လေးဘက်လေးတန် ဝန်းရံပိတ်ဆို့ခြင်း

“ဒါတွေက ဘာလို့ ဖြစ်နေရတာလဲ၊ သူတော်စင် သော်ပေါင်က ဘာလို့ သူ့ကို မသတ်နိုင်ခဲ့တာလဲ”

လီချန်ကျစ်၏ မျက်လုံးများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် အလွန်အမင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ရှေ့မှ လူမှာ လူသား တစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ မိစ္ဆာတစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်။

“မင်း အသက်ရှင်နေဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ သူတော်စင် သော်ပေါင်က မင်းကို မသတ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး”

နတ်ဘုရားများမှာ ယဲ့ဖန်ကို ကြည့်ကာ အော်ဟစ်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ သေလူကဲ့သို့ ဖြူလျော့ နေကြသည်။

ဤအရာအားလုံးက အလွန် ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။

“သူတော်စင် သော်ပေါင်လား”

ယဲ့ဖန်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို ပစ်ချလိုက်သည်။

“မင်းတို့ ပြောနေတာ သူများလား”

“ဘုတ်”

လုံးဝိုင်းသောအရာတစ်ခု မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျလာခဲ့သည်။

လူတိုင်း စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် တစ်နေရာလုံး၌ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများ လွှမ်းမိုးသွားလေတော့သည်။

“ဝုန်း”

တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်များမှာလည်း တုန်ယင်လာသည်။

တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ကြောက်လန့်တကြား မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများ ထဲတွင် အတိုင်းအဆမဲ့သော ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

၎င်းမှာ ဦးခေါင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုဦးခေါင်း၏ ပိုင်ရှင်မှာ အခြားသူမဟုတ်၊ သူတော်စင် သော်ပေါင်ပင် ဖြစ်သည်။

သူတော်စင် သော်ပေါင် သေဆုံးသွားလေပြီ။

သူသည် မဟာတာအို၏ နိယာမများကို ချိုးဖောက်ကာ သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ထာဝရ မပျက်စီးနိုင်သော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမူ သေလူတစ်ယောက်၏ ဦးခေါင်းအဖြစ်သာ ကျန်ရစ် တော့သည်။

လူတိုင်း ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်ချောက်ချားသွားကြရသည်။

သူတို့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းလှရာ၊ သူတို့၏ ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူတော်စင်တစ်ဦး ကျဆုံးခန်းကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်ရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ခဲ့ကြချေ။

ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာတွင် ရန်သူကို သတ်ဖြတ်သည့် နည်းလမ်းအစုံလင်ဆုံး သူတော်စင်ဟု ကျော်ကြားခဲ့သော သူတော်စင် သော်ပေါင်မှာ ယခုအခါ သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှောက်မှာပင် သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာမှ နတ်ဘုရားများမှာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားသည့်အလား ဆွံ့အမှင်သက် နေကြပြီး စကားတစ်လုံးမှပင် မဟနိုင်ဘဲ ရပ်နေမိကြသည်။

ယနေ့ထိတိုင်အောင် သူတို့သည် သူတော်စင် သော်ပေါင်ကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက ဤနိမ့်ကျသော လောက၌ ဤပုရွက်ဆိတ်များ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးရလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်နိုင်ကြသေးချေ။

သူတော်စင် သော်ပေါင်သည် အလွန်လေးစားကြည်ညိုခံရသူ၊ ကျော်ကြားသူဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မှော်လက်နက်များ၏ ကာကွယ်မှုကို ရရှိထားသလို လျှို့ဝှက်ချက်များစွာနှင့်လည်း ပြည့်နှက်နေသူဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် ကမ္ဘာဦးခေါင်းလောင်းမှ အသွင်ပြောင်းလာသူဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သောကြောင့် အသတ်ခံရရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဟု ယူဆထားကြသူများ ဖြစ်သည်။

၎င်းအပြင် စောစောလေးကတင် သူတော်စင် သော်ပေါင်သည် နက်ဗျူလာကို သူ၏ မှော်လက်နက်အတွင်းသို့ ဖမ်းခေါ် သွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား၊ ထိုနေရာတွင် သူသည် အရှင်သခင်ဖြစ်ရာ နက်ဗျူလာကို အမှုန့်ခြေ ပစ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဘယ်ကြောင့် သူကိုယ်တိုင်က အသတ်ခံလိုက်ရသနည်း။

နက်ဗျူလာသည် သူတော်စင် သော်ပေါင်ကို ယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ အရေးနိမ့်သွားလိမ့်မည်ဟု လူတိုင်းနီးပါးက ယုံကြည် ထားခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း လက်တွေ့ရလဒ်မှာမူ သူတို့၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“သူတော်စင် သော်ပေါင် ... သေသွားပြီလား”

အောက်ဘက်ရှိ လူသားတစ်ဦး၏ အသံမှာ တုန်ရင်စွာဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“သူတော်စင် သော်ပေါင် တကယ်ပဲ သေသွားပြီ”

အခြားတစ်ဦးကလည်း သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အဆုံးမရှိသော ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ခေါင်းကို လေးလံစွာ ခါလိုက်သည်။

သူတို့သည် ယခင်က မျှော်လင့်ချက်များ စွန့်လွှတ်ထားခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ ယဲ့ဖန် တစ်ယောက် အဆုံးသတ် သွားပြီဟု ထင်မှတ်ကာ သူနှင့်အတူ သေပွဲဝင်ရန်သာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူတို့ရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသည့် အရာမှာ သူတို့၏ ထင်မြင်ချက်များထက် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

ယဲ့ဖန် မသေရုံတင်မကဘဲ၊ သူတော်စင် သော်ပေါင်ကသာ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ဤသည်က တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပင်။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် လူတိုင်းသည် ကောင်းကင်ယံရှိ နက်ဗျူလာကို ကြည်ညိုလေးစားသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရှင်းလင်းစွာပင် သူတို့အားလုံးက သူတော်စင် သော်ပေါင်ကို နက်ဗျူလာက သတ်လိုက်သည်ဟု ယုံကြည် နေကြသည်။ နက်ဗျူလာတွင်သာ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်းမျိုး ရှိသည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

နက်ဗျူလာက သူတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။

သူတို့သာ ထိုသို့ ထင်နေကြသည်မဟုတ်၊ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာမှ နတ်ဘုရားများပင် ထိုသို့ ထင်နေကြသည်။ သူတော်စင်သခင်အဆင့် ရှိသူတစ်ဦးက သူတော်စင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

လူတိုင်းက နက်ဗျူလာကို ကျေးဇူးတင်ခြင်းနှင့် ရိုသေလေးစားခြင်းတို့ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာမှ နတ်ဘုရားများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက် နေသည်။ သူတော်စင်တစ်ဦး ကျဆုံးခြင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာအတွက် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ သတင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ယနေ့ဖြစ်ရပ်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာတစ်ခုလုံးကို ကိုင်လှုပ်သွားမည်မှာ မလွဲမသွေပင်။

ယနေ့မှစ၍ သူတို့ရှေ့မှ ဤမိန်းကလေးမှာလည်း ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာ တစ်ခုလုံးတွင် အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာတော့မည်။

အိုးရန်ဟွာပင်လျှင် သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို စုကပ်၍ နက်ဗျူလာကို အလေးအနက် ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး မျက်ရည်များ ဝဲလျက် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုခဲ့သည်။

“ကျုပ်တို့ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မ”

သူ၏ အမြင်တွင်မူ နက်ဗျူလာက ယဲ့ဖန်ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့၍သာ ယဲ့ဖန်တစ်ယောက် ဘေးကင်းလုံခြုံနေခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆနေခဲ့သည်။

ယဲ့ဖန်ကမူ မည်သည့်ရှင်းပြချက်မျှ မပေးဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာမှ နတ်ဘုရားများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

“သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်”

ထိုအခါ နက်ဗျူလာသည် သူမ၏ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအင်များသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော စုပ်အားကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် ဝဲဂယက်တစ်ခုကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း”

ဧရာမဓား သင်္ဘောကြီးများသည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စုပ်အားအောက်တွင် တစ်စင်းပြီး တစ်စင်း လိမ်တွန့်ကာ ခေါက်ချိုးခံရပြီး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြေမွပျက်စီးသွားကာ အပိုင်းအစများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ သွားတော့သည်။

စစ်သင်္ဘောကြီးများပေါ်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာခဲ့သော နတ်ဘုရားစစ်သည်တော်များ အားလုံး မှာလည်း ဖုန်မှုန့်အဖြစ်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အတိုင်းအဆမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်၊ သူတို့ရှေ့မှ မိန်းကလေးမှာ ဧရာမ စစ်သင်္ဘောကြီး လေးစင်းကို တကယ် ဝါးမြိုပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မြို့တော်တစ်ခုစာမျှ ကြီးမားသော စစ်သင်္ဘော လေးစင်းကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ဝါးမြိုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

*ဒါဟာ တကယ်ပဲ လူသားတစ်ယောက် လုပ်နိုင်တဲ့ အရာလား*

လူတိုင်းမှာ ချွေးစေးများ ထွက်လာကြသည်။ မြင်ကွင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

နက်ဗျူလာသည် ယခင်က ကြယ်စင်တစ်ခုလုံးကိုပင် အပိုင်းအစမကျန် ဝါးမြိုခဲ့ဖူးကြောင်း သူတို့ မသိကြချေ။ ကြယ်တစ်လုံးကိုပင် ဝါးမြိုနိုင်ပါက သာမန်မြို့တစ်မြို့စာမျှ သင်္ဘောမှာ သူမအတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

လူတိုင်းမှာ ပို၍ပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးက ယဲ့ဖန်၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်တွင် မည်သို့ရှိနေနိုင်သနည်း။

အိုးရန်ကျန်းကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူမကို အမိန့်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

“ငါ့ကို လွှတ်ပေးပါ၊ ငါ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာကိုပဲ ပြန်ပါရစေ၊ လူ့လောကကို နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ ဆင်းမလာတော့ပါဘူး”

“သူတို့က ပုရွက်ဆိတ်တွေ မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က မိစ္ဆာတွေ”

ထိုနတ်ဘုရားများသည် အတင်းအဓမ္မ ရုန်းကန်ရင်း ကြောက်မက်ဖွယ် စုပ်အားအတွင်းမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေကြသော်လည်း သူတို့၏ အားထုတ်မှုအားလုံးမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူတော်စင်တစ်ဦး၏ နည်းလမ်းများကို သူတို့ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိချေ။ မကြာမီမှာပင် ဧရာမသင်္ဘောကြီး လေးစင်းလုံးမှာ နက်ဗျူလာ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရလေတော့သတည်း။

တစ်နေရာလုံး လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

လူတိုင်းမှာ မှင်သက်သွားကြပြီး အိပ်မက်မက်နေသည်ဟုပင် ခံစားနေရသည်။

ထို့နောက် ယဲ့ဖန်သည် လီချန်ကျီဆီသို့ မဖော်ရွေသော အကြည့်တစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ လီချန်ကျီသည် ချက်ချင်းပင် တုန်ရင်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် အတိုင်းအဆမဲ့သော ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူက လီစစ်ယွီကို လည်ပင်းမှ ဖမ်းချုပ်ကာ တုန်ရင်နေသောအသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။။

“အနားကို တိုးမလာနဲ့၊ မဟုတ်ရင် ဒီကောင်မကို ငါသတ်ပစ်မယ်”

“မင်း တိရစ္ဆာန်ထက် မိုက်တဲ့ကောင် ... အခြေအနေတွေ ဒီထိရောက်နေပြီကို စစ်ယွီကို ချက်ချင်း မလွှတ်ပေး သေးဘူးလား”

အဘိုးအိုလီသည် ဒေါသအရှိန်ကြောင့် မျက်လုံးများ နီမြန်းလျက် ဟောက်လိုက်သည်။

“အဖိုး ... ကျွန်တော် မှားသွားမှန်း သိပါပြီ။ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးဖို့ သူ့ကို ပြောပေးပါဦး။ ကျွန်တော် ကွမ်လင် လမ်းကနေ ထွက်သွားပါ့မယ်၊ အဖိုးရှေ့ကိုလည်း နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ ပေါ်မလာတော့ပါဘူး”

လီချန်ကျီသည် ချက်ချင်းပင် လေသံပြောင်းကာ အဘိုးအိုလီကို အသနားခံတော့သည်။ သူ အမှန်တကယ် နောင်တရနေမိပြီ ဖြစ်သည်။ ယဲ့ဖန်က ဤမျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းမှန်း သိခဲ့ပါက သေလျှင်ပင် သူ့ကို ဆန့်ကျင်ရဲမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ယခု ပြောရာတွင် နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။ အမှားမှာ ကျူးလွန်ပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အဘိုးအိုလီ၏ မျက်နှာတွင် ဝေခွဲမရဖြစ်ဟန် အရိပ်အယောင်အချို့ ပေါ်လာသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် ယဲ့ဖန်က သူ့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါ သူ့ကို သတ်ချင်တယ်၊ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အဘိုးအိုလီသည် ခဏတာ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာတွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

“အားလုံးကို မိသားစု ခေါင်းဆောင်ငယ်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်းပဲ လုပ်ပါ”

သူ့စိတ်ထဲတွင် တွန့်ဆုတ်နေမိသော်လည်း ယဲ့ဖန်က ဤသို့ ပြောလာပြီဖြစ်ရာ သူ ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်သည့် အနေအထား မဟုတ်တော့ချေ။

လီချန်ကျီ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ရူးသွပ်မှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

“မင်း... ယဲ့မျိုးရိုးနဲ့ ကောင်၊ ငါ မင်းကို သတိပေးလိုက်မယ်၊ မိုက်မဲတာတွေ လာမလုပ်နဲ့၊ ငါ တကယ် သတ်ပစ်မှာ”

လီစစ်ယွီသည်လည်း ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။ ယဲ့ဖန်အနေဖြင့် သူမ၏ ရှင်ခြင်း၊ သေခြင်းကို ဂရုစိုက်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခင်က သူမသည် ယဲ့ဖန်ကို ဆိုးဆိုးရွားရွား စော်ကားခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖန်သည် လီချန်ကျစ်ကို အလွန်အမင်း အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

လီချန်ကျစ်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်နေပြီး သူ၏ကျောပြင်တစ်ခုလုံးမှာလည်း ချွေးစေးများဖြင့် တစ်ခဏချင်း အတွင်း စိုရွှဲသွားခဲ့သည်။

ယဲ့ဖန်သည် သူ့ကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း သူ ရိပ်မိလိုက်သည်။

“တောက် … မင်းက ငါ့ကို သတ်တော့မယ်ဆိုမှတော့ ငါသေရင်တောင် တစ်ယောက်ယောက်ကို အဖော်ခေါ်သွား မယ်ကွ”

လီချန်ကျစ်၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေပြီး လုံးဝ ရူးသွပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ တုန်ယင် နေသော လက်များဖြင့် လီစစ်ယွီ၏ လည်ပင်းကို ဒေါသတကြီး ဆွဲညှစ်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန်မှာပင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ လီချန်ကျစ်မှာ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ချေ။

“ရွှစ်”

သူ၏ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်မှ သွေးမြူများ ပန်းထွက်လာခဲ့ပြီး မြေကြီးတစ်ခုလုံးကို သွေးချင်းနီသွားခဲ့သည်။

လီချန်ကျစ်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ တစ်ခဏချင်း တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ထိုအတိုင်းပင် အေးခဲသွားကာ ဆွံ့အလျက် ရပ်နေမိတော့သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် လီချန်ကျစ်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား၌ လက်မအရွယ်အစားခန့်ရှိသော သွေးပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက် လာပြီး သွေးများ စီးကျနေသည်ကို လူတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဘုန်း”

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျသွားပြီး နေရာတင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံး သွားလေတော့သည်။

မှင်သက်သွားကြလေသည်။ ကြည့်ရှုနေသူ လူအုပ်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ဆွံ့အမှင်သက်သွားခဲ့ကြရသည်။

ထို့နောက် သူတို့အားလုံး ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ ယဲ့ဖန်သည် သူ၏လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို ပူးကပ်၍ ရှေ့သို့ ညွှန်ပြထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ စောစောက တိုက်ခိုက်မှုမှာ သူ၏လက်ချက် ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေခြင်းပင်။

တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လီမိသားစုဝင် အားလုံးမှာ ရေထဲမှ ဆွဲတင်ခံလိုက်ရသည့်အလား တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးစေးများဖြင့် ရွှဲနစ်သွားကြသည်။ စောစောက သူတို့သာ ယဲ့ဖန်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့ပါက လီချန်ကျစ်ကဲ့သို့ အဆုံးသတ်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။

လီစစ်ယွီသည်လည်း သူမ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ယဲ့ဖန်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံတွင် နားမလည်နိုင်မှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ယဲ့ဖန်က သူမကို အမှန်တကယ် ကယ်တင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမသာ ယဲ့ဖန်၏ နေရာတွင်ဆိုပါက ယဲ့ဖန် သေဆုံးသွားသည်ကို ဘေးမှသာ ရပ်ကြည့်နေမိပေလိမ့်မည်။

ထိုစဉ်မှာပင် အိုးရန်ဟွာသည် တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ယဲ့ဖန်အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

“မိသားစု ခေါင်းဆောင်ငယ်... အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူး၊ ကျွန်တော်တို့တွေ အလှည့်စား ခံလိုက်ရပြီ”

“ဟမ်”

ယဲ့ဖန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး အိုးရန်ဟွာကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အိုးရန်ဟွာသည် သူ၏ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အနှိုင်းမဲ့ လူသတ်သမား တစ်ဦး၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်အလား တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားရသည်။

အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသော သူက ဘာကြောင့် သူတော်စင် သခင် အဆင့်ရှိသူတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို ဤမျှအထိ ကြောက်ရွံ့နေမိသလဲဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

လက်ရှိတွင် ယဲ့ဖန်သည် ဧကရာဇ် ကိုးပါး၏ ဖိအားကို အကုန်အစင် ပြန်မရုပ်သိမ်းရသေးပေ။ ထိုသို့သော လွှမ်းမိုးနိုင်သည့် အထွတ်အထိပ် အရှိန်အဝါမျိုးကို အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်ပင်လျှင် တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိချေ။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ”

ထိုအခါမှ အိုးရန်ဟွာသည် သူ သတင်းပို့ရန် လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သတိရသွားသည်။ စောစောက တုန်လှုပ်မှုမှ ပြန်လည် သတိဝင်လာပြီးနောက် အလွန်အမင်း ဆိုးရွားလှသော မျက်နှာပေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့တွေ နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုရဲ့ အာရုံလွှဲတဲ့ စစ်ပရိယာယ်ထဲကို ရောက်သွားပြီ၊ ကွမ်လင်လမ်းကို တိုက်တာက ဟန်ပြသက်သက်ပဲ၊ သူတို့ရဲ့ တကယ့်ပစ်မှတ်က အိုးရန်မျိုးနွယ် ဖြစ်နေတယ်”

*ဘာ*

ထိုစကားသည် အိုးရန်မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးကို ရုတ်ချည်းပင် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားစေခဲ့သည်။

“ကျွန်တော် အခုလေးတင် သတင်းရတာက ... နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုက အိုးရန်မျိုးနွယ်စုဆီကို တိုက်ရိုက် ဦးတည် သွားပြီတဲ့။ မင်းရဲ့အဖိုးဘက်မှာလဲ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရလို့ အကျအဆုံးများနေပြီး အချိန်တိုအတွင်း ပြန်လာပြီး မခုခံနိုင်သေးဘူး”

“အရှက်မရှိတဲ့ ကောင်တွေ ... သူတို့က ငါတို့ အိုးရန် မျိုးနွယ်စုထဲမှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ လူအိုတွေ၊ လူမမာတွေနဲ့ မသန်စွမ်းသူတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြံစည်နေတာပဲ”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း၏မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ သူတို့၏မျက်နှာတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ယုတ်မာလှသည်။ အရှက်မဲ့လှသည်။

သူတို့ အပြင်ထွက်နေခိုက်တွင် ကျန်ရစ်သော မိသားစုဝင်များကိုပင် ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်ဝံ့ကြသည်။

“ငါတို့ အပြင်ထွက်လာတာ ခဏလေးပဲ ရှိသေးတယ်၊ သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်နိုင်မှာလဲ၊ သူတို့ အစကတည်းက အိုးရန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အနီးအနားမှာ ချုံခိုပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြတာ ဖြစ်ရမယ်”

ယဲ့ဖန်က တစ်ခွန်းတည်းနှင့်ပင် လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“မင်းပြောတာက သစ္စာဖောက် ရှိနေတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား”

အိုးရန်ဟွာကလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးမိသည်။ သူတို့ ကွမ်လင်လမ်းကို ရောက်သည်မှာ ခဏလေးသာ ရှိသေးသော်လည်း အိုးရန်မျိုးနွယ်စုထံမှ စစ်သတင်း ပို့လာသည်မှာ အလွန်ပင် တိုက်ဆိုင်လွန်းလှသည်။

နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုနှင့် အိုးရန်မျိုးနွယ်စုမှာ အလွန်ဝေးကွာလှရာ အစကတည်းက အိုးရန်မျိုးနွယ်စုအနီးတွင် တပ်စွဲပြီး ပုန်းအောင်းနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ပါက ဤမျှ မြန်မြန် ရောက်ရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အိုးရန် မျိုးနွယ်စုအတွင်းရှိ သစ္စာဖောက်၏ သတင်းပေးမှုနှင့်အတူ သူတို့သည် အတွင်းအပြင် ညှိနှိုင်း၍ တိုက်ခိုက် နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် အိုးရန်ဟွာသည် အဖြစ်မှန်ကို သဘောပေါက်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

“ဒါ ဟိုမျိုးမစစ် နှစ်ကောင် အိုးရန်ယုနဲ့ အိုးရန်ရှန့်ဖုန်းတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်”