အခန်း (၇၄၁-၇၄၂)
Vol. 46 Ch. 741-742
အခန်း (၇၄၁) ဖုံးကွယ်ထားသော ပါရမီ
ဟန်ရှောင်းက တိုမာကိုကြည့်ကာ ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“ရုတ်တရက် ရောက်လာတဲ့ ငါ့သူငယ်ချင်းလေး၊ မင်္ဂလာပါ”
“မ-မင်္ဂလာပါ” တိုမာက သတိပြန်ဝင်လာပြီး အနည်းငယ် ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ရှေ့တွင်ရှိသော လူလေးဦးကို အကဲခတ်ကာ မသေချာသဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားတို့အားလုံးက တကယ့် စုန်းပညာရှင်တွေလား”
ထိုစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် တိုမာသည် မလိုအပ်သော မေးခွန်းကို မေးမိသွားပြီဟု ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
‘ဒီလိုမေးခွန်းမျိုး မေးလို့ ဘာထူးမှာလဲ။ စုန်းပညာရှင် တစ်ယောက်ကပဲ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို ရှင်းထုတ်နိုင်တာပဲလေ...’
သူ့မျက်စိရှေ့က လူလေးယောက်က အစွမ်းထက်တဲ့ စုန်းပညာရှင်တွေ ဖြစ်ရမည်။ မဟုတ်လျှင် သန္ဓေပြောင်း အပြာရောင်အရိပ် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်ပိုင်နိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
‘ငါကာကွယ်ပေးနေတဲ့သူတွေက အသစ်အသစ်တွေလို့ ထင်နေတာ။ သူတို့က ငါနဲ့ နယ်ပယ်တူတွေ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ’ တိုမာသည် အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
ရုတ်တရက် တိုမာသည် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံရပြီး သူ၏အမူအရာက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် သူက နောက်ကျောမှ အဖြူရောင်အမှုန့်ထုပ်ကို ထုတ်ယူကာ လေထဲသို့ ကြဲပက်လိုက်ပြီး၊ ဟန်ရှောင်းနှင့် အခြားသူများကို သူ့နောက်သို့ လိုက်ခဲ့ရန် ပြောလိုက်သည်။
“ဒီနေရာက မှော်အတတ်ခြေရာတွေကို ဖျောက်ဖို့ အော်ရာဖျောက်အမှုန့် တစ်ထုပ်ကို သုံးလိုက်ပြီ၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ကို ဘယ်သူမှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ မြန်မြန် ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ကြ။ မင်းတို့ကို ကျောက်တုံးနှလုံးသားမြို့ရဲ့ စုရပ်ကို ခေါ်သွားပေးမယ်”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် တိုမာသည် ပန်းခြံတံတိုင်းကို ဖျတ်လတ်စွာ ခုန်ကျော်ကာ ပြေးထွက်သွားသည်။ ဟန်ရှောင်းသည် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော သူ၏အဖော်သုံးဦးကို ခေါ်ကာ တိုမာနောက်မှ လိုက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ကျောက်တုံးနှလုံးသားမြို့၏ ထောင့်တစ်နေရာရှိ အိမ်ဟောင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဤနေရာတွင် ရိုးရှင်းသော ဖုံးကွယ်ခြင်း အစီအရင်တစ်ခုကို ချထားသည်။ ဟန်ရှောင်းနှင့် သူ၏အဖော်သုံးဦး၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ဤအစီအရင်က အလွန်တရာမှပင် ကလေးကလားဆန်နေပြီး သူတို့ထံမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ၎င်းသည် ဤဂြိုလ်ပေါ်ရှိ ဒေသခံများကို လှည့်စားရန်အတွက်မူ လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေပါသည်။
တိုမာက မီးခိုးခေါင်းတိုင်မှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်သွားပြီး ကြမ်းပြင်တစ်ခုကို မကာ မြေအောက်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။
“စုရပ်က အောက်မှာရှိတာ။ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့”
တွင်းဝတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ခြင်းတောင်းတစ်ခုက လွင့်မျောနေပြီး လူများကို ဂီယာများနှင့် သံကြိုးများမှတစ်ဆင့် ပို့ဆောင်ပေးနေသည်။ ၎င်းသည် ရှေးဦးခေတ် ဓာတ်လှေကားတစ်ခုနှင့် တူသည်။
သူတို့သည် ဓာတ်လှေကားပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြပြီး ခေတ္တမျှ ဆင်းသက်ပြီးနောက် ခြင်းတောင်းသည် မြေပြင်သို့ ထိသွားသည်။
သူတို့ကို မြေအောက်အခြေစိုက်စခန်းနှင့်တူသော မီးခိုးရောင် နေရာလွတ်တစ်ခုက ကြိုဆိုနေသည်။ ထိုနေရာတွင် ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းသေတ္တာများစွာနှင့် အခန်းပေါင်း ဆယ်ခန်းကျော် ရှိနေသည်။ မီးထွန်းထားသော ဆီမီးခွက်ကသာ ဤနေရာ၏ တစ်ခုတည်းသော အလင်းရောင် အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။
နဂါးငွေ့တန်း၏ နည်းပညာ တိုးတက်မှုများကို အလွန်အမင်း ကျင့်သားရနေသော ဟီလာ၊ အော်ရိုရာနှင့် ဖေဒင်တို့အတွက် ဤနောက်ကျကျန်နေသော နေရာသည် အလွန်ထူးခြားသော အတွေ့အကြုံကို ပေးစွမ်းနေသည်။ ၎င်းသည် အချိန်နောက်ပြန် ဆုတ်သွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
“ဒါက ကျောက်တုံးနှလုံးသားမြို့ရဲ့ စုရပ်ပဲ။ မင်းတို့ကို တာဝန်ခံဖြစ်တဲ့ မစ္စတာလန်လေနဲ့ တွေ့ပေးမယ်”
တိုမာက သူတို့ကို စာအုပ်စင်များနှင့် ရှေးဟောင်းစာအုပ်များ ပြည့်နှက်နေသော အခန်းတစ်ခုသို့ ခေါ်သွားသည်။
မုတ်ဆိတ်ဗလပွနှင့် အဘိုးကြီးတစ်ဦးသည် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းပေးနေသော ဆီမီးခွက်ရှေ့တွင် စာဖတ်နေသည်။ အသံအချို့ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူက အံ့အားသင့်သော မျက်နှာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
တိုမာက အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်သောအခါ လန်လေဟုခေါ်သော အဘိုးကြီးသည် သံသယများ လျော့ကျသွားသည်။ ထို့နောက် သူက အက်ရှရှအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “မင်းတို့အားလုံးကလည်း စုန်းပညာရှင်တွေ ဖြစ်နေတာပဲ။ ဒီနေရာက ဘာကိုမဆို စိတ်ကြိုက် သုံးနိုင်ပါတယ်။ ကျောက်တုံးနှလုံးသားမြို့က မင်းတို့ရဲ့ ရောက်ရှိလာမှုကို ကြိုဆိုပါတယ်”
“ဒီကိုလာတဲ့ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ငါတကယ် သိချင်နေတာ တစ်ခုရှိတယ်။ မင်းတို့အားလုံးက မှော်ဆေးရည်တွေကို မသုံးခဲ့ကြဘူး။ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို ဘယ်လိုမျိုး ရှင်းထုတ်လိုက်တာလဲ” တိုမာက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။
“ဒါက တကယ်တော့ အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်။ ဒါက မှော်ပညာကို အသုံးပြုတဲ့ နည်းစနစ်တစ်ခုပါပဲ” ဖေဒင်သည် ဟန်ရှောင်း၏ ညွှန်ကြားချက်ကို ရရှိထားသဖြင့် မတတ်သာဘဲ လိုက်ပြောလိုက်ရသည်။
“တကယ်လား။ ငါဘာလို့ စာအုပ်တွေထဲမှာ မဖတ်ဖူးတာလဲ” တိုမာက သူ၏ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။
လန်လေသည် ထိုစကားများကို ကြားလိုက်သောအခါ ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဒဏ္ဍာရီလာ မဟာစုန်းပညာရှင်တွေပဲ မှော်ဆေးရည် မသုံးဘဲ မှော်မန္တာန်ကို ဖန်တီးနိုင်တာ။ မင်းက မဟာစုန်းပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ငါးဆယ်က အဲ့ဒီမိစ္ဆာလက်ချက်နဲ့ မဟာစုန်းပညာရှင်တွေ အကုန်အသတ်ခံလိုက်ရပြီလို့ ငါထင်နေတာ။”
“ဘယ်မိစ္ဆာလဲ။ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”
လန်လေသည် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားသည်။ “မင်းတို့ မသိဘူးလား”
“ငါတို့ မသိဘူး...” ဟန်ရှောင်းက ဇဝေဇဝါဖြစ်ဟန် ဆောင်လိုက်သည်။ တကယ်တော့ သူသိပါသည်။ သို့သော် မစ်ရှင်ကို စတင်ရန်အတွက် ၎င်းသည် ထိုသူ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာရန်သာ လိုအပ်သည်။
“ငါနားလည်ပြီ။ မင်းတို့အားလုံးက ဒဏ္ဍာရီလာ လောကပြင်ပက စုန်းပညာရှင်တွေ ဖြစ်မှာပါ။ ဒါကြောင့် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ငါးဆယ်က တိုက်ပွဲမှာ မပါဝင်ခဲ့တာနေမှာ” လန်လေသည် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သည်ကို စတင်ရှင်းပြတော့သည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ငါးဆယ်ခန့်က လမ်းမများပေါ်တွင် စုန်းပညာရှင်များစွာ သွားလာနေကြစဉ် ဗိုဆူမိဒ်ဟုခေါ်သော စုန်းပညာရှင် တစ်ဦးသည် ‘နတ်ဘုရားလက်နက်’ တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်များကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် သူသည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်များ၏ ခွန်အားကို အသုံးပြုကာ သူ၏ကိုယ်ပိုင် မှော်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်နိုင်သည်။ သူ၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာဝိညာဉ် အမြောက်အမြားကို မြို့များစွာတွင် လွှတ်ပေးခဲ့ပြီး၊ သာမန်လူများကို အသုံးပြုကာ သူ၏မိစ္ဆာဝိညာဉ်များ၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ထိုနည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ မဟာစုန်းပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် စုန်းပညာရှင် အများအပြား စုပေါင်းပြီး ဗိုဆူမိဒ်ကို သတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဗိုဆူမိဒ်သည် ‘နတ်ဘုရားလက်နက်’ ကို အသုံးပြုကာ သူ့ကို ဝိုင်းထားသော စုန်းပညာရှင် အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသော စုန်းပညာရှင် အားလုံးကို လိုက်လံသုတ်သင်ခဲ့ပြီး စုန်းပညာရှင်များ၏ အမွေအနှစ်များစွာကို အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။
ယင်းနောက်တွင် ဗိုဆူမိဒ်သည် သမုဒ္ဒရာနယ်နိမိတ်နိုင်ငံ၏ နန်းတွင်းမဟာစုန်းပညာရှင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး စုန်းပညာရှင်လောကတွင် ‘မိစ္ဆာဘုရင်’ ဟု လူသိများလာခဲ့သည်။ သူသည် နိုင်ငံ၏ နယ်မြေအတွင်း မိစ္ဆာဝိညာဉ် အမြောက်အမြားကို မွေးမြူထားခဲ့ပြီး သူ၏ ရာထူးအဆင့်အတန်းများကြောင့် အနည်းငယ် ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း နေခဲ့သည်။ သူ၏ လက်အောက်ရှိ မိစ္ဆာဝိညာဉ် စစ်တပ်သည် ပို၍ပို၍ အင်အားတောင့်တင်းလာပြီး နေရာအနှံ့တွင် ပရမ်းပတာများ ဖြစ်စေခဲ့သည်။
စုန်းပညာရှင် အနည်းငယ်သည် ဗိုဆူမိဒ်ထံ အညံ့ခံကာ သူ၏ အစေအပါများ ဖြစ်လာကြသော်လည်း ကျန်ရှိနေသော စုန်းပညာရှင်များမှာမူ ပုန်းအောင်းနေကြရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ သူတို့သည် စုရပ်အသီးသီးကို တည်ဆောက်ကာ အချင်းချင်း ကူညီကြသည်။
ဗိုဆူမိဒ်သည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ စုန်းပညာရှင်များကို ဆက်လက် လိုက်လံဖမ်းဆီးနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် စုန်းပညာရှင် အားလုံးသည် ပုန်းအောင်းနေကြပြီး လူမြင်ကွင်းသို့ ထွက်မလာကြတော့ပေ။ ပြင်ပလောကတွင် စုန်းပညာရှင်များ၏ ခြေရာလက်ရာများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး စုန်းပညာရှင်များ၏ အမွေအနှစ်များသည် ဗိုဆူမိဒ်၏ လက်ထဲတွင် သို့မဟုတ် စုရပ်များ၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိတော့သည်။ စုရပ်များသည် စိတ်ချရသော လူငယ်များနှင့် တွေ့မှသာ သူတို့၏ နည်းစနစ်များကို လက်ဆင့်ကမ်းကြပြီး၊ စုန်းပညာရှင် လောကထဲသို့ သွေးသစ်လောင်းကာ မသေရုံတမည် ရှင်သန်နေကြရသည်။
‘ဒီဗိုဆူမိဒ်ကလည်း ငါ့လိုပဲ လယ်သမားတစ်ယောက်ပဲ...’ ဟန်ရှောင်းက သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်သည်။
စကြာဝဠာထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ဟန်ရှောင်းသည် အလားတူ ဖြစ်ရပ်များစွာကို ကြားဖူးခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အခြေခံအားဖြင့် လူမှုအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုတွင် မည်သူမျှ ယှဉ်နိုင်ခြင်းမရှိသော အစွမ်းထက်သည့် ဘော့စ်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အမှောင်ခေတ်အသစ်တစ်ခု မွေးဖွားလာခဲ့သည်။
နာလွန်ဂြိုလ်သည် စကြာဝဠာထဲတွင် အခြားသော သက်ရှိများ ရှိနေသည်ကို မသိရှိကြဘဲ စကြာဝဠာ၏ အဓိပ္ပာယ်ကိုပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိကြပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ကြေးစားစစ်သားများထံမှ အကူအညီတောင်းရန် စွမ်းရည် မရှိကြသည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။
ဗိုဆူမိဒ်သည် ဤကွင်းဆက်မစ်ရှင်၏ နောက်ဆုံး ပစ်မှတ်ဖြစ်သည်။ ဗိုဆူမိဒ်သည် နာလွန်ဂြိုလ်ပေါ်တွင် သူအလိုရှိရာ လုပ်ဆောင်နိုင်သော အစွမ်းထက်သည့် တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ ဟန်ရှောင်းအတွက်မူ လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းရုံဖြင့် ရှင်းပစ်နိုင်သည့် ကလေးတစ်ယောက်ထက် မပိုပေ။ သို့သော် သူသည် ဗိုဆူမိဒ်ကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်လိုက်လျှင် တာဝန်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်မှ အရည်အချင်းဆုလာဘ်ကို မရရှိနိုင်ဘဲ ရှိလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် တာဝန်ကို တစ်ဆင့်ချင်းစီ လုပ်ဆောင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းသည် သူက အစပျိုးရွာသို့ ပြန်လာပြီး လူသစ်များကို အနိုင်ကျင့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ မည်သည့် ဖိအားမှ မရှိဘဲ ၎င်းကို အားလပ်ရက် အနားယူခြင်း တစ်ခုကဲ့သို့သာ သူသဘောထားသည်။
လန်လေသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လမ်းလျှောက်နေပြီးနောက် ရိုသေသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “မဟာစုန်းပညာရှင်တို့၊ ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်ပါတယ်”
“ပြောပါ” ဟန်ရှောင်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
“ဗိုဆူမိဒ် မသေမချင်း စုန်းပညာရှင် လောကဟာ သူ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာပဲ အမြဲ ရှိနေမှာ...”
“ဒါဆို သူ့ကို သတ်ပေးစေချင်တာလား” ဖေဒင်က ကြားဖြတ်မေးလိုက်သည်။
လန်လေက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်တို့ ဒါကို နှစ်ငါးဆယ်လုံးလုံး ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ ဗိုဆူမိဒ်က အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။ သူက လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်တုန်းက မဟာစုန်းပညာရှင် အများအပြားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သတ်နိုင်ခဲ့တာ။ အခုဆိုရင် သူက ပိုပြီးတောင် အစွမ်းထက်နေလောက်ပြီ။ ခင်ဗျားတို့ လေးယောက်လုံးက မဟာစုန်းပညာရှင်တွေ ဖြစ်နေရင်တောင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားတို့အားလုံးကို သေတွင်းထဲ မပို့နိုင်ပါဘူး”
ဟီလာက မကျေမနပ်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်သည်။ သူမ တစ်ယောက်တည်းဆိုလျှင်ပင် နာလွန်ဂြိုလ်ပေါ်တွင် မည်သည့်နေရာကိုမဆို အဟန့်အတားမရှိ သွားလာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟန်ရှောင်းက ဘာမှမပြောသောကြောင့် သူမလည်း တိတ်တဆိတ်သာ နေလိုက်သည်။
“ဒါဆို ငါတို့ ဘာလုပ်ပေးဖို့ လိုသလဲ” ဟန်ရှောင်းက စိတ်ရှည်လက်ရှည် မေးလိုက်သည်။
“ဒီလိုပါ၊ ဗိုဆူမိဒ်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အကူအညီက သူ့ရဲ့ မိစ္ဆာဝိညာဉ် စစ်တပ်ပဲ။ သူက သူ့စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ဖို့ အစွမ်းအထက်ဆုံး မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို ဖန်တီးခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒါကို ‘မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဘုရင်’ လို့ ကျွန်တော်တို့ ခေါ်ကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဗိုဆူမိဒ်ကို ရင်ဆိုင်ချင်ရင် သူ့ရဲ့ အကူအညီကို အရင်ဆုံး ရှင်းထုတ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဘုရင်က အရမ်းအစွမ်းထက်ပြီး မဟာစုန်းပညာရှင် တစ်ယောက်တောင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို စုံစမ်းထားပါတယ်”
“မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဘုရင်က လူလုပ်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး အဲဒါရဲ့ ခွန်အားကို မှော်ယဇ်ပလ္လင် သုံးခုက ထောက်ပံ့ပေးထားတာ။ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးလိုက်တိုင်း အဲဒါ၏ အင်အားက အားနည်းသွားလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့ ယဇ်ပလ္လင် သုံးခုရဲ့ တည်နေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားပြီးပြီ။ ကျောက်တုံးနှလုံးသားမြို့ အနီးမှာ တစ်ခုရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာဝိညာဉ် စစ်တပ်က အဲ့ဒီယဇ်ပလ္လင်ကို စောင့်ကြပ်နေတယ်။ မင်းတို့ လေးယောက်သာ ပါဝင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့မှာ ယဇ်ပလ္လင်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ ခွန်အား ရှိလာလိမ့်မယ်”
သူပြောနေစဉ်မှာပင် ဟန်ရှောင်း၏ အင်တာဖေ့စ်ပေါ်တွင် နောက်ထပ် တာဝန်အဆင့်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ကျောက်တုံးနှလုံးသားမြို့ အနီးရှိ ယဇ်ပလ္လင် တည်ရှိမှုကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ယဇ်ပလ္လင်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းဖြင့် စုရပ်၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
“ကောင်းပြီ၊ ငါ လက်ခံတယ်”
လန်လေသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်။ ကျွန်တော်တို့ စုစည်းနိုင်တဲ့ လူအင်အားက အကန့်အသတ် ရှိနေတော့ စုန်းပညာရှင် ရှစ်ယောက်ပဲ ပံ့ပိုးပေးနိုင်မှာ...”
“မလိုပါဘူး၊ သူရှိရင် လုံလောက်ပြီ” ဟန်ရှောင်းက ဘေးတွင် ရှိနေသော တိုမာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသော တိုမာသည် ထိုစကားကြောင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက ပြတ်ပြတ်သားသား ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်”
ဟန်ရှောင်းက တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ အရည်အချင်းကို ရယူခြင်းက သူ၏ ရည်မှန်းချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဟန်ရှောင်း၏ ဤခရီးစဉ်၏ ဒုတိယမြောက် ရည်မှန်းချက်မှာ တိုမာ ဖြစ်သည်။ ဤလူငယ်တွင် အဆင့်နိမ့် ‘ကံကောင်းခြင်း အလင်းတန်း’ ရှိနေပြီး နာလွန်ဂြိုလ်ပေါ်တွင် ဇာတ်လိုက်အဆင့်ရှိသည့် ကွန်ပျူတာဇာတ်ကောင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
တာဝန်အများစုသည် တာဝန်ပြီးဆုံးပြီးနောက်တွင် ကျန်ရစ်သော သြဇာလွှမ်းမိုးမှု အချို့ ရှိတတ်သည်။ သူ၏ ယခင်ဘဝက ဤတာဝန်ကို ပြီးမြောက်ခဲ့သော ကစားသမားများသည် တာဝန်ပြီးဆုံးပြီး နှစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် နာလွန်ဂြိုလ်သို့ ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။ ထိုအခါ သူတို့သည် တိုမာ၏ အောင်မြင်မှုများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ဗိုဆူမိဒ် သေဆုံးပြီးနောက် နာလွန်ဂြိုလ်ပေါ်ရှိ စုန်းပညာရှင်များသည် လွတ်လပ်ခွင့် ရရှိခဲ့ကြပြီး တိုမာသည် ကျော်ကြားသော စုန်းပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ဘဝကို မှော်ပညာ သုတေသနပြုလုပ်ရာတွင် ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး အောင်မြင်သော ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု တစ်ခုကို ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် နောင်လာနောက်သားများအတွက် ဗဟုသုတများစွာ ချန်ထားခဲ့ပြီး နာလွန်ဂြိုလ်ပေါ်ရှိ စူပါအဆင့်အတန်းကို အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ တစ်ကိုယ်တည်း မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။
၎င်းသည် သာမန်ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် အထက်တန်းကျောင်းအဆင့် သင်္ချာပညာကိုသာ သင်ယူခဲ့ရသော တစ်စုံတစ်ယောက်က တက္ကသိုလ်အဆင့် သင်္ချာသက်သေပြချက်များကို ဖော်ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
အမှန်စင်စစ် လူမှုအဖွဲ့အစည်းများစွာ၏ သူရဲကောင်းများသည် သူတို့မွေးဖွားလာသည့် ခေတ်ကာလကြောင့် မြုပ်နှံခံထားရသည့် ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။
တိုမာသည်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ဇာတ်ကောင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ မှော်ပညာပါရမီသည် အလွန်ပင် ထူးချွန်ပြီး နှစ်တစ်ထောင်မှ တစ်ယောက် ပေါ်ထွန်းခဲသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် နောက်ကျကျန်နေသော နေရာတစ်ခုတွင် ကောင်းမွန်စွာ မကြီးထွားနိုင်ခဲ့ဘဲ ရလဒ်အနေဖြင့် သူ၏ပါရမီများမှာ အလဟဿ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
ထို့ကြောင့် ဟန်ရှောင်း၏ အခြားရည်မှန်းချက်တစ်ခုမှာ တိုမာကို သူ၏စစ်တပ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ လေ့ကျင့်ပေးရန်ဖြစ်သည်။
ပါရမီရှင်များသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိပြီး ဇာတ်လိုက်အဆင့်ရှိသော ကွန်ပျူတာဇာတ်ကောင် များ များလေလေ ပိုကောင်းလေလေဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မည်မျှပင် အသုံးမဝင်ပါစေဦးတော့ စစ်တပ်၏ ကံကောင်းခြင်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပါသည်။
လန်လေ ပေးလိုက်သော တည်နေရာမှာ တောင်တန်းများထဲတွင် ဝှက်ထားသော ဂူတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယဇ်ပလ္လင်များထဲမှ တစ်ခုမှာ ထိုနေရာတွင် တည်ရှိသည်။
နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် ဟန်ရှောင်းနှင့် အဖွဲ့သည် တိုမာနှင့်အတူ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ တိုမာ၏ အရှိန်နှင့် ကိုက်ညီစေရန်အတွက် ဂူသို့ရောက်ရန် နာရီဝက်ခန့် ကြာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်မှာ မှောင်နေပြီဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ဂူအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေကြပြီး၊ မှောင်မည်းနေသော ဂူအတွင်းမှ အေးစိမ့်သောလေများ တိုက်ခတ်နေသည်မှာ ဂူကြီး အသက်ရှူနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
တိုမာသည် တုန်ရီနေပြီး ပြောလိုက်သည်။ “မိစ္ဆာဝိညာဉ်တွေက ညဘက်မှာ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားတွေ ပိုအားကောင်းလာလို့ ညဘက်ကျရင် ထွက်လာကြလိမ့်မယ်။ ငါတို့ ဂူအပြင်ဘက်မှာ စခန်းချပြီး တစ်ညလောက် အနားယူသင့်တယ်။ မနက်ဖြန် မွန်းတည့်မှ ဂူထဲကို ဝင်ကြတာပေါ့”
“ဒါ မလိုအပ်ပါဘူး” ဟန်ရှောင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဤတာဝန်သည် သူ့အတွက် မည်သည့်အခက်အခဲမှ မရှိပေ။ သူသည် ဟီလာ၊ အော်ရိုရာ၊ ဖေဒင်တို့နှင့်အတူ ဂူထဲသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်သွားသည်။ တိုမာသည် ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း အံကိုကြိတ်ကာ သူတို့နောက်မှ လိုက်သွားသည်။
ဂူထဲတွင် အကွေ့အကောက်များသော လိုဏ်ခေါင်းများစွာရှိပြီး အထဲမှ အေးစိမ့်သောလေများ တိုက်ခတ်နေသည်။ သူတို့ ဂူထဲသို့ ပိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်လေလေ ဂူမှ ထွက်ပေါ်လာသော အေးစိမ့်သော အော်ရာများက ပို၍ထင်ရှားလာလေလေ ဖြစ်သည်။ ဂူ၏ အနက်ဆုံးနေရာသို့ ရောက်သောအခါ မိစ္ဆာဝိညာဉ် အော်ရာများကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိတော့ဘဲ ဂူထဲတွင် အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောဆိုသံအချို့ကို ရံဖန်ရံခါ ကြားနေရသည်။
တိုမာ၏ ခေါင်းတွင် ချွေးများ ပြည့်နှက်နေပြီး မိစ္ဆာဝိညာဉ် တစ်ကောင်က အချိန်မရွေး ထွက်လာပြီး သူ့ကို ခြောက်လှန့်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပျာပျာသလဲ ကြည့်နေသည်။ သူသည် သူ၏ခါးတွင်ရှိသော မှော်ဆေးရည်ကို မြဲမြံစွာ ကိုင်ထားပြီး အချိန်မရွေး ပစ်ပေါက်ရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ ဟန်ရှောင်း၏ အဖွဲ့နှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေသည်။
“ငါ-ငါတို့ ပြန်ရင် မကောင်းဘူးလား” တိုမာက အသံတုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားတို့အားလုံးက မဟာစုန်းပညာရှင်တွေ ဆိုပေမဲ့ ငါတို့ ရန်သူကို လျှော့မတွက်သင့်ဘူး။ ဒီနေရာမှာ အနည်းဆုံး မိစ္ဆာဝိညာဉ် သုံးရာလောက် ရှိနေတာ၊ သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ဆိုတာ ခင်ဗျားတို့အတွက် အရမ်းခက်ခဲလိမ့်မယ်...”
သူ ထိုစကားကို ပြောပြီးပြီးချင်းမှာပင် ထူးဆန်းသော ကျောက်ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ ယဇ်ပလ္လင်ဘေးတွင် ဖယောင်းတိုင် ရာဂဏန်းခန့်ကို စီထားပြီး ငြိမ်းသတ်၍မရသော စိမ်းဖန့်ဖန့် မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသည်။
“ဒီနေရာပဲ။ ယဇ်ပလ္လင်ကို အမြန်ဖျက်ဆီးပြီး ဆုတ်ခွာကြရအောင်” တိုမာက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်ပြီး သူ၏မှော်ဆေးရည်ကို ပစ်ပေါက်တော့မည့် အမူအရာ လုပ်လိုက်သည်။
အတိအကျပင် ထိုအချိန်တွင် စူးရှသောအအေးဓာတ်က တိုက်ခတ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူရိပ် ရာဂဏန်းခန့် ပေါ်လာကာ ဟန်ရှောင်း၏အဖွဲ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေကြသည်။
“အဲ့ဒါတွေက... မိစ္ဆာဝိညာဉ်တွေပဲ...” တိုမာသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ ရင်ခုန်သံများ မြန်လာသည်။
သို့သော် သူ၏နှလုံးသားထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုများ မပေါက်ကွဲမီမှာပင် ဂူထဲရှိ အေးစိမ့်သော အော်ရာများသည် နေရောင်အောက်ရှိ နှင်းများကဲ့သို့ အရည်ပျော်သွားသည်။
မိစ္ဆာဝိညာဉ် ရာဂဏန်းခန့်သည် အသံပင်မထွက်ဘဲ အကုန်လုံး ပျက်စီးသွားကြသည်။ သူတို့အားလုံးကို ဖေဒင်က တစ်ချက်တည်းဖြင့် နှိမ်နင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တိုမာ၏ အော်သံမှာ လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်သွားသည်။
သူ့ရှေ့တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းသည် သူ၏ ကမ္ဘာ့အမြင်ကို လုံးဝ ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။
အခုလေးတင် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ မိစ္ဆာဝိညာဉ်တွေ အကုန်လုံး ဘယ်လို ပျောက်သွားတာလဲ။
မဟာစုန်းပညာရှင် တစ်ယောက်က တကယ်ပဲ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တာလား။
“ဒီယဇ်ပလ္လင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရုံပဲ မဟုတ်လား” ဟီလာက သူမ၏လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ ယဇ်ပလ္လင်သည် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
တာဝန်၏ ဒုတိယအဆင့် ပြီးမြောက်ကြောင်း အသိပေးချက်တစ်ခု ဟန်ရှောင်း၏ အင်တာဖေ့စ်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။
ယဇ်ပလ္လင် ပျက်စီးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဂူကြီးသည် တုန်ခါလာတော့သည်။
ဝုန်း
ပျက်စီးသွားသော ယဇ်ပလ္လင်မှ အမည်းရောင် မြူခိုးများ ထွက်လာပြီး လေထဲတွင် အမည်းရောင် ဝဲဂယက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် တည်ရှိမှုတစ်ခု ဆင်းသက်လာတော့မည့်အလား ဝဲဂယက်ထဲမှ ဖိအားလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
တိုမာသည် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဗီဇအရ ကြောက်ရွံ့မှုများ မြင့်တက်လာသည်။
“အဲ့ဒါ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဘုရင်ပဲ...” တိုမာ၏ အသံမှာ အက်ရှရှ ဖြစ်သွားပြီး သူသည် မလှုပ်ရှားနိုင်လောက်အောင်ပင် ထိတ်လန့်နေသည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဝဲဂယက်ထဲမှ ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဂူထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
“ပိုးကောင်အချို့က ငါ့ရဲ့ ယဇ်ပလ္လင်ကို တကယ်ပဲ ဖျက်ဆီးဝံ့တာလား။ မင်းတို့ အဲ့ဒီအတွက် ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်!”
ဟန်ရှောင်းနှင့် အခြားသူများသည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဘုရင်၏ ဖျော်ဖြေမှုကို မည်သည့်ခံစားချက်မှမပါဘဲ ကြည့်နေကြသည်။
“ဟွန်း၊ နောင်တရဖို့ဆိုတာ နောက်ကျသွားပြီ။ ငါမင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို စားပြီး မင်းတို့အားလုံးကို ငါ့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်မယ်။ မင်းတို့အားလုံး အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကို ကျရောက်သွား... အားးး”
မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဘုရင်က သူ၏ သရုပ်ဆောင်မှုကိုပင် မပြီးဆုံးသေးမီမှာပင် ဖေဒင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ လေဖြည့်ထားသော ပူဖောင်းတစ်ခု အပ်နှင့်ထိုးခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဘုရင်သည် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော အမည်းရောင် ဝဲဂယက်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဂူ၏ တုန်ခါမှုသည်လည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ၎င်းသည် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
“ဟေး၊ မင်းသူ့ကို သတ်လိုက်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်” ဟန်ရှောင်းက စိုးရိမ်သွားသည်။ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဘုရင် သေသွားလျှင် တာဝန်က လမ်းခုလတ်မှာတင် ရပ်တန့်သွားမလား။
“ငါသတ်နိုင်ပေမဲ့ အဲ့ဒါက မလိုအပ်ပါဘူး” ဖေဒင်က မျက်လုံးလှန်လိုက်သည်။
“ငါ့အကြောင်းကို အသိဆုံးက မင်းပဲ” ဟန်ရှောင်းက ရယ်မောပြီး ဖေဒင်၏ ကျောကို ပုတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ဟန်ရှောင်းသည် အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ထိုနေရာတွင်တင် ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ရပ်နေသော တိုမာကို လက်လှမ်းပြလိုက်သည်။
“ယဇ်ပလ္လင် ပျက်စီးသွားပြီ။ ပြန်ကြရအောင်”
တိုမာသည် ပွင့်နေသော သူ၏ပါးစပ်ကို အတော်လေး အားယူပြီး ပိတ်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူက နောက်သို့ခုန်ဆုတ်ကာ ဟန်ရှောင်းကို သတိဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျားတို့က တကယ်တော့ ဘယ်သူတွေလဲ”
ဟန်ရှောင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ငါအရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ။ ငါတို့က စုန်းပညာရှင်တွေပါ”
တိုမာ၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။
ငါက ပညာမတတ်ဘူးဆိုပြီး လာလိမ်လို့ရမယ် မထင်နဲ့။ မင်းတို့က လုံးဝ စုန်းပညာရှင်တွေ မဟုတ်ဘူး။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ စုန်းပညာရှင်တွေက ဒီလောက်အထိ မစွမ်းနိုင်လို့ပဲ။
သူက သူ၏ကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်ပညာကို တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ၊ မင်းရိပ်မိသွားမှတော့ ငါအမှန်အတိုင်း ပြောပြပါ့မယ်...”
ဟန်ရှောင်း၏ မျက်လုံးများက လည်ပတ်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် နောက်ပြောင်လိုသော အမူအရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။
“ငါတို့က တကယ်တော့ နတ်ဘုရားတွေပဲ”
ဟီလာ၊ အော်ရိုရာနှင့် ဖေဒင်တို့မှာ သီးကုန်မတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။
‘ဝိုး၊ ခင်ဗျားက တကယ်ကို အရှက်မရှိတာပဲ…’
တိုမာသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာ ဖြစ်သွားသည်။
ကမ္ဘာပေါ်မှာ တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားတွေ ရှိနေတာလား။ အဲ့ဒီ ဘာသာရေးတွေက တကယ်ပဲ ဖြစ်နေတာလား။ ငါက အဲ့ဒါတွေကို လိမ်ညာလှည့်ဖြားမှုတွေလို့ပဲ ထင်နေတာ။
ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားတွေပဲ မိစ္ဆာဝိညာဉ် ရာဂဏန်းကို တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာ သတ်နိုင်မှာ ဖြစ်ပုံရသည်။
တိုမာသည် အခြား မည်သည့် ရှင်းပြချက်ကိုမျှ မစဉ်းစားနိုင်တော့ပေ။ ‘နတ်ဘုရား’ တစ်ပါး၏ ရှေ့တွင် သူသည် လုံးဝ ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်သွားပြီး ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။
ဟန်ရှောင်းသည် အပြင်ပန်းတွင် တည်ကြည်ဟန် ဆောင်နေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ တဟိဟိ ရယ်မောနေသည်။ “ငါ ဗိုဆူမိဒ်အတွက် လာခဲ့တာ။ သူလုပ်ရပ်တွေက သဘာဝတရားရဲ့ နိယာမတွေကို ဆန့်ကျင်နေတယ်၊ ဒါကြောင့် သူ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခံရလိမ့်မယ်”
နာလွန်ဂြိုလ်သည် နောက်ကျကျန်နေသော ဂြိုလ်တစ်ခုဖြစ်သဖြင့် သူတို့ကို လှည့်စားရန် အလွန်လွယ်ကူသည်။ သူသည် နတ်ဘုရားအဖြစ် ဟန်ဆောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းမှာ ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ယခင်က မဟူရာဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ရှေ့တွင်လည်း တစ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။ နောက်ကျကျန်နေသော ဂြိုလ်တစ်ခုမှ ဒေသခံများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူက စကြာဝဠာထဲမှ လာသည်ဟု ပြောခြင်းထက် နတ်ဘုရားဖြစ်သည်ဟု ပြောခြင်းက ပို၍ယုံကြည်စိတ်ချရပေလိမ့်မည်။
တိုမာ၏ မျက်လုံးများသည် ထိုစကားများကို ကြားလိုက်သောအခါ အရောင်တောက်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့ရသည်။
၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟန်ရှောင်းက သူ၏လက်ညှိုးကို နှုတ်ခမ်းပေါ် တင်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ မင်းဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါမျှော်လင့်ပါတယ်။ ငါက နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ အမှန်တရားကို မင်းတစ်ယောက်တည်း သိနေတာက အကောင်းဆုံးပဲ”
‘မစ်ရှင်ပြီးသွားတဲ့အခါ မင်းကို ပြန်ပေးဆွဲဖို့ အချိန်ကျပြီလေ…’
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့” တိုမာက လိမ်မာသော ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
သူက မူလက စုရပ်ရှိ လူတိုင်းကို အမှန်တရားအကြောင်း အသိပေးချင်ခဲ့သော်လည်း၊ ‘နတ်ဘုရား’ ကိုယ်တိုင်က နှုတ်ပိတ်ထားရန် တောင်းဆိုထားသဖြင့် သူ့တွင် အကြောင်းပြချက် ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤအမှန်တရားကို သူ၏နှလုံးသားထဲတွင်သာ ဝှက်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော လူလေးဦးမှာ နတ်ဘုရားများ ဖြစ်သည်ကို သူတစ်ယောက်တည်းသာ သိသည်ဟူသော အချက်ကို တွေးမိသောအခါ တိုမာသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။
စာစဉ် (၄၆)၊ အခန်း (၇၄၁) ပြီးပါပြီ။
လင်းဆက်
+++++
အခန်း (၇၄၂) အမြောက်တစ်ချက်တည်းနှင့် လုံလောက်သည်
ပထမဆုံး ယဇ်ပလ္လင်ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူတို့သည် အပြင်ဘက်တွင် တစ်ညတာ ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီးမှ ကျောက်တုံးနှလုံးသားမြို့ရှိ စုရပ်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
မစ်ရှင်အောင်မြင်သွားကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ လန်လေမှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
“မင်းတို့အားလုံး ဒီလောက်မြန်မြန် အောင်မြင်ခဲ့တာလား”
သူသည် ကျောက်တုံးနှလုံးသားမြို့၏ စုရပ်ကို ဦးဆောင်လာခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ယဇ်ပလ္လင်အနီးရှိ မိစ္ဆာဝိညာဉ်စစ်တပ်ကို အမြဲတမ်း သတိထားနေခဲ့ရသူဖြစ်သည်။ လူအင်အား မလုံလောက်မှုကြောင့် သူသည် မဆင်မခြင် မလှုပ်ရှားရဲခဲ့ပေ။ မူလက ဟန်ရှောင်းနှင့် ၎င်း၏အဖွဲ့သည် ယဇ်ပလ္လင်အနီးရှိ မိစ္ဆာဝိညာဉ်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းလင်းရန် ရှစ်ရက်မှ ဆယ်ရက်ခန့် ကြာလိမ့်မည်ဟု သူထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟန်ရှောင်း၏ ထိရောက်မှုက သူ့ကို အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် အဖွဲ့အတွင်း မည်သူမျှ ဒဏ်ရာမရရှိဘဲ တိုမာတစ်ယောက်သာ ကောင်းကောင်းအိပ်မပျော်ထားသည့် ပုံစံပေါက်နေသည်။ လန်လေသည် သူတို့၏ စစ်ဆင်ရေး အသေးစိတ်ကို အလွန်အမင်း သိချင်နေ၏။
“အဲ့ဒီမှာ မိစ္ဆာဝိညာဉ် ရာဂဏန်းလောက် ရှိရမှာလေ။ မင်းတို့ ဒါကို ဘယ်လိုမျိုး လုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ”
“ဒါက ဒီလိုပါ...” တိုမာက တံတွေးတစ်ချက် မြိုချလိုက်ပြီး စတင်ရှင်းပြတော့သည်။
မနေ့ညက အပြင်ဘက်တွင် စခန်းချနေစဉ်အတွင်း ဖေဒင်က တိုမာကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရိပ်အမြွက်အချို့ ပေးခဲ့သလို၊ ဟန်ရှောင်းကလည်း အော်ရိုရာကို ‘နတ်ဘုရားပြစ်ဒဏ်’ များ ပြသခိုင်းခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် တိုမာသည် ဟန်ရှောင်းတို့ လူလေးဦးမှာ နတ်ဘုရားများ ဖြစ်သည်ဟု အပြည့်အဝ ယုံကြည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် ‘နတ်ဘုရားများ’ အကြောင်း အမှန်တရားကို သိထားသည့် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်နေသဖြင့် တိုမာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ အိပ်ပင်မပျော်နိုင်ခဲ့ပေ။ ‘နတ်ဘုရားများ’ ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ထားရန်အတွက် သူသည် ယနေ့ လန်လေကို အစီရင်ခံရန် သင့်တော်သော ဆင်ခြေတစ်ခုကို တစ်ညလုံး စဉ်းစားခဲ့ရသည်။
သူက ‘ရှင်းပြချက်’ ပေးနေစဉ်အတွင်း လန်လေက အားနည်းချက်ကို ရှာတွေ့သွားမည်ကို တိုမာမှာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။
‘နတ်ဘုရားများ’ က ဘာကြောင့် သူတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ချင်နေကြသလဲဆိုသည်ကို သူနားမလည်သော်လည်း၊ သူကတော့ စွန့်စားရန် မဝံ့ရဲပေ။ အကယ်၍ သူတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ပေါ်သွားပါက ‘နတ်ဘုရားများ’ က ထွက်သွားရန် ရွေးချယ်မည်ကို သူစိုးရိမ်နေမိသည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် စုရပ်အနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အားကိုးရာကြီးကို ဆုံးရှုံးရပေလိမ့်မည်။
ပျက်စီးနေသော ယဇ်ပလ္လင်အပိုင်းအစများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လန်လေတွင် အခြားသံသယများ မရှိတော့ဘဲ ဟန်ရှောင်းကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားပြီးနောက် အခြားစုရပ်ခေါင်းဆောင်များကို ဆက်သွယ်ရန် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။
“ငါ ဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပြီ...” တိုမာက သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာချလိုက်သည်။
“တော်တယ်” ဟန်ရှောင်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
ဟန်ရှောင်း၏ရှေ့တွင် တိုမာမှာ အလွန်ပင် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းနေသည်။ ဟန်ရှောင်းတို့ လေးယောက်မှာ အလွန်ပင် ဖော်ရွေကြပြီး ဘာသာရေးမှတ်တမ်းများထဲကကဲ့သို့ ခပ်စိမ်းစိမ်း မဟုတ်ကြသော်လည်း တိုမာမှာ ကြီးမားသော ဖိအားကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူက ပြောလိုက်သည်။ “အရှင်တို့၊ ကျွန်တော် မေးသင့်မမေးသင့် မသေချာတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိလို့ပါ”
“ပြောပါ”
“တကယ်တော့ ကျွန်တော် မနေ့ညကတည်းက သိချင်နေတာပါ...” တိုမာက ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ပြောလိုက်သည်။ “ဘာသာရေး မှတ်တမ်းတွေထဲက နတ်ဘုရားတွေမှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အမည်တွေနဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့် အာဏာတွေ ရှိကြတယ်။ ကျွန်တော် သိချင်တာက... အဟွတ် အဟွတ်၊ ဒါကို မေးတာက ရိုင်းရာကျမလားတော့ မသိဘူး။ အကယ်၍ ရိုင်းသွားရင်လည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ တောင်းပန်မှုကို လက်ခံပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...”
အမှန်စင်စစ် သူသိချင်သည်မှာ ဟန်ရှောင်းတို့ လေးယောက်သည် သူကြားဖူးသည့် ဒဏ္ဍာရီထဲမှ နတ်ဘုရားများ ဟုတ်မဟုတ်ပင် ဖြစ်သည်။
“အမည်တွေလား...” ဟန်ရှောင်းက သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားအမည်က ဘလက်စတားပဲ”
‘ဘလက်စတား…’
တိုမာ၏ မျက်နှာတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ သူကြားဖူးသမျှ ပုံပြင်တွေထဲမှာ ဒီလိုနတ်ဘုရားမျိုး သူတစ်ခါမှ မကြားဖူးပေ။
ထို့နောက် ဟန်ရှောင်းက ဟီလာနှင့် အော်ရိုရာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ “သူတို့ကတော့ သေခြင်းတရားနဲ့ သက်ရှိတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားတွေပေါ့”
ဟီလာမှာ ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားပြီး ဟန်ရှောင်း စိတ်ကြိုက် နောက်ပြောင်နေသည်ကိုသာ ခွင့်ပြုထားလိုက်ရတော့သည်။
“သူကတော့...” ဟန်ရှောင်းက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေသော ဖေဒင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူက ချောင်းတစ်ချက် အသာဟန့်လိုက်ပြီး နောက်ပြောင်လိုက်သည်။ “သူကတော့ ကံကောင်းခြင်း နတ်ဘုရားပဲ။ မင်းကို တစ်ခုလောက် သတိပေးရရင် သူက ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်းမှာ ကျားရောမပါ ရှိနေပြီး လိင်အမျိုးအစား မရှိဘူး”
‘ခင်ဗျားက ငါ့ရဲ့ လိင်အမျိုးအစားကို အဲ့ဒီလောက်တောင် အလေးပေး ပြောဖို့ လိုလို့လား...’ ဖေဒင်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။
တိုမာသည် ထိုအမည်များကို သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် စွဲမြဲစွာ မှတ်သားထားလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် သူ၏သစ္စာရှိမှုကို ပြသလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် အရှင်တို့ရဲ့ အမည်တွေကို ပြန့်နှံ့အောင် လုပ်ပါ့မယ်၊ ကမ္ဘာကြီးကို တကယ့်နတ်ဘုရားတွေက ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ သိအောင် လုပ်ပါ့မယ်။ အရှင်တို့ရဲ့ ဘုန်းတန်ခိုးကို ဒီမြေပြင်မှာ ပြန့်နှံ့အောင် လုပ်ပါ့မယ်”
“ဒါကို နောက်မှပဲ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့”
ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏ရယ်သံကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းထားလိုက်ရသည်။ တိုမာတစ်ယောက် စကြာဝဠာထဲသို့ ရောက်သွားသည့်အခါ ဤအဖြစ်အပျက်မှာ သူ၏ အမှောင်ဖုံးခဲ့သော အတိတ်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
တာဝန်၏ ဒုတိယအဆင့်ကို ပြီးမြောက်ပြီး စုရပ်၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိပြီးနောက် စုရပ်သည် ဤ ‘မဟာစုန်းပညာရှင်’ လေးဦးကို အလွန်အလေးထား ဆက်ဆံလာခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းရက်များတွင် စုရပ်သည် တာဝန်၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် သူတို့လေးဦးကို အလုပ်များစွာ ခိုင်းစေခဲ့သည်။
သူ၏ လွှမ်းမိုးထားသော ခွန်အားနှင့် စကြာဝဠာ နည်းပညာများဖြင့် ဟန်ရှောင်းသည် ထိုတာဝန်များကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ထိရောက်စွာ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ အချို့သော တာဝန်များတွင် ကျန်ရှိသော ယဇ်ပလ္လင်နှစ်ခုကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ မြို့အသီးသီးရှိ မိစ္ဆာဝိညာဉ်များကို ရှင်းလင်းခြင်း၊ ဗိုဆူမိဒ်၏ လက်ပါးစေအချို့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ရှားပါးပစ္စည်းများ စုဆောင်းခြင်း စသည်တို့ ပါဝင်သည်။
အာကာသယာဉ်ကို အသုံးပြုခြင်းက သူတို့၏ ခရီးသွားလာချိန်ကို များစွာ လျှော့ချပေးခဲ့ပြီး ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏ ကိရိယာများဖြင့် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို စကင်ဖတ်ကာ ရှားပါးပစ္စည်းများကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်။ စုရပ်ကို နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်လုံးလုံး ဒုက္ခပေးနေခဲ့သော ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန် သူသည် ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်ခန့်သာ လိုအပ်ခဲ့သည်။
ဟန်ရှောင်း၏ အံ့ဖွယ်ဟုပင် တင်စားနိုင်သော ထိရောက်မှုကြောင့် စုရပ်တစ်ခုလုံးမှာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြသည်။ တိုမာကတော့ ‘အမှန်တရား’ ကို ဖုံးကွယ်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေခဲ့ပြီး ‘နတ်ဘုရားများ’ ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။
သို့သော် ဟန်ရှောင်း၏ ထိရောက်မှုကြောင့် စုရပ်ရှိ အထက်လူကြီးများမှာ သံသယဝင်လာကြသည်။ သူတို့လေးဦးမှာ အောင်မြင်လွန်းနေသဖြင့် ဗိုဆူမိဒ် လွှတ်လိုက်သော သူလျှိုများ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု အချို့က ယူဆကြသည်။ ဗိုဆူမိဒ်သည် သူတို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖမ်းဆီးနိုင်ရန်အတွက် ဆွဲဆောင်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်ကြသည်။
ဝူလစ်သည် လက်ရှိ စုရပ်အားလုံး၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး ဟန်ရှောင်းတို့ အဖွဲ့ကို အများဆုံး သံသယဝင်နေသူလည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် သူ၏သံသယကို ထုတ်မပြောဘဲ သူတို့လေးဦးထံမှ လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။
သူ၏ အစီအစဉ်မှာ ဗိုဆူမိဒ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ‘နတ်ဘုရားလက်နက်’ တစ်ခု ဖန်တီးရန် ဖြစ်ပြီး ဟန်ရှောင်း စုဆောင်းပေးခဲ့သော ရှားပါးပစ္စည်းများမှာ ထို ‘နတ်ဘုရားလက်နက်’ အတွက် ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ဟန်ရှောင်းတို့ အဖွဲ့ကို ဘာမှ ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။
ဤနည်းဖြင့် ဟန်ရှောင်းတို့ အဖွဲ့မှာ ဗိုဆူမိဒ်၏ သူလျှိုများ ဖြစ်နေလျှင်ပင် သူ၏ တကယ့်အစီအစဉ်ကို သိနိုင်ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ‘နတ်ဘုရားလက်နက်’ အတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို သူတို့၏ ခွန်အားကို အသုံးချကာ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။
လျှို့ဝှက်နေရာတစ်ခုတွင် စုဆောင်းရရှိထားသော ပစ္စည်းအားလုံးကို ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ ဝူလစ်နှင့် အခြားသော စုန်းပညာရှင် အချို့သည် ဤ ‘နတ်ဘုရားလက်နက်’ ကို တိတ်တဆိတ် ဖန်တီးနေကြသည်။
မီးဖိုမှ မီးတောက်များက မှောင်မည်းနေသော အခန်းကို လင်းထိန်စေပြီး ‘နတ်ဘုရားလက်နက်’ မှာ ပုံပေါ်လာတော့သည်။
ဒေါက်
သံတူက နီရဲနေသော သတ္တုရိုင်းများနှင့် ထိတွေ့လိုက်သောအခါ မီးပွားများ နေရာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားပြီး သတ္တုရိုင်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပုံစံပြောင်းလဲလာသည်။
ဝူလစ်နှင့် အခြားသူများမှာ ဘေးမှနေ၍ သူတို့၏ မှော်ဆေးရည်များကို ထုတ်လွှတ်ကာ ဂါထာများ ရွတ်ဖတ်ပြီး၊ လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးမြောက်စေရန် အစီအရင်များကို ရေးထွင်းကြသည်။
နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ မကြာမီ ရောက်ရှိလာပြီး ပန်းပဲဆရာက ပြီးစီးသွားသော ‘နတ်ဘုရားလက်နက်’ ကို အေးစက်နေသော ရေထဲသို့ နှစ်လိုက်သည်။
ရှဲ
ရေနွေးငွေ့ အမြောက်အမြား ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်တွင် ပန်းပဲဆရာသည် အေးစက်နေသော ရေထဲမှ သတ္တုတောင်ဝှေးတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ကျိန်စာများစွာ ရေးထွင်းထားသော အမည်းရောင် နွယ်ပင်များနှင့် တူနေသည်။
“နောက်ဆုံးတော့ ပြီးသွားပြီ။ အဖြူရောင်မှော်ဆရာ တောင်ဝှေး”
(TL Note: ဘာလား… ဂန်းဒပ်ဖ်လည်း ပါလာမှာလား)
ဝူလစ်က တောင်ဝှေးကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူတို့၏ စုရပ်က အမြဲတမ်း သွန်းလုပ်ချင်နေခဲ့သော ‘နတ်ဘုရားလက်နက်’ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူတို့၏ မှော်စွမ်းအားကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သလို မိစ္ဆာဝိညာဉ်စစ်တပ်ကိုလည်း ဟန့်တားနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ဗိုဆူမိဒ်၏ မိစ္ဆာဝိညာဉ် ဆွဲကြိုးအတွက် အဓိကရန်သူ ဖြစ်သည်။
ရှိနေကြသော စုန်းပညာရှင် အားလုံး၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေကြသည်။
“အဖြူရောင်မှော်ဆရာ တောင်ဝှေးသာ ငါတို့လက်ထဲမှာ ရှိရင် ဗိုဆူမိဒ်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ ခွန်အားရှိပြီ။”
ဝူလစ်က တောင်ဝှေးကို မြဲမြံစွာ ကိုင်ထားပြီး ဟိန်းထွက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“လူတိုင်း၊ ငါတို့ ဒီတောင်ဝှေး တည်ရှိမှုကို လျှို့ဝှက်ထားရမယ်။ ဗိုဆူမိဒ်နဲ့ မသင်္ကာစရာကောင်းတဲ့ စုန်းပညာရှင် လေးယောက်ကို ဒါအကြောင်း မသိစေနဲ့”
“ဒါက ငါတို့ရဲ့ အားအကောင်းဆုံး ဝှက်ဖဲပဲ၊ ဗိုဆူမိဒ်ကို သတ်ဖို့ ဒါကိုပဲ အားကိုးရမှာ။ နှစ်ပေါင်းငါးဆယ် တိတိ ရှိခဲ့ပြီ၊ အခုတော့ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲအတွက် အချိန်တန်ပြီ”
“စုရပ်အားလုံးက စုန်းပညာရှင်တွေကို အကြောင်းကြားလိုက်။ အခုက အလုံးစုံ တိုက်ခိုက်ရမယ့် အချိန်ပဲ”
ဝူလစ်ထံမှ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းပြစွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ကွင်းဆက်တာဝန်မှာ နောက်ဆုံးအဆင့်၏ ရှေ့တစ်ဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ တာဝန်သတ်မှတ်ချက်မှာ သမုဒ္ဒရာနယ်နိမိတ်နိုင်ငံ၏ မြို့တော်သို့ သွားရောက်ကာ အခြားစုရပ်များမှ စုန်းပညာရှင်များနှင့် ပူးပေါင်းရန် ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ဆင့်မှာ သမုဒ္ဒရာနယ်နိမိတ်နိုင်ငံ၏ နန်းတော်အတွင်းရှိ နောက်ဆုံးဘော့စ် ဗိုဆူမိဒ်ကို နှိမ်နင်းရန် ဖြစ်သည်။
လျှို့ဝှက်ခြံဝင်းတစ်ခုအတွင်း ဝူလစ်ကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ထားရှိကာ စုရပ်အားလုံးမှ စုန်းပညာရှင်များ စုဝေးနေကြသည်။ ထိုနေရာတွင် စုန်းပညာရှင် ၂၃၀ ခန့် ရှိနေသည်။
ညနေခင်းအချိန်ဖြစ်ပြီး ဝူလစ်က အခြားသူများ၏ရှေ့တွင် မိန့်ခွန်းပြောနေသည်။
“ဒီညက နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲပဲ၊ ငါတို့ နန်းတော်ရဲ့ ခံစစ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး နန်းတွင်းမဟာစုန်းပညာရှင်ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ကြမယ်။ သူ့ကို သတ်ဖို့ ငါတို့ စုရပ်တွေရဲ့ ခွန်အားအားလုံးကို စုစည်းရမယ်။ အခုက ဗိုဆူမိဒ် အားအနည်းဆုံး အချိန်ပဲ၊ ငါတို့ အောင်မြင်မှုတွေ အားလုံးက ငါတို့ရဲ့ အသစ်ရောက်လာတဲ့ လောကပြင်ပ စုန်းပညာရှင် လေးယောက်ကြောင့်ပဲ ဖြစ်တယ်”
ထို့နောက် ဝူလစ်က အရှေ့ဆုံးတွင် ထိုင်နေသော ဟန်ရှောင်းတို့ အဖွဲ့ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်လုံးထဲတွင်မူ သတိထားသည့် အမူအရာများ ဖုံးကွယ်နေသည်။
သူမြင်သလောက်ဆိုလျှင် အကယ်၍ သူတို့လေးဦးမှာ သူလျှိုများ ဖြစ်နေပါက ဒီညတွင် အမှန်တကယ် ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။
ဝူလစ်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ လုပ်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ ယုံကြည်ရသော လက်ပါးစေများကို သူတို့လေးဦးအား စောင့်ကြည့်ရန် ခိုင်းထားသည်။
ဟန်ရှောင်းကတော့ ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ပြုံးနေသည်။
တိုက်ပွဲအတွင်းမှာ တာဝန်က နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်ကြာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများ၏ အသီးအပွင့်များကို သူ ခံစားရတော့မည် ဖြစ်သည်။
တိုမာမှာ လူအုပ်ထဲတွင် ရှိနေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် သူ၏လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိသည်။
‘သူတို့က နတ်ဘုရားတွေဆိုတာ ဒီမှာရှိတဲ့သူတွေထဲမှာ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ သိတာ...’
အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ညဉ့်နက်လာခဲ့ပြီး တစ်မြို့လုံးကို အမှောင်ထုက လွှမ်းမိုးသွားသည်။
ဝူလစ်မှာ နောက်ထပ် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ တာဝန်စတင်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်။
စုန်းပညာရှင် နှစ်ရာကျော်ပါဝင်သော သူတို့၏ အဖွဲ့ကြီးသည် နန်းတော်သို့ ချဉ်းကပ်လာကြပြီး မှော်အမှုန့်များကို အသုံးပြုကာ သူတို့၏ အော်ရာများကို နှိမ်ထားကြသည်။ သူတို့သည် အစောင့်များကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ နန်းတော်အတွင်းသို့ ခိုးဝင်ကြသည်။
ဟန်ရှောင်းတို့ အဖွဲ့သည်လည်း လူအုပ်ထဲတွင် ရောနှောလိုက်ပါလာပြီး တာဝန်နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် စောင့်ဆိုင်းနေ၏။
ခရီးစဉ်မှာ အလွန်ပင် ချောမွေ့ခဲ့ပြီး စုန်းပညာရှင်များမှာ နန်းတွင်းမဟာစုန်းပညာရှင်၏ နန်းဆောင်အပြင်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာကြသည်။
ဝူး
အတိအကျပင် ဤအချိန်၌ နန်းတော်အတွင်းမှ စစ်ဟွန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
နန်းတော်တံခါးများ ပွင့်သွားပြီး စုန်းပညာရှင် ဆယ်ဂဏန်းခန့် နန်းတော်အတွင်းမှ ပြေးထွက်လာကြသည်။ အဖွဲ့၏ အရှေ့ဆုံးတွင် အဘိုးကြီးတစ်ဦး ရပ်နေသည်။ သူကား ဗိုဆူမိဒ်ပင် ဖြစ်သည်။
“ဟွန်း၊ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ကြွက်အုပ်စု။ ငါ မင်းတို့ကို စောင့်နေတာ ကြာပြီ” ဗိုဆူမိဒ်က ဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်လုံး မင်းတို့ရဲ့ အစီအစဉ်သေးသေးလေးတွေကို ငါ အကုန်သိထားပြီးသား၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့တာပဲ။ မင်းတို့ တကယ်ပဲ မြို့တော်ထဲကို ခိုးဝင်လာတာ ငါမသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား”
“ငါ သမုဒ္ဒရာနယ်နိမိတ်နိုင်ငံမှာ အုပ်ချုပ်နေတာ နှစ်ငါးဆယ် ရှိပြီ၊ ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာဝိညာဉ်စစ်တပ်က နေရာအနှံ့မှာ ရှိနေတာ။ မင်းတို့ ဒီမြို့ထဲကို ခြေလှမ်းစလိုက်တာနဲ့ ငါ သိပြီးသား။”
“နန်းတော်အစောင့်တွေက မင်းတို့ရဲ့ ဆုတ်လမ်းကို ဖြတ်တောက်ပြီးပြီ၊ အခု ဒီကို လာနေကြပြီ။ မင်းတို့ လွတ်မြောက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး!”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စုရပ်မှ စုန်းပညာရှင်များမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
ဝူလစ်က လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “စိတ်မပူကြနဲ့။ နန်းတော်ထဲမှာရှိတဲ့ စုန်းပညာရှင် အရေအတွက်က ငါတို့ရဲ့ လေးပုံတစ်ပုံတောင် မရှိဘူး။ အစောင့်တွေ မရောက်လာခင် သူတို့ကို အပြတ်ရှင်းနိုင်တယ်။”
ဗိုဆူမိဒ်က ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။ “ဝူလစ်၊ မင်းဦးနှောက်က ပုပ်သွားပြီလား။ ငါ့ရဲ့ အားအကောင်းဆုံး ဝှက်ဖဲကို မင်းမေ့နေတာလား”
ဗိုဆူမိဒ်က ထိုသို့ပြောရင်း သူ၏လည်ပင်းမှ ဆွဲကြိုးကို ကိုင်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်၏ အပူချိန်မှာ ချက်ချင်းပင် ကျဆင်းသွားသည်။ အေးစိမ့်သော လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်သွားပြီး မိစ္ဆာဝိညာဉ် တစ်ထောင်ကျော် ပေါ်လာတော့သည်။
ဗိုဆူမိဒ်၏ ဘေးတွင် ကြီးမားသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကြီး တစ်ကောင် ပေါ်လာသည်၊ ၎င်းကား မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဘုရင် ဖြစ်သည်။
စုရပ်မှ စုန်းပညာရှင် နှစ်ရာခန့်မှာ ဗီဇအရ နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ကြပြီး မိစ္ဆာဝိညာဉ်စစ်တပ်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဒါက ဗိုဆူမိဒ် စုန်းပညာရှင်လောကကို နှစ်ငါးဆယ်လုံးလုံး အုပ်ချုပ်ရန် အားကိုးခဲ့သည့် အရာဖြစ်သည်။ သူ၏ မိစ္ဆာဝိညာဉ် ဆွဲကြိုးသည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်များကို ဖန်တီးနိုင်သလို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။
အခြားသူများ စိုးရိမ်နေကြသော်လည်း ဝူလစ်ကတော့ အလွန်ပင် ယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏လက်ထဲရှိ အဖြူရောင်မှော်ဆရာ တောင်ဝှေးကို မြဲမြံစွာ ကိုင်ထားသည်။ ၎င်းသည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်စစ်တပ်၏ ရန်သူတော်ဖြစ်ပြီး သူ ဗိုဆူမိဒ်ကို စိန်ခေါ်ဝံ့သည့် အကြောင်းအရင်းလည်း ဖြစ်သည်။
‘မင်းမှာ နတ်ဘုရားလက်နက် ရှိသလို ငါ့မှာလည်း ရှိတာပဲ...’ ဝူလစ်က စိတ်ထဲတွင် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
အတိအကျပင် ထိုအချိန်၌ ဝူလစ်သည် ဟန်ရှောင်းတို့ အဖွဲ့ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အဖြူရောင်မှော်ဆရာ တောင်ဝှေးကို အသုံးမပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
နတ်ဘုရားလက်နက်ကို အသင့်တော်ဆုံး အချိန်မှသာ အသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။ ဝူလစ်သည် ဟန်ရှောင်းတို့ အဖွဲ့ကို အလွန်ပင် သတိထားနေပြီး၊ ဆုံးဖြတ်ချက် မချမီ သူတို့ကို ဂရုတစိုက် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
‘အကယ်၍ သူတို့ လေးယောက်က ဗိုဆူမိဒ်ရဲ့ လက်ပါးစေတွေဖြစ်ပြီး တစ်ခုခု လုပ်လာရင် ငါ အဖြူရောင်မှော်ဆရာ တောင်ဝှေးကို သုံးပြီး သူတို့ကို သတ်လို့ရတယ်။’
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဗိုဆူမိဒ်က သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်နေပြီး အခြေအနေတစ်ခုလုံးမှာ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေသည်။
“ငါ မင်းတို့ကို ဘယ်တုန်းကမှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူးဆိုတာ သိလား။ အကယ်၍ မင်းတို့ အေးအေးဆေးဆေး ပုန်းအောင်းနေကြမယ်ဆိုရင် ငါ မင်းတို့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးခဲ့မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ထွက်လာပြီး ငါ့ကို အဖန်ဖန်တလဲလဲ ဒုက္ခပေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်၊ ငါ့ကို သတ်ဖို့တောင် ကြံရွယ်ခဲ့ကြတယ်”
“အင်း၊ မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုတွေက ကောင်းကင်က ကြယ်တွေလောက်တောင် ဝေးနေပြီ၊ မင်းတို့အားလုံးက စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးတဲ့ ယင်ကောင်တစ်အုပ်နဲ့ တူနေတယ်”
“မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ ကြွက်တွေလို နှစ်ငါးဆယ်လုံး ပုန်းနေခဲ့ကြတာ။ ငါ့ကို ဖြုတ်ချနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ။”
သူ ထိုသို့ပြောလိုက်စဉ် ဗိုဆူမိဒ်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ဇိမ်ခံဝတ်ရုံမှာ လေမတိုက်ဘဲ လွင့်မျောလာသည်။ သူ၏ အစွမ်းထက်သော မှော်စွမ်းအားများ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဝူလစ်နှင့် အခြားသော စုရပ်မှ စုန်းပညာရှင်များ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဗိုဆူမိဒ်၏ အော်ရာမှာ မြင့်မားသော အဆောက်အအုံကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒါက ဘာလဲ” ဝူလစ်နှင့် အခြားသူများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။
“ဟွန်း… မဟာစုန်းပညာရှင် နယ်ပယ်ရဲ့ အထက်မှာ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ အဆင့်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ ငါ ဒီနောက်ဆုံးခြေလှမ်းကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ နှစ်ငါးဆယ်လုံး အသုံးချခဲ့တာ...”
ဗိုဆူမိဒ်က သူ၏လက်မောင်းများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ဝင့်ကြွားစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ငါက အခု နတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ”
စုန်းပညာရှင် နှစ်ရာကျော်လုံး မှင်တက်သွားကြပြီး ဝူလစ်ပင်လျှင် သူ၏နှလုံးသားမှာ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
‘မဟုတ်ဘူး၊ အခြေအနေက ပြောင်းလဲသွားပြီ၊ မရှိနိုင်တဲ့ သူလျှိုကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ငါ့ရဲ့ ဝှက်ဖဲကို သိမ်းထားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး’
‘အခြားသူတွေ မသေခင် ငါ အဖြူရောင်မှော်ဆရာ တောင်ဝှေးကို သုံးပြီး ဗိုဆူမိဒ်ကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ရမယ်။’
ဝူလစ်က အဖြူရောင်မှော်ဆရာ တောင်ဝှေးကို မြဲမြံစွာ ကိုင်ထားပြီး ‘နတ်ဘုရားလက်နက်’ ကို အသက်သွင်းရန်အတွက် ဂါထာများကို စတင်ရွတ်ဖတ်တော့သည်။
ဗိုဆူမိဒ်မှာတော့ လူဆိုးတွေ စကားများလို့ သေရတတ်သည်ဟူသော အချက်ကို နားလည်ပုံမရပေ။ သူသည် အခြေအနေအားလုံးကို သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ရှိနေသည်ဟူသော ခံစားချက်၌ သာယာနေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်အုပ်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ လူအုပ်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“မင်းတို့ တကယ့်ခွန်အားဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ဘာမှနားမလည်ကြဘူး။”
ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ဝူလစ်သည်လည်း ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးဆုံးသွားကာ သူ၏မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူသည် အဖြူရောင်မှော်ဆရာ တောင်ဝှေးကို အသုံးပြုကာ ဗိုဆူမိဒ်အား သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
အတိအကျပင် ထိုအချိန်၌ လူအုပ်ထဲမှ ဆိုင်ရွန်းနစ်အမြောက် တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မည်သူမျှ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိမီမှာပင် ဗိုဆူမိဒ်၏ ဝင့်ကြွားနေသော မျက်နှာကို ထိမှန်သွား၏။
တိုက်ခိုက်မှု၏ အရှိန်မှာ သူ ရှောင်တိမ်းရန်ပင် အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ပေ။
ဝုန်း
အလင်းတန်းမှာ လျင်မြန်စွာ လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ဗိုဆူမိဒ်၏ ဦးခေါင်းမှာလည်း အစအနပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဦးခေါင်းမရှိသော ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခေတ္တမျှ တုန်ခါနေပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားတော့သည်။
ရှိနေကြသော လူအားလုံးမှာ ကြောင်အသွားကြသည်။
လူတိုင်းသည် ဗိုဆူမိဒ်၏ ဦးခေါင်းမရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ရင်း ဘာဖြစ်သွားသလဲဆိုသည်ကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။
နေပါဦး၊ ဗိုဆူမိဒ်က... သေသွားတာလား
သူက ဒီအတိုင်းပဲ သေသွားတာလား
ဝူလစ်၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးထွက်လာပြီး ကျွတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
‘ငါ သူ့ကို သတ်လိုက်တာလား’
‘ဒါ မဟုတ်သေးပါဘူး... ငါ နတ်ဘုရားလက်နက်ကိုတောင် မသုံးရသေးဘူးလေ...’
ထို့နောက် လူတိုင်းမှာ ထိုအလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာရာ အရပ်ကို စဉ်းစားမိသွားကြသည်။ သူတို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဟန်ရှောင်းတို့ အဖွဲ့ကို မြင်လိုက်ရသည်။ စုရပ်မှ စုန်းပညာရှင်များမှာ ဗီဇအရ သူတို့လေးဦးထံမှ ခပ်ဝေးဝေးသို့ ဆုတ်လိုက်ကြသည်။
“မစ်ရှင်ပြီးသွားပြီ” ဟန်ရှောင်းက သူ၏လက်ဖဝါးကို ချလိုက်ပြီး သူ၏ အင်တာဖေ့စ်ကို ကျေနပ်စွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။
လွန်ခဲ့သော ခေတ္တမျှက တာဝန်မှာ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး၊ ဟန်ရှောင်းက မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမှ မရှိဘဲ ဗိုဆူမိဒ်၏ ဦးခေါင်းကို ဖြုတ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤလူမှာ အလွန်အစွမ်းထက်သည့် ပုံစံပေါက်နေသော်လည်း ၎င်းမှာ အဆင့် စီ ထက် မပိုပေ။ အမြောက်တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ၎င်း၏ခေါင်းကို ဖြုတ်ရန် လုံလောက်၏။
ရှိနေကြသော စုန်းပညာရှင် အားလုံးက ဟန်ရှောင်းတို့ အဖွဲ့ကို ကြည့်နေကြစဉ်မှာပင်၊ သူတို့ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိမီမှာပင် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဝူး
ဗိုဆူမိဒ် သေဆုံးသွားသည်နှင့် ရှိနေသော မိစ္ဆာဝိညာဉ် အားလုံးမှာ ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သက်ရှိမှန်သမျှကို နေရာအနှံ့မှ ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။
စုန်းပညာရှင် နှစ်ရာကျော်မှာ ချက်ချင်းပင် သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။
ထိုအချိန်၌ ဟန်ရှောင်း၏ ဘေးတွင်ရှိသော ဖေဒင်က သူ၏နဖူးကို တစ်ချက်တို့ကာ၊ ပုံသဏ္ဍာန်မရှိသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းကို တစ်နယ်မြေလုံး လွှမ်းခြုံသွားအောင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်ကို လူတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအဖြူရောင်အလင်းနှင့် ထိတွေ့မိသော မိစ္ဆာဝိညာဉ် အားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဘုရင် အပါအဝင် မိစ္ဆာဝိညာဉ် အားလုံးမှာ သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို လူတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ မြေပြင်တွင် ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများ ပေါ်လာခဲ့သည်။
‘ဒါက... ဘယ်လိုမျိုး ခွန်အားလဲ’
‘ဗိုဆူမိဒ်ကို ဒီလေးယောက်က တကယ်ပဲ သတ်လိုက်တာလား၊ တစ်ချက်တည်းနဲ့လား။’
ဂဂျောက်
ဝူလစ်၏ လက်ထဲမှ တောင်ဝှေးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ရီလာသည်။
သူသည် ဖြစ်လာနိုင်သမျှသော အခြေအနေ အမျိုးမျိုးကို ခန့်မှန်းခဲ့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကိုတော့ သူ တစ်ခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ရန်သူ့သူလျှိုများ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူထင်ထားခဲ့သည့် လူလေးယောက်မှာ အမှန်တကယ်တွင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော ခွန်အားများ ရှိနေကြပြီး ရန်သူ့ခေါင်းဆောင်ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်ပစ်လိုက်ကြသည်ကို သူ မယုံနိုင် ဖြစ်နေရသည်။
သူ အသည်းအသန် ကြိုးစားပြီး ဖန်တီးခဲ့သည့် အဖြူရောင်မှော်ဆရာ တောင်ဝှေးမှာ အမှန်တကယ်တွင် လုံးဝ အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။
“ခင်ဗျားတို့... ခင်ဗျားတို့က တကယ်တော့ ဘယ်သူတွေလဲ”
ဝူလစ်က မျက်လုံးများ နီမြန်းလျက် ဟန်ရှောင်းတို့ အဖွဲ့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
ဒါက ရှိနေကြသူ အားလုံး၏ နှလုံးသားထဲမှ မေးခွန်းလည်း ဖြစ်သည်။
စုန်းပညာရှင်လောကကို နှစ်ငါးဆယ်လုံးလုံး အုပ်ချုပ်လာခဲ့သည့် ဗိုဆူမိဒ်ကို မသင်္ကာစရာကောင်းသော လောကပြင်ပ စုန်းပညာရှင် လေးဦးက အလွယ်တကူ သတ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါက ရှိနေကြသော စုန်းပညာရှင် အားလုံးကို ရှုံးနိမ့်မှု ဝေဒနာ ခံစားရစေသည်။
ဝူလစ်မှာတော့ သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းကြောင့် အထိခိုက်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ငါးဆယ်လုံးလုံး သူ၏ အားထုတ်မှုများမှာ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့သကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ဟန်ရှောင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဘာမှပြန်မပြောခဲ့ပေ။ သူက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တိုမာကို မြင်လိုက်ရသည်။
တိုမာမှာတော့ ပေါက်ကွဲမတတ် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ အစမှ အဆုံးအထိ သူ၏မျက်လုံးများက ဟန်ရှောင်းတို့ အဖွဲ့ထံတွင်သာ ရှိနေခဲ့သည်။ ဟန်ရှောင်းက သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တိုမာက အရိပ်အမြွက်ကို ချက်ချင်းပင် နားလည်လိုက်သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် လူအုပ်ထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထွက်လာပြီး လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ရန်အတွက် ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါ ဘာမှ ဖုံးကွယ်ထားဖို့ မလိုတော့ဘူး၊ ငါ သူတို့ရဲ့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို အစကတည်းက သိထားပြီးသား။ သူတို့က နတ်ဘုရားတွေပဲ၊ တကယ့် နတ်ဘုရားတွေ။ နတ်ဘုရားတွေမှာပဲ ဒီလိုမျိုး ခွန်အား ရှိတာ”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ မှင်တက်သွားကြတော့သည်။
‘နတ်... နတ်ဘုရားတွေလား’
ဤအဖြေမှာ သူတို့၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများထက်ပင် ကျော်လွန်နေသည်။
လူတိုင်းမှာ သူတို့၏ ကမ္ဘာ့အမြင်မှာ မြင့်မားသောနေရာသို့ မြှောက်တင်ခံလိုက်ရပြီးမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ပစ်ချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။
စာစဉ် (၄၆)၊ အခန်း (၇၄၂) ပြီးပါပြီ။
လင်းဆက်
+++++