်ပြည်ကဲ့သို့သာယာသော နေရာတစ်ခုကို သူ တွေ့ရှိခဲ့သည် ။ ခမ်းနားထည်ဝါခြင်း မရှိသော်လည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိသော သစ်သားအိမ်ငယ်လေးများမှာ ရိုးရှင်းလှပကာ အိမ်ရှေ့တွင်လည်း လှပသော တောင်ကျစမ်းချောင်းလေး ရှိနေသည် ။

ရှီဟော်လုံသည် နေတတ်ထိုင်တတ်လှပေသည်၊ ဤနေရာလေးမှာ တကယ့်ကို သာယာလှပါသည်ဟု ကျန်းဝူကျိ တွေးတောမိသည် ။ သို့သော် ထိုအရာက ပြဿနာမဟုတ်ပေ ။ ရှီဟော်လုံ၏ လက်များမှာ မစွမ်းမသန်ဖြစ်နေသော်လည်း သူသည် လုံးဝ မသန်မစွမ်းဖြစ်နေသည်တော့ မဟုတ်ပေ ။ နှစ်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင် သူသည် အတော်အတန် ပြန်လည်သက်သာလာပုံရပြီး သူ၏ သိုင်းပညာနှင့်ဆိုလျှင် သာမန် သိုင်းလောကမှ လူရမ်းကားများမှာ သူ့ကို ရန်စရဲမည် မဟုတ်ပေ ။ ချန်ခွန်းပင်လျှင် ရှီဟော်လုံ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သွေးအန်ခဲ့ရဖူးသဖြင့် ဤသူတောင်းစားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကို လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ပေ ။

ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသောအခါ စမ်းချောင်းဘေးတွင် ရပ်နေသော လူတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည် ။ ထိုသူမှာ ခြောက်ပေကျော် အရပ်ရှိပြီး အလွန်ပင် ထွားကျိုင်းလှကာ မျက်နှာမှာလည်း နီမြန်းလျက်ရှိသဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့်ပင် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးမှန်း သိသာလှသည် ။

"ဖေဖေ" ဟု ရှီဟုန်ရှီက သူမ၏ ခါးတွင်ချိတ်ထားသော ပစ္စည်းများကို ချထားပြီး ပြေးသွားလေသည် ။ ရှီဟုန်ရှီကို မြင်သောအခါ ရှီဟော်လုံသည်လည်း ပြုံးလိုက်ပြီး သူမကို အသာအယာ ချီလိုက်သည် ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရှီဟုန်ရှီသည် ရုပ်ဆိုးလှသော်လည်း သူ၏ သမီးအရင်းဖြစ်သဖြင့် ရှီဟော်လုံက သူမကို အလွန်ပင် ချစ်မြတ်နိုးလှသည် ။

ကျန်းဝူကျိသည် ရှီဟော်လုံ၏ ရုပ်ရည်မှာ အလွန်အမင်း ချောမောခြင်းမရှိသော်လည်း သူရဲကောင်းဆန်သော အရှိန်အဝါရှိကြောင်း သတိထားမိသည် ။ သမီးဖြစ်သူ ရုပ်ဆိုးခြင်းမှာ ရှီဟော်လုံ၏ ဇနီးကြောင့်သာ ဖြစ်တန်ရာသည်၊ အကြောင်းမှာ သူ၏ ဇနီးမှာလည်း ရုပ်မလှသောကြောင့် ဖြစ်သည် ။

ရှီဟော်လုံသည် အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော ဇနီးမျိုးကို လက်ထပ်ခဲ့သနည်းဟု သူ တွေးတောမိသည် ။ ဤအချက်မှာ ကျန်းဝူကျိနှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသည်၊ ကျန်းဝူကျိသည် ပွင့်လင်းသူဖြစ်ပြီး လှပသော အမျိုးသမီးများကိုသာ နှစ်သက်သည် ။

"ပြန်လာပြီလား" ဟု ရှီဟော်လုံက သူ၏ ဇနီးကို အထင်အမြင်သေးခြင်းမရှိဘဲ အသာအယာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည် ။ "မင်းတို့သားအမိ ပင်ပန်းနေကြပြီ၊ နောက်ထပ် နှစ်နှစ် သုံးနှစ်လောက်ဆိုရင် ငါလည်း အတော်လေး ပြန်ကောင်းလာမှာပါ၊ အဲဒီကျရင် ငါတို့ အခုလို ပုန်းရှောင်နေစရာ မလိုတော့ဘူး" ဟု သူက ဆိုသည် ။

ရှီဟော်လုံသည် မည်သူ့ကိုမျှ မကြောက်သော်လည်း သိုင်းလောက၏ အငြင်းပွားမှုများနှင့် ဝေးဝေးနေလိုခြင်းသာ ဖြစ်သည် ။ သူတောင်းစားဂိုဏ်းမှ တပည့်များပင်လျှင် ယခုအချိန်တွင် သူ့ကို ရှာမတွေ့နိုင်ကြပေ ။ သူတို့ သားအမိ ဆေးဝါးဝယ်ရန် အပြင်ထွက်သည့်အခါတွင်လည်း မည်သူကမျှ သူတို့ကို မမှတ်မိသောကြောင့် ပြဿနာမရှိနိုင်ဟု သူ ထင်မြင်ထားသည် ။

ကျန်းဝူကျိကဲ့သို့ စူးရှသောအမြင်ဖြင့် ကြည့်နိုင်သူသာ မရှိခဲ့လျှင် မည်သူမျှ ဤအကြောင်းကို သိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ ။ ထိုမိသားစုဝင် သုံးဦးတို့ စကားတပြောပြောနှင့် ရယ်မောနေကြစဉ် ခပ်တိုးတိုး ရယ်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည် ။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှီ၊ ခင်ဗျားတို့ မိသားစု သုံးယောက်ရဲ့ ဘဝလေးက တကယ့်ကို သာယာလှတာပဲ" ဟု ထိုအသံပိုင်ရှင်က ဆိုသည် ။

ထိုအသံကို ကြားလျှင်ပင် ရှီဟော်လုံနှင့် အခြားနှစ်ဦးမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည် ။ ရှီဟော်လုံ၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် လေးနက်လာတော့သည် ။ သူသည် ဇနီးနှင့် သမီးကို နောက်သို့ ပို့လိုက်ပြီး ကျန်းဝူကျိရှိရာဘက်သို့ ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည် ။ "ဒါက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိပါရစေ၊ လူကိုယ်တိုင် ထွက်လာခဲ့ပါ" ဟု ဆိုလေသည် ။

သူ ဤမျှ တည်ငြိမ်နေရခြင်းမှာ မည်သည့် သဲလွန်စကိုမျှ မရရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည် ။ ဤသူ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာမှာ အလွန်မြင့်မားရမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဇနီးနှင့် သမီးနောက်သို့ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး လိုက်လာသည်မှာ ရန်သူပင် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ တွေးတောမိသည် ။

ကျန်းဝူကျိ၏ ပုံရိပ်မှာ ဘေးဘက်ရှိ သစ်ပင်ထိပ်မှ ရုတ်တရက် ပျံထွက်လာသည် ။ လေထဲတွင်ပင် သူ၏ ညာခြေကို ဘယ်ခြေပေါ် ကျော်လွှားလိုက်ပြီး အရှိန်ကို အသုံးချကာ လေထဲတွင် ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်သည် ။ ထို့နောက် ကိုယ်ကို မတ်မတ်ထားကာ ရှီဟော်လုံနှင့် အခြားသူများ၏ ရှေ့တွင် တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည် ။

ဤကဲ့သို့သော ကိုယ်ဖော့ပညာကို မြင်လျှင်ပင် ရှီဟော်လုံနှင့် မိသားစုမှာ များစွာ အံ့အားသင့်သွားကြသည် ။ ရှီဟော်လုံ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး "တိမ်လွှာလှေကား" ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည် ။

ကျန်းဝူကျိက ပြုံးလျက် လက်ခုပ်တီးကာ "ဂိုဏ်းချုပ်ရှီ ဆိုတဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ အမြင်က တကယ်စူးရှတာပဲ၊ ကျွန်တော် တကယ် ချီးကျူးပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည် ။

ကျန်းဝူကျိသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း သိုင်းပညာ၌ ဤမျှ ကျွမ်းကျင်သည်ကို မြင်သောအခါ ရှီဟော်လုံမှာ များစွာ တုန်လှုပ်သွားသည် ။ သူသည် လက်သီးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်၍ အရိုအသေပေးလိုက်ကာ "သခင်လေးက ဝူတန်ဂိုဏ်းက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိပါရစေ၊ ကျွန်တော် ရှီဟော်လုံက သခင်လေးကို တစ်ခုခု ပြစ်မှားမိလို့လား" ဟု မေးမြန်းလေသည် ။

သူတောင်းစားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ နေလာခဲ့သူဖြစ်သဖြင့် ရှီဟော်လုံသည် အမြင်စူးရှလှပေသည် ။ ကျန်းဝူကျိသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း သူ၏ အတွင်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် ရိုင်းစိုင်းစွာ ဆက်ဆံခြင်းမှာ မိုက်မဲရာရောက်မည်ကို သူ သိရှိသည် ။

သို့သော် ကျန်းဝူကျိက လက်ကို ပြုံးလျက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "ဂိုဏ်းချုပ်ရှီ၊ ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရှီနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ ဘာရန်ငြိုး ရှိမှာလဲ၊ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ကျွန်တော်သာ ခင်ဗျားနဲ့ ရန်ငြိုးရှိရင် အခုလို စကားပြောနေမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ခိုးပြီး တိုက်ခိုက်မှာပေါ့၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရှီရဲ့ သိုင်းပညာက ဘယ်လောက်ပဲ မြင့်နေပါစေ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အလစ်တိုက်ခိုက်မှုကိုတော့ ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ဆိုသည် ။

ကျန်းဝူကျိ၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုသံကို ကြားသောအခါ ရှီဟော်လုံ၏ ဇနီးက "တကယ့်ကို လေကြီးတဲ့လူပဲ" ဟု နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်8။

"ဒီမှာ ရုပ်ဆိုးမကြီး၊ ခင်ဗျား စကားမပြောနဲ့၊ ဒါ ခင်ဗျားနဲ့ မဆိုင်ဘူး" ဟု ကျန်းဝူကျိက ဆိုသည် ။ သူမ၏ ရုပ်ဆိုးလှသော ပုံစံကြောင့် ကျန်းဝူကျိမှာ စိတ်ပျက်သွားကာ စိတ်မရှည်သည့်ဟန်ဖြင့် လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်လေသည် ။

ရှီဟော်လုံ၏ ဇနီးမှာ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် ဒေါသများ ချောင်းချောင်းထွက်လာတော့သည် ။ သူမ အမုန်းဆုံးအရာမှာ လူများက သူမကို ရုပ်ဆိုးသည်ဟု ခေါ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည် ။ ထိုစကားများမှာ အလွန်ပင် ရိုင်းစိုင်းသော်လည်း အရှိကို အရှိအတိုင်း ပြောဆိုခြင်းဖြစ်နေသည်ကို သူမ ကောင်းစွာ သိနေသည် ။ မုသားစကားများက လူကို မနာကျင်စေသော်လည်း အမှန်တရားမှာမူ ထက်မြက်သော ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည် ။ ကျန်းဝူကျိ၏ စကားတစ်ခွန်းက ရှီဟော်လုံ ဇနီး၏ ခံစစ်ကို တိုက်ရိုက် ချိုးဖျက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည် ။

ရှီဟော်လုံ၏ မျက်နှာမှာလည်း မသာယာတော့ပေ ။ သူ၏ ဇနီးသည် ရုပ်ဆိုးမှန်း သိသော်လည်း အခြားသူများက ပြောဆိုရန် မဟုတ်ပေ ။ သူက တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် "သခင်လေးက ကျွန်တော့်ဇနီးရဲ့ ရုပ်ရည်ကို လှောင်ပြောင်ဖို့ သက်သက်လာတာဆိုရင်တော့ ဒါဟာ ကျန်းဆန်းဖုန်း အဘိုးကြီးရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို စော်ကားရာ ရောက်ပါလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုသည် ။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ အဖိုးကို ဆွဲမထည့်ပါနဲ့၊ ခင်ဗျားနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ လူချင်းရန်ငြိုး မရှိပေမယ့် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သူတောင်းစားဂိုဏ်းနဲ့တော့ ကျွန်တော့်မှာ ရန်ငြိုးကြီးကြီးမားမား ရှိတယ်" ဟု ကျန်းဝူကျိက ဆိုသည် ။

ကျန်းဝူကျိက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး "ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် မိတ်မဆက်ရသေးဘူးပဲ၊ ငါက ကျန်းဝူကျိ၊ အခု မင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ" ဟု ပြောလိုက်လေသည် ။

ထိုစကားများကို ကြားလျှင်ပင် ရှီဟော်လုံနှင့် သူ၏ ဇနီးတို့၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည် ။