အခန်း (၁၆၂)

ယန်ရွှီလျန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းလိုက်ရာ သူမ၏ လက်ဝါးပြင်ကြားတွင် ဆီးနှင်းစွမ်းအင်များ ဝဲလည်လာတော့သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် တဖြည်းဖြည်း စုစည်းလာပြီး အချိန်နှင့်အမျှ ပိုမိုသိပ်သည်းလာသည်။ အေးခဲသောနှလုံးသားကျမ်းကို အဆုံးသတ်အထိ လေ့ကျင့်ကာ မိမိ၏ နှလုံးသားကို အမှန်တကယ် အေးခဲလိုက်ရပါက မည်သို့သော ခံစားချက်မျိုး ရှိမည်ကို သူမ အမြဲတမ်း သိချင်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်နိုင်မှသာ သူမ၏ ရာထူးက တောင်းဆိုထားသည့် ပြည့်စုံသော ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုကျမ်းစာအရ သူမသည် စိတ်ခံစားမှုဟူသမျှကို ဖြတ်တောက်ရမည်ဖြစ်ပြီး ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သော ပြတ်သားမှုများသာ ကိန်းအောင်းနေသည့် ဟာလာဟင်းလင်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ဖြစ်လာရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုနောက်ဆုံး အသွင်ကူးပြောင်းမှု၏ အနားသတ်သို့ ရောက်တိုင်း သူမ၌ တွန့်ဆုတ်မှုများ အမြဲရှိခဲ့သည်။ ရှန်းထျန်းအပေါ် ထားရှိသော သူမ၏ ခံစားချက်များက သူမကို ဆွဲထားခြင်းဖြစ်သည်ဟုလည်းကောင်း သူ့အပေါ်ထားသည့် အချစ်မှာ စွန့်လွှတ်ရန် အလွန်တန်ဖိုးရှိလွန်းသည်ဟုလည်းကောင်း သူမ ကိုယ်တိုင် ယုံကြည်ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် သူမကိုယ်သူမ ရိုးသားစွာ ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်မည်ဆိုပါက အမှန်တကယ် ရိုးသားစွာ ဆိုရလျှင် ထိုခံစားချက်များသည် လွန်ခဲ့သော အချိန်များစွာကတည်းကပင် ညှိုးနွမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ တွန့်ဆုတ်နေရသည့် အစစ်အမှန် အကြောင်းရင်းမှာ အချစ်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့်သာ မိမိကိုယ်မိမိ မည်သူမည်ဝါဖြစ်သည်ဟူသော အနှစ်သာရကို ဆုံးရှုံးသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းပင်။ အကယ်၍ သူမ၏ ဆန္ဒများ၊ စိတ်အားထက်သန်မှုများ အားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်မည်ဆိုပါက ဘာများ ကျန်ရစ်ဦးမှာလဲ။

သူမသည် အတွင်း၌ ဘာမျှမရှိသော အခွံသက်သက်သာ ဖြစ်သွားမလား။ ထိုအခါ သူမသည် သူမကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေပါဦးမလား။ သို့မဟုတ် ယခင်က ရှိခဲ့ဖူးသည့် လူတစ်ဦး၏ အရိပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သွားမလား။

သူမ မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ရာ မျက်တောင်များပေါ်တွင် ဆီးနှင်းများပင် စတင်ပုံပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းမှာ သေရေးရှင်ရေး အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီဖြစ်ရာ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော တွယ်တာမှုများ၊ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒများကို ဖက်တွယ်နေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ သို့သော် ထိုနောက်ဆုံး စွန့်လွှတ်မှုကို ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် အေးခဲလာသော နှလုံးသားထဲ၌ အတွေးတစ်ခုက မီးတောက်သဖွယ် တောက်ပနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူမ မဆုံးရှုံးနိုင်သေးသည့် အရာတစ်ခု ရှိနေသေးခြင်းပင်။

အရိုးကွဲမတတ် အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည့် သူမ၏ လက်သည် သူမရှေ့တွင် ကာကွယ်ရပ်တည်ပေးထားသော ထျန်းကန်း၏ ကျယ်ပြန့်လှသည့် ကျောပြင်ကို လှမ်း၍ ထိလိုက်သည်။

"ထျန်းကန်း"

သူမက တခြားကမ္ဘာမှ လာသကဲ့သို့ အေးစက်လှသော အသံဖြင့် တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ "နင် ငါ့ရဲ့ စွဲလမ်းမှုဖြစ်ပေးနိုင်မလား"

သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရေခဲမှုန်များမှာ ကခုန်နေကြသည်။ ထျန်းကန်းသည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော မျက်နှာဖြင့် သူမဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးလှသော အချိန်တွင် သူမ မည်သို့သော ထူးဆန်းသည့် စကားများကို ပြောနေသည်ကို သူ နားမလည်သော်လည်း သူ၏ စိတ်အတွင်းပိုင်းမှ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုက သဘောတူရန် တိုက်တွန်းနေခဲ့သည်။

သူက ပြတ်သားစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဖြစ်ပေးမယ်" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမထံမှ ဆီးနှင်းစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ ရေခဲများမှာ ကွန်ရက်သဖွယ် ဖြာထွက်လာပြီး ထိုပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများကြောင့် ထျန်းကန်းမှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရသည်။ သူသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ယိုင်လဲသွားပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရှင်သည်ပင် ပထမအကြီးအကဲ၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ထားရာမှ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသည်။ ပထမအကြီးအကဲ၏ အကြည့်မှာ ရွှီလျန်ထံသို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ရွှီလျန်ကို ဝိုင်းရံထားသော ရေခဲအိမ်မှာ အက်ကွဲသံများ မြည်လာပြီးနောက် တောက်ပနေသော ရေခဲစများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ သို့သော် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရေခဲများမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ ရေခဲသက်သက်ဖြင့် ဖန်တီးထားသော နတ်သမီးဝတ်စုံတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူမ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ရေခဲများ စတင်ခဲလာပြီး အပြည့်အဝ ကြည်လင်နေသော ရေခဲလှေကားထစ်များ ပေါ်လာကာ သူမသည် ထိုလှေကားမှတစ်ဆင့် ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်။

"ပထမအကြီးအကဲကို လွှတ်လိုက်ပါ"

သူမက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရှင်၏ လက်မောင်းတွင် ရေခဲများ စတင်ပုံပေါ်လာပြီး အခြားသော ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

သူသည် အေးခဲနေသော လက်မောင်းရှိနေသော်လည်း ပထမအကြီးအကဲကို အလွယ်တကူပင် လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နံရံများစွာကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး အပျက်အစီးများကြားတွင် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ရွှီလျန်ဘက်သို့ စိတ်ဝင်တစား လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ လှည့်ကွက်တစ်ခုပဲ"

သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မှတ်ချက်ပြုသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ့အပေါ်မှာတော့ ဒါက အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုတာ နှမြောစရာပဲ"

သူသည် လက်မောင်းကို ခပ်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဖြစ်ပေါ်နေသော ရေခဲများမှာ ချက်ချင်းပင် ကွဲကြေသွားတော့သည်။

ရွှီလျန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ခိုင်မာမြဲမြံနေဆဲပင်။ ၎င်းမှာ အလုပ်မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမ ကြိုတင်သိရှိထားပြီးသားဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ စွမ်းအားကွာခြားမှုမှာ ကျော်လွှားရန် အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းလှသည်။ သို့သော် အရှုံးပေးလိုက်ရန်မှာမူ သူမ၏ ဝါသနာမဟုတ်ပေ။

သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆီးနှင်းမှုန်များ၏ လှုပ်ရှားမှုကို သူမ အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ဗီဇအရ သူမ၏ လက်မောင်းများကို မြှောက်လိုက်ရာ ဧရာမ ရေခဲတံတိုင်းကြီးတစ်ခုမှာ သူမ၏ရှေ့၌ ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

သူမ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ပညာရှင်သည် သူမ၏ရှေ့၌ ချက်ချင်း ပေါ်လာသော်လည်း ရေခဲတံတိုင်းက သူတို့နှစ်ဦးကို ခြားနားထားသည်။ သို့သော် ထိုသူသည် ဂရုမစိုက်ဘဲ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ရေခဲတံတိုင်းမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ပေါက်ထွက်သွားပြီး လက်သီးမှာ ရွှီလျန်၏ မျက်နှာနှင့် လက်မအနည်းငယ်အကွာတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

"နင် တော်တော်လေး တိုးတက်လာတာပဲ"

သူက လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါက လုံလောက်ဖို့ ဝေးပါသေးတယ်"

သူသည် ရှေ့သို့ ထပ်မံ တိုးဝင်လိုက်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက ကျန်ရှိနေသော ရေခဲများကို ချက်ချင်းပင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ရွှီလျန်သည် နောက်ထပ် ခံစစ်နည်းစနစ်တစ်ခုကို အသုံးပြုရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်သော်လည်း သူမ အချိန်မရမီမှာပင် သန်မာလှသော လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပွေ့ပိုက်လိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူမသည် နောက်သို့ အရှိန်ဖြင့် ဆွဲယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ထျန်းကန်းသည် သူမကို ဆွဲယူကာ ထိုပြင်းထန်လှသော လက်သီးချက်နှင့် သူမကြားထဲသို့ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ကြားခံဝင်ရောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်၍ အသည်းအသန် ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း ထိုးနှက်ချက်၏ အရှိန်ကြောင့် နောက်သို့ မီတာများစွာ လွင့်ထွက်သွားပြီး သူ၏ခြေထောက်များမှာ မြေပြင်ပေါ်၌ နက်ရှိုင်းသော အင်းကြောင်းကြီးများ ဖြစ်သွားရသည်။

အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရှင်မှာမူ သူ့ကို အရေးတယူပင် မကြည့်ဘဲ အနည်းငယ်မျှသာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်ဟု သူယူဆထားသော ရွှီလျန်ထံသို့သာ အာရုံစိုက်ထားသည်။

သူ့နောက်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုကို အာရုံခံမိသဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ကျောပြင်ကို ဦးတည်ထားသော ရေခဲဓားကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ဓားသွားမှာ သူ၏လက်ထဲ၌ပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲကြေသွားတော့သည်။

"မင်းတို့တွေက ငါ့ကို တော်တော် ဒေါသထွက်အောင် လုပ်နေတာပဲ"

သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ မြင်သာထင်သာရှိသော တုန်ခါမှုအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးလုံး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး အဆောက်အအုံများကို ဖောက်ထွက်ကာ အပျက်အစီးများကြားတွင် ငြိမ်သက်သွားကြတော့သည်။ ပျက်စီးမှုများမှာ စက်ဝိုင်းပုံစံအတိုင်း ပြန့်နှံ့သွားပြီး အနီးနားရှိ အဆောက်အအုံအားလုံး ပြားပြားဝပ်သွားသည်။

သူတို့အားလုံးမှာ အပျက်အစီးများကြား၌ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်ကာ ထရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေကြရသည်။ ရွှီလျန်သည် ခေါင်းကို အသာအယာ မော့ကြည့်လိုက်သော်လည်း ရန်သူကို အာရုံစိုက်ရန် ခက်ခဲနေပြီး အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးနေသည်။ သူမသည် ထရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူမ၏ ကြွက်သားများမှာ မည်သို့မျှ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

သူမသည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ထားမိသည်။ အရာအားလုံးက ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်သွားတော့မှာလား။ သူမ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံအားထုတ်ခဲ့သမျှက ဤမျှသာလား။

မဖြစ်နိုင်ဘူး။

သူမသည် ဤကဲ့သို့သော ကံကြမ္မာကို လက်မခံနိုင်ပေ။ သို့သော် စွမ်းအားမရှိဘဲ တုံ့ပြန်နေခြင်းက ဘာများ ထူးခြားမှာလဲ။

လုံးဝဥဿုံ သာလွန်နေသော အင်အားရှေ့တွင် ပြတ်သားမှုက ဘာများ အသုံးဝင်မှာလဲ။ သူမသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ အကြီးမားဆုံးသော အပြစ်ဒဏ်ကို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အားနည်းခြင်းပင်။

သူမ ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၌ အသံတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာသည်။ ထိုအသံတွင် ပါရှိသော စွမ်းအားနှင့် အရှိန်အဝါကြောင့် လေထုပင် တုန်ခါသွားရသည်။

"အားနည်းတဲ့သူတွေကို နှိပ်စက်ရတာက ဝူမင်ဂိုဏ်းရဲ့ လမ်းစဉ်လား"

ထိုစကားများမှာ မထေမဲ့မြင်ပြုမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ကောင်းပြီလေ... အမှိုက်တွေဆီကနေ ဒီထက်ပိုပြီး ဘာများ မျှော်လင့်လို့ ရဦးမှာလဲ"

ရွှီလျန်သည် အားယူ၍ မော့ကြည့်လိုက်ရာ အထက်ကောင်းကင်၌ မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။ လီယောင်း သည် နတ်ဘုရားမတစ်ပါးကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပတ်လည်တွင် လျှပ်စီးများ တဖျတ်ဖျတ် လက်နေကာ အောက်ဘက်ရှိ ပျက်စီးမှုများကို အေးစက်စွာ ကြည့်ရှုနေသည်။

"ငါတို့ ဝူမင်ဂိုဏ်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ဝေဖန်ရအောင် နင်က ဘယ်သူမို့လို့လဲ"

ထိုလူသည် လီယောင်းကို မော့ကြည့်ရင်း မောက်မာစွာ ပြောပြောလိုက်သည်။ သူ၏လေသံမှာ အနိုင်ကျင့်လိုသော အမူအရာ ပါနေသော်လည်း စိတ်အတွင်းပိုင်း၌မူ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေမိသည်။

သူမသည် သူ၏အာရုံထဲသို့ ဘယ်လိုမျိုး ရောက်ရှိလာတာလဲ။

သူသည် အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံမှာ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးသာမက နယ်နိမိတ်အပြင်ဘက်အထိပါ လွှမ်းမိုးထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ပျံသန်းနေသော ငှက်တစ်ကောင်မှစ၍ ကြွေကျနေသော သစ်ရွက်တစ်ရွက်အထိ သူ၏အာရုံမှ လွတ်ကင်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် ဤအမျိုးသမီးမှာမူ လေဟာနယ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှမပြဘဲ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ပို၍ စိုးရိမ်စရာကောင်းသည်မှာ သူမထံမှ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဝါ တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ သူ အာရုံမခံမိခြင်းပင်။ သူမသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ သာမန်လူတစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။

"ငါ့ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ လာပြီးတော့ ငါ့ကိုတောင် မသိဘူးလား"

လီယောင်း၏ အသံတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုလူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နားလည်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး သူ၏ စိုးရိမ်စိတ်များမှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားသည်။

"ဩော်... နင်က ဂိုဏ်းချုပ်အသစ်ကိုး"

သူက ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အစောပိုင်းက ထိတ်လန့်မှုများမှာ ချက်ချင်းပင် ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်အသစ်နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များကို သူ ကြားသိပြီးသား ဖြစ်သည်။ ကြားဖူးသလောက်ဆိုလျှင် ကလေးကစားသလို ဂိုဏ်းထောင်နေသည့် ကလေးမတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အဆင့်အတန်းကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီး မသိမသာ ချဉ်းကပ်နိုင်ခြင်းမှာ အဆင့်မြင့် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ရတနာတစ်ခုခုကြောင့်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများမှာ ရှားပါးသော်လည်း လုံးဝ မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

"ငါတို့ မိတ်ဆက်ကြတာပေါ့"

ထိုလူ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် မထေမဲ့မြင်ပြုသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဟန်ကိုယ်ဖို့ဖြင့် ဦးညွှတ်ကာ "ငါ့နာမည်ကတော့…."

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် လီယောင်းသည် သူတို့ကြားရှိ အကွာအဝေးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျော်ဖြတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဓားသည် သူ၏မျက်နှာဆီသို့ ဦးတည်ကာ ကျဆင်းလာနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် လက်နက်ကို အချိန်မီ ထုတ်ယူကာ ကာကွယ်လိုက်ရသည်။

ကလန်….

ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

"စိတ်မဝင်စားဘူး မမေးဘူး"

လီယောင်းက သူတို့၏ လက်နက်များ အချင်းချင်း ထိန်းထားစဉ် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူမက ဖိနှိပ်ထားပြီး သူက တွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားနေရသဖြင့် အင်အားချင်း ပြိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် မြန်လိုက်သလဲ"

သူမ၏ ဓားချက်ကို အသည်းအသန် ခုခံရင်း ထိုလူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ အကယ်၍ သူသာ လက်ဗလာဖြင့် ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားမိပါက သူ၏ လက်မောင်းတစ်ခုလုံး ဆုံးရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။ ဤကလေးမသည် ဤမျှလောက် ပြင်းထန်သော ခွန်အားကို ဘယ်လိုလုပ် ပိုင်ဆိုင်ထားရတာလဲ။

သူ စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း လီယောင်းက ပို၍ မြန်ဆန်နေခဲ့သည်။

"ခွန်အား ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း"

သူ့အပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ထားသော စွမ်းအားမှာ ရုတ်တရက် တိုးမြင့်လာသည်။ သူ၏ ဒူးများမှာ တုန်ယင်လာပြီး ခွေကျသွားတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ဘာ…၂၀ ရာခိုင်နှုန်း ဟုတ်လား"

သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးအေးများ စီးကျလာသည်။

"သူမ ညာနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်... ငါ့ကို ခြောက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ခွန်အား ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း"

ဖိအားများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံတိုးမြင့်လာပြန်သည်။ သူသည် မတ်တပ်ရပ်နိုင်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေရသော်လည်း ခြေထောက်များမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေပြီး အစောပိုင်းက ရှိခဲ့သော မောက်မာမှုများမှာလည်း အစအနပင် မရှိတော့ဘဲ ကြောက်ရွံ့မှုများက အစားထိုးဝင်ရောက်လာတော့သည်။

"၄၀ ရာခိုင်နှုန်း"

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ဒူးများမှာ မခံနိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်သို့ အရှိန်ဖြင့် ကျဆင်းသွားရာ အောက်ရှိ ကျောက်သားပြင်မှာပင် အက်ကွဲသွားတော့သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားပြီး လက်ရှိအခြေအနေကို လက်ခံလိုက်ရတော့သည်။ သူသည် လုံးဝကို ယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။ ကောင်းကင်ပြာတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းတွင် ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာမမျိုး မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရှိနေခဲ့တာလဲ။

မဖြစ်သေးဘူး။

သူ ဤနေရာတွင် အသေမခံနိုင်ပေ။ ဂိုဏ်းချုပ်ထံသို့ သတင်းပြန်ပို့ရမည်။

သူသည် ရှိသမျှ စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းလိုက်ရာ ကြွက်သားများမှာ တင်းမာလာပြီး သွေးကြောများမှာလည်း လောင်မြဲနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် လီယောင်း၏ ဖိနှိပ်ထားသော စွမ်းအားများကြားမှ အားယူ၍ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။

"ဟော... နင်က ပြန်တိုက်နိုင်သေးတာပဲ"

သူမက အမှန်တကယ် အံ့ဩသွားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ အနိုင်နိုင် ပြုံးလိုက်ရင်း "နင် နိုင်ပြီလို့ မထင်လိုက်နဲ့ဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး အဆင့်မြင့် ကိုယ်ယောင်ဖျောက် လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ခဏချင်းမှာပင် သူသည် မီတာပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူမနှင့် ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် ရပ်လိုက်သည်။

"နင်က ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး အရှက်ခွဲရဲတယ်ပေါ့"

သူ၏ အသံမှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်နေသည်။

"ဒီနေ့တော့ ဝူမင်ဂိုဏ်းရဲ့ အစွမ်းကို နင် မြင်စေရမယ်"

"အော်... ကြည့်ရတာပေါ့"

လီယောင်းက သူမ၏ဓားကို အသာအယာ မလိုက်ရင်း သဘောကျစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ခမ်းနားစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး "ငါ့ရဲ့ ဝှက်ဖဲကို ကြည့်လိုက်စမ်း" ဟု ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်မောင်းများထံမှ စူးရှလွန်းသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအလင်းကို တိုက်ရိုက်ကြည့်မိသူ မည်သူမဆို ခဏတာ မျက်စိကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။

လီယောင်းသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏မျက်လုံးကို ကာလိုက်ရင်း "ဒါက နင့်ရဲ့ ဝှက်ဖဲလား။ တကယ်ကို ထိရောက်တယ်လို့ ပြောရမှာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

[ဒီငတုံးမ... သူ ထွက်ပြေးနေပြီလေ]

ဧကရီ၏ အသံမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မိုးကြိုးပမာ ဟိန်းထွက်လာသည်။

ထိုအခါမှ သူမ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ တကယ့်ဝှက်ဖဲမှာ တိုက်ခိုက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ထွက်ပြေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"တောက်... ငါ အလှည့်စား ခံလိုက်ရတာပဲ"

သူမသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါတော့သည်။

မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာသို့ ရောက်ရှိနေသော အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရှင်သည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ရင်း ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ... တကယ့် လူသစ်မလေးပဲ"

သူကိုယ်တိုင် ရေရွတ်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါ့လို ဝါရင့်တစ်ယောက်မှာ ဒီလို လှည့်ကွက်လေးတွေ ရှိမယ်ဆိုတာ နင် မသိဘူးလား"

သူ၏ ရယ်မောသံမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

"ငါ့ရဲ့ အမြန်ဆုံး အရှိန်နဲ့ဆိုရင် သူ ငါ့ကို ဘယ်လိုမှ မှီမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဟုတ်လို့လား"

အသံတစ်ခုက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့... အဲဒီနောက်"

သူ၏ စကားများမှာ လည်ချောင်းထဲတွင်တင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းရှိ သွေးများမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သွားပြီး သူ၏ခေါင်းကို ရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။

လီယောင်းသည် သူနှင့် ဘေးချင်းယှဉ်လျက် ပျံသန်းနေပြီး သူ၏အရှိန်ကို အားစိုက်စရာမလိုဘဲ လိုက်ပါနေခဲ့သည်။