ဝတ်ရုံဝါ မိန်းမပျိုနှင့် ဆွေးနွေးခြင်း

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်ကာ “ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း၊ ကလေးကို အဲဒီလောက်အထိတော့ မခြောက်လှန့်ပါနဲ့ဦးလေ” ဟု တိုးညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူမ၏ လေသံမှာ မောင်ငယ်တစ်ယောက်ကို ဆုံးမနေသည့် နူးညံ့သော အစ်မကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အခြားသူသာ ထိုကဲ့သို့ ပြောဆိုလာပါက ကျန်းဝူကျိသည် ထိုသူကို ပါးရိုက်လွှတ်မည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း ယခု ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး ပြောဆိုသည်ကိုမူ သူသည် လုံးဝ အမျက်မထွက်နိုင်ပေ။

ကျန်းဝူကျိက ပြုံးလျက် “အစ်မကြီး ပြောတာလည်း မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ မနှစ်မြို့စရာ အမှန်တရားကို ကြိုပြောထားတာပါ၊ နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်လို့ ဂိုဏ်းချုပ်ရှီကသာ တစ်ခုခု လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် ကျန်းဝူကျိက ဘယ်တော့မှ ညှာတာမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ဆိုသည်။

ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက ခေါင်းကို အနည်းငယ်ညိတ်ကာ “စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူတောင်းစားဂိုဏ်းဟာ ကျွန်မရဲ့ ဘိုးဘေးတွေနဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ ပတ်သက်မှုရှိပါတယ်၊ ဒီကိစ္စမှာ ကျွန်မကပဲ သက်သေအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးမှာမို့လို့ ဘာပြဿနာမှ ရှိလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ပြောကြားသည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့၊ အစ်မကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အစ်မကြီးကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် လှပပြီး စိတ်ထားကောင်းမှန်း သိသာနေပါတယ်လေ” ဟု ကျန်းဝူကျိက ရွှင်ပျစွာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

လှပပြီး စိတ်ထားကောင်းသည်ဟုလား။

ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် ထိုချီးမွမ်းစကားကြောင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးစတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤသို့ ထူးခြားသော ချီးမွမ်းပုံမှာ သူမအတွက်မူ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ရှီဟော်လုံကလည်း ထိုအချိန်တွင် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် “ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော် ရှီဟော်လုံဟာ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မသတ်မှတ်ရဲပေမဲ့ ပြောတဲ့စကား တည်တဲ့သူတစ်ယောက်တော့ ဖြစ်ပါတယ်၊ အကယ်လို့ ဂိုဏ်းချုပ်က ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ဝါးဒဏ်ရာကို ပျောက်အောင် ကုပေးနိုင်ပြီး မင်ဂိုဏ်းနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ သူတောင်းစားဂိုဏ်းက ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင်တော့ နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ချက်ကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် ပေးအပ်မှာပါ” ဟု ပြောဆိုသည်။

ရှီဟော်လုံမှာ တကယ်ပင် ခိုင်မာပြတ်သားသော စရိုက်ရှိသူဖြစ်ရာ သူ၏ လေသံမှာလည်း ပြတ်သားပြီး ယိမ်းယိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ကျန်းဝူကျိက ခေါင်းညိတ်ကာ “ဒါက အကောင်းဆုံးပဲ၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရှီနဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်ရတာ ကျွန်တော်လည်း ဝမ်းသာပါတယ်၊ အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက်နေတာနဲ့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ခြိမ်းခြောက်နေရတာက သိပ်ပြီးတော့ မပျော်ဖို့ကောင်းဘူးလေ” ဟု ဆိုသည်။

ကိစ္စများ ပြေလည်သွားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေမှာ သိသိသာသာ ကောင်းမွန်လာသည်။ ကျန်းဝူကျိသည် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ သူ၏ အိတ်ကပ်အတွင်းမှ ဆေးပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ “ဒီဆေးက အစွမ်းထက်ပေမဲ့ ကုသပုံကတော့ နည်းနည်းတော့ ကြမ်းတမ်းလိမ့်မယ်၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရှီရဲ့ ဒဏ်ရာရထားတဲ့ နေရာက အရိုးတွေကို အကုန်လုံး ပြန်ချိုးပေးပါ၊ အဲဒီနောက်မှ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆေးကို လိမ်းမယ်ဆိုရင် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ပြန်ကောင်းလာပါလိမ့်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“အရိုးချိုးရမည်လား”

ရှီဟော်လုံနှင့် အခြားသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော ကုသနည်းမျိုး ရှိပါသလား။

ရှီဟော်လုံ၏ ဇနီးကပင် “ဒါက ကုသတာလား၊ လိမ်ညာနေတာလားတော့ မသိဘူး” ဟု ညည်းညူလိုက်သည်။

“မိန်းမတွေက ဘာနားလည်လို့လဲ” ဟု ကျန်းဝူကျိက ထိုရုပ်ဆိုးသော အမျိုးသမီးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြောကာ “ဒီနည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်မယ်လို့ ကျွန်တော်ပြောရင် သေချာပေါက် အလုပ်ဖြစ်မှာပဲ၊ ခင်ဗျားတို့နဲ့ နောက်ပြောင်နေဖို့ ကျွန်တော့်မှာ အချိန်မရှိဘူး” ဟု ဆိုသည်။

ရှီ‌ေဟာ်လုံက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သွားကို ကြိတ်ကာ “ကောင်းပြီလေ၊ လုပ်လိုက်ကြတာပေါ့၊ အဆိုးဆုံးဖြစ်လှရင်လည်း ပြန်ကောင်းဖို့ လအနည်းငယ် ပိုကြာသွားရုံပေါ့” ဟု ပြောသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည်လည်း ဒဏ်ရာများ အမြန်သက်သာချင်လှသဖြင့် စွန့်စား၍ စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက “ဒါဆိုရင် ကျွန်မပဲ လုပ်ပေးပါ့မယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူမ ပြောလိုက်သည်နှင့် ရှီ‌ေဟာ်လုံသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ပေးထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်နှက်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော အတွင်းအားများမှာ မြစ်ရေအဟုန်ကဲ့သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ အရိုးကျိုးသံများနှင့်အတူ ရှီဟော်လုံ၏ လက်မောင်း၊ လက်ကောက်ဝတ်နှင့် လက်ဝါးအရိုးများ အားလုံး ကျိုးသွားလေသည်။

ကျန်းဝူကျိသည် ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ ဤမိန်းကလေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် နက်နဲသော ပညာနှင့် ပြင်းထန်သော အတွင်းအား ရှိကြောင်း၊ သူမတွင် တကယ့် အရည်အချင်းရှိကြောင်း စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

ရှီဟော်လုံမှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် နဖူးတွင် ချွေးစက်များ ထွက်လာသည်။ ကျန်းဝူကျိက ချက်ချင်းပင် ဆေးများကို လိမ်းပေးပြီး ပတ်တီးစည်းပေးလိုက်သည်။

“ကဲ ပြီးပြီ၊ ခဏလောက် စောင့်ကြည့်လိုက်ဦး၊ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ရလဒ်ကို မြင်ရလိမ့်မယ်” ဟု ကျန်းဝူကျိက လက်ကို ပုတ်ကာ အလုပ်ပြီးမြောက်ကြောင်း အချက်ပြသည်။

အမှန်စင်စစ် ဤခဏအတွင်းမှာပင် ရှီ‌ေဟာ်လုံသည် သူ၏ လက်မောင်းနှင့် လက်ဝါးတွင် အနည်းငယ် ပူနွေးသော ခံစားချက်ကို ရရှိကာ ဒဏ်ရာများမှာ ပြန်လည် ပြုပြင်ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ နာကျင်မှုများမှာလည်း အများစု လျော့ပါးသွားသဖြင့် သူသည် များစွာ ထူးဆန်းအံ့သြနေမိသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း၊ ဒီရက်ပိုင်းတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ သာမန်အိမ်လေးမှာပဲ ခဏလောက် တည်းခိုပေးပါဦး၊ တစ်ခုခုဆိုရင် အချိန်မရွေး ကြည့်ပေးလို့ ရတာပေါ့” ဟု ရှီဟော်လုံက ဦးညွှတ်၍ မရတော့သဖြင့် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့်သာ ပြောဆိုသည်။

ကျန်းဝူကျိက ခေါင်းညိတ်ကာ “ဒါပေါ့၊ ကျွန်တော် ဒီမှာမရှိရင် ခင်ဗျားတို့ ထွက်ပြေးသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ကို အခုထိ သိပ်မယုံသေးဘူးလေ” ဟု ဆိုသည်။

ရှီဟော်လုံမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ “မင်းက အသက်နှစ်ဆယ်လောက်ပဲ ရှိသေးတာကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သံသယတွေ များနေရတာလဲ” ဟု သူက စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေမိသည်။

သို့သော် ရှီ‌ေဟာ်လုံသည် စိတ်ထဲမှ ညည်းညူနေသော်လည်း ဤအချက်မှာ ပြဿနာကြီးတစ်ခုဟု မယူဆပေ။ ဤမျှ ဂရုစိုက်တတ်ခြင်းမှာ စေ့စပ်သေချာသော စိတ်ထားရှိကြောင်း ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ အရည်အချင်းမျိုး မရှိဘဲ မည်သို့လျှင် မင်ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာနိုင်ပါမည်နည်း။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ရှီ‌ေဟာ်လုံသည် ယခုအခါ ကျန်းဝူကျိကို များစွာ လေးစားမိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှီ‌ေဟာ်လုံက ပြုံးလျက် “ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း စိုးရိမ်တာက သဘာဝကျပါတယ်၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်၊ ရက်အနည်းငယ်ကြာလို့ ရလဒ်တွေ ထွက်လာပြီဆိုရင်တော့ နဂါးနိုင်လက်ဝါး ဆယ့်ရှစ်ချက်ကို သေချာပေါက် ပေးအပ်မှာပါ၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း စိတ်ချလက်ချ နေနိုင်ပါတယ်” ဟု ပြောသည်။

ကျန်းဝူကျိက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြရုံသာ ပြုပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက ရုတ်တရက် “ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းဟာ ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ မင်ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာပြီး ကွမ်မင်တောင်ထိပ်မှာ မင်ဂိုဏ်းကို ကယ်တင်ခဲ့တယ်ဆိုတော့ သိုင်းပညာက အတော်လေး ထူးခြားမှာပဲ၊ ကျွန်မနဲ့ အနည်းငယ်လောက် သိုင်းပညာ ဖလှယ်ကြည့်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါသလား” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

စောစောက ကျန်းဝူကျိနှင့် ရှီဟော်လုံတို့ ပြောဆိုသမျှကို သူမက အခန်းထဲမှ ကြားနေရသဖြင့် ကျန်းဝူကျိ ယခင်က ဘာတွေလုပ်ခဲ့သည်ကို သူမ သိရှိပြီး ဖြစ်သည်။

အမှန်အတိုင်း ဆိုရလျှင် ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် ကျန်းဝူကျိကို အတော်လေး စိတ်ဝင်စားမိသည်။

သူမ၏ စရိုက်မှာ မည်သည့်အရာကိုမျှ စိတ်ဝင်စားလေ့ မရှိသော်လည်း သိုင်းပညာကိုမူ များစွာ ဝါသနာပါသည်။ ယခု ကျန်းဝူကျိက သူမ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ကျန်းဝူကျိ ပြောခဲ့သော စကားများကြောင့်လည်း ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်လာကာ ကျန်းဝူကျိ၏ သိုင်းပညာ မည်မျှအဆင့်ရှိသည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်လာသည်။

ကျန်းဝူကျိသည် ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက ထိုသို့ ပြောလာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသော်လည်း သူသည် လုံးဝ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။ သူက ပြုံးလျက် “အစ်မကြီးက သိုင်းဖလှယ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်က ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံရမှာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မှားယွင်းပြီး အစ်မကြီးကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်မိရင်တော့ အပြစ်မတင်ပါနဲ့နော်” ဟု ဆိုသည်။

ရှီဟော်လုံ၏ မိသားစုဝင် သုံးဦးမှာ ထိုစကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ “ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်မည်ဟုတ်လား။ မင်း တကယ် ပြောနေတာလား။”

ရှီ‌ေဟာ်လုံ၏ ဇနီးကပင် “တကယ်ကို ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ မောက်မာလိုက်တာ၊ စကားကို အကြီးကြီးတွေ ပြောနေတော့တာပဲ” ဟု ပြောဆိုသည်။

“ရုပ်ဆိုးမ၊ ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း”

ကျန်းဝူကျိက ထိုသူကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကို ပြုံးပြကာ “အစ်မကြီး၊ ကြွပါဦး” ဟု ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်ကာ မြစ်ကမ်းနားသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

သူမ၏ စိတ်ကူးကို ကျန်းဝူကျိ သိရှိသည်၊ တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း အိမ်ကို မပျက်စီးစေချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မြစ်ကမ်းနားမှာ ပို၍ ကျယ်ဝန်းသဖြင့် မည်သည့် ပြဿနာမျှ ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။

အမှန်စင်စစ် ကျန်းဝူကျိသည်လည်း ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး၏ သိုင်းပညာ အဆင့်အတန်းကို များစွာ စိတ်ဝင်စားနေမိသည်။

မူလဇာတ်လမ်းအရ ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် နှစ်ကြိမ်သာ သိုင်းကွက်ထုတ်ခဲ့ဖူးပြီး နှစ်ကြိမ်စလုံးမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း အောင်မြင်မှုများ ဖြစ်သဖြင့် သူမကို ခန့်မှန်းရခက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် ထင်မြင်စေသည်။

သို့သော် ပထမအကြိမ်မှာ ချန်ယုံလျန်၏ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကို ဖော်ထုတ်ရန်သာ ဖြစ်သဖြင့် အစစ်အမှန် တိုက်ပွဲ မဟုတ်ပေ။ ဒုတိယအကြိမ်မှာ ကျိုးကျစ်လော့ကို အနိုင်ယူခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ လမ်းမှားလိုက်ထားသော ကိုးယင် သိုင်းပညာကို အစစ်အမှန် ကိုးယင်သိုင်းပညာဖြင့် နှိမ်နင်းခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဤအချက်မှာ ကျန်းဝူကျိ၏ အစစ်အမှန် ကိုးပါးနေဝန်း အလင်းစွမ်းအင်က သီလရှင် မြဲ့ကြွယ်၏ အော့မေ့ ကိုးပါးနေဝန်း အစွမ်းကို နှိမ်နင်းလိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာများက ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်သည်ကို အပြည့်အဝ သက်သေမပြနိုင်သေးပေ။

ထို့ကြောင့် ကျန်းဝူကျိသည် သူမ၏ သိုင်းပညာကို များစွာ စမ်းသပ်လိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် မြစ်ကမ်းနားသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ နေရောင်အောက်တွင် မြစ်ရေပြင်မှာ လင်းလက်တောက်ပနေသော်လည်း အနီးနားရှိ သစ်ပင်များကြောင့် အလင်းအမှောင် မျှတကာ အေးချမ်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ရှီဟော်လုံ၏ မိသားစု သုံးဦးမှာမူ နေရာမှ မရွေ့ကြဘဲ အခန်းတွင်းရှိ ကျောက်ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် ထိုင်ကာ အဝေးမှ လှမ်းကြည့်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ကျန်းဝူကျိနှင့် ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးတို့၏ သိုင်းဖလှယ်မှုကို သူတို့လည်း များစွာ စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။

အကြောင်းမှာ ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် ရှီဟော်လုံ အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင် ရှိစဉ်ကထက်ပင် သိုင်းပညာ များစွာ သာလွန်ကြောင်း သူတို့ သိထားကြသလို ကျန်းဝူကျိမှာလည်း ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် မင်ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာကာ သူရဲကောင်းအပေါင်းကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် အလွန်မြင့်မားသော သိုင်းပညာရှိသူမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များထဲတွင် အထူးချွန်ဆုံးဟု ဆိုနိုင်သော ဤနှစ်ဦး၏ သိုင်းဖလှယ်မှုကို ရှီ‌ေဟာ်လုံနှင့် အခြားသူများက မည်သို့လျှင် စိတ်မဝင်စားဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

ရှီဟုန်ရှီပင်လျှင် လက်ထဲမှ တုတ်ကိုကိုင်ကာ ကျန်းဝူကျိနှင့် ဝါဂွမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကို စိုက်ကြည့်နေပြီး “အစ်မကြီးရန်ကတော့ ဒီလူဆိုးကို သေချာပေါက် အနိုင်ယူမှာပဲ “ ဟု စိတ်ထဲမှ ကြုံးဝါးနေလေတော့သည်။

---