မာန်တက်နေသော စီနီယာအစ်ကိုကြီးဖန်။

"ဟူး..." ချူလျန် တီးတိုး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

ခရီးစဉ်၏ နောက်ပိုင်းတွင် ရိတ်သိမ်းရရှိမှု နည်းပါးခဲ့ပြီး၊ ပန်းပွင့်မိစ္ဆာ (၂)ကောင်နှင့်သာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

လူအများစုအနေဖြင့် ချောမွေ့သော ခရီးစဉ်ကို နှစ်သက်ကြမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ မိစ္ဆာများကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းရန် ရည်ရွယ်ထားသူများအဖို့ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းနေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤအနည်းငယ်သော စိတ်ပျက်မှုကို ရှေ့မှ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် မြင်ကွင်းက ချက်ချင်း ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

ကျဉ်းမြောင်းသော တောလမ်းမှ ထွက်လာကြသောအခါ၊ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် သူတို့အယောက်စီတိုင်း၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ စစ်မှန်သော အံ့ဩမှုပင် ဖြစ်သည်။

သစ်တော၏ အကန့်အသတ် အတွင်းတွင် ရှိနေသေးသော်လည်း၊ မိုးထိအောင် မြင့်မားသော သစ်ပင်ထိပ်ဖျားများသည် ရှေးဟောင်းနန်းတော်တစ်ခု၏ မြင့်မားသော အမိုးခုံးကဲ့သို့ (၁၀)မီတာကျော်အထိ ဖြန့်ကျက်ထားသဖြင့်၊ ယခင်က ရှိခဲ့သော မွန်းကျပ်သည့် ခံစားချက်ကို ပျောက်ကွယ်သွားစေသည်။

သူတို့၏ ရှေ့တွင် တောင်ကြားလမ်းတစ်ခု၏ ဝင်ပေါက် ရှိနေသည်။

ကြမ်းတမ်းသော ချောက်ကမ်းပါးများ၊ လိမ်ယှက်နေသော နွယ်ပင်များနှင့် အပင်များသည် မည်းနက်သော ကျောက်ဆောင်များအနှံ့ ဖြန့်ကျက်နေသည်။

ထူးခြားဆန်းပြားသော ပန်းပွင့်များသည် အပြည့်အဝ ပွင့်လန်းနေပြီး၊ မှိန်ဖျော့ဖျော့ သဘာဝအလင်းရောင်များ အထက်အောက် ကခုန်နေသဖြင့်၊ ရံဖန်ရံခါတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်ကိုပင် ဖန်တီးပေးနေသည်။

၎င်းသည် လုံးဝပင် ရှေးဆန်ပြီး နက်နဲဆန်းကြယ်သော၊ အခြားကမ္ဘာမှ မိစ္ဆာနယ်မြေတစ်ခုအလား ဖြစ်နေသည်။

"ဒါ..." လင်းပေ့တစ်ယောက် တစ်ခုခု ပြောချင်နေပုံရသော်လည်း ထစ်ငေါ့သွားသည်။

ဒါ…ဟာ…ဟာ…။

သူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ သူ၏ အသံသည် စိမ်းလန်းစိုပြေသော တောင်ကြားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသဖြင့်၊ စကားလုံးများကို ပြန်မြိုချလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံရှိ အင်မော်တယ်များကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ မပြောရဲတော့သည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖန်တင်းက အသံကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး "လမ်းညွှန်ချက်တွေအရဆို... လူမျက်နှာကျောက်စိမ်းပန်းပွင့်က ရှေ့တည့်တည့်က တောင်ကြားတွေထဲမှာ ရှိနေတယ်... ဒီနေရာမှာ ပန်းပွင့်မိစ္ဆာတွေ မရှိတော့ပေမဲ့... ပိုပြီး အန္တရာယ်များတယ်... ဒါကြောင့် သတိထားပါ..."

"ဟုတ်ကဲ့.." လူတိုင်း သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

၎င်းသည် လွန်စွာ ရိုးရှင်းသော မူဝါဒ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မိစ္ဆာများ သောင်းကျန်းနေသော နယ်မြေတစ်ခုတွင် သန့်ရှင်းသော နယ်မြေတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပါက၊ ၎င်းသည် သာလွန်ကြီးမြတ်သော မိစ္ဆာအချို့၏ ပိုင်နက်ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေခြင်းသာ ဖြစ်ချေသည်။

လူသားများအနေဖြင့် ကျယ်ပြောပြီး လူသူကင်းမဲ့သော နေရာသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ၊ သူတို့ကိုယ်သူတို့ သေးနုတ်လှသည်ဟု မခံစားမိဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ကြမ်းတမ်းပြီး မည်းနက်သော တောင်ကြားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ၊ သူတို့၏ လမ်းကြောင်းနှင့် မဝေးလှသော တောင်ကြားအစွန်းရှိ ကွင်းပြင်ကျယ်တစ်ခုတွင်၊ ရှင်သန်ပေါက်ရောက်နေသော ကြီးမားသော ပန်းပွင့်ရိုးတံတစ်ခုကို မကြာမီ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ရိုးတံတစ်ခုတည်းတွင် ကြီးမားသော ပန်းပွင့်နှစ်ပွင့် ယှဉ်တွဲလျက် ပွင့်နေချေသည်။

လူခေါင်းအရွယ်အစားခန့် ရှိသော အဖူးတစ်ခုစီတွင် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော ဖြူဖွေးသည့် ပွင့်ဖတ်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

ရှည်လျားဖြောင့်စင်းသော အရွက်များဖြင့် ဝန်းရံထားသော ဤပန်းပွင့်ရိုးတံသည်၊ ကြမ်းတမ်းသော တောင်ကြားထဲတွင် နေရာလွဲမှားနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"ဆိုတော့… ဒါ လူမျက်နှာကျောက်စိမ်းပန်းပွင့်ပေါ့... ပုံထဲကအတိုင်း တစ်ထပ်တည်းပဲ..." လင်းပေ့ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ဖန်တင်းသည် သူတို့အထက်ရှိ ကြမ်းတမ်းသော ကမ်းပါးယံကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ "ညနေစောင်းရုံပဲ ရှိသေးတယ်လို့ ငါ ထင်တယ်... ညဘက် အေးမြတဲ့လရောင် ဒီပန်းပွင့်ကို လာထိတဲ့အချိန်ကျမှ... ပွင့်လန်းလာမှာ... အဲဒီအချိန်မရောက်မချင်း သွားမထိကြနဲ့..."

လာရာလမ်းတစ်လျှောက်တွင်၊ လူမျက်နှာကျောက်စိမ်းပန်းပွင့်အား ခူးဆွတ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို ချူလျန် လေ့လာထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဤအရာသည် တန်ခိုးစွမ်းရည် အတော်လေး ရှိပြီး ထူးခြားသော ဝိသေသတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ အကယ်၍ အခြားအချိန်တွင် ခူးဆွတ်လိုက်ပါက၊ ၎င်း၏ ဝိညာဉ်သဘာဝ ပျောက်ဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

လရောင်၏ အနှစ်သာရကို စုပ်ယူနေသည့် ရင့်ကျက်ပွင့်လန်းသည့် တိကျသော အခိုက်အတန့်တွင် ဂရုတစိုက် ခူးဆွတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤတိကျသော အခိုက်အတန့်တွင် ခူးဆွတ်လိုက်မှသာ ၎င်း၏ ဝိညာဉ်သဘာဝကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပေမည်။

သို့သော်ငြား၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပန်းပွင့်ကို ကြည့်မိသူ မည်သူမဆို ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်ယောင်တို့၏ ဖမ်းစားခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။ ထိုစွမ်းရည်မှာ ပန်းပွင့်ကို ကိုယ်ပိုင်ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိစေရန် သဘာဝတရားမှ ပေးအပ်ထားသော အကာအကွယ်စွမ်းရည်တစ်ခုဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။

လူမျက်နှာကျောက်စိမ်းပန်းပွင့် အပြည့်အဝ ပွင့်လန်းလာသည့် တိကျသောအခိုက်အတန့်တွင်၊ သတ်မှတ်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည် ၎င်း၏ရှေ့တွင် ကြေးနီကြေးမုံပြင်တစ်ချပ်ကို ကိုင်ထားရမည် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအခါ ပန်းပွင့်သည် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှု အတွင်းတွင် ပိတ်မိသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ ဖြစ်ပွားနေစဉ်၊ အခြားတစ်ဦးက ပန်းပွင့်ကို အနောက်ဘက်မှ ဂရုတစိုက် ခူးဆွတ်ရမည်။ ဤအခြေအနေများ အောက်တွင်သာ ပန်းပွင့်ကို အောင်မြင်စွာ ခူးဆွတ်နိုင်ပေသည်။

ဤဇာတ်လမ်းအရ ဆိုလျှင်၊ ပန်းပွင့်ကို ခူးဆွတ်ရန် လူ (၂)ဦးသာ လိုအပ်သည်။

ဤတာဝန်တွင် လူ (၅)ဦး ပါဝင်ရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ၊ ကျန်ရှိသော အဖွဲ့ဝင် (၃)ဦးသည် ပတ်လည်တွင် သုံးပါးပေါင်းစည်း ဓားအခင်းအကျင်းကို ဖန်တီးရန် တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ၊ အနီးအနားမှ လူမျက်နှာကျောက်စိမ်းပန်းပွင့်ကို စောင့်ကြပ်နေကြသော အခြား မိစ္ဆာသားရဲများကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည်။

"ဂျူနီယာညီမလေး ဇီချင်... မင်းက လူသားနေရာကို ယူ... ဂျူနီယာညီအစ်ကိုချူ... မင်းက ကမ္ဘာမြေနေရာ... ငါက ကောင်းကင်နေရာကို တာဝန်ယူမယ်... လုရန်က ကြေးမုံကို ကိုင်ထား... လင်းပေ့က ပန်းပွင့်ခူးဆွတ်ဖို့ တာဝန်ယူရမယ်..." ဖန်တင်းသည် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ရှင်းလင်းတိကျသော အမိန့်များကို ပေးလိုက်သည်။

သုံးပါးပေါင်းစည်း ဓားအခင်းအကျင်းသည် ရိုးရှင်းသော တစ်ဦးချင်း ကာကွယ်သည့် ပုံစံမျိုး မဟုတ်ပေ။

လူသားနေရာရှိလူသည် ဦးတည်ချက် တစ်ခုတည်းကိုသာ ကာကွယ်ရမည် ဖြစ်ပြီး၊ ကမ္ဘာမြေနေရာရှိလူသည် ဦးတည်ချက် နှစ်ခုကို ထိန်းချုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နေရာသည် အဓိကအားဖြင့် ဦးတည်ချက် တစ်ခုကိုသာ ကာကွယ်ရသော်လည်း၊ လိုအပ်ပါက အခြားကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးအတွက်ကိုလည်း အထောက်အပံ့ ပေးရမည် ဖြစ်၏။

ဤတာဝန်ခွဲဝေမှုသည် အစွမ်းအထက်ဆုံး ကျင့်ကြံသူအပေါ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး အများဆုံး ပေးထားပြီး၊ အခင်းအကျင်းအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများအကြား မညီမျှသော အင်အားကို မျှတစေရန် ကူညီပေးသည်။

လူတိုင်း ပန်းပွင့်ပတ်လည်တွင် နေရာယူလိုက်ကြသဖြင့်၊ ကန့်ကွက်စရာ မရှိကြောင်း ထင်ရှားချေသည်။

သူတို့ ကြာကြာ စောင့်စရာ မလိုလိုက်၊ လရောင်တန်းတစ်ခုသည် သိပ်သည်းသော အတားအဆီးများကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

နေ့အလင်းရောင် ရှားပါးသော လူသူကင်းမဲ့သည့် တောင်ကြားတွင်၊ ဤလရောင်သည် လွန်စွာ တန်ဖိုးရှိလှသည်။

လရောင်သည် လူမျက်နှာကျောက်စိမ်းပန်းပွင့်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို အာရုံစိုက်ထားကြ…" ဖန်တင်း ရုတ်တရက် သတိပေးလိုက်သည်။

ချူလျန်၊ ရွှီဇီချင်နှင့် ဖန်တင်းတို့ သတ်မှတ်ထားသော နေရာများတွင် ချက်ချင်း နေရာယူလိုက်ကြသည်။ ဓားများကို ကိုင်ဆွဲပြီး ကျောကို မတ်မတ်ထားကာ၊ ပန်းပွင့်ကို ကျောခိုင်းထားလိုက်ကြပြီး၊ ထိုဘက်သို့ အကြည့်မရောက်စေတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်...။

လူမျက်နှာကျောက်စိမ်းပန်းပွင့် ရင့်ကျက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ တောင်ကြားသည် လှုပ်ရှားသံများနှင့်အတူ အသက်ဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ဤပန်းပွင့်ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက တပ်မက်နေခဲ့သော သတ္တဝါအချို့သည် ဆက်လက် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဂါး...။

ချုံပုတ်ထဲမှ ပထမဆုံး ခုန်ထွက်လာသော သတ္တဝါမှာ အစက်အပြောက်နက် ကြမ်းကြုတ်ကျား ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် သစ်တောတစ်ခုလုံးပင် တုန်ခါသွားသည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် အစင်းများ ပါရှိပြီး၊ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင်ပင်၊ နံရိုးအောက်တွင် အတောင်ပံများ ပါရှိနေသည်။ အမှန်စင်စစ်အားဖြင့်၊ ၎င်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ် ကျင့်ကြံခဲ့သည့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ဤတောနေသတ္တဝါသည် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော သဘာဝကြောင့် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားပြီး၊ ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ရွှီဇီချင်ရှိရာဘက်သို့ ပြေးဝင်လာသည်။

မိန်းမငယ်လေးသည် သွားများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် စေ့ထားလိုက်သည်။ သူမ အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့နေကြောင်း သိသာထင်ရှားနေသည့်တိုင်၊ သူမသည် ပြတ်သားစွာ ဆက်လက် ရပ်တည်နေပြီး၊ ဓားဆွဲထုတ်ကာ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်။

ထိုအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင်၊ လျှပ်စီးဓားချီတစ်ခု ထောင့်ဖြတ် အနေအထားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်သန်းသွားသော ရွှေနဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လေထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ဘန်း…။

ပြင်းထန်သော ဓားချီ ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ၊ မိစ္ဆာကျား၏ ပုံသဏ္ဌာန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ လွင့်မျောနေသော ပြာမှုန်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

ထုံးစံအတိုင်း၊ အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားလိုက်သူမှာ ဖန်တင်းပင် ဖြစ်၏။

ချူလျန်တစ်ယောက် ထိုမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး၊ ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို အားကျသွားမိသည်။

တပြိုင်နက်တည်းမှာပင်၊ သူ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ပေ။

“ဟင်း…”

'အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခု ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်တာပဲ...'

'တကယ်လို့များ ဖန်တင်းက ငါ့ကို တစ်ခါလောက် တိုက်ခိုက်ခွင့် ပေးခဲ့ရင်ကွာ...ကတောက်…'

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေသော ဖန်တင်းသည် ချူလျန်၏ သက်ပြင်းချသံကို သတိထားမိလိုက်ပြီး မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီအစ်ကိုချူ... သက်ပြင်းချစရာ မလိုပါဘူး... အားစိုက်ထုတ်ကျင့်ကြံပြီး အချိန်ပေးမယ်ဆိုရင်... မင်းလည်း ငါ့လို ကျွမ်းကျင်တဲ့အဆင့်ကို ရောက်နိုင်ပါတယ်..."

'အမ်... ငါက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို မြင်ပြီး အားငယ်သွားတယ်လို့ ထင်နေတာလား...'

ချူလျန် ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် ဖန်တင်းကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

'ကောင်းပါပြီလေ... ဟုတ်ပါတယ်... အစ်ကိုကြီး မှန်တယ်...'

ကျားမိစ္ဆာ ပေါ်လာခြင်းသည် ခြိမ်းခြောက်မှုများ ထံမံရောက်ရှိလာမည့် လက္ခဏာ ဖြစ်သဖြင့်၊ ဆက်လက် စကားပြောနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။

၎င်း၏ နောက်တွင်မူ….

ကြီးမားသော စပါးအုံးမြွေတစ်ကောင်၊ တောက်ပသော ရွှေရောင်သိမ်းငှက်တစ်ကောင်၊ မျက်လုံးသုံးလုံးပါ မြေခွေးတစ်ကောင်နှင့် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ထွက်ပေါ်လာသော မိစ္ဆာသားရဲများ…

ချူလျန်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပလာသည်။

သို့သော်…။

ဖန်တင်း၏ မာန်သွင်းသံကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

“လျှပ်စီးလေပြင်း…ဟိုင်းယား…"

ဘယ်လက်ဖြင့် မန္တန်လက်ဟန် ပြုလုပ်ပြီး၊ ညာလက်ဖြင့် မိုးကြိုးဓားကို ပင့်မြှောက်ကာ၊ သူ ကျယ်လောင်စွာ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာပြီး၊ ဓားအလင်းရောင်တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ အကြမ်းပတမ်း လှည့်ပတ်နေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း…။

သဲများ၊ ကျောက်ခဲများ လွင့်စင်သွားကြပြီး၊ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ သူ့ပတ်လည်တွင် စုဝေးလှည့်ပတ်လာကာ၊ စွမ်းအားကြီးမားသော ချီလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုက ဝုန်းကနဲ ထိုးထွက်သွားတော့သည်။

ဂျိန်း…။

ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်၊ ချဉ်းကပ်လာသော မိစ္ဆာအများအပြားသည် လေပြင်းမိုးကြိုးတို့၏ လက်ချက်ဖြင့် လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီး၊ ဖုန်မှုန့်သက်သက် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အားလုံး… နေရာတွင်ပင်… ရှင်းလင်းသုတ်သင်ခံလိုက်ရလေပြီ…။

"ဟမ့်…" ဖန်တင်း ဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်သွင်းလိုက်ပြီး အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အထင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက်၊ ခေါင်းမော့ကာ ရွှီဇီချင်နှင့် ချူလျန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ အလေးမထားပုံ မျက်နှာထား ရှိသော်လည်း၊ သူ၏ မျက်လုံးများသည် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် တောက်ပနေပုံ ရသည်။

သူသည် ကြွက်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းမိပြီး ချီးကျူးခံရရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော်လည်း၊ အေးစက်သော အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားရသည့် ရွှေရောင်ခွေးကြီးတစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေချေသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ ချူလျန်၏ မျက်လုံးများထဲရှိ စောစောက ပေါ်လာသော အရောင်အဝါများ လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားချေသည်။

သူ၏မျက်လုံးများ မတောက်ပနိုင်တော့….။

ဖန်တင်းတစ်ယောက် ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း သတ်ဖြတ်လေလေ…၊ သူ ပိုမိုနာကျင်ရလေပင်…။

ရွှီဇီချင်ကမူ သူမအစ်ကိုကြီး၏ စွမ်းရည်များနှင့် ရင်းနှီးနေပြီးသား ဖြစ်၍ စိတ်မလှုပ်ရှားတော့ခြင်းမျိုး ဖြစ်နိုင်သလို…။

သို့မဟုတ်၊ အခြားအရာများကို အာရုံစိုက်ရန် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သူမသည်လည်း ဖန်တင်း၏ သူရဲကောင်းဆန်သော စွမ်းဆောင်ရည်ကို မချီးကျူးခဲ့ပေ။

အကျိုးဆက်အားဖြင့်၊ ဖန်တင်းသည် သူ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း၊ သူ လိုချင်သော တုံ့ပြန်မှုကို မရရှိခဲ့ချေ။

သူ မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရေရွတ်လိုက်ရတော့သည်။ "အဟမ်း… ဂျူနီယာညီမလေး ဇီချင်... ဂျူနီယာညီအစ်ကိုချူ... ကြိုးကြိုးစားစား လေ့ကျင့်မယ်ဆိုရင်... တစ်နေ့ကျ မင်းတို့လည်း ဒီလို ဓားသိုင်းကွက်မျိုးကို ဖော်ဆောင်နိုင်မှာပါ..."

"ဟီး..." ချူလျန် ပြုံးလိုက်သည်။

အစွန်းပိုင်းရှိ တိုက်ပွဲများ ချောမွေ့စွာ တိုးတက်နေစဉ်၊ လရောင်သည် ပန်းပွင့်တစ်ပွင့်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်လာနေသည်။ ပန်းပွင့်ခူးဆွတ်ရန် တာဝန်ယူထားသော သူနှစ်ဦးအတွက် စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေသော အခိုက်အတန့်ပင် ဖြစ်လေ၏။

"ပန်းပွင့်တော့မယ်.." လင်းပေ့ ချက်ချင်း သတိပေးလိုက်သည်။

လုရန်သည်လည်း ကြီးမားသော ကြေးနီကြေးမုံပြင်ကို အလျင်အမြန် မြှောက်လိုက်သည်။

လရောင် ဖြာကျလာသည်နှင့်အမျှ၊ ကြီးမားသော လူမျက်နှာကျောက်စိမ်းပန်းပွင့်သည် အိပ်ရာမှ နိုးထလာသော အလှမယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ပွင့်ဖတ်များကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး၊ ဖြူဖွေးသော မျက်နှာတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

လက်တွေ့တွင်၊ လူမျက်နှာကျောက်စိမ်းပန်းပွင့် ပွင့်လန်းလာသောအခါ၊ ၎င်း ဖော်ပြလိုက်သော မျက်နှာသည် လူသားတစ်ဦး၏ မျက်နှာနှင့် တကယ်ပင် တူညီနေသည်။

မျက်နှာတွင် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော အသားအရေ ရှိပြီး၊ ၎င်း၏ အလှတရားသည် ကျား၊ မ ခွဲခြား၍ မရနိုင်သော ဒွိလိင်သဘာဝရှိသည်။

ထွက်ပေါ်ထွက်လာသော ပန်းပွင့်၏ မျက်နှာသည် အခြားကမ္ဘာမှလာသော စူးရဲသည့်အကြည့်မျိုး ရှိသည်။

သို့သော်၊ ၎င်း၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ထားရှိသော ကြီးမားသည့် ကြေးနီကြေးမုံပြင်ကို သတိထားမိပြီး၊ အတွင်းထဲမှ ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင် ရောင်ပြန်ဟပ်မှုကို မြင်လိုက်ရသော အခိုက်အတန့်တွင်မူ...။

၎င်း၏ မျက်လုံးများ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ဖမ်းစားခြင်း ခံရသော မူးယစ်ရီဝေနေသည့် အမူအရာကိုသာ ပြသနိုင်တော့ပေသည်။